Si Ra కవిత

మొదటి ప్రపంచ యుద్దం. మొదటి ప్రపంచ యుద్దం. మారణ హోమం. ఈ రెండు పదాలకీ పెద్ద తేడా లేదు అనిపిస్తుంది. ఫ్రాంకో-ప్రశ్శ్యన్ యుద్దం తర్వాత ఇరోపా లోని గొప్ప శక్తులుగా పిలవబడే: ఫ్రాన్స్, జర్మని, రష్యా, ఇంగ్లాండ్, ఆస్ట్రియ-హంగెరి ఒకరినిఒకరు ప్రత్యక్షంగా ఎదుర్కోకుండ ద్వేషించుకోవటం మొదలుపెట్టారు.వాటి చుట్టూ రక్షన వలయాలు లాంటి సంబంధాలు ఎర్పరుచుకుని వారి వలసల(కాలనీల) ఆస్తుల గురించి, పడిపొయిన ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్యాన్ని ఎలా పంచుకొవాలి అన్న విషయం గురించి వాదించుకోవటం మొదలెట్టారు. అప్పటికే ఆస్ట్రియా రష్య మద్యలొ గొడవలు ఉండేవి. ఫ్రన్స్-జర్మని మద్యలొ పరస్పర అపనమ్మకాలు ఉండటం. ఫ్రన్శ్ బ్రిటీష్ వాల్లకి చారిత్రాత్మకంగా శత్రువు కావటం. పెరుగుతున్న జర్మన్ సైన్యం చూసి బ్రిటీష్ వాల్లు అప్రమత్తం అవ్వటం అన్ని అవంతకవె జరిగిపొయాయి. ఈ సమయంలో యుద్దం చెసుకొవటానికి ఒక కారనం కొసం ఎదురుచూస్తున్నప్పుడు సెర్బియ కి చందిన ఆర్చుడ్యుక్ ఫ్రాంజ్ ఫెర్డినండ్, సరజివో అన్న ప్రాంతంలో, 1914 వేసవిలో చంపవెయబడ్డాడు. ఆస్ట్రియ సర్బియ పై యుద్దం ప్రకటించింది. దాంతో పాత కొపాలను గుర్తు తెచుకొని ఇరొపా లోని గొప్ప శక్తులన్ని రెండు గా చీలిపొయ్యి, యుద్దాలు ప్రకటించుకున్నాయ్. జపాన్, బల్గేరియ, గ్రీస్, పొర్చ్యుగల్ , యునైటెడ్ స్టేట్స్ మెల్లిగా యుద్దం లొకి అడుగుపెట్టాయి. టెక్నాలజి అభివృద్ది చెందటం, కొత్త ఆయుధాలు కనుగొనటం ఇవన్నీ ఈ యుద్దాన్ని ఒక భయంకర వేదిక పై నిలబెట్టాయి. ఎన్నో రోజులు యుద్దాలు జరగటం తో యుద్దానికి వెల్లిన సైనుకులు వివిధ అంటురోగాల బారిన పడి ప్రాణాలు కోల్పోయారు. విష వాయువు, యుద్ద-టాంకులు, ఆకాశపు యుద్దాలు, విస్ఫొటక పదార్థాలూ మానవ జీవనాన్ని అల్లకల్లోలం చేసాయి. వర్డన్ లో 315,200 ఫ్రెంచు సైనుకులు, 280,000 జర్మన్ సైనుకులు ప్రాణాలు కోల్పోయారు. సొమ్మీ లో బ్రిటీష్, జర్మన్ సైనుకులు కలిపి మొత్తం 800,000 మంది ప్రాణాలు కోల్పోయారు. నాలుగు సంవత్సరాలు అలుపెరుగకుండా రక్తపు కాలువలు పారాయి. చివరికి తన మాత్రుభూమి లో కుడా విప్లవ శక్తులు నిద్రలేవటం, యుద్దం లో ఎందరో సైనుకులని కోల్పోవటం చేత, ఇంక ఎలాగో ఓడిపోతాం అని అనుకున్న జర్మన్ నాయకులు, లొంగిపోయారు. మొత్తం కోటి మంది ప్రానాలు పొట్టనపెట్టుకున్న ఈ యుద్దం 1918 లో నవంబర్ లో ఒక కొలిక్కి వొచ్చింది. జర్మన్య్, ఆస్ట్రియ-హంగేరి సర్వ నాశనం అయ్యాయి. ఎడ్వర్ద్ థామస్ (1878-1917) వెల్ష్ రచయిత. పందొమ్మిదేల్ల వయసుల తొలి పుస్తకం ప్రచురితమయ్యింది. కాని ముప్పైఆరు సంవత్సరాల వయసు వరకూ రాబర్ట్ ఫ్రాస్ట్ తనను రాయమని ప్రోత్సహించే వరకు అరకొరగా కవిత్వం రాసాడు. గొప్ప కవి గా పేరుతెచ్చుకున్నాడు. 1917, ఈస్టర్ సండే రోజు ఈయనను చంపేసారు. 1920 వరకు థామస్ కవితల పుస్తకం బయటకి రాలేదు. థామస్ ఈ కవితలో, యుద్దం తనవారందరినీ తనకు దూరం చేసి, చావుకు దెగ్గర చేయటం వల్ల కలిగిన బావోద్వేగం గురించి చెప్తాడు. వర్షం నా పై, నా అమానుష గుడిసె పై, నా ఏకాంతం పై వర్హం, అర్ధరాతి వర్షం, కౄర వర్షం నేను చచ్చిపోతాను అని గుర్తుకుచేస్తూ అప్పుడు వర్షాన్ని వినలేను అని, నేను ఈ ఏకాంతంలో పుట్టినప్పటికంటే శుబ్రంగా నన్ను కడిగినందుకు దానికి క్రుతజ్ఞత చెప్పలేను అని, నేను చచ్చిపోతాను అని గుర్తుకుచేస్తూ. ఇక్కడ కుర్చోని ప్రార్థిస్తున్నాను ఇప్పటివరకు నా చేత ప్రేమింపబడిన ఎవ్వరూ నాలా మేలుకోని , చావుకోసం వేచి చూస్తూ , ఒంటరిగా, వర్షాన్ని వింటూ, బాధ తోనో, జాలి తోనో చావూబ్రతుకుల మధ్యలో నిస్సహాయంగా విరిగిపోయిన వేనువుల మధ్య పారే చల్లటి నీరులా, ప్రపంచంలోని అన్ని ప్రేమలు కరిగించేసి కేవలం చావుపై ప్రేమను నాలో నింపిన వానలో తడుస్తూ, ఉండకూడదు అని. ఓ హింసాత్మక తుఫాను, ఇది నిజమేనా ప్రేమ ఎప్పుడు ఖచ్చితంగానే ఉంటుందా, ప్రేమలో ఆశాభంగం ఉండదా? గీయుం అపాలినైర్ (1880-1918) ఫ్రాన్స్ లో పెరిగాడు. అపాలినైర్ తొందరగానే ఒక అభ్యుదయ కలలను కాపాడే పడ్డాడు. "సర్రియలిసం" అన్న పదాన్ని మొట్ట మొదటి సారి వాడిన కవి. 1916 మార్చ్ లో యుద్దంలో గాయాలబారిన పడి అవస్తపడ్డాడు. 1918 లో ఇంఫ్లుఎంజ అంటురోగం రావటంతో కనుమూసాడు. వీడుకోలు ఈ చిట్టి మొక్కలన్నిటినీ సమూహపరిచాను నీకు గుర్తుకుందా, ఆకురాలే కాలం చనిపోయింది ఈ భూమి పై, ఒకరినిఒకరం ఇంక కలుసుకోలేము సమయపు సువాసనా, ఓ చిట్టి మొక్క- నేను మిమ్మల్ని ఎప్పటికీ గుర్తించుకుంటాను. పోస్ట్ కార్డ్ నేను ఈ గుడారం లోంచి రాస్తున్నాను ఎండా కాలపు రోజు నీడ అయ్యే సమయంలో ఉనికి వాదిపోవు ముందు కాల్పులు-ఎదురుకాల్పుల మద్యలో లేత నీలం రంగు ఖగోలంలో అకస్మికంగా పూలు వికసించాయి. గాట్ఫ్రైడ్ బేన్ (1885-1956) జర్మన్ భావప్రకటనవాద కవి (Expressionist). సామ్యవాద వ్యతిరేకి. నాజీలు 1933 పదవిలోకి వొచ్చినప్పుడు చాల సంబరపడ్డాడు. కాని తిరిగి తన తప్పును తెలుసుకొని చాల ప్రాయశ్చిత్తపడ్డాదు. నాజీ ప్రభుత్వం ఈయనపై అపనమ్మకం పెంచుకుంది. 1943 వరకు ఇతని రాతలని బహిష్కరించింది. బ్రెక్ట్ తర్వాత చాల పేరుగాంచిన జర్మన్ కవి, బేన్. 1956 లొ చనిపోయారు. ఆపద తెలుసుకో, నేను కౄరమైన రోజులు గడిపాను, నేను ప్రవహించే సమయాన్ని. రాత్రి నా కనురెప్పలు ఆకాశం-అడవి లా మూసుకుంటాయి, నా ప్రేమకు కొన్ని పదాలే తెలుసు: నీ రక్తంలో ఉన్నది నాకు ఇష్టం. జార్గ్ ట్రక్ల్ (1887-1914) అద్భుతమైన కవి. యుద్దం ముందు రిల్క్ తో సమానమంగా రాసిన కవి. 1914 లో ఆస్ట్రియన్ సైన్యంలో మందుల వ్యాపారి గా పని చేసాడు. గ్రడెక్ లో ఆస్ట్రియ ఓడిపొయ్యినప్పుడు థొంబై మంది గాయపడినవారిని చూసుకోవటానికి అతన్ని నియమించారు. గాయాల నొప్పి తట్టుకోలేక తన కల్ల ముందరే ఆత్మహత్య చేసుకోవటం చూసాడు. ఇవన్నీ చూసి తనే ఆత్మహత్య చేసుకోవటానికి ప్రయత్నించాడు. చివరికి ఆయన్ను పిచ్చీఅస్పత్తిరిలో చేర్పించారు. అక్కడ కుడ కొకైనె ని ఎక్కువ మోతాదుల్లో ఎక్కించుకొని, ప్రాణాలు కోల్పోయాడు. రాత్రితో శ్రుంగారం నక్షత్రాల కుటీరం కింద, ఓ ఒంటరి మనిషి అర్ధరాత్రి నిశబ్ధంలో నడుస్తాడు. కలల నుండి ఒక పిల్లాడు కలతగా నిద్రలేస్తాడు బూడిద రంగు మొహం చంద్రబింబంలో వ్యర్థమవుతున్నప్పుడు. కడ్డీల కిటికీ వెనకాల మతిస్థిమితంలేని మహిల జుట్టు విరబోసుకొని ఏడుస్తోంది. వారి అందమైన ప్రయానాన్ని కొనసాగిస్తూ సరస్సుపై ప్రేమికులు తేలుతుంటారు. మధువు తాగుతూ బలహీనపడుతున్న హంతకుడు నవ్వుతాడు, బాధపడుతున్న వారిని చావు భయపెడ్తుంది. శిలువపై రక్షకుని వేదన ముందు దెబ్బలు తగిలి, నగ్నంగా ఒక సన్యాసిని ప్రార్థిస్తుంది ఒక తల్లి నిద్రలో ప్రేమగా పాటపాడుతుంటే సంతృప్తికరంగా రాత్రిని చూస్తూ బిడ్డ దాన్ని వింటూ ఉంటుంది. వేశ్యగౄహం నుండి నవ్వులు మెల్లిగా ఆగిపోతాయి. కింద, ఒక వీధి లో, పూటకూళ్ల ఇల్లు పక్కన, వీధి దీపం వెలుగులో చనిపోయిన వాల్లు వారి తెల్ల చేతులతో గోడలకు నీషబ్ధ రంగు వేస్తారు. నిద్రపొయ్యే వారు ఇంకా గొణుగుతూనే ఉంటారు గ్రడెక్ (Trakl's last poem) గ్రీష్మ ౠతువు సాయంత్రం,మారణాయుధాలతో అడవులు ధ్వనిస్తాయి, సూర్యుడు బాధతో కిందకు జారిపోతాడు సువర్న పల్లాల పై, నీలం రంగు సరస్సుల పై. రాత్రి చనిపోతున్న వీరులను, వారి విరిగిపోయిన బాధల పాటలనీ దెగ్గరకు తీసుకొని ఓదారుస్తుంది. కోపంతో రగిలిపోతున్న దేవుడు అయిన చల్లటి చంద్రుడు జీవించే మైదానం పై నిషబ్ధంగా సమూహమైతాయ్,ఎర్రటి మేఘాలు. అన్నీ దారులూ చీకటిలో క్రుల్లిపోతాయి. బంగారపు కొమ్మలున్న రాత్రి కింద, ఒక సోదరి నీడ కుంటుకుంటూ వస్తుంది, వీరుల ఆత్మలని, వారి రక్తపు తలలనీ పలకరించటానికి, ఇంకా గ్రీష్మ ౠతువు యొక్క చీకటి వేణువు పాడుతూనే ఉంది. ఓ సగర్వ దుఖమా, ఈ రోజు ఆత్మయొక్క వేది అగ్నికి ఒక కొత్త నొప్పి తెలిసింది- తన మనవల్లు ఇంకా పుట్టలేదని. .

by Si Ra



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1qersXj

Posted by Katta

Si Ra కవిత

Si Ra// ఫోన్ కాల్ // 18-6-14 ఎలా ఉన్నావ్? నేనా, నాకేం, బాగనే ఉన్నా. నన్ను గుర్తుపట్టవ్ అనుకున్నా మన ఇద్దరి మధ్యలో ఎన్నో దూరాలు వొచ్చి అగాధాల విత్తనాలు నాటాయి గా. అది కాదు కానీ, ఈ మధ్య వర్షాలు కురవట్లేదు ఏంటి? కొంచమన్నా తడిస్తే బాధలు కరిగిపోతాయని ఆకాషాన్ని చూస్తూ రోజులు రోజులు గడిపేస్తున్నా. అవును పక్షులన్నీ ఎక్కడికి వెల్లిపోయాయ్, మనల్నందరినీ నిర్మానుషంలో వదిలిపెట్టి, నీకేమన్న చెప్పాయా? మర్చిపొయా, నిశబ్ధం నన్ను ఊపిరి పీల్చుకోనివ్వట్లేదు ఈ మధ్య, ఆలోచనలు నిరంతరాయంగా ప్రవహిస్తూనే ఉన్నాయ్, అదేంటో, ఎక్కడో నా గదిలోనేను కూర్చొని ఉన్నా, సముద్రపు ఘోష వినిపిస్తోంది. చాలా భారంగా కదులుతోంది సమయం ఇంటి వెనకాల నాటిన పూలచెట్టు, తన పూలనన్నిటినీ రాల్చేసి ఇంక నాకు ఈ లోకంతో సంబంధం లేదు, ఇంక ఏ పువ్వునీ నా పై మొలచనివ్వనూ అని, మొండి చేస్తోంది. అయినా నాకు ఏదో ఒకటి ఎప్పుడూ ఉంటుంది లే నువ్వు ఫోన్ చేసిన సమయంలో కుడా, ఈ బాధల గురించి ఎందుకు, వేరే విషయాల గురించి మాట్లడదాం. అవునూ, ఈ మధ్య బాగ కలలు కంటున్నావ్ అంట గా నువ్వు, కిటికీ పక్కన కూర్చొని కవిత్వం రాస్తున్నావ్ అంట, ఇంకా, సాయంత్రాలు ఒంటరిగా సూర్యుడు అస్థమించే చోటుకు నడుచుకుంటూ వెల్లిపోతున్నావ్ అంట, బాగా నవ్వుతున్నావ్ అంట, అప్పుడప్పుడు తెలియకుండానే ఏడుస్తున్నావ్ అంట, నీలోనువ్వే మాట్లాడుకుంటూ ఉంటావ్ అంట, వర్షాకాలంలో, రాత్రులు ఒంటరిగా కూర్చొని వర్షాన్ని వింటూ ఉంటావ్ అంట, నాకు అన్నీ తెలుసు నీగురించి, నీ వైపు నుండి వస్తున్న గాలులు, నీ గురించి రహస్యాలు నాకు ఎప్పుడూ చెప్తుంటాయి. సరెలే, ఇంక సెలవు, నేను వెల్లాలి నీ సమయాన్ని నేను వృధా చెయ్యలేను వాస్తవంలో కలుసుకున్నప్పుడు మిగతా విషయాలు మాట్లాడుకుందాం.

by Si Ra



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/ST1sUX

Posted by Katta

Si Ra కవిత

Si Ra// అకస్మిక ప్రేమ కవిత // 16-6-14 గందరగోలం మధ్యలో చాలా రోజుల తర్వాత కలుసుకున్నాం, మాట్లాడాలి అనుకున్న మాటలన్నీ గొంతులోనే గడ్డ కట్టాయి. శబ్ధాల మధ్యలో మా ఇద్దరి ప్రాణాలూ చుట్టూ అల్లుకున్న నిషబ్ధ అడవిలో తప్పిపోయాయి. అప్పుడే వర్షం కల్లోలం సృశ్టించి, ఎండని పొట్లం కట్టుకోని పారిపోయింది. కొన్ని రోజులుగా వెతుకుతున్నా దొరకని ఒక తాళంచెవి అకస్మికంగా దొరికినట్టు, తను నవ్వింది. ఎన్నో నిషబ్ధ రాత్రులు మూతపడి ఉన్న ఒక తలుపు తెరుచుకున్నట్లూ, జోబీ లోంచి ఒక కాగితం తీసాను. దాన్ని లొపలికి బయటకి మడిచి ఒక పడవ చేసి తనకు ఇచ్చాను, తను ఆ పడవని విప్పి ఖాలి కాగితం నా చేతిలో పెట్టింది. ఆ కాగితాన్ని తీసుకొని ఒక ప్రేమ కవిత రాసి తనకు ఇచ్చాను, తను దాన్ని లొపలికి బయటకి మడిచి నాకొక పడవ చేసి ఇచ్చింది.

by Si Ra



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1votaYh

Posted by Katta

Si Ra కవిత

Si Ra// Dynamics of Stagnancy and mechanism of poetry // 13-6-14 రోజూ ఒకే ప్రదేశంలో కుర్చొని కవిత్వం రాస్తాం. వేరే ప్రదేశానికి వెల్లి రాసినా మన రచనలపై విశ్వాసం లేనితనం మనల్ని ఆవహిస్తుంది.(ఒక వేల వెల్లిన ఆ ఇంకొక ప్రదేశమే మిమ్మల్ని మీ సాధారణ-తనం నుండి విడుదల చేస్తే మొత్తం గా కొత్త అనుభవాన్ని అనుభూతి చందుతారు. అప్పుడు కవిత్వం రావటం సాధరనం, దాని గురించి ఈ వ్యాసం చివర్లో చెప్తాను* ). అదే కేలెండర్, అదే గడియారం, అవే గోడలు. కాని ఒకొక్క కవిత్వంలో ఒకొక్క సందర్భం, స్థలం, సమయం. సముద్ర గర్భం పై కురుస్తున్న వర్షం గురించి రాస్తాం. ఎముకలు కరిగే లాంటి ఎండ గురించి రాస్తాం. చేదించలేని చీకటి గురించి రాస్తాం, మారుతున్న ౠతువుల గురించి రాస్తాం. ఎప్పుడూ అదే నవ్వు తో ఉన్న, కలవని ముత్తాత ప్రతిమను చూస్తూ, అదే ఫేను శబ్ధం వింటూ, అదే నిశబ్ధంలో కూరుకుపోతూ. ఇన్ని ప్రదేశాలకు మనం ప్రయానం చేస్తుంటాం కానీ ఒకే ప్రడదేశం లో కుర్చోనిఉంటాం. దీనిగురించి ఆలొచిస్తుంటే టక్కుమని అనిపించింది, మనం కవిత్వం ద్వారా చలనం అనేది మరిచిపొయిన వస్తువులతో ఒక రకమైన సంబందం ఏర్పరుచుకుంటాం. ఆ వస్తువు కదలిక-లేని తనం లో మనం కదులుతాం, దాంత్లో ఒక విశ్వాన్నే కనుక్కునేకి ప్రయత్నిస్తాం. ఎక్కువ సార్లు ఆ వస్తువు లోకి పరకాయ ప్రవేశం చేస్తాము కుడా, తెలియకుండానే. ఆ వస్తువు పరిస్తితిని మన ఆనందానికో, బాధకో ముడి వేసి మనగురించి మనమూ, కొత్త విశయాలు కనుక్కుంటాం. ఈ రకంగా ఆ వస్తువుతో ప్రేమలో పడతాం. కవిత్వం మన లోపల జరిగే అలజడి అయినా, కవిత్వం శూన్యం లోంచి పుట్టదు. కవిత్వం పగటికల లాంటిది. ప్రపంచంలో ఏ ప్రదేశమైనా పగటి కలలు కనటానికి, అనుకూలంగానే ఉంటుంది. పగటికలని పోషించటానికి తనవంతు మద్దతు ఇస్తుంది. నిజానికి కవిత్వం రాయటం పగటి కలలు కనటం రెండిటికీ ఆలొచనా విధానం ఒకే రకంగా ఉంటుంది. పగటికలలుకనే ఎవరైనా కవిత్వం రాయగలరు. కాని ఎక్కడ అందరికి కష్టం అవ్తుంది అంటే పూర్తి చేతనం తో పగటికలను కనటం అనే దెగ్గర. అచేతనంగానో, ఉపచేతనం గానో కనిన పగటికలని కవిత్వం రాయలేము. అలా పూర్తి చేతనతో ఉండటం అనేది చుట్టూ ఉన్న పరిసరాలతో, వస్తువులతో ఒక రకమైన ప్రేమలో పడితే తప్ప చెయ్యలేము. ఒక కవి నిర్వానం అన్న స్థాయికి రావలంటే తను ఎలాంటి ప్రదేశానికి వెల్లినా ఆ ప్రదేశంలోని వస్తువులతో ప్రేమలో పడిపోవటం తనకు తెలుసుండాలి. ఆ ప్రదేశం లోని వస్తువుల అచేతనంలో ఒక కదలికను కనుక్కోవగలగాలి. బహుశా ఇలాంటి ఆలొచన నుండే పుట్టింటుంది శ్రీశ్రీ -కుక్కపిల్ల అగ్గిపుల్ల సబ్బుబిల్ల, ఆరటితొక్క, హారతి పల్లెం- అన్నీ కవితా వస్తువులే అన్న ఆలొచన. అన్నిటిలోనూ కవి కనుక్కొవాల్సిన ఒక చలనం "నీ వైపే చూస్తూ ఉంటాయ్, తమ లోతును తెలుసుకోమంటాయ్". *ఒక కొత్త ప్రదేశానికి వెల్లినప్పుడు మనకు తెలియకుండానే మనం పూర్తి చేతనటో ఆలొచిస్తుంటాం. మొదటి సారి మనకు కలిగిన అనుభూతి మనకు ఎక్కువకాలం గుతుందటానికి కారనం అదే. మొడటి సారి బస్సు ఎప్పుడు ఎక్కాము, మొదటి సారి ఒంతరిగా యెప్పుడు ప్రయానించాము, మొడటి సారి సముద్రాన్ని చూసినప్పుడూ, అలాంటి సమయాల గురించి మనకు తెలిసో తెలియకనో ఒక జ్ఞాపకం ఉంటుంది. అందుకే ఆ ప్రదేశం గురించి సులభంగానే కవిత్వీకరించేయ గలుగుతాం. కవిత్వం మన ఆలొచనలను విడుదల చేసే ఒక పద్దతి. అలాంటి కొత్త ప్రదేశం, సాధారన తనం నుండీ మనల్నే విడుదల చెస్తుంది కాబట్టి, కవిత్వం కేవలం అలాంటి సమయాల్లో ఉపఫలం మాత్రమే.

by Si Ra



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1oqvKNS

Posted by Katta

Si Ra కవిత

Si Ra// సర్రియల్ కవిత // 13-6-14 ఆ రోజు ఒక కవిత నన్ను రాసింది పగలు, నాలో నిద్రలేచి ఒల్లువిరుస్తూ ఆవులించింది. కల్ల-అద్దాలు, కల్లని వేసుకున్నాయ్. నన్ను, కిటికీ తెరిచింది, ఆకాశం, పక్షి కంటిలో రెక్కలు కొట్టింది. మెల్లగా వెలుతురుని పరుచుకుంటు, చుట్టూ ఉన్న ద్రుష్యాలు నన్ను చూస్తూ నిలిచిపొయ్యాయి. గోడ మీద తగిలించిన గడియారం నా కంటిని పదే పదే చూస్తోంది. కాఫీ నన్ను వూపుకుంటూ తాగింది. ఏదో చెప్పుడు చేస్తొంది అని చూస్తే ఖాలి రోడ్డుపై రాలిన ఆకులని ఊడుస్తూ గాలి. ఒక మూలనుండి మియావ్ అనే శబ్దం పిల్లి లా నిశబ్దంగా తొంగి చూసింది. తడిగా ఉంది ఆకాశం; రాత్రంతా భూమి, ఆకాశం పై వాన కురిపించింది. ఆ రోజు పాంటు నా కాల్లని, షర్టు నా నలిగిపోయిన శరీరాన్ని ధరించాయి. అద్దం నన్ను చూస్తూ తల దువ్వుకుంది. జోబీలో శూన్యం గలగల మంటూ మోగింది. నా నీడ కదిలినట్లు నేను కదులుతున్నానో నేను కదులుతున్నప్పుడు నా నీడ కదులుతొందో అని ఆలోచనలో పడిపొయిన నన్ను ఒక కవిత రాసింది.

by Si Ra



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1lelIHl

Posted by Katta

Si Ra కవిత

ఆర్మేనియన్ జినోసైడ్ ------------------------ జినోసైడ్ అంటే- ఒకసమూహాన్ని ప్రణాలికాబద్దంగా నిర్మూలించటం. 20వ శతాబ్ధంలో మొట్టమొదటి జినోసైడ్ ఇది. రెండు కోట్లమందికి పైగా ప్రజలు ప్రాణాలు కోల్పోయారు. దీనికి ఫలితంగా ఆర్మేనియన్ ప్రజలు వారి చారిత్రాత్మక జన్మభూమిని కోల్పోయారు . మూడు వేల సంవత్సరాల నుండి ఆర్మేనియన్లు మెడిటరెనియన్ సీ, బ్లాక్ సీ మరియు కస్పియన్ సీ ల మద్యలొ, తూర్పుభాగం లో, ఐరొపా, ఆఫ్రిక, ఆసియా ఖండాలు కలిసేచొట నివసించేవారు. ఇప్పుడు ఆ ప్రాంతాన్ని అనటొలియ అంటున్నాం. యెప్పటినుండో ఇక్కడి వాసులు వారి అస్థిత్వాన్ని,సంస్కౄతి ని కాపడుకుంటూ వొచ్చారు. 11వ శతాబ్ధంలో, టర్కులు ఆర్మేనియపై దాడి చేసి ఆక్రమించారు. 18వ శతాబ్ధానికల్లా, టర్కులు మెల్లగా బలహీనమయ్యారు. బాగా చదువుకున్న ఆర్మేనియన్లు రాజకీయ సంస్కరనలపై ప్రభుత్వం మీద వొత్తిడి పెట్టారు. కిరాతకుడైన టర్కు సుల్తాన్ లక్ష మంది ఆర్మేనియన్లను చంపించాడు. కాని సుల్తాను రొజులు దెగ్గర పడ్డాయి. "యంగ్ టుర్క్స్" అనే ఒక సంస్కరనా- ఆలొచనలు ఉన్న టుర్కు జాతియవాదులు సుల్తాన్ని ఎదిరించి అందరికీ కనీస హక్కులను కల్పించారు. కాని ఈ జాతియవాదమే తిరిగి ఆర్మేనియన్లను పొట్టనపెట్టుకుంది. ఈ జాతియవాదులు తమ రాజ్యాన్ని, తమ జాతిని విస్తరించే పనిలో పడ్డారు. ఈ క్రమంలో వల్లకు అడ్డు ఉన్నది 10% కూడా లేని రెండు కొట్ల ఆర్మేనియన్లు. అప్పుడు వొచ్చిన మొదటి ప్రపంచ యుద్దం లో, టర్కులు సెంట్రల్ పవర్స్ (జర్మని మరియు ఆస్ట్రియ-హంగెరి) వైపు యుద్దం చేసారు. 1909 నుండి 1918 మద్య కాలంలో జరిగినదే ఈ జెనోసైడ్. టర్కుల జాతియవాద దాహం దీనికి మూలం. ప్రభుత్వం అత్యంత కిరాతకంగా రెండు కొట్ల మందిని చంపించింది. చిన్నా, పెద్దా లెకుండా, ఆడా మొగా తెడా లెకుండా అందర్ని ఘూరంగా చంపెసారు. చరిత్రలో మొట్టమొదటి సారి, ఆధునిక టెక్నొలజి , సైన్సె ఎంత మారనకాండ స్రుశ్టించగలవో తెలిపినది ఆర్మేనియన్ జేనొసిడె. అందుకే దీన్నే మొట్టమొదటి ఆధునిక మారనఖాండ అనికుడా అంటారు. --- సియమంటో (1878- 1915) బాగా చదువుకున్నాడు. ప్రపంచంలోని ఎన్నో ప్రదేషాలని చూసాడు. 1909 లో ఆర్మేనియన్ల మొదటి జెనోసిడ్ జరిగినప్పుడు, "నా స్నెహితుడు నుండి రక్త కబురు" అనే కవిత్వ పుస్తకాన్ని రచించాడు.రాజకీయ కార్యకర్త. ఆప్రిల్ 24, 1915 మిగిలిన ఎందరో కార్యకర్తలు, మెధావులు, రచయితలు, కలాకారులతో పాతు, ప్రభుత్వం హత్య చెసింది. వారిలో సియమంటో ఒకడు. నా కన్నీల్లు నా ముత్తాతలు నడిచిన చోట, స్వచ్చమైన రెక్కలున్న కలతో, ఒంటరిగా నేను; అందమైన జింకవేసే తేలికైన అడుగులు నావి, సంతొషంతో హౄదయం పులకరిస్తోంది; ఆ పాతరోజుల గొప్ప వెలుగు లో, నీలాకాషాన్ని గొంతువరకూ తాగి గంతులేశాను, స్వర్నాలతోనూ, ఆశలతోనూ నిండాయి నా కళ్ళు,నా ఆత్మ దైవత్వంతో వెలిగిపొయింది. మా తోటలోని చెట్ల నుంచి,ఎన్నెన్నో బుట్టల పండ్లను ఎండాకాలం నాకు బహుకరిస్తుంది- ప్రతి పండూ మా ప్రాంతం లో పెరిగేది. అందమైన, రాగవంతమైన, సన్నని చెట్టు నుండి, నిషబ్ధంగా కొమ్మని తెంచేస్తాను,వెణువుతో పాటలు తయారుచేసుకొవటానికి. నేను పాడుతాను; రత్నాల వెలుగులు, పాత ఇంటినుండి వొచ్చిన పిట్టలు, పగల్లు, రాత్రులనూ నింపే స్వర్గలొకపు బావులనుండి వస్తున్న రాగాలూ, నా సోదరి కౌగలింతలాంటి చల్లటి వుదయపు గాలులు, అన్నీ నా అనందంతో పాలుపంచుకున్నాయ్, నాతో పాటి పాడాయ్. ఈ రోజు రాత్రి కలలో , మల్లి నా తీయటి వేణువుని తీసుకున్న; నా పెదవులపై అది ఒక ముద్దు పెట్టింది, పాతరొజులకి చెందిన ముద్దు. ఇప్పుడు ఆ జ్ఞాపకాలు అన్నీ గుర్తుకురాగానే, నాకు వూపిరి ఆడటం ఆగిపొయ్యింది, పాటల బదులు, కన్నీల్లు ఒకొక్క బొట్టుగా జారి కాలువలుకట్టాయి . ---- నాట్యం ఆర్మెనియన్ల ప్రాణాలు ఇంకా పూర్తిగా పోని రోజులవి బూడిదతో నిండిన మైదానంలో ఒక జర్మన్ మహిల,కన్నీల్లని అనిచిపట్టుకొని ఆమె చూసిన ఘొరం గురించి ఇలా చెప్పింది- “ఇదిగో, చెప్తున్నాను కదా ఈ విశయం, దీన్ని నా సొంత కల్లతో చూసాను. వెనక ఉన్న నరకపు కిటికీ లోంచి, పల్లని గెట్టిగా బిగబెట్టుకొని, చూసాను నా కరుణలేని కల్లతో: బార్డేజ్ పట్టణం బూడిద కావటం. చెట్టంత ఎత్తుగా పరచబడ్డ శవాలను. నీల్లలో, కొలనుల్లో, కాలువల్లో నిత్యం చెప్పుడు చేసే ఆర్మేనియన్ ల జాతి రక్తం నాకు ఇంకా వినిపిస్తొంది. భయపడకు, నేను ఏం చూసానో ఇంకా చెప్పనేలేదు, ఒక మనిషి ఇంకొక మనిషికి ఎంత ఘోరం చెయగలడొ ఇంకా చెప్పాలి. అంతా స్మశానం అవ్వటానికి రెండు రోజుల ముందు జరిగిన సంఘటన.. కత్తితో పొడచబడ్డ ఒక పాపను చూస్తూ, నా గదిలో రాత్రి నుండి పగలుదాక, కన్నీటితో చావును తడుపుతూ గడిపాను. అకస్మికంగా దూరం నుండి- బూతు పాటలు ద్రాక్ష తోటలో ఇరవయ్ మంది వధువులపై, కొరడా జులిపిస్తున్న, ఒక నల్లటి సమూహం. మెల్లగా ప్రానాలు వదులుతున్న ఆ గదిలోని పాపని గడ్డి పరుపుపై వొదిలేసి, బాల్కని కిటికీ దెగ్గరకు వెల్లాను అప్పటికే ఆ సమూహం చెట్ల గుబురుగా, అయ్యింది. వాల్లలొని ఒక మానవ మౄగం అరిచాడు- “నువ్వు నాత్యం చేసి తీరాల్సిందే మా డప్పుల శబ్దానికి నువ్వు ఆడాల్సిందే”నని. ఆ స్త్రీల చర్మం పై కొరడాలతో కొడ్తారు. ఒకరి చెయ్యి ఒకరు పట్టుకొని, ఆ వధువులందరూ సర్కిల్-డాన్స్ చెయ్యాలంటారు. అప్పుడు, నాకు అసూయ పుట్టింది, ఇంట్లో చనిపొతున్న ఆ పాపను చూసి, తను, చిన్నగా గొనిగినట్టూ ప్రపంచాన్ని తిట్టేసి తన ఆత్మని నక్షత్రాలకు ఇచ్చేసింది. నేను మాత్రం ఏమి చేయలేక నిలుచుండిపొయాను. “ఆడు” అని అర్చారు వాల్లు, “చచ్చే దాక ఆడు,జాతిలేని దానా మాకోసం నవ్వుతూ ఆడు, నీ స్తనాలు ఎగిరేలా! మిమ్మల్ని ఎవరూ పట్తించుకోరు ఇప్పుడు, నగ్నమైన బానిసలు మీరు మేమందరం ఎదురుచూస్తున్నాం, అందుకే ఆడండి, ఫక్కింగ్ స్లట్స్. ఆ ఇరవై అందమైన వధువులూ నేలకొరిగారు. “లెయ్యండి,” ఆ మంద అర్చింది వారి కత్తులతో భయపెడుతూ. అప్పుడు ఎవడో కిరొసిన్ తెచ్చాడు. మానవ ధర్మమా, ఇదిగో నీ మొహం పై నెను ఉమ్మేస్తున్నను. ఆ వధువులపై కిరొసిన్ పోసారు. “ఆడండి” వాల్లు గెట్టిగా అరిచారు అరేబియలో ఏ మూల వెతికినా ఇంత సువాసన దొరకదు” అంటూ ఒక కాగడాతో వారి నగ్న దేహాలను అంటించారు. ఆ కాలుతున్న దేహాలు పొర్లి పొర్లి చావులొకి జారిపడ్డాయి. వెంటనే కిటికీని మూసెసి ఇంట్లో చనిపోయిన పాప దెగ్గరకు వెల్లి అడిగాను- “నా కల్లని నేను ఎలా తవ్వాలి ఇప్పుడు ?” అని ---

by Si Ra



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1xLS0DL

Posted by Katta

Si Ra కవిత

Si Ra // ఒక ప్రశ్న // 11-6-14 ఒక ప్రశ్న ఉంది జీవితం లో దానికి అశాంతి మాత్రమే మిగిలింది. పొద్దున లేచి కఫీ తాగుతూ, పేపర్ చదువుతూ స్నానం చేసి, తిఫిన్ చేసి రేడి అయ్యి,టైంకి ఆఫిస్ వెల్లి అక్కడ సాయంత్రం వరకు పనిచేసి ఇంటికి వొచ్చి, ఒంతరిగా తిని నిద్రపొయ్యే ఒక ప్రశ్న ఉంది. రోజురోజుకి ముస్సలి అవుతూ సూర్యోదయాన్ని, సూర్యాస్తమయాన్ని కఫీ కుప్పు పై ముసురుకుంటున్న మేఘాలని నిశబ్ధాన్నీ, మూయబడ్డ తలుపుని వెలిపోతున్న రైలుని తదేకంగా చూస్తూ, తనకీ ఒక ఈ ప్రపంచం లో ఒక జవాబు ఉంది అని ఆశతో వేచిచూస్తున్న ఒక ప్రశ్న.

by Si Ra



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1oULkNo

Posted by Katta

Si Ra కవిత

Si Ra // ఒక ప్రశ్న // 11-6-14 ఒక ప్రశ్న ఉంది జీవితం లో దానికి అశాంతి మాత్రమే మిగిలింది. పొద్దున లేచి కఫీ తాగుతూ, పేపర్ చదువుతూ స్నానం చేసి, తిఫిన్ చేసి రేడి అయ్యి,టైంకి ఆఫిస్ వెల్లి అక్కడ సాయంత్రం వరకు పనిచేసి ఇంటికి వొచ్చి, ఒంతరిగా తిని నిద్రపొయ్యే ఒక ప్రశ్న ఉంది. రోజురోజుకి ముస్సలి అవుతూ సూర్యోదయాన్ని, సూర్యాస్తమయాన్ని కఫీ కుప్పు పై ముసురుకుంటున్న మేఘాలని నిశబ్ధాన్నీ, మూయబడ్డ తలుపుని వెలిపోతున్న రైలుని తదేకంగా చూస్తూ, తనకీ ఒక ఈ ప్రపంచం లో ఒక జవాబు ఉంది అని ఆశతో వేచిచూస్తున్న ఒక ప్రశ్న.

by Si Ra



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1oULfcw

Posted by Katta

Si Ra కవిత

Si Ra // ఒక ప్రశ్న // 11-6-14 ఒక ప్రశ్న ఉంది జీవితం లో దానికి అశాంతి మాత్రమే మిగిలింది. పొద్దున లేచి కఫీ తాగుతూ, పేపర్ చదువుతూ స్నానం చేసి, తిఫిన్ చేసి రేడి అయ్యి,టైంకి ఆఫిస్ వెల్లి అక్కడ సాయంత్రం వరకు పనిచేసి ఇంటికి వొచ్చి, ఒంతరిగా తిని నిద్రపొయ్యే ఒక ప్రశ్న ఉంది. రోజురోజుకి ముస్సలి అవుతూ సూర్యోదయాన్ని, సూర్యాస్తమయాన్ని కఫీ కుప్పు పై ముసురుకుంటున్న మేఘాలని నిశబ్ధాన్నీ, మూయబడ్డ తలుపుని వెలిపోతున్న రైలుని తదేకంగా చూస్తూ, తనకీ ఒక ఈ ప్రపంచం లో ఒక జవాబు ఉంది అని ఆశతో వేచిచూస్తున్న ఒక ప్రశ్న.

by Si Ra



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1oULhBp

Posted by Katta

Si Ra కవిత

Si Ra // ఒక ప్రశ్న // 11-6-14 ఒక ప్రశ్న ఉంది జీవితం లో దానికి అశాంతి మాత్రమే మిగిలింది. పొద్దున లేచి కఫీ తాగుతూ, పేపర్ చదువుతూ స్నానం చేసి, తిఫిన్ చేసి రేడి అయ్యి,టైంకి ఆఫిస్ వెల్లి అక్కడ సాయంత్రం వరకు పనిచేసి ఇంటికి వొచ్చి, ఒంతరిగా తిని నిద్రపొయ్యే ఒక ప్రశ్న ఉంది. రోజురోజుకి ముస్సలి అవుతూ సూర్యోదయాన్ని, సూర్యాస్తమయాన్ని కఫీ కుప్పు పై ముసురుకుంటున్న మేఘాలని నిశబ్ధాన్నీ, మూయబడ్డ తలుపుని వెలిపోతున్న రైలుని తదేకంగా చూస్తూ, తనకీ ఒక ఈ ప్రపంచం లో ఒక జవాబు ఉంది అని ఆశతో వేచిచూస్తున్న ఒక ప్రశ్న.

by Si Ra



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1oULeFw

Posted by Katta

Si Ra కవిత

Si Ra // ఒక ప్రశ్న // 11-6-14 ఒక ప్రశ్న ఉంది జీవితం లో దానికి అశాంతి మాత్రమే మిగిలింది. పొద్దున లేచి కఫీ తాగుతూ, పేపర్ చదువుతూ స్నానం చేసి, తిఫిన్ చేసి రేడి అయ్యి,టైంకి ఆఫిస్ వెల్లి అక్కడ సాయంత్రం వరకు పనిచేసి ఇంటికి వొచ్చి, ఒంతరిగా తిని నిద్రపొయ్యే ఒక ప్రశ్న ఉంది. రోజురోజుకి ముస్సలి అవుతూ సూర్యోదయాన్ని, సూర్యాస్తమయాన్ని కఫీ కుప్పు పై ముసురుకుంటున్న మేఘాలని నిశబ్ధాన్నీ, మూయబడ్డ తలుపుని వెలిపోతున్న రైలుని తదేకంగా చూస్తూ, తనకీ ఒక ఈ ప్రపంచం లో ఒక జవాబు ఉంది అని ఆశతో వేచిచూస్తున్న ఒక ప్రశ్న.

by Si Ra



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1ld968d

Posted by Katta

Si Ra కవిత

Si Ra // మతిమరుపు //9-6-14 ఈ మధ్య మర్చిపోవటం కూడా ఒక అలవాటైపోయింది అలాగే వెతకటం ఒక సరదా గా మారిపొయింది. ఇప్పుడే ఎక్కడో తెలుపు రంగును చూసాను, అదిగో అక్కడ నా ఏ.టి.యం పెట్టాననుకుంట ఇంతకూ నా ఫోను ఎక్కడుంది ? ఈ టివి రిమోట్ ఎందుకు పెట్టిన చోట అస్సలుండదు? ఇప్పటివరకు నా చెతిలో ఏదొ ఉండాలి కద, అది ఏమయ్యింది? వెతికేకి ఒక పద్దతి ఉంది, చివరిసారి వస్తువును ఎక్కడ చూసావో అక్కడికి వెల్లి దాని పరిస్తితిలో నిన్ను నువ్వు ఊహించుకొని, దానిలాగా ఆలొచించాలి. అప్పుడే అది పోగలిగే ప్రదేశాలకు నువ్వూ పోగలవు అప్పుడే ఆ వస్తువు ప్రపంచాన్ని నువ్వూ చూడగలవు. ఈ మద్య మరి ఎక్కువ అయ్యింది నా మతిమరుపు; ఫ్రిడ్జి లో డబ్బులు పెడ్తున్నాను, కీలు పెట్టే చోట గడియారం పెట్టేస్తున్నాను , సబ్బు పెట్టాల్సిన ప్రదేశంలో కాఫీ గ్లాస్ పెడ్తున్నాను , రాత్రి నిద్రపోవాల్సింది పగలునిద్రపోతున్నాను , వాస్తవంలో చెయాల్సిన పనిని స్వప్నిస్తున్నాను , నేనంతకు నేనే కిక్కిరిసిన మార్కెట్ లో తప్పిపోతూ, తిరిగి నన్ను నేనే వెతుకుతూ, జ్ఞాపకాలలో పాతుకుపోయిన ఒక గుర్తును తిరిగి కనుక్కోని పాతరోజులలోకి పడిపోవటం, అనంత విశ్వంలో నన్ను ఎవరో మర్చిపోయారేమో అని ఆలొచిస్తూ ఆలొచిస్తూ, ఒక ఆలొచన అయిపోవటం, తిరిగి నా భౌతిక రూపాన్ని కనుక్కోవటం, ఇలా నన్ను నేనే మర్చిపొయ్యి , తిరిగి నన్ను నేనే వెతుక్కొవటం. ఈ యాంత్రిక ప్రపంచంలో ఎప్పటికప్పుడు నన్ను నేను నాకు నేను గుర్తుచేసుకొవటానికి మర్చిపొవటం ఒకటే మర్గం.

by Si Ra



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1uM1Jrd

Posted by Katta

Si Ra కవిత

Si Ra// ఓ కవిత గురించి కవిత // 8-6-14 ఇవిగో ఈ అక్షరాలు అంత గొప్పవేమీ కాదు ఈ కవిత చదవకపొయినా నష్టం ఏమీ జరగదు. ఇది కేవలం విసిరేయబడ్డ పదాల సమూహం యాద్రుచ్చికంగా కలిసిన అక్షరాలన్ని అతుక్కోవటం వల్ల ఏర్పడిన నైరూప్య గీతం. దీని అర్థమంటావా, నీల్ల అలజడులకు, శరదౄతువులో రాలిపడుతున్న ఆకులకు, యుద్దంలో తెగిపడే తలలకూ, నిద్రలో ఏడుస్తున్న ముసిలావిడ కన్నీటికి, ఏం అర్థం ఉంతుంది. అందుకే చెప్తున్నా, ఈ కవితని అంతగా పట్టించుకోకు, ఇది నువ్వు చదవాలి అనుకుంటున్న కవిత కాదు. బాధల గురించి, కష్టాల గురించి, ఛిద్రమైన జీవితాల గురించి విప్లవాల గురించి, మార్పుల గురించి, మరో ప్రపంచం గురించి, రొడ్డు పక్కన ప్రవహిస్తున్న ప్రపంచాన్ని చూస్తూ ఇలాంటి అనర్థాల గురించి నిత్యం తనలోతాను మాట్లాడుతూ గడిపే పిచ్చిది ఈ కవిత. ఎప్పుడైతే ఒక వ్యవస్త నిన్ను చింపి ముక్కలుముక్కలు చేస్తుందో ఒక పద్దతి నిన్ను నీ నుండి దూరం చెస్తుందో, ఒక వాస్తవం నీ స్వప్నాలన్నిటినీ కాల్చేస్తుందో నీకు మాత్రమే తెలిసిన జ్ఞానన్ని ప్రపంచపు అజ్ఞానం మింగేయలని చూస్తుందో అప్పుడు వొచ్చి ఈ కవితను చదువు, ఈ కవితలోని అర్థం, రూపం, రాగం అవంతకవే బోధపడుతాయి. అప్పటివరకు ఈ కవిత నీకు రహదారిలో ప్రతి వాహనాన్ని వెంటబడే కుక్కలాగనే కనిపిస్తుంది.

by Si Ra



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/SoX9AL

Posted by Katta

Si Ra కవిత

Si Ra// కమ్మ్యునిస్టు కవిత // 6-6-14 నువ్వు ఈ కవితను చదువుతున్నాను అనుకోవటం,నీ భ్రమ. ఈ కవితే నిన్ను చదువుతొంది. ఈ తెల్లటి పేజీపై తేలుతున్న ఈ కవిత, కవిత కాకముందు ముందు చాలా జీవితాలు గడిపింది, బిచ్చగాని బొచ్చెలో ఎగిరిగంతేసే చిల్లరగా హంతకుడి కత్తిలా, విప్లవకారుడి గాయంలా, అస్తికలుగా, తిరస్కరించిన ప్రేమలేఖగా ఎన్నో జన్మలతరువాత ఇప్పుడు కవిత అయ్యింది. ఈ కవిత, అమాయకురాలు, ప్రపంచం మారుతుందని ఇంకా నమ్మకం తో ఉంది, కోపిష్టి, ఎవరినీ లెక్కచేయదు, నిన్ను కుడా, ఎన్ని సార్లు చచ్చినా దాని బూడిద లోంచి తిరిగిలేస్తుంది, ఎడారిలో ఒయాసిస్ లాంటిది, వెసవికాలంలో వొచిన తుఫాను ఈ కవిత కమ్మునిస్టు మనిఫెస్టొ చదివీ చదివీ పిచ్చిదయ్యిపొయింది, కార్ల్ మార్క్స్ కి తన ప్రేమ విశయం చెప్పాలని జీవితాంతం కలలు కనే ఒక కార్మికురాలు- ఈ కవిత. ఎందుకైనా మంచిది, ఈ కవితతో కొంచం జాగ్రత్తగా ఉండు, లేకపోతే ఇది నిన్ను తడిపేస్తుంది, నిన్ను ప్రేమిస్తుంది, నీతో వాదిస్తుంది, చివరికి నిన్ను మార్చేస్తుంది, నిన్నూ ఒక కమ్మ్యునిస్టు కవితను చేస్తుంది.

by Si Ra



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1i80rze

Posted by Katta

Si Ra కవిత

Si Ra// నిద్ర మాత్ర // 5-6-14 ఇదిగో, దీంట్లోనే ప్రపంచంలోని జోల పాటలన్నిటినీ బంధించారు. నిజం నుండి దూరంగా తీసుకెల్లిపోయే స్వప్నాలు విశ్వంలోని నిషబ్ధం , బిగ్-బేంగ్ కి ముందున్న చీకటి అంతా ఈ చిన్న బిల్లలో అనిచి పెట్టారు. ఇది తిని నీల్లు తాగు, నీ లొకం లో నల్లటి సూర్యుడు వుదయిస్తాడు, శబ్ధాలు ఒకొక్కటిగా చచ్చిపొతాయి. నీ ఒకొక్క ఇంద్రియం, ఒకొక్క దిక్కు లోకి విసరేయబడుతాయి. మెల్లగా కల్లుమూస్తావు. నీ చుట్టూ ఎన్ని మారనహోమాలు జరుగుతున్నా ఎన్ని తలలు తెగిపడుతున్నా, ఎంత రక్తం పారుతున్నా నువ్వు మాత్రం వులుకుపలుకు లెకుండా నిద్రపొతావ్. చుట్టూ యుద్దం జరుగుతున్నా, ప్రపంచమంతా నాశనం అవుతున్నా అత్యంత కిరాతకమైన ఘోరాలు జరుగుతున్నా, మానభంగాలు, హత్యలు, చిత్రహింసలు ఇలాంటివి ఎన్ని జరుగుతున్నా, ఎలాంటివాటికి చలించవు, కనీసం పట్టించుకొవు, చూస్తూ చూస్తూ నే నిద్రపోతావ్. నీకోసమే చెస్తున్నారు ఆ మాత్రని, సామ్రాజ్యవాదులు నిన్ను ఆక్రమించుకోవటానికి ఇంతకంటే గొప్పమార్గం ఉండదుగా, ఎలాగొ నీకు ఇలాంటివన్నీ పట్టవు దీన్ని మింగి, జీవచ్చవంలా చచ్చెదాక నిద్రపో.

by Si Ra



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1jUUHse

Posted by Katta

Si Ra కవిత

Documenting 20th century history through poetry. Here is the blog where I will be posting translations of various poets in a historical order. The first post is about Armenian Genocide. http://ift.tt/1kuB1Bs

by Si Ra



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1kuB1Bs

Posted by Katta

Si Ra కవిత

చరిత్రని చాలా రకాలుగా చదువుకొవచ్చు. ఎన్నో కొనాలనుండి చరిత్రని అర్థం చెసుకొవచ్చు. నిజానికి కవిత్వం తో కూడా చరిత్రని చదవొచ్చు అని కెరోలిన్ ఫార్శ్ తను పదేల్లు కష్టపడి సంకలనం చెసిన పుస్తకం "Against Forgetting- Twentieth century poetry of witness" లో నిరూపిస్తుంది. ఆ పుస్తకం ప్రెరణ తో మన ఫేస్-బుక్ లో కవిత్వం తో చరిత్రలోకి ప్రయానం చెయాలి అనుకుంటున్నాను. న్యాయం, శాంతి అనే రెండు నీతులనుండి పుట్టిన 20వ శతాబ్ధమంతా రక్తం లో మునిగింది అంటాడు ఉరుగ్యుయె కి చందిన చారిత్రకారుడు- ఏడ్యూయార్డొ గెలానో. మల్లీ గొప్ప నీతులనుండి పుట్టిన 21వ శతాబ్ధం కూడా అలాంటి విధ్వంసం వైపే పయనిస్తొంది అంతాడు. ఈ సమయంలో 20వ శతాబ్ధంలో యుద్దాలు, మారనఖాండలు జరుగుతున్న సమయాల్లో ప్రజలు ఎంత నరకం చూసరొ కవులు చెప్తారు. ఎందరొ కవులు యుద్దాల్లొ తమ ప్రానాల్ను అర్పించి అమరులయ్యారు. అలాంటి కవులను అనువాదించి మన చరిత్రను చూసే విధానంలో ఒక కొత్త కొనాన్ని పరిచయం చెయాలనెది నా తాపత్రయం. మిత్రులు సహకరించగలరు. I will be posting translations in the "notes" section of my facebook profile. Interested people, please send friend request with a personal message saying that you are interested about this. Any friend request without the personal message will not be accepted. ps- any personal conversations will not be encouraged. This profile was made because of a reason. Please cooperate the reason.

by Si Ra



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1p709NX

Posted by Katta

Si Ra కవిత

చరిత్రని చాలా రకాలుగా చదువుకొవచ్చు. ఎన్నో కొనాలనుండి చరిత్రని అర్థం చెసుకొవచ్చు. నిజానికి కవిత్వం తో కూడా చరిత్రని చదవొచ్చు అని కెరోలిన్ ఫార్శ్ తను పదేల్లు కష్టపడి సంకలనం చెసిన పుస్తకం "Against Forgetting- Twentieth century poetry of witness" లో నిరూపిస్తుంది. ఆ పుస్తకం ప్రెరణ తో మన ఫేస్-బుక్ లో కవిత్వం తో చరిత్రలోకి ప్రయానం చెయాలి అనుకుంటున్నాను. న్యాయం, శాంతి అనే రెండు నీతులనుండి పుట్టిన 20వ శతాబ్ధమంతా రక్తం లో మునిగింది అంటాడు ఉరుగ్యుయె కి చందిన చారిత్రకారుడు- ఏడ్యూయార్డొ గెలానో. మల్లీ గొప్ప నీతులనుండి పుట్టిన 21వ శతాబ్ధం కూడా అలాంటి విధ్వంసం వైపే పయనిస్తొంది అంతాడు. ఈ సమయంలో 20వ శతాబ్ధంలో యుద్దాలు, మారనఖాండలు జరుగుతున్న సమయాల్లో ప్రజలు ఎంత నరకం చూసరొ కవులు చెప్తారు. ఎందరొ కవులు యుద్దాల్లొ తమ ప్రానాల్ను అర్పించి అమరులయ్యారు. అలాంటి కవులను అనువాదించి మన చరిత్రను చూసే విధానంలో ఒక కొత్త కొనాన్ని పరిచయం చెయాలనెది నా తాపత్రయం. మిత్రులు సహకరించగలరు. I will be posting translations in the "notes" section of my facebook profile. Interested people, please send friend request with a personal message saying that you are interested about this. Any friend request without the personal message will not be accepted. ps- any personal conversations will not be encouraged. This profile was made because of a reason. Please cooperate the reason.

by Si Ra



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1nP4gkx

Posted by Katta

Si Ra కవిత

Si Ra// బండరాయి // 4-6-14 నాకు ఒక మహాత్ముడు తెలుసు, ఓ మెధావి, అది కొండపైన యుగాలుతరబడి ఆలొచిస్తున్న ఓ బండరాయి. కదలకుండా, ఎండనూ వాననూ లెక్కచేయకుండా, దీర్ఘ కాలంగా,ఏ చలించని దేవుడి కోసమో తపస్సు చేస్తున్నట్టూ, ఓ అద్భుత కల మద్యలో నిద్రలేవకూడదు అని బలవంతంగా నిద్రపొతున్నట్లు, విశ్వం గురించి, కాలం గురించి, సత్యం-అసత్యం గురించి ఆలొచిస్తూ అలొచిస్తూ, ఆలొచనల కాలువలో పడిపొయి ఒక గొప్ప సముద్రం లో తన ప్రవాహం కలవాలని, ఆ సంద్రంలో తన ఆలోచన అల అవ్వటం కొసం, తెలియని లోకాలకు నిరంతరాయంగా ప్రయానిస్తొంది, ఆ బండరాయి. ఈ బండ రాయి తన పరిసరాలలోనే ఒక విశ్వాన్ని స్రుష్టించింది, ఎన్నో క్రిములకూ, కంటికి కనబడని జీవులకూ ఆశ్రయం ఇస్తూ; నువ్వు కూడ ఏ బండరాయి కిందో బ్రతుకుతున్న సూక్ష్మ జీవివి అంటూ మానవ విజ్ఞానాన్ని, మానవుని వునికిని వెక్కిరిస్తుంది. రొజూ సాయంత్రం దానిపై నిలబడి సూర్యుడు ఆత్మహత్య చెసుకుంటాడు, దాన్ని చీల్చుకొని నక్షత్రాలు, చెంద్రుడు బయటకి వస్తాయి. ఈ భూమి సూర్యుడు చుట్టూ తిరుగుతుంది అనేది తప్పు అని నిరూపించటానికి దాని దెగ్గర గెట్టి సాక్ష్యాలు ఉన్నాయ్. దానినీడనే దాని ఆత్మ పగలంతా దానిచుట్టూ తిరిగే దాని నీడ, రాత్రి అవ్వగానే ప్రపంచం అంతా వ్యాపిస్తుంది.

by Si Ra



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1kJCGNq

Posted by Katta

Si Ra కవిత

Si Ra// చరిత్ర పుస్తకం // 3-6-2014 ఆ పుస్తకంలో నీకు అక్షరాలు మాత్రమే కనిపిస్తున్నాయెమొ నాకు రక్త కాలువలు కనిపిస్తున్నాయ్! ఆ పుస్తకంలో నీకు కాగితాలు మాత్రమే కనిపిస్తున్నాయెమొ నాకు జీవం ఉన్న అవయవాలు కనిపిస్తున్నాయ్! పేజీలు తిప్పుతుంతె, అర్థనాదాలు వినిపిస్తున్నయ్ ఎక్కడ చూసినా, యుద్దాలు, చీలుతున్న దేహాలు కేకలు, తెగిపడుతున్న చేతులు, చిద్రమౌతున్న నాగరికతలు ప్రతి అక్షరం లో రెండు కత్తులు రాజుకుంటున్న ధ్వని ప్రతి వాక్యం చివర, ఫిరంగి పేలిన శబ్ధం ప్రతి వ్యాసం తర్వాత, తలలు తెగిపడుతున్న చెప్పుడు. సరే అని కొంచం చుట్టు పక్కల చూస్తే యెగరేసిన జండాలు, కాలిపొతున్న దెహాలు దండయాత్రకి బయలుదెరుతున్న సైన్యాలు. గాలి పీల్చుకుంటే, గన్ పవ్డర్ వాసన ఒక సారి పుస్తకం అంతా అల తిప్పి చూస్తే తుపాకి కంటి తో స్వప్నించె విప్లవకారుడి పలకరింపు. భయం వెసి పుస్తకాన్ని దూరంగ విసిరేస్తే అది మాంసపు ముక్క అని ఒక డెగ దాన్ని ఎత్తుకెలిపొయింది.

by Si Ra



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1hvocGK

Posted by Katta