Sailajaa kanuri

ఆశ్చర్యమే కదా
నిన్న మొన్నటి వరకూ
ఒకే మనశ్శరీరమయిన నువ్వూ నేనూ
ఇవాళ ఈ క్షణాన రెండు శత్రు సేనలం!


నిన్నమొన్నటి వరకూ
కలిపి వుంచిన కారణం
ఇవాళ విడిపోవడానికి కారణం కాకుండా పోయింది.

ఆశ్చర్యమే కదా
విడిపోవడానికి ఎన్ని కారణాలు కావలి?!

ఒకళ్ళ మీద ఒకళ్ళం
ఎన్ని అస్త్రాలు సంధించుకోవాలి?

ఆశ్చర్యంగా వుంటుంది
నువ్వు రాలే ఆకుల్లో హరివిల్లు రంగులు
వెతుక్కుంటున్నప్ప్పుడు!

నాకు రాలే ప్రతి ఆకు
ఒక కుప్ప కూలిన కల.

తిరిగిరాని వసంతాన్ని కల కంటూ
నిస్సహాయత్వంలోకి వాలిపోయే
ఒంటరి.

శైలజా కానూరి// దూరంలో నువ్వు

నీ మోహంలో నిండా మునిగాక
అంత దుఃఖాన్నే కాదు
చింతాకంత సంతోషాన్నీ ఇవ్వు.


నా ఒంటరి గది గోడ మీద నీడలాగా
నడిచివెళ్తున్నప్పుడు
అంత చీకటినే కాదు
నువ్వుగింజంత నవ్వు కూడా ఒకటి రువ్వు.

ఆకాశం మీద నా కలల్ని ఆరేస్తున్నప్పుడు
కొన్ని దిగులు మేఘాల్నే కాదు
కాసిన్ని వానవిల్లుల్ని కూడా విరబూయనీ.

ఒక అందమయిన విరోధాభాస నువ్వు.
నీ మోహంలో నేను
ఎన్ని దూరాలు నడిచానో
అన్ని తీరాలకూ దగ్గిరయ్యా.

ఆ మాటకొస్తే
నాకు నేనే మరీ దగ్గిరయ్యా.