Jaya Reddy Boda కవిత

// జయ రెడ్డి బోడ // గాలి బుడగ// ఒక్కో ఇటుక పేర్చి ఎంతో కష్ట నష్టాలకు ఓర్చి కట్టుకుంటాడు ఆమెకోసం... ఒక ఆశల సౌధం తడబడే మాటలను అటు తిప్పి .. ఇటు తిప్పి పదాలతో అల్లుతాడు ఆమెకోసం ఒక నవ్వుల హారం అక్షర పూ రాణుల కవ్వించి కాసింత తేనే పట్టి వండుతాడు అత్యంత ప్రీతిపాత్రమైన ప్రేమ పాకం ఆమె కోసం ఆచి తూచి అడుగులేస్తూ కొద్ది కొద్దిగా మచ్చిక చేసుకుంటూ లేని లేడి ముసుగు కప్పుకొని నక్క వినయంతో మెల్లి మెల్లిగా ఒక్కొక్క మెట్టే ఎక్కుతూ సాగుతుంటాడు ఆమె వైపూ పిల్లిలా.. ఆమెనేమో 'అట్టా సూడమాకయ్య' అంటూ వయ్యారాలు పోతూ ... కవ్విస్తూనే కాస్త బిడియం కాస్త బెరుకు ప్రదర్శిస్తూ తన ఆకర్షణలోకి లాగుతూ ... కొంచెం లయ తప్పిన అతని నడవడికను కోపగించుకుంటూ ఓయ్ ఏంటి గోల "పసి(వాడి)దాని" ముందు పిచ్చి పిచ్చి వేసాలేస్తే బాగుండదు అని హెచ్చరిక చేసి అతన్ని నిలువునా గాలి తీసిన బుడగలా మార్చుతుంది... ఇంకేం జరుగునో అను ఉత్సుకత కలిగిన చూసే నేను కవినే కాబోలు, కాని నేను అతనిలాగే కొంచెం కాస్త రస హృదయున్నేగా ఆమె తాకిడికి నేను కూడ తోక ముడిచి పరుగో పరుగు పాపం అతనేం చేస్తాడు ఇక... మళ్లీ దయతో ఆమె కరుణించే వరకు అతని గారడీల్లాంటి గిరికీలతో ఎడ తెరిపి లేని ఈదులాటల అత్యాశలో తప్ప ఆమెకోసం ... (22-06-2014 కాస్త హాస్యం కోసం )

by Jaya Reddy Boda



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1yxmPwn

Posted by Katta

Jaya Reddy Boda కవిత

// జయ రెడ్డి బోడ // నాన్న బాట // వద్దన్నావు వాయిదా తీరనిదే కొలువు కోల్పోయి రావొద్దన్నావు చివరి చూపు కూడా త్యాగం చేసావు కొన ఊపిరి లో కూడా కొడుకు క్షేమమే కోరుకున్నావు అసలు నువ్వు గుర్తు పట్టావో లేదో కానీ నీ తర్వాత చిన్నాన కూడ అచ్చం నీలాగే బతుకు బాట మరవొద్దన్నాడు నీ వెన్నంటే వెళ్ళాడు తల్లితో మీరు వరుసగా అనంతంలో సుఖంగా సేదదీరుతూ మాకేమో సంవత్సరాలు గడుస్తున్నాయి మదిలో నిలిచిన మీ ఙ్యాపకాలు అలాగే మాతో నిలుస్తూ ఆ అమ్మల ముఖంలో ముడిపడి గోచరిస్తున్నాయి అయినా మీ కోరిక మేరకు మేము కష్టపడి జీవిస్తూ మీరిచ్చిన స్పూర్థినే మా యువలోనికిచ్చి మీ తోవలోనే నడుస్తూ వస్తున్నాం నాన్న హ్యాపి ఫాధర్స్డ్ డే ...! ( 15 - 06 - 2014 )

by Jaya Reddy Boda



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1y4UugH

Posted by Katta

Jaya Reddy Boda కవిత

// జయ రెడ్డి బోడ // ఇంక సెలవ్ // ఓ తండ్రీ ఓ తల్లీ మమ్ము క్షమించు! విహార యాత్ర మాకు విజ్ఞ్యానమవుతుందని తీసుకునే చిత్రాలు మా బ్రతుకు దొంతరల్లో తీపి జ్ఞ్యాపకాలై మిగలాలని వెల్లామే కానీ ఇలా ఆ నీటి ప్రవాహమే మీ కన్నీరై మిగులుతుందని మేము ఊహించనేలేదు మేధావులమై మీ మది ఆనందంతో వెలిగించాల్సిన మేము అనుకోకుండానే ... భగవత్ శక్తికి లొంగి మా రూపాన్ని కోల్పోయి ప్రకృతిలో సేద దీరటానికి కనుమరుగయి పోయాం వద్దు ఏడవకండేడవకండి నా ప్రియ మాత పితా గురువులారా మళ్లీ వస్తాం ఎవరెస్ట్ ను అధిరోహించిన ఒక చెల్లి రూపులో ఒక తమ్ముని ఆకారంలో యువ శక్తులమై .... అచిరకాల మా ఆత్మ బంధువులైన మా ప్రియ మిత్రుల రూపంలో మీ చుట్టూ తిరుగాడుతూనే ఉంటాం మీ కడుపు తీపి చిరుగాలులమై మీ యెద తాకుతూనే ఉంటాం... ఇంక సెలవ్ (13-06-2014..ఎదిగొచ్చిన పిల్లలు విహార యాత్రలో విషాదమై మిగిలిన ఆ తల్లి దండ్రులకు కాస్తైనా ఓదార్పు కలగాలని.. ఆ ఆత్మలకు శాంతి కలగాలాని నివాళులు )

by Jaya Reddy Boda



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/TQLUSW

Posted by Katta

Jaya Reddy Boda కవిత

//జయ రెడ్డి బోడ // ఉనికి // అమ్మా నాన్నను.. అనుకరించి పెద్దరికపు అభినయంతో స్వచ్చంగా సాగిన ఆ పసితనం అరమరికలు లేని పిచ్చుక గూల్లై ఆ ఇసుక తిన్నెల్లో ... కాలపు అలల తాకిడికి, భాస్వరంలా కరిగిన బాల్యం... ఇక ఇప్పటి యవ్వనమంతా తెరలపై నటనంలో తమను తాము మేకప్పుల్లో చూసుకొని, చాటింగుల్లో చలనం లేకుండా చలన చిత్రాల్లో లీనమయి స్వంత సామర్థ్యాన్ని కోల్పోయి ,,, యవ్వనులు అలా కాలం గడుపుతుండగా .. ఇక మధ్య రకం బ్రతుకులో తృప్తి లేని మనిషి,, ఓ ధనికుడు తానూ తినకుండా వేరొకరికి పెట్టకుండా దాచుకున్న ధనరాసుల్ని చూసి, కాస్త ఈర్ష్య పడుతూ ఇంకాస్త భాద పడుతూ .... టీ కొట్టు లో బాలున్ని బెదిరిస్తూ,, బారు లో బీరు త్రాగుచు బాయ్ ని భూతులు తిడుతూ అప్పు తెచ్చిన సొమ్ము టిప్పులు వేస్తూ, ప్రగల్భాలు పలుకుతూ తన ఉనికిని చాటుకుంటూ..శ్రమను మరచి ఓ అభాగ్యుడు నేనేమో వెలుతురే లేని చీకటి రాత్రిళ్ళు, పోగుట్టుకున్న విలువైన కాలాన్ని వెదుక్కుంటూ తలలోని నరాలను గోలపెట్టించి,ఎప్పుడో తోడుకొని దాచుకున్న కొన్ని జ్ఞాపకాలను తవ్వి తీసి తీపి భావాలుగా మలిచి అక్కడ కవుల రసమయ అంగళ్ళలో కుప్పగా పోసి ఆశగా ఎదిరి చూస్తాను ఏదో ఒక ఓదార్పు వాఖ్య కోసం జారిపోయే అక్షర పూలను ఏరుకుంటూ పదాలుగా పేర్చి దోసిళ్ళలో పట్టుకొని ఓ అనామక దశ నుండి నిలదొక్కుకొని, మళ్లీ కవిత్వ రంగు పులుముకొని వచ్చే పోయే కవి మహా రాజుల మెప్పు కోసం నిరీక్షణ చేసి ఏదో ఒక పెద్దరికపు ఓదార్పు పొంది పట్టుదొరకని అక్షర మాలిగ లోంచి తొంగి చూస్తూ, నన్ను నేను కర్ణ పాత్రగా పోషించుకుంటూ నాలోని నన్ను మీ ముందు పరుచుకుంటూ... నా సజీవత్వాన్ని కాపాడుకుంటూ ఇక మానసిక తృప్తే లేని అభాగ్యులెందరో ఒకరు కుటిల రాజకీయ చాణుక్యులు అయి,ఇంకొకరు తమ డబ్బు దర్పం కౌటిల్యం ప్రదర్శించి, మరొకరు కాగితాలపై తమ హోదాను ఘింకారంగా చూపించి జ్ఞ్యానులు ఎందరో తమ చిట్ట చివరి లక్ష్యాన్ని మరచి.. ఘర్షణ పడి గగ్గోలు పెట్టి ..ఇంగితం కోల్పోయి నానా రకాల ఎరలు వేస్తూ.. ఏదో తమకే తెలియని తమలోని అహాన్ని సంతృప్తి పరుచుకుంటూ తమ ఉనికిని చాటుకుంటూ..ప్రసవించి విసర్జించే కాలపు ఘర్భంలో ఉనికిని కోల్పోతూ ... (08-06-2014)

by Jaya Reddy Boda



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/Smbxtu

Posted by Katta

Jaya Reddy Boda కవిత

// జయ రెడ్డి బోడ // రహస్య కన్నీరు // తను తలవంచుకొని నును సిగ్గుగా నడుస్తుంటే పూల దారులన్నీ సాదరంగా పలకరిస్తూ ...తీపిగా రేకు విచ్చుకుంటాయి కంచె వేసిన ముళ్ళ పొదల చూపులన్నీ ఆమె సౌందర్య ప్రాకారంపైకి ప్రాకాలని చూస్తాయి .. కాంక్షతో చేసే ప్రేమ బాసలన్నీ తప్పించుకుంటూ సిగ్గూ పూబంతి అయి అలవోకగా తనతో అనుబంధం పెంచుకొని అర్థం చేసుకొని ఆదరించే ఏ ప్రియ సఖుని పరమో అవ్వాలని మనసుతో ఊసులాడుతూ తనువుతో కలిసిపొయ్యె తన ప్రియ మిత్రునితో నిత్య సంతోషినిలా వెలగాలని కలలు కంటూ .. ప్రేమ ఎంతో మధురం అని రెండు హృదయాల అపూర్వ కలయికతో జంటగా విరాజిల్లాలని గట్టిగా ఆశ పడుతుంది.. అబ్బ ఆమె భావనలు ఎంత మధుర తలపులు ఆమె ఫలితాలన్నీ అనుకూలించేనా అనుకునే లోపే ... బొత్తిగా జీవితానుభవం లేని ఓ చిన్నోడు గుండెను పిండే ములుకు లాంటి ఒక ప్రశ్న వేస్తాడు .. మంచి కొలువు.. కాంతులీను అనుకువైన అందం అన్నీ ఉండి అన్నింట్లో కార్య నిర్వహణ అధికారియైన ఆమె! అలా ఎప్పుడూ ఎవరికీ కనిపించకుండా.. ఒంటరితనంలో గోడు గోడున..విలపిస్తుందెందుకని? ఏమో ఈ లోకం పోకడకు ఎప్పుడో మోడువారిన నాకేం తెలుసు? ఏ కఠిన మనసు, ఒక అనుమానపు సొరంగమై దేహ మోహంలో పడి ఆమెను కంటనీరు పెట్టించేనో, ప్రేమించి మోసగింపబడిన ఆ లేడిని అలక్ష్యం చేసి, ఏ కర్కశమైన గొంతు తన దుష్ట వాక్కులతో ఆ గువ్వ గుండెను ఛిద్రం చేసెనో పుట్టుకలోనే కోమలమైన ఆ మీనాక్షి కన్నులు.. మనసుపంచే నేస్తం నిరర్ధక ఆవేశానికి గురియై ఎవరికి కనిపించని రహస్య కన్నీటి చెలిమలయ్యేనో ... ఏమో నాకేం తెలుసు ఆ కోమలాంగి కన్నీటి రహస్యం! (01-06-2014)

by Jaya Reddy Boda



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1kcpZk2

Posted by Katta

Jaya Reddy Boda కవిత

// జయ రెడ్డి బోడ // రేపటి ఆశ // నాకు నిన్న రాత్రి మగత నిద్ర లో ఒక మధుర స్వప్నం ఎవరో దైవ దూత ఒక చక్కని సువార్త లోకానికి మోసుకొచ్చినట్లు దేవేంద్రుడు తన కన్నా కలియుగానికే ఎక్కువ అవసరమని "కల్ప వృక్షం" బహుమతిగా పంపినట్లు అక్రమర్కులంతా తమ అక్రమాస్తులన్ని కనువిప్పుతో ప్రజలకు పంచినట్టు కొత్త నాయకత్వం అంతా ఏ సామాన్యుడి చెమట చుక్క దోచుకోమని శభదమ్ చేసినట్టు అది చూసి లోకులంతా ఆనంద పారవశ్యంలో నృత్యం చేస్తున్నట్టు నేను వారి సంతోషానికి రెండు ఆనంద బాష్పలనై రాలుతున్నట్టు నన్ను నేలను తాకకుండా నా ప్రేయసి కళ్ళతో తాగేసి తన హృదయ పానుపు పై సేద దేర్చినట్లు... నేనేమో దిగ్గున లేచి అన్ని కలల్లాగే ఇదికూడా ఎక్కడ కరిగి పోతుందో నని,, ఇలా మీ ముందుకు వంపి మళ్లీ కరిగి పోనీ చీకటి లోకి జారుకుంటూ ఈ కల "రేపటి ఆశ" ఆయి మొలకెత్తునేమో అన్న ఆశతో ... (19-05-2014)

by Jaya Reddy Boda



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1jdCni3

Posted by Katta

Jaya Reddy Boda కవిత

// జయ రెడ్డి బోడ // గాయం నా గేయం // నీరు నింగి నేల గాలి నిప్పు.. పంచభూతాల సాక్షిగా అందరం కలిసి మెలిసి ఆ అనాగరికపు అడివిలో అనేక వృత్తులుగా నాగలికి మట్టికి తోడై మట్టికుండలో మెతుకులమై అందరమూ ఒకటే అయి ఒకే గుంపుగా ట్రైబల్ నృత్యాలు ఆటవిక సాంప్రదాయాల్లో నడయాడి కొద్ది కొద్దిగా ఉచ్చులుగా బిగుసుకున్న అన్ని అధికార బంధనాలు, పెద్దరికపు పోకడల సంకెలలు తెంచుకొని ఒకరికి ఒకరం ఆసరా అయి అందరం ఒకటిగా అయి శ్రమైక జీవనం సాగిస్తుండగా ఎక్కడి నుండి వచ్చారో కానీ ఆ దుర్మార్గులు ఈర్ష్య ,ద్వేషం,పగ,ప్రతీకారం అనే అగ్ని కీలలై స్త్రీ పురుష లింగ వివక్షల లో అణగారిన మహిళా జీవితం పై గొంతెత్తిన మానవిల మధ్య మానవత్వం మంట గలుపుతున్న మనిషికి మంచితనపు కొత్త తొడుగులు వేస్తున్న కవి పుంగవుల మధ్య .. ఒకరి దారిని ఒకరు గౌరవించుకోలేని వారిగా మార్చి వెక్కిరింతలు ఎకసెక్కాలు మంటలు రేపి .. మెదడున్న మనిషి అనుసరించే ధర్మాల మధ్య, సర్వ వ్యత్యాసాల దుమారాలు లేపి ఒకరి మధ్య ఒకరికి చిచ్చు పెట్టి ,, విశ్వ ప్రేమికుడనుకున్న కవి తనను తానూ కోల్పోతూ ఉంటే, నువ్వేమో ... అధిక వర్గం చేసిన తీర్పును అభద్రతగా మార్చుకొని మెజారిటీ ప్రజల్ని నీకు నాకు ఇంకొకరికి కాని వారిగా భావించుకొని .... ఒక 'సిస్టర్' గా మొహం చినబుచ్చుకొని ఒక 'భాయి' అవమానంగా తలవంచుకొని ఎందుకో మనసు కష్ట పెట్టుకుంటుంటే.. కేవలం శ్రోతనైన నేను,,మనిషిని మనిషిలా ..నిల బెట్టి వారిని ఓదార్చను లేక స్వంత వారిపై గెలుపును ఆస్వాదించే కొందరు అల్ప సంతోషులకు పూర్తి మద్దతు తెలుపను లేక అందరం ఒక్కటేనని జీవునికి పరమాత్మ ఒకడే నని ఆస్తికునికి... చూసేదంతా సూన్యమని నాస్తికునికి తెలిసిన కానీ, ఇంకను అరమరికలు లేని మానవునిగా నిలబెట్టి బట్ట కట్టించే నాథుడు లేక... ఎవరికీ వారు గిరి గీసుకున్న, మెదడు గడ్డకట్టిన రోగులై "బావిలోని కప్పల్లా " బెక బెక మంటూ, ఎన్నాళ్ళు? నిజమే...తర తరాలుగా విజ్ఞ్యత మరచిన చోటల్లా హింసా ప్రతీకార జ్వాలలు రగులుతేనే ఉన్నాయి.. చరిత్ర మొత్తం రక్తం ఏరులై పారుతూ ఎక్కడో ఒక చోట "గాయం" చేస్తూనే ఉంది .. దానికే మనం మనసులుగా విడిపోయి .. క్షణ కాలం కోసం పుట్టిన మన ఇంటిలోనే అగదాలు తవ్వుకోవడం ఎందుకు? మనం మన సమ సమాజ నిర్మాణానికి పాటుపడుదాము .. వివక్ష జరిగిన చోట నిగ్గదీసి అడుగుదాము,పరిపాలన సజావుగా సాగేలా అందరం కాపు కాద్దాం.. రాబోవు మానవత్వ పరిమళాల వెలుగులకై పరితపిద్దాం సంకుచిత మనస్కుడవుతున్న మేధావి వర్గం మనసు మారి,వారు అందించే ఆసరా కోసం వేచి చూస్తూ ..... ఈ దేశం నీది నాది మరెవ్వరిదో కాదు మనందరిదని జై భారత్ అని ప్రపంచానికి చాటుదాం !!! (18/05/2014)

by Jaya Reddy Boda



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/S4wl9f

Posted by Katta

Jaya Reddy Boda కవిత

/// జయరెడ్డి బోడ /// చెడగొట్టు వాన /// నేలపుత్రునిగా జన్మించి అన్నదాత వారసునిగా ఎదిగి పల్లె పడచుల అందాల మధ్య వెచ్చని అనుభూతిని చెంది కష్టమే తెలియని పక్షి దశలోనే ప్రకృతి పెట్టిన స్వచ్చమైన ఆహారానికి పాత్రుడవై .. మేధావిగా ఎదిగి పట్నంలోకి ఎగిరెల్లిన వాడా అక్కడి యాంత్రికత్వానికి వెగటు పుట్టి పల్లె పంచిన మధుర జ్ఞ్యాపకo లోనే బ్రతుకీడుస్తున్నావ అలాగే నీ జ్ఞ్యాపకాల ఊపిరిలో నైనా చల్లగా సేదదీరు స్నేహితుడా .. ఇప్పుడిక్కదంతా మొన్న ప్రసరించిన ఎండ వేడికి పలిగిన నెర్రెల్లో, ఎండిన చేల్లల్లో మాడిన మొఖాల్లోని లోతైన మనుషులే అగుపిస్తారు ఇక నిన్న కురిసిన అతివృష్టి అకాల వర్షానికి,, క్రింద మీద పడి కూడేసుకున్న వడ్ల గింజలకు రెక్కలొచ్చి వాన నీటి లో కొట్టుకు పోతుంటే బిగపట్టుకున్న కడుపులోని కడివెడు దుఃఖంతో, అయినా మొక్కవోని దైర్యంతో వాటికి చేతులడ్డు పెడుతూ కన్నీరు కూడా కనిపించనియ్యని "ఆ చెడగొట్టు వాన లో" బీటు బజారులలో పిల్ల పాపలతో అన్నయ్యలు వదినమ్మలు ముసలి తల్లులు తండ్రులు హృదయ విధారకంగా అయ్యా ,ఇక నీ ఉహాల లోకం అలాగే సాగనీ, తప్పి దారి పొరపాటున ఇటు వైపు రాబోకు మిత్రుడా మోడువారడం.. పుష్పించడం అలవాటైన ఈ పల్లె మొరటు మనుషుల మధ్యన ... సున్నితత్వంతో...తట్టుకొని నువ్వు నిలువలేవు జాగ్రత్త!!! (11-05-2014)

by Jaya Reddy Boda



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1g8kz8T

Posted by Katta

Jaya Reddy Boda కవిత

// జయ రెడ్డి బోడ // చెవిలో పువ్వు // కూలి నాలీ పిల్ల పెద్ద, కార్మిక వర్గమంతా పల్లె పల్లెన అందరూ ... మత్తుగా గమ్మత్తైన మత్తులో ఊగుతూ జోగుతూ ...వాడ వాడలో కేకలు కేకలు చచ్చే ముందు బలి పశువుల్లా వివేకం మరిచారో,ఇక మళ్లీ తేరగా దొరకదని ధనం,మధ్యం వ్యసనాలకు బానిసలై.. ధనాఘారాలు నింపుకున్న కసాయిలకు తమ భవిష్యత్తును ఫణంగా పెట్టి మరీ .. మరిక తమను తాము కోల్పోయి అమ్ముకుంటా రేమో తమ "రేపును", రేపే మరి గడచిన కాలంలా తమను తాము చిరకాల బానిసలుగా వీలునామా రాసిస్తారేమో రేపే మరి రంగు రంగుల జెండాల హామీల వలలో పడి గమ్యం తెలియని ప్రవాహాల్లో కొట్టుకు పోతు, తమను పాలించే పగ్గాలను ఏ అవినీతి పరుని చేతిలో పెడతారేమో రేపే మరి మీ వద్ద ఏదైనా అదృశ్య శక్తీ అయినా ఉంటే ఆపండయ్య ఇప్పుడే ..వారిని వారు నిండా ముంచుకోకుండా .. ఎవరైనా చెప్పండయ్యా మైకం కమ్మిన వారి ముఖం పై కొన్ని చల్లని నీళ్ళు చల్లీ, వారికి కాస్త బుద్ది చెప్పి .. పునీతులు కండయ్య బాబ్బాబు మంచి "పాలకుడు" ఎక్కడైనా పుట్టి ఉంటే??? కలలోనైనా సరే వారి చెవిలో చెప్పేసి రండయ్య చిరకాలం 'చెవిలో పువ్వు' పెట్టించు కోవద్దని చెప్పండయ్య ప్లీజ్ ... (29-04-2014)

by Jaya Reddy Boda



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1mWz7Yy

Posted by Katta

Jaya Reddy Boda కవిత

// జయ రెడ్డి బోడ // వంచన // చెట్టూ చేమ, రాళ్ళూ రప్పలు, పాములు తేల్లతో సావాసం ఏ ఆపద లేని కర్షక జీవితం ఒకనాడు, కేవలం కడుపునింపే పశువు లాంటి ఊడిగం నాకొద్దని లేని సుఖాల కోసం,డబ్బు మూటకై వెదుకుతూ దూర తిరాలకేగుతివి ..... "పెళ్ళం బెల్లం తల్లి అల్లము" అయి, నా బ్రతుకు తడికల షెడ్డు కు బదిలీ చేసి నువ్వెళ్ళి పొయ్యాక ..... వంగిన నడుముతో వణికే ప్రాయంతో, ముడుతల చర్మాన్ని కప్పుకొని, శరీరం సహకరించకున్నా కూలీ పనితో పొట్ట నింపుకొని కొడిగడుతున్న దీపం వలే, తల్లి మనసుతో ఎదిరిచూస్తూ నీ కోసమే నేను కాలం గడిపితి.. నువ్వు అక్కడ అడివిలో ఎండుగోలే...ఎండినవో,,వాగుల రాయోలే నానినావో .. నువ్వేం తెచ్చినవొ లేక నీ 'జిందగీ' ఆడ పోగ్గుట్టుకున్నవో కానీ నువ్వు కట్టుకున్నది లెక్క చెప్పలేదనో లేక, లెక్క దప్పిందనో ఏందో గాని, గుడ్డి దాన్ని నాకేం ఎరుకగానీ బిడ్డా, నువ్వు వచ్చినకాడ్నుండి దినాం లొల్లే నాయే,, "అది చేసిన మోసమేనో .. నువ్వు చేసుకున్న పాపమేనో" నమ్మలేని నిజాన్ని జీర్ణించుకోలేని అమాయకత్వంలో, నీలో నువ్వే మధన పడి.. కాసుల కోసం కయ్యల పడితినని బెంగపడి, మనసు చంపుకొని ఈ వంచనల కాపురం నాకొద్దని ... కొడుకా .... 'పళ్ళ పుల్ల' కోసం వేప చెట్టు క్రింద నిల్చున్నావని నా మసక కళ్ళకు భ్రమ కలిగించి,,,,,,, ఇంటి ముందు వృక్షాన్నే 'ఉరి కంబం' గా మార్చుకొని ప్రాణాలు విడచి పైలోకాలకెలితివా నాయనా బాపు రెడ్డి... అమాత్య ఫోను 'నీ మరణం ' అప్పుల భాదతో బలవన్మరణంగా' ధ్రువీకరించి పంచనామాలో నమోదు కావించ పడ్డాక, నీకూ నీ ధనాశకు, లేక నీకు నీ తల్లి నైన నాకు మధ్య మాతృ ద్రోహానికి, లేదా నీకు నువ్వు కట్టిన తాళికి పెరిగిన దూరం రగిలించిన ఓ 'వాంఛ'కు చివరాకరికి .. ఓటుకు అధికారానికి నడుమ ఒప్పందంతో, నీ శవానికి జరిగిన మోసానికో.. లేదా వీటి అన్నింటి మధ్య నలిగిన న్యాయదేవతదేనేమో, తప్పు అంటే ...ఏమని చెప్పాలి? ఏదైతే నేమి, "తప్పు ఒప్పుల మధ్య "రాజీపడి" బ్రతకనులేక,,ఘర్షణ పడి జీవించనులేక నువ్వు బలవన్మరణానికి లొంగి ఈ లోకం విడిచాక నీవు చేసిన పిరికి చర్యే ఇది అని ప్రజల్లో తేలాక ,,,," ఇక ఇక్కడ ఏ పంచాయతీ లేదు ఏ న్యాయాన్యాయాలు లేవు నీతి,న్యాయం,శీలం,.... గతించిన కాలం సమస్యలు తప్ప ,,,, నీ చావు క్షణ కాలపు బాధ అయి, పిదప ఓ మరుపై మరుగున పడ్డాక ఇక ఇప్పుడు ఇక్కడా అన్నీ భౌతికానందాలే ... ఆ పాత పేపర్లో వెల వెల పోతున్న నీ చావు వార్త తప్ప.... ( 20-04-2014 )

by Jaya Reddy Boda



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1gVMyGP

Posted by Katta

Jaya Reddy Boda కవిత

// జయ రెడ్డి బోడ // వంచన // చెట్టూ చేమ, రాళ్ళూ రప్పలు, పాములు తేల్లతో సావాసం ఏ ఆపద లేని కర్షక జీవితం ఒకనాడు, కేవలం కడుపునింపే పశువు లాంటి ఊడిగం నాకొద్దని లేని సుఖాల కోసం,డబ్బు మూటకై వెదుకుతూ దూర తిరాలకేగుతివి ..... "పెళ్ళం బెల్లం తల్లి అల్లము" అయి, నా బ్రతుకు తడికల షెడ్డు కు బదిలీ చేసి నువ్వెళ్ళి పొయ్యాక ..... వంగిన నడుముతో వణికే ప్రాయంతో, ముడుతల చర్మాన్ని కప్పుకొని, శరీరం సహకరించకున్నా కూలీ పనితో పొట్ట నింపుకొని కొడిగడుతున్న దీపం వలే, తల్లి మనసుతో ఎదిరిచూస్తూ నీ కోసమే నేను కాలం గడిపితి.. నువ్వు అక్కడ అడివిలో ఎండుగోలే...ఎండినవో,,వాగుల రాయోలే నానినావో .. నువ్వేం తెచ్చినవొ లేక నీ 'జిందగీ' ఆడ పోగ్గుట్టుకున్నవో కానీ నువ్వు కట్టుకున్నది లెక్క చెప్పలేదనో లేక, లెక్క దప్పిందనో ఏందో గాని, గుడ్డి దాన్ని నాకేం ఎరుకగానీ బిడ్డా, నువ్వు వచ్చినకాడ్నుండి దినాం లొల్లే నాయే,, "అది చేసిన మోసమేనో .. నువ్వు చేసుకున్న పాపమేనో" నమ్మలేని నిజాన్ని జీర్ణించుకోలేని అమాయకత్వంలో, నీలో నువ్వే మధన పడి.. కాసుల కోసం కయ్యల పడితినని బెంగపడి, మనసు చంపుకొని ఈ వంచనల కాపురం నాకొద్దని ... కొడుకా .... 'పళ్ళ పుల్ల' కోసం వేప చెట్టు క్రింద నిల్చున్నావని నా మసక కళ్ళకు భ్రమ కలిగించి,,,,,,, ఇంటి ముందు వృక్షాన్నే 'ఉరి కంబం' గా మార్చుకొని ప్రాణాలు విడచి పైలోకాలకెలితివా నాయనా బాపు రెడ్డి... అమాత్య ఫోను 'నీ మరణం ' అప్పుల భాదతో బలవన్మరణంగా' ధ్రువీకరించి పంచనామాలో నమోదు కావించ పడ్డాక, నీకూ నీ ధనాశకు, లేక నీకు నీ తల్లి నైన నాకు మధ్య మాతృ ద్రోహానికి, లేదా నీకు నువ్వు కట్టిన తాళికి పెరిగిన దూరం రగిలించిన ఓ 'వాంఛ'కు చివరాకరికి .. ఓటుకు అధికారానికి నడుమ ఒప్పందంతో, నీ శవానికి జరిగిన మోసానికో.. లేదా వీటి అన్నింటి మధ్య నలిగిన న్యాయదేవతదేనేమో, తప్పు అంటే ...ఏమని చెప్పాలి? ఏదైతే నేమి, "తప్పు ఒప్పుల మధ్య "రాజీపడి" బ్రతకనులేక,,ఘర్షణ పడి జీవించనులేక నువ్వు బలవన్మరణానికి లొంగి ఈ లోకం విడిచాక నీవు చేసిన పిరికి చర్యే ఇది అని ప్రజల్లో తేలాక ,,,," ఇక ఇక్కడ ఏ పంచాయతీ లేదు ఏ న్యాయాన్యాయాలు లేవు నీతి,న్యాయం,శీలం,.... గతించిన కాలం సమస్యలు తప్ప ,,,, నీ చావు క్షణ కాలపు బాధ అయి, పిదప ఓ మరుపై మరుగున పడ్డాక ఇక ఇప్పుడు ఇక్కడా అన్నీ భౌతికానందాలే ... ఆ పాత పేపర్లో వెల వెల పోతున్న నీ చావు వార్త తప్ప.... ( 20-04-2014 )

by Jaya Reddy Boda



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1gVMvL3

Posted by Katta

Jaya Reddy Boda కవిత

//జయ రెడ్డి బోడ // నీ గెలుపు // సమస్యల ప్రళయం నన్ను చుట్టుముట్టి భాదల ఊభిలొకి మనసు కూరుకు పోయినాక నాకు ఆశల రెక్కలు తొడిగి ఒడ్డున కూర్చొన్న నువ్వు నీ మమతల కొంగు అందించి ఏదో తెలియని ఊహల లోకం లోకి లాగేస్తావు నన్ను నేను కోల్పోయి బాధ్యతలు లేని సోమరితనంలో ముసుగు తన్నినప్పుడు నీ అరుపుల చరుపులతో నన్ను కర్యోన్ముకునిగా మలచుతావు ఆకాశంలో మబ్బుల్లా,నీకు నాకు మధ్య 'మాట పట్టింపు' మొలక మొలిచి, మనసు ముడుచుకున్నప్పుడు కుండ పోత వర్షం చివర నీఒక వెచ్చని సూరిడులా చిరు చిరు చిర్నవ్వులతో,నాలో పేరుకున్న పెంకి తనాన్ని దులిపి,నా 'అహం' ఉనికిని చెరిపేస్తావు సుతి మెత్తని నీ భావుకతలో ముంచి నన్ను నేను కోల్పోయ్యే వెర్రిగా మారుస్తావు పువ్వులా నువ్వు ఉంటూనే నాలో..లోపలి అసహనాల ముళ్ళను నీ సున్నితత్వపు రెమ్మలతో అనిచివేస్తావు ఒంపు సొంపులతో మెలికలు తిరుగు నదివి, నిన్ను ఎదురీద లేని అశక్తున్ని నన్ను చేసి,నీ ప్రవాహ వేగంలో కలుపుకు ప్రయాణం సాగిస్తావు నీదైన నీ నాగస్వరంతో మైమరపించి నాగును నన్ను చేసి ఆడిస్తావు సర్వం నీకన్నా తక్కువను నన్ను చేసి,జయించి ఓటమిలో నన్ను బంధించి ఎప్పుడూ .. నీ గెలుపుతో హృదయ రాణివై ఏలుతునే ఉంటావు .... (13-04-2014)

by Jaya Reddy Boda



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1gnCHt8

Posted by Katta

Jaya Reddy Boda కవిత

// జయ రెడ్డి బోడ // వసుధైక లోకం // ఒక స్వప్నం నెరవేరును నా హృది నిన్ను చేరి, ఏదో ఒక అనుభూతి విచ్చుకొనును మది నిన్ను ఆశ్వాదించి, అనేక వసంతాలు వచ్చేను నీ పలకరింపుల ప్రతీ సారి ఇక బంగారు భవిష్యత్తు పండించాలి నీ "వచన కవన" కవిత్వ కర్షక విత్తనాలతో ప్రేమ విరులు పూయించాలి, ప్రతీ మనసు తోటలో నీ "భావుకత్వపు" కవిత్వపు జిలిబిలి పలుకుల జలములతో అప్పుడే విరాజిల్లదా "అద్వైత భావనల్లో " ఈ లోకమంతా ఓ "పచ్చని చెట్టు"లా ఆశల హరి విల్లులా.. ప్రేమల విరి జల్లులా జయహో ప్రపంచ కవిత్వ ఆరదనల వేడుకల వేలుపు నీవు అంటూ ,,, జయహో హో జయహోం జయహోం కవన మానస చోరవు నీవు, మానవత్వపు మమతలు అల్లు మనిషివి నీవు అంటూ..పాడదా,, విశ్వమంతా "వసుధైక కుటుంబం"లా ఒక్కటై మమకారంతో జయహో కవి ,,, జయహో కవయిత్రి ... జయహే ... కవిత్వం ........ అని గొంతెత్తి గోల గోలగా విశ్వమంతా ! (21-03-2014 ప్రపంచ కవిత్వ వేదిక పాదాలకు నాదొక చిన్న "భావ పుష్ప" సమర్పణ )

by Jaya Reddy Boda



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1hJ6PwI

Posted by Katta

Jaya Reddy Boda కవిత

//జయ రెడ్డి బోడ // ఓ కవి కల ఇలా // మంచితనమంతా చరిత్ర ప్రవాహంలో కలిసి పోయి గతమంతా ఘనీభవించి ,, ఈ మర మనిషి లోకమంతా నాగరికతల ముసుగులో మునిగి మమతలు దహనమై మనసు మసి అయిపోయి.. విశ్వమంతా ద్వేష విషజ్వాలలు సంతరించుకున్నాక ఎక్కడి నుండి వచ్చారో ఆ కాంతి వీరులు, వారితో పాటు జతకట్టి ఇంకొంత "మానవత వాద" దూతలు, కొన్ని అనుభూతులు మిగుల్చుకున్న పిట్టలకు అవాసాలుగా మారి కల్లోల నిశీధి లో బలవన్మరణం లా కల్లుమూసుకొని, నిర్వీర్యుడు గా కాలం గడుపుతూ ఉన్న నన్ను, తమ సూటి ప్రశ్నల ములుకులతో గ్రుచ్చుతూ,ఒక ప్రక్క అక్షర తీపిదనాల ఆశ చూపుతూ వారంతా ఒకటే పోరు .. ఆశలు ఆవిరై .. ప్రేమ తైలం అడుగంటు నప్పుడు క్రొత్త వత్తులు వేయమంటారు ఎలా .. ఆకులు రాలి మోడువారిన మనసులకు క్రొత్త చిగురులు పూయించమంటారు .... మ్రొగ్గ దశలోనే ..పర భాషా యంత్రాలుగా మారుతున్న, పసి హృదయాలకు మాతృ భాషా కంచెలు నిర్మించమంటూ .. కానీ ఎలా ? ఏలిక లే, ఓటూ సీటూ కోసం మధ్యం వర్తకం వ్యాపింప చేస్తున్నప్పుడు ఇక పామరులు ఆ పాపపు నోటుకు అమ్ముడై, పంక రూపముగా మారి పోతున్నప్పుడు అనుమానపు వైవాహికం అదాలత్ అద్దాల్లో విడి వడి, బొమ్మలుగా మారినప్పుడు, ఉమ్మడి జీవనం తెగిన తోక చుక్కలుగా రాలి కనుమరుగైనప్పుడు, ఆరాద్యమె.. వెక్కిరింతలుగా తెరపై వాదోపవాదాలుగా పరిణమించినప్పుడు మనుష్య సంబంధాలన్ని తమను తాము,తామే సృష్టించుకున్న డబ్బు మూటల్లో బంధించుకున్నప్పుడు ఒక చోట తోట కోసం, ఒక చోట ఫ్లాటు కోసం, ఒక చోట మూల ధనం మూట కోసం పేచిలై, కన్న వారి పోషణ కాటిన్యమై ప్రస్నార్ధకం గా మారినప్పుడు.. ఇలా దేహాలన్నీ శత సహస్త్ర పైశాచిక అనందాల్లో పడి ఇహ పర సంబంధాలు వీడి కొట్టుకుంటుంటే, ఇక ఎలా జరుపను ? ? ? ఒకరి నొకరు ఆత్మలతో కలుసుకొనే ఆ కవి సంగమాలు కవిత్వపు ఇష్టా గోష్టులు, మనిషి మనసుకు మమతలు అద్దీ మళ్లీ మానవత్వపు పరిమళాలు వెదజల్లే ప్రక్రియ జరిగేనా? కవి కన్న కలలు నెరవేరేనా ఇక ఈ మనుష్య జీవితానికి మేలు జరిగేనా .. ఇంకొన్నాళ్ళకైనా ..ఇంకెన్నాళ్ళ కైనా .... ఇది ఇలా జరిగేనా ??? (16-03-2014.. ప్రపంచ కవిత్వ పండుగ రోజున..కవి కల నిజం కావాలి అని ఆశతో )

by Jaya Reddy Boda



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1eEMLcX

Posted by Katta

Jaya Reddy Boda కవిత

// జయ రెడ్డి బోడ // మహిమాన్విత // యాస లోనైతేనేం గిరిజన బాషలోనైతేనేం తల్లిగా నీ ప్రసవం ఒకటే ఆ లాలింపూ.. ఒకటే నీ ప్రేమకోసం తపన పడే ఒకరికి యుద్ధం, నీ ఓదార్పే ఒకరికి సింహాసనం నిన్ను గెల్చుకోవడమే ఒకరికి రాజ్యాధికారం నీ తోడుతో జీవన నౌకను నడిపిన నావికుడికి చిరకాలపు.. సేద దీర్చు ఒక సుమధుర తల్పం నువ్వు బ్రతుకు పోరులో అలసిన వారికీ దేవుడిచ్చిన గొప్ప వరం నీ ఒడి, నీ చిట్టి చేతులే ఎడారి బాటసారికి చల్లని వింజామరలు మళ్లీ నువ్వొక దినానికి కట్టిన ఒక రూపు రేఖవు కాదు వెరసి సర్వ మానవాళి ఇచ్చలు దీర్చు ... కలియుగ కల్ప వృక్షానివి నువ్వు .. ఓ అతివ ఓ మహిళా.. గొప్ప మహిమాన్వితవు నువ్వే నువ్వే ... ! (08-03-2014. మహిళా దినోత్సవం సంధర్భంగా మహిళా మణులు అందరకు శుభాకాంక్షలు )

by Jaya Reddy Boda



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1ecyyUr

Posted by Katta

Jaya Reddy Boda కవిత

// జయ రెడ్డి బోడ // ఎదగాలి సోదరులమై మనం // అన్నలారా అక్కలార ఆంధ్రా..తెలంగాణా తెలుగు తల్లి బిడ్డలారా.. గాయ పడ్డ మనసులారా .. ఇది గెలుపు ఓటమిల సమస్య కాదు కాదు కానే కారాదు ఇది నీకు నాకు వైరము వలదు.. వలదు నీ దుఃఖము నాకు సంతసమునూ,నా ఏడుపు నీకు ఆనందమును కలిగించ తగదు కానే కారాదు.. ఎప్పుడైనా ఇది ఒప్పు కానేరదు ఒకే తల్లి బిడ్డలకు కానేరదు కలలోనైనా కలిగించు కోరాదు ముందు ముందును నీకు నాకు నొప్పి, మన తప్పు ఒప్పుల అనుమాన స్పద కాన్వాయి ల పై నుండి నువ్వు నేను, ప్రక్క ప్రక్కనే బస చేసి ఉన్నాము..నాడు ఆనాడు.. నేడైనా .. ఆ అహంకార ద్వేష వృక్షాలు దిగి చెట్టా పట్టాలేసుకొని, ఇంకనూ ఉందాము ప్రక్క ప్రక్కనే ఒకరి మదిని ఒకరెరిగి చిరకాలము.. ఒకరికొకరు తోడు నీడై ఎదుగుదాము నింగిలో నంత ప్రక్కవారికి ఆదర్శము కాగా.. ఆనందం సంతోషం.. బాధలు దు:ఖాలు అంతా నీవే .. నీ వారే .. అంతా నీవే ,ఇకనైనా... కోపాలు తాపాలు వీడి ఇరు వర్గాల మేలు కోరి ఎగురుదాము ఎదుగుదాము అనంతానికి నిచ్చెనలు వేసి.. జయహో తెలుగు వారు ఐక్యత వర్ధిల్లాలి అని ఉల్లాసంగా పాడుకుంటూ.. (ఎన్నో సంవత్చరాల పోరాటాలు, ప్రాణ త్యాగాలు అనంతరం తెలంగాణ రాష్ట్రానికి అనుమతి లభించినందున ఇరు వర్గాల ప్రజలు కక్ష్యలు మాని రెండు ప్రాంతాలను అభివృద్ధి పరచుకోవాలని ఆసిస్తూ .. మీ సాటి తెలుగు వాడు .. )

by Jaya Reddy Boda



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1geXYSV

Posted by Katta

Jaya Reddy Boda కవిత

// జయ రెడ్డి బోడ // నీకే సొంతం // అవును శీతల పవనం లాంటి నువ్వు నిజం, మల్లె పువ్వు లాంటి నీ నవ్వు నిజం కాంతులీను నీ మేను పరిమళం కూడా నిజమే.. సింహాసనంపై మహా రాణి వైన, వెండి తెరలపై తారవైనా, పల్లె తోటలోని పడచు వైనా ఇంటి ముందు ముద్దు ముద్దు గొబ్బెమ్మవైనా రాబోయే నీ చెలికాడి కి నువ్వొక ముద్దు గుమ్మవే యుగ యుగాలుగా నిన్ను చూసే ఆతని చూపుల నయనానంద హేల, భావుకత్వంలో తడిపే నీ కంటి చూపుల స్పర్శ అతనికొక, జీవితానికి సరిపడే జోల పాటల ఊయల పూల సౌరభాల వసంతాల వెన్నెల వేళల్లోనో .. నీలోని పరువాలు విచ్చుకొనే పడచు ప్రాయం కాలంలోనో ఆతను నీ చుట్టూనే తిరుగాడుతుంటాడు ఓ భ్రమరం లా "ప్రేమికుల రోజు" మురిపాలెన్నో మురిపిస్తూ ... అప్పుడే! నీలోని సహజమైనా సహనశీలి మేల్కొని వెలుపలకు రావాలి, పరిసరాలను పరిశీలించి పరికిస్తూ ... అతను పాడే బావోద్వేగ పల్లవుల ఆకర్షణ ల కో కాలం పండని ప్రాయం నిండని నీ మదిని, లోలోన కోరలు తీస్తూ నీ కాయాన్ని కాటు వేసే, విష నాగులే మత్త కోకిల యై, మభ్య పెట్టేందుకు రావొచ్చు .. అందుకే,నువ్వొక పెద్ద మనసువై .. పరిపూర్ణం అయిన వివేకమై లేవాలి, పదిలంగా తిరిగి నీవుండే కలుగులోకో లేక, నీ వాళ్ళు మమతల పుల్లలు కూడేసి నీ చుట్టూ నీ కోసమే అల్లిన నీ "గూటి" లోకో వెళుతూ.. నీకొచ్చే నీకు నచ్చే, వసంతుడి రాక కోసం వేచి ,, కలల రాణివై విహరిస్తుండాలి..నీ ప్రేమికుని కోసం అప్పుడే .. అప్పుడే పొత్తిళ్ళలో పాపాయిలా, కన్నుల్లో కనుపాపగా,తమ ఆహారాన్ని నీ భవిష్య పల్లకి కి ఫణంగా పెట్టి ,నీపై ఆశల పొదలల్లుకొని .. బ్రతుకంతా నీ క్షేమానికై గుండె గేయలల్లె నీ తల్లి దండ్రులకు కడుపు కోత నీయని ... నిజమైన నీ ఆనందం "నీకే సొంతం" (14-02-2014.. నిజమైన నీ తల్లి దండ్రుల ప్రేమ కోసం, నిజాయితి పరుడైన నీ ప్రియుడి రాక కోసం ఈ ఆనందం నీకే సొంతం)

by Jaya Reddy Boda



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1cFeYPM

Posted by Katta

Jaya Reddy Boda కవిత

//జయ రెడ్డి బోడ // తడి ఆరని జ్ఞ్నాపకం // చిరకాల ఎదిరి చూపుల అనంతరం కురిసే తొలకరి జల్లులకు పులకరించే భూమి పుత్రుడుగా దిగుతాను నేను .. సానుకూలంగా స్పందించి పచ్చగా విచ్చుకొని ఆహ్వానించే ప్రకృతి కాంతలా, చేతులు చాచి నువ్వు .. దూరానికి దూరానికి మధ్య జరిగే సమాగమమే అయినా అదే మన తొలి సంగమం లా, ఆ రసాస్వాదనా ..ఆనంద సాగరంలో మునిగి తేలి, అటు తిరిగి నువ్వు ఇటు తిరిగి నేను మత్తుగా గమ్మత్తుగా లతల్లా పెనవేసుకొని ఒకరికొకరం ... యుగాల కదలికల్లో అడుగడుగునా కలిసిన భావనలో .... నేను, క్షణికమైన ఆ మురిపెము మత్తుకు లాలసుడనై అచేతనవస్తలోకి వెళ్లి పోయనేమోనని అనుకున్న, నువ్వేమో.... కల లాంటి మన కలయిక, కదలకుండా ఉండదు కదా అన్న నీ భయావహ యోచన లో.. పైకప్పు వైపు.. నిస్తేజంగా, కేవలం ఓ పసుపు తాడుతో నిన్ను ఒంటరి 'బందీని'చేసి, కటిన హృదయుడిగా వదిలి వెళ్ళిన మాట వాస్తవమే అయినా.. "పిచ్చి పిల్లా " నేను "వీధి" ఆడిన వింత నాటకంలో విదూషకుడనై దిగువ మధ్య తరగతుల హెచ్చు తగ్గు లలో నలిగి పై కొమ్మకెగుర భంగపడి.. నేల విడచి సాము జేసి, ప్రవాసమనే వ్యసనంలో... చిక్కుకు పోయిన అమాయకున్నే కానీ, ఏ ప్రేమ భావం లేని ...శిల' నై కేవలం కాముకున్నైన ఓ కొయ్యను మాత్రం కాను లే, వేకువ జామున, అలుపెరుగని నీ నాజూకైన చేతి ముని వేళ్ళతో నా పాదాలను తెలిసి తెలియకుండా.. తగిలి తగలనట్టు స్పృశించి, నువ్వు వెళ్లి పోయాక..... నేను తడిమి చూడలేదనుకున్నావా ?.. దిండుపై రాత్రి, నీ కన్నులు వర్షించిన.. వేడి నీటి దారల తడిని... నువ్వు భాద్యతల బరువుల్లో 'క్షమయా ధరిత్రి' వై, మరిచావేమో కానీ, అది నా మదికిప్పడికీ ఎప్పటికీ ఒక తడి ఆరని జ్ఞ్యాపకమే..! (09-02-2014- తెలిసీ తెలియని తనంలో మన "కలయిక" 25 వసంతాల ఈ జ్ఞ్యాపిక నీకు ...నాకు)

by Jaya Reddy Boda



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/MB01HT

Posted by Katta

Jaya Reddy Boda కవిత

// జయ రెడ్డి బోడ // వృద్ధ కపోతం // కళ్ళు లేని కబోదిలా ఆ చీకటి గదిలో, గోడపై కరుచుకొని ఉన్న బల్లిలా కదలకుండా ... గాంధీ గారి మూడో కోతిలా చెడు చూడకు అన్నట్టు ముడుచుకొని, అతను వెళ్లి పోతున్నానమ్మా ఆశీర్వదించు అని, ఎవరు ఎందుకు ఏం కావాలి అని పిచ్చి పిచ్చిగా భయం భయంగా ఆమె ... కొనుక్కొచ్చిన "పళ్ళు" చేతిల పెట్టితే వద్దు నాకెందుకు? పిల్లగాండ్లు బడికెళ్ళి వచ్చాక ఇస్తానులే అని ఒడిలో దాచుకుని మొహమాటంగా ఆమె .. పండ్లు కాయలతో, పచ్చని ఆకులతో తులతూగి కొన్ని గింజల్ని ఈ లోకంపైకి చల్లీ.. ఇప్పుడేమో ఆ ఉడిగిన కాయాన్ని చూస్తూ ఉండబట్టలేక గడప దాటిన అతను.. అర్థం కాని సంశయంలో, వెనుదిరిగొస్తే వణుకుతున్న చేతులతో ఆమె, అందిన ద్రాక్షలన్ని నోట్లె కుక్కుకుంటూ ఆదుర్దాగా,గబా గబా దొంగలాగా.. మతి స్థిమితం తప్పించిన పేగుల ఒరిపిడికి కాలిన ఆ తల్లీ క్షుద్భాద అది! గుండెకు గుచ్చుకున్న విఫలమైన మానవత్వపు సెగ అది, ఈ లోకంలో జీవించూ తన బీజ కణముల పై, పండిన దీవన అయి, గువ్వలా ఎగిరి అనంత లోకాలకు , చూసే జాలి గొలుపు కన్నులకు, అది ఓ మరపు రాని గాయం.. పునరావృత్తము అవుతున్న ఆ పీడ కలతో "నిద్రలో ఉలిక్కిపడుతూ మరుగున పడుతున్న మానవ విలువల కోసం ఆవేదనతో ,.. సమాజ గౌరవం మంట గలవకుండా కాపాడి, తమను తాను అంధకారంలోనే అంతమొందించుకునే 'తల్లి తండ్రుల' తలుచుకొని... (02-02-2014... ఆప్యాయతానురాగాలు లేని నాలుగ్గోడల మధ్య, ఈ నాటి వృద్ధాప్యం దైన్య స్థితి )

by Jaya Reddy Boda



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1egzX0U

Posted by Katta