పేజీలు

' నువ్వొక పచ్చని చెట్టయితే పిట్టలు వాటంతట అవే వచ్చి వాలేను'..!. ‎
Ramachary Bangaru లేబుల్‌తో ఉన్న పోస్ట్‌లను చూపుతోంది. అన్ని పోస్ట్‌లు చూపించు
Ramachary Bangaru లేబుల్‌తో ఉన్న పోస్ట్‌లను చూపుతోంది. అన్ని పోస్ట్‌లు చూపించు

29, సెప్టెంబర్ 2012, శనివారం

రామాచారి బంగారు // నామది నీతీరున సాగునది

నా అనుమతి
లేకుండానే జొరబడి

నామది గది తలుపులు
తెరచి మూసినది
నీ తలపుల ముచ్చట ఒక్కటి.

మదిగది ఒక్కటైనా
అరలలో కోటి ఆశలుంటాయి
శతకోటి తలంపులు
వసంతంతో అనుపల్లవులు పాడతాయి.

అనంతకోటి
మధుర భావనలు
సుధా మధుభాండాగారంలో
అంపక,పంపకాలతో
సాగిలబడి మొక్కుతుంటాయి.

మాగిన పుట్టతేనేలను
మూగమది మురిపెంగా ముద్దాడేను.

మాటవినని మారాం చేసి
మూగనోముతో చెలిమికట్టి
ఎటో వెళ్ళిపోయిన వలపుపవనం
భూగోళమంతా తనదేనని మురిసి
పులకరించి మేఘం ను పలకరించినది.

చూపులు కలసిన శుభవేళా
అభిరుచి శశితో
వలచిన అభిమానికి
మాయాబజారు ముంగిట
మోగేను పెళ్ళి బాజాలు.
ముందున్నదీ వివాహ భోజనమే మరి.
25/09/2012.

24, సెప్టెంబర్ 2012, సోమవారం

బంగారు రామాచారి || ఎదను కోస్తున్న మంచుకత్తి జ్ఞాపకం

సుగుణవతి మైత్రి అనుమతిలేని వూహలు
రెక్కలను పట్టుగా కట్టుకుని ఎగురుతున్న
సాహితి వినీలనవభావనాకాశంలో వాలితే
సొగసుల హరివిల్లుగా విరుస్తుందన్న నాకవిత

హంస సారాంశం బాగుంది, భావకవి నన్నావు,
నేను లేమినున్నా మన చెలిమి మాత్రం
ఉన్నత శిఖర గంధ పరిమళభరిత ప్రేమని
సుమ భాసిత భావిజీవితం నాదేనన్నావు.

వెల్లువెత్తిన వరద గోదావరి వంపుసొంపులతో
వయ్యారి వరూధినిలా నిలువెల్లా వూరించావు .
మధువురుచి తగలని ఆమడ దూరంలోనున్నాను.

కోమలిచెలిగా నీవు చెంతనున్న తరుణప్రాయంలో
కుమారునిగా నన్ను కన్నవారికలలు జాలువారగా
నీచిలిపి కళ్ళు సిగ్గుతో వొలకబోసిన మధువులతో
మునిగితేలిన నాబంగారుకలలకవితను, భవితను
కలువలకుజతకట్టి వలపుబందీగా వేసాయి సంకెళ్ళు.

కోరనిదే వరాలిచ్చిన కొండంత తేనెమనసు నీదని
కోవెలలో నీపేరిట అర్చనలు చేయించి తరించాను.
నా ఉన్నతి కోరిన నీవు ఉన్నతహృదయ విద్యకై
పరదేశమేగి మనసును పరుసవేదిగా మార్చావు
నెచ్చెలి నీపలుకే బంగారమని పాడుకున్నా గానీ
నీతలపోతలతోనే నెమ్మదించని నామదికేది మందు.
తోడిచూపుల గాయాలకు కార(ణం)ఈవర్తమానం.

చీకటికళ్ళ నాగుండెకు ఎరతోవేసిన గాలం కనికట్టుకు
గతించినతొలివలపు ప్రేమ జ్ఞాపకంతో కళ్ళువర్షిస్తున్నాయి
ప్రతికూలభావనల వందనంలోను ఉదజనిగా నీవున్నా
మనసు గడియారంలో విభజన క్రమాన్నిజాలిమాలిన
నిముషాల ముల్లు గునపంతో గుచ్చుతునే ఉన్నావు
మరుపున్నవారి మది తీరానికి తూఫాను రాదు కదా,?

పనిగట్టుకుని మర్చిపోవాలనుకోవడమే అసలు భాధ
నీవు నన్ను పిచ్చివాడన్నా
నిజంగా నాకు భాధలేదు
నాకు నిజంగా పిచ్చిగానీ మనస్సుకు నిజం తెలియదా?

అర్ధంకాని ఎదేమో పదేపదే నిను కల(త)గా పలవరిస్తాది.
దారితప్పిన వృతాంతమంతా తనతోవలోనే విరుస్తుందనే
కోయిలగాతరలిపోయిన వసంతమేనీవని వెతుకుతుంది.

వృత్త పరిధి దాటిన నీవు తన ప్రాంతంలోనే ఉన్నావన్న
భ్రమతో చేరువకాని సూర్యునికోసం చలన భూమి(క)గా
మారి చక్రభ్రమణమనే గోడుతో గిరికీలు కొడుతుందీ.
జ్ఞాపకమొప్పుడు
సుగుణాల విస్తారభాండాగారమే కానీ
కలసిరాని కాలంలో మాత్రమది కోస్తున్న మంచుకత్తే?.

( నిర్వాహక సోదరుని కోదండం చేత హితంపొందినదై పరిశుద్దపరచబడినది.)

30, జులై 2012, సోమవారం

రామాచారి బంగారు || కవి(త)త్వం ||

ఏ కాలంలోనైన
కవి మదిగదిలోని
జనహిత లోచనాల
యోచన కవిత్వం
యేటిఒడ్డున ఇసుక
వూటలోని నీటిలాగా
ఎప్పటికప్పుడు
తోడబడుతుండాలి.

*29-07-2012

27, జులై 2012, శుక్రవారం

రామాచారి బంగారు || రక్తాశ్రువులు ||

కళ్ళకు గంతలు కట్టించుకుని
పడదోసే ఎత్తులకు పై ఎత్తులతో
నేను విశ్వచదరంగ విజేతను
ఆలోచనలు సాగి మూగభావాల
సుడిగుండంలో సుళ్ళు తిరుగుతుంటే
గడియ తీయకుండా తలపుకోస్తావు
మూసిన తలుపులు తెరిచేదెవరు?
వ్యధల తో(డి) రాగాలు జతకట్టేనా?
వేసవి వేడిమికి వాడినది చిగురులత
ఎదలో పొంగుతున్న కన్నీరే ఈకవిత
జ్యోతి జ్వాలగా ఎగసినప్పుడు
వెన్నెల వెలుతురును హరిస్తుంటే
చుక్కాని లేక తీరం చేర (లే) క
చింతల కాష్టంపై కుములుతూ నేను
నిష్క్రమణ ఘడియలు నీడలా
సాగి నన్ను వెంటాడుతుంటే
లోతు తెలియని నీ ప్రేమ కడలిలో
తేలిపొతూ మునకలు వేస్తున్నా
పరిమళ రస రమ్య* స్మ్రుతులలో
స్వాతిచినుకుకై ముత్యపుచిప్పలా
చల్లని మ్రుత్యువు కరుణకోసం
కరాలు జోడిస్తువేడుకుంటున్నా
ఆదేవుడే కోరుకోమంటే
మనిషిగా నాకు మాత్రం
మరో జన్మ వద్దంటాను.

(*రమ్య " యండమూరి వీరేంద్ర నాధ్ " నవల "వెన్నెల్లో ఆడపిల్ల" నాయిక.)
*26-07-2012

26, జులై 2012, గురువారం

రామాచారి బంగారు || చిత్ర శోభన భావనలు ||

సుమనయనమ్ములమ్మ
శోధించి సాధించి ప్రసాదించిన
శోభిత అనురాగాల వర్ణమాలిక
రాగరంజిత కుంజితాల
మేళవింపులోమేలిమి
బంగరు వన్నెచిన్నెల అభిసారిక
ప్రక్రుతిమాత శుభాశీస్సులతో
వనదేవతగా మారిన తారక
స్రుష్టికర్త మరులుగొన్న మదిలో
పూచిన మధురభావనల ప్రియపుత్రిక
కణ్వాశ్రమంలోని శకుంతలను గని
తీరని కోరికతో తనువు చాలించిన
చిత్రకారుడు వీడని గతజన్మ
జ్ఞాపకాల పరిమళముల పరవశము
తాలూకు వాడని తలంపులు
తలపుకురాగా సౌందర్యానంద
నందనాలు విరియపూయించినాడు
అందరి ఎదను దోచినాడు
తాను శిలసౌందర్యం పొందిన
ఈ జగతిలోని వారందరి
గుండెల్లో ప్రేమభావనల
జ్యొతులు వెలిగించినాడు
చిత్రంలోని చిత్రాణి
సమ్మొహన నర్తనమై
విస్వసుందరిమణులందరూ
విస్తుపోయేలా జగన్మోహనంగా నర్తిస్తుంది
అమ్రుతభాండంకోసం పాలకడలి
మధనంలో తాను జగన్మోహినిగా మారి
నర్తించిన శ్రీమహవిష్ణు సైతం
మూర్చనలు పొందుతాడు
సరికొత్త వేడుకగా ఈకన్యక
స్వయంవరంకోసం సిరిని
శ్రీచక్రాన్ని వదలి దివిని వీడి
శ్రీమహవిష్ణు భువిపై తిష్ట
వేయదం మాత్రం ఖాయం
దేవ మానవుల నడుమ పోటితో
ఇకపై తప్పక జరుగనున్నది
మూడవ ప్రపంచయుద్దం
పులకింతమదులకు
ఈచిత్రమొక అపూర్వ కానుక
రంజిల్లెడు మనసులతో
రసరమ్యంగా ప్రసన్న
వదన చిత్తులుగా
ఈవేదికపై వేడుక
పూల తోరణాలు కడుతుంది.
*26-07-2012

17, జులై 2012, మంగళవారం

రామాచారి బంగారు కవిత

పదునెక్కిన సూదిమొనపై చిందులువేసే అహం
బంగారంలాంటి బుద్దిజీవుడిని పరిమార్చి
కనురెప్పపాటులోనే కీర్తిశిఖరం నుండి
పతనాల లోయల్లోకి పడదోస్తుంది.
*17-07-2012

రామాచారి బంగారు || వానకాలం-వనవాసం-వానవాసం ||

వానదేవుడు కరుణించి కార్తెల
కాలంలోనే వర్షాలు కురిపిస్తాడూ
సమ్రుద్ధిగా పంటలు పండుతాయాన్న
కోటి ఆశలతో ఉన్నవన్నితెగనమ్మి
విత్తనాలు చల్లిందీ కర్షకలోకం
చుక్కరాలక దిక్కుతోచక వానచుక్కకోసం
ఆకాశంకేసి ఎదురుచూపులతో
ఏడిచ్చిమొత్తుకున్నా కనుచూపు మేరలో
మేఘం జాడ కనపడదాయి
పాడియావు వంటి వ్యవసాయం పడావుపడి
వున్నవూరుకన్న దున్నిన నేలకన్న
పెంచిన అమ్మ కన్న ఆ కాడు(అడవి)
మిన్న అని వెతలగోసలతో తలపోసి
వలసగా వనవాసమేగపోదామని
చాటింపు చేసి సాగే తరుణంలో
అదేమిచిత్రమో ఈతరుణం దప్పిందా
తనను ఈజనం నన్ను ఆగమాగంగా
తిట్టి సాపించి సానిపిజల్లుతారన్న
అదురుతో గాలిదేవుడికి మొక్కి
అయ్యా నువ్వు కాస్తా ఆగవయ్య
తండ్రి అనిబతిమాలి వరుణుడు
ఆగమేఘాలతో అచ్చి కురవంగా
కుంటలు, చెరువులు నిండంగా
అలుగులు పోయంగా. అలిగిన
మడుసులంతా కురిసిన జల్లులతో
మురిసిన మడులతో వనవాసం కాస్తా
వాన(దరహస) వాసంగా మారింది.
* 15.07.2012