Bhaskar Kondreddy కవిత

kb ||ఫేక్ లోక్ || రహస్య దయా మైదానాల హృదయ మార్గమును అన్వేషించుకోలేక లేదా ఎప్పటికి కనుగొనలేక చెదిరిపోయిన నక్షత్రపు గూడులో చెడిపోయిన కాపురాల తప్పులు లెక్కించుకోలేక లేదా ఎప్పటికీ కనులు తెరవలేక ఇప్పటికిప్పుడింక ఇంకా ఆరని తెగిపడిన కవితా పాదాల రక్తపు చారికల వెగటు వాసనల్లో అదే పనిగా ఈదలేక లేదా వెంటనే మునిగి చావలేక ఒకే ఒక్క ద్వేషాన్ని మాత్రమే కలకాలమూ కమ్మని స్వప్నమైన నిజమని ఒకే ఒక్క లోకాన్ని సృష్టించుకుని నీలో అక్కడే బతకలేక లేదా బయటకు రాలేక ఇలా ఇంకొన్ని లేదా మరికొన్ని కారుణ్యరహిత కారణాలిచ్చోట అనేకం. తెలియదా మిత్రమా మరి నీకు. ------------------------------------------24/6/2014 ( శ్రీకాంత్. k,.నీ ద్వేషం అను తొమ్మిది కా/రణాలు లేదా కవిత కాని గాధ ఒకటి.,. కవితకు ఉపసృజన)

by Bhaskar Kondreddy



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/V54LdL

Posted by Katta

Bhaskar Kondreddy కవిత

kb ||ఫేస్ చేంజ్|| ఏదేమైనా ఇదంతా జీవితమే ఎక్కడాలు, దిగడాలు మామూలే. అందరూ ఒక్కలాగే వుండాలంటావా? నువ్వు నీలాగే, నేను నాలాగే బతకలేమంటావా? సందర్భాల మీద ఆరేసుకుంటున్న జీవితాన్ని చిరిగిపోకుండా తీసుకోలేని అసమర్థతలు. నిరాకరించబడుతున్న సమయాలలో మరంత చేజారుతున్న వివేకాలు. అవసరాలు, అనుబంధాలు ఒక్కటై కలగలిసినప్పుడు దేన్నీ ఉంచుకోకు, నీ చిరుగు జేబుల్లో కూడా. వీలైతే, ఇంకా కుదిరతే నిన్ను కూడా. అబద్దాలమీద వేస్తున్న అడుగులను అందరూ ఆమోదించేస్తున్నప్పుడు నిజాయితీకి నిర్భీతిగా పాతరేసేయెచ్చు. నీ క్రిటికాలటీలను కీటకాల్లా పక్కనోళ్ల పై తోసేస్తూ సుబ్బరంగా చీకట్లో చందురుడిలా ఇక్కిలించుకోవచ్చు. తమాయించుకొని, అనుసరించు తెగిపోయి, ఎగురుతున్న జీవితాన్ని. ---------------------------------------20/6/2014

by Bhaskar Kondreddy



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1prETUm

Posted by Katta

Bhaskar Kondreddy కవిత

kb ||అనేకాలు|| దాటుకొచ్చిన దూరాలు ఎప్పుడూ సగాలే. తాబేలా, కుందేలా అనేది చరిత్రకొదిలెయ్. ఎంతగా విస్తరిస్తావో, అనేది ముఖ్యం కాదు ఎంతగా కురుస్తావు అనేది ఎదురుచూపుల ప్రశ్న. స్వాగతించు రాయలేకపోవడాన్ని, నీ వరకు నీవైనా,. దాన్నే హత్తుకోవడానికీ ప్రయత్నించు. ఇంతకాలం రాసి రాసి, దేన్ని ఉద్దరిస్తున్నావో ఏ భ్రమల్లో పడి అక్షరాల్లో దొర్లుతున్నావో. ఇక ఇప్పుడైనా,.. నీకింద పడి ముక్కలైన జీవితాల శాపనార్థాలు వింటుండు. బద్దలుకొట్టుకున్న హృదయాల్లో ఏమీ మిగలదు. కొట్టుకుపోతున్న దేహాల్లో ప్రాణమూ వుండదు. అదే వదిలిపోయాక, కవిత్వమూ విగతమే. Oh,. still are you available ? -------------------------------------19/6/14

by Bhaskar Kondreddy



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1sqfVbA

Posted by Katta

Bhaskar Kondreddy కవిత

kb ||గాయం|| ఎంత కాలం కలసున్నా కొన్ని క్షణాలు మనవి కావు, దేన్నీ ఆపలేని సంజాయిషీలు అక్కరకు రావు. ఆడుకున్న ఆటలు, ఏరుకున్న కాంతులు చీకటైన దారులు, విచ్చుకున్న మల్లెలై జ్ఞాపకాలై రమిస్తాయి,. గాయమై స్రవిస్తాయి. ఏ కాలాలకు ఇక్కడ ఏకాంతం సత్యం కాదు. కళ్లముందే నువ్వు కొట్టుకుపోయాక, చివరి గమ్యమెప్పుడూ కల్లోలమే,. ఇంకొంత సందిగ్థమే. కావాలో, వద్దో తెల్సుకోవడమే జీవితం అనకు. ( నందకిషోర్ కవితకు స్వేచ్ఛానుసరణ,. 11/6/14 చాలా కాలం తరువాత నాలుగు అక్షరాలు రాసేందుకు స్ఫూర్తినిచ్చిన నందుకి కృతజ్ఞతలతో)

by Bhaskar Kondreddy



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1l2VzRH

Posted by Katta

Bhaskar Kondreddy కవిత

కవిత్వ పఠనం సత్యాశ్రీనివాస్ http://ift.tt/1s1Uduh

by Bhaskar Kondreddy



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1s1Uduh

Posted by Katta

Bhaskar Kondreddy కవిత

ఈ వీడియోలో మీ పేరు మిస్ అయితే కామెంట్ లో తెలియచేయండి. వాటిని కలిపే ప్రయత్నం చేస్తాను. అక్కడ మీకు నచ్చిన మీ ఫోటో వుంచితే నా పని కెొంచెం సులభమవుతుంది. సహకరిస్తారని ఆశిస్తాను. :) http://ift.tt/1kLrTbC

by Bhaskar Kondreddy



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1kLrTbC

Posted by Katta

Bhaskar Kondreddy కవిత

http://ift.tt/1mihBLC

by Bhaskar Kondreddy



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1mihBLC

Posted by Katta

Bhaskar Kondreddy కవిత

kb ||మీమాంసికత|| అవిభాజ్యపు రాశి రహస్యం ప్రాకృతికవాదాల ప్రాయాశ్చితం తేల్చిపారేసావా, ఓ సోక్రటీసా లోకపు వెర్రిలో ఇంత విషాన్ని కలిపి. బొటను వేలిని పైకెత్తి సమర్థిస్తావో క్రిందికి చూపి కూలదోస్తావో అరచి చెప్పవోయ్ అరిస్టాటిల్, దేహపు అఖండతత్వం. చార్వాకుల చైతన్యపు గర్వం ద్విసత్తాల జ్ఞానపు గీతం ద్వైధీభావ ఏకత్వాలు కన్ఫ్యూషియస్ ఇక కాలరాసెయ్. పావలోవ్ కుక్క ఎంగిలి, ప్రవర్తనల బెల్లపు అంబలి, చొంగలు కార్చి నాకుదాం పద . ఫ్రాయిడ్ చెప్పే పిచ్చిపురాణం, మింగుడు పడని కాంప్లెక్సుల కల్చర్, పూసుకు ఏడుద్దాం, తెములు మరి. ద్వంద్వతార్కిక దుఃఖపు గమనం, ఎగబీలిస్తూ హెడోనిజం మత్తు కనుల మూసుకుని ముందుకు నడిచి రిఫరెండంతో రద్దే చేద్దాం. పొడుచుకొచ్చిన పరిహాసపు పొట్ట పెరిగిపోయిన ముక్కు వెంట్రుక ముఖమ్మీది గతుకుల చర్మం అర తెలుపుతో నవ్వే కేశం తాత్వికతలు నెమరేస్తూ, చస్తూ. మృషానైతికతల మృష్టాన్నం మెక్కి, నిదురిద్దాం పదవోయ్,.ముసుగు కప్పుకొని. ---------------------mar 2014--------------20/5/2014

by Bhaskar Kondreddy



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1lZxEAI

Posted by Katta

Bhaskar Kondreddy కవిత

ఆటా సావనీర్ -2014 లో ప్రచురణకు ఎంపికైన కవితలు. కవులందరికి అభినందనలు. కవిత్వం: 1. దుబ్బ కాళ్ళు – అన్నవరం దేవేందర్ 2. మనిషి అరణ్యం – బాల సుధాకర్ మౌళి 3. ఒకే మెలకువ – బి వి వి ప్రసాద్ 4. ఒక్క రోజైనా – దర్భశయనం శ్రీనివాసాచార్య 5. అమ్మ సంతకం – దాసరాజు రామారావు 6. ఎకోన్ముఖం – విన్నకోట రవిశంకర్ 7. జననం - గరిమెళ్ళ నాగేశ్వరరావు 8. సీతకుంట – మామిడి హరికృష్ణ 9. అమ్మకానికి బాల్యం - కె.వరలక్ష్మి 10. కవి గొంతు విందామని - కే శివారెడ్డి 11. లెక్కలు – దేవీప్రియ 12. లేపనం – బండ్ల మాధవరావు 13. తామరాకుపై నీటిబొట్టు – మానస చామర్తి 14. సముద్రాంబర – మెర్సీ 15. నాలాగే నువ్వూ – మొహన తులసి 16. శైశవగీతి – మౌనశ్రి మల్లిక్ 17. నాతో నడిచిన ఉదయం – శిఖా ఆకాష్ 18. డిల్లీలో వర్షం – డా. ఎన్. గోపి 19. వలసపక్షి – నిషిగంధ 20. మూసిన తల(లు)పుల వెనుక – పద్మా శ్రీరాం 21. మౌనశిఖరాలెదురైనప్పుడు – పాయల మురళీకృష్ణ 22. పరిమళ భరిత కాంతి దీపం – పెరుగు రామకృష్ణ 23. కొందరుంటారు… ప్రసూనా రవీంద్రన్ 24. తెలుపు కోరిక - డా.పులిపాటి గురుస్వామి 25. వేలి ముద్ర – రామా చంద్రమౌళి 26. నైపుణ్యం – ర్యాలి ప్రసాద్ 27. పచ్చని తోరణాల పందిరి ! - సిరికి స్వామినాయుడు 28. ఆకుపచ్చని సముద్రం – కందుకూరి శ్రీరాములు 29. కాలమైపోయింది – నారాయణస్వామి వెంకటయోగి 30. వీడ్కోలు వేళ – స్వాతీ కుమారి బండ్లమూడి 31. సెల్ఫీ – తైదల అంజయ్య 32. స్ప్రింగ్ ఫెస్ట్ - వైదేహి శశిధర్ 33. వాళ్ళు ముగ్గురు – శిఖామణి 34. వెలలేని చూపులు – విమల 35. ఒలికిన పద్యం - యాకూబ్

by Bhaskar Kondreddy



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1lIlCtz

Posted by Katta

Bhaskar Kondreddy కవిత

kb ||ద గ్రేట్ స్టుపిడిటి|| నా కిప్పుడు జనం కావాలి. పల్లకీలో ఎక్కించి,.ఒహోం ఒహోం అంటూ మోసుకెల్లే బలిసిన భుజాలు లాంటి జనాలు. రెండు మెతుకులు కూడు కోసం, కుక్కల్లా కాళ్లు నాకే విశ్వాసం గల జనాలు. పొదుగుల నుండి రక్తం పిండుతున్నా ప్రతిఘటించడం చాతకాని బర్రెల్లాంటి జనాలు. రెండు కాగితాలకు, ఓ క్వార్టర్ మందుకో తనను తానమ్ముకునే వేశ్యల్లాంటి జనాలు, నాకిప్పుడు జనం కావాలి. బీజమూ లేక, అండమూ రాక కొత్త సృష్టికి నోచుకోలేక, ఆవిరైపోయే నపుంసకుల్లాంటి జనాలు కావాలి. మనుషులమనే మరిచిపోయిన గార్ధబాల్లాంటి, గొర్రెల్లాంటి, పాముల్లాంటి, నక్కల్లాంటి ఇంకా ఇంకా కొన్ని జంతువుల్లాంటి జనాలు అసలు నేను మనిషిననే సంగతే మరిచిన జనాలు మనిషనేవాడిని తలుచుకోవాలంటేనే, సిగ్గుతో తలలొంచుకునేటట్లు బతికే జనాలు. నాకిప్పుడు జనం కావాలి. కళ్లుండి చూడని జనాలు, మెదడుండి ఆలోచించని జనాలు, కాళ్లూ చేతులూ వుండి పనిచేయని సోమరి జనాలు. బతుకంటే ఏంటో తెలియని జనాలు, బతకడం చేతకాని జనాలు, నాకిప్పుడు జనం కావాలి. నేననుకొనెట్లు మాత్రమే ఆడగల బొమ్మల్లాంటి జనాలు కావాలి నాకిప్పుడు. 2 ఓ ఆర్డర్ కి సప్లైయ్ చేయాలి. ఎంత మంది దొరకచ్చిక్కడ? షుమారుగా ఓ వంద కోట్లు! ---------------------------------19/4/2014

by Bhaskar Kondreddy



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1mgP0v8

Posted by Katta

Bhaskar Kondreddy కవిత

kb ||భేతాళం|| ఎప్పటిలాగే మనిద్దరం కలసి అలా కూచుంటాం ఆ మెలికలు తిరిగిన చెట్టు మొదలువద్ద ఎప్పటికి కదలలేని ఆ బండ మీద. నీ కిష్టమైన ఓ పుస్తకాన్ని పట్టుకొని, నేను చదవడం మొదలుపెడతాను, ఒక్కో వాక్యాన్ని మరింత అర్థవంతంగా పలకడానికి ప్రయత్నిస్తూ, అప్పుడప్పుడు నీ వైపుకి చూస్తూ. ఓ చిన్నపాటి చిరునవ్వుని చెదరనివ్వకుండా, మోకాళ్ల మీద చేతులేసుకొని, బంగారు బుగ్గలను, భుజాలకాన్చి మెత్తని కనురెప్పలతో కనులను మూసి, ఒక్కో కవితనో, కథనో పూర్తిస్థాయి శ్రవణానందంతో ఆస్వాదిస్తుంటావు, అలల్లా కదులుతున్న కురుల సాక్షిగా. నా విషయం కాస్తా పక్కన పెట్టినా, నాకు తెలుసు, నువ్వు దీన్ని ప్రేమిస్తావని. పూర్తయిన పుస్తకాలగుట్టల్లో ఏముందోగాని, నీతో కలసి ఇలా గడపడంలోనే నా జీవితముందని, నాకు తెలుసు. --------12/2013-------------------18/4/2014

by Bhaskar Kondreddy



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1gFCEpf

Posted by Katta

Bhaskar Kondreddy కవిత

kb ||ఆకర్షణ|| 1 ఎంత సులభంగా మర్చిపోవాలనుకుంటావ్ అలా నవ్వి, ఇలా ఏడ్చి ఎలా మోహంచాటేస్తావో నువ్వు. మనం మనం మాట్లాడుకోవడానికి రాజ్యాంగాలతో పనేముంది. తప్పుదొర్లడం ఎంత సహజమో మాటజారడం ఎంత ప్రాకృతికమో వాదించుకోవడం ఎంత పురాతనమో తెలియనంత వృద్దతనాలలోకి ఎలా జారుకుంటున్నామో మనం. 2 జీవితం చిన్నదే, అన్నాననే కదా అలా దూరం వెళ్లిపోతున్నావ్. విలువలకుండే విలువను ప్రశ్నించాననే కదా భరించలేనట్లు చెవులు మూసుకున్నావ్. కాస్తబురదను పూసుకొని వొళ్లుకాల్చుకొని, తూగుతున్నాననే కదా అలా జరిగిపోతున్నావ్. 3 నువ్వుకన్నవెలుగుని, చీకటన్నానని నా చీకటిని చీకటనప్పుడు నవ్వుకున్నానని నువ్వేసిన దారెమ్మటి నడవలేదుని నీ పలుకులను నే వల్లేవేయలేదని నీ చేతిని విడిచి నడిచానని ఒక్కో కారణాన్నో, సాకునో వదలడానికి విడమరుస్తున్నప్పుడు నేను నీకు మరంత దగ్గరియ్యాను. --------నవంబర్ 13------16/4/2014

by Bhaskar Kondreddy



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1iZgRJK

Posted by Katta

Bhaskar Kondreddy కవిత

kb || జర్నీ|| ఒక సుదూర ప్రయాణం, ఎడతెగని ప్రణయం ఇది. సాగుతూనే వుందిది, కీకారణ్యపు చిక్కులతో, ప్రయాసభరిత మార్గాలలో. అనేకానేక అవాంతరాలను అధిగమించి కఠిన శిలా పరివేష్ఠిత పర్వత శ్రేణులను అధిరోహించి మాత్రమే ఆ స్వామిని సమీపించినట్లు అవును, ఈ యాత్ర సంక్లిష్టమైనదే. అవధులు లేని అంతరాళాలలో, అదృశ్య తీరాలకు,వొంటరి లోకాలకు ఓ దారి తప్పిన శకలం, నిర్జర నిశీధీ రోదసీలలో, అనంతానంత దూరాలకు సాగినట్లు అవును, ఈ యాత్ర సుధీర్ఘమైనదే. తల్లి గర్భంలోకి, ప్రవేశించక పూర్వం బయటి ప్రపంచాలలో హాయిగా, ఆనందంగా విహరించడం కాదు కదా ఇది. -------june 2012---------------15/4/14

by Bhaskar Kondreddy



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1iTFYO5

Posted by Katta

Bhaskar Kondreddy కవిత

kb ||ద్వైతాద్వైతం|| ఒక దుఃఖానికి సంబంధించిన మాట నేను నీలా వుండటం. నీలా వుండాలనుకోవడంలో తప్పేమీ లేదేమో కాని, నేనే నీలా మారిపోవడం ఒక విషాదం నా జీవితం తాలూకూ చారిత్రికవిషాదం. నువ్వు పలుకుతుంటావ్ నాలో నువ్వు నవ్వుతుంటావ్ నాలో నువ్వే, నువ్వే ప్రతిక్షణం నేనై రగిలే క్షణంలో అది నా తాలూకూ మరణభావన. సాదృశ్యతలు సామాన్యమేనైనా నేనే అదృశ్యమైపోయాక, ఇక వేటిని వెతుక్కోవాలి నేను నాలో, నిరంతరం నిన్ను తప్ప. చేతులారా, నిన్ను నాటుకున్న పాపానికి నా దేహం ఇప్పడిక నా పాలిటి సమాధి. జీవమై నువ్వే ప్రవహించుకో ఇక. పాలించుకో ఇక, ఈ నీ రాజ్యాన్ని. -------------------------------------14/4/14

by Bhaskar Kondreddy



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1hF2m2o

Posted by Katta

Bhaskar Kondreddy కవిత

kb ||వర్ణవివక్ష|| ఎంత ప్రేమగా పట్టుకున్నాను దాన్ని. నా చేతులతో లాలనగా నిమురే లోపే విసురుగా ఎగురుతూ, నా నల్లటి చేతులపై తెల్లటి గీతలు రక్కుతూ, తెల్లటి రెట్టేసి ఆ తెల్ల పిట్ట ఎంత అహంకారంగా ఎగిరిందది. నా రంగుని అవమానిస్తు. ఒకే ఒక్కదెబ్బ, మెడవిరిగి, రెక్కలు తపతపమని కొట్టుకుంటూ చచ్చింది, ఆ తెల్లపిట్ట. --------------------------11/4/14

by Bhaskar Kondreddy



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1oTUi1A

Posted by Katta

Bhaskar Kondreddy కవిత

kb||రాహిత్యం|| 1 అలా వదులుకుంటూ పోతున్నావ్, ఒక్కోక్కరిని. మునిగిపోతున్నప్పుడు, చేయందించేవారు దొరకరేమో మరి నీకు మిత్రమా! అంటూ హెచ్చరించాడో ఆప్తుడు. కాస్తంత విరక్తితో కూడిన చిరునవ్వుని వదులుకుంటూ, కూడదీసుకున్న పదాలను వదిలేస్తు పెదాల చివరలనుండి, ఇలా అంటానిక. ఇంకాస్త కూరుకొని పోలేక పట్టుకున్న బరువులతో ఇంకా లోతుల్లోకి వెళ్లలేక కట్టుకున్న బంధాలతో ఒక్కోక్కటి వదిలేసుకుంటున్నాను, తండ్రీ ఇక పైకి తేలే మార్గాలు వెతుక్కుంటూ. భవసాగర జలాల పై పయనించాలంటే నేనుగా, తృణప్రాయంగా వదులుకోల్సిందే కదా, అన్నింటిని. ఇంకేమీ దాచుకోకుండా, లోపలి లోగిల్లలోన. 2 తేలికపడితే కాని తేలలేం కదా మరి. ------------------------------------------10/4/2014 ఈనెల వాకిలిలో ప్రచురితం, పంపినది 6/3/14

by Bhaskar Kondreddy



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/R4ckj1

Posted by Katta

Bhaskar Kondreddy కవిత

kb ||అమ్మమనసు|| ఆ నాలుగు పిచ్చుకలు, అక్కడక్కడే తచ్చాడుతున్నాయ్, కిచకిచమని అరుస్తూ, చాలా సేపటినుంచి. వాటి విన్యాసాలను ఆనందంగా చూస్తూ, చాపమీద బద్దకంగా పడుకొని జంతుప్రేమతో ఆనందిస్తున్నాను, నేను. అయ్యో, ఆకలేస్తుందా పిచ్చుకలూ అంటూ, కాసిన నూకలు చల్లాక, మా పాప కొంచెం తిని,. ఇంకొన్ని నోటికి కరుచుకొని, గూటిలోని వాటి పిల్లల కోసం, సంతోషంగా ఎగిరిపోయాయి కిచకిచ కృతజ్ఞతలతో. ఎందుకో చాలా విషయాలు నాకెప్పటికి అర్థంకావు. కనీసం మా పాపలాగన్నా. -----------------------------------9-4-2014

by Bhaskar Kondreddy



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1egWUSR

Posted by Katta

Bhaskar Kondreddy కవిత

kb ||అర్థసత్యం|| పైకి చెప్పుకోలేని ప్రేమను నొక్కిపెట్టి, నవ్వుతూ చూస్తాను, నేను నీ వైపుకి ఎంత నిస్సహాయుడివి నాన్నా, నువ్వని. ఇంకేమీ చేయలేక, ఆ కుర్చీ రెక్కలకు పట్టిన దుమ్మును, చేత్తోనలుపుకుంటూ, నాలుగు మాటలతో పాటుగా నీ దుఃఖాన్నికూడా రాల్చుకుంటావ్. ఆరిపోయిన దీపమై నేను కూడా, ఒక పొగలాంటి నిట్టూర్పుతో, నీ నిష్క్రమణను స్వాగతిస్తాను. లోపలి మంటల జోలికిపోక, బహుశా నువ్వు నా నవ్వునే జ్ఞాపకంగా మిగుల్చుకుంటావేమో, నన్నొదిలి. నేనిక నీ దుఃఖాన్ని ఏరుకొని తలకెత్తుకుంటాను.,ఆ రాత్రికి ఇక. -------------------------------------7/4/14

by Bhaskar Kondreddy



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1kD8Hcj

Posted by Katta

Bhaskar Kondreddy కవిత

kb ||అల్టిమేట్|| అన్నా! నువ్వూ అంతేనా? నేనేదో కలగన్నానే, నేనేదో ఊహించానే నీ పొత్తిల్లలోని పసిబిడ్డలులాంటి ఆలోచనలు చూసి నేనేదో అనుకున్నానే, నువ్వూ,… అంతేనా అన్నా! పడితే పడ్డావు కాని, కాళ్ల ముందు బోర్లా అన్నా, వదులుకోకు ఉన్న వ్యక్తిత్వాన్ని గాయపరుచుకోకు, నీ మానసిక సౌందర్యాన్ని. మనకున్న తెంపరితనాన్ని చూసి మురుస్తున్నప్పుడు, అన్నా, నాకో ఆనందం వుండేది, ఒకే కడుపున పుట్టకపోయినా, వీడున్నాడురా, నాకు అని, మారుతున్న క్రమాన్ని చూస్తున్న తరువాత, అన్నా! దాన్ని దుఃఖమనలేను కాని. సంతోషమని మాత్రం ఖచ్చితంగా చెప్పలేను. ఎదుగుతున్న తీరుని చూసి, దాన్ని పతనమనలేను కాని, ఖచ్చితంగా అది అధిరోహించడమనలేను. సరే, మాటలదేముందని, మర్మగర్భంగా నవ్వుకోవచ్చు నీవు. సరే, రాతలదేముందిలేనని తెలివిగా బాటలేసుకోవచ్చు నీవు. ఎంతటి గాఢతలైన, పరిస్థితిలను బట్టి పల్చబరుచుకునే, ఓ పసరవేది లాంటి విద్యను వంట బట్టించుకున్న తరువాత, ఇప్పుడిక అసలైన ఆల్కెమి అర్థమైపోయిందన్నా, నీకు. అన్నా, విధానలదేముంది కాని, విలువలదేముంది కాని,. ఇంకా ఏదేదో అనుకుంటూ, మింగలేక, కక్కలేక ఓ వెర్రినవ్వుతో వెక్కిలి పుండై మిగిలాక నేను,. అన్నా,. ఇక జీవితం కూడా వుండదన్నా,. వుండదు. నీకైనా, మరి ఇక నాకైనా,. ఇద్దరమూ, ఒక్కరైన ఏవో కొన్ని క్షణాలకైనా. -------------------------------------------------29-03-2014

by Bhaskar Kondreddy



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1k1Qogx

Posted by Katta

Bhaskar Kondreddy కవిత

దాము || వొత్తిడి || నువ్వు పాదం మోపిన చోటల్లా నీలిపడగ విన్యాసం బుసకొడుతుంది. మరీచక దూరానికి చేయి చాసేందుకోసం మళ్లీ ఒక ప్రయత్నం చేస్తావు. దట్టంగా కమ్ముకున్న జీవితంలోంచి వూపిరాడక గిలగిలలాడతావు. వినేందుకు హృదయం దొరకదు, పువ్వుకాదుకదా, తొడిమకూడా చిర్నవ్వదు. ప్రేమలాంటి నక్షత్రఖచిత ఆకాశమొకటి స్వప్నంలా బులిపిస్తుంది. ఎవరు తెరుస్తారు కిటికీలు? గుహతొలిచే పులికోసం అన్వేషిస్తావు. ఎప్పటికప్పుడు నీడను తరిమికొడతావు. కనిపించిన దారెంబడి నడుచుకుంటూ పోతావు. ఎవరొస్తారు తోడు? కత్తులులేని ఆకురాయి గరుకుతనం యవ్వనచర్మం పొడవునా వొరుసుకుంటూ వుంటుంది. భూమికన్నా శరీరం భారమవుతుంది. దేహం గుండా భూమధ్యరేఖ దూసుకుపోతున్న చప్పుడికి ఉలిక్కిపడతావు. పోటెత్తే రక్త సముద్రానికి హై బిపి అని పేరెడతాడు డాక్టరు. మెదడు నిండా క్షణాలు ఉబ్బిన శవాలవుతాయి. మృదువైన సంధిగ్థ సంధ్య కూడా ఈడిపస్ కాంప్లెక్స్ లా అనీజీగా కమ్ముకుంటుంది. వున్నట్టుండి కట్టలు తెంచుకున్న మురికినది వొక్కటి నీలోపలినుంచి లోపలికి వొరుసుకుని ప్రవహిస్తుంది. క్రమంలోంచి క్రమం పుట్టి క్రమంలోకి వెళ్లిపోతుంది. నువ్వొక ధీర్ఘ నిశ్వాసమవుతావు. 21/12/94,... ప్రవాహగానం నుంచి. 26/3/14

by Bhaskar Kondreddy



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/P1ssQJ

Posted by Katta