పేజీలు

' నువ్వొక పచ్చని చెట్టయితే పిట్టలు వాటంతట అవే వచ్చి వాలేను'..!. ‎
Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao లేబుల్‌తో ఉన్న పోస్ట్‌లను చూపుతోంది. అన్ని పోస్ట్‌లు చూపించు
Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao లేబుల్‌తో ఉన్న పోస్ట్‌లను చూపుతోంది. అన్ని పోస్ట్‌లు చూపించు

28, మే 2014, బుధవారం

Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao కవిత

నిజమే నేనో బండరాయిని/సత్యం జి/ ******************************** నేను నేనులో నానాను.. పూర్తిగా నానినా నాలోనీ కోరిక ఇంకా మెత్తబడదేం.. నన్ను బండరాయినని బండబూతులు తిట్టుకుంటున్నావు కాని నేను నీవుగా అయ్యాక నేను లేని చోట ఉన్నది ఇక నువ్వేగా.. నువ్వు నేనూ మొత్తం నువ్వే నేను నువ్వు మొత్తంగా నేనే.. అవును బండే.. మామూలు బండ కాదు చాలా గట్టి బండ.. నేను కాదు నువ్వు కాదు.. నేను అనే నీపై నేను పెంచుకున్న అపారమైన ప్రేమ.. అది నిజంగానే బండరాయి.. అది కరగదు.. కదలదు.. నన్నూ, అలాగే నాలో ఉన్న నువ్వనే నన్ను కూడా కదిలిస్తుంది.. అతలాకుతలం చేస్తుంది.. అంత కుదిపేసినా కుదురుగా కూర్చొని కులాసాలడుగుతుంది ఇద్దరూ బాగానే ఉన్నారుగా, అంటూ.. ఆ బండ ప్రేమకి నేనంతే ఎంత ప్రేమో.. నా నువ్వంటే, నాలోని నువ్వంటే, నేనైన నువ్వంటే, నువ్వనే నేనంతే ఎంత ప్రేమో.. . - సత్యం జి, 28-05-2014, 16:52

by Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1wkjteQ

Posted by Katta

26, మే 2014, సోమవారం

Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao కవిత

కూనిరాగం అనే పదం అసలు తెలుగులో లేదు.. అసలు పలకాల్సింది "కూన రాగం" అని.. కూన అంటే పిల్ల, చిన్న అనే అర్ధాలు వస్తాయి.. కూన రాగం అనే పదం ప్రాచుర్యం లోకి రావటానికి గల కారణం "పెద్దగా కాకుండా చిన్నగా ఆలపిస్తున్న రాగం" అని చెప్పవలిసిన సంధర్భం ఏర్పడటమే.. ఇక్కడ కూన రాగం అంటే "సన్నని రాగం" , "చిన్న రాగం" అనే అర్ధాలలో ప్రయోగిస్తాం.. అలాగే కూన అనే పదాన్ని "పసి కూన" అంటూ మన పిల్ల గురించి చెప్పేటప్పుడో, మన పెంపుడు జంతువుల పిల్లల గురించి చెప్పేటప్పుడో వాడతాం.. కాబట్టి కూన ని కూని అని ఖూని చేయటం ఆపేద్దాం..! (ఇది కేవలం సమాచారం కోసం చెప్పిందే తప్ప ఎవరినీ కించపరచటానికి చెప్పింది కాదు) ఆధారం: సినారే. - తెలుగు కవి సత్యం జి, 26-05-2014, 14:47

by Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1pa2GJr

Posted by Katta

Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao కవిత

తెలుగు తెగులు 01/-సత్యం జి-/ --------------------------- ఒరెయ్ తెలుగోడా నీ పరభాషా వ్యామోహం తగలడ ఎందిరా నీ రగడ? తుత్తర భాషలతో ఐపోకు గడబిడ కనీసం మనస్పూర్తిగా తిట్తలేవు కదరా ఆ భషల్లో చడామడా.. ఇంకెందుకురా ఆ భాషలు మన తెలుగుండగా నీ ఫ్యాషన్లు తగలడ.. ఇకనైనా వాటెంత పరుగులిడ క కన్నమూర్తి కమ్మగా నేర్పిన అమ్మ భాష చెరకుగడ ంత తీపిని ఆస్వాదించి నీ మనవడి కి తెలుగంటే తెలీదనే తెగులు రాకుండా చూడు మడుగులో పడకుండా.. 'మన ' భాష కనుమరుగవకుండా..! -సత్యం జి, 26-05-2014, 14:33

by Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1jTOdj0

Posted by Katta

18, మే 2014, ఆదివారం

Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao కవిత

రాతిరేల రోడ్డుపక్క రాజాల కూసుంటే రమ్మేసిన పోలీసోను ఈలేసి ఇటు రమ్మనె.. ఎందుకనో పిలిసిండు దొరని దిగాలుగ దరికి పోతె దబాయించి దరినున్న దుడ్డుకాస్త లాక్కపాయె.. చేసెడిదిలేక చేతులూపుకు చేరిన నా రూములోకి నాయెనకే నక్కిన నా దోమబిడ్డల ఓదార్చిన ఆలౌటును రేపు కొనిస్తనని.. నిదర అన్న పోదమంటె కునుకన్న రాదాయె కల్లల్లొ నీల్లు తప్ప కలల్లేవు గిలల్లేవు.. గుండెపైన నిదరోయిన నాదాని సూడలెగాని పక్క పక్కల పండిన పోరగాడి పంతులమ్మ యాదొచ్చె.. అసలె గయ్యాలి.. రేపు నా సంటోడ్ని ఎస్కూల్ల కూస్సోనియ్యకుంటే ఏం సెయ్యాలె.. నా కైతే సమజైతలే.. పగలంతా పక్కకేసిన పైకమంతా పోలీసోడు పీక్కపాయె.. ఇంటితాన ఎదురుసూసిన ఇల్లాలికి గసిన్ని పూలైనా తేకపాయె.. గా దేముడు గూడకా యా ఉన్నోళ్ళ గులామనుకుంట ఆల్లేమడిగితె అదిస్తుండు... నేనడక్కుందగనే ఇన్ని కట్టాలిచ్చిండు.. ఎవనితోని సెప్పుకోను, ఎవనితోని మొత్తుకోను.. పొద్దు పొడిచి ఊరంతా ఇంటిలంగ పడతంటే కట్టుకున్న దాని ఏడుపు నే ఇనలేను.. నా కడుపున పుట్టినోడి కన్నీటిని సూడలేను.. ఇక సూదలేని ఈ కల్లకు ఈ లోకంల పనిలేదు.. అందుకే మూస్తన్నా.. కన్ను మూస్తన్నా.. - సత్యం జి, 18-05-2014, 01:29

by Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1jpLZHR

Posted by Katta

Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao కవిత

యశస్వి, వర్చస్వి గార్లతో ఓ సాహిత్య తపస్వి ( ;) తపస్వి అంటే ఎవరో అనుకునేరూ.. అది నేనే.. :) ) - సత్యం జి

by Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1t2yEXJ

Posted by Katta

7, మే 2014, బుధవారం

Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao కవిత

Today 153rd Birthday of Rabindranath Tagore ----------------------------------------------------------- Happy Birthday "Rabindranath Tagore" jiii thanks for giving us "Jana Gana Mana".. (Y) http://ift.tt/1fT4x2I

by Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1fT4x2I

Posted by Katta

6, మే 2014, మంగళవారం

Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao కవిత

నీ సమస్యలని ఎదుటివాళ్ళతో పంచుకోకు.. వాళ్ళిచ్చే ఓదార్పులో రిలాక్స్ ఐపోకు.. దాచెయ్ దాచెయ్ సోదరా నీ సమస్యల్ని నీ గుండెల్లోకి తోసెయ్.. పరిష్కారం అనే వెలుగు నీ అనంత విశ్వానికి తాకేదాకా కాలనీ, రేగనీ ఆ జ్వాలనీ నువ్వు బూడిద ఐపోతావని భయపడకు.. నిన్ను చూస్తూ ఉండిపోయినా ఈ జనాలే రేపు నీ బూడిదని విబూదిగా రాసుకుంటారు.. - సత్యం జి, 06-05-2014, 01:06

by Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/Su2FTF

Posted by Katta

21, మార్చి 2014, శుక్రవారం

Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao కవిత

ఆ పరమాత్ముని వలనే "కవిత్వం" కూడా నిరాకారమైనది, నిరాధారమైనది, చావు పుట్టుకలు లేనిది.. అయితే ఒక కవి హృదయాంతరాళాన నిఘూఢమై ఉన్న భావాల సంతతి బయటకొచ్చి ఊపిరి తీసుకోవటానికి దాల్చే ఒక మమేకమైన రూపమే "కవిత్వం". - సాట్నా సత్యం గడ్డమణుగు, 21-03-2014, 10:25

by Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1gZDT23

Posted by Katta

Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao కవిత

అంతర్జాతీయ కవితా దినోత్సవం [21-03-2014] సందర్భంగా "కవిత" గురించి నా మది పలికిన భావాలు.. ------------------------------------------------------------------------ నాలో పుట్టింది.. నీలోనూ పుట్టింది.. అదిగో వాడిలో కూడా పుడుతోంది.. పుడుతూనే మాట్లాడుతోంది.. ఆ మాటల్లో ఏదో మాయ చేస్తోంది.. క్షణానికో పాలి పుడుతుంది.. అనుక్షణం మనతోనే ఉంటుంది.. మనలోనే ఉంటుంది.. అసలు అది లేనిదే మనం లేము.. నిజానికి మనలోనుంచి పుడుతున్న అదే మనల్ని పుట్టించింది.. అమ్మ కడుపులో నుంచి అమ్మ గుండెను తన్ని స్వేచ్చగా బయటకు వచ్చిన సంగతే మనకు అమ్మ చెప్పేదాకా తెలియదు.. మరి ఇంక జన్మలో ఇంకో జన్మ ఎలా ఎత్తామో ఎలా ఎదిగామో తెలీదు.. అది చెప్పదు.. మనం అడగం.. విచిత్రమేమిటంటే మనందరికి పురుడుపొసింది.. మళ్ళీ మనలోంచే పురుడుపోసుకుంటోంది.. బదల్లో లాలిస్తుంది.. కష్టాల్లో ఓదారుస్తుంది.. ఆనందం పంచుకుంటుంది.. మనతొ అనుభందం పెంచుకుంటుంది.. తల్లై, తండ్రై, అక్కై, చెల్లై, స్నేహం,ప్రేయసి, భార్యా, ఆఖరికి నేనే తానైపోతుంది.. తానే ఇవన్ని అవుతుంది.. సృష్టిలో ప్రతీ వస్తువునీ తనలో నింపుకుంటుంది.. తానై ఒంపుకుంటుంది.. శక్తిగా యుక్తిగా చలోక్తిగా కర్తగా తానే భర్తగా మనల్ని నిమిత్త మాతృల్ని చేస్తుంది. ఆలోక సౌందర్యాన్నతా తనలో దాచుకుంటుంది.. రూపం లేని ఆ రూపవతి మనలా మనసుతో చూసే ప్రతీ ఒక్కరికీ అతిలోక సుందరివలే దర్శనమిస్తుంది. - సాట్నా సత్యం గడ్డమణుగు, 21-03-2014, 10:01

by Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1lV4uS7

Posted by Katta

18, మార్చి 2014, మంగళవారం

Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao కవిత

పోయే లోపు ---------- నాకూ ఉంటుంది.. తిరగాలని.. ఎగరాలనీ.. మీలా పార్టీలు చేసుకోవాలనీ, ఫ్రెండ్స్ తో షికార్లు చేయాలనీ, ప్రపంచాన్ని చుట్టెయ్యాలనీ, చుట్టిన ప్రపంచాన్ని మూట కట్టి సెల్లులోకి తోసి ఫేసుబుక్కులో పడేసి లైకుల టపాసులు పేల్చి, కామెంట్ల కాకరొత్తులు కాల్చి అమితానందపు దీవాలి చేసుకోవాలని.., కారుల్లో పక్కన సీటుల్లో ఉరకల్లో ఉయ్యాలూగుతూ ఒకరిపై ఒకరు తూగుతూ లాంగు జర్నీలు చెయ్యాలని, ధనవంతులు మాత్రమే లోపలికి వెళ్ళగలిగే పెద్ద పెద్ద హోటళ్ళలో ఒక్కసారైనా దూరి నా నాటు ద్యాన్సు చెయ్యాలనీ, ఎస్పీలు, జానకీలే కాదు నాలాంటి బాతురూము సింగర్లు కూడా పాదగలరని స్టేజీలెక్కి అరవాలనీ, ఇలా ఎవో ఎవో చెయ్యాలని ఉంది.. కనీ నేనో వ్యూహం లో ఉన్నా.. లక్ష్య సాధన లో ఉన్నా.. మీరందరూ కొద్దొ గొప్పొ డబ్బున్నోళ్ళుగా పుట్టారు.. పోయేటప్పుడు కూడా డబ్బున్నోళ్ళుగానే పోతారు.. నేను మాత్రం అలా కాదు.. పేదోడి కడుపున పుట్టా.. పేదోడిగా పుట్టా.. పేదోడిగానే పోయినా పరవాలేదు.. కానీ డబ్బున్నోడి డాబులన్నీ దండమెట్టి నాముందు బాంచన్ అని మొక్కేలా చేస్తా పోయే లోపు.. నేను పోయే లోపు.. ఈలోకం డబ్బున్నోడి సొంతం అని ఈ పపంచం ఫిక్సయ్యి పోయ్యే లోపు.. - సాట్నా సత్యం, 18-03-2014, 17:53

by Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1lKL5Dp

Posted by Katta

12, మార్చి 2014, బుధవారం

Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao కవిత

కలలోసుందరి -------------- నేను తల ఎత్తి చూశా నాకు తన చెంగు చివర వేళ్ళాడుతున్న ఒక దారం తగులుతోంది.. తన అందం ముందు నేను చిన్నవాడ్నైపోయా.. తను నడుస్తోంది.. దొరుకుతుందో లేదో అని పోకిరీలో మహేష్ లా పరిగెత్తి ఆ దారాన్ని పట్టుకున్నా.. అలా ఆ దారానికి వేళ్ళాడుతూ పైకి ఎకి ఎక్కు తన భుజం మీద నిల్చుని ఈలలేస్తున్నా నన్ను చూడమని.. అదేంటో అప్పుడు ఈలలు తప్ప మాటలు రావట్లేదు మరి.. కానీ తను అప్పుడే కాలుకి ఏదో అడ్డుతగిలి పడబోయింది.. ఎక్కడ పడుతుందో అని కంగారు పడుతూ పడిపోకుండా పట్టుకుందాం అని చేతులు చాచాను.. కాళ్లకింద పడిన తన చీర అంచుని సరిచేసుకునే లోగా నేను అమాంతం జారి అలా పడిపోతూ లేచాను.. నిదుర లేచాను..! - ఇట్లు నీ నేను సత్యం గడ్డమణుగు, 12-03-2014, 18:34

by Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1cxlRbA

Posted by Katta

11, మార్చి 2014, మంగళవారం

Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao కవిత

సంటోడి కయిత్వం ----------------------------------------------- ఎం రా భయ్.. నువ్వేమైనా కవితల్గనుక్కున్నవా రా..? నువ్వు గాదూ, నీ ముత్తాతల్ గుడక పుట్తలే కవితల్బుట్టినప్పుడు.. అర్రె, ఏదో చంటి పోరగాండ్లు వాళ్లకొచ్చిన తీర్ల నాలుగు ముక్కల్ రాస్తంటే అది బాలే, ఇది బాలే అంటావ్.. ముళ్ళల్ల తిరిగి ఏరకొచ్చిన పండ్లమ్మె అవ్వకు దెల్సు కష్టమేందో.. అంతెగానీ బాల్కనీల మొక్కల్వెంచి సప సపా కొసుకదినే నీకేం తెల్సురా భయ్,, గట్లనే అప్పుడప్పుడే కవితలంట ఆసక్తొచ్చినోడికి ముంగలే బయపెడితే ఎట్ల.. అవసరమైతే గానికి అట్ల గాదు ఇట్లా అని సెప్పాలే.. ఒక పదం కాకపోతే ఇంకోటని సెప్పాలే.. అంతెగానీ ఇట్ల రాయద్దు అట్ల రాయద్దంటే గానికి అసల్ రాయడమే సిరాకొస్తది.. ఇంగొ ముసలాయనా.. నువు బానే గ్యానమున్నోనివి లే గానీ గిట్ల అందరికి గ్యానం రావల్నంతే ఇట్టంటి సిన్న సిన్న తప్పుల్జెయ్యలే.. చెయ్యకుంద ఎట్ల తెలుస్తయ్..? అర్రె మనింట్ల సంటోడే పది సార్లు లేస్తడు పడతడు.. ఇది గుడక అంతె అంకోవాలె.. నిజమే, తప్పుల్ని సెప్పకపోతే ఎట్టా తెలుస్తయ్ అంటావ్.. కరక్టే వయా, కానీ ఇంటి దానికి అది జేసిన కూర బాలే అన్నమనుకో ఎమైతది..? రెండో రోజు మన కడుపే మాడిద్ది.. అట్లగాకుంద గా కుర్ల అట్ల కాకుండ ఇట్టా సెయ్యవే నాకు శాన ఇట్తం అన్నవనుకో, ఏముంది ఇంగ పండగే పండగ.. గట్లనే వాడు ప్రతీ పాటకుడికీ కవి హృదయం ఇంటిదాని లెక్క.. దాన్ని ఎంత స్మూత్ గా యాండిల్ జేత్తే అంత సక్కటి కవిత్వం బైటికొస్తదప్ప.. ఏంది.. ఓకేగా..? - సాట్నా సత్యం, 11-03-2014, 15:12

by Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/N33UoX

Posted by Katta

Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao కవిత

కవిత్వీకరించటం - ఈరోజు చూసిన ఒక కొత్త పదం.. చాంద్ గారి కవితకి మన యాకూబ్ గారు ఇచ్చిన వ్యాఖ్య లో ఈ పదాన్ని వాడారు.. బాగుంది.. అనువదీకరించటం, ఆంధ్రీకరించటం, విశదీకరించటం లాగా "కవిత్వీకరించటం" అన్నమాట.. సొ మన మనసులో పుట్టిన భావాలని కవిత రూపంలోకి తీసుకురావటాన్ని "కవిత్వీకరించుకోవటం" అని అనుకోవచ్చు. - తెలుగు కవి సాట్నా సత్యం.

by Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/NVnftj

Posted by Katta

6, మార్చి 2014, గురువారం

Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao కవిత

తను నా అభిమాని తను నన్ను అనుసరిస్తుంది.. నా ప్రతీ కదలిక పరికిస్తుంది.. పరిక్షిస్తుంది.. నా తప్పుల్లో తనకేదో ఒప్పు కనిపిస్తుంది.. దానిని కూడా మహా ప్రసాదం లా స్వీకరిస్తుంది.. నాతో మాట్లాడుతుంది.. నాతో పోట్లాడుతుంది.. మిగిలిన పనులకు ఎందుకు ఆలస్యం చేస్తున్నానని.. నన్ను ప్రోత్సహిస్తుంది.. నాకు బలాన్నిస్తుంది తనెంత అభిమానిస్తోందో చెప్పి తనలాగే ఎంతమంది అభిమానిస్తున్నరో చెప్తుంది.. ఇంక ఎందర్నో అభిమానులుగా చేసుకునేందుకు ఊతంలా తన మధురమైన మాటల మల్లెలు నాపై కురిపిస్తుంది.. నాకు తెలియకుండానే నాపై తన మదిలో ఓ పుస్తకాన్ని రచిస్తుంది.. ఆ పుస్తకాన్నే మళ్ళీ మళ్ళీ చదువుకుంటుంది.. తన మార్గదర్శకం ఆ పుస్తకమే అని నాతో గర్వంగా చెప్తుంది.. నాకెవరున్నారని నేను ఆలోచించే సమయాన నాకై తన దగ్గర ఒకటి ఉన్నదంటూ తన లో దాక్కున్న "అభిమానా"న్ని కొంత వొలకబోస్తుంది.. నాకు తను వొలికించిన అభిమానం కల్ప తరువుగా గోచరిస్తుంది.. ఇక అక్కడ్నుంచి నాకు కనక యోగం పట్టుకుంటుంది.. బంగారు ఆలోచనలు బయలుదేరుతాయి. అవి ఒక గమ్యాన్ని చేరే క్రమంలో వాటికి మళ్ళీ తనే ప్రేరణగా నిలిచి ఆయువై చేవందించే నీలాకాశం గా నిలుస్తుంది. క్రమంగా తనలో నా అలోచనల్ని నింపుకుంటుంది.. ఆలోచనలు కాస్తా అంతర్ముఖంగా నన్ను అనుసరిస్తుంటాయి. ఇంకేముంది చివరికి ఒక్కో ఆలోచన ఒక్కో నేనుగా పరిణితి చెంది నా అభిమానే నేనైపోయి నేనైన వేలమంది నా అభిమానుల్ని తయారు చేస్తుంది. - సాట్నా సత్యం గడ్డమణుగు, 06-03-2014, 16:30

by Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1f0qZEd

Posted by Katta

19, ఫిబ్రవరి 2014, బుధవారం

Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao కవిత

అయిపోయిన దానిని మనం మార్చలేనప్పుడు అందరు బాగుండాలని కోరుకుందాం.. అందరు సంతోషంగా ఉండాలని కోరుకుందాం.. అక్కడా ఇక్కడా అందరూ "మన" వాళ్ళే కాబట్టి "మన" సోదరులు సుఖంగా ఉండాలని ఆశిద్దాం.. ఒకళ్ళనొకళ్ళు తిట్టుకోని కొట్టుకోని శాపాలు పెట్టుకోని మన మద్యన ఉన్న సఖ్యతని పోగొట్టుకోని శత్రువులవకుండా మైత్రీ బంధంలోనే మెలుగుదాం.. తెలుగు వెలుగులను లోకానికి పంచుదాం. తెలుగు ఖ్యాతిని వెలుగెత్తి చాటుదాం. ప్రాంతాల గోడలు మాకడ్డు కాదంటూ రాజకీయ నాటకాలు నన్నాపలేవంటూ.. నరనరానా నాన్న పంచిన ధైర్యాన్ని దట్టంగా పట్టించి కణకణానా అమ్మ పెట్టిన గోరుముద్దల ఆపేక్షలు అరచేతిన పట్టుకుని సాగుదాం ఎవరూ ఆపలేని ఎవరూ అడ్డుకోని ఆశావహు ప్రపంచంలోకి.. అక్కడ నేనుంటా.. నువ్వుంటావ్.. ఇంకెవరూ ఉండరు.. మనం పంచుకునే తియ్యని తెలుగు మాధుర్యాల మంచు తేనెలు తప్ప.. రా సోదరా.. ఈ కుళ్ళు లోకంలో మనకింక పని లేదు.. మట్టి మట్టిగా మిగిలిపోకముందే మన లోకానికి తెచ్చెయ్.. పసిడి పంట కోతకెళ్ళే లోపు చీడపురుగుల అంతు చూద్దాం. తెలుగు వెలుగులను లోకానికి పంచుదాం. తెలుగు ఖ్యాతిని వెలుగెత్తి చాటుదాం. - సాట్నా సత్యం

by Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/MbSnU1

Posted by Katta

12, ఫిబ్రవరి 2014, బుధవారం

Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao కవిత

ఐ లవ్ మై ఫేస్బుక్..! --------------------- నా ఫేస్బుక్.. నాకు ఇదో మూగ పుస్తకం.. ఒక్క క్షణం నోరాగదు మరీ.. నాకు ఇదో చెవిటి పుస్తకం.. అందరి వాగుళ్ళు వినేస్తుంది.. నాకు ఇదో గుడ్డి పుస్తకం.. ఏది పడితే అది చూడకుండానే చూపించేస్తుంది.. నాకు ఇదో దేవాలయం.. ఆ దేవుడ్ని ఎలా ప్రసన్నం చేస్కోవాలో ప్రశాంతంగా నాకు చెప్తోంది.. నాకు ఇదో విద్యాలయం.. నాకు తెలియని లెక్కలేనన్ని విషయాలని నాకు నేర్పిస్తోంది.. నాకు ఇదో పర్ణశాల, జరిగిన కథలను బొమ్మలుచేసి కళ్ళకు కట్టినట్లు చుపిస్తది.. నాకు ఇదో మాయాజాలం, లేని వాటిని కూడా ఉన్నట్లు బ్రమ కలిగిస్తుంది.. నాకు ఇదో మార్గదర్శకురాలు.. ఎప్పటికప్పుడు నన్ను నేను మార్చుకొమ్మని సలహాలు ఇస్తూనే ఉంటుంది.. నేనో మొండోండ్నని తెలిసినా నా మంచికోరే మంచి మనుషులను దగ్గరకు తెచ్చిపెడుతుంది.. నాకు ఇదో అలారం.. ఎప్పటికప్పుడు నేను చెయ్యాల్సిన భాద్యతలను గుర్తు చేస్తునే ఉంటుంది.. నాకిదో ఊతం.. నాకు పట్టు జారుతున్నప్పుడు పట్టుకుని నడిపిస్తుంది.. చాలా మందికిదొ అఘాతం.. ఎందరినో పతనానికి తొక్కేస్తోంది.. అయినా నేనంటే ఎంత ప్రేమో.. నాకు మాత్రం ఎప్పుడూ ఒక ప్రేయసిలా తోడూ నీడై తన ప్రియుడిని లోకం ముందు గొప్పగా చూపించాలనుకునే ప్రియురాలై ప్రతిక్షణం తాపత్రయ పడుతూనే ఉంటుంది. ఐ లవ్ మై ఫేస్బుక్..! - సాట్నా సత్యం, 12-02-2014, 14:40

by Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1dH3A5w

Posted by Katta

5, ఫిబ్రవరి 2014, బుధవారం

Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao కవిత

||ఆకలి తీర్చా || సత్యం గడ్డమణుగు|| ********************************* పొద్దుగాలనుంచి అడుక్కున్నా ఒక్కమ్మా బువ్వెయ్యలేదు.. కడుపుల వాడెయడో అతంచుకి ఇటంచుకి తాళ్ళుగట్టి లాగేత్తుండు.. కనీతం సుక్క నీళ్లైనా గొంతుల పోద్దామని ఆ ఈదిచియరున్న పంపుగాడికి పోతే, అది గూడక అమ్మగార్ల లెక్క ఏషాలేత్తంది.. ఆళ్ళేమో ఒక్క మెతుకు ఇయ్యలే, ఇది గూడ ఒక్క సుక్క బియ్యలే.. ఔలే ఎట్తాగిత్తాయ్..? అతలే మన యవ్వారం ఎడిసిమంగి మడతాలాగుంది.. కొద్దికొద్దిగ నా వంట్ల సత్తువ తగ్గుతా ఉంది. ఆ పంపు కాడ్నే కూలబడ్డా.. పంపుని పట్టుకోనీకి శెయ్యి గూడ లెయ్యలే., అప్పుడు జూసినా ఆ పంపు కన్నంల రెండు సుక్కలున్నయ్.. అవి కాసేపట్ల కారి కింద పడతయ్.. ఎట్టాగూ తలని లేపే ఓపిక లేక నోటిని పంపుకుందకి పెట్టిన.. సరిగ్గ సుక్క రాలే టైముకి ఓ కుక్క నాలికతో ఉన్న రెండుసుక్కలూ నాకేసింది.. బారెడు నాలిక్కి ఆ రెండు సుక్కలు సరిపోక రొప్పుతా నన్ను సూతంది.. అప్పటికే కింద పడ్దప్పుడు తగిలిన దెబ్బల్నుంచి కారుతున్న రక్తం వాసన ఆ కుక్క నాసికలకి తాకింది.. చిన్నగ నా మీద ఉన్న రక్తాన్ని సుతారంగ నాకేత్తోంది ఆ కుక్క.. అది అలా నా రక్తం కోసం నా మీద పడగానే ఆ ప్రయత్నంలో అప్రయత్నంగా దాని కాలు నా ముక్కుకి రాసకపోయి రక్తం నా నోట్లోకి కారింది.. నాకు గొంతులోకి జారుతున్న ఉప్పని ద్రవం తప్ప ఇంకేమీ తెలియలేదు.. తెలుసుకునేంత తెలివి లేదు.. తెలివి రాగానే లేచి చూశాను నాకింక ప్రాణం లేదు.. ఎందుకంటే అప్పటికే ఆ కుక్క నా వొళ్ళు మొత్తం కొరికి మింగేసింది.. నిజానికి గొంతులోకి జారిన ఉప్పని ద్రవం ముక్కు మీద గాటుకి కాదు ఆ కుక్క కాటుకి వచ్చిన రక్తం.. పోన్లే నా జీవితంల అడుక్కోడమేగాని పెట్టింది లేకపాయే.. ఇట్టాగైనా పోతా పోతా ఒక జీవి ఆకలి తీర్చిన. గది సాల్ నాకు..! - సత్యం గడ్డమణుగు, 04-02-2014, 03:51

by Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1gHyPoN

Posted by Katta

4, ఫిబ్రవరి 2014, మంగళవారం

Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao కవిత

||ఆకలి తీర్చా || సత్యం గడ్డమణుగు|| ********************************* పొద్దుగాలనుంచి అడుక్కున్నా ఒక్కమ్మా బువ్వెయ్యలేదు.. కడుపుల వాడెయడో అతంచుకి ఇటంచుకి తాళ్ళుగట్టి లాగేత్తుండు.. కనీతం సుక్క నీళ్లైనా గొంతుల పోద్దామని ఆ ఈదిచియరున్న పంపుగాడికి పోతే, అది గూడక అమ్మగార్ల లెక్క ఏషాలేత్తంది.. ఆళ్ళేమో ఒక్క మెతుకు ఇయ్యలే, ఇది గూడ ఒక్క సుక్క బియ్యలే.. ఔలే ఎట్తాగిత్తాయ్..? అతలే మన యవ్వారం ఎడిసిమంగి మడతాలాగుంది.. కొద్దికొద్దిగ నా వంట్ల సత్తువ తగ్గుతా ఉంది. ఆ పంపు కాడ్నే కూలబడ్డా.. పంపుని పట్టుకోనీకి శెయ్యి గూడ లెయ్యలే., అప్పుడు జూసినా ఆ పంపు కన్నంల రెండు సుక్కలున్నయ్.. అవి కాసేపట్ల కారి కింద పడతయ్.. ఎట్టాగూ తలని లేపే ఓపిక లేక నోటిని పంపుకుందకి పెట్టిన.. సరిగ్గ సుక్క రాలే టైముకి ఓ కుక్క నాలికతో ఉన్న రెండుసుక్కలూ నాకేసింది.. బారెడు నాలిక్కి ఆ రెండు సుక్కలు సరిపోక రొప్పుతా నన్ను సూతంది.. అప్పటికే కింద పడ్దప్పుడు తగిలిన దెబ్బల్నుంచి కారుతున్న రక్తం వాసన ఆ కుక్క నాసికలకి తాకింది.. చిన్నగ నా మీద ఉన్న రక్తాన్ని సుతారంగ నాకేత్తోంది ఆ కుక్క.. అది అలా నా రక్తం కోసం నా మీద పడగానే ఆ ప్రయత్నంలో అప్రయత్నంగా దాని కాలు నా ముక్కుకి రాసకపోయి రక్తం నా నోట్లోకి కారింది.. నాకు గొంతులోకి జారుతున్న ఉప్పని ద్రవం తప్ప ఇంకేమీ తెలియలేదు.. తెలుసుకునేంత తెలివి లేదు.. తెలివి రాగానే లేచి చూశాను నాకింక ప్రాణం లేదు.. ఎందుకంటే అప్పటికే ఆ కుక్క నా వొళ్ళు మొత్తం కొరికి మింగేసింది.. నిజానికి గొంతులోకి జారిన ఉప్పని ద్రవం ముక్కు మీద గాటుకి కాదు ఆ కుక్క కాటుకి వచ్చిన రక్తం.. పోన్లే నా జీవితంల అడుక్కోడమేగాని పెట్టింది లేకపాయే.. ఇట్టాగైనా పోతా పోతా ఒక జీవి ఆకలి తీర్చిన. గది సాల్ నాకు..! - సత్యం గడ్డమణుగు, 04-02-2014, 03:51

by Gaddamanugu Venkata Satyanarayana Rao



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1gHyPoN

Posted by Katta