Parameshwary Pulipati కవిత

by Parameshwary Pulipati



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/NuaxBO

Posted by Katta

Haiku Parameshwari's Poems

పరమేశ్వరి. //హైకు//

రోడ్లు
అందంగా ముస్తబై
సమిష్టి చెమట గంధంతో

గడియారం
గుండె ఆగింది
భూకంపానికి

గంపెడు సంతోశాన్ని
పండించింది
మొలకెత్తిన విత్తనం

చిన్నారి
చిలిపి గీతలే
అమ్మకవి అద్భుతాలు

.......16/9/12

http://www.facebook.com/groups/kavisangamam/permalink/445835335469224/

పరమేశ్వరి పులిపాటి || జీవితం ||

మనసును అల్లకల్లోలం
చేసిన మర్మాలెన్నో.....

హృదయం కుదిపిన
కానరాని కలతలెన్నో.....

ఆనందాలను ఆర్పేసిన
బాదా తప్త వీచికలెన్నో.....

కనుకొలికి దాటి
రాలేకపోయిన దుఃఖాలెన్నో.....

కన్నీటి రెక్కలతో
ఎగిరిపోయిన కష్టాలెన్నో.....

వలపు బాటలో
వడలింపచేసిన వైనాలెన్నో.....

ప్రేమ భాషలో
గాయం చేసిన గేయాలెన్నో.....

వెతలను కవితీకరించిన
కదిలించిన కన్నీళ్ళెన్నో.....

తర్కంతో తరిపంపచేసిన
తలంపులెన్నో.....

మార్గాన్ని మరుగు చేసిన
మాయాజాలాలెన్నో...

సత్యాలను సాక్షాత్కరింపచేసిన
సరిగమలెన్నెన్నో....

* 06-08-2012

పరమేశ్వరి పులిపాటి || "స్వ" ||

నాపై నేనే
కొత్తగా వుదయిస్తూ..
కాంతిని ప్రసరిస్తూ..


నాకు నేనే
అలలు అలలుగా..
కలలు కలలుగా..

నాలో నేనే
అనుక్షణం వెతుక్కొంటూ..
అనుదినం అవలోకిస్తూ..

నాతో నేనే
సంభాషిస్తూ..
సమాలోచిస్తూ..

నాలోకి నేనే
పక్షి రెక్కలుగా..
నింగి చుక్కలుగా..

నా వైపు నేనే
అడుగులు అడుగులుగా..
చినుకులు చినుకులుగా..

నా నుండి నేనే
గాలిలో గంధమై..
శీతాకాలపు మంచునై..

నా వెంట నేనే
సీతాకోక చిలుకనై..
చిగురాకుల చిత్రమై..

నన్ను నేనే
అర్థం చేసుకొంటూ..
ఆర్థ్రం అవుకొంటూ..

నాకై నేనే
ప్రకృతిని రమిస్తూ..
పచ్చదనంలో జీవిస్తూ..

నన్ను నేనే
అనువదించుకొంటూ..
అనుసృజించుకొంటూ..
* 07-08-2012

పరమేశ్వరి పులిపాటి కవిత

నిజం
పక్షులన్ని ఒకలాగే...
పశువులన్ని ఒకలాగే...
తరులన్ని ఒకలాగే...
గిరులన్ని ఒకలాగే...

ఒక్క మనిషే.......

ఒకడేలుతూ..
ఒకడేడుస్తూ..

ఒకడనుభవిస్తూ..
ఒకడడుక్కొంటూ..

ఒకడు గెలుస్తూ..
ఒకడు ఓడుతూ..
*29-07-2012

పులిపాటి పరమేశ్వరి || గొడుగు ప్రేమ ||

ప్రతిరోజు నిన్నే చూస్తుంట..
నీ మాటే వింటుంట..
నీ హడావుడి తెలుసుకొంటుంట..
నీ పరుగులు పని అనుకొంట..
నీ వురకలు ఎందుకనుకొంట..
నీ కోసం ఎదురుచుస్తుంట...

నిన్ను నాదరికి రమ్మనాలనుంటది
నీతో ఒకే తేరంలో నడవాలనుంటది
నీలి నింగిలో ఎగరాలనుంటది
పూవూ తావిలా నిలవాలనుంటది
గాలిలో గంధమై తీరాలనుంటది
నిన్నోసారి కప్పాలనుంటది
నా గుండె ముడి విప్పాలనుంటది


కాని సమయం కాదే...
తరునోపాయం లేదే...


నీ మనసాకాశంలొ మబ్బులు కమ్మాలి..
మోహం మెరుపై మెరవాలి..
అగ్గిలా ఆవేశం ఉరమాలి..
అన్య ఆలోచనలు ఆగాలి..
సవాలక్ష వ్యాపారాలు సద్దుమనగాలి..
చిన్మయానందం
చినుకు చినుకుగా రాలాలి..
తమకం తనువంతా తడమాలి..
మనసు తేలికై తేలిపొవాలి..
ఆశల హరివిల్లు నింగి నిండా నిండిపొవాలి..

అప్పుడుగాని
నన్ను వెతకవు.....
నన్ను తడమవు.....
నన్ను విప్పవు......
నన్ను పట్టవు......


ఆహా ఎంత సంతోషం..తరచి చూస్తే...

నావి రెండే లోకాలు..
ఆ వర్షం... నీ హర్షం...

నావి రెండే మోహాలు..
నేను విప్పుకోవాలి...నిన్ను కప్పుకోవాలి...

నావి రెండే తమకాలు..
నువ్వొడిసి పట్టాలి...నే తడిసిపొవాలి...

నావి రెండె గమకాలు..
పూ మొగ్గనై ముడుచుకోవాలి...
నెమలి పురిలా విచ్చుకోవాలి...

*26-07-2012

పులిపాటి పరమేశ్వరి || ప్రేమలో.. ||

చినుకై రాలిన ప్రతిక్షణం
మనసు దోసిట ముత్యమై...

తన తలపులతో తనువు
తహతహల తామరై...

నే రాసిన లేఖలు నింగికెగసి
మెరిసెను ఇంద్రధనసై...

*25-07-2012

పులిపాటి పరమేశ్వరి హైకూలు

పూజించాయి
నాగేటి చాళ్ళను
వర్షపు నీళ్ళు...

చుక్కల్లో

చిక్కిన కళ్ళు

ఎప్పుడు నిద్రించాయో...

అవని ఆకాశాలనేగాని

నక్షత్రాలను మూయలేని

చీకటి...

ఇళ్ళంత వర్షమయం
చూరు అంతసేపని
దోసిలి పడుతుంది...

జారిపోతూనే

ఆకాశపు వంపులో

రోజూ సూరీడు...

_పరమేశ్వరి పులిపాటి.

పరమేశ్వరి.పులిపాటి హైకూలు

ప్రవహించే
జ్ఞాపకలతో
అదే వాగు

చెట్లెక్కడనేర్చాయో
పూల రెక్కల్ని
కలిపి కుట్టడం

ఏది దేన్ని
మెరిపిస్తుందో
చీకటి వెన్నెల

మృత్యువు
ఏం చేయలేకపోయింది
సీతాకోక రెక్కల్ని..

బడి పిల్లలు
నా బాల్యాన్ని తెచ్చారు
కాగితపు పడవలతో..

*20-07-2012