డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ కవిత

కత్తిమండ ప్రతాప్ ....................... || శూన్యంలో నేను || ======================================= ఆకాశంలో తుర్రు పిట్టలు గుంపులు, గుంపులుగా ఎగిరిపోతున్నాయి నా చూపులు మాత్రం శూన్యం గానే మిగిలిపోతున్నాయి ఎర్రటి మేఘాలు కమ్ముకొస్తున్నాయి పక్షులు అలసి గూటికి చేరుకుంటున్నాయి నేను మాత్రం గంజి కోసం ఇంకా చూస్తూనే ఉన్నాను ప్రేగులు శబ్దాలు చేస్తున్నాయి ఆకలి మంటతో.. వీధి చివరన గుడ్లగూబ వెకిలిగా అరుస్తోంది తీతువు పిట్ట రెక్కల చప్పుళ్ళతో రెక్కీ నిర్వహిస్తుంది గబ్బిలం గంపెడాశ తో అటూ -ఇటూ తిరుగుతుంది నేను మెతుకుల కోసం శూన్యంలోకి చూస్తూనే ఉన్నాను చీకటి చిత్రంగా తనవైపు రమ్మని కవ్విస్తుంది మచ్చలచందమామ పైనుండి వెక్కిరిస్తోంది అప్పుడప్పుడు మబ్బులు కప్పుకుంటు కనపడకుండా పోతుంది అప్పుడే అక్కడక్కడా వీధి కుక్కలు ఏడుస్తున్నాయి నా దేహం మాత్రం ఇంకా శోదిస్తోంది నైనాలు పెద్దవి చేస్తూ- ప్రకృతి ఆనవాళ్ళు మాత్రం భయ పెడుతున్నాయి తర తరాలుగా మారని దోపిడీ నర నరాలును పిండేస్తుంది జన్మ వృత్తాతంలో ఎన్నో మజిలీలు నీడలా వెంటాడుతున్నాయి ఆకలి తీరని కడుపులు పేగులు మడిచి డొక్కలో మోకాళ్ళు ముడుచుకుని ఆకలి తీర్చు కుంటున్నాయి ఎన్నో రాత్రులు కళ్ళముందు ఒంటరిగా వెళ్ళిపోతున్నాయి నేను మాత్రం పగలూ ... రాత్రి ... శూన్యాన్నే చూస్తున్నాను ఇప్పుడే కళ్ళు బైర్లు కమ్ముకుంటున్నాయి ------------------------------------------------- మే 18/2014

by డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1mHhJI8

Posted by Katta

Rakshita Suma కవిత

రక్షిత సుమ || ఒక్క సమిధ వెలిగినా చాలు || ధైర్యం ఆరిపోతేనే పిరికితనం చీకటి ఆవరిస్తుంది. నమ్మకం చిగుర్లు రాకపోతేనే అశాంతి మోడుగా నిలబడుతుంది. పగలు పలకరించకపోతేనే రాత్రి పరిచయంలోకొస్తుంది. వేడంటూ జ్వలించకపోతేనే చల్లదనం రాజ్యమేలుతుంది. ఎంతటి అంధకార మధాంద చక్రవర్తివైనా ఓ గుడ్డి వెలుతురినైనా తరిమేయగల చిన్న చీకటి దీపం వెలిగించు చూద్దాం...? శబ్ధపు ప్రకంపనలేవీ లేకుంటేనే నిశ్శబ్ధానికి నెలవుంటుంది నీవెంత పీకల్ని నొక్కేయగల ఉక్కుపాదపు అధికారివైనా ఒక్క గుసగుసను చిద్రం చేసే నిశ్శబ్ధాన్ని తరంగంలా పుట్టించు చూద్దాం.... చేపకు జీవంలేనప్పుడే ప్రవాహం ఈడ్చుకుపోతుంది మనిషికి ఆశ శ్వాసగా లేనప్పుడే చీకటి గుహలు మింగేస్తుంటాయి.... ( నా కవిత్వానికి ధైర్యం చెపుతూ, సహృదయంతో కవిసంగమం వేదిక పై నా కవితలను వినిపించే అవకాశం కల్పించిన అందరికీ పేరుపేరునా నమస్సులు తెలియజేసుకుంటున్నాను.)

by Rakshita Suma



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1gUwW37

Posted by Katta

Chandrasekhar Sgd కవిత

చందమామ వెన్నెల్ని ఎందుకు వెదజల్లుతుందంటే ఆహ్లాదాన్ని మనకు పంచడానికి అనురాగాల్ని మొలిపించడానికి

by Chandrasekhar Sgd



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1gUwVwi

Posted by Katta

Kanneganti Venkatiah కవిత

మహానేత పీడితప్రజల ప్రియతమ నాయకుడు పుచ్చల పల్లి సుందరయ్య గారికి ,ఆటవెలది పద్యాలతో అక్షర నివాళి...............కన్నెగంటి వెంకటయ్య ..9885657582 .ఖమ్మం. 1 దళిత జనుల యెడల అలగాని పాడులో దమన నీతి చూసి తల్లడిల్లి దళిత సోదరులకు ధైర్యమై నిలిచిన సుందరయ్య నీకు వందనాలు 2 కరువు కాటకాలు కబళించు సమయాన అలమటించు జనుల ఆర్తి దీర్చ గంజి కేంద్రమెట్టి కన్నీళ్ళు తుడిచిన సుందరయ్య నీకు వందనాలు 3 సాయుధతెలగాణ సమరాన్ని నడిపించి సైకిలెక్కి చట్ట సభల కేగి కమ్యునిజపు జెండ కడదాక మోసిన సుందరయ్య నీకు వందనాలు 4 కులపు కూకటేళ్ళు కూలదోసినపుడే వర్గ రహితమైన స్వర్గ సీమ సమ సమాజమిచట సాధ్యమన్నావయ్య సుందరయ్య నీకు వందనాలు 5 సామ్య వాదరాజ్య సౌరభాలను పంచు విప్లవాల పూలు వెల్లివిరియ మానవత్వపు సిరి మల్లెల్ని నాటిన సుందరయ్య నీకు వందనాలు

by Kanneganti Venkatiah



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1oCKKa6

Posted by Katta

Sriramoju Haragopal కవిత

పచ్చటిచెట్టు మీద ఊరపిచ్చుకల సభ వెచ్చ వెచ్చని ఆత్మీయతల ముచ్చట్లు నారుమడిలో తడులద్దుకున్న గింజల్లెక్క మొలకబోసిన కవితల్ని అలుకుచల్లినట్ల మాటలకలనేతలు మమతల సత్కారాలు పచ్చటిచెట్టు మీద ఊరపిచ్చుకల సభ ప్రపంచంమీద వెలుగుజెండాలు పాతాలని మనుష్యుల మధ్య మానవీయత పంచాలని ఈ లోకాన్ని ఎంత అందంగా అలంకరించాలని పదం పదం ఇష్టపదమై అందరినోటికందాలని పచ్చటిచెట్టు మీద ఊరపిచ్చుకల సభ కొత్తగా చెరువు నిండుతున్న నీళ్ళు ఎన్ని రుచులతో, ఎన్ని రంగులతో తేటపడి అలుగుదుంకినపుడు ఎంతందం ఈ కొలను కోట్ల కవితల కాసారం కానీ ఇక్కడి చేరిన ప్రతి కవి ప్రజలమనో పద్మమై విరబూయనీ పచ్చటి తటాకంలో కవుల కలయికల కలువలు నిండనీ రాసినవన్నీ మనుషుల మనసులలోనివేగా రాసినవన్నీ మనుషులకోసమేగా రాసినవన్నీ రేపటి ప్రపంచానికి ఉదయతోరణాలేగా రానీ రానీ మరిన్ని మంచి మట్టిపిట్టలు సభకు

by Sriramoju Haragopal



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1lyJJuV

Posted by Katta

Kapila Ramkumar కవిత

సాహితీ సీమలో అక్షర 'సేద్యగాడు'కొండ్రెడ్డి 13:40 - May 11, 2014 -22:23 మనిషి జీవన మూలధాతువై మనుగడ సాగిస్తున్న పల్లెపై ప్రాణాంతక పక్షేదో వాలింది పట్టణ సంస్కృతుల రెట్టలతో నాపల్లె స్వరూపాన్నే మార్చి కూలితల్లిని చేసింది నేలతల్లి చనుబాల సస్యానికి కాలం చెల్లినట్లుంది బేతాళ మాంత్రికులు నేతలై కూర్చుంటే ఇప్పుడు నేలరాలేది బడుగురైతు తలపాగా కాదు భరతమాత తిలకం అంటూ బలమైన అభివ్యక్తితో రైతు ఇతివృత్తంగా 'దుక్కిచూపు' లాంటి అద్భుత కావ్యాన్ని తెలుగు సాహిత్యానికందించిన అభ్యుదయ కవి, సాహితీ విమర్శకులు, సమీక్షకులు కొండ్రెడ్డి వెంకటేశ్వరరెడ్డి. అభ్యుదయ హృదయంగా, సమసమాజమే ధ్యేయంగా, మార్క్సిజమే మార్గంగా, నీతి, నిజాయితీ, నిర్భీతే జీవితంగా, కవిత్వమే ఊపిరిగా జీవిస్తున్న సాహితీమూర్తి కొండ్రెడ్డి వెంకటేశ్వరరెడ్డి. అక్షరాల్లో అగ్గిరవ్వలు విరజిమ్ముతూ.. అభ్యుదయ భావాల లావాలను వెదజల్లుతూ.. గత రెండు దశాబ్దాలుగా తెలుగు సాహిత్యంలో సంచలన రచయితగా, కవిగా, విమర్శకునిగా వెలుగొందుతున్న కొండ్రెడ్డి 1944 డిసెంబర్ 12న ప్రశాశం జిల్లా బుద్ధిరెడ్డి పల్లెలో జన్మించారు. తల్లికోటమ్మ, తండ్రి సుబ్బారెడ్డి. కొండ్రెడ్డి ఎన్నో పుస్తకాలు రాశారు. అందులో 'మట్టితడి బంధాల్లో' 'అంకుర స్పర్శ', 'దుక్కిచూపు', 'ఆకాశమంత చూపు' లాంటి కవితా సంపుటాలతోపాటు 'సంస్పర్శ', 'ఆలోకనం' లాంటి సాహితీవిమర్శలు, సమీక్షలు, 'చిగిరింతలు', నానీలు, 'విలక్షణనేత్రం' లాంటి పద్య కావ్యాలు రాశారు. సమర్థుడైన సృజనకారుడు ఏప్రక్రియలోనైనా రాణించగలడని ఆయన చెప్పడమేగాక నిరూపించాడు. కొండ్రెడ్డి సాహితీ కృషికి గాను ఎన్నో అవార్డులు, రివార్డులు అందుకున్నారు. 2007లో విష్ణుబొట్ల ఫౌండేషన్ అవార్డు, 2008లో 'ఆటా' అవార్డు, అవంత్స సోమసుందర్ లిటరరీ అవార్డు, రాజరాజేశ్వరి అవార్డు, రమ్యసాహితీ సమితి తదితర సాహితీ సంస్థల అవార్డులెన్నో అందుకున్నారు. ఈ కవికావ్యాలపై మద్రాస్, నాగార్జున విశ్వవిద్యాలయాల్లో పరిశోధనలు చేసి ఎంఫిల్, పిహెచ్ డి పట్టాలు కూడా పొందారు. విద్యాశాఖ అధికారిగా పదవీ విరమణ చేసిన కొండ్రెడ్డి వెంకటేశ్వరరెడ్డి 70 ఏళ్ల వయసులోనూ నిరంతర సాహితీ అధ్యయనం, అక్షర సేద్యం చేస్తున్నారు. కొండ్రెడ్డి సమాజవాద మార్గానుయాయి. కట్టమంచి వారసుడు. ఆయన సాహిత్య విమర్శలోనూ ఆ లక్షణం కనిపిస్తుంది. వర్తమాన సాహిత్య విమర్శనారంగంలో అనేక సందర్భాలలో ధైర్యంగా మాట్లాడుతున్న విమర్శకుడు అంటూ ఆచార్య రాచపాళెం చంద్రశేఖర్ రెడ్డి కొండ్రెడ్డికి కితాబిచ్చారు. http://ift.tt/1lyJJuJ

by Kapila Ramkumar



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1lyJJuJ

Posted by Katta

Balu Vakadani కవిత

కవిసంగమం సీరీస్-15 2014-05-17

by Balu Vakadani



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1j9gbFM

Posted by Katta

Rajender Kalluri కవిత

## స్నేహం ## అవసరాలకోసం మాటలు కలుపుతున్నాం కాని ఆ మాటల ప్రవాహమే దాచిన అవసరాన్ని బయటపెడుతుందన్ననిజాన్ని మర్చిపోతున్నాం కర్చెంతా అని ఆలోచించేవాడు స్నేహితుడు కాదు కర్చు చేసిన వాడే స్నేహితడు అన్న సిద్ధాంతం లేదు అడుగడుగునా ఆశించేవాడు, అవసరమెంతా అని అనుకునే వాడు అవ్వగలడా నీ మిత్రుడు ఏ స్నేహం ఎంత దురం ప్రయానిస్తుందో ఎవరికీ తెలిదు అలాంటి స్నేహం లో కర్చెంత , రాబడి ఎంతా అనే వ్యాపారపు లెక్కల్ని జోడించకండి చేసే స్నేహం లో కొలతలు , ప్రమానాలుండవ్ కేవలం వ్యాపారం లో తప్ప !! kAlluRi [ 18-05-2014 ]

by Rajender Kalluri



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1mGOqpd

Posted by Katta

ఉమిత్ కిరణ్ ముదిగొండ కవిత

చిన్నారులతో దోబూచులాడే రంగుల నేస్తాలు సీతాకోకచిలుకలు పూల పొదరిల్లలో విహరించి పయనించే బాటసారులు ఆకాశాల రహస్యాల్ని భూమికి కొనితెచ్చే రాయబారులు పగటి వేళ పూలపై వాలిపోయే మిణుగు తారలు పరవశించి ప్రాణశక్తితో పరుగులు తీసే మల్లెలు మందారాలు పక్రుతి కనురెప్పల్లో దాచుకొ స్వప్నాలు

by ఉమిత్ కిరణ్ ముదిగొండ



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1n5UCK7

Posted by Katta

Kavi Yakoob కవిత

by Kavi Yakoob



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1lOyobP

Posted by Katta

Saipramod Jayanth కవిత

JAyanth

by Saipramod Jayanth



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/TgxE5Q

Posted by Katta

Saipramod Jayanth కవిత

http://ift.tt/TgxGdW

by Saipramod Jayanth



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/TgxGdW

Posted by Katta

Kavi Yakoob కవిత

యాకూబ్ || ఒక అనుభవం ................................... ఉన్నట్టుండి లోపలేదో కదలిక ఒక స్వరమేదో మళ్ళీ రాగాన్ని అందుకుంటుంది భావమేదో తెరలా పరుచుకుంటుంది పచ్చనికాంతి కళ్ళముందు తడిచిన పూల పరిమళం గాల్లోంచి వీచిన స్పర్శ ఉన్నట్టుండి సన్నని ప్రేమతుంపర ఎటుచూసినా మాటలు మాటలకందని రహస్యాల కదలిక లిపికి ఒదగని ప్రాణవంతమైన నిశ్శబ్దం జరజరపాకే అంతరంగం ; మిలమిల మెరిసే కళ్ళు ; లోపలి కదలిక విశేషం # *పాతవాచకం : సరిహద్దురేఖ : 1997

by Kavi Yakoob



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1lOyrnK

Posted by Katta

Sasi Bala కవిత

పవిత్రత ..........శశిబాల ---------------------------------- ప్రత్యూష కాలం లో భూపాల రాగం లా మనసుని తట్టి లేపేది ఆప్యాయత దీనికి ఎన్నెన్ని పేర్లో ......... మనసు మనసు కలుపుకొని .... మాటా మాటా కలుపుకొని .... ఎద నిర్మలంగా ... పరమ పవిత్రం గా సాగె ప్రేమలు....అదే అభిమానాలు ...ఆప్యాయతలు .. కళ్ళున్న గుడ్డి మనుషులకు అర్థం కావు అంతే మరి ...మనం ఏ దృష్టి తొ వుంటే అదే మనకు ఇతరులలో కనబడుతుంది ప్రతి మనిషి ..ఎదుటి మనిషిని విమర్శించే ముందు ముందుగా తనను తాను ప్రశ్నించుకోవాలి ఎందుకు ....అని .ఆ ప్రశ్నకు బదులుంటే ఇక ఏ ప్రశ్నలూ రావు యుక్త వయసులో వచ్చే ప్రేమ పొంగే పాల వంటిది కోరిక తీరగానే అణగారిపోతుంది వైఫల్యాలకు దారి తీస్తుంది కాని పరిణతి చెందిన ప్రేమలో ...స్వచ్చత వుంతుంది ...ధర్మం వుంటుంది అలా కానిది ప్రేమే కాదు వుదయకాలాన విరిసిన పుష్పాల పరిమళాల తాజాదనం తొ కలిసినది స్వచ్చమైన ప్రేమ నాకై నీవు నీకై నేను ..అనిపించేది ప్రేమ పచ్చటి ప్రకృతి పై చిలికిన మంచు పుష్పాల వలె కల్మషం అంటనిది ప్రేమ ఈ ప్రేమకు ఎవరు పేరు పెట్టినా అది వారి మనో భావాన్ని ప్రతిఫలిస్తుంది 18 MAY 14

by Sasi Bala



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1sFMBIZ

Posted by Katta

Srikanth Kantekar కవిత

ష్..! నిజంగానే అనిపిస్తుందెందుకో! ఏంటో ఈ జీవితమని!! కరుకుచూపులేవో తాకినప్పుడు గాలికి వణికిన చిగురాకులా.. అప్పుడప్పుడు అనిపించినా తప్పేమీ కాదేమో! పిడికెడు రాళ్లకు పెట్టుకున్న తాకట్టు జీవితాలకు పొడుచుకొచ్చే కోపాల విలువేందని?! ఉన్నదున్నట్టు ఈడ్చుకెళ్లడమో గుంజుకెళ్లడమో బడిలోనో, గుడిలోనో బోధించని ఒక విద్య అని..! గుడ్ల నీళ్లు గుడ్లలోనే దిగమింగుకుపోవాలి.. ష్..! తిట్లు పొరలిరాకూడని నిశ్శబ్ద క్షేత్రమిది!! షట్! అంత కాల్పనికం.. బూటకం! బతుకులకు, మెతుకు తలరాతలకు లింకు లేదు.. అక్షరాలను తవ్వింది చాలు.. వెళ్లి పనిచూస్కోండి ఎవడన్నా రాసుకున్న ఊహల్లో చీకటి తొవ్వలెవన్నా ఉంటే వెతుక్కోండి!

by Srikanth Kantekar



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1jHviSq

Posted by Katta

Chandrasekhar Vemulapally కవిత

చంద్రశేఖర్ వేములపల్లి || అమృతమూర్తిని చూస్తున్నాను .... నీలో || రేకులు రాలి దుమ్ముకొట్టుకుపోయి అవనతనైన గులాబీని లా నేను సంరక్షణ లేని తోట లో కొన ఊపిరితో మరి కొద్ది క్షణాల్లో ప్రాణం కోల్పోబోతున్నవాడిలా .... నా కళ్ళలోంచి ఉండుండి జారుతూ .... ఒక్కొక్క రక్తం బొట్టు, నేను ఒక పగిలిన హృదయపు అవశేషాన్ని, ఒక ఒంటరి ఆవేదనను. నాకు వరమిస్తానికే దిగి వచ్చిన అమృతమూర్తివి లా ఏ రంగుహంగుల్లేని రెక్కల దేవత, స్వేచ్చా సంచారిణివి లా ఏ దివి నుంచో వచ్చి .... నీవు, పెళుసై పగిలిన నా హృదయాన్ని స్పర్శించేందుకు, గమనించేందుకు నాకు గుర్తులేని పసితనం మది పొరల్లో శిధిలమైన నా జ్ఞాపకాల ను మరీ అంత సమీపం లోకి వస్తావనుకోలేదు. నా సమశ్యల సెగ ఆ వేడి, ఆ బాధల అనుభూతి తగిలినట్లుంది. గుంటలు పడి ప్రాణం కోల్పోతున్న కళ్ళ లోకి చూసి ఆవిరైపోయిన కన్నీటి పగుళ్ళ ఎర్ర జీరలు రాలని రక్తాశృవుల చారలను .... తుడిచే సాహసం ప్రయత్నం చేసావు ఆ దివి దిగి వచ్చిన దేవతవనుకోను .... అమృతమూర్తి అమ్మవే అనుకుంటాను నా నుదిటి పై ఒక సున్నితమైన ముద్దును ఇచ్చావు చూడు వరంగా .... అప్పుడు క్యాన్సర్ పుండ్లుగా మారిన నా అంతర్గత గాయాలు ఆ క్షణం లో నే మానినట్లై తిరిగి ఏదో నూతన ప్రకాశం, ఒక నూతన చైతన్యం కొత్త అనుభూతులకు స్థానం ఏర్పడి .... వింత వెలుగులు నా కళ్ళలో 18MAY2014

by Chandrasekhar Vemulapally



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/S5jPWY

Posted by Katta

Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao కవిత

రాతిరేల రోడ్డుపక్క రాజాల కూసుంటే రమ్మేసిన పోలీసోను ఈలేసి ఇటు రమ్మనె.. ఎందుకనో పిలిసిండు దొరని దిగాలుగ దరికి పోతె దబాయించి దరినున్న దుడ్డుకాస్త లాక్కపాయె.. చేసెడిదిలేక చేతులూపుకు చేరిన నా రూములోకి నాయెనకే నక్కిన నా దోమబిడ్డల ఓదార్చిన ఆలౌటును రేపు కొనిస్తనని.. నిదర అన్న పోదమంటె కునుకన్న రాదాయె కల్లల్లొ నీల్లు తప్ప కలల్లేవు గిలల్లేవు.. గుండెపైన నిదరోయిన నాదాని సూడలెగాని పక్క పక్కల పండిన పోరగాడి పంతులమ్మ యాదొచ్చె.. అసలె గయ్యాలి.. రేపు నా సంటోడ్ని ఎస్కూల్ల కూస్సోనియ్యకుంటే ఏం సెయ్యాలె.. నా కైతే సమజైతలే.. పగలంతా పక్కకేసిన పైకమంతా పోలీసోడు పీక్కపాయె.. ఇంటితాన ఎదురుసూసిన ఇల్లాలికి గసిన్ని పూలైనా తేకపాయె.. గా దేముడు గూడకా యా ఉన్నోళ్ళ గులామనుకుంట ఆల్లేమడిగితె అదిస్తుండు... నేనడక్కుందగనే ఇన్ని కట్టాలిచ్చిండు.. ఎవనితోని సెప్పుకోను, ఎవనితోని మొత్తుకోను.. పొద్దు పొడిచి ఊరంతా ఇంటిలంగ పడతంటే కట్టుకున్న దాని ఏడుపు నే ఇనలేను.. నా కడుపున పుట్టినోడి కన్నీటిని సూడలేను.. ఇక సూదలేని ఈ కల్లకు ఈ లోకంల పనిలేదు.. అందుకే మూస్తన్నా.. కన్ను మూస్తన్నా.. - సత్యం జి, 18-05-2014, 01:29

by Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1jpLZHR

Posted by Katta

Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao కవిత

యశస్వి, వర్చస్వి గార్లతో ఓ సాహిత్య తపస్వి ( ;) తపస్వి అంటే ఎవరో అనుకునేరూ.. అది నేనే.. :) ) - సత్యం జి

by Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1t2yEXJ

Posted by Katta

Jaya Reddy Boda కవిత

// జయ రెడ్డి బోడ // గాయం నా గేయం // నీరు నింగి నేల గాలి నిప్పు.. పంచభూతాల సాక్షిగా అందరం కలిసి మెలిసి ఆ అనాగరికపు అడివిలో అనేక వృత్తులుగా నాగలికి మట్టికి తోడై మట్టికుండలో మెతుకులమై అందరమూ ఒకటే అయి ఒకే గుంపుగా ట్రైబల్ నృత్యాలు ఆటవిక సాంప్రదాయాల్లో నడయాడి కొద్ది కొద్దిగా ఉచ్చులుగా బిగుసుకున్న అన్ని అధికార బంధనాలు, పెద్దరికపు పోకడల సంకెలలు తెంచుకొని ఒకరికి ఒకరం ఆసరా అయి అందరం ఒకటిగా అయి శ్రమైక జీవనం సాగిస్తుండగా ఎక్కడి నుండి వచ్చారో కానీ ఆ దుర్మార్గులు ఈర్ష్య ,ద్వేషం,పగ,ప్రతీకారం అనే అగ్ని కీలలై స్త్రీ పురుష లింగ వివక్షల లో అణగారిన మహిళా జీవితం పై గొంతెత్తిన మానవిల మధ్య మానవత్వం మంట గలుపుతున్న మనిషికి మంచితనపు కొత్త తొడుగులు వేస్తున్న కవి పుంగవుల మధ్య .. ఒకరి దారిని ఒకరు గౌరవించుకోలేని వారిగా మార్చి వెక్కిరింతలు ఎకసెక్కాలు మంటలు రేపి .. మెదడున్న మనిషి అనుసరించే ధర్మాల మధ్య, సర్వ వ్యత్యాసాల దుమారాలు లేపి ఒకరి మధ్య ఒకరికి చిచ్చు పెట్టి ,, విశ్వ ప్రేమికుడనుకున్న కవి తనను తానూ కోల్పోతూ ఉంటే, నువ్వేమో ... అధిక వర్గం చేసిన తీర్పును అభద్రతగా మార్చుకొని మెజారిటీ ప్రజల్ని నీకు నాకు ఇంకొకరికి కాని వారిగా భావించుకొని .... ఒక 'సిస్టర్' గా మొహం చినబుచ్చుకొని ఒక 'భాయి' అవమానంగా తలవంచుకొని ఎందుకో మనసు కష్ట పెట్టుకుంటుంటే.. కేవలం శ్రోతనైన నేను,,మనిషిని మనిషిలా ..నిల బెట్టి వారిని ఓదార్చను లేక స్వంత వారిపై గెలుపును ఆస్వాదించే కొందరు అల్ప సంతోషులకు పూర్తి మద్దతు తెలుపను లేక అందరం ఒక్కటేనని జీవునికి పరమాత్మ ఒకడే నని ఆస్తికునికి... చూసేదంతా సూన్యమని నాస్తికునికి తెలిసిన కానీ, ఇంకను అరమరికలు లేని మానవునిగా నిలబెట్టి బట్ట కట్టించే నాథుడు లేక... ఎవరికీ వారు గిరి గీసుకున్న, మెదడు గడ్డకట్టిన రోగులై "బావిలోని కప్పల్లా " బెక బెక మంటూ, ఎన్నాళ్ళు? నిజమే...తర తరాలుగా విజ్ఞ్యత మరచిన చోటల్లా హింసా ప్రతీకార జ్వాలలు రగులుతేనే ఉన్నాయి.. చరిత్ర మొత్తం రక్తం ఏరులై పారుతూ ఎక్కడో ఒక చోట "గాయం" చేస్తూనే ఉంది .. దానికే మనం మనసులుగా విడిపోయి .. క్షణ కాలం కోసం పుట్టిన మన ఇంటిలోనే అగదాలు తవ్వుకోవడం ఎందుకు? మనం మన సమ సమాజ నిర్మాణానికి పాటుపడుదాము .. వివక్ష జరిగిన చోట నిగ్గదీసి అడుగుదాము,పరిపాలన సజావుగా సాగేలా అందరం కాపు కాద్దాం.. రాబోవు మానవత్వ పరిమళాల వెలుగులకై పరితపిద్దాం సంకుచిత మనస్కుడవుతున్న మేధావి వర్గం మనసు మారి,వారు అందించే ఆసరా కోసం వేచి చూస్తూ ..... ఈ దేశం నీది నాది మరెవ్వరిదో కాదు మనందరిదని జై భారత్ అని ప్రపంచానికి చాటుదాం !!! (18/05/2014)

by Jaya Reddy Boda



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/S4wl9f

Posted by Katta

Katta Srinivas కవిత

by Katta Srinivas



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1jpz8W4

Posted by Katta