పేజీలు

' నువ్వొక పచ్చని చెట్టయితే పిట్టలు వాటంతట అవే వచ్చి వాలేను'..!. ‎
డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ లేబుల్‌తో ఉన్న పోస్ట్‌లను చూపుతోంది. అన్ని పోస్ట్‌లు చూపించు
డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ లేబుల్‌తో ఉన్న పోస్ట్‌లను చూపుతోంది. అన్ని పోస్ట్‌లు చూపించు

21, జూన్ 2014, శనివారం

డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ కవిత

కత్తిమండ ప్రతాప్ || మళ్ళా వచ్చాను|| ======================= నేనే! కొన్ని అక్షరాలను ఏరుకుని గడ్డి పరకల తాడు కట్టుకుని మళ్ళా కనిపించాను బలవంతమైన ఐరావతమాటల కోటల బీటలు తీద్దామని నేనే ! కుల పాద గురుతులు చెరిపేద్దామని పశు చర్మాన్ని చెప్పులుగా కుట్టుకుని ఒంటరిగా వచ్చాను అంటరాని వాడలోకి సుతి మెత్తని అడుగుల చప్పుడుతో నేనే ! కాలగర్భంలో కలిసి పోతున్న కన్నీటి గాధలను మూట గట్టి కరుడు గట్టిన హృదయాన్ని మోసుకొచ్చాను వెలిబతుకుల గుండె చప్పుడు వినాలని నేనే ! నిత్యం బలి బతుకుల అన్వేషణలో ఆకలి మెతుకుల వెతుకులాటలో ప్రతి రోజు కుబుసం విడుస్తున్నాను ఐనా... ఛారలు ఆచారాలై వెక్కిరిస్తున్నాయి నేనే ! నగ్న సాహిత్యం దిగంబరమై గేలీ చేస్తుంటే రంగుల అక్షరాలను అంకురాలు చేసుకుని హోలీగా విత్తాలని వచ్చాను నేనే ! మసక బారిన అద్దంలో ప్రతిబింబాన్ని చూసుకుంటూ పొగ చూరిన దీపంలో నిన్ను వెతుక్కుంటూ మళ్ళా వచ్చాను . ఇంకా నా కళ్ళ ముందు అవే మాటలు నా కాళ్ళ కింద అవే గురుతులు శిధిల జ్ఞాపకాలు ..... ================ జూన్ 21/2014

by డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1uNRTDe

Posted by Katta

25, మే 2014, ఆదివారం

డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ కవిత

కత్తిమండ ప్రతాప్ || మానవత్వమా!|| =========================== ఎక్కడో ఓ మూల చిన్నగా హీన స్వరం ఊపిరిలాగ లేక డొక్క కదిలిస్తుంది ఆకలి కన్నా ఆవేదనే గుండెల్ని గుచ్చేస్తుంది కదిలేకాలంలో ఒంటరితనం నరాల్ని ఒడిసి పిండేస్తుంది ఆప్యాయ పిలుపుకోసం పరితపిస్తుంది దేహం! ఎక్కడో ఏసీగదిలో సేదతీరుతున్న ఓగంభీరస్వరం కన్న పేగుని పట్టించుకోని మృగ జీవిలా పెగ్గు లెగరేస్తుంది కాలం పరిగెడుతున్నా..అమ్మ కమ్మని లాలన వద్దనుకుంటూ ... ! ఎక్కడో శబ్దాలు వినిపిస్తున్నాయి రెండు వింత లోకాల మధ్య ఎడబాటు చూపుతూ పున్నమి వెన్నెల కూడా మసకేసింది నల్లటి దుప్పటి ఆకాశాన్ని కప్పేసింది రవ్వంతైన వెలుగు లేకుండా చిల్లులు పడిన లోకం మానవత్వాన్ని చీకట్లో కలిపేస్తుంది కేకలన్ని అరణ్య రోదనలై వెక్కిరిస్తున్నాయి జన్మ నిచ్చిన అమృతమూర్తి భారమౌతుంది అందుకే కాబోలు భూమి బద్దలవుతుంది జనని వేడెక్కుతుంది కనిపించని గాయాలు గుండె పొరల్లో దాక్కున్నాయి దాగని వేదన ఉబికుబికి లావాలా తన్నుకొస్తుంది డొక్కలో అదిమి పట్టే బాధ పెదాలపై గేలి చేస్తుంది అంతా శూన్యం ... ఎక్కడో మూగబోయిన పిలుపు కన్నాల్లోనుంచి తొంగి చూస్తుంది భళ్ళున తెల్లారే జీవితాలు చీకటి వైపే పయనిస్తున్నాయి కాలంపై కాలకూట విషం ఉమ్మేసింది చిద్రమైన లోకంపై చిమ్మేసింది మానవత్వాన్ని అమ్మేసింది ================== మే 25/2014

by డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1mbhuCH

Posted by Katta

20, మే 2014, మంగళవారం

డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ కవిత

కత్తిమండ ప్రతాప్..>>>>>>>> ||తిరోగమనం || ================================= జ్ఞాపకాలు ఒక్కోసారి గునపాలై గుచ్చుకుంటున్నాయి గుండె పొరల్లో దాచుకున్న ఆశల దొంతరలు ఒక్కొక్కటి తరిగిపోతున్నాయి కాలం కంగారై పరిగెడుతోంది ఎడారి స్వప్నం కళ్ళముందే కదలాడుతుంది కాలే కడుపులు దహించుకుపోతున్నాయి ఎప్పుడో గుచ్చుకున్న ముళ్ళు ఇప్పుడు ధనుర్వాతమయ్యింది పాదాలు రక్తం చిందుతూనే ఉన్నాయి కులమే క్యాన్సరై వెక్కిరించింది కులచికిత్స లేని పల్లెలు మూగబోతున్నాయి మట్టివాసన మాత్రం ముక్కుపుటల్ని కట్టిపడేస్తుంది అంకురాలు కేళీలవుతున్నాయి ఎక్కడో సముద్రంలో జరిగే తరంగాలు విని కుక్కలు అరుస్తున్నాయి శకునమనుకునే సాహిత్యం క్షుద్రమై శనిలా దాపురించింది కులరాజ్యం రేబిస్ లా ఆజ్యం పోస్తుంది తామరాకు మీద నీటి బిందువు జీవితమై తొణికిసలాడుతుంది ఎటూ దిక్సూచి లేని గమనం, పయనాన్ని ప్రశ్నిస్తుంది కాల గమనం లో మార్పులు శస్త్ర చికిత్స కోసం అన్వేషి స్తున్నాయి నల్ల రేగడి బీటలు తీసింది ఎదురు చూస్తున్న కళ్ళల్లో దైన్యం అధైర్యమై పరుగులు తీసింది నాడులు కొట్టుకుంటున్నాయి నరాలు ఒకే రక్తాన్ని ప్రవహిస్తున్నాయి తరాలు మారటం లేదు అంతరాల మధ్య ఆగిపోతున్నాయి భూమి గుండ్రం గా ఉందన్న గెలీలియా ఆపిల్ ద్వారా గురుత్వాకర్షణ కనిపెట్టిన న్యూటన్ జీవపరినమ క్రమాన్ని చెప్పిన డార్విన్ మళ్ళా పుట్టరేమి ? అవున్లే ! ఇప్పుడు కూడా ఖగోళాన్ని ముహూర్తాలతో తాకట్టు పెట్టేసారు భూములకు కూడా రెక్కలు కట్టేశారు అప్పుడు వానర పరిణామం నరుడైతే ఇప్పుడు నరుడే వానరం గా మారుతున్నాడు తిరోగమనం లో తస్మాత్ జాగ్రత్త ! =================== మే 20/2014

by డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1mQcQwn

Posted by Katta

18, మే 2014, ఆదివారం

డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ కవిత

కత్తిమండ ప్రతాప్ ....................... || శూన్యంలో నేను || ======================================= ఆకాశంలో తుర్రు పిట్టలు గుంపులు, గుంపులుగా ఎగిరిపోతున్నాయి నా చూపులు మాత్రం శూన్యం గానే మిగిలిపోతున్నాయి ఎర్రటి మేఘాలు కమ్ముకొస్తున్నాయి పక్షులు అలసి గూటికి చేరుకుంటున్నాయి నేను మాత్రం గంజి కోసం ఇంకా చూస్తూనే ఉన్నాను ప్రేగులు శబ్దాలు చేస్తున్నాయి ఆకలి మంటతో.. వీధి చివరన గుడ్లగూబ వెకిలిగా అరుస్తోంది తీతువు పిట్ట రెక్కల చప్పుళ్ళతో రెక్కీ నిర్వహిస్తుంది గబ్బిలం గంపెడాశ తో అటూ -ఇటూ తిరుగుతుంది నేను మెతుకుల కోసం శూన్యంలోకి చూస్తూనే ఉన్నాను చీకటి చిత్రంగా తనవైపు రమ్మని కవ్విస్తుంది మచ్చలచందమామ పైనుండి వెక్కిరిస్తోంది అప్పుడప్పుడు మబ్బులు కప్పుకుంటు కనపడకుండా పోతుంది అప్పుడే అక్కడక్కడా వీధి కుక్కలు ఏడుస్తున్నాయి నా దేహం మాత్రం ఇంకా శోదిస్తోంది నైనాలు పెద్దవి చేస్తూ- ప్రకృతి ఆనవాళ్ళు మాత్రం భయ పెడుతున్నాయి తర తరాలుగా మారని దోపిడీ నర నరాలును పిండేస్తుంది జన్మ వృత్తాతంలో ఎన్నో మజిలీలు నీడలా వెంటాడుతున్నాయి ఆకలి తీరని కడుపులు పేగులు మడిచి డొక్కలో మోకాళ్ళు ముడుచుకుని ఆకలి తీర్చు కుంటున్నాయి ఎన్నో రాత్రులు కళ్ళముందు ఒంటరిగా వెళ్ళిపోతున్నాయి నేను మాత్రం పగలూ ... రాత్రి ... శూన్యాన్నే చూస్తున్నాను ఇప్పుడే కళ్ళు బైర్లు కమ్ముకుంటున్నాయి ------------------------------------------------- మే 18/2014

by డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1mHhJI8

Posted by Katta

13, మే 2014, మంగళవారం

డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ కవిత

కత్తిమండ ప్రతాప్ || వెంటాడే జ్ఞాపకాలు|| =========================== జ్ఞాపకాల దొంతరలో చెదిరిపోయిన కాగితం నల్లటి విష అక్షరాలను చిందిస్తూ పడగ విప్పి పాముల కాటేస్తుంది ఎక్కడో దాగిన ఆనవాళ్ళు అప్పుడప్పుడు బయలు పడుతున్నాయి క్యాస్ట్ ని క్యాష్ చేసుకునే కాగితాలన్నీ దొంతరలయ్యాయి వెక్కిరింతల నడుమ ఎన్నో దేహాలు నలిగి పోతున్నాయి చితి మంటల దగ్గర కూడా కులమే అగ్గై వెక్కిరిస్తుంది మసిబారిన హృదయాలు కాలంలో కాలిపోతున్నాయి చాకలి రేవులు, మాల పల్లెల్లు, మాదిగ పేటలు,పాకీ వీధులు నీ నోటినుండి ఉబికే నామకరణాలై వెక్కిరిస్తున్నాయి అహంకారపు జాడ్యం వెర్రి తలలు వేస్తుంది సాహిత్యం లో కూడా కుల పిలుపులు మలుపులై వెంటాడి వేదిస్తున్నాయి నాలుక విసిరే కుల పదాలు తుమ్మ ముళ్ళులా గుచ్చుకుంటున్నాయి వాడల్లో ఇంకా అంటరానితనపు ఛాయలు చాప కింద నీరులా సాగుతున్నాయి తుంపర్ల మధ్య తడిచే హృదయాలు నలిగిపోతున్నాయి జ్ఞాపకాలు కాల గర్భంలో కలిసిపోతున్నాయి మట్టిలో కలిసిన దేహాలు మాత్రం చక్కగా నిద్రపోతున్నాయి చితి మంటల్లో కాలుతున్న శరీరాలు నవ్వుకుంటున్నాయి మారని రణాలు చూసి మరో లోకంలో స్వేఛ్చ కోసం మట్టి వాసన వెతుక్కుంటూ ... చీకటి లోకం అమవాస్యై కమ్ముకుంటుంది ========================= మే 13/2014

by డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1iHNX0j

Posted by Katta

6, మే 2014, మంగళవారం

డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ కవిత

కత్తిమండ ప్రతాప్ ||రాలిపోయే కాలం|| ======================== సముద్రం ఒడ్డున దొరికే గవ్వల్లో కుచించే మనసులాగ లోతుల్లో దొరికే గులకరాళ్ళు ఆకారాలై మనిషి కళాఖండాలును మైమరపిస్తూ ఏడుపిస్తున్నాయి తడిచే నేల నెలవంకను తనలో దాచుకుంది ముద్దాడే చందమామ సిగ్గులొలికింది గోరు ముద్దలు తినిపించే చిన్నారిని మైమరపించి! రాలిపోయే కాలం వెక్కిరిస్తుంది కాలం చెల్లిన పువ్వులాగా! వర్తమానంలో మళ్లీ స్వగతాలై గతాలును చితి చేస్తున్నాయి మాటలన్నీ చేతలైతే నడిచే దారి బీటలు తీస్తుంది దారిలో ఎన్నో టచ్మీనాట్ మొక్కలు సిగ్గుగా కళ్ళు మూసుకుంటూ తల వంచుకుంటున్నాయి కాలాలు మారి గాయాలవుతున్నాయి నడిచే కాలం భవిష్యత్తునే శాసిస్తుంది ప్రశ్నించే సమాజం ఎప్పుడూ ఒక ప్రశ్నగానే మిగిలిపోతుంది ఆవేశం కట్టలు తెంచుకుంటుంది భానుడు విసిరే అగ్గి రవ్వలా- హెచ్చరించే స్వరం దుఖ సాగరమై కెరటాలను ఉసిగొల్పుతుంది ఎగిసి పడే అలలకు ఉలుకెక్కువే ఆశ పడే కలలకు కులుకెక్కువే పడిలేచే కెరటం తడి లేపే స్వరమై ఒడ్డును చుంబిస్తుంది తాటాకు చప్పుళ్ళు బెదిరిస్తున్నాయి ఎముకల గూళ్ళు వణుకుతున్నాయి కుందేళ్ళు పరిగెడుతున్నాయి స్వార్ధానికి వందేళ్లై ! భూమికి గురుత్వాకర్షణ శక్తి ఉందని న్యూటన్ సిద్ధాంతం ఆపిల్ పండునే ప్రశ్నిస్తే గతి తర్కిక భౌతిక వాదం నాస్తికంగా నిలిచింది నిజమై నిస్తేజంగా! ============ మే 06/2014

by డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1qb4ljz

Posted by Katta

3, మే 2014, శనివారం

డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ కవిత

కత్తిమండ ప్రతాప్ || మారని తలరాత || ========================== ఓ నేతన్నా ! నేతలెందరు మారిన రాత మారదు గీత మారదు తలరాత మారదు. బతుకు రాత మారదు గాంధీ మెచ్చిన ఖాది తెచ్చింది అంతర్జాతీయ ఖ్యాతి నేతన్నా! నీకు మాత్రం దిక్కేది ఆదరించే దారేది? కడుపు నింపని బతుకులు తీరేనా? ఆకలి వెతలు! సరిజట్టు కూలీల మోతలు ఆగేనా ?ఆత్మహత్యలు సాగేనా? వలసలు పట్టని నేతలు పట్టించుకోని ప్రభుత్వాలు ఆకలి బాధలు వలస బతుకులు శ్రమ శక్తీ నీదన్న లాభం దళారిలదన్న దోచుకుంటున్నారు దాచుకుంటున్నారు ఓ!నేతన్న! నిన్ను కరుణించే వారు ఏరన్న!!! ======మే 03/2014====

by డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/Rfcnbh

Posted by Katta

1, మే 2014, గురువారం

డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ కవిత

కత్తిమండ ప్రతాప్ || నేడే మేడే || ============================ మట్టి చేతులన్ని వట్టిపోతున్నాయి గట్టి చేతులన్ని మట్టి కొడుతున్నాయి కాలే కడుపులన్ని ఆకలి కేకలు పెడుతున్నాయి పేగుల్లో ఎన్నో ఆకలి బాధలు వేదనలు చెప్తున్నాయి గాయాలన్నీ పునరావృతమవుతున్నాయి రసి కారే జ్ఞాపకాలన్నీ మళ్లీ తరుముకొస్తున్నాయి స్వేదం చిందించే జీవితాలన్నీ కరుడుగడుతున్నాయి దోపిడీ వర్గ దారుల్లో కార్పోరేట్ షోకులన్ని పడగ విప్పుతున్నాయి దేహాలును తాకట్టు పెట్టి దేశాలు పరిగెడుతున్నాయి కూడు నీడ లేని జీవితాలును తాకట్టుగా మార్చి ప్రపంచ బ్యాంకు అప్పుకు తలరాతలు రాసి తలసరి ఆదాయం చూపించి,ప్రతీ తలకాయకు అప్పు తెచ్చి పబ్బం గడుపుకునే నీ సామ్రాజ్యం అదురుతుందెక్కడో ! మండే గుండె రగిలిపోతుంది రగిలే గుండె మండిపోతుంది పగిలిన గుండె తరుక్కుపోతుంది బిరుసెక్కిన శరీరం వేడెక్కి పోతుంది ఆకాశం లో మేఘాలన్నీ ఎర్రగా మారిపోయాయి బహుశా దేశాంతరాలు వీడి వస్తున్నాయి కాబోలు ఎరుపెక్కిన మేఘాలు భానుడినే బెదిరిస్తున్నాయి కదం తొక్కే శ్రామిక లోకం ఉక్కు పిడికిలి బిగించింది మేడే సాక్షిగా గత పోరాటాలకు ఎర్ర జెండా ఎగుర వేసింది కార్మిక లోకం ఐక్యత ఎర్రగా విప్లవాన్ని విరబూసింది ఉద్యమాల ఊపిరి కదం తొక్కింది. గుడిసెలను చూసి అద్దాల మేడలు అదిరి పడుతున్నాయి విప్లవ జ్వాలల ఛాయలకు బెదిరిపడుతున్నాయి అంతా చీకటే ! ఆకాశం లో ఒక చిన్న మెరుపు ఎర్రగా ! గగన వీధుల్లో సైతం ఎర్ర జెండా చిహ్నాలు మెరుస్తున్నాయి కళ్ళన్నీ ఎరుపెక్కాయి ... ఎర్రటి దారులు పరిచాయి రక్తం తడిచిన చొక్కాలు ఎర్ర జెండాలై లాల్ సలాం ... అంటూ రెప రెప లాడుతున్నాయి ============ మే డే /2014

by డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1nKwnQK

Posted by Katta

29, ఏప్రిల్ 2014, మంగళవారం

డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ కవిత

కత్తిమండ ప్రతాప్ || వచ్చేస్తోంది మేడే|| ======================================= కనురెప్పల చాటున ఎర్రటిస్వప్నాలెన్నో కదలాడుతున్నాయి కళ్ళల్లో మాత్రం రక్తపు ఛారలు ఎర్రగా దారులు చూపెడుతున్నాయి కళ్ళముందు కదలాడే భావాలెన్నో నిద్రను దూరం చేస్తున్నాయి కలలన్నీ వర్ణాలై కళ్ళముందే రంగులు మారుస్తున్నాయి కలలు మాత్రం నిజాలై సమాజ స్వప్నాన్నే ప్రశ్నిస్తున్నాయి కళ్ళముందు కదలాడే సజీవ దృశ్యాలు నిర్జీవంగా మారుతున్నాయి రక్తంలో తడిపిన చొక్కా ఎర్రజెండాగా మదిలో మెదులుతుంది నాటి చికాగో స్మ్రుతులు నిద్రను మేల్కొల్పుతున్నాయి స్వేధం చిమ్మే శ్రామిక వనం ఎర్ర గులాబీలను పూసింది మేడే వచ్చేస్తున్ధంటూ ఎరుపెక్కిన దారులన్నీ ఎర్రటి బాట పట్టాయి హైలో ... హైలెస్సా... అంటూ పదాలు పాడే పెదాలన్నీ పాదాలకు ఊపునిచ్చి పద పద మంటూ పరుగులెడుతున్నాయి పదాలన్ని పదనిసలై ఉద్యమ ఊపిరి పోస్తున్నాయి పోరు బాటలో శ్వాస కోసం అన్వేషిస్తున్నాయి ఎక్కడో భూకంపాలు జరుగుతున్న ఆనవాళ్ళకు ఇక్కడ పేక మేడలు కూలుతున్నాయి పాదాల పరుగుల శబ్దం గాయాలై వెంటాడుతుంది గత గాయాలు గుచ్చుకుంటూ తరుముకొస్తున్నాయి రక్త చరిత్రను తిరగరాసే కార్మిక కర్షకలోకం కదం తొక్కింది మద మెక్కిన బూర్జవలోకం పీక నొక్కింది ఉద్యమం నిలిచింది ... గెలిచింది... నేను సైతం పోరు బాటలో .... ! జయహో ..... ! ============ ఏప్రిల్ 29/2014

by డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1jdRgk4

Posted by Katta

28, ఏప్రిల్ 2014, సోమవారం

డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ కవిత

కత్తిమండ ప్రతాప్ || ఇద్దరం ఒక్కటై!...|| ================================= నా మనసును నీ మనసుతో కడిగెయ్యాలని ఉంది స్వచ్చమైన పాల వెన్నెల రాతిరి కోసం నిరీక్షిస్తున్నాను నా దేహాన్ని నీ దేహంతో ఏకం చెయ్యాలని ఉంది అందమైన అర్ధరాత్రి కోసం ఎదురు చూస్తున్నాను అందమైన మనసుకు తాంబూలం వెయ్యాలని ఉంది తమలపాకుల పెదాల కోసం అన్వేషిస్తున్నాను అలజడితో రగిలే హృదయాలను హత్తుకోవాలని ఉంది ఎగిసి పడే అలల ఊసుల కోసం ఒడ్డున ఇసుకనై చూస్తున్నాను ఇద్దరం ఏకాంతంగా ఏకమవ్వాలని ఉంది నక్షత్రాలకు నల్ల మందు రాసేసి చంద్రుడిని మన కౌగిలి దుప్పటిలో దాచేయ్యాలని అమావాస్య నిశీధి కోసం ఎదురు చూస్తున్నాను మొగలిపొదల నడుమ పెనవేసుకున్న పాముల్లా జ్వలించే హృదయాలను జుర్రుకోవాలని ఉంది వర్షించే రసరమ్య నాగులై బుషలు కొట్టాలని ఉంది నిండు పూర్ణిమకోసం ఆరాట పడుతున్నాను అందుకే వెన్నెలైనా ... చీకటైనా .. నీతోనే శాశ్వతం ... మన జీవితం !!! ======================== ఏప్రిల్ 28/2014

by డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1j6PjG8

Posted by Katta

23, ఏప్రిల్ 2014, బుధవారం

డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ కవిత

కత్తిమండ ప్రతాప్ || దృశ్యం || ============================== కళ్ళముందే దృశ్యాలు అదృశ్యమవుతున్నాయి దేహాలు విగత జీవులై సంచరిస్తున్నాయి తవ్వకాల్లో ముద్రలు బయలుపడుతున్నాయి గతాలన్నీ గాయాలై ఆనవాళ్ళుగా మిగులుతున్నాయి రూపాలు అమాంతంగా మాయమవుతున్నాయి ఛారాలు మాత్రం ఆచారంగా వస్తూనే ఉన్నాయి వంశపారంపర్య వృక్షంలో కుల వివక్షత జన్యుపరలోపమై ఊడలు వ్రేలాడదీస్తుంది ఆకులే నిత్యం రాలిపోతున్నాయి చీకటైన మనసుకు చిన్న మిణుగురు కాంతి దీపమై కనిపిస్తుంది ఇంద్రజాలంలా అన్నీశూన్యంగానే వెక్కిరిస్తున్నాయి జీవితమే కనికట్టై కళ్ళనే మార్చేసింది కాలంలో జీవితం గారడీ విద్యలా బురిడీ కొట్టిస్తుంది ఊడల్లో నీడలు మాత్రం నాతోనే కదులుతున్నాయి జ్ఞాపకాలు సజీవం గా మెదులుతున్నాయి అంకురం ఒక్కటే ... మధ్యలో కేళీలే చెలగాటమాడుతున్నాయి ========================== ఏప్రిల్ 23/2014

by డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1l2cCBt

Posted by Katta

21, ఏప్రిల్ 2014, సోమవారం

డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ కవిత

కత్తిమండ ప్రతాప్ || నీలాగే నేను || ========================= చందమామ మీద కోపం కాబోలు సాయంత్రం వరకు భానుడు మండి పోతున్నాడు నా మనసులా - సూర్యుడు రాత్రంతా నిద్రపోలేదు కాబోలు ఉదయాన్నే ఎరుపెక్కేసాడు అచ్చం నా ఆలోచనల్లా - మబ్బులన్నీ మసకేసాయి కాబోలు మనసుకు మబ్బు దుప్పటి కప్పింది నిత్యం నా గమ్యంలా- చినుకులన్ని తుఫానును పిలుస్తున్నాయి కాబోలు గాలిలో ఆలోచనలు సుడులు తిరుగుతున్నాయి విరిగె చెట్ల మధ్య మనసు ముక్కలవుతుంది నా జీవన పోరాటంలా- అప్పుడప్పుడు ప్రకృతి కన్నెర్ర చేస్తుంది వర్ణాలు ఊసరవెల్లితో చెలగాటమాడుతున్నాయి చీకట్లోస్వప్నాలు పరిగెడుతున్నాయి నేను మాత్రం సజీవం గానే ఉన్నాను ప్రాకృతిక పరిణామంలో నేను - నా మనసు లాజికల్ గా ఆలోచిస్తే సైకాలజీ మారిపోతుంది ================== ఏప్రిల్ 21/2014

by డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/Qyr2Oc

Posted by Katta

20, ఏప్రిల్ 2014, ఆదివారం

డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ కవిత

కత్తిమండ ప్రతాప్ || మనసు లోతు|| =========================== = మనసు అగాధాల మధ్య నెర్రలు తీసింది గాయాలు గులకరాళ్లై గుచ్చుకుంటున్నాయి తడి ఆరని గుండెలు తరాలుగా తరుక్కుపోతున్నాయి నెర్రల మధ్య అంతరాలు తొంగి చూస్తున్నాయి శిధిలమైన గతాలు మట్టి పెల్లలులా విరిగిపడుతున్నాయి లోతుల్లో గతాలు స్వగాతాలై వెక్కిరిస్తున్నాయి ఆరని తలరాతలు ఇంకా మండుతూనే ఉన్నాయి మంటల్లో ఆలోచనలు ఉడికి పోతున్నాయి మనసు వేడెక్కి ఎర్రగా అన్వేసిస్తుంది బీటలు తీసిన బాటల్ల ఆలోచనలు సాగుతున్నాయి మట్టి పొరల మధ్య దాగిన ఇసుక లోతుల్లో గమ్యం ఊట నీరులా కనపడుతుంది తవ్వే కొద్దీ జ్ఞాపకాలు బయలు పడుతున్నాయి మనసు లోతు ఒక అగాధంలా కనిపిస్తుంది గుండె గునపమై తవ్వుతుంది ఎన్నో ముద్రలు సజీవ దృశ్యాలై మట్టిలో కలిసిపోయాయి అచేతన స్థితిలో మనసును పడుకోబెట్టి చేతన స్థితిలో వడ్రంగి పిట్టలా డ్రిల్లింగ్ చేస్తూ తొలిచే ఆలోచనలు పదిలం చేస్తూ మట్టి మనిషినై బతికేస్తున్నా! ==================== ఏప్రిల్ 20/14

by డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1faYHnd

Posted by Katta

17, ఏప్రిల్ 2014, గురువారం

డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ కవిత

కత్తిమండ ప్రతాప్ || వికృతం || ====================== మసిపూసిన మనసు ముందు దేహం నివురు గప్పుకుంది ఛాయలన్ని చారల్లా కనిపిస్తున్నాయి మాట్లాడే గొంతు జీరబోతుంటే గుండె లోతుల్లో దాచుకున్న దొంతరల అంతరాలు కన్నీటి ఛారలై వెక్కిరిస్తున్నాయి అద్దం మసకబారింది ప్రతిబింబం మబ్బయ్యింది మబ్బుల్లో ఎన్నో చాయలు మసకగా కనిపిస్తున్నాయి అచ్చం నా మనసులాగా ! హృదయశబ్దం నిశ్శబ్దంగా వినిపిస్తుంది మబ్బుల్ని చీల్చుకుని వచ్చిన చంద్రుడులా కాంతి చిమ్మిన రూపాలన్నీ నేడు వికృతాలై ప్రకృతి తో సహవాసం చేస్తున్నాయి రెడీమేడ్ కాలంలో జీవపరిణామక్రమాలు డార్విన్నే ప్రశ్నిస్తున్నాయి ప్రశ్నించే సమయం సమాధానంలో సమాధిగా మారి సమాజాన్నే ఎదురిస్తున్నాయి మనసంతా అమావాస్య జాబిలిగా గాధలన్నింటిని చీకటి చేస్తుంది కనురెప్పల్లో దాగిన కొత్తరంగులు మాత్రం నిత్యం గేలి చేస్తున్నాయి జీవితమే రంగుల మ(మా)యం కదా ! ====================== ఏప్రిల్ 17/2014

by డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1maiJWA

Posted by Katta

16, ఏప్రిల్ 2014, బుధవారం

డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ కవిత

కత్తిమండ ప్రతాప్ || రక్త పాదాలు || ======================== పాదాలు పరిగెట్టలేక అలసిపోయాయి దేహాలు సొమ్మసిల్లి పడిపోయాయి ఎముకలు మాత్రం గూడై నవ్వుతున్నాయి గాయాలు మాత్రం పాద ముద్రలు వేస్తూనే ఉన్నాయి బ్రహ్మజెముడు మొక్కలు వెక్కిరిస్తున్నాయి మొగలిపొదల్లో మాత్రం విష పాములు బుషలు కొడుతున్నాయి నాలుకమచ్చల మాటలు ఇంకా కాటేస్తున్నాయి కుల అహంకారం కరిగే మంచుదుప్పటై కాటేస్తుంది నీ మాటాల విష తూటాలకు మొగలిరేకులు వాడిపోతున్నాయి కరిగే కాలం ముసుగేసింది దేహాలు మాత్రం సజీవంగానే చూస్తున్నాయి బతుకు జీవశ్చవాలను ఊహించుకుంటూ పాద ముద్రలను ముద్దెట్టుకుంటూ గాయాల లేపనం కోసం సంచరిస్తూ... రోదనలు అరణ్యం ఐతే మృత సంజీవని అక్కడే దొరుకుతుంది కాబోలు గాయాలైన అలసిన పాదాలు అటువైపే పరిగెడుతున్నాయి ============ 16/ఏప్రిల్ /2014

by డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1l2BKKP

Posted by Katta

14, ఏప్రిల్ 2014, సోమవారం

డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ కవిత

కత్తిమండ ప్రతాప్|| క్రతువు || =================== రుతువులెన్నిమారిన క్రతువులెన్ని చేసిన కాలగర్భంలో కలిసి పోతున్న కన్నీటి గాధ లెన్నున్నా నా చేతలన్ని ట్రిగ్గర్ చిరు సవ్వడి కోసమే! తరిమే కాలం తరలిపోతున్నా జ్ఞాపకాల నీడలు తరుముకొస్తున్నా వెంటాడే గురుతులెన్నున్నా నా పాదాల చప్పుడు నీ గుండెల మీద లయ కోసమే! అలజడి రేపిన గాయాలెన్నున్నా ఆరని ఆలోచనల కుంపటి లెన్నున్నా మారని కుల పిలుపులెన్నున్నా మలుపుల్లో మాటేసేది నీ నాలుకపై కుట్లు కోసమే! రాతలెన్ని రాసిన గీత లెన్ని గీసిన గిరిగీసిన నీ సామ్రాజ్య దోపిడీకి గుండు గీసేందు కోసమే నీ తల రాత మార్చేందుకే ! ఇదే నా క్రతువు నిత్య రణ ఋతువు =========== 14-04-2014

by డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1kOCXoX

Posted by Katta

10, ఏప్రిల్ 2014, గురువారం

డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ కవిత

కత్తిమండ ప్రతాప్ || ఓటు=వికెట్టు|| ====================== నోటుకు ఓటు నీ జీవితానికే రేటు ఐన మారని రూటు చివరకు చేటు పిరాయిస్తాడు ప్లేటు మనమే సపరేటు ఒంగి ఒంగి దండాలు ఒంగొంగి వందనాలు చేతుల్లో ఒట్టు చేతులు చేతల్లో ఒట్టి చేతులు అందితే జుత్తు లేకుంటే కాళ్ళు చీర జాకెట్టు మెరిసే బిందెలు బారుల్లో బీరులు మద్యం యేరులు పడేస్తాడు నీ ఓటు పడుతుంది నీ వికెట్టు ============== ఏప్రిల్ 10/2014

by డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1oQb3KX

Posted by Katta

8, ఏప్రిల్ 2014, మంగళవారం

డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ కవిత

కత్తిమండ ప్రతాప్ || ప్రేమ బందీ || ====================== మనిద్దరి మధ్య రాత్రిని ఒడేసి పట్టేసి కట్టేయ్యాలని ఉంది లేకుంటే మళ్ళా తెల్లారిపోతుంది ఇద్దరం జాబిలీలో దాక్కుని మబ్బులు కప్పేసుకోవాలని ఉంది లేకుంటే భళ్ళున తెల్లారిపోతుంది ఆకాశంలో నక్షత్రాలన్నింటిని దడిగా చేసి మధ్యలో ఇద్దరం ఒక్కటవ్వాలని ఉంది ఎవ్వరికి కనిపించకుండా మనిద్దరం సముద్ర కెరటాలలో దాగి సుడులు తిరిగి కొట్టుకోవాలని ఉంది ఒడ్డుకు వస్తూ పోతూ... ఇసుక లోతుల్లో గులక రాళ్ళుగా ఒదిగి పోవాలని ఉంది నీటి పొరల మధ్య తేలియాడుతూ... చెట్టు పై మొక్కనై పరాన్న జీవిలా పెనవేసుకుని అల్లెసుకోవాలని ఉంది ఇద్దరం పచ్చగా! నిత్యం నీ ప్రేమ కౌగిలిలో బందీ అవుతూ ప్రేమ దొంగ గా మారి నీ మదిని దోచుకోవాలని ప్రేమ చెరశాల కట్టేసుకోవాలని ఉంది (S*A* R *A *D*A *G*A ) ==================== ఏప్రిల్ 08/2014

by డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1g2ByXG

Posted by Katta

5, ఏప్రిల్ 2014, శనివారం

డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ కవిత

కత్తిమండ ప్రతాప్ || మనసులు || ====================== మనసులు అలసి పోయాయి మనుషుల మధ్య ఇమడలేక మధ్యంతరంగా సొమ్మసిల్లిపొయాయి అంతరంగాలు సుడులు తిరుగుతుంటే గుండె కుంపట్ల మధ్య సేద తీరలేక మనసులు పొగలు కక్కుతున్నాయి నలిగిపోయే పాదాలచెంత అరిగిపోయే మనసులు నిత్యం క్షోభకు గురవుతూ ఆవేదనతో అలసిపోయాయి గుప్పెడంత మనసులో ఆకాశమంత కష్టాలు తరిమే మబ్బుల్లా- ఉరిమే ఉరుముల్లా వెంటాడే మెరుపుల్లా వేటాడుతున్నాయి పరిగెట్టలేని మనసు తరాల మధ్య అలసిపోయింది రెండు హృదయాల మధ్య మనో వేదనతో గతి తప్పింది గత గాయాలు గుణ పాఠాలైతే నిత్య అన్వేషణలో నిత్యం గాయాలై అలసిన మనసు రక్తం కక్కుతుంది నవ్వుతున్న మనసు ఇప్పుడు ముఖిలిస్తుంది మనిషి మాత్రం నవ్వుతున్నాడు ఇద్దరి మధ్య అవాంతరాలు కళ్ళల్లో రక్త చారలై కనపడుతున్నాయి పగిలిన హృదయాల మధ్య ముక్కలైన మనసుల మధ్య మది ని మేల్కొలుపుతూ హృదిని రగిలిస్తూ మనసు గాయానికి లేపనం కోసం అన్వేషిస్తున్నా ! ================= ఏప్రిల్ 05/2014

by డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1dY8eTB

Posted by Katta

3, ఏప్రిల్ 2014, గురువారం

డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ కవిత

కత్తిమండ ప్రతాప్ ||| తెల్ల కాగితం |||| ======================== తెల్ల కాగితం ఎదురు చూస్తుంది ఎరుపెక్కే అక్షరాల కోసం పదునెక్కిన రాతల కోసం జీవిత గాధల కోసం నిత్య జనజీవన వ్యధల కోసం కాలే కడుపుల రాతల కోసం ఆకలి పేగు అరుపుల కోసం స్వేధం చిమ్మే కబుర్లు కోసం రక్తం మరిగే అక్షర అంకురాల కోసం తెల్లా(రని )రే బతుకుల కోసం చీకటి జీవితాల రాతల కోసం రాత మారని తల రాతల కోసం నుదిటి గీత లేని అతుకుల బతుకుల కోసం సిరా కక్కే కలం కోసం కలం కక్కే కవిత్వం కోసం తెల్ల కాగితం ఎదురు చూసింది సిరా (లో )ఇంకు పోయింది శూన్యమై వెక్కిరించింది భూతద్దమై వెతికాను సూర్య రశ్మి తోడయ్యింది కాగితం కాలిపోయింది --------------------------- ఏప్రిల్ 03/2014

by డాక్టర్ ప్రతాప్ కత్తిమండ



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1mBrKoD

Posted by Katta