kavi sangamam

17, జూన్ 2014, మంగళవారం

Sriramoju Haragopal కవిత

జీవితంలో.... ఈదాలని నదులన్ని కట్టగట్టుకుని దూకాయ్ సముద్రంలో అన్నీ కన్నీళ్ళై పోయాయి బడబాలనంలో మరిగి ఆవిరై లేని ఆకాశంలో జల్లెడ పట్టిన జ్ఞాపకాలై నేలరాలిపోయాయి నో రిటర్న్స్ , నో రిపెంటెన్స్ ఒక్క చుక్క కూడా అక్షరమ్ రాలలేదు అన్ని నీళ్ళున్నా ఇంత తడి లేదు ఎన్ని కాగితపు దస్తీలు పిగిలిపోతే ఏంది ఒడిలోకి తీసుకున్న చోటల్లా హృదయ కాసారాలైనయి పచ్చటి రుతువులైనయి ఎగిరొచ్చిన మేఘాల పల్లకీలలో రెక్కలొచ్చిన పాటల చినుకులైనయి కొన్ని వేళ్ళకు, కొన్ని ఆకులకు కొన్ని పక్షుల రెక్కల్లో,కొన్ని ఇసుక తిన్నెల్లో కొన్ని కంటికొలుకుల్లో, కొన్ని పచ్చి ఊపిరితిత్తుల్లో కొన్ని పెదవికంటిన మాటల్లో, ఇంకొన్ని మొలకలెత్తిన చిగుళ్ళలో నీటి చుక్కలు కొన్ని

by Sriramoju Haragopal

from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/UIJvub

Posted by Katta

Sriramoju Haragopal కవిత

Venu Madhav కవిత

వేణు //కన్నుముసేను// చిరుగాలినీ తాకాలని మెడ మీదకీ వొచ్చాను కాలుష్యం లో చిక్కుకున్న చల్లటిగాలి నేను రాలేను అని చెప్పింది నీడ కోసం రహదారి అంత వెతికాను ఒక ఎండిన చెట్టు గొడ్డలిని తాన కాండంలో నుంచి తీస్తూ నీకు నీడనీ ఇవ్వలేను అని నిస్సహాయతను వ్యక్తం చేసింది అందమైన పక్షులను చూడాలని అడవి అంత గాలించాను , వేటగాళ్ళు దాడికి మేము బలైపోయం అని చెప్పడానికి రాలిన ఈకల గుర్తులు మాత్రమే ఉన్నాయి ప్రకృతి అంత నాశనం ఇపోతుంటే ఏమి చెయ్యలేని నేను చివరకి మనిషి తయారుచేసిన ఈ కాలుష్యం టాబ్లెట్ వేసుకొని కన్నుముసేను 17may2014

by Venu Madhav

from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1lyjnqT

Posted by Katta

Kotha Anil Kumar కవిత

@ నా కోసం @ నా మనసుకు నడక నేర్పినావు అందుకే అది ప్రతి సారి నీ వైపే పరుగు తీస్తుంది. నా కనులకు మాటలు నేర్పావు అందుకే అవి నీ చూపులతో కలిసి పాటలు పడుతున్నాయి. నా హృదయాన్ని విశాల పరిచావు. అందుకే అది నీ తీయని జ్ఞాపకాలతో నిండి పోయింది. నిలకడగా నిలువలేని నా మనసుతో ఇబ్బంది పడుతున్నాను . నిదుర లేని ఆ రాత్రి చీకట్లో వెలుగు రేఖవై నా కళ్ళను కట్టేస్తావు. ఆ వెండి వెన్నెల్లో చల్లటి చిరుగాలి నన్ను తాకగానే గుర్తొస్తావు. ఆ తలపులతో నీవు నన్ను పిలుస్తున్నవనుకోలేదు. కాని,తల వాల్చి నిదురపోతుండగా కలగా నీ పిలుపు వినిపిస్తుంది. ఒకసారి జాబిలిని చూసి నీవనుకున్నాను. నా గుండెలో నీకు గుడి కడితే గగనానికి చేరుకున్నావని మదనపడ్డాను. నా కోసం నిన్ను దిగి రమ్మనను.కాని నాలో శాశ్వతంగా ఒదిగి పొమ్మంటున్నాను. _కొత్త అనిల్ కుమార్ 17 / 6 / 2014 ( ప్రేమ కవితలు _1999 )

by Kotha Anil Kumar

from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1ly87uP

Posted by Katta

Subhashini Nakka కవిత

Namasthe telangaana

by Subhashini Nakka

from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1ly0T9S

Posted by Katta

John Hyde Kanumuri కవిత

పుస్తకం తెరచి ఎన్నాళ్ళయ్యిందో! ~*~ పళ్ళచక్రాలను బిగించుకున్నట్లు అంతా నియమితంగా తిరుగుతుంది ఓ వయస్సు దేహంపై వాలాక నిద్రపొరను వదిలేయడం ఎంతకీ అర్థంకాదు కాలేజీ రోజుల్లో నీళ్ళు కుమ్మరించినా మత్తువదలని కళ్ళేనా అనే ఆశ్చర్యం ఎవ్వరూ నిద్రలేవని సమయానికి పాలప్యాకెట్టును ఆహ్వానిస్తే ఇక వంటగదిలోంచి కాఫీ వాసన పక్కింటికి చేరుతుంది పొయ్యిపై అన్నం ఉడుకుతుంది చూస్తుండు అని అమ్మచెబితే పొంగిన ఎసరుతో ఆరిపోయిన కట్టెలపొయ్యి ఎగాదిగాచూసింది నేనేనా! కొద్దిగా నడక ఓ బ్రెస్సు పేస్టులతో వ్యాయామం కొలతప్రాకారం గొంతులోకి కొంచెం దిగాక వాటికి తోడుగా కొన్ని మాత్రలు ఇక ఆఫీసుకు బయలుదేరాలనే ఆత్రం మొదలౌతుంది దేహాన్ని కొంచెం కడిగి కావలసినవేవో సర్దుకుని ముఖ్యంగా తాళాలు, కళ్ళజోడు రోడ్డెక్కి వాహనం కోసం ఎదురుచూపులు ఆలస్యమైదేమోనని బేజారులు ఒక్కసారి వాహనం ఎక్కాక మళ్ళీ తిరిగి ఎక్కినచోటే దిగేదాకా ఎక్కడున్నానో నాకే తెలియని స్థితి ఎందుకంటే రోజూ ఏదొక సమస్యల ఫైళ్ళు తెరుచుకుంటూనే ఉంటాయి తెరుచుకున్న కంప్యూటరు వేడెక్కిన తన దేహాం ఎప్పుడు చల్లబడుతుందోనని చూస్తూనే వుంటుంది ఇంటికిచేరాక ఆకలి నాలుగు మార్గాల రోడ్డెక్కిన కొత్తకారులా పరుగెడుతుంది మళ్ళీ కొలతలతో ఆహారం జతగా మాత్రలు అరాకొరా అంతర్జాలవిహారం మొదలయ్యాక అలసట రెప్పలపై వాలుతుంది దేహం ఎప్పుడు పక్కపై వాలుతుందో! దాచుకున్న ఆశల ఇష్టాలు అలా షెల్పుల్లో దాక్కున్నట్టే ఉంటాయి కొనుక్కున్న పుస్తకమో మిత్రులు ప్రేమగా పంపిన పుస్తకమో అలంకారాలైన అనేక పుస్తకాలు క్షణాలు కణాల మద్య నిరంతరం సంఘర్షణ పుస్తకం తెరచి చాలారోజులయ్యింది. .....................17.6.2014 21:30 గంటలు

by John Hyde Kanumuri

from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1ly0O69

Posted by Katta

Kavi Yakoob కవిత

selected Readings ~ గంటేడ గౌరునాయుడు | మా ఆకాశంలో నెలవంక ................................................................. మా ఇంటి ఆకాశానికి పూచిందొక నెలవంక వంకంటే వంకగాదు ఇంటిల్లిపాదినీ వెంటతిప్పుకునే అల్లరల్లరి పిల్లజింక. *** వేరువేరు తీరుతీరుల విడివిడి ప్రపంచాలను ఒకే ప్రపంచం చేసింది. మేము మరిచిపోయిన ఆటల్నీ,పాటల్నీ మాకందించి మరబొమ్మలమైపోయిన మమ్మల్ని మనుషుల్ని చేసింది. నెలవంక తెచ్చింది మా ఇంటికి లిపిలేని వెన్నెల భాష అదే మమ్మల్నిప్పుడు పాలిస్తున్న అధికార భాష . దానికీ వ్యాకరణం ఉంది దానికో వింత సౌందర్యం ఉంది. శ్రోతల్ని మంత్రముగ్ధుల్ని చేసే మహత్తేదో ఉంది దానికి, అదే మా ఆత్మల్నిప్పుడు అనునిత్యం శాసిస్తోంది. వొచ్చీరాని మాటల వొయ్యారినెలవంక వంకంటే వంకగాదు .. వేయిపున్నముల వెన్నెలజింక. *** మేజాబల్లమీద కూజాలోకి రెండాకులతో ఓ పూలరెమ్మ చేరగానే గదంతా కళాకాంతులతో నిండిపోయినట్టు, పచ్చనాకు ప్రమిదలో ఒకే ఒక్క అరుణారుణ పల్లవి మొక్కను దివ్వసమ్మి గా వెలిగించినట్టు, పువ్వంత పాలనవ్వు మాయింటి ఆకాశాన్ని వెలుగు వెల్లువ తో ముంచెత్తింది. చిట్టి చంద్రవంక నట్టింట పాకుతుంటే మా మానస కాసారాల లోలోతుల్లోకి చొచ్చుకుని మేము కోల్పోయిన ప్రమోదాల నిధుల వేదాలకోసం శోధిస్తున్న మీనమే అనిపిస్తుంది. తన చిట్టిచిట్టి చేతులు నేలకు ఆనించి మెల్లమెల్లగా పారాడుతుంటే మేం మోయలేని మహానంద మంధరగిరిని మూపునకెత్తుకున్న కూర్మం లా గోచరిస్తుంది. బాలరాముడౌతుంది, చిలిపి కృష్ణుడౌతుంది, శతాధిక అవతారాలతో మాలోపలి దానవులను, దశకంఠులను దునుమాడి అంతరంగాల్ని ప్రక్షాళన చేస్తుంది మా నవ్వుచినుకుల నెలవంక, వంకంటే వంకగాదు ఎదలోయల చీకటులను తొలగించే వెలుగులెంక. *** నెలవంక వెలుగువేళ్ళతో తాకితేచాలు రబ్బరుబొమ్మ రసరమ్య రాగాలు పలుకుతుంది. పూలపిడికిళ్ళతో పట్టుకుంటేచాలు కొయ్యగుర్రం కీలుసవరించుకుని పరుగులు పెడుతుంది. పగులగొట్టినా ప్రాణం పోసుకుని తనచుట్టూ ప్రదక్షణలుచేస్తాయి ఆటబొమ్మలన్నీ. దాని అనుగ్రహం కోసం చేతులుసాచి నిరీక్షిస్తుంటాయి నిరంతరం మా ప్రాణాలన్నీ. ఆటల్లో అలయబెట్టి అందీ అందకుండా అలరించే మా చిన్ని నెలవంక వంకంటే వంకగాదు ఎద ఎదనూ పూపొద ను చేసిన పసిపలుకులప్రియాంక. *** నక్షత్ర ధూళి తో నలుగుపెట్టి మిన్నేటి గంగ తో స్నానమాడించి తెల్లమబ్బుల బొచ్చుతువ్వాలుతో ఒళ్ళుతుడిచి కళ్ళకు చీకటి కాటుక దిద్ది చెక్కిట దిష్టిచుక్క పెట్టి వేలికిమిగిలిన కాటుకరేకను అరిపాదంకింద అద్ది ఇంద్రధనసు ఉయ్యాలలో వేసి జోలపాడితే దాని నీలాల కళ్ళమీద నిదరపువ్వు వైశఖపున్నమిలా విచ్చుకుంటుంది. నిద్దరలో దాని ముద్దుమోము నిశ్చల దీపంలా వెలుగుతుంది. పరిమళాలు నింపుకుని పిల్లగాలి పాపచుట్టూ ప్రదక్షిణ చేస్తుంటే ఇల్లు ఇల్లంతా ప్రశాంత దైవమందిరమైపోతుంది. నిదరలో బెదురుతుందో , కల చెదురుతుందో ఉన్నట్టుండి ఉలిక్కిపడి తపోభంగమైన మునిలా కలవమొగ్గల కళ్ళు విప్పారుస్తుంది. అప్పుడది ఏడిస్తే అదొక ఇతిహాసం, నవ్వితే అది నవీన కావ్యం. పాపతో గడిపే ప్రతీ క్షణమూ కమ్మని కవిత్వానుభవమే, అదొక నిత్యనూతన సాహిత్యాధ్యయనమే, మేమిప్పుడు నెలవంక పాలనవ్వులకు దోసిళ్ళుపట్టి కళ్ళనిండా నింపుకునే చుక్కలం నెలవంకెకు వేలాడే సరికొత్త ఆశల చొక్కాలం. మా నెలవంక... గోరుముద్దల ముద్దుల గోరువంక, వంకంటే వంకగాదు ప్రేమ క్షీరసాగర గర్భాన మేము నిర్మించుకున్న శతసహస్ర దళసుమాలంకృత స్వర్ణలంక అదేకదా మా ప్రియ ప్రపంచమింక.

by Kavi Yakoob

from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1ly0PXU

Posted by Katta

Kavi Yakoob కవిత

యాకూబ్ | నదీమూలంలాంటి ఆ యిల్లు ! ................................................... చాలాచోట్లకు చాలా సందర్భాల్లో , అసందర్భాల్లో వెళ్ళలేకపోయాను వెళ్ళినందువలన ,వెళ్ళలేకపోయినందున అంతే ;అంతేలేని ,చింతే వీడని జ్ఞాపకం ఊళ్ళో ఇప్పుడెవరూ లేరు వృద్ధాప్యంలో ఉన్న యిల్లు తప్పఇల్లంటే చిన్నప్పటినుంచీ నాలోనే నిద్రిస్తున్న ద్వారబంధం; చిన్నిచిన్ని కిటికీలు రెండు; కొన్ని దూలాలు; వాకిట్లో ఎదుగుతున్న కొడుకులాంటి వేపచెట్టు బెంగగా వుంటుంది దూరంగా వచ్చేసానని . కలల్లోనూ అవి సంచరిస్తున్నప్పుడు ఏడుస్తూలేచి ,పక్కలో తడుముకుని దొరక్క వాటిని కన్నీళ్ళతో సముదాయిస్తాను; అప్పటికవి ప్రేమిస్తాయి ఇంకా నాలో మిగిలిఉన్నందుకు అవి నన్ను క్షమిస్తాయి. 1 ఇంతున్నప్పుడు నన్ను సాకిన రుణంతో వాటిని మోస్తున్నాను; అవి నన్ను మోస్తున్నాయి ఒళ్ళంతా పాకిన గజ్జికురుపులమీద చల్లుకుని పేడరొచ్చులో ఉపశమించాను వేపాకు నూరి పూసుకుని కురుపుల్లా మాడి చేదెక్కాను కాలిబొటనవేలి దెబ్బల్నిఒంటేలుతో కారుతున్న రక్తానికి అభిషేకం చేసాను ఎర్రటి ఎండలో బొబ్బలెక్కిన కాళ్ళ మీద ఆవుమూత్రం రాసుకుని ఆనందంతో గంతులేశానుఋణమేదో అంతుబట్టని రహాస్యమై కలల్ని ముట్టడిస్తుంది; గాయాల సౌందర్య రహాస్యమేదో చిక్కని ప్రశ్నగా వెంటాడుతుంది 2 అక్కడున్నది ఖాళీ ఖాళీ నేలే కావొచ్చు; ఎవరూ సంచరించని ,నిద్రించని, గంతులేయని ఉత్తి భూమిచెక్కే కావొచ్చు అక్కడొక జీవితం వుంది ,జీవించిన క్షణాలున్నాయి, నిత్యం సంఘర్షించిన సందర్భాలున్నాయి , పెంచి పోషించిన కాలం వుంది వెళ్ళలేక చింతిస్తున్న , దు;ఖిస్తున్న కల ఇంకా నాలోనే వుంది చాలా చోట్లకు వెళ్ళలేక పోవడం క్షమించలేని నేరమే మరీముఖ్యంగా నదీమూలంలాంటి ఆ యింటికి.

by Kavi Yakoob

from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1naDkWk

Posted by Katta

Krishna Mani కవిత

(స్కెచ్ కవిత ) పేగు బందం ____________________కృష్ణ మణి ఏమయ్యా గురువయ్య ? ఈ ఏడైన పిల్ల పెండ్లి చేత్తువా ? చెయ్యాలనే ఉంది కనకయ్య సదువుతున్నపిల్ల కదా పూర్తి కానీ సబందాలోస్తున్నై ఇప్పుడే వద్దంటుంది ! బాగుంది వరస అమ్మాయి వద్దంది అయ్యానెమో ....సర్లే అసలే రోజులు బాగాలేవు పైగా పట్నంలో ఉంది ,వస్తా ! ఏమండీ.. ఎందుకే గావు కేక ? అమ్మాయి ఫోన్ చేసింది...ఔనా ఏంటటా ? మన బిడ్డ, మీరెవరు అందండీ ? నీకు పిచ్చెక్కిందా ఏంటి ? సాగర్ అంట అమ్మాయి సీనియర్ పిల్లాడు . అయితే ఏంటే ? ఒప్పుకుంటారా లేక ఎల్లిపోనా అంటుంది ! గుండె పట్టుకొని కూర్చున్న తండ్రి మూలన కొంగు మూతికి పట్టి కారే కన్నీటిని ఆపలేని అశక్తురాలు ! ఈ మాట ఎవరితో చెప్పుకోము ? ఏమని నిన్దిన్చుకోము ? ఆలోచన లేని చింతలో రాత్రి గడించింది ! పదవే పట్నం పోయి పిల్లతో కలిసి ఆరా తీద్దాం ఎవరో ఏమైంది అని అడిగే లోపే , మన పరువు మర్యాద గంగలో కలిసే లోపే ! ధైర్యం చెప్పి బయలు దేరిన చింత ! పట్నం వెళ్లి హాస్టల్లో చూడగా అమ్మాయి లేదు అయ్యో భగవంతుడా ? అనే లోపే వచ్చారు పోలీసులు మేజర్ అమ్మాయికి మీరు ఇష్టం లేని పెళ్లి చేస్తున్నారని మీ అమ్మాయి కంప్లేంట్ ఇచ్చింది , పదండి స్టేషన్ కి నోరు లేవని స్తితిలో తల్లితండ్రులు ! మీరోప్పుకోరని ఇలా ముందడుగేసం నాన్న ! కూతురి మొహం ఎలా చూడాలో అర్థం కానీ తండ్రి ఏమని తిట్టాలో అని ఆవేశంతో తల్లి ! ఏమని సమర్దిన్చుకోవాలో అని అబ్బాయి ! ఇంతలో అబ్బాయి తరుపు పెద్దలు మా వాడికి మందుమాకు పెట్టి వలలో వేసుకుందని నింద! వారించ అశక్తుడైన అబ్బాయి మౌనమ్ ! తల ఎత్తి కూతురిని చుసిన తండ్రి మాట బట్టక అబ్బాయిని నిలతీసిన అమ్మాయి ధైర్యంగా ఉండు మా వాళ్ళతో మాట్లాడుతా ? ఇంతకాలం ఎం చేసినట్లు అనాలని ఉన్న నోరు రాని బేల ! ముగిసిన మంతనాలు రమ్య , మనం తప్పు చేసాం ! నువ్వు మీ వాళ్ళు చెప్పినట్లు విను నేను మా వాళ్ళు చెప్పినట్లు వింట ! నన్ను అమెరిక పంపుతారంట ! వయసు పెరిగిన తెలివి పెరగని అమ్మాయిని చూస్తూ తల్లి '' కని పెంచింది , నిన్ను కష్టపెట్టడానికా ? నచ్చిన తిండి నచ్చిన బట్ట నచ్చిన నగ వద్దన్నా మారం చేస్తే పట్నం చదువు ఇదేనా మేం చేసిన పాపం '' పదవయ్య పోదాం ఇంకా ఎం మిగిల్చింది ! భుజం తట్టిన తండ్రి ''గుండెలపైన ఆడావని గుండెల తంతే ఎట్లమ్మ ? వేరేవాన్ని నచ్చుకొని చెప్పు ఆఫ్రికా ఆదిమానవుడైన సరే'' మేం వస్తాం ! ఏమయ్యా గురువయ్య ? ఈ ఏడైన పిల్ల పెండ్లి చేత్తువా ? చెయ్యాలనే ఉంది కనకయ్య సదువుతున్నపిల్ల కదా పూర్తి కానీ ....... కృష్ణ మణి I 17-06-2014

by Krishna Mani

from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1slClKY

Posted by Katta

Sai Padma కవిత

కవి పిట్ట లొల్లాయి పిల్లాయి పాటలు గాఢoగా పాడింది నెత్తినేట్టుకొని పాడు చేసారు కొందరు నేలకింద రాసి పాడుచేసారు కొందరు పొగడ్త పిట్ట తలకెక్కింది విమర్శకి పిట్ట కుదేలయింది కవిత్వం ఆగింది లోల్లాయితనం బోలుగా శబ్దిస్తూనే ఉంది --సాయి పద్మ

by Sai Padma

from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1oALHB8

Posted by Katta

Chandrasekhar Sgd కవిత

ఎన్ ఆర్ ఐ ఇన్స్టి ట్యూషన్సంటే అమెరికాలాంటివనుకొన్నా ఇండియన్ పందుల దొడ్లకంటే అధ్వాన్నం అనుకోలేదు 17.6.2014

by Chandrasekhar Sgd

from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1vAs0ZY

Posted by Katta

Aravinda Raidu Devineni కవిత

అరవింద రాయుడు **************** సర్వం ఉత్తమపురుష ****************** నేను అనే పదానికి ఎంతఅహమో నీవూ అనే మాటరానివ్వదు నాకు అనే పదానికి ఎంతస్వార్థమో నీకూ అనే ఔదార్యం చూపించదు మేము అనే పదం ఎంతసంకుచితమో మనమూ అనే భావనకు చోటుండదు ********************** 17-6-2014 ************(23)

by Aravinda Raidu Devineni

from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1r15F4Y

Posted by Katta

Laxman Swamy Simhachalam కవిత

లక్ష్మణ్ స్వామి || బాటసారి ...చివరి మజిలి ! || ఎన్నాళ్ళీ యాత్ర ... కన్నీటి చారల సంచార జీవనం పునరావృతం అవుతూనే ఉంది !!? నాచంటలేని ఈరాయి .... వూడలు వేయలేని ఈ వృక్షం ... గూళ్ళని వదలి ... గుండెలు పగిలి... మళ్ళీ కొత్త దారి !! వీరులత్యాగంతో తెలుగు వెలుగై విశ్వమ౦తై ... విరాజిల్లి ... దశాబ్దాల దగా మజిలి ...!! వూరు వదిలి .. నేల వదలి... అన్నీ మనవే అనుకుని ఆఖరుకి కాందీశీకులమై.... మళ్ళీ మొదటికి ....!? కాలం చేసిన గాయాలు ... అనుభవాలు ... పాఠాలు ...!! కారణమేదైనా కానీ ... (?) వలసేప్పుడూ కలసిరాదు... హస్తాలన్నీ కలవాలిప్పుడు ... ఇగోలు, దగాలు, పగలు కాదు .. గాయాల్ని కొంగ్రొత్త గేయాల్ని చేసి జగతికే స్పూర్తినిచ్చే నవ్యాంధ్ర ను నవీకరించాలి... ఆశల సౌధాల కి కొత్త పూల దారుల్ని వేయాలి ... ద్వయ రాష్ట్రాల వారధై, ప్రేమ పాశమై తెలుగు విశ్వమ౦తై వెలగాలి !! 17 - 06 - 2014

by Laxman Swamy Simhachalam

from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1uAzXfa

Posted by Katta

Udaya Babu Kottapalli కవిత

ఉదయబాబు **ఒక సంధిగ్ధ సమయంలో**17-6-2004 మొన్న మరణించిన వత్సరంలోంచి నిన్న మరణించిన రోజులోనుంచి... మొలకెత్తిన వరినారుమడిలా క్షణాలు కొల్లలై...కోకొల్లలై...పుట్టుకొస్తున్నాయి... ఆశల పాలు పోసుకుని కోరికల కంకులు... స్పృశిస్తున్న పైరగాలిలో...వయ్యరాలు పోతున్నాయి... చంటిపాప మునిపంట కొరికిన ఇడ్లి ముక్కలా చతుర్దశి చంద్రుడు పరువానికి రాని వెన్నెలను పైరుమీద పరుస్తున్నాడు... పండుతున్న పంటను చూసి... శ్రమించిన శారీరక శ్రమ స్రవిస్తున్న రాలుకన్నీటి పిందెల్ని మోచేతుల ఎముకల బద్దలపై నిలబెట్టిన అరచేతులపంజరంలో మెరుస్తున్నాయి... ఆక్షణంలో అవి ఆనందభాష్పాలే...... పవితమైన ఓటుతో నిలబెట్టిన అధికారం ఇచ్చిన మాటను వోటుకుండ పాలు చేసి... ప్రకౄతి పగబట్టిన వేళ... ఆ క్షణంలో సర్పయాగానికి సన్నద్ధమయ్యే జీవన సమిధలు విసర్జించే రక్తాశ్రువులే... \u003C\u003C\u003C\u003C\u003C\u003C\u003C\u003C\u003C\u003C ::: >>>>>>>>>>>

by Udaya Babu Kottapalli

from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1uAzUjG

Posted by Katta

Kapila Ramkumar కవిత

సాహిత్య ప్రయోజనం || కీ.శే.డా||కె.హరీష్ (సాహితీ స్రవంతి గౌరవాధ్యక్షుడు)|| సామాజిక ఉత్పత్తిలో ఓకరినొకరు ఎరుకపరచుకోటానికి వాడేది భాష, మాట, పాటా మానవశ్రమ నుండి సమిష్టి తత్వం నుండి పుట్టాయనేది నిర్వివాదాంశం. సామాజిక పరిణామ క్రమంలో ఉత్పత్తి రూపాలూ, విధానాలు మారాయి. శ్రమ విభజన వర్గ విభజనగా మారింది. అది క్రమేణా సమిష్టీ తత్వం నుండి వ్యక్తి తత్వమయింది/ వ్యక్తులకు సొంత ఆస్తితోపాటు కవిత్వం కొద్దిమంది కవుల, ఛందస్సు గొలుసుల్లో చిక్కువడింది. క్రమేణా కవిత్వం ఆధిపత్య వర్గాల ఆనందం కోసం, ప్రజల్ని అంధవిశ్వాసాల్లో ముంచటం కోసం ఉపయోగపడింది. కవిత్వానికి, కళలకూ కూడ వర్గ స్వభావం వుంటుంది. అవి కూడ అంతస్థులూ, అంతరాలు, కులాలు పాటిస్తాయి. భాషయొక్క ఉపరితలమే ' కవిత్వం '. వర్గాధిపత్యాలతో పాటు కవితారూపాలలో కూడ మార్పు వచ్చాయి. మారుతున్న ఈ కళారుపాన్నే మనం పద్యం అన్నాం. గేయం అన్నాం. వచన కవిత అన్నాం. అభ్యుదయ సమాజానికి రూపాలను సమాంతరంగా కళలు, వాటి రుపాలు ( కాంటెంట్లు) మారుతూనే వుంటాయి. కళా రుఫాలు సామాజిక వృక్షంపై విరబూసి వికసించే పూలు. ఈ గుర్తింపు కలిగిన తరువాత కొన్నీ కళలు ప్రజల పక్షాన నిలబడతాయి. కొన్ని పాలకవర్గాలను అంటకాగి వాటి కొమ్ము కాస్తుంటాయి. ఈ చారిత్రక నేపథ్యం సాహితీ ప్రియులందరికి తెలుసు. కళకైనా, సాహిత్యానికైనా, మమతం సమత, శాంతి మానవాభ్యున్నతిని మించిన మరొక లక్ష్యం మరొకటి వుండదు, వుండకూడదు. అలాంటి ఉత్తమ సాహిత్యాన్ని, కళా సంస్కృతిని విస్తరింపచేయటమే సాహిత్యకారుల ముఖ్య లక్ష్యం, కర్తవ్యం. '' ప్రజల నుంచి ప్రజల కొరకు '' అనేది ఇక మన నినాదం, విధానం కావాలి. ఈనాడు మనం ఒకానొక సంక్లిష్టమైన మలుపులోవున్నాం. సాహిత్యాన్ని, మీడియాను, మోసపూరితం చేస్తున్న వ్యాపారపు విలువలు ఒకవపు, సామ్రాజ్యవాదుల ఆర్థిక సాంస్కృతిక దాడులు మరొక్ వైపు, మత ఛాందస ఆదిమ యుగాల దాడి మరొక వైపు నిత్యం మనం ఎదుర్కోటున్నాం. ప్రపంచీకరణ, ఉగ్రవాదం, మతోన్మాదం ముప్పేట దాడులు చేస్తూనే వున్నాయి. ఈ దాడినుంచి మనలను మనం మన సంస్కృతిని, సాహిత్యాన్ని మనమే కాపాడుకోవలసిన ఆవశ్యకత మరింత పెరిగింది. ఈ విషయాన్ని మానవాభ్యుదయాన్ని కోరే సాజితీ ప్రియులు గుర్తించాలని మరీమరీ కోరుతున్నాను. ఆ విలువలకు వ్యతిరేకంగా పోరాడవలసిన ఆగత్యాన్ని గుర్తుచేస్తూ సెలవు తీసుకుంటాను. _______________________________________________________ ( 2001 సాహితీ స్రవంతి వార్షికోత్సవ సభలో నాటి గౌరవాధ్యక్షులు డా||కె. హరీష్‌ గారి ప్రసంగం నుండి కొంత భాగం.....వారి స్వంత నోట్‌ పేడ్ నుండి ) _______________________________________________________ 17-6-2014

by Kapila Ramkumar

from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1qokYHr

Posted by Katta

Nirmalarani Thota కవిత

ఎండ కాస్తుంది అంటే మాటవుతుంది... పేద వాడి కాలే కడుపులాగా విప్లవ వాది మండే గుండె లాగా ఎర్రటి ఎండ ప్రచండంగా నిప్పులు చెరుగుతోంది అంటే కవిత్వమవుతుంది వెన్నెల కాస్తుంది అంటే మాటవుతుంది పక్షం రోజులు పురిటి నొప్పులు పడి పున్నమి..వెన్నెలను ప్రసవించింది అంటే కవిత్వం అవుతుంది ఏమిటో ? అక్షరాల్ని లక్షణంగా లక్ష్యం దాకా తీసుకెళ్తే చాలనుకున్నా.. కాదు.. అక్షరాన్ని వంగ పెట్టి, సాగదీసి మెలిపెట్టి, వీలైతే రెండు మూడు భాషలు కలగలిపి మామూలు మనసుకు అంతుబట్టకుండా మేధావుల మెదడుకు మాత్రమే అర్ధమయ్యేలా వ్రాయగలిగితేనే గొప్ప కవిత్వం ! అమ్మ కడుపు నుంచి అపుడే పుట్టినంత స్వచ్చంగా కలం ప్రసవించిన అచ్చ తెలుగు అక్షరాలను కాగితం పొత్తిళ్ళలో పరిస్తే చాలనుకున్నా . . కాదు. . పదాలకు పదును పెట్టి, సానబెట్టి, కాసింత తేనె పూసి, సాములు చేసి అందాల్ని, ఆనందాల్ని తెర వెనక్కి తోసేసి మాంసపు ముద్దల్ని మాటలుగా చేసి రక్తపు మరకల్ని, చురకల్నీ చుర కత్తులుగా చేసి గుండెల్లో గుబుల్లూ, సెగలూ కళ్ళల్లో పొగలూ, కన్నీళ్ళూ తెప్పించగలిగితేనే గొప్ప కవిత్వం ! నేనింకా పసి కూనని అక్షరాల పొత్తిళ్ళలో హత్తుకునే మెత్తదనమే తెలుసు మాటల మాధుర్యాలను ఆలకించి చిందే మమతల బోసి నవ్వులే తెలుసు అమ్మ వేళ్ళ కదలికల కవితల కితకితలే తెలుసు రంగుల్ని, వెలుగుల్నీ చూసి కేరింతలే తెలుసు ఆకలేస్తే చీమ కుడితే ఓ క్షణం ఏడ్చి మరచిపోవడమే తెలుసు ఎదురు నిలవడం , గళమెత్తడం తెలియదు నిలదీయడం నిగ్గు తేల్చడం తెలియదు లయ బద్దంగా నవ్వడం రాగ రంజితంగా ఏడ్వడం ఇంకా నేర్చుకోలేదు . . బుడి బుడి నడకల పసి పాదాలకు ముళ్ళో, రాళ్ళో తగిలితేనో , దారులే మూసుకు పోతేనో నెమ్మది నమ్మదిగా నేర్చుకుంటా పదాల పేరడీ మాటల గారడీ..! ఎ..ద..గా..లి కదా. . . ! ! నిర్మలా రాణి తోట [ తేది: 17.06.2014 ]

by Nirmalarani Thota

from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1ydAsQZ

Posted by Katta

Nvmvarma Kalidindi కవిత

కె.ఎన్.వి.ఎం.వర్మ//నేను మాత్రం ఇద్దరిని 189to192// 189. రుణమాఫీపై ఎటూ తేల్చని ప్రభుత్వాన్ని నేనే సాగునీరు విడుదల చేసిన ప్రభుత్వాన్ని నేనే దిక్కుతోచని స్థితిలో మిగిలింది బక్కరైతు ఒక్కడే నేను మాత్రం ఇద్దరిని. 190. మానవ నాగరికత ఆనవాలు జీవనదిని నేనే ఏటా విళయమై జనాన్ని మింగుతున్న విషాదాన్ని నేనే నిర్లక్ష్యానికి నిలువుటద్దం ప్రభుత్వయంత్రాంగం ఒక్కటే నేను మాత్రం ఇద్దరిని. 191. ఊరించి ఊరించి కళ్ళాపి చల్లే రుతుపవనాలు నేనే అకాల అల్పపీడనమై పంటలు ముంచే తుఫానులు నేనే కాలుష్యంతో తన గొయ్య తానే తవ్వుకున్న మనిషి ఒక్కడే నేను మాత్రం ఇద్దరిని. 192. బండెడు పుస్తకాలు మధ్య గానుగెద్దు ఐన విధ్యార్ధి నేనే ర్యాంకులు గ్రేడులతో ప్రగల్బాలు పలికే విధ్యాసంస్థలు నేనే చదువులు తప్ప జ్ణానాన్ని పంచలేని విద్యలన్నీ ఒక్కటే నేను మాత్రం ఇద్దరిని....16.06.2014.

by Nvmvarma Kalidindi

from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/SQ9C0j

Posted by Katta

Abd Wahed కవిత

(నాకు జ్వరమొచ్చిన ప్రతిసారీ ఈ పంక్తుల కషాయం అందరితో చదివించాలని డిసైడ్ అయిపోయా) హమ్మయ్య.. జ్వరమొచ్చింది... నరనరాన పొగలు కక్కుతున్న అగరుధూపం మంచుగడ్డలా వణుకుతున్న కణకణం కంబళి చలిమంటలో వలపులాగా అల్లుకుంది జ్వరం... కంటితెరపై ప్రతిరోజు వాలే రంగురంగుల దృశ్యాలు అమృతాంజనం కాల్పులకు కన్నీటిబొట్లుగా రాలిపోయాయి రహదారిని ఈదే కాళ్లు కట్టెముక్కల్లా, పడకేసిన నదిలో కొట్టుకుపోయాయి... గాలిపటం ఎగిరేది స్వంతరెక్కలతో కాదని తేలిపోయింది... చిరుగాలికి వణుకుతున్న పచ్చగడ్డి రేకులా ఆత్మీయత దోసిళ్ళలో పట్టుబడ్డ మిణుగురులా ఈ జైలు కూడా బాగుంది... గుంజకు కట్టిన తాడు ఎంత పొడుగున్నా ... కట్టుతాడే స్వేచ్ఛ ... కనిపించని కట్టుతాడు...

by Abd Wahed

from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/SQ9Apj

Posted by Katta

Aruna Naradabhatla కవిత

వెనుకడుగు ___________అరుణ నారదభట్ల ఒక్కసారి నిజం లోకి తొంగి చూడు గతాన్ని మరో మారు తడుముకొని చూడు నీకోసం నడిచొచ్చిన కాలం ఎన్ని మెట్లు దిగజారిందో! పేజీలు మరోమారు తిప్పిచూడు ఏ క్షణాలు నీ పాదాలవాలాయో ఎన్ని చేతులు నీ గొంతును తడిపాయో ఏ రాగం నిను కొత్తగా పలికించిందో ఏ కాలం నీతో నడిచి వచ్చిందో ఒక్కసారి తరికించి చూడు! ఎవరి కలలు నీకు తోడైనాయో ఎన్ని నొప్పులు నిను ఓదార్చాయో! ఒక్కసారి మేల్కొని చూడు మనసు...మనిషి అర్థం ...పరమార్థం కనికరం లేని కాలానికేసి చూడు చేసిందీ...చేయాల్సింది విజ్ఞతతో నీ అడుగులవైపు చూడు! పున్నమిలూ...చీకట్లు నీడలోని సంతోషాలు పుట్టిన నీవో... పుట్టించిన సృష్టివొ ఒకింత ఓపికగా చూడు! చిక్కుకున్న నడవడిలో గమనం భారం కాకుండా కాసింత అహం కోల్పోయి చూడు! క్షణంలో జారిపోయే కాలానికి కనికరంలేదని గమనించి నడు! నిజంలోకి ఒక్కసారి తొంగి చూడు! ఉనికిని కాపాడే జాడ చూడు! ముందు పదిలమవడానికి వెనకకు తిరిగి చూడు! 17-6-2014

by Aruna Naradabhatla

from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1oAjt9B

Posted by Katta

తిలక్ బొమ్మరాజు కవిత

తిలక్/అవే కళ్ళు The unpredictable only substance may view you sometimes... Let them Let it allow....Life goes and flows కొన్నిసార్లు జీవించాలనిపించడం సహజమేనేమో ఏ ఆత్మకైనా ఆత్మాభివృద్దికి కారణమైన విత్తనాలు జీవితంలో ఎక్కడో చోట తారసపడుతూనే ఉంటాయి తనపై కూర్చుని విర్రవీగుతున్న కాండపు ఆకుల్లాగా వేర్లు లోనెక్కడో దాక్కొని పైకిమాత్రం డాబుగా కనిపించే వృక్షం కూడా ఏదోక క్షణాన నేలకొరగాల్సిందేనేమో జీవన పయనంలో కొన్ని మజిలీలు గురువులుగా నీ ప్రక్కగానే వెడలిపోతుంటాయి నువ్వు గుర్తుపట్టలేనంతగా విజయమో అపజయమో నిబద్ధతను నేర్పిన చేతులు మళ్ళీ కనబడకుండా ఎవరో ఒకరు చెప్పాలి మనకు ఆ ఆనవాళ్ళను నువ్వు కూడా చూశావని అప్పటి వరకు దుమ్ము పట్టిన గత అనుభవాలన్నీ మరుగున పడుంటాయి నీ వెనకెక్కడో నిలుచుని వీపును తడుముతుంటాయి నువ్వు ముందు నిలబడేందుకు కాని స్వయంకృషి రక్తంపైన నరాల క్రింద దాచుకున్నట్టుగా ఒక నిషా ఇప్పుడు అవే పాత కళ్ళు నీకెదురుగా అక్షరాలు దిద్దిస్తున్నాయి మళ్ళాఒకసారి తిలక్ బొమ్మరాజు 17.06.14

by తిలక్ బొమ్మరాజు

from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1vzIDVs

Posted by Katta