Speach of Afsar At Kavisangamam Poetry Festival

అఫ్సర్ ||An Empty Episode-5 :రెండు అరచేతులూ వొక వరదగుడి ||

అయిదో సన్నివేశం: ఏదో వొక వాన ఎక్కడిదో వొక వాన ఎప్పటిదో వొక వాన ఎందుకో వొకందుకు కురవనీ, నువ్వొక చిన్ని ఆకువై, తడి నేలవై, తేమ గాలివై మిగిలేలా! సందర్భాలు ఎప్పుడూ రావు. సన్నివేశాలు ఎప్పుడూ కురవ్వు. నువ్వే వొక సందర్భమైపో..నువ్వే వొక సన్నివేశమై కురిసిపో. దుఃఖపు ఆఖరి అంకంలో నువ్వొక నవ్వుని మెరిపించి వెళ్లిపో.

1

నా ఎడమ చెయ్యి నీ కుడి చేతిలోకో
నీ కుడి చెయ్యి నా ఎడమ చేతిలోకో ప్రవహిస్తున్నప్పుడు
ఆ రెండుచేతుల వొకే స్పర్శ మీద
నాలుగు వాన చినుకులూ వొక నీరెండా సంగమిస్తాయి.

వాటి అరచేతుల మీద వొక వరద గుడి
వాటి వేలి కొసల మీద సీతాకోకల అలసట లేని సంచారం.

ఆ ఏడు రంగులూ అలానే వుండనీ కలిసీ కలవక.
ఆ నాలుగు చినుకులూ ఆ నీరెండా అలానే వుండనీ కరిగీ కరగక.

2

నిజానికి ఎవరు ఎవరిలోకీ కరిగిపోం
ఎవరిలోపల వాళ్ళే వుండిపోతాం
వొక్కటయ్యే కలని శాశ్వతంగా మోస్తూ.

అనేకాటల పాటల సంభాషణల కలివిడి రాగంలో
నువ్వు నువ్వే, నేను నేనే.
నువ్వు నాలోకీ, నేను నీలోకీ ప్రవహిస్తున్నప్పుడు కూడా
నేను నేనే, నువ్వు నువ్వే.

నేను నీలోకీ, నువ్వు నాలోకీ వొరిగిపోనీ,
ఆ రెండీటినీ చెరపకుండానే
మనిద్దరి నీడలూ చెరగకుండానే.

3

దుఃఖాన్ని ఎటూ దిగమింగుకోలేనప్పుడు చుక్కలా రాలిపడుతుంది వాన. ఇక ఆ తరవాత నీలోపలి ఎడారిని పీల్చి తనలోపలికి ఇంకించుకుంటుంది ఆ వాన చుక్క. మన రెండు అరచేతులు గట్టిగా వొక దాన్ని ఇంకోటి అదుముకుంటాయి కచ్చితంగా రెండు శరీరాల్లా- వాటి మధ్య ఇక వొక సముద్రం కూడా ఇరుకయిపోతుంది. గాలి గిరికీలు కొట్టుకుంటూ వెళ్ళి ఆకాశాన్ని కిందికి దిగి రమ్మని సతాయించేస్తుంది. ఆహా...ఇంకేం కావాలి? ఈ సముద్రానికీ, ఆ ఆకాశానికీ మధ్య వొక గీత గీస్తూ రివ్వున దూసుకుపోతాయి పక్షులు కొన్ని, నీరెండ స్నానానికి రెక్కల్ని దువ్వుకుంటూ.

4

ఈ రెండు దేహాల మధ్య వాంఛ లేదని కాదు,
మరీ ఈ వాన
ఏక వానగా పడుతున్నప్పుడు
నీటి దుప్పటి కింద రెండు అలల సంభాషణ అందంగానే వుంటుంది.
ఏ ఆచ్ఛాదనలూ లేని నగ్న భాష వినాలనే వుంటుంది.

5

కానీ
అంతకు మించి ఇంకేదో ఇద్దరి మధ్యా!

అఫ్సర్||An Empty Episode-4 ||

కొన్ని కాఫీ సమయాలు

నాలుగో సన్నివేశం: ఖాళీతనం డొల్లతనమో/బోలు తనమో కాదు, చాలా సార్లు అది నిలదీస్తుంది, తలపోతకి తలుపు తీస్తుంది. నీతో నువ్వు కలబడడానికి స్థలాన్ని, కాలాన్ని సృష్టిస్తుంది. ఈ సృష్టిలోంచి నువ్వు నువ్వవవుతావ్, వొక చిరునవ్వవుతావ్! ఈ గుట్టు విప్పడం తెలియకపోతే వికల కలకల మవుతావ్!

1

ఈ కఫే నన్నెంత కలవరపెడ్తుందో! దీని కప్పూ సాసర్ల కలుపుగోలు గలగలల్లో నా వొంటరితనమో/ రికామీ తనమో/ ఏమీ కానీ/ ఏమీ లేనితనమో ఎంత దయలేకుండా మోగుతుందో?

వొక ఏకాకి కాఫీ కప్పు ముందు నేను.

నా ఆలోచనల్నీ, ఆవేశాల్నీ, వుద్వేగాల్నీ(శాంతమో/అశాంతమో!) అన్నీట్నీ ఆ కప్పులోకి దాని పరిమళపు నురగలోకి వొంపుకొని
అందులోకే నా చూపుల్ని తదేకంగా ముంచుకుంటూ

ఎంత సేపని

ఎంత

సేపని

ఇలా----
కూర్చుంటాను నన్ను నేను కూర్చుకుంటూ రెప్పలార్పక ఏమార్చి చూసుకుంటూ.


2

ఈ
కఫే
నన్నెంత నిలదీస్తుందో?

నిటారుగా నిలబడ్డ ఈ జావా కాఫీ కప్పు వొక్కో సారి వొక్కోలా
కనిపిస్తుందీ అనిపిస్తుందీ

వొక ఎడతెగని – తెంపడానికి మనసొప్పనే వొప్పని, తెంపే సమయానికి నవనాడులూ తెగిపోయే – సంభాషణ తరవాత నువ్వొదిలి వెళ్ళిన చిలిపి నవ్వులా-

3

నా వీపెనక వొక అదృశ్య గుయెర్నికాలోని వెయ్యేసి ముఖాలన్నీ
నన్ను గుచ్చి గుచ్చి చూస్తూండగా
పగలబడి నవ్వుతూండగా

ఇక్కడలేని నీతో నీలో నేను మాట్లాడుకుంటూ పోట్లాడుకుంటూ
ప్రతిసారీ అనుకుంటా ఇప్పుడే ఇక్కడికి నువ్వొచ్చి వెళ్ళావని
నీవున్న క్షణాల భారాన్ని ఈ కుర్చీ ఇంకా మోస్తోందనీ..!

4

వొకరినొకరం దాటుకుంటూ వెళ్లిపోయాక గుండెలదిరేలా పాడుతుంది పిచ్చి Adele అదే పాట
సెల్ఫోన్ అలల మీంచి!

ఎవరు చెప్పారామెకి నాలోపలివన్నీ?

కప్పులో కాఫీ చల్లారి గొంతులోకి వెళ్లిపోతుంది ఎలాగో!

ఎప్పటికప్పుడు కప్పు ఖాళీ కావాల్సిందే
నీ లోపల ఎంత ఖాళీ వుందో నీకు తెలియడానికి,
నువ్వందులో ఏం నింపుకోవాలో తెలుసుకోడానికి.

5

అయినా తెలుస్తుందా చెప్పు,
ఈ ఖాళీ ఎంత ఖాళీనో?

05-09-2012

అఫ్సర్||An Empty Episode-3||

మూడో సన్నివేశం: మాటని శంకించకుండా వుండలేను, వ్యక్త శబ్దాల అపనమ్మకం నన్ను వెంటాడకుండా వుండదు ఎప్పుడూ – “నేనె”ప్పుడూ అవ్యక్తమని చెప్పను కానీ, అవ్యక్తంలోని శబ్దరాహిత్యం నాకెందుకో పెనుకేకలా వినిపిస్తూనే వుంటుంది. కలవరింతల భాష తెలీకపోతే నీకు/ పలవరింతల నిట్టూర్పులు నీలోపల ప్రతిధ్వనించకపోతే ఎందుకో నేనొక దిగులు విగ్రహమై నిలిచిపోతా వొక్క మాటా అనలేక.

1
నువ్వు నన్నెలా కదిలిస్తావో, అదిలిస్తావో ఇంకా ఆ రహస్యం నాకు తెలీదు. నేను నేర్చుకున్న/ నేర్చుకోలేని భాషల్లో ఎక్కడా ఎప్పుడూ నీ రహస్యాలు తర్జుమా కావు. నీకేదో వొక భాష ఇద్దామనే నా వెర్రి ప్రయత్నం వుందే, దాని మీద నాకెప్పుడూ కొండంత జాలి. ఎన్ని కొండలు ఎక్కాలి నీ ఆకాశంలోకి గిరికీలు కొట్టడానికి? ఎన్ని ఎత్తుల మీంచి జారిపడాలి నీలోపలికి వొక పక్షి ఈకనై అతి తేలికగా అలవోకగా, ప్రాణమూ దేహమూ శూన్యమయి పోయినంత హాయిగా రాలి పడడానికి?

2
కలవరింతల రుతువులో నీ పేరు వొక్కటే నాకు మిగిలిన భాష. నిజం కాదని బాగా తెలిసి తెలిసీ నీ చిర్నవ్వు కొసన వేలాడుతూ వుండిపోతా తెల్లారే దాకా-- మళ్ళీ పొద్దు వాలే దాకా. ఈ మధ్యలో వచ్చివెళ్లిపోయే లోకానికి నేనొక వున్మాది వూహని.

3
అబద్దం ఇప్పుడు సయించదు కాబట్టి, వొక్క నిజం చెప్పనా? అప్పుడప్పుడూ నీలోపలి స్త్రీత్వంలో ఎలాగోలా కాసేపయినా బస చేద్దామనుకుంటా. కనీసం వొక జీవితకాలమంత గాఢమయిన కొన్ని క్షణాలు. ఎందుకలా పూల నవ్వుల పక్కనా, తుంటరి ఏరు పక్కనా, చెదిరిన ఆకాశం కిందా, పెంకి మబ్బుల్లోనో కనిపిస్తావ్?! మల్లెలూ, కనకాంబరాలూ, సిందూరాలన్నీ బోసిపోయే రంగుల్ని ధరించి ఎందుకలా వస్తావ్ నా నిద్రారాహిత్యాన్ని ఇంకాస్త పొడిగించే చలికాలపు రాత్రిలాగా.
నేనందుకోలేని ఎత్తుల్లోనో, దిగలేని లోయల్లోనో ఎందుకలా నన్నొక ఎండమావిని చేసి ఆడుకుంటావ్?! ఎలాగూ నువ్వు నీ తెల్లారిన ప్రతీ లోకంలో నన్ను నీలోంచి గెంటేసి నీ పగటి మాస్క్ లోకి నీటుగా దిగడిపోయి, నన్ను మళ్ళీ వొక అపరిచితుణ్ణి చేస్తావ్. నీ మీద ఏ అధికారమూ లేక నేనొక నిట్టూర్పులోకి జారగిలబడ్తాను. నిను తాకే వేళ్ళనీ, నిను ముద్దాడే పెదాలనీ, నిను చుట్టేసే చేతుల్నీ – అకారణంగానే అయినా- వొక ఆకుపచ్చ కంటినై చూస్తా.

4
తేలదు
ఎటూ తేలదు
తెలియదు
ఏమీ తెలియదు.
తేలితే, తెలిస్తే నువ్వు కాదు కదా!

5
తెగిన నిద్రలోంచి మేలుకున్న ప్రతిసారీ
ఇటు తిరిగి నిద్రపోని కళ్ళతో
నా రెప్పల్ని నిముర్తున్న నువ్వే కనిపిస్తావ్!
నాకూ అప్పుడే తెలుస్తుంది, నీ రెప్పలు నిద్రని వెలివేశాయని.

6
అప్పుడిక నువ్వొక కల అని
ఎవరు చెప్పినా నమ్ముతానా నేను?

7
నీ కలలో మునిగి పైకి తేలే వొట్టి కలవరింతనే నేను!
నన్నిలాగే వుండనివ్వు నీ రాత్రిలో
నీ రెప్పల కింది ఆ వెలుగులో
ఆ వెలుగు కింది మసక చీకట్లో.

Translation~ Ro Hith / / When you come //

‎Afsar/ నువ్వొచ్చేటప్పుడు....!

ఎటు నించి ఎప్పుడొస్తావో
తెలీదు గాని
నువ్వొచ్చేటప్పుడు
కాసింత నిశ్శబ్దాన్ని పట్రా...

వొక నిరామయ నిరాలోచననీ పట్రా...

1

సతమతమయి వున్న గదిలో గాలినీ వెలుతురినీ నులిమేసిన ఇరుకు గోడల్లో లోపలంతా ఇంకిపోయిన ఎడారిలో

2

రాలినపూల వొంటి మీద వూరేగుతున్న శబ్దాల రెపరెపల్లో నిప్పు పూలు పూసిన కన్రెప్పల్లో కాయలై కాసిన చూపుల్లో

3

కలల్ని నిద్రపోనివ్వని కళ్ళల్లో నీడల్ని నెమరేసే నీళ్ళల్లో

4

ఎటు నించి ఎప్పుడొస్తావో కానీ,

నువ్వొచ్చేటప్పుడు

చింతాకంత నిశ్శబ్దం
ఎంతో కొంత మౌనం!

_________________________________________________

Translation~ Ro Hith/ When you come

Bring some silence
wherever you come from
and forget not
that perpetual thoughtlessness.

1

...from that desert
where everything had sunk
pulverizing air and light
between those congested walls
of a worrying room

2

...from the procession
of fluttering melody
over the body of tumbled petal,

from the fire-buds of longing in eye

3

...from eyes that never let
dreams to sleep

...from streams that ponder shadows

4

Wherever you come from
whenever...

forget not to bring
a tamarind leaf sized silence
and some quietness.

అఫ్సర్ // వొక కొట్టివేత //

1

తీరం
సముద్రం కట్టుకునే గూడు
ఇసక రేణువులన్నీ ఏరీ ఏరుకుని.

2

వొక
సమయం రానే వస్తుంది,

నీ
తీరాన్నే కాదు
నీ సముద్రాన్ని కూడా
చెరిపేసుకోవాలి నువ్వు.

3
తప్పదు.

*18-08-2012

అఫ్సర్ || An Empty Episode-2 ||

రెండో సన్నివేశం: నిశ్శబ్దాలు ఎలా పుట్టుకొస్తాయో ఎప్పుడూ పరీక్షించి చూసుకోలేదు, నువ్వు నిశ్శబ్దం అని గుండెకి అడ్డంగా చూపుడు వేలు వూపే దాకా! మౌనాన్ని క్షణాల్తో ఎందుకు కొలవకూడదో ఇప్పుడిప్పుడే కొంచెం తెలుస్తోంది, నువ్వు తెర వెనక నిస్సత్తువగా జారుకున్నాక. మౌనం సెలయేరు ఎందుకు కాదో కూడా కాస్త తెలుస్తోంది, దాని అశాంత నేత్రాల్లో నేను సమాధి అయ్యాక.

నీలోపల ఈదుతూ ఈదుతూ నేనెక్కడికి చేరానో ఇంకా చూసుకోలేదు గాని, నన్నూ నా వొంటిని నువ్వు వెయ్యి జలహస్తాల్తో చుట్టేశావని మాత్రం ఇప్పుడిప్పుడే ఇంకొంచెం తెలుస్తోంది.

1
అతి భారమయిన వొకే వొక్క వానచుక్కని మోస్తూ నీ ఆకుపచ్చ దేహం.
లోపలి దిగులు ఏదో మెరుస్తోంది దాని వొంటి మీద-నువ్వు చెప్పకపోయినా.

రాలిన ఆ క్షణాల అంచులలో
ఎన్ని మాటల ప్రవాహాల్ని నామీంచి పొంగించావో గుర్తే కానీ,
అవన్నీ కరిగిపోయాయ్ ఎటో
నాలో పరుచుకున్న ఎడారిలో -

ఈ మౌనం కాసేపే, తెలుసులే నాకు,

కానీ,
ఈ కాసేపటి మౌనాన్నే నేను మోయలేకపోయానే!?

2
ఏడుపునెవ్వరూ నయాగరాతో పోల్చలేదు, ఎందుకో?
కెరటకెరటాలుగా కేరింతలు కొట్టే దాని ముందు ప్రతిసారీ వోడిపోతాన్నేను.
అంతకంటే అమ్మ వొడి ఇంకేమీ లేదుగా!

ఈ క్షణాన కుండపోతగా కురవాలని వుంది
నువ్వు పంపిన కొన్ని మబ్బుల్ని నా తల చుట్టూ చుట్టుకొని-
వొక్క క్షణమైనా నిలిచి చూడు,
నీ చర్మం కిందనే నేనొక నెమ్మదించలేని తుపానుని.

కాసేపే అయినా నా హోరుని వినలేకపోయావే?

3
ఆ తరవాతనే కదా,
ఇద్దరి మధ్యా

4
ఈ నిశ్శబ్దం!


*12-08-2012

అప్సర్ || An Empty Episode-1 ||

మొదటి సన్నివేశం:
అనుభవాల్ని తప్ప తేదీల్ని నేనెప్పుడూ చూడను. కానీ, ఆ తేదీలే ఇప్పుడు గుండెకి వేలాడుతూ కనిపించడం చూస్తున్నా. ఆగస్టు నాలుగు -- ఇంకా తెల్లారని రాత్రికి నిద్రపట్టనప్పుడు-- గది కిటికీలోంచి బయటి ముసురుని నాలోపలికి చూస్తూ.


1
నిండా చీకటి రాల్తున్నప్పుడు అసలే దీపకాంతి నా కళ్లకి శాంతినివ్వనప్పుడు ఏం చెయ్యమంటావ్?! చూరు పట్టుకు వేలాడుతున్న బయటి వెన్నెల నా గోడ మీద చెట్ల నీడల్ని గీస్తూ వెళ్లిపోతుంది. నాకు తెలుసు, పక్క మీద నా వొళ్ళు భారమయి పోతుంది. నేనొక పక్కకి వొరిగి నీడల్లోకి చూస్తూ ఆ నీడల వెంబడి నా చేతి వేళ్ళని కదిలిస్తూ వొక శూన్యాన్ని రాస్తున్నానా?పరుగులు ఆపని వొక నీ వూహలోకి ప్రవహిస్తున్నానా?నువ్వెప్పుడూ ఇక్కడే లేవని తెలుసు, నువ్వు నీ ప్రపంచంలోనే నీలోనే ఇరుకిరుగ్గా తిరుగుతూ నీ తీరిక లేని వొత్తిళ్ల లోకంలోనే వున్నావనీ తెలుసు. అయితే కానీలే కానీ, ఈ లోపలి లోకంలో ఎవరు ఎవరిని వింటారని?ఎవరి నీడలకి వాళ్ళే తల బాదుకోవడం తప్ప!

2
తాడో పేడో తేల్చుకోలేను కానీ, నీ ఊహ వొక సర్ప మాయ. వూహ మాటకేం, చాలా సార్లు నిజమూ అంతే కదా అనిపించదా?లెక్కపెడ్తున్నానని కాదు గానీ, ఎన్ని అడుగులు నీతో నడిచి వచ్చానో వెనక్కి తిరిగి చూసినప్పుడు, అవన్నీ నువ్వు చెరిపేస్తూ వచ్చావని ఇప్పుడీ క్షణం అనుకోనా? నిజం కూడా నీలాంటిదే...నీ వూహలాంటిదే...వూహకందదు ఎంతకీ!నిజానికి అసలే అందదు.

3
ముసురు పట్టిన తెల్లారుజాము అంత తేలిగ్గా కరగదు. రాత్రి పాదాలు మరీ ఇనపవి. ఎప్పటివో ఆ పాత గుడి రథ చక్రాలు కదలవు వొక పట్టాన. వొక్క చినుకో, వొక ఉప్పెనో అయితే బాగుండేమో కానీ, ముసురు కదా ఇది! చీకటీ రాత్రీ ముసురూ నా అనిద్రలో అల్లరల్లరిగా ఆడుకుంటూనే వుంటాయి తెల్లారనివ్వకుండా.

4
“కలలో కూడా నిన్ను కలవనా?” లోపలి చలి వొక కత్తివేటు, అట్లా అని గాయమేదీ కనిపించదు!

5
“ఏమో!”
అని నీవే అనిపించే ఈదురుగాలి వొకటి నీ/నా నీడల మీంచి పెంకిగా ఎగిరిపోయింది, చెరి సగంగా మనం దాచుకున్న వూహల గుంపుని చెదరగొట్టి, ఆకాశానికి అడ్డంగా పరిగెట్టింది.

6
ఎక్కడికని పరిగెత్తను?! ఎందాకని పరిగెత్తను?
*07-08-2012

అప్సర్ || కావేరి వొడ్డున ||

1

బెంగ
నువ్వు కడుపుతో పొంగి పొర్లుతున్నప్పుడు
నీలోపల కాయితప్పడవనై మునిగిపోలేదే అని!
నీ తొలి యవ్వనపు నడుం మెలిక మీద
అరనీటి బిందువై ఆడుకోలేదే అని!
నీ తడిచూపులో నిలిచి
వొక ఆకాశమయినా నీతో కలిసి పంచుకోలేదే అని.

2
కావేరీ,
నువ్విప్పుడు చిక్కి సగమయిన పద్యానివి.
నీ వొడ్డు మీద నేనొక అలసిపోయిన పడవని.
నీ వొంటిని ఆరేస్తున్న ఆ పసుపు చీరల
మడతల్లోకి పారిపోయిన పసితనాన్ని.

3
తృప్తికేం, వుంది!

ఈ కళ్ల చివర ఏదో వొక మూల
నువ్వున్నావన్న తృప్తి లేకపోలేదు.

4
కానీ
కంటి నిండా సముద్రాన్ని
దాచుకోవాలని కదా, నేనొచ్చా.
నీ పక్కటెముక చుట్టూ అలల చేతుల ప్రవాహమవ్వాలని కదా, వచ్చా.

5
కాదా మరి కావేరీ!


(శ్రీరంగంలో కావేరీ వొడ్డున వొక పొద్దున)

*29-07-2012

అఫ్సర్||నిమిషాలు కొన్ని||

నిమిషాలు కొన్ని

1
నిశ్శబ్దంలోకి
నిరక్షరంలోకి
నిస్సత్తువలోకి
నిద్రారాహిత్యంలోకి.

2
నిట్టూర్పులోకి
నిస్పృహలోకి
నిశీధిలోకి
నిష్క్రమణలోకి.

3

నువ్వొచ్చి వెళ్లావు, అవునా?!

*24.7.2012

అఫ్సర్ || నువ్వొచ్చీ రాని ఆరు ఝాముల రాత్రి ||

1
నీతోనా నీలోనా
నాతోనా నాలోనా
మాట్లాడుకుంటూనా
మాట్లాడకుండానా
మాటల్నీ మాటల్లేని క్షణాల్నీ కలిపేసి
ఈ చీకటి కింద రాలిన మల్లెల్లో కుప్పపోసుకుంటూ కూర్చున్నా.


2
వొక రాత్రి తరవాత
కొన్ని పరిమళాల క్రితం నువ్వెళ్ళిపోయావా
వొక నవ్వే నవ్వి వెళ్లిపోయావా
ఆ పరిమళంలో నేనొక పువ్వునై రాత్రంతా విచ్చుకుంటూ కూర్చున్నా.
ఆ నవ్వులో నేనొక చిన్ని తరగనై సుడి తిరుగుతూ వున్నా.


3
చివరి వాక్యం ఏమవుతుందా అని
వింటూ వింటూ వుంటానా
అదే నీ నిష్క్రమణ తరవాత నాలోపల మొదటి వాక్యమై
నన్ను తిరిగి రాస్తూ రాస్తూ ఈ రాత్రిని నా కంటి కింద దీపంలా వెలిగిస్తుంది
వద్దన్నా వచ్చి వెళ్లిపోయే నీ నీడల నిషా పహరాలో
ఈ దీపం వెలిగే గదిలో నిద్రపడుతుందా చెప్పు!


5
నీ నిట్టూర్పులు నా చుట్టూరా గాలి పటాలయి
ఎగిరెగిరి దిక్కులన్నీ చుట్టేసిన బిగి కెరటాలయి
ప్రతి గాలి అలకీ వొక కౌగిలి ఇచ్చేద్దామనుకుంటానా
వాటికీ నీ వయ్యారాలే తెలిసి, విస విసా ఎటో పారిపోతాయి.
దొరకనే దొరకవు కదా, ఎంత దూరమో పరుగెత్తించీ...
నా వొడిలో నువ్వు పేంచ్ పడిపోవే పతంగమా...?
అనుకుంటూ పగటి కలలోకే నా ప్రవాసాలన్నీ.


6
ఇంకేమీ తెలియదు ఎప్పటికీ తెలియదు
ఇది గుబులో దిగులో సుఖమో సంతోషమో!
ఎన్ని భాషలని నేర్చుకోను,
నిన్ను నాలోకి వొంపే ఆ కల కోసం!?


*12-07-2012