Ramasastry Venkata Sankisa కవిత

by Ramasastry Venkata Sankisa



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/SudDaJ

Posted by Katta

Rajeswararao Konda కవిత

నీ వలపు చూపులతో నన్ను పలకరిస్తావు నా మదిలో చేరి గోల చేస్తావు @ రాజేష్ @

by Rajeswararao Konda



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1u0A3MV

Posted by Katta

బ్రెయిన్ డెడ్ కవిత

నిశీధి |" కల "త | ఎండి డస్సిపోయిన భుమి పై పొడి జల్లుల ఓదార్పులా అలసిన కళ్ళ ని కొన్ని మృదువయిన కలలు తడిమితే బాగుండు కలవరం లేని సవ్వడితో కల వరమై కళ్ళని జో కొడితే ఇంకా బాగుండు జీవితంతం తోడు ఉండమన్నట్టు నిద్రకెందుకో అంత బెట్టు కొన్ని ..చాల కొన్ని క్షణాల ప్రేమను అలా ఒక్కసారి గుమ్మరించి పోవొచ్చుగా ప్రపంచాన్ని రాసియ్యమన్నానా ..ఏదో రెప్పల మీద మృదువుగా ఒక సంతకమేగా అడిగాను పెద్ద కోరికలేమి కోరాను ...మార్దవంగా చిన్నగా లాలిపాట తో జోకొట్టమనేగా . అయినా నాతో దోబుచులాడి ఎక్కడని ,ఎంతసేపని దాక్కుంటావులే అలకమాని ఏ రాత్రికొచ్చినా అప్యాయంగా కళ్ళకి హత్తుకుంటాననేగా ఇంతా ఆకతాయితనం .. హమ్మ్ సరెలే ఇలారా .. కాసేపు నిన్నలా గాఢంగా కళ్ళలో బంధించుకోని .. తృప్తిగా కాసేపు నీ కౌగిల్లో ఒదిగిపోని భయపు జ్వరపు పగళ్ళ నుండి దూరంగా నీలొ నేనుగా కొన్ని క్షణాలు కరిగిపోని . .. .. మరో ఉదయపు నిసృహ నన్ను నానుండి దూరం చేయకముందే నీలో కలిపేసుకోని జీవితపు ప్రవాహంలో తల్లడిల్లే మనసు పడవకి ఒకింత తీరం అవ్వోచ్చుగా నిశీ !! 10/06/14

by బ్రెయిన్ డెడ్



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1pz2kdi

Posted by Katta

Sky Baaba కవిత

దీమక్ : చెద ````````````` 'నౌకరి సంపాయించుకోలేదా? ఉద్యోగం పురుష లక్షణం' అన్నారు కొన్ని ఈకలు రాల్చి ఉద్యోగం సంపాదించుకున్నాను నాకిష్టమైనవి వదిలి - పగలంతా మా యజమానికి ఇష్టమైనదే చేయబట్టాను 'ఇంకా షాదీ చేసుకోలేదా? ఏ వయసులో జరగాల్సింది ఆ వయసులో జరగాలి' అన్నారు కొన్ని రూకలు పుచ్చుకొని పెళ్లి చేసుకున్నాను మిగిలిన నాకిష్టమైన వాటిల్లో సగం నా భార్య కోసం వదిలేశాను - రాత్రులతో పాటు 'ఇంకా పిల్లలు కనలేదా? ముసలోల్లయ్యేనాటికి దాచుకున్న పైసలో చేతికొచ్చిన ఔలాదొ ఉండాలి' అన్నారు కొన్ని నూకలు సంపాదించి పిల్లల్ని కన్నాను నా కిష్టమైనవి ఇంకొన్నింటిని వదులుకున్నాను 'ఇంకా ఇల్లు కట్టుకోలేదా సొంత మకాన్ లేకుండా ఎన్నాళ్ళు' అన్నారు కొన్ని అప్పులు చేసి ఇల్లు కట్టాను దాని చుట్టే తిరుగుతున్నాను మిగిలిన ఇష్టాలూ వొదులుకొని..

by Sky Baaba



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1oGZeV9

Posted by Katta

Chandrasekhar Vemulapally కవిత

చంద్రశేఖర్ వేములపల్లి || హృదయ స్పందనలను నమ్ము .... ప్రియా! || ఓ ప్రియా! ప్రియతమా!! నీకీ విషయం తెలుసా? ఏడేడుజన్మల బంధం, నీవు పుట్టింది .... నా కోసమే అని .... అంతరాంతరాల్లో అనిపిస్తూ ఉంది .... నేనే నీ గమ్యాన్ని అని ఆ విషయం నీకు ఖచ్చితంగా తెలియనంత మాత్రాన ప్రవాహానికి, అలలకు ఎదురీదడం తగదేమో .... అతిగా మదనపడి నీ హృదయానికి వదిలెయ్యి నీ భవితవ్యాన్ని దాన్నే నిర్ణయించనీ నీ భవిష్యత్తు నాకు తెలుసు .... అది నాతో ముడిపడి ఉందని నీ కళ్ళలోకి, నీ హృదయం కిటికీలోకి తొంగి చూసిన ప్రతిసారీ దేని కోసమో, ఏ ఆసరా కోసమో నీవు శొధిస్తున్నావని అనిపిస్తుంది. నీకు తెలుసా! నీవు నిలకడగానే ఉన్నావని హృదయాన్ని కట్టడి చెయ్యడం తగదని, భయపడి నీకు తెలియని దేని గురించో నీ హృదయాన్ని నమ్ము! నీ హృదయ స్పందనలను గమనించు! నీ కోసం స్వర్గద్వారాలు తెరుచుకుని ఉన్నాయి .... అవిగో! .... నిజం! నా ప్రేమ అనురాగం జల్లులు కురిసేందుకు .... సిద్దంగా ఎదురుచూస్తూ .... నేను చూడు .... హృదయం ఆలోచించదు. స్పందిస్తుంది. అబద్దం ఆడదు. కష్టాల్లోనూ తియ్యదనాన్నే యిస్తుంది. ..... నీవు నమ్మితే అది నిన్ను నా దగ్గరకే తీసుకొస్తుంది .... అందుకే హృదయాన్నే నమ్ము మార్గదర్శకం చేసేందుకు, మదిలో చెలరేగే భయాలను తీర్చుకునేందుకు మనసు పరితపిస్తే, ఎవరైనా తోడు కావాలి, ఉండాలనిపిస్తే నీకు అభ్యంతరం లేకపోతే నేను నీ కోసమే ఉన్నానిక్కడ .... నన్ను నమ్ము ఔనూ! మరో ఆలోచనెందుకు? .... ఏది సరైనదనిపిస్తే అదే చేసేస్తే పోలా? అలా అయితే .... నీ హృదయాన్ని విశ్వసించు చాలు. అది నీకు మార్గదర్శకత్వం చేస్తుంది .... వెలుగుదారిలో నిన్ను నడిపిస్తుంది. ఒప్పుకోవాలి అన్పించకపోయినా, నా మాటల్లో నిజముందని నీకూ తెలుసు నీ హృదయానికీ తెలుసు. ఆనందం ఆవేదన, నీ మంచి ఏమిటో .... మంచి చెడులు .... నీకు మంచే జరిగేది ఎలానో నీ హృదయానికి తెలుసు .... దాన్నే నీకు మార్గాన్ని, గమ్యాన్నీ చూపనీ సర్ధుకో .... సరైన మార్గం అదేనని అది నిన్ను నడిపించడమే న్యాయమని నీ హృదయాన్ని నమ్మడం అనుసరించడం నీకు తప్పనిసరి అవసరమని నన్ను చూడు .... ఓ ప్రియా! ప్రియతమా!! నా హృదయం నన్ను నీ వద్దకు ఎలా నడిపించిందో .... నిర్ణయించుకుని కాదు. ఆలోచనలతో మార్గాన్ని మార్చుకోగలనని చూడకు. అంతా ముందుంది నీ హృదయాన్ని అనుసరించడం కష్టమేం కాదు .... ఆనందమే ఎవరికైనా హృదయస్పందనల నీడలో నడక అమృతమయమే మరిచిపోకు మార్గదర్శిని గా నీ హృదయమే నీ నేస్తమని. పరిస్థితులు కలవరపెడుతున్నప్పుడు, ఏ వైపుకు కదలడమా అని సంశయం కలిగినప్పుడు పురోగమించేందుకు తోడు అవసరం. ఒంటరి కి మనసు నో హృదయాన్నో నమ్మాలి. .... హృదయాన్ని నమ్ము నీ చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచం ముక్కలు ముక్కలౌతుంటే నమ్మకమే ఊపిరిగా కదిలేందుకు .... నీ హృదయాన్నే నమ్ము నీ హృదయస్పందనల దిశగా కదులు .... జీవితం వికసించి పరిమళిస్తుంది. తెలుసుకో! 10JUN2014

by Chandrasekhar Vemulapally



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1oGT7QS

Posted by Katta

R Rama Krishna కవిత

ll జీవన సాఫల్య క్షణాలు ll ఆర్. ఆర్. కే. మూర్తి – 30/01/2014 మొహాలు కనపడక పోయినా ఆ నడి రాతిరి వెలుగులు ఆ వేళ్ళు వణికే వెచ్చటి చలి లౌక్యంతో పనిలేని పిచ్చి ముచ్చట్లు ఆగి ఆగి దూరంగా వినిపించే కోలాటం పాటలు అప్పుడప్పుడు శబ్దం చేయొద్దని కసురుతున్నట్టు కువ కువ లాడే తల్లి పక్షులు తెలవారుతుందన్న దిగులు తెలవారకపోతే బాగుండునన్న కోరిక పొడవైన శ్వాసలు లయ తప్పుతూ లయమవుతున్న గుండెల దడలు గొంతుల్లోంచి గుస గుసగా శ్రుతి కలిసే కూని రాగాలు ఉండుండీ నలిగిపోతున్న గడ్డి పరకల గర గరలు చేతులు చాస్తే అందుతున్నట్టనిపించే ఆ భూమ్యాకాశాల అంచులు బిగ్గరగా వస్తున్న నవ్వును ఆపడానికి ఒకరి అరచేతులు ఇంకొకరిపై చేసే ప్రయత్నం నేనూ, నాదన్న స్పృహ లేనే లేక పోవడం భూత, భవిష్యత్తులున్నాయన్న స్ఫురణే రాకపోవడం చేతుల్లో చేతులు వేస్తే ముల్లోకాలూ మన మధ్యే ఉన్నట్టు *** నేడు మనవి కాని ఆ పరిసరాలు "ఇచ్చోటనే కదా !" అంటూ పిండేస్తుంటాయి గుండెల్ని.. మనకిక లేని ఆ నిమిషాల సాక్షిగా కదులుతున్న కాలం పరిహసిస్తుంది "మారింది మీరే"నని ! మనకు మాత్రమే తెలుసు అవి మన జీవన సాఫల్య క్షణాలని మన బ్రతుకులు సఫలం అయినా.. కాకపోయినా.. !

by R Rama Krishna



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1pYIOcF

Posted by Katta

Radha Ramanaguptha Jandhyam కవిత

HAAKASAM 3rd part -j.r.r guptha agni sikhalanu vidulchukonto,egasi paduchunna agni parvatam vale_ minnu nundi mannuku neeti dharalanu daaraluga marchi allika nestoo_ oko maru aakasamenta gambheera mayinadi, odina raju eguravesina sweta vastramulaa_ guti loni gudlanu gutukku manipinchina naagulaa_ ambara menta sambaramayinadi, taarajuvvalato rangavallu diddukontoo_ evarest pai eguruchunna BHARATA PATAKAMUla_ 10/6/14

by Radha Ramanaguptha Jandhyam



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1pYINW8

Posted by Katta

Bhaskar Kondreddy కవిత

కవిత్వ పఠనం సత్యాశ్రీనివాస్ http://ift.tt/1s1Uduh

by Bhaskar Kondreddy



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1s1Uduh

Posted by Katta

Radha Ramanaguptha Jandhyam కవిత

AAKASAM 1st part. -j.r.r guptha aakasam enta nirmalamayinadi maa perati vasaraa gatcchula_ okosari krishna varnamulo_maro maru meegada taragalugala palala_ bhanudu udayinche vela,opakka pakvaniki vastunna mamidi pandula_ ravi astaminche vela,aalaya gopuramu pai repa repaladu chunna patakamula_ aakasamenta soundaryavantamayinadi_ lipta patuna tanuvu pai 'tatu'lu marchukontu_ mabbu tunakalato bommalu geestoo_ ...

by Radha Ramanaguptha Jandhyam



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1qlsKiH

Posted by Katta

నరసింహ శర్మ మంత్రాల కవిత

SONGS OF THE HIGH COUNTRY Soria, in blue mountains, on the fields of violet, how often I've dreamed of you on the plain of flowers, where the Guadalquivir runs past golden orange-trees to the sea. ------------Antonio Machado శిఖర (సం)గీతం ఆ హేమవర్ణిత నారింజ తరూ తటముల దోగాడుతూ సాగర సంగమాభిలాషియై ఉరుకులిడుతూ సాగిపోయెడి పెన్నేరు నదీ ప్రవాహసీమలో ఈ విరిసిన సాంద్ర సుమ మైదాన తావులలో ఆ ఊదారంగుపూల పచ్చిక బయళ్ళ నడుమ నింగిని తాకుతూ నిలిచిన నీలగిరి శిఖరమా! ఓ బుడాపెస్టా ! పదే పదే కలలు కంటుంటాను కదా నీ సందర్శనాభిలాషినై. -----------నరశింహశర్మ మంత్రాల

by నరసింహ శర్మ మంత్రాల



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1qloYFP

Posted by Katta

Nvmvarma Kalidindi కవిత

కె.ఎన్.వి.ఎం.వర్మ//అంతా మనోళ్ళే// తలతిక్క వెనకాల ఓ వెర్రిబాగులోడు ఉంటాడు వాడు ప్రశ్నించే ఆశలకి నువ్వు తాగిన నీళ్ళేంటో తెలుసు పిచ్చోడు కదా ఏం సాధించావురా అంటూ తనతో సమానంగా పోల్చుకుంటాడు ఈ లెక్కలకి తిక్కలకి ముదరాలంటే కొంచం మద్యం అవసరమే నచ్చితే పర్వాలేదు నచ్చకపోతే తాగి వాగాడన్న సానుభూతి మిగులుతుంది సాధించు సాధించు అంటూ చెవిలో పోరు పెట్టి సాధించినా వీడికీ తెలుసు సంపాదించి ఏం పట్టుకుపోతావురా? అని గొంది ఏడుమేడలరాజు గారి ఇంటి ముందు రాత్రంతా అరచి మిట్టమద్యహాణం లేచి బిత్తరచూపులు చూసిన వాడూ పిచ్చోడే నీలా నాలా......09.06.2014.

by Nvmvarma Kalidindi



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1oPb1Pv

Posted by Katta

Pulipati Guruswamy కవిత

పోడు ప్రేమ // డా.పులిపాటి గురుస్వామి // మనుషులకేం కావాలో ఒక్కోసారి తోచనివ్వనిదేంటో గుర్తించడం చేతకాదు చెయి నిండా పని,కంటి నిండా నిద్ర కడుపుకింత జొన్నగంజి కలిపితె బ్రహ్మాండ మైన బతుకని తోచినపుడు ఎన్నింటిని కూల్చేస్తే అక్కడికి చేరుకోవచ్చో ...! కుదిరేనా అనిపించడం ఆగిపోలేదు ఎదుటి వారికి ఏమున్నయో! తెలిసేదెలా? సంతోషం సగం బలమేనా! బంగారానికి నేనే దిక్కని అనుకునే భారీ దరిద్రం నిత్యం వెక్కి వెక్కి నిద్రపోదు రూపాయల వలల్లోంచి మనుషుల రూపాలు ఎప్పుడో కారిపోయిన సంగతి మరువలేదు పోలిక చూసుకునే బతుకులకి చివరికి శ్వాసించడానికి చందాలు పోగెయ్యాలి ఆవేశాలతో కుతంత్రాలతో ఇంట్లో బాల్యాన్ని బలితీసుకొని కిరాయి కట్టి మరీ బతకలేని తనానికి బానిస చెయ్యటం తప్పనిసరి పెంపకాల భీభత్సం ఏమో! మనుషుల కేం కావాలో ఒక్కోసారి నేర్వలేని తనాన్ని గుర్తించడం చేతకాదు ..... 10-6-2014

by Pulipati Guruswamy



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1hCK2HY

Posted by Katta

Jagadish Yamijala కవిత

పంచ రత్నాలు -------------------- వెలుగు రేఖ చీకటి నౌకరు ------------------- క్షణాలలో నిల్చోలేను అని అంటోంది నటుడి దేహం ఆలోచనాపరుడేమో పడున్నాడు రాయిలా --------------------------- మరణించిన అన్ని దేహాలలోను మిగిలే ఉంది కామం --------------------- చీకటని వెలుగని అలలై ఎగసిపడుతున్నాయి నక్షత్రాలు బోర్లా పడుకున్న నది ---------------------------- కింద పడటంతోనే నేనుగా లేచానని అనుకున్నాను లేపిందేమో నా నీడ ----------------------- తమిళంలో మిత్రుడు మా పుహళేంది అనుసృజన యామిజాల జగదీశ్ 10.6.2014 ----------------------------

by Jagadish Yamijala



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1mzYdKg

Posted by Katta

Sri Modugu కవిత

శ్రీ మోదుగు // అనవసరం ....// చెప్పేదేమీ లేదు చూసేదేమీ లేదు భరించలేని దుఖం చుట్టి ముట్టినప్పుడు నాలోంచి నేను వెళ్ళడం తప్ప క్షమార్హమైన కాలాలన్నీ మరలిపోతాయి ప్రపంచాలను దాటి వచ్చినా ఆగింది ఎక్కడో ఎప్పటికీ తెలియదు సమాధానాలు లేని పదాలన్నీ ఊహతీతాలే మిగిలిన కొన్నిసాక్షాలే ఈ వ్యర్ధ ప్రయత్నాలు ఇక సాగేందుకు దారులు లేవు మోసేందుకు మౌనాలు లేవు భయపెట్టేదల్లా భావరాహిత్యమే ఐనా …. ఈరోజు ఈ పూట ఈ క్షణం ఒకటి చెప్పగలవా …. అంతా అలాగే ఉందని…. Date:09/06/2014

by Sri Modugu



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1mzI9bm

Posted by Katta

Chandrasekhar Sgd కవిత

మసిగుడ్డ తనను తాను శుభ్రం చేసుకోవడం కంటే ఇతరత్రా మసిని శుభ్రం చేసుకోడానికే ఇష్టపడుతూ ఉంటుంది మసిగుడ్డకులేని స్వార్థం మనుషులకెందుకో మరి? 10.6.2014

by Chandrasekhar Sgd



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1pXZykj

Posted by Katta

సత్యం జి సామాన్యుడు కాదు కవిత

మనసు + మెదడు = ప్రేమ // సత్యం జి // ---------------------------------------------------------------- ఏంటే.. అంత పిచ్చిగా ప్రేమించావా నన్నూ..? బాబోయ్.. భారమైన గుండే లోతుల్లో పూర్తిగా నన్నే నింపేసినట్లున్నావ్ గా.. వామ్మో.. నీ ప్రేమ చూస్తుంటే నాకే ప్రేమిస్తానేమో, ప్రేమించానేమో అని డౌటుకొడుతోంది.. మళ్ళీ ఆ పెప్సోడెంట్ యాడ్లో "మీ టూత్ పేస్ట్లో ఉప్పుందా..?" అని అడగటానికి కాజల్ వొచ్చినట్టు ధడేల్మని నా మెదడు కాస్త బయటకొచ్చి నా ముందుకొచ్చి ఓరి పిచ్చోడా ఆ మనసుగాడి మాటలు వింటావేందిరా పిచ్చినాయాలా అంటూ తిట్టింతిట్టు తిట్టకుండా తిడుతుంటే నేనేమైనా తక్కువ తిన్నానా అని ఫీలయ్యాడనుకుంట నా మనసు గాడు.. ధూం సినిమాలో హీరోలాగా యమా రేంజ్ లో ఎంట్రీ ఇచ్చి వార్నీయంకమ్మా.. ఆ మెదడుగాడికి గుండెకాయ్ అనేది ఒకటి ఏడిస్తే కదా ప్రేమ గురించి తెలిసిచావటానికి.. కాబట్టి సక్కంగ నామాటిని ఆ ప్రేమని ప్రేమించు.. ఆ మాధుర్యాన్ని ఆస్వాదించు అనుకుంటూ ఇద్దరూ శ్రీకృష్ణుడిల్లా ఫీలైపోయి నన్ను అర్జునుడ్ని చేసి పారేసి మరీ స్పీచ్లిచ్చేస్తున్నారు.. బాబోయ్ ఆపండ్రా నాయనా నన్ను సావగొట్టమాకండి.. ఏదో ఒకటి చేసుకుంటా నన్నొదిలెయ్యండ్రా బాబూ అంటే ఒక్కడూ మాటినడు.. ఆ మనసు గాడికి నువ్వంటే ఇష్టం.. ఈ మెదడు గాడికి నేనంటే ఇష్టం.. ఇద్దరూ కలిసి నా దుంప తెంపేస్తున్నారు.. ఇంత సీరియస్ లో మళ్ళీ ఇంతకీ ఏం దుంపా..? అని యదవ కొస్చెన్లెయ్యకు.. నాక్కాలుద్ది.. హా ఎక్కడున్నా.. ఆ మనసు గాడు మెదడు గాడు.. ఇద్దరు కొట్టేస్కుంటున్నారు.. ఇద్దర్లో ఎవడ్నీ కాదనలేం.. వాడు కావాలి వీడు కావాలి.. ఎవడికి సర్ది చెప్పగలం..? వాయ్యోయ్ అసలు సంగతే మర్చిపొయ్యాగా వీళ్ళగొదవలో పడి.. అసలు కావల్సింది వాడా వీడా అని కాదు కదా ఇక్కడ.., నువ్వు.. నువ్వు నాకు కావాలా ఒద్దా అన్నది కదా.. హహ్హహ్హా.. వేశా ఐడియా వేశా.. ఒరెయ్ మెదడూ ఇట్రారా.. ఒరెయ్ మనసుగా నువ్వు కూడా ఇట్రారరెయ్.. ఇదిగో ఇద్దరికి చెప్తున్నా సరిగ్గా వినండి.. 'నేను నాకు' కావాలి.. 'తను నాకు' కావాలి.. ఒరెయ్ మెదడుగా.. నేను నాకు కావాలంటే అసలు నేను ఎప్పుడో తనైపోయాను కదరా.. ఒరెయ్ మనసుగా.. తను నాకు కావాలంటే నేను అనే నేను నా అస్తిత్వాన్ని కాపాడుకోవాలి కదరా.. కానొరెయ్ మీ ఇద్దరికీ ఒకటి చెప్పనా అది నాలోనే ఉందిరా.. తనెవరో కాదు నా ప్రాణం.. హమ్మయ్య ఈ యదవలిద్దరూ ఒక్కటైపోయారు.. ఇంక ఆల్ హ్యాపీస్.. ఒసెయ్ నా ప్రాణమా నువ్వు నన్ను ప్రేమించిన ప్రేమలో ప్రేమగా నేను నీ ప్రేమనైపోయాను..! -సత్యం జి సామాన్యుడు కాదు, 10-06-2014, 01:53

by సత్యం జి సామాన్యుడు కాదు



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1uMUpvv

Posted by Katta

Abd Wahed కవిత

ఎదురుచూపు దాహం కంటినీరు అడుగుతుంది అద్దంలో రూపం అసలు పేరు అడుగుతుంది సాయంత్రం నుంచీ మనసు ఆరిపోయిందా గుండెలోని దీపం ప్రేమ చమురు అడుగుతుంది సముద్రాలే దాటీ రెండుకాళ్ళు ఎగురుతాయి చేతిలోని గీతా స్వంత ఊరు అడుగుతుంది మరకపడిన చూపులు వెలుగునీట కడగాలని మనిషితనం కాస్తా మననెత్తురు అడుగుతుంది గాలిబుడగ లాగా తేలుతున్న కవితలోని అక్షరాల జ్ఞానం ఇంటి చూరు అడుగుతుంది కనుపాపలొ కాస్తా మబ్బుపడితె బాగుండును మనసులోని మెరుపూ వాననీరు అడుగుతుంది దియా మనకు వెన్నెల తెల్లగానే కనబడినా మచ్చపడిన జాబిలి నలుపురంగు అడుగుతుంది

by Abd Wahed



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1qjjQCm

Posted by Katta

Rajaram Thumucharla కవిత

కవి సంగమం ------------ చదివిన కవిత్వ సంపుటి - 32 ^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^ పరిచయం చేస్తున్న కవిత్వ సంపుటి :- " ఒక కత్తుల వంతెన " కవిత్వ సంపుటి నిర్మించిన(రాసిన) కవి :- "చం." అని పిలువబడే చంద్రశేఖర శాస్త్రి సంపుటిని పరిచయం చేస్తున్నది :- "రాజారామ్ .టి "దృశ్యమాన ప్రతిభకు నిలువుటద్దం చం. కవిత్వం బాలాంజనేయులు ఎంత సుందరుడు! ఆపిన కారు అద్దంలోనో అమ్మ కంటి పాపల్లోనో తన అందానికి తాను మురిసిపోతుంటాడు. సూర్యుడే వ్వ్డికి తొలి అనియత గురువు ఉదయాన్నే నిద్రలేపి మూతికి ఎరుపు రంగు పులుముతాడు ప్రకృతిలోని పచ్చదనమంతా వాని ముఖంలో ప్రతిఫలిస్తుంది మొలలో దోపుకున్న తోక ప్రశ్న గుర్తులా తొంగి చూస్తుంది అట్ట కిరీటం,ఊలు దారాలతో ఎంత అందంగా ముస్తాబవుతాడు" ఈ కవితా పాదాలు నావి కావు.నేనన్నవి కావు.’చం.’-అని పిలువబడే చంద్రశేఖర శాస్త్రివి."ఒక కత్తు ల వంతెన"-అనే కవితా సంపుటిలోనివి."బాలాంజనేయులు"-అనే కవిత లోని ప్రారంభ వాక్యాలివి. పగటిపూట వేషంతో రోడ్డు మీద ఎవరికీ ఎవరూ ఏమి కానట్టు నడుస్తున్న మనుషుల మధ్య ఏవో కొన్ని కళ్ళయిన తమ మీద పడి ఎంతో కొంత ఇవ్వకపోతాయా పొట్ట నిండక పోతుందా అని ఎదురు చూసే పిల్లల్లో ఒక బాలుని విషాదరేఖా చిత్రం ఈ కవిత. డార్విన్ మనిషి పుట్టుక కోతి నుంచే అన్నాడు.ఆడుతూ పాడుతు గడపాల్సిన బాల్యంలో బతుకు బండిని లాగుతూ రామాయణంలో ఆ ఆంజనేయుడు సంజీవిని మోస్తే కుటుంబ భారాన్ని మోయడా నికీ ఆ ఆంజనేయరూపాన్ని ఆ బాలుడు ఆలంబన చేసుకోవడం కేవలం యాధృఛ్చికం కాదేమో? రామాయణ పాత్రలతో,అందులోని సంఘటనలతో అనుసంధానిస్తూ వొక గడ్డకట్టిన దుఃఖసాంద్రత ను కరగించే తీక్షణతని చం. ఈ కవితలో నిక్షేపించాడు. "బాలాంజనేయులు ఎంత సుందరుడు!"-అనే వాక్యంతో ప్రారంభమైన ఈ కవిత "కనిపించిన ప్రతి వాడి ముందు చేయి చాచి దీనంగా యాచిస్తుంటాడు నా కళ్ళ ముందు జవాబు లేని ప్రశ్నలా మిగి లిపోతాడు"-అనేమాటలతో ముగుస్తుంది. ఆ బాలాంజనేయ వేషం వేసుకున్న ఆ బాలుడు అక్షర ఙ్ఞానం లేకున్న అణువంత చైతన్యంతో జీవన వ్యాకరణం వంటబట్టిన తనంతో, బాల కాండను ఆనందంగా గడుపుతూ…..అనుభవిస్తూ….. అమ్మ కంటి పాపల్లో తన అందం చూసి మురిసిపోయాడనటం ఒక అద్భుత భావచిత్రం. ఆపిన కారు అద్దంలో తన అందం చూసుకొని మురిసిపోయాడని రాయడంలో ఈ కవి ఆ బాలుడు ఏ వేషం వేసుకొన్నాడో ఆ వేషపు జాతి లక్షణాన్ని స్ఫురింపచేస్తున్నాడు.కోతులు అద్దం కనిపించగానే ఏంచే స్తాయో మనకు తెలుసు.ఇట్లాంటి పరిశీలన చేయడం,ఆ పరిశీలనను తన కవిత్వంలో అవసరమైన చోట్ల ధ్వనింపచేయడం చం. చేస్తుంటాడు. "బాల కాండ ముగిశాక బడికెళ్తే సుందర కాండ/లేకుంటే కిష్కింధకాండ/వాడిని కోతిని చేసిన ఘనత మనదంత"-ఈ మాటల్లో ఆ బాలుని దుస్థితికి కారణం ఈ వ్యవస్థేనన్న స్ఫృహని కలుగజేస్తాడు. ఈ కవితలో చాల వరకు ప్రతిపాదంలో సందర్భోచితంగా రామాయణ మహకావ్యా న్ని స్పృశిస్తూ మనం ప్రగతిని గురించి మాట్లాడుకోవాలంటే ముందు అలాంటి బాలాంజనేయుల్ని వీరాంజనేయుళ్ళుగా ఎదగనివ్వాలన్న పరిష్కార సూచనని చేస్తాడు చం.రోడ్ల కూడళ్ళలో ఈ బాలాంజనేయుల్నీ చూసిన ప్రతి సారి ఈ కవిత నా వెంట నడిచినట్లుగానే వుంటుంది. అనంతపురంలో ఎక్కడ సాహిత్య కార్యక్రమం జరిగినా అక్కడ తనదైన ప్రత్యకతతో ప్రత్యక్షమయ్యే చం. అంటే కవులందరికీ ఎంతో యిష్టం.ఇంగ్లీషులో CHUM అంటే సన్నిహిత మిత్రుడని (CLOSE FRIEND).నిజంగా ఇతను చం. ఎంత సుధీర్ఘ వచన కవితే అయినా ఏ పేపర్ లేకుండా గొప్ప ధారణతో పాదరసంలా జారిపోయే గొంతుతో చదివే ఇతని పద్దతి బహుశా ఇష్టపడని కవి ఇక్కడ లేడేమో? "సామాజికంగా రాసిన కవితలు ఆలోచింపచేసేవే కాదు ఆవేశింప చేసేవి"-అని సి.నా.రె చం. కవితల్ని గురించి అంటే,"చం. కీ దృశ్యమానం చేసే ఒక గొప్ప నైపుణ్యం వుందని" కె.శివారెడ్డి చెబుతాడు."పదాలకు రూపాన్నివ్వటంలో మంచి శిల్పి"-అని దర్భశయనం అంటాడు చం.గురించి. "రెండో సహస్రాబ్ది తుది సంధ్యలో"-చం. ఒక దృశ్యం చూశాడు. ఎప్పుడూ నిండుగా తృప్తిగా వుండే చం. అసంతృప్తి కలిగించే సన్నివేశాన్ని ఎలా చూశాడో ఇలా చెబుతాడు. "గుంజ మీద ప్రకాశిస్తున్న సత్తు గ్లాసును నేను చూశాను/వంగి వంగి దండాలు పెడుతున్న నల్ల సూర్యున్ని నేను చూశాను"అంటూ తాను చూసిన యథార్థ వ్యథార్థ దృశ్యాన్ని చూపిస్తూ.."కాంతి పరావర్తనం చెందకపోతే ప్రకాశముండదు"-అనే శాస్త్ర సంబంధ అంశాన్ని జోడిస్తాడు. ఇంకా ఈ కవి తానేం చూడాలనుకుంటున్నాడంటే మూడో సహస్రాబ్దిలో ఇలా చెబుతాడు. "సత్తుగ్లాసు విస్ఫోటనం నేను చూడాలి. నవ భారతం తెల్ల తామరై వికసించాలి వెలుగు రెక్కలు చాపి వేకువ పిట్టలెగరాలి రెండు గ్లాసులు ఒకటవ్వాలి" దళిత ఉద్యమాల పట్ల చం.కు సానుభూతే కాదు సహానుభూతి కూడా వుంది.అయితే ఈ ఉద్యమాల వైఫల్యాలకు వెనకున్న కారణాల మూలాల అన్వేషణ గురించి చేయకుండా కేవలం ఉపరితల కారణాలను మాత్రమే ఇలా ప్రస్తావించాడు. "ఔను సూర్యునికి స్వార్థపు తేలు కుట్టింది సహ పంక్తి భోజనం జరిగింది ఆర్భాటంగా ర్యాకీ ముగిసింది ఫోటోలకు,మీడియా ప్రచారానికి కొదవేంలేదు అంటూ కేవలం ప్రచార పటాటోపాలకు పరిమితమయి ఆ ఉద్యమ అలలపై గుర్తింపు కోసం ఎగెరెగిరిపడే వాళ్ళను విమర్శ చేస్తాడు. నల్లచెరువులో ప్రశ్న గుర్తులా వికసించిన నల్ల కలువ తెల్లారకముందే చతికలబడుతోంది సత్తుగ్లాసు మాత్రం పగలబడి నవ్వూతూనే ఉంది" రెండుగ్లాసుల సంస్కృతిపై తన నిరసనని కవిత్వం చేసి తెలిపే కవిగా చం. ఎదుగగలిగాడు. మదర్ థెరీసా మానవి మాత్రమే కాదు మానవత్వ్వానికీ ప్రతీరూపం.ఆమెను "మనిషి మనిషిని మింగాక/మానవత్వం మసిబారాక/నాడు నేడు మరునాడు తోడుగా/నిలిచింది నీలంచు నూలు చీర" అనే చిన్న మాటలతో మన ముందు నిలబెట్టడమే కాదు ఆమె లేని తనం భారత దేశానికీ ఉత్పాతం అని ఒక మౌననరాగం ఆలపిస్తాడు. అనంతపురం ప్రాంతంలో వో మారు కరువు కరాళ నృత్యం చేసింది.ఈ నేల మీదే కాదు ఏ నేల మీద అయిన మట్టిని మాణిక్యపు బంగారుగా మార్చగలిగే రైతు జీవితం విషాదం అయ్యేది అన్నం మెతుకుల్ని రాలుస్తాయనుకునే వాన చినుకులు కత్తులు దూసినప్పుడూ,సేద్యపు విసుర్రాయిలో రైతు జీవితం నూక నూకయినప్పుడు,కల్తీ విత్తనాల,ఎరువుల మోసాలకు దోమ పోట్లకు పంటలన్ని పూల రేకులయి రాలిపోయినప్పుడు..ఆ రైతు జీవితం చావు నే ఆశ్రయించింది. ఆ సందర్భంలో అనంతపురం కవులు కళాకారులు రైతు ఆత్మ విశ్వాస యాత్ర చేశారు.ఆ సమయంలో చం."నీ వొ క్కడివి బ్రతికుంటే చాలు "-అనే కవిత రాసి జిల్లా అంతటా చదివాడు. "వీరుడా! నాగలి యోధుడా! నిస్సహాయంగా నీవు కూలిపోతుంటే మేమెలా బతుకగలం ఏ ఆశతో నిబ్బరంగా ఉండగలం" అంటూ వొక దైర్యాన్ని, ఆత్మ విశ్వాసాన్ని కలుగజేసే ప్రయత్నం చేశాడు."నీవెప్పుడూ ఒకరికి పెట్టిన వాడివే /ఎవరిముందు చేయిసాచి వాడివి కాదు"అంటూ రైతు గొప్పదనాన్ని గుర్తు చేసి చచ్చిపోవాలనుకున్న కోరికను తగ్గించే ప్రయత్నం చేస్తాడు."నీ దుక్కిలో విత్తనమవుతాం /నీ చేలో సత్తువవుతాం /మా కన్నీళ్ళను వాన చినుకులు చేస్తాం"-అని అంటూ రైతులో ఆత్మ విశ్వాసాన్ని ప్రోది చేయాడానికీ యత్నిస్తాడు."వస్తున్నాం నిన్ను రక్షించుకోవటానికి /మా ప్రతిఙ్ఞ వృథా కాదు" అన్న ధృఢ నమ్మకం కలిగించే మాటల్నీ గొప్ప సంకల్పంతో అంటాడు.ఈ కవిత ఆనాడు కరువు పాటకు చావు దరువేసినప్పుడుజ్ నిరోధించే పోరు గీతంగా గానం చేయబడింది. సంఘటనలు అనేకం సంభవిస్తూ వుంటాయి.కవులు వాటికి అనుకూలంగానో ప్రతికూలంగానో వారి ఆలోచనల బట్టి స్పందించి కవిత్వం రాస్తూవుంటారు.ఈ కవి కూడా తాను చూసిన,విన్న సంఘటన లకు తనదైన ఆలోచనతో కవిత్వం రాశాడు. బుద్దుడు నవ్వినప్పుడు అంటే భారత్ అణుపాటవ పరీక్ష చేసినప్పుడు,రెండు భేదాలతో దళితులు ఘర్షణ పడ్డప్పుడూ,కాశ్మీర్ లో ఉగ్రవాదం శాంతి గీతాలాపనకు శతఘ్ని నాదాలను తోడు చేసినప్పుడు ఇంకా అనేకానేక హృదయ విచలిత దృశ్యాలకు తన కవితల్ని తోడు చేసి మనల్ని వాటి వెంట ఆలోచిస్తూ నడిచేటట్లు చేస్తాడు. "ఎర్ర పుప్పొపిడి నింపుకున్న మంచు పూలతో నిలువెల్లా ఎర్రబడ్డ ఆపిల్ తోట"-అనే పోలికతో కాశ్మీర్ ని ఊహించి విధం హృదయాన్ని హత్తుకొంటుంది.ఇట్లాంటివెన్నో పోలికలు చం. కవితలో ఎన్నో అలవోకగా నడుస్తుంటాయి."ఒకని బాధ , మరొకనికి నవ్వు /ఎద్దు పుండు కాకికీ ముద్దు సదూ!"-లాంటి సామెతలు నుడికారాలు మరి ఏరి ప్రయోగించి తన శిల్పాన్ని సంపన్నం, చేసుకొంటాడు."నల్ల కలువ వికసిస్తేనే వెన్నెలకు నిండుదనం"- "చద రంగంలో నల్ల కలువలు గెలవాలి"-అని ఈ కవి దళితుళ్లో తానెవరివైపో చెప్పకుండా ఇరువురి విజయాన్ని కాంక్షించే దృక్ప థాన్ని కన బరుస్తాడు. స్త్ర్రి వాదాన్ని బలపరుస్తూనే అకారణంగా విడిపోతున్న స్త్రీపురుష సంబందాల విఛ్చిన్నతను ఈ కవి ఎంతో సుకుమారంగా వ్యాఖ్యానిస్తూ కవిత్వం చేశాడు. "కుసుమ మనస్విని నేను నిను చేరి వికసించలేను వీడి వాడి రాలిపోలేను రెండికీ చెడిన రేవడినైనా పురుషాహంకారానికి దాసిని మాత్రం కాను" అంటూ "ప్రణయ కలహాలు పండుటాకులై వసంతంకై ఎదురు చూసే మోడును కొమ్మలు నరికి, పేళ్ళు ఏరుకొనే మంద భాగ్యులు మహిలో కలరు"-అనే వ్యంగ్య నీతి బోధని కూడా చేస్తాడు ఈ చం. మీ కందరికీ గుర్తు వుండే వుంటుంది బషీర్ భాగ్ లో పోలీసు కాల్పుల్లో ఓ ముగ్గురు పోరాట మరణం చేశారని.ఆ దృశ్యాన్ని కవి స్వయంగా చూడలేదు.కానీ విన్నాడు మీడియాలో దర్శించాడు.ఎంత కోపం కలిగిందో తెలీదు కానీ కవి ఆగ్రహం ఆ సంఘటనకు కారణమైన ప్రభుత్వ పతనం కోరుకుంది.ఆ తరువాత అదే జరగడం ఒక యాధృఛ్చికమే. "రక్షించు నా రాష్ట్రాన్ని స్వర్ణాంధ్రప్రదేశ్ భ్రాంతి నుంచి విజన్ ట్వంటీ ట్వంటి కలలనుంచి ఆంద్ర ప్రదేశ్ సైబరాబాదన్న విభ్రాంతి నుంచి నేతి బీరకాయల పథకాల నుంచి చెంబు పెట్టి తపేలా ఎత్తుకపోయే సామ్రాజ్యవాద తత్వం నుండి" ఈ మాటల్లో తిలక్ " ప్రార్థన" వాసనలు కనిపిస్తున్నాయి కదా!.తన ధోరణిలో కవితను ఈ కవి చెప్పొచ్చు.కానీ తీవ్ర వ్యంగ్యతను తెలపాడానికీ ఆ కవితకు పేరడి రూపంగా రాశాడేమో నని నా అనుమానం.అంతే కాని తిలక్ ని అనుసరించడం కానీ సంగ్రహించడం కానీ చేసేంత భావ దారిద్ర్యం చర్య గుణం చం.లో లేదు.చం.కవిత్వ నిర్మాణ శిల్పంలో ఆరితేరిన వాడు అని చెప్పడానికీ అతని "అవ్వ "-అనే కవిత వొకటే చాలు. "ఇటు అమ్మ-అటు అవ్వ దుప్పటిలా ఆక్రమిస్తారు నా బాల్యంలో,నా జీవనంలో సగపాలు వారిదే." ఇలా ఈ కవి తన ఉఛ్చ్వాస నిశ్వాసాల్తో నిరంతరం భ్రమణించే వాళ్ళను గురించి ఒక నోస్టాల్జియా తో గొప్పగా కవిత్వం చేసి ఒక సాంస్కృతిక శోభను ప్రకాశింప చేస్తాడు.కవితలకీ శీర్షికలను ఎన్నిక చేయడం వొక కళే.ఈ కళ చం.లో ఎక్కువ."సుజాత"-అనే కవిత ఈ సంపుటికీ కిరీటంలా నిలుస్తుంది. సుజాత ఒక ఙ్ఞాపకం మరపు రాని మధురానుభూతి సుజాత అప్పుడు........ ఎంత అందంగా వుండేది" అంటూ ఈ కవితను మొదలేట్టి సుజాత ఒక మనిషి కాదని సాయంత్రమయ్యేసరికీ అందర్నీ సాదరంగా ఆహ్వానించే వొక సాధరణ కాఫికేఫ్ అని తనే చెబుతాడు.ఆ చెప్పటంలో అనంతపురంలో వుండే కవులను,రచయితలను,విమర్శకులను పేర్లు చెప్పకుండానే వారి రచనల ప్రస్తావనతో గుర్తుకుతెస్తాడు.సుజాత ఒడిలో సేద దీరింది శివరామ్,శేషశాస్త్రి, అంజిబాబు,సైదాచారి ఇమ్కా ఆశావాది ప్రకాశరావు,శేషేంద్ర,రమణజీవి,మల్లెల,బండి నారాయణస్వామి ,రాయుడు,రాచపాలెం,యక్కలూరి శ్రీరాములు ఇలా ఎంతో మందిని మరో సారి ఆ "ప్రియురాలి రహస్య చర్మంలాంటి మీగడ తరకల ఙ్ఞాపకాలలోకి ఈ కవిత తీసుకెళుతుంది.అప్పటి సుజాతకు ఇప్పటి ఈ హోటల్ కు ఎలాంటి సారూప్యం ఇప్పుడు లేకపోవడాని కారణం "గ్లోబల్ గాలానికీ అది చేపగా దొరకటమే అనే ఆలోచనను కవి ఇస్తాడు.నిజానికీ అప్పుడు ఆ సుజాతకు ఈ కవులు కళాకారులే గొప్ప అతిథులు.కాని వ్యాపారికరణ మొదలయ్యింతరువాత ,వ్యాపార తత్వం ముదిరింతరువాతా ఎర్పడే పరిణామాలు ఇలానే వుంటాయని చెప్పడానికీ ఈ కవిత మంచి ఉదాహరణ. ఇలాంటి సుజాతలు ఎక్కడైనా వుంటారు అందరి అనుభవంలో పాతబడి చిరిగిపోతున్న వర్ణచిత్రంలా వెలిసిపోతుంటారు. కరువు ,పేదరికం ఒక్కటే కాదు ఈ సీమ వెనుకబాటుకూ సాయుధ ముఠాల హింస కూడ ఒక ప్రధాన కారణం.దాన్ని ఈ చం. గుర్తించాడు. సీమాంతర నేపథ్యమైన ఫ్యాక్షనిజం పైన కూడా మంచి కవిత్వం రాసి తన కవిత్వం అసమగ్రం కాదు అని నిరూపించుకున్నాడు. ప్రియురాల్ని 'చినుకు రాల్చని మేఘం'గా,గుప్త నది గా పోలిక చేసిన ఇతనిలో ఉన్న ప్రణయ భావనలు కూడా మంచి కవిత్వంగా నిలుస్తాయి. " వాడే సృష్టి,వాడె స్థితి వాడే లయ కారుడు వాడిదే ప్రపంచం ప్రపపంచానికి పర్యాయ పదమ్ వాడే"-అని కర్త,కర్మ.క్రియ అయిన మానవున్ని కీర్తించిన ఈ కవి "ఎంత తాగినా /దాహం తీరటం లేదు /ఇదో సముద్రం" వంటి హైకూలూ కూడా రాశాడు ఈ సంపుటిలో. కవిత్వం "ఒక సంభార సందోహలం /సమూహ సమరోత్సోహా సంరంభం /క్రాంతి మయ జ్వాల /సముడ్ర ఘోష,నిరసన గీతిక /ప్రాతినిధ్య గొంతుక,/పోరాట నినాదం /అంతరంగ ఉద్వేగం /అంతర్ముఖీనత...ఇలా పోల్చిన ఈ కవి నిజంగా కవిత్వ,కవుల ప్రియుడు.ఈ చం కవిత్వాన్నీ ఆఘ్రాణించమని కవి సంగమ కవులను కోరుతూ.. .మంగళ వారం మళ్ళి మరో సంపుటి పరిచయంతో కలుద్దాం.

by Rajaram Thumucharla



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1qjjQ56

Posted by Katta

Santosh Kumar K కవిత

||ఓ గంగమ్మా...|| ఓ గంగమ్మా... ఎందుకే అంత కోపం? మంచు నుండే పుట్టావుగా.. మరెక్కడా కనబడదే ఆ జాడ?? కిందటేడాది ఒక్కసారిగా వచ్చావు, ఊళ్లన్నింటిని ఊడ్చుకెలిపోయావు ప్రతేడు ఎంతోకొంత గిట్టుబాటు అవతుందిగా ఇంకా చల్లారవే.. ఎందుకే మనిషంటే అంత కచ్చి??? నీలో మునిగితే పుణ్యం మాట దేవుడెరుగు పొరపాటున తలుచుకుంటే ఎటు నుండి వస్తావో ఈసారి ఇంకెంతమందిని లాక్కెలతావో అనే గుబులు మిగిలి అంతుచిక్కట్లేదే నీ యవ్వారం!! ఇంకా ఆకలి తీరలేదా?? ఆడదానికి ఇంత ఆశ పనికిరాదు చెప్తున్నా!! ఇలా జనమంతా తిట్టిపోస్తున్నారని నువ్వు ఏడవకులే... నువ్వు మాత్రం ఏం చేస్తావ్.. నువ్వు మంచిదానివే.. నీ మనసూ మంచిదే.. గంగమ్మవి.. అంటే అమ్మవే.. అయితే నిన్ను నిన్నులా ఉండనివ్వడుగా మనిషి మారాజు...!! మారాజు అజాగ్రత్త శాస్త్ర పండితుడు ఏదో అడ్డుకట్టలా ఒక ఆనకట్టు కట్టాడు.. రోజుకోసారి కూత పెట్టి సాగానంపుతానన్నాడు.. నిజానికి శివునికే కష్టమైంది నీ ప్రవాహాన్ని కట్టడి చేయటానికి పాపం అన్నెం పున్నెం తెలియని లేత పక్షులు వాటికేం తెలుసు అమాంతం నువ్వు వస్తున్నావని మనిషి మారాజుకి అంటే అన్నీ తెలుసు.. విశ్వవిజేత కదా.. నీ మాటకి విలువెందుకిస్తాడు.. తెలియక ఇంటి నుండి నవ్వులతో ఆడుతూ పడుతూ గుంపుగా ప్రకృతి అందాలని అందుకోవాలని అప్పుడే వచ్చిన లేలేత రెక్కలతో అలా అలా ఎక్కడి నుండో ఎగిరోచ్చాయి ఆటలో మునిగి తేలాలని అనుకున్నాయి కానీ నీటిలో తెలుకోలేనంత లోతుకి దిగిపోయాయి... కారణం తెలిసే లోపే రెక్కలు విరిగాయి.. కన్నవాళ్ళ కోరికలు కొండెక్కాయి.. కొండ లోయల్లో కొట్టుకుపోయాయి.. కానరాని దూరాలు చేరుకున్నాయి.. ఓ మనిషి మారాజా... సల్లంగా ఉండయ్యా... ఎందరి ఉసురు పోసుకున్నా నీకు ఆయువు తీరదు ఎందుకనో.. నీ చుట్టూ ఉన్నోళ్ళని మింగేయి... నిన్ను నమ్ముకుంటే నట్టేట మునిగినట్టే!! అప్పుడప్పుడైనా బాధ్యతలు గుర్తుంచుకో... నీకు నువ్వు ఇష్టం లేకపోవచ్చు.. కానీ ఆ కూనల అమ్మా అయ్యలు ఏ పాపం చేసారు.. నీకు చెప్పినా... ఆ గోడకి చెప్పినా ఒకటే... మొద్దు బారిన ఈ మనిషి మారడు.. ఓ మిగిలిన కూనలారా... మీరు మాత్రం ఇలా మారకండి... మరో మారాజు అవకండి!!! (ఆ విద్యార్ధులలో కొందరైనా బతికుండాలనే ఆశతో రాసిన కన్నీటక్షరాలు ఈ వాక్యాలు) :( :'( #సంతోషహేలి 10JUN14

by Santosh Kumar K



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1tZ9l7f

Posted by Katta

Humorist N Humanist Varchaswi కవిత

//వర్చస్వి//ఘనీభవనం// దిక్కులు గజగజలాడేలా తన్నుకొస్తుందనుకున్న నీ స్వరం నీరసంగా దూదిపింజలా తేలిపోతుంది ! తక్షణం జిందాబాదనాలనుకున్న నీ జిహ్వ మరుక్షణం మడిచిపెట్టుకుంటూ ముర్దాబాదంటుంది! ఈ క్షణపు నిజాల్ని నువ్వు జీవించి చూస్తున్నావన్న దాఖలా మది జల్లెడపట్టి చూసినా కానరావు! అదేమిటో ఖర్మ! నీ చుట్టూరా ఘటనల్ని ఎప్పటికీ నీదైన గీతంగా పాడలేవు. నువ్వు మునిగి తేలుతున్న ఘడియల్ని నీ సుశిక్షిత అక్షరాల్లో చూపెట్టలేవు. నీ ముఖ మఖ లో పుట్టిన హుంకారం ఆశ్చర్యంగా నిబ్బరం కోల్పోయి పుబ్బలోనే మాడి పూడుకుపోతుంది ఏదో ఒక ఒడ్డున నిలుపుదామనుకున్న నీ పడవ- నీ తెడ్డు పనికిరాక ఏటో అటు అడ్డదిడ్డంగా సాగి పోతుంది స్వరంలోంచి విరుచుకు పడలేని అర్ధమున్న నీ ఒక్క ముక్కా వ్యర్ధమై నీముందే అసువులు బాస్తుంది. ప్రవాహంలో కొట్టుకుపోతూ ప్రవాహ దిశనే మార్చాలనుకోవడం ఎంతటి తెంపరితనం ? సమకాలీన కాలసలిలం లో నిలువునా మునకేస్తూ కూడా నీదైన చమ్మ, బిందుమాత్రం ప్రకటించలేకకపోవడం ఎంతటి భావ గళ దారిద్ర్యం? ఎటు ఒరిగి పడుకున్నా బాధే అయినపుడు నీ పెడబొబ్బలు మౌనాన్ని తగిలించుకుని అక్కడితో మరణించడం సబబే కదా! ఇపుడు సంతోషంగా విహరించేస్తుందనుకున్న నీ ఆలోచనా విహంగం ఉన్నట్టుండి రెక్కలు కత్తిరించుకుని నెత్తురు కక్కుకుంటూ రాలిపోతుంది తెలీని వేదనో బాధో అయోమయమో ఎత్తుదామనుకున్న నీ గళం లో గరళంగా అడ్డుపడి ఊరుకుంటుంది నీ దారిన నువ్వు ఎగురుకుంటూ పోతున్నా ముళ్ళ కంప ఎగిరొచ్చి నీకు అడ్డుపడొచ్చు నీటైన బాట పరుద్దామనుకున్నా కళ్ళముందే అది నీ మాట వినక పోవచ్చు అవును – ఎంతకాలమని కళ్ళార్పకుండా చూస్తుండగలవ్ ఎన్నిసార్లని నోళ్ళిప్పకుండా పడి ఉండగలవ్ ఊరికే ప్రశ్నలా ప్రవహించకేం సంతృప్తిగా ఘనీభవించు ఉలినవతల పారేసి కేవలం శిలగా వెలిగిపో! /10.06.14/

by Humorist N Humanist Varchaswi



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1pX6HkX

Posted by Katta