Viswanath Goud కవిత

నేను-మా అమ్మ|విశ్వనాథ్| రేపటికల్లా నేనిచ్చిన హోమ్ వర్క్ పూర్తి చేయలేదో గద్ధించాడు మాస్టారు ఆ గంభీరమైన కంఠానికి జడివానకు తడిసిన వానిలా గజగజ వణికిపోతూ గధ్గద స్వరంతో అలాగే మాస్టారు అంటు ఇంటికి వెళ్ళగానే అమ్మతో.... అమ్మ నేను ఏం చేయకపోయినా మా మాస్టారు నన్ను కొడతానంటున్నారమ్మా అంటూ రెండు కన్నీటి బొట్లు రాలుస్తూ ఓ చాడింపు రాయి మాస్టారు మీద విసిరేసాను.... అది సరాసరి వెళ్ళి అమ్మ గుండెకు తగిలింది... అమ్మ విలవిల్లాడిపోతు భాదతో ఏం చేయకపోతే ఎందుకు కొడతారు రా.... సరే నువ్వెళ్ళి పడుకో... రేపు నేనొచ్చి మాట్లాడతా అని నన్ను అమ్మ పడోకొబెట్టింది.... ఉదయం ఇంకా పూర్తిగా తెలవారి సూర్యుడింకా రాకముందే అమ్మ ఇంట్లో ఓ దీపం వెలిగించి అన్ని పనులు ప్రతిరోజు కంటే ముందే ఆ రోజు చక్కబెట్టేసుకుని నన్ను బడికి వెంటబెట్టుకుని వెళ్ళింది. వెళ్ళి వెళ్ళగానే మా మాస్టారు మీద పిడుగులా పడింది. అపుడు మాస్టారు ముఖం పిడుగు ధాటికి మాడిపోయిన చెట్టు కొమ్మలా అయింది.. మాస్టారు నెమ్మదిగా తేరుకుని ఏమయిందమ్మా ఎందుకలా ఆవేశంతో గాలివానకు పొంగిన తుంగలా పరవళ్ళ చిందులు తొక్కుతున్నారు అన్నాడు... అపుడు అమ్మ ఎందుకు మా వాడు ఏం చేయకపోయినా కొడతానంటున్నావంట అంటూ నిలదీసింది... మాస్టారు ముక్కున వేలేసుకుంటూ., ఓరి....బడవా...ఎంత తెలివి మీరి పోయావురా... అంటూ నేను వాడు ఏం చేయకపోతే కొడతానన్నానో అడగండి అంటు అమ్మను అన్నాడు.. అమ్మ అడిగేసరికి నా ముఖం ఆంజనేయుడు మింగిన పండుసూరీడిలా ఎర్రబడిపోయింది... అది కాదమ్మ మాస్టారు రేపు నేనిచ్చిన హోమ్ వర్క్ పూర్తి చేయకపోయావో నీకు దెబ్బలు పడతాయి అని అన్నారని అసలు విషయం కలుగులోంచి బయటకొచ్చిన ఎలుకపిల్లలాగా బయటపెట్టాను..! కాల ప్రయాణంలో కొన్ని సంవత్సరాలు గిర్రున తిరిగిపోయాయి తిరిగి మళ్ళీ అదే లాంటి కర్కశమైన స్వరంతో మా బాస్ గద్దింపు... రేపటిలోగా అకౌంట్స్ మొత్తం పూర్తి చేసి నా టేబుల్ మీద పెట్టక పోయావో నీ ఉద్యోగం ఊస్టింగే అంటూ.... నాడు అమ్మ నన్ను వెనకేసుకొచ్చింది మరి నేడు ఏ అమ్మకు ఏమని చాడీ చెప్పను ...ఎలా చెప్పను... నేనేమో భూమ్మీద...అమ్మెక్కడో పైన ఆ స్వర్గంలో.! 08జూన్14

by Viswanath Goud



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1ht4f2O

Posted by Katta

Viswanath Goud కవిత

ఆ రాత్రి కల'త'నిద్రలో తనతో కలసి కొన్ని కాలాలు వెనక్కి నడిచి ఆనాటి తొలి పరిచయం అనుభవాలను పలకరించి వస్తూ వస్తూ తనతో గడిపిన తీపి గురుతులను కళ్ళ ఖజానాలోనే బధ్రపరిచి వస్తుంటే తన తలపుల దారిలో.... రాత్రి కురిసిన నిద్ర వర్షానికి కళ్ళ చెట్టుకి విరగకాసిన తన కలలన్నీ తెంపి మూటగట్టుకుని తీసుకొచ్చి నా కనుపాపలకు ఆకలి తీర్చాను. తనిప్పుడు ఎక్కడుందో అన్నమాటే గాని తనెప్పుడు నా తలపుల్లో తచ్చాడుతూనే ఉంటుంది తను దూరమైనా తను విడిచిన శ్వాస తాలూకూ పరిమళమింకా నా మదినిండా పరుచుకుని గుభాళిస్తునే ఉంది ఆ రాత్రి వెన్నెలను తాగిన నిండుపూర్ణిమలా తన పూర్ణభింబం చిరునగవుల వెలుగులతో ప్రకాశిస్తుంటే తన జ్ఞాపకాలను అబ్బురపడి చూస్తూ తెల్లారేదాక కలలోనే తిష్టవేసుకూర్చున్నట్లు గుర్తు తనను కలవాలనుకున్న ప్రతిసారి నిదురనే ఆశ్రయిస్తాను, అదే తనకేసి దారిచూపే దిక్సూచిలా తనెక్కడున్నా నన్నక్కడికి తీసుకెళుతుంది.. తనను చూశాక నా కళ్ళతో ఓమారు కలను ముద్దాడి ప్రేమగా ఆలింగనం చేసుకుని గుండెలో సమాధయిన తన జ్ఝాపకాలపై కన్నీటి పూరేకులను జల్లి వచ్చాను.... అందరు సూర్యోదయపు వెలుగుతో లేస్తుంటే నేను నైరాశ్యపు చీకటిలోకి జారిపోతూ..తను లేని శూన్యప్రపంచంలోకి తిరిగి అడుగుపెట్టాను.! విశ్వనాథ్ 05MAY14

by Viswanath Goud



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1uqj0XM

Posted by Katta

Viswanath Goud కవిత

ఆలోచన బద్ధకాన్ని బ్రద్దలు కొట్టి ఒళ్ళు విరుచుకుంటుంది ఓ ఆలోచన భగీరథ ప్రయత్నానికి నడుం కట్టాలని ఆవేశంతో అనుసంధానించిన ఆలోచన ఎటైనా సాగొచ్చు...మంచికో చెడుకో....పతాకానికో అగాథానికో ఎటువైపో ఓ వైపు లాక్కెళుతుంది. ఆలోచనలన్నీ పొద్దు పోక చేస్తామనుకునేరు అందులోంచే ఓ పొద్దు పొడుస్తుంది నీ కళ్ళకు కమ్మిన చీకటి పొరను చీల్చుకొస్తుంది అందులోంచే పొడిబారని ఓ వెలుగు కిరణం అగ్నికెరటమై మస్తిష్కాన్ని తడుపుతూనే ఉంటుంది ఆ తడి తగిలి..మేల్కొన్న మనసు త్వరత్వరగా చచ్చుబడిన నీ అవయవాలను మర్దించి కార్యోన్ముఖం చేస్తుంటుంది ప్రస్తుతానికి ఆలోచనలన్నీ కట్టగట్టి కాళ్ళకింద తొక్కిపెట్టి ఒక్కో ప్రయత్నపు అడుగులో ఒక్కోటి చల్లుకుంటూ పోదాం ఏదో ఒక ఆలోచనైనా పచ్చగా మొలకెత్తకపోతుందా ఆ మొలకే మొదలు... తుది లేని ఇంకెన్నో ఆలోచనలను శాఖోపశాఖలుగా విస్తరింపజేయడానికి చిత్రం.... నా ఆలోచనలు ఆకాశంలో తారాల్లా మెరుస్తున్నాయి... చుక్కలు ఓ చెట్టు కొమ్మకు అతికించిన ఆకుల్లా వేళాడుతున్నాయిప్పుడు.! 11APR14

by Viswanath Goud



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1kBpGQz

Posted by Katta

Viswanath Goud కవిత

విశ్వ మాలికలు 1.దేహానిది కోరికల దాహం.! తాగేకొద్ది తడారిపోతూనే ఉంటుంది.!! 2.నామనసు మేనానే... నీ తలపులు మోసినంత కాలం.! 3.అచ్చతెలుగు చలనచిత్రాల్లో అష్టవంకరలు పోతూ తెలుగుభాష..! నయమనిపించేలా ఆంగ్లానువాదచిత్రాలు... ఆమోదయోగ్యమైన భాష వాడుతూ.!! 4.అందని ద్రాక్షవే.! కలలో మురిపిస్తూ....ఇలలో మరిపిస్తూ.!! 5.వలపన్నుతోంది నిద్ర.! కళ్ళలో సంచరించే కలలను పట్టుకోవాలని.!! 6.ఎంత దోపిడి..... కష్టం చేతులదైతే..! అలసిపోయి సుఖనిద్రను అనుభవించేదేమో కళ్ళు.!! 7.నీతో జీవించాలనే నా ఆశల కెరటం..! నువ్వు చేరువయిన రోజు తాకుతుందది ఆనందపుతీరం.!! 8.గుండె గూటి చుట్టూ జ్ఞాపకాలు..! మండేవి కొన్నయితే....చల్లార్చేవి మరికొన్ని..!! 9.నీ జ్ఞాపకాలు 'చల్లకుండ'.! నా గుండె తడారినప్పుడల్లాఆశల నీరు పోస్తూ.!! 10.మోతాదుకి మించి కృత్రిమ ఎరువులంటి కపటప్రేమలు.! మనసు చేలల్లో మానవత్వం పండకుండా బీడుచేస్తూ.!! 11.నీదే పెత్తనం.! నామనసునెపుడో నీ దాసిగా చేశా..!! 12.ఇద్దరిదీ ఏకగ్రీవ ఎన్నికే.! పగటి నియోజకవర్గంలో సూరీడు...రాత్రినియోజకవర్గంలో చంద్రుడు.!! 13.గజినీ మహ్మద్ నీ తలపులు.! ఎంత తరిమికొట్టినా దండయాత్ర ఆపవు.!! 14.ఎన్నికలకు సర్వం సిద్ధం.! హామీల ఉచ్చు బిగిస్తూ..ఓటర్లను వేటాడటానికి తయారవుతూ.! 15.పగటి విషయంలో గొడవపడ్డ జంట.! అలిగి కంటినొదిలి కనుమరుగవుతూ కల.!! 16.జ్వలిస్తూ మది గుండంలోని జ్ఞాపకాల కణకణాలు.! కలకలం రేపుతూ బూడిదవుతున్న ఆశల ఆనవాళ్ళు.!! 17.కూరకి పనికిరాని పుట్టగొడుగులు.! రొజుకొకటి పుట్టుకొస్తున్నఈపార్టీలు.!! 18.భేతాళ ప్రశ్నవే నువ్వు.! కోపంగా మాట్లాడినా అలుగుతావు... అనునయించబోతే ఇంకా అలుగుతావు.!! 19.బండను పగిలితేనే ఇళ్ళు కట్టడానికి రాయి దొరికేది.! గుండెను రాయి చేసుకుంటేనే దుఃఖసాగరం నుండి ఒడ్డుచేరేది.!! 20.నాజీవితం ఖరీదు.! నీ మనసు.!! 21.కరుడుగట్టిన కళ్ళు.! తను 'కన్న'కలలను తానే హతమారుస్తూ.!! విశ్వనాథ్ 08APR14

by Viswanath Goud



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1g2BvLE

Posted by Katta

Viswanath Goud కవిత

చివుళ్ళ చీర శిశిరం చెట్టుని చెరబట్టింది ఆకుల వలువలు ఒక్కొటిగా నేలరాల్చింది చెట్టు వేరులలో రాలిన సిగ్గును దాచుకుంటూ కొమ్మల చేతులెత్తి దీనంగా వేడుకుంది వసంతం కొత్త చివుళ్ళ చీరనొదిలింది నిండుగా చుట్టుకున్న చెట్టు మోము తిరిగి వికసించింది పచ్చకామెర్ల శిశిరం పచ్చదనం చూడలేక ఋతువుల అవతలకు పారిపోయింది.! 07APR14

by Viswanath Goud



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1lL6aAM

Posted by Katta

Viswanath Goud కవిత

*మంటలు* కడుపు రేకుల షెడ్డులా కాలుతోంది ఆకలి మిట్టమద్యాహ్నంలా మండుతోంది ఓ రొట్టెముక్క మేఘంలా అంటుకున్న ప్రేగులను చల్లారిస్తే బాగుండు పోనీ ఏ అన్నపూర్ణ దేవో అన్నం వండి వంచుతున్న ఓ గ్లాసుడు గంజినీళ్ళలో మునిగితేనయినా ఈ వేడి చల్లబడుతుందేమో చూడాలి ఎవరో ఎక్కువై పాడేసిన సద్దిముద్దను సాయమడగాలి తానయినా మంచుముద్దై పస్తుల పూటను కరిగిస్తుందేమో ****************** ఎదురుచూపుల ఋతువులలో వేసవి ఆకలిమంటల కాలాలు తరగకున్నవి చల్లారని ఆకలిమంటలు దావాలనంలా నీరసాన్ని శరీరమంతా వ్యాపింపజేసి గుండెను అగ్ని గోళంగా మార్చాయి కడుపు కాలిన ప్రతిపూట ఏ తల్లో కురిపించే ఓ పట్టెడు మెతుకుల చినుకుల కోసం చకోర పక్షిలా ఎదురుచూడటం అలవాటే మండకుండా, ఎండకుండా ఏ దేవుడో నీరు పెట్టే ఎడారి మొక్కను నేను నా మొలకకు కారణమయిన రైతెవరో తెలియదు మరి నాకు అనాథ జాతి అంటుమొక్కలు అనాదిగా అంటుకుంటూనే ఉన్నాయిగా ఆకలి మంటలు చేలరేగుతూ దహిస్తుంటే ఈ కట్టె కాలుతూనే ఉండవలసిందే ఇంక మండటానికి,కాలడానికి ఏం లేకుండా ఈ కాయం భూడిదయ్యేవరకూ.! విశ్వనాథ్ 06APR14

by Viswanath Goud



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/QTtbop

Posted by Katta

Viswanath Goud కవిత

*చెట్టు తల్లి* కడుపు రేకుల షెడ్డులా కాలుతోంది ఆకలి మిట్టమద్యాహ్నంలా మండుతోంది ఓ రొట్టెముక్క మేఘంలా మాడుతున్న ప్రేగులను చల్లారిస్తే బాగుండు పోనీ ఏ అన్నపూర్ణ దేవో అన్నం వండి వంచుతున్న ఓ గ్లాసుడు గంజినీళ్ళలో మునిగితేనయినా ఈ వేడి చల్లబడుతుందేమో చూడాలి వడ్డించిన విస్తరిలోని వేడివేడి వంటలు చద్దిపడ్డాక విసిరేస్తారు, కనీసం వాటిని తీసుకెళ్ళైనా కడుపుపై కప్పుదామనుకున్నా అపుడైనా మంట చల్లబడుతుందేమోనని ఎంత ప్రయత్నించినా ఆకలిమంట తీరే ఏ ప్రయత్నం ఫలించలేదు అలసిపోయి ఓ చెట్టు కిందకు చేరా చల్లటి చినుకుల్లా ఓ రెండు ఫలాలను రాల్చి ఆకలిని చల్లార్చడంతో పాటే తన నీడ ఒడిలో నాకు సేదతీర్చింది ఆ పూటకు తనే నాకు అమ్మయింది.! విశ్వనాథ్ 06APR14

by Viswanath Goud



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1mP2w6s

Posted by Katta

Viswanath Goud కవిత

జీవితం-నిప్పుల కొలిమి ప్రాణదీపం కొడిగడుతుంది మనసుకు తన స్మృతుల ఆజ్యం అందనపుడు ఆరిపోవడానికి,వాడిపోవడానికి నీ జీవితం గాలిలో దీపం కాదు, పూసిన ఒక్కరోజుకే మాసిపోయే మల్లె కూడా కాదు. మనసులు మళ్ళీ అతుక్కుంటాయి మమతానురాగాలు బంకలాంటివి కొన్ని వాక్కులు పేలుతాయి మౌనాలు ముక్కలై సమయంలో శిథిలమవుతాయి నీకోసం కొన్ని రాత్రులు ఏడుస్తాయి కొన్ని చుక్కల్ని నేల రాలుస్తాయి చీకట్లు వెన్నెలను వెంటబెట్టుకొస్తాయి నీ కళ్ళలో వెలుగునింప చూస్తాయి మది నది ఇంకిపోతుంది లావాలా పొంగే గుబులును చల్లారుస్తుంది నీ గుండె ఆక్రోశం విని కొండాకోనలు ప్రతిద్వనిస్తాయి సెలయేరులు కన్నిటి జలపాతాలై పారతాయి ఓదార్పు ఊరడింపునివ్వదని ఊహలన్నీ వాస్తవాలు కావు వాస్తవాలన్ని కాలే కట్టెలే పట్టిన చేతికే ఆ గాయమంటూ ఏ చెట్టుకొమ్మనో ఆశ్రయిస్తావు మెడకు ప్రశ్నల తాడు తగిలించుకుని జవాబుకై ఊపిరిని ఊపుతూ.... ఆపుతూ.... గాలిలో ఊయలూగుతావు ఒడ్డు చేరక సుడిగుండంలోనే సుడులు తిరిగి కలసిపోయే కడలికెరటం అవుతావు తీరంలోనే గొయ్యి తీసి పాతేసిన అలవవుతావు ఎవడి కాలికిందో నలిగి అంటుకుపోయే మట్టవుతావు గాలి నీ ఆత్మకు పల్లకీ అవుతుంది నిన్ను అనంతలోకాలకు చేర్చే విహంగమవుతుంది ఆకాశం నిప్పుల కొలిమి తిరిగి రాజేసుకుంటుంది ఈసారింకా బాగా సానపట్టి దైర్యం ఆకురాయిపై నూరి మరీ నిన్ను భూమ్మీదకు విసిరేస్తుంది జీవితపు లోతుల్ని ఈ జన్మలోనయినా తలంచి తరచిచూసి తరించి జీవితపు చివరంచు వరకు పరిశీలించమని పరిశోదకుడవై విజయసాదకుడవై శిఖరాగ్రాన నిలువమని... నువ్వు బ్రతకడంలో ఓడిన ప్రతిసారి గెలిచే వరకు పైనుండి తోసేయబడుతూనే ఉంటావు.! విశ్వనాథ్ 04APR14

by Viswanath Goud



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1hmNb7Y

Posted by Katta

Viswanath Goud కవిత

విశ్వ మాలికలు 1.అలుకలకీ.... కులుకెక్కువయింది..! నీ సరసన వాటికీ చోటిచ్చినందుకు.!! 2.పగలే వెన్నెల కాయడమంటే ఇదే...! నువ్వు నా ముందు సాక్షాత్కరించావుగా..!! 3.నీ శరీరం చావును జయించాలంటే.... అవయవదానం చెయ్యి, తిరిగి ప్రాణం పొయ్యి.!! 4.వన్నెల వాగువే వలపుల పొంగిస్తూ 5.మతి తప్పిన మనసు గతితప్పిన కలలతో 6.నీరాకతో మదికి జాతరొచ్చింది..! వినపడడం లేదా....కొట్టుకుంటున్న హృదయస్పందనల డప్పు చప్పుడు..!! 7.మల్లెల మాలికవే...! సుగంధాల కవితాక్షరాలను నాహృదయఫలకంపై వెదజల్లుతూ.!! 8.కలలు కరుస్తున్నాయి..! నువ్వేమైనా ఉసిగొల్పావా? 9.నీ బిడియానికెన్ని భావాలో.. ఇష్టమో,కష్టమో అర్థం కాక నా మదిని తికమకపెడుతూ.! 10.నీ జ్ఞాపకాలు కమ్మేసాయి మనసంతా... తనువంతా ఆనందపు జడివాన కురిపిస్తూ.! 11.స్మశానవాసినే...! జీవంలేని ఆశల మద్య జీవించేస్తూ..!! 12.రెండు సుడులున్నాయి..! ఒక్క పెళ్ళైనా కావట్లేదింకా ఏంటో......! 13.ఊహల ఊరేగింపు.! నీజ్ఞాపకాలకు పట్టంకడుతూ.!! 14.నాగుండె కల్లోలకడలే.! నీజ్ఞాపకాల కెరటాలు నిత్యం హోరెత్తుతుంటే.!! 15.సాగుతూనే ఉంటుంది కాలం.! కాలంతీరిన వారిని సాగనంపుతూ..!! 16.వారాలబ్బాయ్ చంద్రుడు..! సగంరోజులు వెన్నెలింట్లో, మిగతాసగం అమాసింట్లో.!! 17.చీకటిని హత్య చేసొచ్చాడు సూరీడు..! చూడు నెత్తుటి కత్తుల కిరణాలతో,ఒళ్ళంతా రుధిరంతో ఎలా ఎర్రబడ్డాడో..!! 18.నాఊహలకు అక్షరాలు కరువయ్యాయి..! చిత్రం....మదిపుస్తక పుటలన్నీ అమాంతం నిండిపోయాయి నీజ్ఞాపకంతో.!! 19.కళ్ళ పొలిమేర దాటని కలలు... ఎక్కడ పుట్టాయో అక్కడే సమాధవుతూ.!! 20.చీకటి చేలో చుక్కల వానజల్లులు కురిసాయి.! మొలకెత్తిన వెలుగులకు చంద్రుడు కాపలాదారు.!! 21.ఆమె ఒక పాలకడలి..! తన జీవితాన్ని మదించి అమృతమంటి ప్రేమ పంచుతుంది.!! 22.నా సహచరిణిది ద్విపాత్రాభినయం..! గారాలు పోవడంలో ప్రేయసిగా, గారంగా చూసుకోవడంలో అమ్మగా.!! 23.ఓర్చుకోవడం ఏ గురువు వద్ద నేర్చుకుందో...! గుండెల్లో అగ్నిపర్వతం బ్రద్దలవుతున్నా చలించదు స్త్రీ. విశ్వనాథ్ 05APR14

by Viswanath Goud



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1jgMTDL

Posted by Katta

Viswanath Goud కవిత

అంకితం ఎన్ని రాత్రులు రాతి పరుపులై చీకటి ముళ్ళని చల్లుకుని నీ తలపుల్ని గాయపరిచి ఎత్తుకెళ్ళడానికి ధీర్ఘంగా కొంగజపం చేస్తున్నాయో తెలుసా.... కలలు నీవి... కనే కళ్ళు నావి సూరీడు మబ్భుతెరలు కప్పుకుని శయనించిన ప్రతిసారి నా కనురెప్పలకు విశ్రాంతినిచ్చి కంటి'పాప'లకు పనిచెబుతాను నీ ఊహల జాడేదో తెలుసుకురమ్మంటాను.. ఏ గ్రహణం మింగిందో... ఏ అమాస ఊభిలో చిక్కుకున్నావోనని తోకచుక్కల తోకపట్టుకు రోదసంతా వెదుకుతుంటా...ఐనా కనపడవే నా కళ్ళు రాసుకున్న కలలు నీకు అంకితం చేద్దామంటే.! విశ్వనాథ్ 04APR14

by Viswanath Goud



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1hcSgFx

Posted by Katta

Viswanath Goud కవిత

విశ్వమాలికలు. . 1.తారలపై అలిగి... మూతి ముడిచిన చంద్రుడు.... నెలవంక.! 2.నీఊహల చిగుళ్ళు ఎన్ని తిన్నదో నామనసు కోయిల.! తనువుకు వసంత శోభతెస్తూ.. తనదైనశైలిలో ఆలపిస్తోంది ప్రేమగీతం.!! 3.దాగుడుమూతలు ఆడుతున్న సూర్యచంద్రులు.! ఒకరికొకరు యుగాలుగా పట్టుబడకుండా.!! 4.వెతుకుతూనే ఉంటాయి నా కళ్ళు.! ఇలలోనో, కలలోనో నువ్వు పట్టుబడేవరకు.!! 5.మగజాతికిది తీరని అన్యాయమే.! కవులు, కవయిత్రులు అందరూ...మగువల గురించే వర్ణిస్తుంటే.!! 6.భారంగా నా కనులు.! నిద్ర కరువై కాదు సుమా..... నీతలపులు కరువయ్యే..!! 7.పచ్చనోటుపై బాపూజీ బోసినవ్వుల తెల్ల'ధనం'.! నల్లధనంగా మిగిలిపోతున్నానని తెలియదు పాపం.!! 8.శాస్త్రవిజ్ఞానం ఇంకా అభివృద్ధి చెందనట్టే.! వస్తుభారాలను కొలవగలిగే సాధనాలే కాదు గుండెభారం కొలవగలిగే సాధనాలు రానంతవరకు.! 9.దైవత్వం నాకు బాగా ఎరుకే.! ప్రతిరోజు నాతల్లికళ్ళలో నాపై చూపే ప్రేమానురాగాల దివ్యత్వపు వెలుగును దర్శిస్తున్నాగా.!! 10.తన గుండెచప్పుడు నేనేనంట.! నేను పరిచయమయ్యేవరకు తను ఎలా బ్రతికిందో మరి.!! 11.నీశీథి మునిగిన శిథిలాలయాలు....కన్నులు.! పట్టుకు వేలాడే గబ్బిలాలు ...కలలు.!! 12.ఐకమత్యం.! కళ్ళు రెండు....చూపు ఒకటే.!! 13.సూర్యచంద్రులు.! ఏకకాలంలో ప్రపంచవీక్షణం గావించే సందర్శకులు.!! 14.పాకుడురాళ్ళు... కళ్ళు..! కన్నీళ్ళు నిలబడవు.!! 15.ముళ్ళుని ముళ్ళుతోటే తీయాలట.! నాగుండెలో దిగబడిన నీజ్ఞాపకాలను తీసేయాలంటే ఏజ్ఞాపకాలు కావాలో.!! 16.మాసానికోసారిఉప్పొంగే వెన్నెల సంద్రం.! భూమి తీరాన్ని వెలుగులతో తడుపుతూ.!! 17.మనసైనోడికి దగ్గరవ్వాలంటే ఆకర్షించాలన్నారటెవరో.! అయస్కాంతంతో తయారయ్యింది తింగరబుచ్చి.! 18.జీవనది కాలం.! ప్రవహిస్తూనేఉంటుంది సమయం.!! 19.కళ్ళు మాయాదర్పణాలు.! తనను తప్ప అందరిని చూపెడతాయి.! 20.చందమామకో దిష్టిచుక్క.! ఎన్ని తారకల కళ్ళు పడ్డాయో.!! -విశ్వనాథ్ 03APR14

by Viswanath Goud



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1ouOtHR

Posted by Katta

Viswanath Goud కవిత

విశ్వమాలికలు. . 1.తారలపై అలిగి... మూతి ముడిచిన చంద్రుడు.... నెలవంక.! 2.నీఊహల చిగుళ్ళు ఎన్ని తిన్నదో నామనసు కోయిల.! తనువుకు వసంత శోభతెస్తూ.. తనదైనశైలిలో ఆలపిస్తోంది ప్రేమగీతం.!! 3.దాగుడుమూతలు ఆడుతున్న సూర్యచంద్రులు.! ఒకరికొకరు యుగాలుగా పట్టుబడకుండా.!! 4.వెతుకుతూనే ఉంటాయి నా కళ్ళు.! ఇలలోనో, కలలోనో నువ్వు పట్టుబడేవరకు.!! 5.మగజాతికిది తీరని అన్యాయమే.! కవులు, కవయిత్రులు అందరూ...మగువల గురించే వర్ణిస్తుంటే.!! 6.భారంగా నా కనులు.! నిద్ర కరువై కాదు సుమా..... నీతలపులు కరువయ్యే..!! 7.పచ్చనోటుపై బాపూజీ బోసినవ్వుల తెల్ల'ధనం'.! నల్లధనంగా మిగిలిపోతున్నానని తెలియదు పాపం.!! 8.శాస్త్రవిజ్ఞానం ఇంకా అభివృద్ధి చెందనట్టే.! వస్తుభారాలను కొలవగలిగే సాధనాలే కాదు గుండెభారం కొలవగలిగే సాధనాలు రానంతవరకు.! 9.దైవత్వం నాకు బాగా ఎరుకే.! ప్రతిరోజు నాతల్లికళ్ళలో నాపై చూపే ప్రేమానురాగాల దివ్యత్వపు వెలుగును దర్శిస్తున్నాగా.!! 10.తన గుండెచప్పుడు నేనేనంట.! నేను పరిచయమయ్యేవరకు తను ఎలా బ్రతికిందో మరి.!! 11.నీశీథి మునిగిన శిథిలాలయాలు....కన్నులు.! పట్టుకు వేలాడే గబ్బిలాలు ...కలలు.!! 12.ఐకమత్యం.! కళ్ళు రెండు....చూపు ఒకటే.!! 13.సూర్యచంద్రులు.! ఏకకాలంలో ప్రపంచవీక్షణం గావించే సందర్శకులు.!! 14.పాకుడురాళ్ళు... కళ్ళు..! కన్నీళ్ళు నిలబడవు.!! 15.ముళ్ళుని ముళ్ళుతోటే తీయాలట.! నాగుండెలో దిగబడిన నీజ్ఞాపకాలను తీసేయాలంటే ఏజ్ఞాపకాలు కావాలో.!! 16.మాసానికోసారిఉప్పొంగే వెన్నెల సంద్రం.! భూమి తీరాన్ని వెలుగులతో తడుపుతూ.!! 17.మనసైనోడికి దగ్గరవ్వాలంటే ఆకర్షించాలన్నారటెవరో.! అయస్కాంతంతో తయారయ్యింది తింగరబుచ్చి.! 18.జీవనది కాలం.! ప్రవహిస్తూనేఉంటుంది సమయం.!! 19.కళ్ళు మాయాదర్పణాలు.! తనను తప్ప అందరిని చూపెడతాయి.! 20.చందమామకో దిష్టిచుక్క.! ఎన్ని తారకల కళ్ళు పడ్డాయో.!! -విశ్వనాథ్ 03APR14

by Viswanath Goud



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1ouOtHR

Posted by Katta

Viswanath Goud కవిత

విశ్వ మాలికలు. 1.రాజ్యం వీర బోజ్యమే ఒకప్పుడు.! వీరులెవరు లేరిప్పుడు ఉన్నదంతా క్రూరులే.!! 2.ముక్కలయిన నా హృదయ శకలాల్లో చూడు.! ప్రతీదాంట్లో నీజ్ఞాపకమింకా శిథిలమవకుండా పునర్నిర్మాణానికై తపిస్తూనేఉంది.!! 3.కోరికలు.! గణించగ సాధ్యం కాని పుట్టుకలు.!! 4.అసంపూర్ణమే నాజీవితం.....! నువ్వు తోడులేని ఏ జన్మైనా..!! 5.నీఊహలెంత తుంటరివి.! నామనసుని అల్లరిపెడుతూ తుళ్ళిపడేలా చేస్తున్నాయి.!! 6.వయ్యారి వెన్నెలమ్మకిది అలవాటే.! సూరిడొచ్చే వేళకి తను మాయమవుతూ విరహంతో మండించడం.!! 7.ఆకలేసిన నా మది... నెమరేస్తూ నీ జ్ఞాపకాలు.! 8.నింగి చేలో విరగకాసిన చుక్కల పంట.! పంటకోతకు కూలీలే దొరకట్లేదు రైతు చంద్రయ్యకి.!! 9.నాదేహం... రెండు ముక్కల కలయిక.! నువ్వో సగం... నేనో సగంగా.!! 10.యుగాలు క్షణాల్లా పరిగెడుతున్నాయి.! నీతో సాగే నాజీవితకాలంలో.! 12.పుట్టేందుకే.... తొమ్మిది నెలల కాలం.! పోయేందుకు ఊపిరాగితే చాలును క్షణకాలం.! 13.అఖండజ్యోతిలావెలిగిపోతూ కాలం.! క్షణాలు ఆజ్యంగా కరుగుతుంటే.!! 14.కాలం కొండ పైనుండి దొర్లే బండరాళ్ళు క్షణాలు.! ఉపయోగించుకుంటే ఆనందాలకు పునాదిరాళ్ళవుతాయి...ఆదమరిస్తే జీవితాన్ని కాలరాస్తాయి.!! 15.మది భావాలను మస్తిష్కంతో మదించా.! దొరికింది అక్షయపాత్ర నిండా కవితామృతం.!! 16.నాది రోజూ చుక్కల పక్కనే.! నా చక్కదనాల చుక్క పక్కనుంటే.! 17.అలగకే సఖి.! అలకలో నీఅందం రెట్టింపవుతుందన్నానని అస్తమానం అలిగితే ఎలా? 18.రెండిళ్ళపూజారి.... సూరీడు.! ఉదయం తూరుపింట్లో....సాయంత్రం పడమరింట్లో.!! 19.చెదిరిన నా మనసులో... చెరగనివి నీ జ్ఞాపకాలు.! 20.క్షణాలు లెక్కెట్టడం తేలికేంకాదు.! నువ్వు లేనపుడు అవి యుగాలుగా తోస్తాయి మరి.! 21.సంగమించిన మన మది నదులు.! ప్రేమ సంద్రంలో లీనమయ్యేందుకు ఉరకలెత్తుతూ.!! 22.దిష్టితీయాలినా కళ్ళకు.! నిన్ను రెప్పలమాటున దాచినా కూడా చూసేస్తున్నాయి కలలు.!! విశ్వనాథ్ 02APR14

by Viswanath Goud



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1mzqkuO

Posted by Katta

Viswanath Goud కవిత

చీకటి భాణాలు ఆకాశంలో కొన్ని చుక్కలు పరిగెడుతుంటాయి ఎవరో తరుముతున్నట్టు, ఏ ఆపన్నహస్తమో అందుకోవాలన్నట్టు... చీకటి తరిమితే వెన్నెల పంచన చేరాలనుకుంటున్నాయి కాబోలు... వెన్నెలను వెంటాడుతూ చీకటిమంట వ్యాపిస్తోందని, నల్లగా కాల్చి రాత్రులకు కాటుక దిద్దబోతోందని.. చీకటి భాణాలు సంధిస్తుంటుంది అమాసని.. వెన్నెలను పడగొట్టాలని వెలుగుల నుండి విడగొట్టాలని... పక్షానికో మారు యుద్ధం ప్రకటిస్తుందని. తాము రాత్రి గుమ్మానికి కట్టిన రాలిపోయే తారాతోరణాలయితే.... వెన్నెల ఆకాశానికి దిష్టి తీసి పెట్టిన కరిగిపోయే కర్పూరమని. ఆకాశపు కొలనులో అమావాస్య అలజడికి చెదిరిపోయే ప్రతిభింబమని.... చెదిరిన ప్రతీసారీ... గడ్డకట్టి పగిలిపోయిన మంచు ముక్కలుగా కరిగి కనుమరుగవుతుందని... తెలియదేమో వాటికి. తెలిసుంటే రావు చుక్కలు వెన్నెలను ఆశ్రయించి..ఏదో ఆశించి. ఎవరు చెప్పారు చుక్కలకు పరిగెడితే పారిపోవచ్చని.. చీకటి నుండి తప్పించుకున్నా పగలుకు తప్పక పట్టుబడి రాత్రిలో బంధీ కాక తప్పదని, ఇదో చక్రవ్యూహమని ఎవరైనా చెప్పాలి వాటికి.! -విశ్వనాథ్ 31MAR14

by Viswanath Goud



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1iRlRTo

Posted by Katta

Viswanath Goud కవిత

చీకటి భాణాలు ఆకాశంలో కొన్ని చుక్కలు పరిగెడుతుంటాయి ఎవరో తరుముతున్నట్టు, ఏ ఆపన్నహస్తమో అందుకోవాలన్నట్టు... చీకటి తరిమితే వెన్నెల పంచన చేరాలనుకుంటున్నాయి కాబోలు... వెన్నెలను వెంటాడుతూ చీకటిమంట వ్యాపిస్తోందని, నల్లగా కాల్చి రాత్రులకు కాటుక దిద్దబోతోందని.. చీకటి భాణాలు సంధిస్తుంటుంది అమాసని.. వెన్నెలను పడగొట్టాలని వెలుగుల నుండి విడగొట్టాలని... పక్షానికో మారు యుద్ధం ప్రకటిస్తుందని. తాము రాత్రి గుమ్మానికి కట్టిన రాలిపోయే తారాతోరణాలయితే.... వెన్నెల ఆకాశానికి దిష్టి తీసి పెట్టిన కరిగిపోయే కర్పూరమని. ఆకాశపు కొలనులో అమావాస్య అలజడికి చెదిరిపోయే ప్రతిభింబమని.... చెదిరిన ప్రతీసారీ... గడ్డకట్టి పగిలిపోయిన మంచు ముక్కలుగా కరిగి కనుమరుగవుతుందని... తెలియదేమో వాటికి. తెలిసుంటే రావు చుక్కలు వెన్నెలను ఆశ్రయించి..ఏదో ఆశించి. ఎవరు చెప్పారు చుక్కలకు పరిగెడితే పారిపోవచ్చని.. చీకటి నుండి తప్పించుకున్నా పగలుకు తప్పక పట్టుబడి రాత్రిలో బంధీ కాక తప్పదని, ఇదో చక్రవ్యూహమని ఎవరైనా చెప్పాలి వాటికి.! -విశ్వనాథ్ 31MAR14

by Viswanath Goud



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1iRlRTo

Posted by Katta

Viswanath Goud కవిత

ఒంటరి బ్రతుకులు/విశ్వనాథ్ పైత్యం ప్రకోపించినట్లుగా మధం మత్తెక్కిన రెండు మృగాల అనుసంధాన ప్రక్రియలో ఉద్భవించిన శిశువులు వారు.. మురిపాలు,ముర్రుపాలంటు ఎరుగరు. మిగతా వారిలా మమకారాల రుచి కూడా తెలియదు. పుడుతూనే కుప్పతొట్లకి దత్తతెళ్ళిన కుంతీపుత్రులు. అమ్మలాగే ఆదరించిందది, తనకొచ్చిన రెండు ఎంగిలాకులాలలో సగం కుక్కలకు, సగం వారికి పంచుతూ, మాతృత్వం, మానవత్వం నశించిన మనుషుల కంటె మిన్నగా ప్రేమ పంచుతూ. అప్పుడప్పుడూ మంచినీటి నల్లాలే నాన్నలవుతుంటాయి.. తిండి దొరకని నాడు నేనున్నానంటూ నాలుక తడిపి ఆసరగా నిలుస్తూ. గాలికి ఎగిరిపడ్డ విస్తరాకుల్లా రోడ్డున పడ్డ జీవితాలు. అనురాగం పిల్లగాలిలా కొంచెం తగిలినా పరవశించిపోతూ, బంధాలను తెంపి చుట్టచుట్టుకుపోయిన విధి సుడిగాలిపై ఆక్రోషం వెళ్ళగక్కుతూ... తడబడుతూనే సాగే పయనం తడుస్తూనే ఉన్నా చిరకాలం నయనం. వారి జీవితాన్ని తులాభారం వేస్తే కన్నీళ్ళు ఓ కడివెడు,ఆనందభాష్పాలు ఓ చెంచాడు తూగుతాయి. షాపులు మూసిన షట్టర్ల బయట శయనం... ఎవడే కర్కశుడి రూపంలో వచ్చి తన్ని లేపుతాడో అనుకుంటూనే కలతనిద్ర. దొరికితే పిడికెడు ఎంగిలి మెతుకులు ఎంగిలిపడుతూ... దొరకనప్పుడు గుక్కెడునీళ్ళతో ఎంగిలి తడారినివ్వకుండా తడుపుకుంటూ... ప్రతిరోజు ఇదే దినచర్య... తావులేదు ఇంకో ప్రతిచర్య. ఒక్కటంటే ఒక్కటే బట్ట... కట్టింది విడువరు విడిస్తే కట్టేందుకు ఇంకోటిలేదు. నూలుపోగెరుగని చర్మమే దేహాన్ని అంటిపెట్టుకుండే కవచం. చూసేవారికి వివస్త్రం లేనివాడికదే చిరగని వస్త్రం. దాపరికం దరిదాపుల్లో లేని వీది బ్రతుకులు దాచుకోవడానికి వీలులేని రహస్యాల జీవితాలు. దారం తెగినా ఎగురుతూనే ఉంటుంది ఈ గాలిపటం గాలి ఉన్నంతవరకు.. నేల చేరేవరకు... ఏ ముళ్ళ కొమ్మకో చిక్కనంతవరకు.. జీవితం చిల్లులుపడి చిరిగిపోయే వరకు. కొనసాగుతూనే ఉంటుందీ పరంపర ఆగనంతవరకు మృగాల విచ్చలవిడి కామక్రీడ. బ్రతుకుతూనే ఉండాలి... అంతిమంగా మళ్ళీ అనాధగానే పోయేవరకు.. ఏ మురికి కాలువలోనో శవమై తేలేవరకు..!! 19MAR14

by Viswanath Goud



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1g0XrqL

Posted by Katta

Viswanath Goud కవిత

విశ్వనాథ్|ఏముంది నీలో ............ ................. ఆగు నీలోకి చూడాలివాళ నీ మనసు లోతుల్లో ఏముందో తెలుసుకోవాలివాళ క్షణానికోరకంగా స్పందించే నీ గుండె చప్పుల్ల అంతరంగం ఏంటో వింటానివాళ ప్రతిసారి నువ్వు చెప్పే తీపిమాటల మాధుర్యపు ఊట యద లోతుల్లో ఊరిందా, గాలిచినుకులా గొంతు పై నుండి వచ్చిందా తెలుసుకుంటానివాళ కళ్ళలో దాచుకున్న తుప్పెరుగని, చూపుల చురకత్తులు ఏ కమ్మరి సానపట్టాడో ఆచూకీ కనుక్కుంటానివాళ నీ భావాలు తల్లడిల్లిన ప్రతిసారి ఉప్పనలా పొంగే ఆ కన్నీటి సాగరం ఏ ఆవేదన చెందిన మదీ నదుల సంగమమో దూకి చూస్తానివాళ నీ అడుగులు మోపిన మోగే ఆ గజ్జెల సవ్వడులకు సరిగమల స్పందనలు ఏ నాధబ్రహ్మ నేర్పాడో అన్వేషిస్తానివాళ నవ్వినా,ఏడ్చినా ఎర్రబడే ఆ బుగ్గల సున్నితత్వం ఏ పువ్వు అరువిచ్చిందో అడిగేస్తానివాళ అమావాస్యలో కూడా వెన్నెల పండించే నీ నవ్వుల వెలుగుల వెనుక చిదంబర రహస్యమేదో కనుక్కుంటానివాళ కురులను జలపాతాలు చేసి పూలు పండించే ఆ పరిమళాల మహిమ,ఏ వసంత జీతగాడి సేద్యమో అడిగేస్తానివాళ ఆగు నీలోకి చూడాలివాళ నీలో నేనున్నానో లేదో తేల్చుకుంటానివాళ.! 22FEB14

by Viswanath Goud



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1gW3v3d

Posted by Katta