నా నిట్టుర్పే నను దహించివేస్తుంటే..........,
నా అశాంతే నను కబళించి మింగేస్తుంటే....
ఓ వసంతమా.........!
ఇటు రాకమ్మా! నను కాపాడే ప్రయత్నం చేయకుమా.!
నను అక్కున చేర్చుకునేందుకు సాహసించకుమా.....!
నా బాధలు బడబాగ్నులై నిను మండించి
నా గుండె మంటలను నీ గుప్పెట వుంచి,
గ్రీష్మంగా నిను మార్చేస్తే...........
కన్నీటిలో నీవు కూడా నాకు తోడవుతావు........!
కష్టాల ఊబిలో నాతో పాటు సమాధవుతావు......!
వద్దు....! అలా చేయొద్దు....!
కోకిలల రాగమాలికలను ఆస్వాదించలేవని
చెట్ల చిగుర్ల పచ్చదనంతో సంబంధం లేదని
పున్నాగ, పారిజాత,మాధవి లతల పరిమళాలు వలదని
తుమ్మెదల ఝుంకారాలు నిన్ను స్పందింపజేయలేవని
ఇలా నీవు కూడా నిరాసక్తతతో స్తంభించి పోతే
నా కోసం నిన్ను నీవు మాయం చేసుకుంటే
సృష్టి మనుగడ ప్రశ్నార్ధకమౌతుంది!
ఆ పాపమంతా తిరిగి నాదే అవుతుంది!
