Chandrasekhar Vemulapally కవిత

చంద్రశేఖర్ వేములపల్లి || ఆమె నాకు ఎదురొస్తే .... బావుణ్ణు!? || నాకు చాలా ఇష్టం నా దారికి తను ఎదురొచ్చి తన ఇష్టాన్ని నా అబిమతంగా ఔననిపించుకునేటప్పుడు తను నన్ను పిలిచే పలుకులలోని మార్దవం ఎంత తీపి రుచో .... ఆ పెదవులపై కదిలుతూ నా పేరు ఆ కళ్ళతో తను నన్ను కదలనీయకుండా బలంగా బంధించెయ్యడం ఎంత మనోహరమో అందుకే అనిపిస్తూ ఉంటుంది నాకు తెలిసిన ఒకే నిజం నా చెలి, తానే అని నాతో అలాగే ప్రవర్తిస్తుందని ఎన్ని జన్మలుగానో నాకు తెలుసని అది, కలో మాయో నిజమో .... కానీ నాకు తెలిసింది మాత్రం ఒక్కటే తను సమీపం లో ఉంటే సేదదీరుతున్నట్లుంటుంది విశ్రమించుతూ ఉండిపోవాలని ఉంటుంది .... అది మరణమే అయినా సరే లా ఆమె బాలుడ్ని లా నన్ను బుజ్జగిస్తున్నట్లు ఆకాశమే వంగి నాకు మనస్కరించుతున్నట్లు నిజం గా .... తను నా పక్కన ఉన్నప్పుడు ఎంత ఆనందం ఉల్లాసం ఆహ్లాదమో .... జీవితం ఆమె స్పర్శ లోని మృధుత్వం నా శరీరాన్ని తాకుతున్నప్పుడు రెక్కలు అమర్చిన సీతాకోకచిలుకను లా అనిపిస్తూ సహజంగా బిడియస్తుడ్ని, భయస్తుడ్ని ఎవరినీ అంత సమీపం లో ఉండాలనుకోని నేను ఎందుకిలా .... ఆకాశం, భూమి మధ్య త్రిశంకు స్వర్గంలో తనూ నేనూ మాత్రమే ఉండాలనుకుంటున్నానో భద్రం సురక్షితం అనుకున్న అన్ని అనుభూతుల్ని దాటి తను నా సమీపానికొచ్చిందనో ఏమో నాలోని ప్రతి అణువు ఇప్పుడు ఆమె సాన్నిహిత్యాన్నే కోరుకుంటుంది ఆనందం, ఆహ్లాదం, ఉల్లాసం అనుభూతి కోసమో ఏమో అది మరణమే కావొచ్చనిపించినా తను నన్ను ఒక పసిబాలుడ్నిలా చేసి చూస్తుందనిపించినా మళ్ళీ మళ్ళీ తన సాంగత్యమే కావాలనిపిస్తూ నా మార్గానికి ఎప్పుడూ తనే ఎదురు రావాలనిపిస్తూ తను నన్ను పోట్లాడాలనిపిస్తూ ఆ గోరువెచ్చని స్పర్శతో ఊహలకు రెక్కలొచ్చి ఎగిరిపోవాలనిపిస్తూ ..... ఏమైపోతుందో ఏమో నాకు 22JUN2014

by Chandrasekhar Vemulapally



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1pz9aAB

Posted by Katta

Chandrasekhar Vemulapally కవిత

చంద్రశేఖర్ వేములపల్లి || నేరమా ప్రేమ!? || సందేహం లేని, తిరస్కరణ కాని నేర రహిత భావన ఒకటి అగ్ని సమీపానికి వెళుతున్నట్లో చీకటి అయోమయంలో పచార్లు చేస్తున్నట్లో అజాగ్రత్త, అసాద్యం కోరికల ఒత్తిడి భారమై హృదయం ముక్కలయ్యే దిశగా కదులుతూ సరైనదో కాదో అని పట్టించుకోవాలనిపించని ఆ చేతులు .... చుట్టూ అల్లుకునుంటే చాలనే ఆ అనుభూతిని పొందితే చాలనిపించే ఒక వింత వుద్వేగం ఆ సమయం, ఆ అనుభూతి అపూర్వతను పదిలంగా దాచేసుకోవాలనిపిస్తూ ఆ కళ్ళలో ఆ నవ్వు లో ఆ ముద్దు లో .... అవిగో ఆశల ఇంద్రధనస్సు రంగులు ఊరిస్తూ రక్తం ఉరకలెత్తేలా చేస్తూ తప్పు వైపు అడుగులేస్తున్నామని మది వివేకం హెచ్చరిస్తున్నా తప్పుకాదనే భావననే చూడాలని తెలియని అనుభూతిని తీపి స్పర్శనే కోరుకుంటూ ఆ దేవుడే దిగివచ్చి ఏదైనా కోరిక కోరాల్సొస్తే ఈ అనుభవం, ఇలాగే ఉండాలని ప్రార్ధించాలనిపిస్తూ, ఆ అలౌక్య నిషిద్ద నిట్టూర్పులను కలలా కనేలా చూడమని అడగాలనిపిస్తూ నేరం కాని, సందేహం లేని గొప్ప కామోద్దీపన .... అది ప్రేమో ఏమో కానీ దూరం చెయ్యొద్దని .... ఓ దైవమా! అది ప్రేమే అయితే ఆ అనుభూతిని శాశ్వతం చెయ్యమని మన్నించమని కోరుకుంటూ, ఆ ప్రేమిక/ప్రేమికుడు ని నేననుకుంటూ .... 15JUN2014

by Chandrasekhar Vemulapally



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1lmFmko

Posted by Katta

Chandrasekhar Vemulapally కవిత

చంద్రశేఖర్ వేములపల్లి || సహజీవన సౌరభం || అదే గీతాన్ని ఏకగళం తో అదే శ్రావ్యతతో గానం చేసి సాధారణ చిరు ప్రక్రియల భాగస్వామ్యం లో సౌకర్యం, ఆత్మానందం పొందగలిగి నాదీ, నాకోసమే ఆమె జనియించిందని అనుకునే....లా ప్రేయసి ఎవరైనా తారసపడాలని .... సుప్రభాత వేళ తన తీపి నవ్వుల పరిమళంతో నా ఉదయాన్ని చైతన్యం ప్రకాశవంతం చేసి తన మృదువాక్కుల, సున్నిత నయనాల పలుకరింపులతో నన్ను అభినందించి మరింత చేరువై ఆత్మాలింగనము చేసుకునే ఒక సహచరి ఎవరైనా రెండు గోడల ఇరుకు ఆలోచనల మధ్య రెండు శరీరాల సంబాషణ లా కాక అమ్మలక్కలు, మంద మారుతాల గుసగుసలు కలిసి, కలిపిన ఇరు హృదయ సంగమం లా బాధలు కష్టాలు కన్నీళ్ళలో తోడై ఉండే మానసి లా నా ఒంటరి హృదయం మౌనం ని భగ్నం చేసి చేరువై మమైకమై ఏ సహృదయం అయినా తన సంగమం తో .... తీపి అభిరుచి, సౌకర్యం ఒద్దిక కూర్చి నా ఆత్మ స్పందనలు కన్నీళ్ళు కష్టం నిశ్శబ్దం కలిసి పంచుకునేందుకు సమ భాగస్వామై ఎవరైనా పైకి కనిపించని తొందరపాటు గాయాలు మచ్చలు అవలక్షణాలు .... నా ఆత్మ అంతరంగం ను తట్టి మరొక ఆత్మ లా చేరువై సహృద్భావం తో బిడియపడక, అసహ్యించుకోక, అవకాశం అదృష్టం లా జీవితాన్ని మార్చుకుని సంభరపడిపోయే తోడు ఆ తోడు, ఆ లక్షణాలు .... ఆమె లో కనిపించాయి. ఎంత అదృష్టం అనే భావన కలిగి ఆమె సాన్నిహిత్యం అనుభూతి, స్వర్గం అనిపించే ఈ సంభరాల స్వాగత తోరణాలు .... ఆమె కోసం ఎర్రతివాచీ పరచి నా కలల హర్మ్యం ముంగిట్లో నిలబడి ఎదురుచూస్తూ .... నేను 13JUN2014

by Chandrasekhar Vemulapally



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1ku42HA

Posted by Katta

Chandrasekhar Vemulapally కవిత

చంద్రశేఖర్ వేములపల్లి || హృదయ స్పందనలను నమ్ము .... ప్రియా! || ఓ ప్రియా! ప్రియతమా!! నీకీ విషయం తెలుసా? ఏడేడుజన్మల బంధం, నీవు పుట్టింది .... నా కోసమే అని .... అంతరాంతరాల్లో అనిపిస్తూ ఉంది .... నేనే నీ గమ్యాన్ని అని ఆ విషయం నీకు ఖచ్చితంగా తెలియనంత మాత్రాన ప్రవాహానికి, అలలకు ఎదురీదడం తగదేమో .... అతిగా మదనపడి నీ హృదయానికి వదిలెయ్యి నీ భవితవ్యాన్ని దాన్నే నిర్ణయించనీ నీ భవిష్యత్తు నాకు తెలుసు .... అది నాతో ముడిపడి ఉందని నీ కళ్ళలోకి, నీ హృదయం కిటికీలోకి తొంగి చూసిన ప్రతిసారీ దేని కోసమో, ఏ ఆసరా కోసమో నీవు శొధిస్తున్నావని అనిపిస్తుంది. నీకు తెలుసా! నీవు నిలకడగానే ఉన్నావని హృదయాన్ని కట్టడి చెయ్యడం తగదని, భయపడి నీకు తెలియని దేని గురించో నీ హృదయాన్ని నమ్ము! నీ హృదయ స్పందనలను గమనించు! నీ కోసం స్వర్గద్వారాలు తెరుచుకుని ఉన్నాయి .... అవిగో! .... నిజం! నా ప్రేమ అనురాగం జల్లులు కురిసేందుకు .... సిద్దంగా ఎదురుచూస్తూ .... నేను చూడు .... హృదయం ఆలోచించదు. స్పందిస్తుంది. అబద్దం ఆడదు. కష్టాల్లోనూ తియ్యదనాన్నే యిస్తుంది. ..... నీవు నమ్మితే అది నిన్ను నా దగ్గరకే తీసుకొస్తుంది .... అందుకే హృదయాన్నే నమ్ము మార్గదర్శకం చేసేందుకు, మదిలో చెలరేగే భయాలను తీర్చుకునేందుకు మనసు పరితపిస్తే, ఎవరైనా తోడు కావాలి, ఉండాలనిపిస్తే నీకు అభ్యంతరం లేకపోతే నేను నీ కోసమే ఉన్నానిక్కడ .... నన్ను నమ్ము ఔనూ! మరో ఆలోచనెందుకు? .... ఏది సరైనదనిపిస్తే అదే చేసేస్తే పోలా? అలా అయితే .... నీ హృదయాన్ని విశ్వసించు చాలు. అది నీకు మార్గదర్శకత్వం చేస్తుంది .... వెలుగుదారిలో నిన్ను నడిపిస్తుంది. ఒప్పుకోవాలి అన్పించకపోయినా, నా మాటల్లో నిజముందని నీకూ తెలుసు నీ హృదయానికీ తెలుసు. ఆనందం ఆవేదన, నీ మంచి ఏమిటో .... మంచి చెడులు .... నీకు మంచే జరిగేది ఎలానో నీ హృదయానికి తెలుసు .... దాన్నే నీకు మార్గాన్ని, గమ్యాన్నీ చూపనీ సర్ధుకో .... సరైన మార్గం అదేనని అది నిన్ను నడిపించడమే న్యాయమని నీ హృదయాన్ని నమ్మడం అనుసరించడం నీకు తప్పనిసరి అవసరమని నన్ను చూడు .... ఓ ప్రియా! ప్రియతమా!! నా హృదయం నన్ను నీ వద్దకు ఎలా నడిపించిందో .... నిర్ణయించుకుని కాదు. ఆలోచనలతో మార్గాన్ని మార్చుకోగలనని చూడకు. అంతా ముందుంది నీ హృదయాన్ని అనుసరించడం కష్టమేం కాదు .... ఆనందమే ఎవరికైనా హృదయస్పందనల నీడలో నడక అమృతమయమే మరిచిపోకు మార్గదర్శిని గా నీ హృదయమే నీ నేస్తమని. పరిస్థితులు కలవరపెడుతున్నప్పుడు, ఏ వైపుకు కదలడమా అని సంశయం కలిగినప్పుడు పురోగమించేందుకు తోడు అవసరం. ఒంటరి కి మనసు నో హృదయాన్నో నమ్మాలి. .... హృదయాన్ని నమ్ము నీ చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచం ముక్కలు ముక్కలౌతుంటే నమ్మకమే ఊపిరిగా కదిలేందుకు .... నీ హృదయాన్నే నమ్ము నీ హృదయస్పందనల దిశగా కదులు .... జీవితం వికసించి పరిమళిస్తుంది. తెలుసుకో! 10JUN2014

by Chandrasekhar Vemulapally



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1oGT7QS

Posted by Katta

Chandrasekhar Vemulapally కవిత

చంద్రశేఖర రావు వేములపల్లి || నా జీవన వాసంతం .... ఆమె || వర్షం కురుస్తున్నట్లు ఉరుములు ఉరుముతున్నట్లు ఆకాశం గాలిని పగులగొడుతున్నట్లు మెరుపుల మయమౌతున్నట్లు తలరాతలు మారి అస్తిత్వం, ఉనికి కుదుపులకు లోనై నా జీవితం లో ఒక అమూల్య అవసరం లా పదే పదే కళ్ళముందు కదులుతూ .... ఆమె శాంతి, సహనం, భూమాత రూపం కన్నీళ్ళ స్నానం చేస్తూ నా ప్రతి నిర్ణయం వేడికి పగిలిన గుండె సేదదీర్చే వసంతం లా .... ఆమె ఆ కన్నీళ్ళ అగ్ని జ్వాలలు నా ఆలోచనలను ప్రభావితం చేసినా నా నిర్ణయాల అసంపూర్ణత మాత్రం నన్ను కాల్చేస్తున్నట్లుంటుంది. పిచ్చీ! ఈ అద్భుతం చూడు!? అని బిడ్డతో అమ్మ మాట లా చిరునవ్వు కన్నా బలం గా నాటే ఆ పలుకరింపు లో నన్ను నేను కోల్పోవాలనుంటుంది ఆమె కంట తడి చూసిన ప్రతిసారీ నాతో ఏడడుగులు నడిచి నా గతజన్మ శాపాలన్నీ నాతో పాటు ఆమె మోస్తున్నట్లు .... ఓహ్! అసమంజసం అనుకునేలోగా మళ్ళీ మళ్ళీ జరుగుతూ ఎన్నాళ్ళు జీవిస్తానో కానీ నా పాపాలన్నీ ఇలా, నాతో పాటు ఆమె ఏ పాపమూ ఎరుగని ఆమె కు నా గతజన్మ పాపఫలం నా కష్టాలు, నా కన్నీళ్ళ పంచుతూ నేను క్షమార్హుడ్ని, జీవనార్హుడ్ని కానేమో! 04JUN2014

by Chandrasekhar Vemulapally



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1m9nniD

Posted by Katta

Chandrasekhar Vemulapally కవిత

చంద్రశేఖర్ వేములపల్లి || అమృతమూర్తిని చూస్తున్నాను .... నీలో || రేకులు రాలి దుమ్ముకొట్టుకుపోయి అవనతనైన గులాబీని లా నేను సంరక్షణ లేని తోట లో కొన ఊపిరితో మరి కొద్ది క్షణాల్లో ప్రాణం కోల్పోబోతున్నవాడిలా .... నా కళ్ళలోంచి ఉండుండి జారుతూ .... ఒక్కొక్క రక్తం బొట్టు, నేను ఒక పగిలిన హృదయపు అవశేషాన్ని, ఒక ఒంటరి ఆవేదనను. నాకు వరమిస్తానికే దిగి వచ్చిన అమృతమూర్తివి లా ఏ రంగుహంగుల్లేని రెక్కల దేవత, స్వేచ్చా సంచారిణివి లా ఏ దివి నుంచో వచ్చి .... నీవు, పెళుసై పగిలిన నా హృదయాన్ని స్పర్శించేందుకు, గమనించేందుకు నాకు గుర్తులేని పసితనం మది పొరల్లో శిధిలమైన నా జ్ఞాపకాల ను మరీ అంత సమీపం లోకి వస్తావనుకోలేదు. నా సమశ్యల సెగ ఆ వేడి, ఆ బాధల అనుభూతి తగిలినట్లుంది. గుంటలు పడి ప్రాణం కోల్పోతున్న కళ్ళ లోకి చూసి ఆవిరైపోయిన కన్నీటి పగుళ్ళ ఎర్ర జీరలు రాలని రక్తాశృవుల చారలను .... తుడిచే సాహసం ప్రయత్నం చేసావు ఆ దివి దిగి వచ్చిన దేవతవనుకోను .... అమృతమూర్తి అమ్మవే అనుకుంటాను నా నుదిటి పై ఒక సున్నితమైన ముద్దును ఇచ్చావు చూడు వరంగా .... అప్పుడు క్యాన్సర్ పుండ్లుగా మారిన నా అంతర్గత గాయాలు ఆ క్షణం లో నే మానినట్లై తిరిగి ఏదో నూతన ప్రకాశం, ఒక నూతన చైతన్యం కొత్త అనుభూతులకు స్థానం ఏర్పడి .... వింత వెలుగులు నా కళ్ళలో 18MAY2014

by Chandrasekhar Vemulapally



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/S5jPWY

Posted by Katta

Chandrasekhar Vemulapally కవిత

చంద్రశేఖర్ వేములపల్లి || కాదనవు కదూ || పిల్లా!! ఆ రోజు వస్తే నేను, నీవద్ద సెలవు తీసుకునే రోజు నిజంగా నీవు .... విలపించవు కదూ ఆ రోజు వస్తే నేను, అలసి ఆకశ్మికంగా మరణించిన రోజు నిజంగా .... నా కోసం పిల్లా! ఆ రోజు వస్తే నేను, నీతో చెప్పేసిన రోజు నిన్ను నేను అపరిమితంగా ప్రేమిస్తున్నా అని తొలి పరిచయం నాడే నిజంగా .... నీవు నన్ను నవ్వుకోవా!? పిల్లా! ఆ రోజొస్తుందా? కాలం దానంతట అది కదులుతూ ఈ సమాజం కోసం, నా కోసం .... నీవు సుఖ సంతోషాలను కోరుకుని నవ్వుతూ వీడ్కోలు చెప్పే రోజు పిల్లా! ఎందుకో అనిపిస్తుంది నీవు, నేను ప్రేమించడం కన్నా మించి నీవు ప్రేమించే అతని కోసం అతని జీవితం లోకి లక్ష్మివై వెళ్ళాలని .... ఎంతో బాగుంటుందని పిల్లా! తెలుసు! కోరికలు తీరవని నేను, నీకు ఏమీ కానని నీ కలలోకి రాలేనని తెలుసు అయినా, నిన్ను కల కనగలను. కాదనవు కదూ! 17 MAY 2014

by Chandrasekhar Vemulapally



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1jnlHWv

Posted by Katta

Chandrasekhar Vemulapally కవిత

చంద్రశేఖర్ వేములపల్లి || ఆమె, అతని ప్రాణం || ఏదో కావాలని, ఎంతో చెప్పాలని ఉంటుంది కానీ అర్ధవంతమైన పదాలు గుర్తుకు రావు. మనోభావనలను ఆమెకు కనులారా చూపాలని ఉంటుంది. క్షణం క్షణం ఆమెతో గడిపినంతసేపూ ఆ క్షణాలన్నీ అమూల్యమే, కానీ మాటలు రావు. మనసు తత్తరపడుతుంది. ఏమీ చెయ్యలేని స్థితి. అతని అంచనా ..... మనఃస్థితి మాత్రం "ఆమెకు తెలిసేలా ప్రేమించగలుగుతున్నానా!" అనే ఆమె, అతని మనోహరిణి అతనికి అన్నీ .... ఇంకా ఎన్నో అతను జీవిస్తుందే ఆమె కోసమే అన్నంతగా. అతని కోరిక, ఆమె చొరవ, చేరువ .... సమర్పణాభావన ఆ కురుల సుఘంద పరిమళాలు పరిసరాలలో వ్యాపించి తడబాటుకు కారణం కావాలని ఆ మాయలో పడిపోవడంలోని ఆనందం పొందాలని ఎప్పుడైనా ఆమె, ఒక్క మాట .... అంటే వినాలని "నీతో నే ఉంటాను. మన ప్రేమ బలపడేంత సాన్నిహిత్యం వరమిస్తాను" అని, .................... ప్రేమ వాగ్దానం చేసేందుకు .... సిద్దం గా, "ప్రతి రోజూ నిన్ను .... మరింతగా ప్రేమిస్తాను." "నువ్వే నా ప్రాణం .... నీవే నా అన్నీ" "నేను జీవిస్తుందే నీ కోసం!" "నీ ముఖాన ఆ ప్రకాశం, ఆ చైతన్యం ఆ పరిమళం, కాలాంతం వరకూ నా సొంతం కావాలి" అనాలని. 13APR14

by Chandrasekhar Vemulapally



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1kMfEwa

Posted by Katta

Chandrasekhar Vemulapally కవిత

చంద్రశేఖర్ వేములపల్లి ||వర్షపునీటి బొట్లు|| ప్రేమను ప్రదర్శిస్తున్నాయేమో అని .... ఆడుకోవాలని ఆరాటపడి, వర్షపునీటి బొట్లు కొన్ని .... నీ ముఖంపై నర్తిస్తూ, ప్రేమోద్వేగ సమయాల్లో .... నా వేళ్ళ కదలికల లా చినుకు, చినుకూ పెరిగి, ఒక్కో చినుకై రాలి .... కొంటెగా బుగ్గపై సొట్టలను చేరి .... తియ్యని పెదవుల సరిహద్దుల్లో ఆనందం అమృతం కురిసినట్లు 09APR14

by Chandrasekhar Vemulapally



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1hsfFTF

Posted by Katta

Chandrasekhar Vemulapally కవిత

చంద్రశేఖర్ వేములపల్లి || నా చెలి! || దూరంగా ఎక్కడికో నీవు వెళ్ళిపోతూ తలుపులు మూసివేస్తున్న భావనే కన్నీళ్ళై, నా బుగ్గలపై జారి నా ప్రపంచం .... శూన్యం అయిపోతున్నట్లుంటుంది నా భుజస్కందాలే నాకు దూరమై .... నా మనోగతం చీకటి అయోమయమై కాలం భారంగా కదులుతున్నట్లు గోడమీద గడియారమూ, గుండె లయను కోల్పోయి అసంతులనంగా వేగంగా కొట్టుకుంటున్నట్లుంటుంది. నీవు పక్కనున్నప్పటి నీ స్నేహ ఆత్మీయ బుజ్జగింపులు నా మది తెరపై జ్ఞాపకాలై అస్పష్టంగా .... పదే పదే కదులుతూ నీ ప్రతి ఊహ తోనూ నా హృదయం ఆవిరై ఒంటరితనం పై .... తీవ్రమైన అసహ్యం పెరుగుతూ తెలియని అలజడి, నా నరనరాల్లో పెరిగి ముచ్చెమటలు పడుతుంటాయి. గదిలోని ప్రతి వస్తువు మౌనంగా నీ పేరే జపిస్తూ నా మనసును కలవరపెడుతుంటుంది. తీయని సెంట్ వాసన .... ఏదో బెడ్ రూం లో వరదలై పారి తలగడను అతుక్కునున్న సువాసనల జాడలు బెడ్ రూం నేలపై పరుచుకునున్న నీవు విడిచిన ఆ దుస్తులు వెదజల్లుతున్న నీ స్వేద మత్తు వాసనలు పీల్చేకొద్దీ .... విపరీత భావనలేవో చెలరేగి నా గుండె అల్లల్లాడుతుంది. అకస్మాత్తుగా నా మనస్సు ఖాళీ అయిపోయి నేను అపస్మారక స్థితిలోకి జారుకుంటున్నట్లు నా సర్వమై అమూల్యమైన లక్షణం నిన్ను శాశ్వతంగా కోల్పోతున్నానన్న కారణం ఏదో నన్ను ప్రశ్నిస్తుంటుంది. నిజానికి .... నీవు నానుంచి కోరుకున్నదేమిటని? నా ఆత్మ సమర్పణ నీన్నే ప్రేమిస్తున్నాననే ఆలోచనను దాచలేని నా ఎద భావనను .... నా నోట వినాలనే అని. నీ ఆత్మ సౌందర్యం ప్రకాశమేమో నీ కళ్ళలోనే కనిపిస్తుంది నీ పెదవుల్నుంచి త్రుళ్ళిపడే .... తియ్యని మాటలు మదిని ఊరిస్తూ స్వర్గం ఎంతో సమీపంలోనే ఉన్నట్లు అనిపిస్తుంది. నీవు నా పక్కన ఉన్నప్పుడు నీ నవ్వు నా ప్రపంచాన్ని ఆశావహం గా మారుస్తూ, జంట నక్ష త్రాల్లా ఏ వజ్రాలూ కెంపులకు లేని మెరుపుల్లా లక్షల్లో అరుదైన ఒకే ఒక్క జంటలా మన ప్రేమ మనకు అరుదైన ఆనందాన్నిస్తూ ఏ ప్రత్యామ్నాయమూ లేని దివినుంచి దిగివచ్చి .... భువిలో నా కోసమే జన్మించిన మణివో మాణిక్యానివో అన్నట్లు ఎన్ని జన్మలైనా ఎంత మదనపడైనా పొందాల్సిన సందర్శనీయ బహుమానం నీ అనురాగం అనిపిస్తుంది. నా హృదయం నీకు సమర్పించుకుంటున్నాను నీపై నాకున్న ప్రేమకి గౌరవ సూచన గా సంపూర్ణంగా .... అప్పుడప్పుడూ అనిపిస్తుంటుంది ఆ బ్రహ్మ ఎంతో కష్ట పడి అనురాగము, ప్రేమ .... సమతుల్యం గా శిల్పంగా నిన్ను చెక్కాడేమో అని నా అంతరాంతరాల్లో తుడిచివెయ్యలేని రాగ బంధం నీ ప్రేమే అని అంకితమిస్తున్నాను. నా అమరప్రేమను .... ఎంతో వినమ్రంగా నీవూ, నేనూ ఒకరికి ఒకరం చేరువైన క్షణాల్లో తగిలే నీ వెచ్చని శ్వాస కోసం .... నీ అనురాగం స్నేహం ఆత్మీయతల కోసం .... శారీరకంగా, మానసికంగా నన్ను నీకు సమర్పించుకుంటున్నాను. నీ ప్రతి కోరిక నా ఆత్మ అభీష్టమే అనుకుని జీవన చరమ ఘట్టం .... స్వర్గం చేరేవరకూ .... కలిసుంటానని మాటిస్తున్నాను. నా ఆత్మ, నీ ఆత్మ ప్రేమకు కట్టుబడి ఉంటుందని 30MAR14

by Chandrasekhar Vemulapally



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1iNXmq4

Posted by Katta

Chandrasekhar Vemulapally కవిత

చంద్రశేఖర్ వేములపల్లి || నా చెలి! || దూరంగా ఎక్కడికో నీవు వెళ్ళిపోతూ తలుపులు మూసివేస్తున్న భావనే కన్నీళ్ళై, నా బుగ్గలపై జారి నా ప్రపంచం .... శూన్యం అయిపోతున్నట్లుంటుంది నా భుజస్కందాలే నాకు దూరమై .... నా మనోగతం చీకటి అయోమయమై కాలం భారంగా కదులుతున్నట్లు గోడమీద గడియారమూ, గుండె లయను కోల్పోయి అసంతులనంగా వేగంగా కొట్టుకుంటున్నట్లుంటుంది. నీవు పక్కనున్నప్పటి నీ స్నేహ ఆత్మీయ బుజ్జగింపులు నా మది తెరపై జ్ఞాపకాలై అస్పష్టంగా .... పదే పదే కదులుతూ నీ ప్రతి ఊహ తోనూ నా హృదయం ఆవిరై ఒంటరితనం పై .... తీవ్రమైన అసహ్యం పెరుగుతూ తెలియని అలజడి, న్న నరనరాల్లో పెరిగి ముచ్చెమటలు పడుతుంటాయి. గదిలోని ప్రతి వస్తువు మౌనంగా నీ పేరే జపిస్తూ నా మనసును కలవరపెడుతుంటుంది. తీయని సెంట్ వాసన .... ఏదో బెడ్ రూం లో వరదలై పారి తలగడను అతుక్కునున్న సువాసనల జాడలు బెడ్ రూం నేలపై పరుచుకునున్న నీవు విడిచిన ఆ దుస్తులు వెదజల్లుతున్న నీ స్వేద మత్తు వాసనలు పీల్చేకొద్దీ .... విపరీత భావనలేవో చెలరేగి నా గుండె అల్లల్లాడుతుంది. అకస్మాత్తుగా నా మనస్సు ఖాళీ అయిపోయి నేను అపస్మారక స్థితిలోకి జారుకుంటున్నట్లు నా సర్వమై అమూల్యమైన లక్షణం నిన్ను శాశ్వతంగా కోల్పోతున్నానన్న కారణం ఏదో నన్ను ప్రశ్నిస్తుంటుంది. నిజానికి .... నీవు నానుంచి కోరుకున్నదేమిటని? నా ఆత్మ సమర్పణ నీన్నే ప్రేమిస్తున్నాననే ఆలోచనను దాచలేని నా ఎద భావనను .... నా నోట వినాలనే అని. నీ ఆత్మ సౌందర్యం ప్రకాశమేమో నీ కళ్ళలోనే కనిపిస్తుంది నీ పెదవుల్నుంచి త్రుళ్ళిపడే .... తియ్యని మాటలు మదిని ఊరిస్తూ స్వర్గం ఎంతో సమీపంలోనే ఉన్నట్లు అనిపిస్తుంది. నీవు నా పక్కన ఉన్నప్పుడు నీ నవ్వు నా ప్రపంచాన్ని ఆశావహం గా మారుస్తూ, జంట నక్ష త్రాల్లా ఏ వజ్రాలూ కెంపులకు లేని మెరుపుల్లా లక్షల్లో అరుదైన ఒకే ఒక్క జంటలా మన ప్రేమ మనకు అరుదైన ఆనందాన్నిస్తూ ఏ ప్రత్యామ్నాయమూ లేని దివినుంచి దిగివచ్చి .... భువిలో నా కోసమే జన్మించిన మణివో మాణిక్యానివో అన్నట్లు ఎన్ని జన్మలైనా ఎంత మదనపడైనా పొందాల్సిన సందర్శనీయ బహుమానం నీ అనురాగం అనిపిస్తుంది. నా హృదయం నీకు సమర్పించుకుంటున్నాను నీపై నాకున్న ప్రేమకి గౌరవ సూచన గా సంపూర్ణంగా .... అప్పుడప్పుడూ అనిపిస్తుంటుంది ఆ బ్రహ్మ ఎంతో కష్ట పడి అనురాగము, ప్రేమ .... సమతుల్యం గా శిల్పంగా నిన్ను చెక్కాడేమో అని నా అంతరాంతరాల్లో తుడిచివెయ్యలేని రాగ బంధం నీ ప్రేమే అని అంకితమిస్తున్నాను. నా అమరప్రేమను .... ఎంతో వినమ్రంగా నీవూ, నేనూ ఒకరికి ఒకరం చేరువైన క్షణాల్లో తగిలే నీ వెచ్చని శ్వాస కోసం .... నీ అనురాగం స్నేహం ఆత్మీయతల కోసం .... శారీరకంగా, మానసికంగా నన్ను నీకు సమర్పించుకుంటున్నాను. నీ ప్రతి కోరిక నా ఆత్మ అభీష్టమే అనుకుని జీవన చరమ ఘట్టం .... స్వర్గం చేరేవరకూ .... కలిసుంటానని మాటిస్తున్నాను. నా ఆత్మ, నీ ఆత్మ ప్రేమకు కట్టుబడి ఉంటుందని 30MAR14

by Chandrasekhar Vemulapally



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1iNXmq4

Posted by Katta

Chandrasekhar Vemulapally కవిత

చంద్రశేఖర్ వేములపల్లి || ఆమె నా మనో సామ్రాజ్ఞి || ఇన్నినాళ్ళ నుంచి అని చెప్పలేను. ఎన్ని యేళ్ళుగానో నేను ఈ ఆలోచనల కుటీరం లో .... ఆమె కోసమే బస చేస్తూ ఉన్నది. ఆమె కోసమే ఈ మాటలు, ఈ బాష, ఈ పలకటం నేర్చుకున్నది. నా శరీరాన్ని, నన్ను బలోపేతం చేసుకున్నది. ఆమె ఇష్టపడుతుందనే నాకుగా నేను బరువు పెరిగింది. నా జీవితం లో నేను ఎదురుచూసింది కోరుకున్నది. ఎదురుచూసి పొందిందీ సంద్యా సమయంలోనో సూర్యోదయ వేళల్లోనో ఆకస్మికంగా నో అలవోకగా నో .... ఎప్పుడైనా కనుసన్నల్లోంచి ఆమె నన్ను చూస్తుండటాన్నే ఎన్ని యేళ్ళు గడిచినా ఎందుకో తెలియదు .... ఇంకా ఈ గుండె కొట్టుకోవడం మానలేదు. ఆమెను చూసి తీవ్రంగా .... పక్కటెముకలు అదిరేలా ఒక్క రాత్తిరిని కూడా నేనెరుగను ఆమె అనుగ్రహము ఆమె అనుమోదము పొందని ఆమె తోడులేని నిద్దుర కలల లోకి .... నేను జారడం మేలుకొనే వేళల్లో నా కనురెప్పలకు తెల్లవారినట్లు తెలియదు. వేడి వేడి నిద్దుర కాఫీ పరిమళాలతో ఆమె గోరువెచ్చని స్పర్శ, పరామర్శ .... నన్ను తట్టేవరకూ 27 MAR 2014

by Chandrasekhar Vemulapally



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1hwlJVO

Posted by Katta

Chandrasekhar Vemulapally కవిత

చంద్రశేఖర్ వేములపల్లి || ఆకాశం చూరు క్రింద || నా ఏడుపు వినిపిస్తుంది కదూ! ....................... నిజంగా నిర్లక్ష్యం కాకపోతే .... ఎంతో ముఖ్యమూ, ప్రాముఖ్యమూ లేకపోతే ఈ ప్రపంచంలో ఎందుకు ఈ రక్త స్రావము? ఎందుకు శాంతిపై ఈ అనాశక్తత!? .......................... నేను, ఈ ప్రపంచాన్నెంతగా ప్రేమిస్తున్నానో చెప్పుకోగలను. కానీ, అలా చెప్పడంవల్ల గాయం తగ్గి నొప్పి మాయం కాదు, మనశ్శాంతి దొరకదని తెలుసు. అందుకే, ప్రతి రోజూ ప్రార్ధిస్తున్నాను .... దయ కోసం సుమ సుఘందాలు వర్షించినట్లు నా కన్నీళ్ళు .... నా ఆత్మను చిల్లులు పొడుస్తూనే ఉన్నా, ...................... ఆ సూర్యుడు ఏమయ్యాడో? ఆ వెన్నెల రేడు, ఆ నక్షత్రాలు ఏమయ్యాయో? ....................... నేను, ఇంటి పైకప్పుపై కూర్చుని, జారి క్రిందపడ్డ వివేకము, రెక్కలూ లేని ఒక నీచజాతి పక్షిని. పాదరక్షలలో గులక రాయిలాంటి వాడిని. దారి లో కాళ్ళకు అతుక్కుపోయే మెత్తటి దూళి లాంటి వాడిని. రక్షింప దగని పాపాత్ముడ్ని! .................... పాడేందుకు పాట, తోడూ లేని, ఒంటరి పక్షిని .... నేను ఏమీకాని, ఏమీలేని శూన్యం పదాలే ఆస్తిగా ఊపిరిలేనట్లు వీస్తున్న గాలికి వ్యతిరేకంగా ఈకలు ఊపుతున్న .... ఒక నిట్టూర్పును. ............................. అదిగో వినిపించే ఆ ఏడుపు నాదే! ఆకాశం నుంచి రాలుతున్న ఆ వర్షపు చినుకులు సంకుచిత మానసిక స్థితి లో కొట్టుకుంటున్న ఒక సామాన్యుడి కన్నీళ్ళు అవి. నీరులా, విషాదం లా ఈ ప్రపంచాన్ని తడిపేస్తూ, ...................... ఆ ఏడుపును చూడకుండా దృష్టి మరల్చుకోలేవు. నీవు మూయలేవు .... నీ ఎద కిటికీ తలుపులు తుడిచెయ్యలేవు .... ఈ నా కన్నీళ్ళ తడిని, .................... నేను ఏడ్చాను . ఒక నది లా .... ప్రతి రోజూ చీకటి రాత్రుళ్ళను తడిచేస్తూ .................... నేను ఏడుస్తున్నాను ఎవరి ఓదార్పూ దొరకని ఒక పసిబాలుడిలా ........................ నేను ఎడుస్తూ ఉంటాను .... ఎవరూ పట్టించుకోరని తెలిసీ నన్నూ, నా ఏడుపునూ తొలకరి వర్షానికి తడిసిన మట్టివాసననూ. 09MAR14

by Chandrasekhar Vemulapally



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/O8VvRK

Posted by Katta

Chandrasekhar Vemulapally కవిత

చంద్రశేఖర్ వేములపల్లి || నీ పక్కనే నిలబడుంటాను || దగ్గరలో ఉన్నా దూరంగా ఉన్నా నీవు ఎక్కడ ఉన్నా అయోమయం మబ్బులు నిన్ను కమ్ముకునున్నప్పుడు, నీవు ఆశా విహతివైన క్షణాల్లో నీకు నీడను కల్పిస్తూ, ఒక నమ్మకం అవసరాన్ని లా .... నీ పక్కనే, నేనుంటానని చెబుతున్నా ఆ నక్షత్రాల సాక్షిగా నేను, ఒక సామాన్యుడ్ని! నీముందే నడుస్తున్నా .... నీ తోడుగా చీకట్లు కడతేరేవరకూ నవ్వులు పంచుకుంటూ, నీ కన్నీళ్ళూ, బాధలకు ఊరడింపు ఉపశమనాన్నిస్తూ, నిన్నే ప్రేమిస్తూ, నీ బలహీన క్షణాల్ని బలోపేతం, ఆహ్లాదంగా మారుస్తూ, ఒక నమ్మకం, దృడ సంకల్పం లా .... నేను నీవు నిర్భయంగా వచ్చినప్పుడు నిన్ను పొదువుకునేందుకు సిద్దం గా మానసికంగా .... నీవు కృంగిపోతున్నప్పుడు, నీ భావనల ఒంటరితనం .... గతం నిన్ను వెంటాడుతున్నప్పుడు, వెనుదిరిగి చూడు .... నీ గతాన్ని కాదు .... నన్ను నిర్భయంగా నా వద్దకు రా! నీవు కృంగిపోతున్నప్పుడు, నీకూ తెలుసు .... ఎప్పుడైనా నిన్ను వంచించని నా దరికి రావొచ్చని నేను నీ పక్కనే ఉంటానని మాటిస్తున్నాను. నీకు నీవు విశ్చిన్నమయ్యాననిపించి ఏడుస్తున్నప్పుడు నీకు నమ్మకాన్ని కలిగించుతూ చేతిలో చెయ్యేసి ఒట్టేసి చెబుతాను. నా మాట నమ్మమని నా ఒట్టు ఎంత మాత్రమూ అబద్దం కాదని నీవు అసహాయురాలివి కాదని నీకు తెలిసేలా .... ఔను నీకూ తెలిసేలా నీవు ఎప్పుడైనా నా వద్దకు రావొచ్చని నేను నమ్ముతాను. ప్రతి రోజూ సూర్యోదయం లానే సూర్యాస్తమయమూ తప్పదని అయినా, నీపై నా ప్రేమకు అస్తమయం లేదు. అది రాత్రి వేళ దీప కాంతి లోనూ నీ నీడ లా నీవెంటే ఉంటుందని మాటిస్తున్నాను. 05MAR14

by Chandrasekhar Vemulapally



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1kxARJ5

Posted by Katta

Chandrasekhar Vemulapally కవిత

చంద్రశేఖర్ వేములపల్లి || మనసు విప్పి మాట్లాడుకుందాం! || ఏ ప్రాంతం లో, ఏ సమాజంలో ఏ కులం మతం లో అయినా .... తిరిగిన ఏచోట చూసినా తెలియని ప్రపంచానికీ ఉన్న ప్రపంచానికి సరిహద్దు .... ఒక చిరునవ్వు మాత్రమే! ఎన్నో పేర్లు ఎన్నో రకాల ముఖాలు ఎన్నో రకాల హావభావాలు ఎన్నో రకాల జీవన సరళులు కానీ, నిజమైన భావోద్వేగం మాత్రం అందరిలోనూ ఒకేలా ఉండటం విచిత్రం ఆ అద్భుతం .... ప్రేమ ఒక పసి హృదయం నవ్వులో ఒక ఎదిగిన మనిషి కన్నీళ్ళలో చూసాను. చూస్తున్నాను. కల్మషరహిత పరిమళం .... ప్రేమను అప్పుడప్పుడూ అనిపిస్తుంది నీలో, నాలో .... ప్రతి ప్రాణిలో మననందరినీ ఏదో బంధం దారం పెనవేసుకునుందని ఒకరినొకరం అర్ధం చేసుకునేందుకు దోహదపడుతుందని అది ఎంతో సుక్ష్మంగా గుర్తించలేని చిరుగాలి లా ఆ గాలికి రగులే చిరు వెచ్చదనం లా దివ్యమైన ఒక అనుభూతి లా మానవ జీవన కావ్యపు పల్లవి లా తొలి రాగ బంధం శ్రావ్యతను వింటున్నట్లుంటుందని. ప్రతి జీవితం లో ఒక శాసనం అయి ప్రతి పురుషుడి హృదయం లో ఒక మహరాణి ప్రతి స్త్రీ హృదయం లో మహరాజు .... అయిన ఒక ప్రియ భావన ఏదో మనసు తలుపును తట్టి .... ఆ అస్తిత్వం తనను తాను కోల్పోయి లోతైన సముద్రంలో మునిగిపోవడంలో భయంకరమైన సునామీ .... తుఫాను బీభత్సానికి గురి కావడంలో ఆనందాన్ని ఇష్టపడే సున్నిత ఉద్వేగ భావనల సమ్మేళన సమీకరణాల వైశిష్ట్యం .... గురించి ఒక్కసారి మనసు విప్పి మాట్లాడుకుందామా! మనకు ఎంతో అవసరమైన ఆ విలక్షణ లక్షణం గురించి జీవించేందుకు తప్పనిసరి శ్వాస ను .... ప్రేమ ను గురించి సాటి మనిషిని పరామర్శించాల్సిన ఆవశ్యకత .... జీవన విధానం గురించి ఒక ప్రాణి మరో ప్రాణి పట్ల ప్రదర్శించాల్సిన నమ్మకం .... విశ్వాసం గురించి రాగ విపంచి హృదయ స్పందనలను గురించి మనసు విప్పి ఒక్కసారి, మరోసారి మాట్లాడుకుందామా! 17FEB14

by Chandrasekhar Vemulapally



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1gKxv1p

Posted by Katta

Chandrasekhar Vemulapally కవిత

చంద్రశేఖర్ వేములపల్లి || కలం కదులుతూ || మౌనాక్షరాలు కొన్ని ఆమె కలం నుండి దొర్లి తెల్లకాగితాన్ని పరామర్శిస్తున్నప్పుడు స్వార్ధపరుడ్ని లా .... నేను ఆమె తొలి పాటకుడ్ని కావాలనుకుంటుంటాను. ఆ పదాలు భావనలపై సర్వ హక్కులూ నావే అన్నట్లు నా ప్రియ భావనలు, నా అంచనాలు నా తీపి భ్రమలకు లొంగి .... ఆమె నా గురించే రాసిన పోస్టింగ్ అనుకుంటాను. ఆమె కలంలోంచి కాగితం పైకి ప్రవహించే సిరా నా ఆత్మకు జీవితం లా, ఆ జీవితానికి శ్వాస లా అనుకున్నట్లు, ఎంతో సున్నితంగా పరిశీలిస్తుంటాను. ప్రత్యక్షంగా కానీ పరొక్షంగా కానీ నా ప్రస్తావన ఎక్కడైనా ఉండుండొచ్చెమో అని. ఆ అక్షరాలు కదులుతున్నట్లు కాగితం మించి లేచి ఎగిరొచ్చి నన్ను పలుకరిస్తున్నట్లు ప్రతి పదాన్నీ ఎదలో పొదువుకుంటాను. ఎప్పుడైనా అక్షరాలలో .... ఆమె, కుశల పరామర్శలు చదువుతున్నప్పుడు ఆమె వ్యక్తిత్వానికీ, కళాతత్వానికీ ఎదురుపడే ఆ గౌరవప్రద ప్రశంసలు ఒక చక్కని అనుభూతిని కలిగిస్తాయి.. అందుకే, ఆమె భావనలను అక్షీకరించే ఆ సిరా అంటే నాకు అంత ప్రేమ నా ఆలోచనలపై ఆధిపత్యంతో పాటు అంతర్గత సమాధిస్థితిని నాలో సృష్టించి నన్ను నియంత్రణ చేసే ఆ స్థితి నాకు యిష్టం .... ఎంతో ఉన్నతం, లోతైన ఆ ప్రశంసాత్మక ఆవేశం ఇష్టం. నాకు తెలుసు. సులభంగా చెప్పగలను. ఆమె చేతి ఆయుధం కలం అని. ఆ కలం విసిరిన అక్షరాల కుట్రకు నేను లొంగిపోయానని చెబితే అది దారుణమే అవుతుంది.. నిజం మాత్రం ఆమె ఆలొచనలకు నేను ఆకర్షితుడ్నయ్యాను. ఆమె ఆలోచనలు నా మది లో నిండిపోయి మైలురాళ్ళు పరిపూర్ణ చిత్రాలు గా మారి దిసా నిర్దేశం చేస్తుంటాయి .... నాకు, నా జీవన రహదారినిండా అమర్చబడి. ఆమె, ఒక కథ లేక కవిత లేక నవల రాస్తున్నప్పుడు, ఒక తియ్యని సంగీతం లా నా తెలివి ని విజ్ఞతను ప్రశ్నిస్తున్నట్లు, ఆ సీరా అభిజ్ఞాత్మకంగా కదిలినట్లు రా, రమ్మంటూ ఆ పదాలు ఎంతో మంచివి లా .... ప్రేమ గా బుజ్జగిస్తున్నట్లు, నా ఎద లోకి దూరి ఆ సిరా ఎండిపోయినప్పుడు మాత్రం ఒక అందమైన కళ గా మారిపోతుంటాయి. ఆమెకు నాకూ మాత్రమే అర్ధం తెలిసే రూపావిష్కరణలు గా మారి. 11 FEB 14

by Chandrasekhar Vemulapally



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1bRv1wV

Posted by Katta

Chandrasekhar Vemulapally కవిత

చంద్రశేఖర్ వేములపల్లి || అది ప్రేమేనేమో ....? || నిదురించాలనే విఫల ప్రయత్నం .... నిశ్చల సమాధి లో తపస్వి లా, నీ ఎద లో, నిదురెరుగని ఆ నిశ్శబ్ద స్మశానం లో, పరావర్తనం చెందని .... ఆ కాంతి రహిత ప్రస్థానం లో, అల్లుకునున్న ఆ చీకటి పొగమంచు ముసుగులో, నిద్దురలో .... ఎవరో .... గీసి సృష్టించిన రూపాన్ని లా, పూసిన చిత్రవిచిత్ర రంగుల కలయికను లా, ఆ నక్షత్ర కిరణాల వడపోసిన కాంతిని లా, వెండి వెన్నెల మెరుగుని లా కావాలని, సుగంద పుష్ప వృక్ష విశేష లతనులా, బూడిద రంగు సంరక్షణ కవచంను లా .... ఏ జీవన అర్హ అనర్హాలను విశ్లేషించని, కేవలం నీ గురించిన భావనలతోనే అల్లుకునున్న అనురాగ సారం ను లా, నీ నీడనులా, నీవు, నన్నూ .... నా లోని ప్రకాశకతత్వం ను కప్పేసినట్లు, విచక్షణా జ్ఞానం ను కోల్పోయి .... నా ప్రాణం, ఆత్మ, ఆలోచనల పరిబ్రమణం నీ చుట్టే కావడం ను, ఆకర్షణే అని అనుకోలేమేమో? 2014, ఫిబ్రవరి 06, గురువారం సాయంత్రం 06.30 గంటలు

by Chandrasekhar Vemulapally



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1c6FIZ2

Posted by Katta

Chandrasekhar Vemulapally కవిత

చంద్ర శేఖర్ వేములపల్లి || మది పరితపన || బృందావనం, నీ మనో ఉద్యానవనం .... ఎంతో దూరం లేదు. రావాలనుంది. విహరించి పరవశించేందుకు, నీ పక్కన, నీతో కలిసి నీ చెయ్యందుకుని .... నడవాలని. ఆ జ్ఞాపకం .... నాపరాయి మీద రాసుకుందామని, నా మది పొరల్లో, దాచుకుందామని .... నీ పేరును నా పేరుతో జత చేసి. అది మది, ఎదల సంతులనమేమో మరి! నీ ప్రపంచంలోకి రావాలనుంది. వస్తున్నా తళతళమని మెరిసే నీటి బిందువులా .... ఓ సౌందర్యమా! వస్తున్నా! నిండుగా, అంతర్లీనంగా ఆనందం తో ప్రకాశిస్తున్న ఆత్మ సౌందర్యమా! ఈ చల్లగాలి నా చెవిలో గుసగుసలాడుతుంది. ఏ ప్రమేయమూ లేకుండానే .... నాలో ఆహ్లాదం, ఎంతో ఉల్లాసం కలుగుతుంది. నీతో చెప్పాలని మనసు పరితపిస్తుంది ఈ ఆనందానికి, ఉల్లాసానికి కారణం నీవని మరి కాస్త దూరం .... నీతో ముందుకు నడిచి ఎక్కడైనా, ఏ మధుర జ్ఞాపకాల పరిమళాలనైనా గమనించగలమేమో అని .... వీలైతే, ఆ పక్కనున్న నాపరాయి మీద నా పేరును, ఆ మధుర స్మృతుల సాక్షినని నేనే అని రాసుకుందామని ఓ అద్భుత సౌందర్యమా! తళతళమని మెరుస్తున్న వజ్రం లా నీ ప్రపంచం లోకి రావాలనుంది. రావాలనుంది .... ఆకు ఆకు మీద, పువ్వు పువ్వు మీద తళతళమని మెరిసే మంచు నీటిబిందువునై నీ జగతి లోకి .... వర్షపు చిరు చినుకునై మనసున్న మనిషినై .... నీ జీవితం లోకి ఓ సౌందర్యమా! 2014, జనవరి 31 శుక్రవారం ఉదయం 10.30 గంటలు

by Chandrasekhar Vemulapally



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1iiw7DB

Posted by Katta

చంద్రశేఖర్ వేములపల్లి || కలలు ||

పచ్చని పైర్లు, ఎగిరే పక్షుల కిలకిల రావాల ... కలలు
భయం, బాధ, శ్రమ ... ఆదమరిపించే కలలు
నీకు ఊపిరి తిప్పుకోనియ్యకుండా చేసే అందమైన కళ్ళ, కనురెప్పల ... అనురాగం కలలు
ఒక్కసారి ...
నాలో పసితనాన్ని,
కలలు కనే స్వేచ్చని ఇచ్చి చూడు!
రోజూ చూస్తున్న ... ఆ పిచ్చికూతలు, భయంకర స్వప్నాల్ని ... మరిచిపోవాలనుంది!

2012 సెప్టెంబర్ 23

చంద్రశేఖర్ వేములపల్లి || భూమి బంధం ||

ఈ భూమి నీదే!
ఎవరూ ఆశించడం లేదు!
ఇక్కడ,
చెట్లపై నివసిస్తున్న ... ఆ పక్షులు,
చెరువుల కుంటల్లో ... ఆ చేపలు,
చిగురు పసికరి మేస్తున్న ... ఆ పసువులు,
నీ భూమిని ...
కుదువపెట్టము ... అన్నాయి!
నీ పొరుగు ఆసామికి, అవినీతి పరుడికి ...
అనుబంధం ... వారసత్వమే కానక్కర్లేదు!

2012, సెప్టెంబర్ 19, బుదవారం ఉదయం 9.10