జితేందర్ బత్తుల || జీవిత ప్రయాణం ||

జీవితం ౩ అక్షరాల మజిలి లాంటి సుధీర్గ ప్రయాణం
అందులో ఎన్నెనో సప్త స్వరాల సంగీత గీతాలు
అలసిన మనసుకు సేద తిరేల జరిగే పరిచయాలు
బాధ కలిగినప్పుడు నలుగురు సంతోషం పంచే స్నేహితులు
అనురాగాల త్రివేణి సంగమాలు
ఆప్యాతల లోగిల్ల బంధువులు
ప్రేమను నిండుగా నింపే తల్లితండ్రులు
మనల్ని కంటికి రెప్పల చూసుకునే కుటుంబం
తనివి తీర పలకరించే ప్రేమ భాంధవ్యాలు
ఒకటి తల్లితండ్రుల ప్రేమ
ఒకటి చెల్లలి ప్రేమ
ఒకటి అన్న ప్రేమ
ఒకటి స్నేహితుని ప్రేమ
ఒకటి అర్థాంగి ప్రేమ
జీవితంలో ఎన్నో ఆనంద క్షణాలు
పుట్టినపుడు తల్లికి సంతోషం
ప్రయోజికుడివి అయ్యినప్పుడు కుటుంబానికి సంతోషం
ప్రవాహం ఒక నీటి చుక్కగా మారి ఈ లోకాన మొదలయింది మన జీవిత గమ్యం..................

07-09-2012

జితేందర్ బత్తుల॥అన్నం తినని బతుకులు మావి॥

చాలి చాలని బ్రతుకులు మావి
పేదవాళ్ళం మేము నిరు పేదవాళ్ళం
రెక్క అడితే గాని డొక్క అడని జీవితాలు మావి
రెండు చేతుల కష్టపడి సంపాదించిన సరిగ్గ
అన్నం తినని బ్రతుకులు మావి

దరిద్ర రేఖ దిగువన బ్రతుకు తున్నము మేము
బ్రతుకు పోరులో కష్టాల కొలిమిలో
నేలరాలుతున్న నిరు పేదలం మేము
ఈ బంగారు లోకంలొ కష్టాలు తప్ప
సంతోషానికి నోచుకోని బ్రతుకులు మావి
ఈ లోకంలొ చీడ పురుగుల్ల కన్న హీనంగ
బ్రతుకుతున్న గాధలు మావి

ఒక్కోసారి గంజి నీళ్ళతో కడుపు నింపుకునే
బ్రతుకులు మావి
పేదరికం నిరు పేదరికం
కడలి నింగిలొ జాలువారిన మా ఫ్రాణాలు
ఈ నిరుపేద జీవితంలొనే బుగ్గిపాలు అవ్వల్సి వస్తున్నాయి

మేము పడిలేచిన హ్రుదయ గోష అ దేవుడికి వినిపిస్తుందా
అ నుదిటిరాతను రాసిన భగవంతుడు మ సంతోశాన్ని దూరం
చేస్తున్న మాపై జాలి కరుణ రావడం లేదాయె ఎవరికి

 మా ఆశలకు రెక్కలు వచ్చే రోజు లేనే లేదాయే
పేదవాడిగ పుట్టడం మేము చేసిన తప్ప
మా రేఖలను మర్చేది ఎప్పుడు మ గుండె గాధ ఇంకేన్న్నాల్లు
ధరని దద్దరిల్లుతున్న లోకంలొ పెను మార్పులు సంభవిస్తున్న
 మా జీవితంలొ కొత్త వెలుగులు రావడం లేదు

*13.7.2012

జితేందర్ బత్తుల - కవిత

ఒక చిన్న చినుకు అయిన పడద అని...

ఓ రైతన్న తోలకరి చినుకు కోసం
ఎదురు చూస్తున్నవు నీవు
ఒక చిన్న చినుకు అయిన పడద అని
నీ మనస్సు ఆరాటపడుతుంది

ఏదో ఆలోచన మొదలయింది నీలో
ఈసారి అయిన పంట చేతికి వస్తుందా
ఉన్న అప్పులను తీర్చగలన
అన్న సందేహం వస్తుంది
పుట్టెడు కడుపు కోసం గింజేడు మేతుకులతో
సేద తీరు తున్నావు నీవు

నీ ఆకలి మంటలు ఎవరికి తెలియడం లేద
మూగ బొతున్న నీ గొంతుకు
నీరు అందించే వాళ్ళే లేరా రైతన్న
అన్నదాతగ నిన్ను పూజిస్తరే
నిన్ను చూసే వారు కరువయ్యారే

భూమిని నమ్ముకున్న రైతన్న
ఆ లక్ష్మి దేవి నీ పై సిరులు కురిపిచడం లేదాయే
మట్తిని దైవంగా భావించే నువ్వు
అ మండు తేండల్లొ పొలం దున్ని
దుక్కి పట్తి భూమిని సాగు
చేస్తున్నవు కదా రైతన్న

పండించే పంట చేతికి అందే లొపే
వడ గాలులతో పంట నాశనం అవుతున్నదే
ప్రక్రుతి నిన్ను కన్నీరుకు దగ్గరగ చేస్తున్నదే
పంట కొసమని అప్పులు చేసిన నీకు
అప్పులు గుడి బండలు అవుతున్నాయే

ఏమని చెప్పను రైతన్న ప్రకృతిలో
సేద తీరలన్న నీకు అన్ని
కష్టాలే ఎదురు అవుతున్నయి కదా
తిండి తినక నిద్ర హరలు మారి
ఒక్కొ సారి గంజి నీళ్ళతో
కడుపు నింపు కుంటావు రైతన్న

పొలంలో పంట పండిస్తే
సరి అయిన ధర రావటం లేదాయే
ఎంతని బాధ పడను
కుటుంబం అంత కష్ట పడుతున్న
సమస్యలు తీరడం లేదాయే

నీ మొఖంలో అనందాన్ని
చూసేది ఎప్పుడు నీ కష్త్తాలు
తీరేది ఎప్పుడు రైతన్న
ఇది న ఒక్కడి ఆవేదన కాదు 

రైతు కుటుంబంలో పుట్టిన ప్రతి ఒక్కరి ఆవేదన

*3.7.2012