ఉమిత్ కిరణ్ ముదిగొండ కవిత

చందమామ కన్ను కొట్టె సంద్యవేళ సిగ్గు మల్లె పూలు పెట్టె చీకటేళ మంచె కాడుంది రారా పంచదార మాపటేళ తోడు పెట్టేసుకోరా పొంగులన్నీ పాలవేళ అందమంత ఆరపెట్టి పైట జారే కోడె గాలి కొట్టగానె కోక జారే నాలో పడలేని ఆరాటం జాజి మల్లె మంచు నాకు జల్లుకోరా కొత్త నాగమల్లె తీగలాగ అల్లుకోరా

by ఉమిత్ కిరణ్ ముదిగొండ



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1meI0ge

Posted by Katta

ఉమిత్ కిరణ్ ముదిగొండ కవిత

చిన్నారులతో దోబూచులాడే రంగుల నేస్తాలు సీతాకోకచిలుకలు పూల పొదరిల్లలో విహరించి పయనించే బాటసారులు ఆకాశాల రహస్యాల్ని భూమికి కొనితెచ్చే రాయబారులు పగటి వేళ పూలపై వాలిపోయే మిణుగు తారలు పరవశించి ప్రాణశక్తితో పరుగులు తీసే మల్లెలు మందారాలు పక్రుతి కనురెప్పల్లో దాచుకొ స్వప్నాలు

by ఉమిత్ కిరణ్ ముదిగొండ



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1n5UCK7

Posted by Katta

ఉమిత్ కిరణ్ ముదిగొండ కవిత

అమ్మా !అమృతమూర్తి! నీవు కఠోరమైన పురుటి నొప్పులకోర్చి నాకు ప్రాణాలు ప్రసాదించావు నాపై నీలి నీడలు పడకుండా ఎలా కడుపులో దాచుకున్నావో ఎవరికీ కనిపించకుండా కన్నీళ్ళు తుడుచుకున్నావు నాకు తొలిసారి అనంతమైన ఆకాశాన్ని చూపించావు నాకోసం గోగుపూలు తెమ్మని జాబిల్లిని పిలించింది నీవు నిండు పున్నమి చంద్రునితో చెలిమి చేయించింది నీవు మల్లెల తెల్లదనాన్ని వెన్నెల చల్లదనాన్ని నాఒంటి పై పులిమింది నీవు జిలుగు తారలతో దోభూచులాడి సీతాకోకచిలకలతో పరవశాల పరుగులు నేర్పింది నీవు లోకాలు శాసించే ఏలికైన అలెగ్జాండర్ అశోకుడు ఆదిశంకరుడు ఎవరైనా తల్లి పాలు తాగిన పసివారే నీ జోల పాటలో ఎన్ని తత్వాలు ఎన్నెన్నో జీవిత సత్యాలు నిఖిల లోకాలు నవగ్రహాలు నక్షత్ర మండలాలు ఆదమరచి నిదురపోతాయి దేశం కానీ దేశంలో బ్రతుకు బరువైనపుడు గుర్తుకొచ్చేది అమ్మ కష్టాలు కన్నీళ్ళు క్రుంగ దీసినపుడు గుండెల్లో మెదిలేది అమ్మ అమ్మా ఎన్ని జన్మలైనా నీ రుణం తీర్చుకోలేను నీ చల్లని వొడి నాకు దేవుని గుడి.........

by ఉమిత్ కిరణ్ ముదిగొండ



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/RCUcww

Posted by Katta

ఉమిత్ కిరణ్ ముదిగొండ కవిత

పొద్దుతిరుగుడు పువ్వు పొద్దును ముద్దాడే తొలి పొద్దును ముద్దాడే. ఆడి ఆడి అలసిన పోయిన నెమలి ముద్దాడే ఆడ నెమల్ని ముద్దాడే పాడి పాడి మూగపోయిన గొంతును ముద్దాడే కోయిల గొంతును ముద్దాడే... umith kiran Mudhigonda

by ఉమిత్ కిరణ్ ముదిగొండ



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1if85KO

Posted by Katta

ఉమిత్ కిరణ్ ముదిగొండ కవిత

జాబిలీ నీవు పొన్నలు పొగడలు పూయిస్తావు భగ్నమనస్కుల్లో అగ్ని సెగలు రగిలిస్తావు ప్రేమికుల మద్య రహస్యంగా రాయబారాలు నడిపిస్తావు మరొకసారి ఆకాశంలో స్రవించె గాయంలా కనిపిస్తావు ఉమిత్ కిరణ్ ముదిగొండ

by ఉమిత్ కిరణ్ ముదిగొండ



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1g2z5sT

Posted by Katta

ఉమిత్ కిరణ్ ముదిగొండ కవిత

ఆమెకు నాకు మద్య ఆంతర్యం నేను ఆగిపోయిన అర్దరాత్రిని కాలిపోయే చితి మంటను.... నీవు సంద్యాకాశంలో చంద్రరేఖవు సిగ్గు పొదలలో పొదగబడిన పూరేకువు.. నేను స్మశాన వాటికను నీవు మల్లెల పూతోటవు.. నేను ఆకాశాల అరుణిమను నీవు శరత్కాల పూర్ణిమవు.. నేను అగ్ని శిఖరాల అరుపును నీవి మేఘమాలికల మెరుపువు.. నేను ముల్లును నీవు మల్లెవు.. నీవు గులాబివి నేను ఆ గులాబి కొనలేని గరీబుని..... ఉమిత్ కిరణ్ ముదిగొండ

by ఉమిత్ కిరణ్ ముదిగొండ



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1mQaMmy

Posted by Katta

ఉమిత్ కిరణ్ ముదిగొండ కవిత

నేను కాని నేను అధ్దం ముందు నిలిచి ఉన్నాను నా ఎదురుగా ఎవరో అపరిచితుని రూపం నా హవబావల్ని అనుకరిస్తూ నన్ను అవహేలన చేస్తుంది నన్ను నిదురకు వెలివేసి నా మనశ్శాంతిని తొలచివేస్తుంది ఎందుకంటే ఆమె వెళ్ళిపోయింది నేను అతికించుకున్న కృత్తిమమైన చిరునవ్వుల్ని వేలెత్తి చూపుతుంది నా లోని ప్రాపంచిక పోకడల్ని స్వప్రయోజనాల్ని ప్రశ్నిస్తుంది. నేను కప్పుకొన్న ముసుగును తొలగించమని శాసిస్తుంది నన్ను క్షణ క్షణం నిందిస్తుంది. నాలోని సహజమైన ప్రేమతో నన్ను మేల్కొలుపుతుంది మా ఇద్దరి మద్య సంది కుదిరింది నన్ను నేనుగా నిలిపే సాహసం చేస్తుంది నా స్వగతం నా అంతరాలలో అంతర్లీనమైపోతుంది. ఉమిత్ కిరణ్ ముదిగొండ

by ఉమిత్ కిరణ్ ముదిగొండ



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/PLmvYm

Posted by Katta

ఉమిత్ కిరణ్ ముదిగొండ కవిత

అన్వేషణ... హీమాలయ గుహంతర్బాగాలలో తపస్సు చేసుకొనే ఋషి దగ్గరకు వెళ్ళి నేనడిగాను."దేవుడెక్కడుంటాడు" అని అతడు నావైపు నవ్వుతూ చూసాడు.. కొండల్ని, కోనల్ని, ఎగిరే పావురాల్ని. సముద్రాన్నీ. ఆకాశంలో నక్షత్రాల్నీ.పూసే పువ్వులనీ. పూఅంచురేకుల మీద నిలబడ్డ మంచు బిందువులనీ, దయార్థ్ర హృదయులని.కరుణామయులనీ.ప్రకృతినీ.వికృతినీ,సాకృతినీ. చూపించి ఇదంతా భగవంతుని ఆకృతే అన్నాడు. అసంతృప్తితో వెనుతిరిగాను. పర్వతశిఖరాలు దిగుతూ వస్తూ వుంటే కొండ చరియలలో చెట్టు మొదలు కొడుతున్న ఒక కష్టజీవి నుదుటి మీద చెమట చుక్కలో ఇంద్రధనుస్సు కనబడింది. అందులో దేవుడు నాకు కనబడ్డాడు." అన్వేషణ అంటే అదే, మనలో వున్న శక్తిని మనం తెలుసుకోగలగటం. మనలో వున్న కళని సరిగ్గా గుర్తించి బయటకు తీసుకురాగలిగే ప్రయత్నం చేయటం. అదే సౌందర్యం ! అదే జీవితం !! మన అన్వేషణంతా దాని కోసమే సాగాలి !!! ఉమిత్ కిరణ్ ముదిగొండ 8/3/14

by ఉమిత్ కిరణ్ ముదిగొండ



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1fan3ks

Posted by Katta

ఉమిత్ కిరణ్ ముదిగొండ కవిత

ఉమిత్ కిరణ్ ||వీడ్కోలు|| నీ పట్ల నా ప్రేమ మరణం లేనిది. అయినా దేశం పట్ల నన్ను యుద్దానికి పిలుస్తోంది నీతొ నేను గడిపిన మధుర క్షణాలన్ని నన్ను తరంగాలు తరంగాలుగా ముంచెత్తుతున్నాయి. అంత గొప్ప ప్రేమానుభవాన్ని పొందగలిగేలా చేసినందుకు నేను దేవుడికి ఎప్పుడూ ఋణపడి ఉంటాను.... నేను ఒకవేళ యుద్దం నుంచి రాకపోతే నా ప్రేమను విస్మరించకు.... నాఊపిరితిత్తుల నుండి ఆఖరి శ్వాస బయటి కొచ్చే సమయంలో కూడా అది నీ పేరుగా పరణామం చెందుతుంది.... మరణించిన వారి ఆత్మలు ఈ భూమి మీద సంచారం చేస్తూ ఉంటాయన్నమాట నిజమైన పక్షంలో నేనెప్పుడూ నీదగ్గరే ఉంటాను.... ఓక చిరుగాలి నీ ముంగురలను కదల్చడానికి నిన్నుస్ర్పుశించినపుడు అది నా ఊపిరే అవుతుంది. నేను ఒకవేళ యుద్దంలో మరణిస్తే అది శాశ్వతమైన వీడ్కలుగా బావించకు. మన కలయిక కోసం నేను వేచి ఉంటాను.. అప్పుడు ఇక ఏ యుద్దమూ మన ఆత్మలని వేరు చేయలేరు కదా.....

by ఉమిత్ కిరణ్ ముదిగొండ



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1f2wBJD

Posted by Katta

ఉమిత్ కిరణ్ ముదిగొండ కవిత

త్యాగం Vs అర్థం లేని త్యాగం.... పూరేకు అంచు చివర రాత్రంతా తన అస్థిత్వం నింపుకున్న మంచుబిందువు.... ప్రత్యూషపు తొలి గాలి కెరటానికి నేల రాలుతుంది భూమిని అభిషిక్తం చేయటం కోసం.... దినమంతా తన పరిమళంలతో ప్రభవించిన లేలేత పువ్వు మళిరోజు తుమ్మెదకి తనని తాను అర్పించుకొని అమరత్వం పొంది నేల రాలుతుంది.. మరొ మొక్కని స్రుష్టించటం కోసం... ఉమిత్ కిరణ్ ముదిగొండ 03/03/14

by ఉమిత్ కిరణ్ ముదిగొండ



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1cnqx3Q

Posted by Katta

ఉమిత్ కిరణ్ ముదిగొండ కవిత

good night all of you...

by ఉమిత్ కిరణ్ ముదిగొండ



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1d77VDb

Posted by Katta

ఉమిత్ కిరణ్ ముదిగొండ కవిత

William Hazlitt... man is the only animal that laughs and weeps, for he is the only animal that is struck with the difference between what things are and what they ought to be....... Umith Kiran mudhigonda...,

by ఉమిత్ కిరణ్ ముదిగొండ



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1eLUVzl

Posted by Katta

ఉమిత్ కిరణ్ ముదిగొండ కవిత

శిఖరాగ్రానికి చేరుకున్న తరువాత అటుపక్కా అనంత అగాధమే అగుపడితే రా.వెనక్కు రా.పర్వత సానువుల వద్దకు మళ్ళీ. పాదాల్ని నమ్ముకున్నవాళ్లం మనం ప్రారంబించు మరల ప్రారంభాన్ని. చీకటి సముద్రం పై ఒంటరి యుద్దం చేసే జాలరి తెగువ ఆకాశదీపంలా వెలుగుతుంది. కోరలు చాచిన అలలపై నువ్వు విసిరే మెరుపు చూపుల కత్తి మొండిబారితే పదును పెట్టేందుకు రా.వెనక్కు రా.మళ్ళీ ప్రారంబించు ప్రారంభాన్ని.... ఉమిత్ కిరణ్ ముదిగొండ...

by ఉమిత్ కిరణ్ ముదిగొండ



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/NbXUev

Posted by Katta