Usha Rani K కవిత

మరువం ఉష | వీక్షణ కాంక్ష ---------------------------- చుట్టుపక్కలకి చూపులు ప్రసరించటం ఇంకాస్త తీవ్రతరం కావాలి, కనుమరుగౌతున్నవన్నీ కళ్ళలోకి పట్టేయాలి. కబోదికి కళ్ళు వస్తే, దృగ్గోచర ప్రపంచ రూపురేఖల్లో ధీర్ఘకాల దుఃఖిత మమకారంతో లీనమయ్యే రీతి చెందాలి: కొత్త కళ్ళుంటే బాగుండునని ఉంది. కళ్ళ నుంచి కాంతి పుంజం నలుదిక్కులా పరావర్తనం చెంది ప్రకృతి దర్పణంలో భాసిల్లే ప్రతిరూపాలు పలుకరిస్తుంటాయి రాతిలో రంగులు గమనిస్తున్నాను ఏటిలో కెరటాలు పసిగడుతున్నాను వింత ఆకృతులూ ఊహిస్తుంటాను మరి, ఇంకా ఎందుకీ వీక్షణ కాంక్ష? స్మృతి పథంలో దృశ్యాలు మనసు ఆవరణకి తేవాలి విస్పష్టమైన రూపాలని మరొకసారి పరిశీలించాలి తిరస్కృతి లో చేజార్చుకున్న జ్ఞాపకాలు ఉన్నాయేమో తరిచి చూడాలి చూపుని ఏమార్చి లోలోపల చోటుచేసుకున్న గురుతులని పదిలం గా పొదిగి వెలికి తీయాలి నా కనులకి అలవోకడ అలవాటు కావాలి రాతి గుండెలో కదలిక కనిపెట్టాలి ఉదాసీనత పట్టి పీడిస్తున్న మనిషిని చుట్టుముట్టాలి 'సగటు', 'మామూలు' కొలతల్లో మునిగిన వారికి 'శూన్యం', 'సంపూర్ణం', 'నిశ్శేషం' ఉంటాయని చూపగలగాలి మూగ/వోతున్న/ జీవుల వేదన కంటిపాపకి అందాలి సాగిపోతున్న కాల చరిత్ర ని కనులారా చదవాలి లోపలా వెలుపలా నడిచే యోచనలకి సమన్వయం కుదర్చాలి... 01/04/14

by Usha Rani K



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1h0OtuZ

Posted by Katta

Usha Rani K కవిత

మరువం ఉష | వీక్షణ కాంక్ష ---------------------------- చుట్టుపక్కలకి చూపులు ప్రసరించటం ఇంకాస్త తీవ్రతరం కావాలి, కనుమరుగౌతున్నవన్నీ కళ్ళలోకి పట్టేయాలి. కబోదికి కళ్ళు వస్తే, దృగ్గోచర ప్రపంచ రూపురేఖల్లో ధీర్ఘకాల దుఃఖిత మమకారంతో లీనమయ్యే రీతి చెందాలి: కొత్త కళ్ళుంటే బాగుండునని ఉంది. కళ్ళ నుంచి కాంతి పుంజం నలుదిక్కులా పరావర్తనం చెంది ప్రకృతి దర్పణంలో భాసిల్లే ప్రతిరూపాలు పలుకరిస్తుంటాయి రాతిలో రంగులు గమనిస్తున్నాను ఏటిలో కెరటాలు పసిగడుతున్నాను వింత ఆకృతులూ ఊహిస్తుంటాను మరి, ఇంకా ఎందుకీ వీక్షణ కాంక్ష? స్మృతి పథంలో దృశ్యాలు మనసు ఆవరణకి తేవాలి విస్పష్టమైన రూపాలని మరొకసారి పరిశీలించాలి తిరస్కృతి లో చేజార్చుకున్న జ్ఞాపకాలు ఉన్నాయేమో తరిచి చూడాలి చూపుని ఏమార్చి లోలోపల చోటుచేసుకున్న గురుతులని పదిలం గా పొదిగి వెలికి తీయాలి నా కనులకి అలవోకడ అలవాటు కావాలి రాతి గుండెలో కదలిక కనిపెట్టాలి ఉదాసీనత పట్టి పీడిస్తున్న మనిషిని చుట్టుముట్టాలి 'సగటు', 'మామూలు' కొలతల్లో మునిగిన వారికి 'శూన్యం', 'సంపూర్ణం', 'నిశ్శేషం' ఉంటాయని చూపగలగాలి మూగ/వోతున్న/ జీవుల వేదన కంటిపాపకి అందాలి సాగిపోతున్న కాల చరిత్ర ని కనులారా చదవాలి లోపలా వెలుపలా నడిచే యోచనలకి సమన్వయం కుదర్చాలి... 01/04/14

by Usha Rani K



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1h0OtuZ

Posted by Katta

Usha Rani K కవిత

మరువం ఉష | అనాదిగా ఇదే ఉగాది ------------------------------------- గగనాలు పోసిన చినుకుల తలంబ్రాలు- సెలయేటి కాంతకి ఒడిబియ్యాలు, ఊటనేలలో ఎదిగిన చెరుకు బెల్లాలు అవుతాయి. కోయిలమ్మ చివురులతో సరిపెట్టుకుంటే, చిలుకమ్మ పిందెలు చిదిమి వదిలితే, మామిడికొమ్మ మళ్ళీ కాయలు కానుకిస్తుంది. చింతలెరుగని బతుకుండదని, ఈదులాడనంటే ఒడ్డు ఆమడదూరాన్నే ఆగిపోతుందని, పులుపు మేళవింపు చింతచెట్టు తన వంతుగా పంపుతుంది. కాకమ్మ ఎత్తుకెళ్ళిన పళ్ల లెక్కలడగని, గాలిగాడు రాల్చిన ఆకుల అజ పట్టని, వేపమ్మ చేదుమందే శాస్త్రమని పువ్వులో పెట్టి చెప్తుంది. కారాలు చెపుతాయి ఊరూపేరూ వివరాలు- ఆరబోసిన మిరప మిలమిలలే ఉగాది నోటికి కారాలు, కంటికి నీరూను. ఏడేడు సంద్రాలు ఎన్ని యుగాల కన్నీటి కాలువలో? శోకాలు లేనిదే శ్లోకాలు పుట్టవనేమో, రవ్వంత ఉప్పు కలపని ఉగాదికి నిండుదనం రానేరాదు. గులకరాయంత కష్టానికి ఫలం, బండరాయంత సుఖం... కష్ట సుఖాల కలబోతల జీవితాలు ఉగాదికి ఉగాదికీ నడుమ షడ్రుచుల విస్తర్లు. 31/03/14

by Usha Rani K



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1moVzZv

Posted by Katta

Usha Rani K కవిత

మరువం ఉష || Sometimes - Sheenagh Pugh ------------------------------------------------------ Sometimes things don’t go, after all, from bad to worse. Some years, muscadel faces down frost; green thrives; the crops don’t fail. Sometimes a man aims high, and all goes well. A people sometimes will step back from war, elect an honest man, decide they care enough, that they can’t leave some stranger poor. Some men become what they were born for. Sometimes our best intentions do not go amiss; sometimes we do as we meant to. The sun will sometimes melt a field of sorrow that seemed hard frozen; may it happen for you. శ్రీశ్రీ రచించిన ఒక గీతం "అనుకున్నామని జరగవు అన్నీ.. అనుకోలేదని ఆగవు కొన్ని..జరిగేవన్నీ మంచికని అనుకోవడమే మనిషి పని..." అంటూ సాగుతుంది. 2003 లో తొలిసారి ఈ కవిత చదివితే అదే భావన కలిగింది. ఈ కవితకి మరొక కొసమెరుపు కలపాలి: క్లుప్తంగా 'sometimes we fall short and fail, other times we will find deep inside the courage that hids' అనే సందేశాన్ని పంచే ఈ కవిత తొలిసారిగా (కవి మాటల్లో) "It was originally written about a sportsman who had a drug problem and it expressed the hope that he might eventually get over it - because things do go right sometimes, but not very often... " ఉనికిని సంతరించుకుంది. కానీ, క్రమేణా దీనికి political గా కొంత ప్రాముఖ్యత రావటం, పైగా ఎందరో clinically depressed people దీన్నుంచి ప్రేరణ పొందారనటం ఆమెని బాధించిందని తన మాటల్లోనే తెలుస్తుంది (క్రిందన కలిపిన వ్యాఖ్యలో మరి కొంత). నాకు వెంటనే గుర్తుకు వచ్చే మరొక కవితా పాదం I hold it true, whate'er befall; I feel it when I sorrow most; 'Tis better to have loved and lost Than never to have loved at all. - In Memoriam A.H.H., Alfred, Lord Tennyson The last two lines are usually taken as offering a meditation on the dissolution of a romantic relationship. However the lines originally referred to the death of the poet's beloved friend. పాఠకులు రచయితలు ఎంత వేరుగా ఊహించగలరు, స్వీకరించగలరు అనేందుకు ఒక మంచి ఉదాహరణలు ఈ 2 కవితలు. 29/03/14

by Usha Rani K



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1h5XL31

Posted by Katta

Usha Rani K కవిత

మరువం ఉష | ప్రస్థానభేరి -------------------------- పదాల కట్టలు పదిలంగా- నారుమళ్ళలో ఊడ్పులంత శ్రద్ధగా విడదీసి భావాల మళ్ళలో గుచ్చుతావు. "తెగి రక్తమోడే వేలిని అదిమిపట్టినట్లుగానే, ఇలాగే, ఈ గాయపడిన లోపలి మనిషిని ఒడిసిపట్టగలిగితే అన్నపు పొంగు మీద జల్లిమూకుడు మూసి, కుండలో మెతుకు పోకుండా ఒడుపుగా గంజివార్చినట్లు, వెల్లువౌతున్న వేదనకి మరొక మనసు మూత ఉంటే, బండబారకుండా కోలుకునేలా బాసట గా నిలిస్తే బాగుంటుంది" మెదడు కి మాట అప్పగిస్తే పెదాల గట్లు దాటి జారే పలుకులవి. వెలుపలి పొరల్లో మనిషితనం ఇంతే! యాంత్రికత లో అబ్బిన వస్తుగుణం ఇదే కదు?! గుండె కి గుట్టు నేర్పగలిగితే- నిన్ను నువ్వు వినటం, ఊరడించడం సాధించగలిగితే... నీవే ప్రకృతి అవుతావు లయమౌతూ, సృజించబడతావు శ్రుతి చేసుకుని జీవనగానం పాడుతావు నీలోని వేవేల విధులలో నిమగ్నమౌతావు బాగుం/టుం/ది ఊహ, కానీ చెదిరి బద్దలైన గుండెని, బెదిరి చిన్నాభిన్నమైన 'నేను' లనీ వెదికి తీసుకురావాలి గాలికి, నీటికీ నడుమ నిష్పత్తిలా, నేలకి, నింగికి మధ్య ముడిలా నియమాలు నేర్పుకోవాలి, నిలిచి ఉండటం అలవరచుకోవాలి. కూడలి కి చేరితే ఎపుడూ ఇంతే- దారీతెన్నూ తెలీనట్లే, నాలుగు దిక్కులూ పిలుస్తున్నా... యంత్రఖచిత వనాల్లో అనాధగా అలమటించనా? నిరంతర వాహిని లో సింధువునై తరించనా? పిపాసతో బ్రతుకు స్వరాలు సర్పాల్లా బుసకొడుతున్నాయి సరళమైన రచన రాసుకోవాలి నేను జీవించాలి ఒక 'నేను' జీవచ్ఛవమైతే పది 'నేను' ల కాంక్షతో రగలాలి బతుకు యాగానికి 'నేను' సమిధనవ్వాలి ఇంతకీ 'నేను' /మిగిలి/ఉన్నానా, ఉన్నానన్న భ్రమలో ఉన్నానా!? అంతిమ ప్రస్థానం వరకు యింతేనా, చివరకు మిగిలేది యిదేనా... 27/03/14

by Usha Rani K



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1fpQhbj

Posted by Katta

Usha Rani K కవిత

మరువం ఉష | బ్రతుకాటలు --------------------------- అమ్మతో దోబూచులు, ఆపై దొంగాటలు, ఇంకెన్ని వినోదాలో, వింత వింతలుగా విరామం లేకుండా అపుడాడింది, ఇపుడు ఆడించబడుతుంది నేనే. ఆటలే బ్రతుకున కలిగిన ఆకళింపు, ఇకిప్పుడు అలుపెరుగని ఆటగత్తెను. ఎన్నెన్ని ఇసుకగూళ్ళు పొందిగ్గా తీర్చిదిద్దానో: అల్లుతున్న ఈ ఒక్క పొదరింట ఇంకేదో మిగిలేవుంది, గూడు పేర్చుకుంటూ ఆట కాని ఆట నడుస్తూనే వుంది. పేక మేడలు, పడినవెన్నో, పేర్చినవన్ని. అడియాసల పునాదుల సాటిగా నిత్యం ఆశల సౌధాల కట్టుబడి- ఇపుడూ వూహల్లో రధం ముగ్గు- పుష్పకమంత, పూలతేరుకెంత అందమే! రాణి నేనే, రారాజ్ఞి నేనే, సారధీ నేనే, సమాయత్తమూ నాదే. వినువీధుల విహరించినా, ఏ వూరు వాడల వెళ్ళివచ్చినా, ఆగని ఆ పయనాలే నా వాస్తవ వాహనానికి ఇంధనాలు. స్తంభాలాటలో ఓడిందెన్నడటా! విజేతననా, విధి చేత చిక్కాననా ఇంకా సాగుతుందది? కాలాతీతమైతే, కాలం కలిసిరాకపోతే నిట్టూర్పు వేదం. విధి అనుకూలిస్తే, ఘటన కలిసివస్తే ఆనంద సంభ్రమం. ముగింపు లేనివన్నీ, నిర్ణేతలే లేని నా బ్రతుకాటలు. 25/03/14

by Usha Rani K



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1gA3tjd

Posted by Katta

Usha Rani K కవిత

మరువం ఉష | ప్రవాస పునాదులు ---------------------------------- "ప్రవాసం" అంటే అనాధారిత ప్రతిపాదనలు, తుడవలేని అపోహలే కొన్ని మెదడు కొలతల్లో- పాదమిడిన ఉత్తర క్షణమే పట్టుపానుపుల పవళింపులని పాలరాతి మేడల నివాసమని ఎడతెరిపిలేక కురిసే కాసులని కడగండ్లు చొరని కాపురాలని: సగ జీవితం గడిపిన దేశాంతర వాసపు కథ కాని కథ- అనుభవాలే ఆత్మకథలు కాదా? నిరుద్యోగ భత్యపుయాచన తో మొదలైన యాత్ర ఇది! తొలినాళ్ళలో, తబ్బిబ్బయ్యే మనసుతో తడబడే ఉఛ్చారణతో, తెలియని భయాలతో కట్టుబొట్టు లో అమిరీఅమరని అసౌకర్యంలో తెగిపడిన జ్ఞాపకాల చిట్టాలివి యాంత్రిక వనాలలో మంద విడిన మేకలా నోరెండిన పసి బిడ్డని చంకనేసుకుని గుక్కెడు నీటికి అర్రులు చాస్తే "Dollar a bottle" అంటూ దాహపు వెల కట్టిన నేలలో నెర్రెలు విచ్చిన మానవత్వాన్ని పరిచయం చేసుకున్నాను అర్థరాత్రి నిద్రకొరిగిన ప్రపంచంలో నిర్జనమైన రైలుస్టేషనులో, చేతిలో సొమ్మున్నా చిల్లర ఇవ్వ/లే/ని యంత్రపర నిబంధనతో ఎటూ తోచని విధిలో, అపరిచితుని వెదుక్కుని "do you have 2 dollars" అన్నదానికి అర్థాంతరం ఉన్నదని, అది యాచకుల ఊతపదమని దినపత్రిక వెనుగ్గా వినవచ్చిన విసుగు, ఎగిరొచ్చిపడిన డాలరు కాసుతో నిర్విచేష్టురాలినయ్యాను అమ్మ ఉత్తరమో, ఉద్యోగ ప్రకటనలో రావాలని అర్రులు చాస్తే, పేపరు కట్టలు వేలు వస్తాయి: మెయిల్ బాక్సుల్లో కొత్త ఉత్పత్తుల వార్తలు, ఊరి వారి వేడుకల వార్తలు మోస్తూ. 'ఇంతంత కాగితపు అచ్చువేత కి ఎక్కడిదయ్యా సొమ్ము?' "Junk Mail" అని చెత్తకుప్పల్లోకి విసిరిపడే శ్రమ నష్టం బేరీజు వేసాను అందుకే ఎవరు వీసా వచ్చిందని వార్త పంపినా రెండుమాటలతో కార్డుముక్క రాసిపడేసేదాన్ని అప్పట్లో, డాలర్ పైన పోస్టల్ స్టాంప్ అతికించి మరీ! "నీళ్ళు కొనుక్కోవాలి రా అబ్బీ, చిల్లర మార్చుకుని వెంట ఉంచుకోవాలి సుమీ!!!" అంటో "నీ చిరునామాకి ఎక్కువగా వచ్చి చేరేది నీకక్కరలేని వార్తలేనని" కలుపుతూ- (1994 అనుభవాల నుంచి) 25/03/2014

by Usha Rani K



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1h2qr1c

Posted by Katta

Usha Rani K కవిత

మరువం ఉష | కవుల చేవ -------------------------- అయం బన్ధురయం నేతి గణనా క్షుద్రచేతసామ్। ఉదారచరితానాం తు వసుధైవ కుటుమ్బకమ్।। "అల్పమైన ఆలోచనలు కలవాళ్లకి వీడు చుట్టం వీడు చుట్టం కాదు అన్న పట్టింపులు ఉంటాయి. అదే గొప్ప నడువడి కలవారికి ప్రపంచమంతా తన కుటుంబమే," అని ప్రపంచకవులను ఉద్దేశ్యించి ఒక వ్యాసకర్త అభిప్రాయం. కవి ప్రపంచబంధువు అలాగే All that is best in the great poets of all countries is not what is national in them, but what is universal" - Henry Wadsworth Longfellow స్వాప్నిక జగత్తు కాదది, గడచిన ఘనచరిత్ర కానే కాదు. సంపూర్తి కానున్న చిత్రమది. సృష్ట్యాది నుండి సాగిన గానమది. రానున్న మహత్తర భావి అది, మానవీయ మధుర కావ్యమది. తూర్పు, పడమర, ఉత్తర, దక్షిణ నలుదిక్కుల నడుమ పృధ్వి ఒక్కటే. వేలు, వేవేలు, లెక్కలేనన్ని, పాలపుంతల పలుచుక్కల నడుమ ఆకాశం ఒక్కటే. భాష, వేషం, రంగు, రూపు భిన్నస్వరాల ఏకీభావం ఒక్కటే. యుద్దభీతి, కీర్తికాంక్ష, స్వార్థభక్తి, కుటిలనీతి పెకలించిన జాతి అది. శాంతి, సమత, మమత, ఆత్మీయత విలసిల్లిన రీతి అది. తరులు, గిరులు, నదులు, మైదానాలు సాంత్వన చెందిన ప్రకృతి అది. కదలాలి కలాలు, పాదాలు కలిసికట్టుగా మానవత్వమే సాధనగా, కవిత్వ పథాన రావాలి నవతరం కొత్త పుంతలు తొక్కుతూ సాహిత్య ప్రపంచం కావాలి వసుధైవకుటుంబకం 21/03/14

by Usha Rani K



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1r4eDQo

Posted by Katta

Usha Rani K కవిత

మరువం ఉష | ఉనికి -------------------- దగ్ధ వృక్ష శిలాజాలు వజ్రకాంతులుగా విముక్తి పొందుతాయి స్తబ్ద దిగుళ్ళు విడిచి మెరుపుకలలు పలుకరిస్తాయి ఉరిమే మబ్బును చూసి కప్పపిల్ల కిలకిలా నవ్వుతుంది విఘాతాల విధ్వంసం కసిరితే ఆశ ధిలాసాగా విచ్చుతుంది పువ్వు విప్పారినపుడు చిరుగాలి మేను జాజర జడిలో జలదరిస్తుంది మనసు పొంగినపుడు అనుభూతి పరవశంగా పరిమళిస్తుంది భూమ్యాకాశ గతుల్లో, ఋతు సంక్రమణముల తాకిడితో ప్రకృతి నిరంతర ప్రవాహం స్థితిగతుల్లో జీవనం, మౌక్తిక సృజనలో మునిగితేలే సాగరం 19/03/14

by Usha Rani K



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1hE3QG7

Posted by Katta

Usha Rani K కవిత

మరువం ఉష | పగులు వారిన అద్దం ----------------------------------- నేలకి తగిలిన కవుకు దెబ్బలు పూలని విసిరికొట్టిన కొమ్మలకి కనపడవేమో నీడలు నల్లనెత్తుటి చారికలని గుర్తుకు తెస్తున్నాయి ఖాళీ పడక్కుర్చీ నిట్టూర్పులు మనసు ఒలకబోసి వెళ్ళిన మనిషికి వినపడవేమో నలిగిన మెత్తలు మురిగిన కన్నీటిని మోస్తున్నాయి దూరమైపోతున్న నిన్నమొన్నలు రెప్పల గంటలు కొట్టి రేపుని ఆహ్వానించే కంటికి తెలియవేమో గతం హడావుడిగా అరలు సర్దుకుంటుంది బీరువా తలుపు తీయగానే చేజారిపడే తాళాల గుత్తిలా ఈ ఒక్కసారికీ నిశ్శబ్దం గళ్ళుమంటే బావుణ్ణు పగులు వారిన అద్దం ఉంటేనే తెలియని ప్రతిబింబాలు గోచరిస్తాయి 17/03/14

by Usha Rani K



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1mcomTT

Posted by Katta

Usha Rani K కవిత

Life -- and how wonderful it is -- follows our tracks and slowly disappears in the depth of our dreams. Of our dreams. There's always a way to talk of these as if their secret meaning had been revealed only to you, though that only expresses quite succinctly just how little it has. At first everything seems easy -- almost unavoidable. On a beach, say, holding Thomas Hardy's poems whispering meaningfully in her ear: "I have lived with Shades so long," and later in the hotel room after the last embarrassing assurances: "How gentle that candle . . . It bids farewell to night wiping away its tears." Is there any point now in admitting the compact? In saying or writing "a love is perhaps but an exchange of vocabulary," when the void that is our due is already mirrored in the splintered light of our eyes? The turning of the page. The starry darkness of the book and the agony of the transparent man in a translated world. "Words do not fear words; they fear the poem." The end is always the beginning of a new magnificent denial. -- Haris Vlavianos (translated from the Greek by David Connolly) From 'New European Poets' [A major anthology spanning the diversity of the latest poetry to come out of Europe, New European Poets presents the works of poets from across Europe. In compiling this landmark anthology, Wayne Miller and Kevin Prufer enlisted twenty-four regional editors to select 270 poets whose writing was first published after 1970. These poets represent every country in Europe...]

by Usha Rani K



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1hkR3bg

Posted by Katta

Usha Rani K కవిత

మరువం ఉష | అనుకోని ఘటన ------------------------------- దీపాలు ఆర్పుతూ వస్తుంటావు నిన్ను అనుసరిస్తూ చీకటి పాదాలు ఇంకాస్త తెల్లగా వెక్కిరిస్తుంది వీధివాకిట్లో సందె ముగ్గు సర్దని పక్క మీద మడతల్లో చీకటి వానపాముల్లా కదులుతుంటుంది, నిన్ను అలుముకుంటూ చిక్కని గుబులు. మిగిలిన ఆ చిరుదీపపు నీలి కాంతి లావాలా నీ గదిలోకి ప్రవహిస్తుంది ఎక్కడా ఆధారాలు వదలని మార్పు ఇక్కడే దాగివుంది ఎప్పటిమాదిరే అద్దం వైపు చూసుకుంటావు నీలాంబరం జాడలు మాయమౌతున్నాయివాళ నిన్న పగిలిన అద్దపు ముక్కల్లో నెత్తుటి ప్రతిరూపం చీకటి చాటున నీ మరుపుకి కట్టిన రుసుం ఆర్తనాదాలు ఇక్కడ ప్రతిధ్వనించవు సౌండ్ ప్రూఫ్ గుండె మార్పిడీ జరిగింది మధ్యనే- ఇకిప్పుడు, ఆ నిర్జన వాడల్లో వసివాడిన పూదోటలు, నిర్దయ జాడల్లో చిన్నబోయిన నీ కనుపాపలు 12/03/14

by Usha Rani K



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/OmwEu0

Posted by Katta

Usha Rani K కవిత

మరువం ఉష | అనుసంధానం ---------------------------- ఆ విముక్తాకాశతలాన విలాసంగా విహరించే విహంగం మదిలో అసూయ గుప్పిస్తోంది అప్రయత్నంగా రెక్కగూడు తడుముకున్నాను ఎక్కడో అగాథపు లోతుల్లో మొండి పర్వతం ఇబ్బందిగా కదులుతూనే ఉంటుంది ఊహల్లో ఎగిరే నాకింత అత్యాశ కలిగితే, గతించిన యుగాల్లో సుఖించిన రెక్కజోరు కడలి హోరులా ఊపుతూనే ఉండాలిగా ఈ విశాలభూతలాన విస్తారంగా పరుచుకున్న వనం ఎదలో అనుభూతిని రగిలిస్తోంది అనుకోకుండా కళ్ళు మూసుకున్నాను ఇక్కడే ఎక్కడో శాపవిముక్తి పొందని నిస్త్రాణ దేహమొకటి స్థాన భ్రంశం కోసమని ఆరాటపడుతుందేమో కలలకే అబ్బురపడే నేను, భ్రమణ కాంక్షకి లోనైతే కామరూప విద్యల కలదిరిగిన విలాసాలు శ్వాస నిశ్వాసలుగా ఆయువిస్తున్నాయేమో అనుభవానికి రాని ఆరాటాలు ఆగవెందుకో ఆనవాళ్ళ మాయతివాచీ మీద పయనాలు చేస్తుంటాయి నిదురలోనూ మూత పడని మనసు, మూస్తున్న కళ్ళలో పక్క వేసుకుంటుంది కుతూహలపు కేరింతలతో వింత ప్రదర్శనలు చూసి వస్తుంది 11/03/14

by Usha Rani K



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1g4CfuN

Posted by Katta

Usha Rani K కవిత

మరువం ఉష | చీకిపోయిన చినుకులు ------------------------------------- వానతెరల్లో మసక చూపుకి ఉన్నపాటుగా ఉలికిపాటు- పిచ్చుకొకటి విగతజీవియై పడి ఉందక్కడ, వెల్లకిలా ఆకాశాన్ని నోరు వదిలిచూస్తూ. చితికిన వంటిమీద కదిలివెళ్ళిన చక్రాల గుర్తు, విహ్వలతతో కుప్పకూలినట్లు నానిన ఆకొకటి తోడుగా... నిన్న రెక్కలెగరేసి వెక్కిరించినదీ పిట్ట కాదు కదా? మనసంగీకరించట్లేదు, ఓ స్వేచ్ఛ మలిగిపోయిందంటే. రావికొమ్మ రాసుకున్న గోడ పగుళ్ళువారినట్టు, ఈ క్షణపు నిట్టూర్పుకు గతపు మచ్చ మీద పెచ్చురేగింది. గదిలో నలుగురు ఆకతాయిలు- గోడహద్దుల వెంట తరిమి తరిమి, గొళ్ళెపు మోతతో రెక్క విరిగేలా ఎగిరిస్తూ, పసితనపు పిచ్చి పూనకంలా, పిచ్చుక పాలిట శాపంలా. గది వెలుపల నా బిక్కమొహానికి, నా వెర్రికేకలకి గోనె సంచీలో బిగించి కట్టిన పిట్ట స్పర్శ బదులు ఇచ్చింది. “పలుకదిక, ఆటకట్టిక” అరుపుల కేళిలో అదిరిపడ్డ నా గుండె. పెరట్లో గుట్టుగా కప్పెట్టిన గుప్పిళ్ళలో మట్టి వాసన మిగిలే ఉందేమో, ఇప్పటికీ అమ్మమ్మ ఇంటి దూలాల్లో పిచ్చుక కేక ధ్వనిస్తుందేమో. అటక మీద చింకిపాతలు హరికెను లాంతరు మసి తుడిచినట్లు, చీకిపోయిన శోకపు చినుకులు ఆదరాబాదరా బతుకుల బురదని కడుగుతుంటాయి. కంటి ఎదుటి దైన్యాన్ని తప్పుకుపోతున్నందుకు కసురుతుంటాయి... 09/03/14

by Usha Rani K



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1gcEq4a

Posted by Katta

Usha Rani K కవిత

మరువం ఉష | యుగాల పర్యంతం విస్తరించే క్షణం లో... ----------------------------------------------------- జీవితపు సుసంపన్నతని దోచుకోగలిగేది కవులే- అనేకానేక కొమ్మలుగా విస్తరించినా వరదకి తోడుగా ఈదురుగాలి దండెత్తి వస్తే ఒక్కొక్క కొమ్మా కంపిస్తూ వేర్వేరు దిశల్లో ఒరిగితే మేను జలదరించేలా భూమిని చీల్చుతూ వేళ్ళు వెలికి వచ్చి, అల్లాడుతూ ఆచూకీ దొరకని మూలకి కనుమరుగై పోతుంది అనేకానేక తరాలుగా విస్తరించిన ఓ వృక్షం నీలోనూ విస్తరిస్తుంది మరొక శాఖగా వేదన తీరాన్ని తాకకుండానే విరిగిన అల, లేదూ, ఒడ్డు న తునిగిపడి ఉన్న ఎండ్రగబ్బ కావచ్చు కడలి లో ఊగిసలాడే నావ లా నిన్ను మార్చేందుకు తరతరాల వంశచరిత్ర ఆ గోడల్లో నిక్షిప్తమై- పునాది రాళ్ళలో పగుళ్ళుగా మారటం చూస్తావు- తట్టలలోకి మార్పిడి జరిగిన భవంతి తో అంతమై చదునుచేసిన నేల లో కొత్త కథ కి శంకుస్థాపన జరుగుతుంది నీలోకి పాదుకున్న విత్తు రక్తపుమడిలో నానుతూ ముళ్ళ తీగ గా, బలురక్కసి పొద గా మారుతుంది భారాన్ని దించుకోడానికి వెచ్చని ఒడి, లేదూ, వణికే నీ అరచేతిని బిగించి పట్టుకున్న హస్తమో కావచ్చు భూమిని తొలుచుకు పొయే తుట్టపురుగు గా నిన్ను మార్చేందుకు మూటగట్టిన అనుభవాలు నీటిబుడగలై నీలో తేలుతుంటాయి, గాలివాటు బతుకుల తాకిడికి పగిలి పదాలుగా జారుతూ. చిల్లుపడ్డ బొక్కెన లోకి కుళాయి నుంచే కారే నీటి బొట్లుగా నీలోంచి నిరంతరం నీలోకి తరగని తడి కంటి ధారలుగా... ఉషస్సులో ఉనికి లేని సంభవాలు నిశివేళ కి చోటుచేసుకుంటూ- క్రౌంచ మిథునం తల తెగిపడి కసాయి కడుపులో కావ్యమైనట్లు పురుగులు మెసిలే పుట్టలో పదాలుగా పురుడు పోసుకున్నట్లు- అహర్నిశలూ నీలో కాంతి పుంజాలు ప్రజ్వలిస్తూ నీ వాచక సరోవరాల్లో ప్రకృతి పద్మమై పరవశిస్తూ... జీవితపు సుసంపన్నతని నిజంగా దోచుకోగలిగేది కవులే, జీవితపు నగ్నత్వాన్ని దాచగలిగేదీ కవులే- అదెలాగ అన/లే/వు- ఎందుకంటే అదంతే! పెల్లుబుకిన డొల్లతనం తో ఎన్నో మెదళ్ళు వివస్త్రలై ఎదురౌతాయి అనాఛ్ఛాదిత భావనలు నీ మది ప్రాంగణం లో వివశ నృత్యం చేస్తాయి నగ్నత్వాన్ని కప్పుకున్న నగ్నత్వమై, అందులో అంతర్లీనమైన ఆత్మ వికసన ఛాయ లో దాగిపోతావు జీవితపు నగ్నత్వాన్ని నిజంగా దాచగలిగేది కవులే- కనుగొంటే నీవూ, నేనూ, ఎవరెవరో ఒక్కొక్క క్షణం లో ఉద్భవించే కవులం అనుకోని ఉత్పాతం లో అలమటించేవారం రెక్కమాను మీద రవ్వంత సేపు ఆగిన స్వేఛ్చా విహంగాలం! 07/03/2014

by Usha Rani K



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1dzj8MT

Posted by Katta

Usha Rani K కవిత

మరువం ఉష | పాణిబంధం -------------------------- కిటికీ అవతల కొమ్మల్లో విశ్రాంతి తీసుకుంటున్న నీరెండ కిటికీ గట్టు మీది కుండీలో మొక్క నీడ గది మధ్యన నా వ్యాహ్యాళికి సమయం, చివరి గుక్క తేనీరు, చేతిలోని దినపత్రిక నెమ్మదిగా జారవిడిచి, గుమ్మం దాటటానికి ఉద్యుక్తుడనయ్యాను… “మర్చిపోయారా?” మందలింపులో చిరుకోపం చలవ కళ్ళజోడు చేతికిచ్చిన స్పర్శలో ‘అమ్మ’దనం పది, పాతిక, వంద... అడుగులు లెక్క పట్టుకోవటం అదో వెర్రి హాయి దోవపక్కన వేప చెట్టుకి ఏడాది పొడుగునా ఏదో ఒక పని సర్వకాల సర్వావస్థల్లోనూ అది ఏదో ఒకటి రాలుస్తూనే వుంటుంది. ఆకులూ, పూతా, కాయలూ, పిచ్చుక గూళ్ళ పూచికపుల్లలూ... ఇక, ఇక్కడ ఎదురవ్వాలి ఆ ఇద్దరూ, పచ్చ గళ్ళదో, ఎర్ర అంచున్నదో, ఓ నేత చీరలో నవ్వు మోముతో ఆవిడ, బట్ట కట్టటంలో బద్దకాన్ని దాయలేక ఆ పెద్దాయన నాకెప్పుడూ సమాధానం లేని ప్రశ్నే, “ఏమి ముచ్చటించుకుంటుంటారు?” గుక్కతిప్పు కోనన్ని ఊసుల్లో మునిగితేలు తుంటారెపుడూ... ఒక్కరోజూ పలకరింపు నవ్వు మానదా సిరి మొగము అవును ఏరి కనపడరేమీ? చేతి గడియారం నా సమయపాలన తప్పలేదన్నది. ఒకటి, రెండు, అరవై రోజులు వాళ్ళు కనపడక అరవై ఒకటో సాయంత్రము నడకలో నా అడుగుల లెక్క వేస్తున్నాను ఎదురెండకి చేయి అడ్డం పెట్టుకుని పెద్దాయన నా ముందు నడుస్తున్నాడు వెనగ్గా సాగిన నీడ ఆయన నీరసపు నడక లో వంకర్లు పోతూంది... వేప పూవొకటి నా చెవి మీదుగా నేలకి రాలిపడింది తెలియకుండానే తల ఎత్తి చూసాను ఊగుతున్న రెమ్మకి, రేకల్లేని తొడిమ ఒకటి వేలాడబడి ఉంది పెద్దాయన్ని దాటుకుని వచ్చేసా “ఆవిడ ఎక్కడ?” మనసు నన్ను నిలదీస్తుంది వెనుదిరిగి ఇంటి ముఖం పట్టాను ఇపుడు నాకెదురుగా పెద్దాయన ఏదో మార్పు, వడిలిన ముఖం, వణుకుతున్న చేతులు, ఒక్కడూ గొణుక్కుంటూ వెళ్ళిపోతున్నాడు నన్ను దాటుకుని ఒక్కసారిగా నా వెన్ను అదిరింది, విదిలిస్తున్నా ప్రశ్నలు ముసురుతున్నాయి భయం, బెంగ వంతులు వేసుకుని నా గుండెని నొక్కుతున్నాయి ఇంటి కి చేరే సరికి నా కోసం ఆరాట పడే మనిషి ఉండాలి ఎప్పుడూ... మంచినీళ్ళ గ్లాసు చేతికిస్తూ ఆరాలు తీసే తోడు ఉండాలి. ఉంటుందా? ఒంటరితనం కొక్కానికి చిక్కుకోబోయేది తనా, నేనా? కాలం వేసే కొత్త మేకప్పుకి సిద్దపడేది ఎవరు మా ఇద్దరిలో (2012 నాటి ఈ వచనానికి 'పూర్ణా...పూర్ణా అంటూ మా చిన్న అమ్మమ్మ వెనుక తిరిగి ఆమె మరణం వెంబడే తనూ ఈ లోకాన్ని వీడిన మా కొవ్వూరు తాతగారు, తను ప్రేమగా "సీతాయ్ సీతాయ్" అని మురుసుకున్న మా అమ్మ భౌతికం గా దూరమైనా ఒక దశాబ్దం గా ఒంటరి యాతన పడుతున్న నాన్నగారు ప్రేరణగా రాసాను...క్రౌంచ మిధున వారసులు ఎందరెందరో కదా!?) 06/03/2014

by Usha Rani K



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1cdriMp

Posted by Katta

Usha Rani K కవిత

మరువం ఉష | ఒట్టేసి విన్నవించుకోనా? --------------------------------------- మరణమొక్కటే మనలను విడతీసే ఒక క్రియ ఐతే, అది కూడా మన మధ్యన విఫలమవుతుందని, నల్లని చీకటినీడల చల్లనిశ్వాసల ఆయువు మీద ఒట్టేసి, సగర్వంగా, క్లుప్తంగా చెప్పి సరిపుచ్చుతున్నా ఎందుకంటే, క్షణానికి క్షణానికి నడుమ నీ జ్ఞాపకమొకటి, గతంతో కలబడి, విజేతగా నిలబడి, నిశిరేయిలో నక్షత్రంలా, నా చీకటి కలలకి రంగులద్దుతుందని, స్వగతానికి నిట్టూర్పుకీ వశమయిన తలపొకటి, ఎడబాటు కొరడా ఝుళిపిస్తే, అమ్మ చేతి స్పర్శలా లేతాకు మెత్తని నీ నవ్వొకటి ఎదమీద అద్దుకున్నట్లుగా ఉన్నదని, భయాల్లో, బెంగపడే వైనాల్లో, తెలియని దిగుల్లో, తబ్బిబ్బయ్యే ప్రతి కలత, ఉదయాన్ని చేరి మరుగయ్యే రాత్రివోలె, నీ లాలనలో, సముదాయింపులో కరిగిపోక తప్పదని... ఇన్ని చెప్పేకన్నా, ఆ ఒక్క "పర్యాయ పాదం" చాలని, మురిసిన మనసు ముందుగా ఆ ఊసే విప్పేసింది. 05/03/14

by Usha Rani K



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1f4LR8T

Posted by Katta

Usha Rani K కవిత

మరువం ఉష | ఒద్దిక --------------------- రోజూవారీ ఘటన: ప్రవహిస్తూ కాలం, ప్రసరిస్తూ పొద్దుటెండ బాటపట్టి నేను-కిటికీలోకి పట్టిపట్టి చూస్తూ- సాదరంగా నవ్వే పాపాయి కోసం చిన్ని కళ్ళలో ఒకింత విస్మయం, రవ్వంత కుతూహలం ఆ ప్రపంచంలోకి ఆహ్వానం ఇద్దరికీ తీరిక చిక్కితే నిన్నటి నుంచి నేటిలోకి పలకమాగిన పలుకరింపులు చిట్టిపొట్టి మాటల రుచి చెప్పరానంత! అంతలోనే బిక్కమొగం అందుకునే ఆరున్నొక్కటి బిత్తరి నా చూపులిక బాట వెంట బిరబిరలు, పరుగందుకోలేని పాదాలతో అమ్మవొడి చేరగానే మొలకెత్తే గారాబం, రసవత్తరం కిటికీ అద్దానికి అతుక్కున్న చిన్నారి హస్తకమలం... తుమ్మెదలుగా మారిన నా పాదాలిక అక్కడక్కడే తిరుగాడతాయి. (మార్చి, 2014 "కౌముది" లో ప్రచురించబడింది) 04/04/14

by Usha Rani K



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1n5fayy

Posted by Katta

Usha Rani K కవిత

మరువం ఉష | సోయగానా శోకమే... ------------------------------------ పున్నాగపూలు వర్షిస్తున్నట్లు తెలిమంచు- వెలుపలి దృశ్యానికి, లోలోపలి చిత్రానికి రాకపోకల్లో కనురెప్పల రెపరెపలు కన్ను కి దాహం ఉండదా? విరిసీ విరియని తమ్మిలో చిక్కుకున్న తుమ్మెదలా తీరని మోహావేశపు చింతతో నా చూపు పట్టుకుచ్చులు పేర్చినట్లు పేరిన మంచు- గగనవాడల శిశిరాన్ని, దేహంలో శైత్యాన్ని నమోదు చేసుకుంటూ ఉఛ్వాస నిశ్వాసలు హృదయాన ఉప్పెన రాకూడదా? మునిమాపు వేళల్లో ఆ సంద్రాన పడవలా తీరాన వెలిగే దీపపు కాంతికై నా వగపు 03/03/14

by Usha Rani K



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1pSjG5R

Posted by Katta

Usha Rani K కవిత

మరువం ఉష: మహాభారతం - మరో దృక్కోణం -------------------------------------------- [గమనిక: ఈ కవితకి ఆధారం పలు మహాభారత గాథలు. కొంత నా వూహ జోడించినా మూల కథల్లో మార్పు చేయలేదు. రవ్వంత సందేహంతో, కొండంత ధీమాతో (అంటే తగినంత జ్ఞానం వొంటబట్టాకనే రాసానని) వెలికి తెచ్చిన వచనం ఇది! "సాహితీసేవ" లో ప్రచురించి ఇక్కడా కలుపుతున్నాను. And, I don't normally cross-post at all. This is the first time am adding in a desire to get more views (please I am not looking for appreciative feedback rather few complementary points from the great epic, and I always cherish on the rich Indian mythology)] -మొదటి తరం- అతిలోక సౌందర్యవతిని అపరిమిత జ్ఞానసంపన్నురాలను గంధర్వకాంతను గుణగణాల అధికురాలను "అద్రిక"ను సృష్టికర్తకు నను మించిన సృజన ఇక మిగలలేదా? ఆతని మానసాన మరొక యోచనకు సృష్టి లోకరీతిని మార్చు వినూత్న ప్రయోగారంభం సమస్త ప్రాణి జన్యు వ్యవస్థకి సవాలేమో? తొలిజీవ పరిణామమగు "మత్స్య" రూపిణినై సప్తసముద్ర వాసినయ్యాను మానవోత్తమ శౌర్యపరాక్రమ వసురాజ పరోక్షాన పురుష రేతస్సు సంగ్రహించాను జలచర గర్భాన మానవ కవలల నవ్య సృష్టి చేసాను -రెండో తరం- దాశరాజ పుత్రికనై కాళి నామమున ఎదిగాను జన్మ కారణాన "మత్స్యగంధి"గా మరులు గొలిపాను యోగి నందు కాంక్ష రగిలించి యోజనగంధినయ్యాను దైవమానవ సంగమ నూతన వంశవృద్దికి అంకురమయ్యాను -మూడో తరం- కానీనుడను కృష్ణద్వైపాయనునిగా ఉద్భవించాను వేదాలను, పురాణాలను విభజించి "వేదవ్యాసుడ"నయ్యాను భారతాన లేనిది జగతి నందులేదన్న నానుడిగా రచనచేసాను ప్రతి పాత్రయందు తరతరాలు చెప్పుకొను కథ మలిచాను మూడు తరాల ఆ చరితనందు ఎన్ని సాంఘిక న్యాయాలు? ముందు తరాలు అందుకోను మరిన్ని శాస్త్రీయ సూచనలు, మహాభారతాన తరగని నిధులు ఈ విలువైన నిక్షిప్త గాథలు! ******************************************* జీవ పరిణామం : హుమన్ ఎవొలుతిఒన్ జన్యు : గెనెస్ రేతస్సు : స్పెర్మ్ కానీనుడు : పెండ్లికి ముందు కన్యకు పుట్టిన వాడు 02/03/2014

by Usha Rani K



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/OQ5HzG

Posted by Katta