Lugendra Pillai కవిత

కరణం లుగేంద్ర పిళ్ళై //అతనో...జీవితాన్ని చెక్కిన అమర శిల్పి// బీడి పొగతో నిండి చెమట వాసన వేస్తుంటాడు సూర్యుడి క్రింద ఎక్కడెక్కడో తిరిగి కర్రిబారిన మోహంతో ఇంటికొస్తాడు.. పంటి బిగువున బాధల్ని దిగమింగి నవ్వడం మరిచిపోయిన మౌన రుషిగా కనిపిస్తాడు పలకిద్దామన్నా భయం వేసి ఓ మూలన దాక్కొని చూస్తూంటే చిన్న పిల్లాడై పోయి ఆడుకుంటాడు నాకోసం ఏనుగవుతాడు.. నాకోసం గంతులేస్తాడు నేనడిగిన చిన్న పలకకోసం క్రోసెడు దూరం నడిచేస్తాడు.. అతడో నా జీవితానికో ట్రాపిక్ కానిస్టేబుల్ అప్పుడప్పుడు అపేస్తాడు....కసిరేస్తాడు క్రమం తప్పితే బెత్తమై వాంచేస్తాడు నా గమ్యం నిర్దేశించే సిగ్నల్ లైట్ అవుతాడు.. ఇప్పుడు తెలుస్తోంది.. గదమాయించే మాటల వెనుక ఓ గురువున్నాడని హెచ్చరించే ఆ చేతల వెనుక నాకోసమే తపించే ఓ హృదయం వున్నదని నా జీవితాన్ని ఇంత అందంగా చెక్కిన అమర శిల్పి జక్కన్న అతనేగా. నాన్న లేకుంటే నేను దారం తెగిన గాలిపటమేగా....15/6/2014

by Lugendra Pillai



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1lCQoqA

Posted by Katta

Lugendra Pillai కవిత

- కరణం లుగేంద్ర పిళ్ళై //మార్పు...// లోలో లోగొంతుక చెబుతోంది మనిషినే కాదని.. లోలోపల క్రూరత్వం దాచి మనిషి తోలు కప్పుకుని నటిస్తున్నట్టేగా అద్దం ముందు నిలుచుంటే నాకు నేనే ప్రశ్నలా కనిపిస్తున్న దృశ్యం నిత్యం కనిపిస్తూనే వుంటుంది సమాధానం వెతుకున్నే తీరికేది... సూటిగా నా కళ్ళలోకి నేనే చూసుకోలేక రెండు కన్నీటి చుక్కల్నైరాలిపోతుంటాను.. ముసుగేసుకొని పాతాళానికి జారిపోయానో తెలిసి నేలకు తల వాల్చేసి కుమిలిపోతుంటాను.. ఇప్పుడు పశ్చాత్తాపం పాపనాశమవుతోంది చీకటి చిక్కుముడి విడిపోతుంటే నాలో మెల్లగా మనిషితనం ఆవరిస్తోంది.. హృదయంలో ఉదయం అంటే ఇదేనా ఇక ఈ మోడు చిరునవ్వు చిగురుతో పలకరిస్తుంది ఇకపై ఈ జీవనం మానవతా తీరమై పరిమళిస్తుంది.. 14/6/2014

by Lugendra Pillai



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/SIHb4z

Posted by Katta

Lugendra Pillai కవిత

కరణం లుగేంద్ర పిళ్ళై //పోగాలం దాపురిస్తే...// పచ్చగడ్డి వేసినట్టే వేసి ఇద్దరి మధ్యా మంట పెట్టగలరు పచ్చని జీవితాలను వివాదాల ఊచలకు ఉరివేయగలరు పోగాలం దాపురిస్తే పుట్టేవి వంకర బుధ్ధులే మరి బతికి వున్నప్పుడే శరీరాన్ని ఆత్మను వేర్వేరు చేయగలరు ఎప్పటికయినా వేరే కదా అనే వేదాంతాన్ని చెప్పగలరు వినాశకాలే విపరీత బుద్ధంటే ఇదే మరి గజం కూడా వదలక వేల ఎకరాల గనులను తినేసి వాతాపి జీర్ణం అంటూ నేనేమి ఎరుగ అని అనగలరు భూమినాది అనిన భూమి ప్రక్కున నవ్వు మరిచారు మరి సిద్ధాంతాల వల్లె వేతలో సిత్రాలెన్నో చూపెడతారు సిత్రంగా తామే వాటిని కాలరాచి ఏకో నారాయణా అంటారు ఏకాభిప్రాయమంటే ఏక వ్యక్తి అభిప్రాయమట మరి చీమంత కూడా ప్రగతి కానరాకున్నా తామంత గొప్పవారం లేరంటూ చాటింపు వేసుకోగలరు పదవి కోసం ఎంతకైనా సరే దిగజారుడు నేర్చిన పాకుడిది ఎంతటి ఘనులంటే ఏలిన వారు వారసత్వం ఉనికి కోసం ఉసురు తీసినా ఊరినంతా ఉద్దరించినట్టు పోజులిచ్చే నటనా వైభవమిది ఎంతటి గొప్ప వీరులంటే పాలకులు స్వంత జనంపైన యుధ్దాలు చేసి బాంబులేయగలరు కంట్లో కారం చల్లి ఎందుకు ఏడుస్తున్నావని ప్రశ్నించడమిద ఈ ప్రభుత్వాల కు కళ్ళు లేవు .. ఈ పాలకులకు వినే చెవుల్లేవు ఏమంటే న్యాయదేవతకు మాత్రం వున్నాయా అనగలరు మరి తుమ్మితే ఊడిపోయే ముక్కుచందం అయినా తుమ్మే రాదు ..............తుమ్మేవారేలేరు... కర్ర వంపు తీర్చేది పొయ్యే కదా ఒకరి కడుపు మంట మరొకరికి భోగి మంటగా మారుతోంది అదిగో ఎన్నికల నగారా మ్రోగుతోంది.. మోసపుచ్చేందుకు ముఖాలు మార్చుకుంటూ సిద్దమవుతున్నారు జాగ్రత్త సుమా 16/2/14

by Lugendra Pillai



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1kVNrSj

Posted by Katta

Lugendra Pillai కవిత

కరణం లుగేంద్ర పిళ్ళై // ఎదను గెలవాలి// ఎన్నో వందల సార్లు చెప్పివుంటాను ప్రతీదీ శల్యపరీక్ష చేయెద్దని కాని భూతద్దం పట్టుకొని చూస్తుంటావ్ ఎన్నో వేల సార్లు తెలిపివుంటాను మసిపట్టని హృదయాలపై మరకలు చల్లొద్దని కాని ఎప్పుడూ బురదజల్లుతూనే వుంటావ్ లోతులకెళ్ళి అన్నీ చూడాలంటావ్ నిన్ను మాత్రం తరచి చూసుకోవు ప్రతీదీ పట్టి పట్టి పరీక్షిస్తావ్ నీ వెనుక చెదలు పడుతున్నదని తెలియకున్నావ్ నవ్వుతూ కనిపించమంటే నీ హోదాకు తక్కువంటావ్ నలుగురితో మాటలాడమంటే నామోషి అంటుంటావ్ అందలంలో వున్నప్పుడు పొడి పొడిగా మాటలాడి నీ పనులు చేసుకోవచ్చు భయపడుతూ అందరూ వుంటే భలేగా వుండొచ్చు ఒక్కరూ నీ ఛాయలకు రాని రోజు రాబోతోంది చెడును కాదు వెతుకు మనిషిలోని మంచిని హుకరింపు కాదు పలకరింపు తో జయించి మనిషిలోని ఎదని నీ చుట్టూ విరబూసిన జన సంద్రం నీ వెనుక నడిచేందుకు ఓ సైన్యం సిద్దమౌతుంది.. 11/2/2014

by Lugendra Pillai



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1h75rIH

Posted by Katta

Lugendra Pillai కవిత

కరణం లుగేంద్ర పిళ్ళై //పరిణామక్రమం// నన్ను నేను అక్షరాలకు అంకితమిచ్చాను భావ కవితగా మారి కవిని చేసింది కవితను ప్రేయసికి కానుకగా ఇచ్చాను ప్రేమికుడిగామార్చి ప్రేమంటే నేర్పింది శ్వాసను జోడించి నా ప్రేమను విశ్వ వ్యాపితం చేశాను విప్లవ వీరుడిగా కీర్తి అచంద్ర తారార్కం నిలిచిపోయింది 7/2/2014

by Lugendra Pillai



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1ewOTIj

Posted by Katta

కరణం లుగేంద్ర పిళ్ళై // సేవానిరతి

చేసిన సేవకు
ప్రచారం అవసరమా
ఎప్పుడు చెప్పుకోవాలో
ఎప్పుడు కూడదో తెలుసా

ఎన్నడయినా
రెప్పల చప్పుడు విన్నావా
నిశ్శబ్దంతోనే
విధిని నిర్వరిస్తుంది

గుండె లయలు విన్నావా
ఎప్పుడయినా
అవి శబ్ధం చేస్తూనే
విధిని నిర్వరిస్తుంది 

26.9.12

లుగేంద్ర పిళ్ళై ||ముసుగు ముఖాలు||

విషాదాన్ని పంటిబిగువున ఉంచి
నవ్వుతూ పలకరించే వాడొకడు..
కసిని కత్తిలా కళ్ళ వెనుకనే దాచుకొని
హాయ్ అంటూ కరచాలనం చేసేవాడొకడు
ముందు ప్రేమ ఒలకబోసి అభిమానంగా మాట్లాడి
వెనుకన వెన్నుపోటుకు సిధ్దమయ్యేవాడొకడు
ఇంకానా ఈ ముసుగులు ఎనెన్నో....
ఇస్ర్తీ బట్టల క్రింద పేదరికపు చాయల్ని
కళ్ల నలుపుల క్రింద కారిన కన్నీటి చుక్కల్ని
దాచుకొని సంతోషం పౌడర్ పూసుకొని తిరుగుతుంటారు..
ముసుగులు లేని మనిషి కనబడటం లేదు.
ఓట్లకోసం వారసత్వం ముసుగేసుకొని ఒకడు
సీటుకోసం తానే సేవకుడినని ఇంకొకడు
పగటి వేషాలు వేసుకొని పర్యటనలు చేస్తున్నారు..
గుడ్డిగా నమ్మడం తప్ప
ముసుగులు తొలిగించి చూసే వాడే లేడు ..
ముసుగులు లేని వ్యక్తిని చూడాలంటే
మనం ముసుగులు తీసేది మొదలు కావలసిందే ..

06-09-

కరణం లుగేంద్ర పిళ్ళై //కఠిన శిల//

నీ మౌనానికి
భాష లేదోమో కాని
భావం పలకడం లో
దానికి సాటి లేదు
కాని అర్థమయ్యి కానట్టు
ఒకటే తిక మక నాకు

నీ అలకను కొలిచే
పరికరం లేదేమో
గుండెను ధ్వంసం చేసే
తీవ్రతకు సాటి ఏముంది..
నీవు దూరమవుతుంటే
రేగే అలజడి చాలదా..

నీడలా వెంటాడే
నీ జ్ఞాపకాలు చాలవా
స్వప్న జగతి నుండి
మేల్కోలిపి
తడి ఆరనీ కన్నీటి
చారికలు తుడవడానికి

ఒక్కమాటయినా బదులివ్వని
నిన్ను ప్రశ్నలా వెంటాడి ఓడిపోయాను..
ఒక్క నవ్వయినా బహుమతివ్వని
నీ వెంటపడి అలసి పోయాను..

*23-08-2012

కరణం లుగేంద్ర పిళ్ళై // రంగుల రాజకీయం //

ప్రొద్దున్నే వార్తా పత్రిక చదవాలన్నా
ఏ పేపరు చదవాలో అర్థం కావడం లేదు
ప్రతి పేపరుకు ఓ రాజకీయ ముద్ర
నాలుగో సింహం కూడా నగుబాటవుతోంది..

ఏ పార్టీకో, పండుక్కో రంగు రంగుల
కొత్త బట్టలు వేసుకోవాలన్నా వీలుకావడం లేదు
ప్రతి రంగుకు రాజకీయ రంగు పులిమేశారు..
ప్రజాస్వామ్యం పరిహాస పూరితవుతోంది..

గెలిస్తే చాలంట. అవినీతి మురికి పోయిందంట
నైతికతను ఉరికొయ్యకు వేలాడదీసి
నగ్నత్వంతో ఊరేగే వారికి ఏమని చెప్పాలి
పరిపాలించడం అంటే దోచుకోవడం కాదని

కడివెడు ఆశలతో ఎన్నుకునే ఓటరును
సంక్షేమ పథకాల ఉచ్చులో బిగించేస్తున్నారు..
రౌడీయిజం, గూండాయిజం చేసే వారికి ఏమని చెప్పాలి
రాచరికం తమ జన్మహక్కు కాదని.

*20-08-2012

కరణం లుగేంద్ర పిళ్ళై || మౌనవ్యథ ||

ఎన్నాళ్లని దాచుకోను
కంటిరెప్పలు అదిమిపట్టి
కన్నీటి బిందువులను
ఎంతకాలం ఓర్చుకోను
పంటి బిగువున అదిమిపట్టి
గుండె రేపుతున్న మంటలను
ఏమి చేసి చల్లార్చగలను
పిడికెడు గుప్పెట్ట మూసిపెట్టి
సలసలా రేగుతున్న నా ఆవేశపు లావాలను..
మౌనం ఫలదీకరణకు
అవమానం బహుమతయినప్పుడు
దానిని బతుకంటారా ?
విధేయత ,వినమ్రతకు
బానిసత్వం బలిపీఠమవుతున్నప్పుడు
దానిని జీవితమంటారా ?
విత్తు గింజెల కోసం అర్రులు చాచినప్పుడే
మన జాతి మరణించినట్టు
ఇంకా భయపడమంటావా ?
బతకడానికి భూమిని సెజ్ లకు అమ్ముకున్నప్పుడే
మన ప్రాణం కోల్పోయినట్టు
ఇంకా పోయేదేముంది?
మౌనం గోడలు బద్దలు చేసుకుందాం..
కరువు నేలలో రెండు విత్తనాలై మొలకెత్తుద్దాం
నింగికి శిరస్సులెత్తే జీవితాలకు అంకురం అవుదాం..

26-07-2012

లుగేంద్ర పిళ్ళై || సెర్చింగ్ మై సెల్ప్ ||

ఎక్కడో నన్ను కోల్పోయిన ఫీలింగ్
గడ్డివామును దహిస్తున్న నిప్పులా
ఒత్తిడి వళ్ళంతా ఆక్రమించి బిపి భూతమై పోయింది
హాయిగా నవ్వడమే మరచి
పెదాల బిగువున పలకరింపును అదిమి
సూటుబూట్లలో కుక్కుకున్న సహజత్వం వాడిపోయింది.
మా పల్లెతో కరచాలనం చేసి ఎన్నాళ్లయిందో
అరటి ఆకులో బంతి భోజనం తిని ఎన్ని ఏళ్ళయిందో
ఎంత వెతుకున్నా దొరకని అస్థిత్వపు నీడలు
కదలిన పునాదులను కుదురుగా పెట్టుకోలేని
బతుకంటే విరబూసిన మల్లే కాదని
విచ్చుకత్తి నడినెత్తినవేలాడుతోంది..
గుండెలనిండా ఆత్మవిశ్వాసపు ఊపిరి తీసుకోలేని అశక్తత
మానవత, ఆత్మీయత రంగరించి మాట్లాడలేని యాంత్రికత
ఆవాహన చేసుకున్న కరెన్సీ నోట్ల బెడ్ పై
కట్లపాములా పోర్లాడుతూ
కనురెప్పలు వేయలేని నిస్సహాయత
ఇది కఠోర నిజం అయినా ఒప్పుకోలేని అహంకారం
ఇంకా ఎక్కడని వెతకను ఏమని చెప్పను
కోల్పోయిన నన్ను వెతికి పట్టాలంటే
వెనక్కు నడవాలసిందే
మా పల్లెటూరి బస్సు ఎక్కవలసిందే.

17-07-2012

కరణం లుగేంద్ర పిళ్ళై || నీది కోయిల పాట కాదు! ||

నీకే పూర్తిగా తెలియని నీ గురించి
తెలుసుకోమనడం మూర్ఖత్వమే..
కాకుంటే ఏమిటి లోకులు కాకులు అంటావు
కాకిలా అరుస్తూ కోయిల పాట అని విన మంటావు
వేలం పాటలో ఓట్లు కొన్న నీకు
మా పాట్లు ఎలా అర్థమవుతాయిలే
అధికార మొండి తనం కూడా
నీకు అవిటితనమేనని ఎలా చెప్పాలి
జబ్బలు చరుచుకొని బరిలో
ఎంత కలియ దిరిగినా
పోటీ ఉన్నప్పుడే కదా
ఆ గెలుపు మజా తెలిసేది.
అందరూ తలలూపే గొర్రలయినప్పుడు
తోక బెత్తేడు కాక మూరెడు ఉంటుందని
ఆశించడం వెర్రితనమే..
శవాలు కాల్చే కాటి కాపిరిగా
ఉంటే ఆనందమేముంటుంది
ప్రాణాల దీపాలు వెలిగించే
ఇంధనమై కాలిపోతే కదా
అందులో తృప్తి అనే ఆనందం జనించేది..
పచ్చని బతుకు రెమ్మల్ని త్రుంచి
ఎడారిలో పాతి పెట్టే పనులు చేయకు
రైతు కాడి రెక్కలు విరిచేసి
సెజ్ ల దయ్యాలకు ఆహారంగా వేయకు
భూములను భుజించే రాబందులను మేపి
కరెన్సీ నోట్లను పండించాలనుకుంటే.
*14-07-2012

కరణం లుగేంద్రపిళ్ళై॥ చిగురులు॥

ఏదో మూగతనం
మాట గొంతులోనే
ఆగిపోతూ..మరణిస్తోంది..

ఏదో అవిటితనం
అడుగు తీసి వేసేంతలోనే
మడుగు మింగేస్తోంది..

తరతరాల తలరాతలు
మార్చాలనుకున్నా
చెరగని దాని ఆనవాళ్ళు
తిరిగి తిరిగి మొలకెత్తుతున్నాయి

ఎదిరించలేనితనం
ఎవరూ చేశారీ గాయం
రక్త స్రావం తప్ప
అత్మార్మణ తప్ప
తిరిగి కొడదామన్న
స్పృహను రానివ్వడం లేదు

మోడుబారిన కొమ్మలపై
పచ్చిని చిగురులు
మరణశయ్యపైనుండి
లేస్తున్న శ్రామికుడి మూల్గులు

ఇకనైనా ఆలోచనకు రెక్కలు వస్తాయేమో?!

*10.7.2012

కరణం లుగేంద్ర పిళ్ళై || మరణభయం లేదు.. ||

ఆకులన్నీ రాలిపోయి
మోడుగా నిలిచిన క్షణం
నిస్సారమైన జీవితాన్నీ
జ్ఞాపకాలతో నింపుకుంటుంటాను

పచ్చని ఆకులు పూసిన దృశ్యాలు
పువ్వులు పరిమళించిన సువాసనలు
నెమరువేసుకుంటాను..
నాకు రాలే ఆకులు ముఖ్యం కాదు
చిగుర్లు వేసే చిగుర్ల కబుర్లు ముఖ్యం
అంతా కన్నా నా మూలాల వేర్లు ముఖ్యం
నన్ను నేను పాతాళంలోకి దింపుకుని
నింగికి ఎదిగేందుకు పడ్డ శ్రమను
చెమటబిందువులతో సహా గుర్తుకు పెట్టుకుంటాను.
.
ఇప్పుడు భాధపడనవసరం లేదు
ఇప్పటి స్థితికి నేనే కదా భాధ్యున్ని
నేటి ఈ స్థాయికి నేనే కదా భాధితుడిని
వాలిన పక్షులు ఎగిరి వెళ్ళిపోయిన చప్పుడు
రాలిన కాయలు క్రింద పడ్డ చప్పుడు
ఏది ఏమైనా నేను స్పందించడం మరిచాను
ఎందుకంటే నాకు చిగురించడమే కాని
మరణించడం తెలియదు

మరణభయం లేనివాడికి
బతుకు ఎలా ఉన్నా ఒకటే
తోడు ఎవరు లేకపోయినా ఒకటే.

*09-07-2012

కరణం లుగేంద్ర పిళ్ళై॥నాకు ఇంకేమి కావాలి॥

పిల్లగాలి తెమ్మరగా
ఇలా వచ్చి అలా వెళ్ళావు...

ప్రియతమా చూడు
నీవు తెచ్చిన స్నేహ సుగంధం
ఇంకా పరిమళిస్తూనే ఉంది
సంతోషం రెక్కలు మొలిచి
ఊహల్లో విహరిస్తూ ఉంటే
నాకు దూరమై
నింగిని తాకిన కలల చుక్కలను
నేలకు రాల్చి తగులబెట్టావు..

అయినా నీ ధ్యాస
నాలో పెరుగుతూనే ఉంది
ఉఛ్వాస నిచ్వాసలే నీవైనప్పుడు
నాకు ఇంకేం కావాలి
నీవు తోడు రాకపోయినా
నీవు మిగిల్చిన
తడి ఆరని జ్ఞాపకాల ఊతం చాలు
ఈ జీవితం మోడుబారకుండా గడిపేందుకు
నీవు వెదజెల్లిన
వెన్నెల వెలుగుల జిగేలు చాలు
ఈ చీకటి పయనంలో చింతలేకుండా ఉండేందుకు

*3.7.2012