Bobby Nee At the Poetry Festival

నీ || "నిలువెత్తు హృదయాన్నై"

"దేహానికి-మనసుకి మధ్య
సరిహద్దు రేఖలే లేక పోతే..

దేహాన్ని ఆత్మలో విలీనం చేసే
విద్యలె వస్తే..

దేహం నుంచి ప్రాణాన్ని విడగొట్టి
మనగలిగే మహిమలే తెలిస్తే,

"చొక్కా" విడిచి హాంగర్ కి
తగిలించినట్టు,

ఎంచక్కా శరీరాన్ని మడిచి
శ్మశానం లో విడిచి
నిలువెత్తు హృదయాన్నై కదలాడేవాణ్ణి..!

"బ్రతకటానికి శరీరం మీద
ఆధారపడ్డ అధముణ్ణి....!"

నాలోపల లోలోపల
అంతర్వర్షం తపిస్తే

నన్నెందుకో..
భూమ్యాకాశాలు మరిస్తే

హ్రుదయాన్ని తడిపి ముద్దెయ్యలేని మాటలు
ఈప్రపంచాన్ని జయిస్తే

అనామకంగా అంతరంతరాలలొ
అదేపనిగా అంతరిస్తా..!!

........నీ
(నాకు తాత్విక స్పర్స అంటే చెప్పిన మనిషికి..)

26సెప్టెంబర్2012

‎"నీ" ||"చూపునా,హ్రుదయాన్నా..???||

"నను చేరగానే...
పెదాలపై పూసిన నవ్వుల్ని
ముని పంటితో నొక్కి పడుతుంది..!

నే చూడగానే నాపై
వాలీవాలని చూపుల్ని తడుముకుంటుంది"

ప్రియా...

నానుంచి వెళుతూ వెనుతిరిగి
నువ్వొదిలేసింది వీడ్కోలుచూపునా
"నీ" హృదయాన్నా...?

నువ్వు మొహం చాటేస్తే
ప్రకృతి ప్రతి అణువులో
నీ ప్రతిరూపం కనపడదా !

మూతిముడుచుకుంటే...
అప్రయత్నంగా నైనా
పెదాలతో ముచ్చట ప్రారంభమవదా !

పెదాలు విప్పకపోతే
కనుపాప మాట్లాడక పొదా !
చూపుల్ని తిప్పుకుంటే....

"సరా సరి హృదయ సంభాషనే
మొదలవుతుంది కదా " !

................... "నీ"

నీ ||"రానిక నీకోసం"||

"సరిగ్గా ఏడాదిక్రితం..
ఒంటరితనం నామీద అమాంతం దూకినగుర్తు..!

అప్పుడు

నా డైరీ పేజీల మడతల్లో
అట్టకట్టిన నీ నవ్వులు

ఇప్పుడు

కళ్ళనే జీవనదుల్లో..
సుళ్ళుతిరిగే కన్నీళ్ళు

ఎన్ని ఆత్మహత్యలపరిచయాల్లో అద్రుశ్యమయ్యావ్..!

కొన్ని..

కవిత్వం నిండిన కాగితాలు
బస్సులో నాపక్కన ఖాళీసీటు
అవుటాఫ్-సర్వీస్ సెల్ల్ నంబరు
నా దేహపు పొరల్నిచీల్చుకున్నా
లోపలలోపల తొవ్వుకున్నా
అవే అవే జ్ఞాపకాలు.

ఎన్ని నవ్వుల్ని కన్నీళ్ళుగా అనువదించావ్..!!

గుర్తు..

కారిడార్లో ఆరేసిన నీ తెల్లటి చుడీదార్,
"నే తొలిసారిగా కలగన్నది నన్నేకదా"
అబద్దాలకోరు డయలర్ టొన్
నన్నుకవిని చేసిన నీ మాటలు,
నేను బతికుండే తడిక్షణాలు.

ఎన్నింటిని దూరంచేస్తూ "దూరం"గా మిగిలావ్!
సమస్తం అనుకున్నవి ఇక అస్తమించాయి!

"జీవితపు ఖాళీగదిలో నాతోపాటు
కవిత్వం నిండిన కాగితాలు కొట్టుకుంటున్నాయి!"

........................."నీ"

("నిత్యగాయాల నది" జీవితంలో
ప్రతిగాయం నుంచి కాస్త కవిత్వాన్ని వొంపుకుంటూ...)

"నీ" ||సెప్టెంబర్-5,జీవితం"||

"ఒక మాట
పదే పదే అదే పనిగా
వెంటాడుతోంది

కొంతసేపటికి
వంతెనను దాటే లోపే..
నేనొక మౌన మహా సముద్రమయి
మీరు నేర్పిన భాషలోని
ఏ "ఒక్క మాటనూ" నా గొంతు
పెకిలించనంటోంది..!!

మీ ఊహాల్ని నా మౌనం ధ్వంసం చేస్తూ
కన్న కలల్ని సమూలంగా కూలుస్తుంది..!!

ఏమైందన్న ..ప్రశ్నను
నా తాడిగొంతు
సమాధాన పరచలేని క్షణంలో..
మీరిక వాస్తవాన్ని అంచనావేసి....

"విఫలమైన ప్రయోగం ముందు నిలబడ్డ
శాస్త్రజ్ఞుడి లా నా బాధను మీ గొంతులోకొంపుకుని
అక్షరాల్ని దిద్దించినమీకు జీవితాన్ని దిద్దే శక్తి లేదన్న
ఆలోచనలో పడిపోవచ్చు..!!

నేనిక్కడే

శిధిలమైన రాత్రిలో ఫిడేలు వాయిస్తూ
వొంటరి ప్రవాహంలో గల్లంతావ్వొచ్చు!

నా మరణం ఒక వార్తయి మీ ముంగిట్లో ఎక్కిళ్ళు పెట్టొచ్చు......!
 
05-09-2012

నీ ||మావూరి బస్సొచ్చి నాతో కన్నీళ్ళు పెట్టుకుంది!! ||

మా ఊరంటే బస్సే గుర్తొస్తుంది..!

చదువుకోటానికి నానా అగచాట్లు పడేప్పుడు

ఫ్రీ-పాసులిచ్చి పదికిలోమీటర్లు పట్టుకెళ్ళి,
అక్షరాలు నేర్పిన "అదే"గుర్తొస్తుంది.

ఊటుకూరు పొలంలో కోటేరుని,
కొణిజర్లలో స్మసానం లో తగలబడుతున్న శవాన్ని..
ఒళ్ళోకూర్చోబెట్టుకుని కళ్ళారా చూపిచ్చిన బస్సు గుర్తొస్తుంది.!
కిటికీకి గడ్డం ఆనిచ్చిన చిన్నతనం,
సీటెనుక పదేళ్ళప్పుడు రాసిన కవిత్వం గుర్తొస్తుంది.!

బస్సంటే నన్ను చంకనెత్తుకున్న్న అవ్వ,
బస్సంటే నావరకు గోరుముద్దలు తినిపించిన అమ్మ!

మా ఊరి మోటుజనపు నేలవిమానం బస్సు

ఎవడో చుట్టంగాడి పెళ్ళికి అందరూ..
చిన్నకార్లలొ,మోటారుసైకిల్లలో వస్తే..
మా గరీబు నాన్న ఎక్కించిన ఎర్రబస్సు గొప్పగా గుర్తొస్తంది !

ఎదో పనిమీదెళ్తే..
దిల్-సుఖ్-నగర్ రోడ్డుమీద మా బస్సు కనిపిస్తే
ఎదురెళ్ళి ముఖం మీద ముద్దుపెట్టుకోబుద్దయ్యేది,
ఒక పాత స్నేహితుణ్ణి చూసినట్టో..
ఏదో విషాదం గుండె అడుగునుంచి కారుతున్నట్టొ వుండేది!

* * *
ఎవడో చదువుకున్నోడట బస్సుని రాళ్ళతో బద్దలు కొడుతున్నాడు!
కసాయిలా కిరసనాయులు పోసి కాల్చేస్తునాడు!
ఎవడొ.. దయామయి బస్సుని ధ్వంసం చేస్తున్నాడు!

ఇప్పుడెందుకో బస్సుకి గొంతుంటే బాగుండనిపిస్తుంది నాకు!

మావూరి మట్టిరోడ్డుమీద బస్సుపోతున్నట్లు
నా ముఖం మీద కన్నీళ్ళు పోతున్నాయి

తగలబడుతున్న బస్సుల మధ్య కూలబడి
విజ్ఞానులనే అజ్ఞానుల ఉన్మాదాన్ని వార్తలు చేసుకుంటున్నా..,

అయినా సరె..
కారుతున్న నా కన్నీళ్ళని సీసాలో పట్టుంచా..
తిలక్ ఓసారి ఇలావచ్చి తగలబడుతున్న బస్సుమీద పోసెళ్ళు..

ఇంతకుముండె..
మావూరి బస్సొచ్చి నాతో కన్నీళ్ళు పెట్టుకుంది!!

*29.8.2012 

నీ ||"ఖాళీ"||

నీ చెతిలో విస్కీ గ్లాసు...

నాలాగే ఏడ్చెయ్,
కన్నీళ్ళు కార్చెయ్ !
ప్రేమించినోళ్ళను కాలం దారుల్లో పారేసుకున్నొళ్ళం
బతుకంతా.....
బరువుగా వెతుక్కుందాం!

చేతిలో విస్కీ గ్లాసు! ..పొన్లే ఖాళీ కానీ..

ఓపిగ్గా ఓచోట కూర్చుందాం
గుండెల్లో ఖాళీ కాని "వాళ్ళ" గదుల్ని
చూసుకుంటూ..బావురమందాం...
కానీ ఏదైతే అదవనీ..


ఒక ఒంటరి బొంగురు గొంతు ఫొన్లో
నిన్నెంత వెంటాడిందో తెలిసినోన్ని
నిన్ను నువ్వే మెలిపెట్టి..
ఏడ్చుకోటం చూసినోణ్ణి


ఈసారికి కానీ...

అక్కడెలావుందో, అసలేం జరిగిందో..
నీ మనసు-ఈ సీసా....
రెండింట్లొ ఒకే ఖాళీ!

విస్కీలో నీళ్ళు కలిపినంత తేలిగ్గా..
నీ ఏడ్పుల్లో నవ్వుల్ని కలిపేవాడివి

కానీ.. ఖాళీ.. కానీ

చెరో లేఖను మళ్ళీ రాద్దాం..!
బోర్ కొట్టినప్పుడొ,
ఖాళీగున్నప్పుడొ,
నచ్చినప్పుడో
ఎప్పుడో ఒకప్పుడు
రెండు తిరుగు సమాధానాలు
చెత్తబుట్టలో
చాక్లెట్ కాగితాలా విసిరితే
అందుకుని సంబరపడదాం..

భూమిని,ఆకాశాన్ని
విస్కీని-నీళ్ళని కలిపేద్దాం

ఎలాగూ ఓటమిని వాటేసుకున్నోళ్ళం

అందుకే ఖాళీతనాన్ని నింపేందుకు ఖాళీ చెయ్
గొంతు దిగకపొయినా
గుండె ఆగిపొయినా.....
"ఖాళీ చెయ్!"

.................
(ఒక మిత్రుడి కోసం)

‎"నీ" ||"మౌనం గదిని ఖాళీ చేయటం అంత తేలికేం కాదు"||

-మా ఇంట్లో...అద్దంలో..నా ముఖం నవ్వి
చాన్నాళ్ళయ్యింది!

చూపుల చీకట్లు
ఊహల గడపలు దాటి ఎన్నాళ్ళయ్యింది!

అంతరాంతరాల్లో
ఓటమి ఒదిగి ఒదిగి చూస్తుంది

పెదాలమీంచి విసిరిన మాట
గుండె మూలనెక్కడో పడుంది

ఆలొచన పగిలి ముక్కలై
లొపల్లోపలే గుచ్చుకుంటుంది

అప్పుడప్పుడు పెదాల్ని
క్లొమోర్ మైన్లతొ పేల్చుకుని
మాటల్ని బయటకు తీయాలి

బలవంతపు బతుకులో
కొన్ని సంగతుల సంకెళ్ళు తగిలించుకొవాలి

నన్ను నేనే మడుచుకుని నాలోపల లోలోపల దాచుకోవాలి !

నిశ్శబ్దపు గోడల్ని శబ్ధం బద్దలు చెయ్యాలి

అయినా..

"మౌనం గది ఖాళీ చేయటం అంత తేలికేం కాదు!"

*18-08-2012

"నీ" ||"చిట్లిన పెదవి కార్చే నెత్తురు" (స్మృతి కవిత)||

నాక్కొంచెం సహకరించండ

నేను "నది"ని హత్యచేయాలి!


ఎలాగైనా...

ప్రవాహానికి సంకెళ్లువేసి పగను బయటపెట్టుకోవాలి

హృదయానికి అంటుకున్న అగ్గిని కన్నీళ్ళతో ఆర్పుకోవాలి


దాని..

విషపు నవ్వుల కఠిన కంఠాన్ని సమస్త నరనారాలతో ఉరితియ్యాలి

నీ విషణ్ణ వదనాన్ని "మిత్రుడు" చితి పై ఆన్చి భోరుమనాలి


నాక్కొంచెం సహకరించండి

నేను నదిని హత్యచేయాలి !


గుండెలపై ఆడించి, నవ్వించి..

నీళ్ళ అడుగున దాచింది ,

గుండెల్ని ఆపింది..మోసం చేసింది,

దీని కడుపులో ఎన్ని కత్తులు,

ప్రవాహా జగత్తులో ఎన్ని చిక్కులు

ఒక నవ్వుని కన్నీరు చేసిన ఘనత దీనిది,

ఎంత ఘాతుకం ఇది...!!


"పాతికేళ్ళ ప్రాణమిత్రుడి ఊపిరితిత్తుల్లో ఇసుక దాసుకున్న కాసాయిది

ఇన్నాళ్ళ గుండెల తలపాన్పుల్ని మాకు దూరంచేసిన ఉన్మాది"




ఎంతెత్తు మనిషిని ,

ఎన్నినవ్వుల్ని మింగింది !


నాక్కొంచెం సహకరించండి

నేనిప్పుడు నదిని హత్యచేయాలి !




ఒక మరణం ఎన్నిప్రాణాల్ని మెలిపెట్టింది

ఒక నిష్క్రమణ ఎన్ని మరీచిక మైదానాల్ని ముఖాన విసిరింది

ఇప్పుడు..

కలిసి నడిచిన దార్లన్నీ కన్నీటి మడుగులవుతున్నాయి

హృదయం ఆసాంతం పగిలిన లాంతరయ్యింది !


"తీరం వెంటున్న శిధిలమైన పడవలు కంట తడిపెట్టి

జరిగిన ఘోరాన్ని అంచనావేస్తున్నాయి..!"



నాక్కొంచెం సహకరించండి

నేనిప్పుడు ఎలాగైనా నదిని హత్యచేయాలి !!



నామిత్రుడు శవాన్ని ఆరేవు దాటించండి

"చిట్లిన పెదవి కార్చే నెత్తుర్ని

నా చర్మం వొలుచుకెల్లి తుడిచిరండి!"


నవ్వుకుంటెళ్ళిన నామిత్రుడు

శవమై తిరిగొస్తున్నాడు

మీరందరూ ఎదురెళ్ళండి..

అలసిన నా దేహపు అంపశయ్య పై నెమ్మదిగా దించి నిద్రపుచ్చండి

నన్నేవైనా మాటల మత్తుమందులిచ్చి మాయపుచ్చండి !




నాక్కొంచెం సహకరించండి



ఒక "కత్తి పడవ" తెచ్చి

నది దేహాన్ని రాజమండ్రి నుంచి భద్రాచలం దాకా కోసుకెళ్లండి

ఆనకట్టల గేట్లు ఎత్తండి,

గట్లకు గండి కొట్టండి,

వంతెనలు కూల్చండి,




ఏదేమైనా చేసి నాక్కొంచెం సహకరించండి..



నా మిత్రుడిని హత్యచేసేందుకు

"ప్రకృతి చీర కట్టి వెన్నెల్లో విహరించే వేశ్యగోదావరిని నేనిప్పుడు హత్యచేయాలి !


.........."నీ"

(ప్రాణానికిప్రాణమైన గొపాల్ గోదావరిలో పడి చనిపోయిన విషాదాన్ని కళ్ళలోంచి రాల్చుకుంటూ..గోదావరిని జీవితాంతం ద్వేషిస్తూ)

*13-08-2012

బాబి నీ || "జ్ఞాపకం" ..... "నీ" 9848548871 ||

నిన్న నేను స్ప్రుశించింది
నేడు నశించింది!

లొపలినుంచి వెలుపల దూరానికే
పొద్దు వాలిపొయింది

దేన్ని వెంటబెట్టుకుంటే సంతొషం???

అర్ధరహిత ప్రశ్నల్ని ఎప్పుడైనా
కాలమే సమాధానపర్చాలి!!
దారులు వెతుకుతున్న చూపుల్ని
లొలొపల ముద్దుపెట్టుకొవాలి

నేడు.. రేపటికొక ప్రశ్నకావొచ్చు
రేపొక జవాబు వెతుక్కునే సరికి
ఇంకొన్ని ప్రశ్నలు ఎదురై తిరిగి ప్రశ్నించొచ్చు !!
ఎటుతిరిగి సమస్య జవాబు వెతుక్కోటం కాదు
"నన్ను నాలొ వెతుక్కొవటం"

దగ్గర ఉన్నదాన్ని దూరంచేసి చూట్టం విషాదం
విషాదం విషాదంగానే మిగిలిపొవటం జీవితం

ఇక్కడే
నిలబడితే..
గాయం అక్కడక్కడే తగులుతుంది!
వెచ్చవెచ్చని ఆ జ్ఞాపకం
మెత్తమెత్తగా నిద్రపుచ్చుతుంది !

కొన్ని సార్లు...
"చావటమంటే బ్రతకటం
బ్రతకటమంటే చావటం"

................................."నీ"

(కొన్నింటిని గుర్తుచేసుకుంటూ)

*07-08-2012

బాబీ నీ॥"ఒక ఇద్దరి కథ" ...."నీ"॥

"మన ఇద్దరికి మధ్య తెలీని ఖాళీ నది"
నువ్వు ఆ ఒడ్డునే వుండు
నేనీ ఒడ్డున కూర్చుంట..!

అప్పుడప్పుడూ...
కొన్ని మాటల పడవలేసుకుని
అనూహ్యంగా నిన్ను చేరుకుంటా...!

ఒకప్పుడు...
సంభాషనల చలి మంటల దగ్గర,
నవ్వుల కౌగిలింతల్లొ కలుసుకున్న మనం
ఇప్పుడు...
"మా ఊళ్ళో మోరీ అరుగుల్లా
ఎదురెదురు నిలబడి
మాటలు రాని రెండు వస్తువులమైపొవటం నిజమైన విషాదం..!

"అప్పటి నువ్వు ఇప్పటినీలో కనిపిస్తావేమో అని తడుముకుంటున్న ",
నా కవిత్వాన్ని స్ప్రుశించిన వేళ్ళకొసం నిరీక్షిస్తున్న

ఒకప్పుడు మనం కలసి నడిచిన దారి పొడుగూతనా
నీ మాటల పుస్తకాలు రాలిపడ్డాయేమోనని వెతుక్కుంటున్న
అమావాస్యల్ని నరుక్కెళ్ళే నీ రేదీపపు చూపుకొసం
నిసీదిలొ కలవరించా,
నీకొసం పరితపించా..!

"నిన్ను నీలొ కోల్పొయా,
నువ్వు నాతోనే ఉంటూ నాకెక్కడా కనబడవు"

నువ్వొక పరిగెత్తే ప్రవాహానివి
నేనొక కాళ్ళు నరుక్కొని కూలబడ్డ కవిత్వాన్ని..!

*05-08-2012

బాబీ నీ॥విరహానిది ఒక తరహా ఓటమి...!॥

మాటకు మాటకు మధ్య
ఎన్ని మట్టికట్టలేసినా ఆగవు
మౌనం ఒక విఫలయత్నం..!

హ్రుదయానికి - హ్రుదయానికి మధ్య
దూరాలేవైనా కరిగిపోతాయ్
విరహం ఒకతరహా ఓటమి..!

నువ్వక్కడే నిలబడ్డచోట..
నేనిక్కడ కూలబడ్డాక..
ఒంటికి ఒంటరితనం అల్లుకున్నాక
ఒక ఇద్దరి మరణం
కొనసాగుతోంది అదేపనిగా...!

ఒక పాట కట్టుకోవాలి
అంతరాంతరాల్లో పాడుకొవాలి
మనిద్దరం ధ్వంసం అయ్యేదాకా..!

మాటకు మాటకు మధ్య
ఎన్ని మట్టికట్టలేసినా ఆగవు
మౌనం ఒక విఫలయత్నం..!

*3.8.2012

బాబీ నీ॥గీతలు॥

నీకోసం
నాకోసం
ఎన్ని గీతలు

అక్షరాలకు అక్షరాలుగా..

సరాసరి
నెత్తుటిగీత
నీ హ్రుదయాన్నుంచి
నాహ్రుదయంలోకి..!!

మనిద్దరిమధ్య ఎన్నెన్ని గీతలు

సొంగలు సొంగలుగా గీతలు
నీపెదాల్ని
నాపెదాలు
పలకరించినప్పుడు,
ఒకళ్ళకొకళ్ళం గాట్లుగా మిగిలినప్పుడు.

దుర్మార్గపు దారం గీతలు
మౌనంలో
ఆరోజు..
అదే పెదాల్నికుట్టి
నా పాదాల్ని కట్టి పడేసిన గీతలు!

నిన్ను-నన్ను
మనమనే ఇద్దరిని
బతుకంతా దూరం చేసిన
ఒకేఒక
పసుపురంగు దారంగీత!

చిక్కు ముళ్ళళ్ళో చిక్కుకుపోయిన గీతలు
ఆక్షణం..
ఆ జీవనదీజన్మస్థలంలో
మన ముఖాలమీద
ఆగని
ప్రవాహ గీతలు!!

నీకోసం నాలోపల ఎన్ని గీతలు

గీతలు
ఆగిపోవు
గీతలు
చెరిగిపోవు
నేననే ఆరడుగులగీత
నేలకింద రాసుకునేదాకా!!

హ్రుదయాన్ని
కత్తిరించి
చివరకు
పులిస్టాప్ పెట్టుకునేదాకా..!!

 

*2.8.2012