Nauduri Murty కవిత

Watch this fantastic video. Very inspiring and the message is straight. http://ift.tt/1yyZQRq

by Nauduri Murty



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1yyZQRq

Posted by Katta

Nauduri Murty కవిత

కవిత్వంతో ఏడడుగులు 38 . (యుక్రెయిన్ పడుచులలో ఒక ఆచారం ఉంది. పెళ్ళికి ముందు వాళ్ళు అల్లిన చేతిరుమాలు, నిశ్చితార్థంనాడు వరుడి ముంజేతికో, ఇంకెక్కడైనా ప్రస్ఫుటంగా కనిపించే చోటనో కడతారు. ) ప్రతివ్యక్తికీ కొన్ని విలువలు, కొన్ని నమ్మకాలు ఉంటాయి. అవి ఒక తరానికో, ఒక జాతికో, ఒక కాలంలో ప్రబలంగా ఉన్నప్పుడు అవి ఆ కాలపు జాతి సంస్కృతికి ప్రతీకలుగా మిగుల్తాయి. ఉత్తరకాలంలో వాటిని సెంటిమెంటు క్రింద తీసిపారేసినా, కొన్ని అచేతన వస్తువులకి విలువని ఆపాదించడం, అది మన సచేతన ప్రకృతిని ప్రభావితం చెయ్యడం సర్వసాధారణం. "కామార్తాహి ప్రకృతికృపణా చేతనా చేతనేషు" (కాముకులైనవారికి ప్రేమసందేశాన్ని పంపించడానికి వార్తాహరులు చేతన ఉన్నవా లేనివా అన్న విచక్షణ ఉండదు...) అని కాళిదాసు మేఘసందేశంలో అన్నమాటని పూర్వపక్షం చేస్తూ ఈ కవిత మనకి దర్శనం ఇస్తుంది. ఈ కవితలోని నాయకికి అప్పటికి ఇంకా పెళ్ళికాలేదు. నిశ్చితార్థం కూడా కాలేదు. కానీ వరుడికి గాలిద్వారా తన మనసులోని మాటను తెలియపరచడం ఒక ఎత్తైతే, యుద్ధానికి వెళ్ళిన వాళ్లు ఇంటికి వచ్చేదాకా నమ్మకం లేదని తెలిసినదై, చివరగా ఒకవేళ దురదృష్ట సంఘటన జరిగితే, పలికిన ఉదాత్తమైన వీడ్కోలు మరొక ఎత్తు. ఏ రుమాలు తన కాబోయే వరుడు తన ప్రేమచిహ్నంగా పదిమందికీ కనిపించేలా ధరించాలని కోరుకుంటోందో, అదే రుమాలుతో, దుర్విధివల్ల అతను మరణించి ఉంటే, అతని వదనాన్ని కప్పమని గాలిని ప్రార్థిస్తోంది. కవిత్వం ఎప్పుడూ వ్యక్తిత్వాలని పెంపొందించే దిశలో అవ్యక్తంగా కృషి చేస్తుండాలి అన్న విషయానికి నేను వోటు వేస్తాను. ఫ్లారెన్స్ రాండల్ లివ్జే (1874-1953) కెనడాలో స్థిరపడిన యుక్రేనియన్. ఆ భాషలోని ప్రేమ కవితల్నీ, యుద్ధ నినాదాల్నీ, విఫలప్రేమ వేదనలనీ, ఆ భాషకే పరిమితమైన కొన్ని నుడికారపు సొగసుల్నీ ఇంగ్లీషులోకి చక్కని శైలిలో అనువదించింది. దానికి ఈ కవిత ఒక చక్కని ఉదాహరణ. చేతిరుమాలు . సముద్రానికి ఆవలి అంచున సూర్యుడు ఎర్రగా, రక్త వర్ణంతో మునిగి ఉన్నాడు; ఆ కెంపువన్నె ప్రవాహపు వెలుగులో ఒక పడుచు మేలిమి రుమాలు అల్లింది. బంగారంలాంటి చక్కని చేతికుట్టుతో ... ఈ రేయి ఆమె చెక్కిళ్ళు తెల్లకలువల్లా కనిపిస్తున్నాయి... కన్నీట కడిగిన స్వచ్ఛమైన కలువల్లా ఆల్లిక పూర్తవగానే దాన్ని గుండెలకి గాఢంగా అద్దుకుంది; తర్వాత, కళ్ళు ఎరుపెక్కేలా ఏడుస్తూ తలుపు బార్లా తెరిచింది: ఓ బలమైన పవనమా! నా పక్షిరాజా! ఇది నీ రెక్కలతో తీసుకు పో! డునాయ్(1) అంత బలంగా వడిగా ముందుకి ఎగిరిపో! ఓ స్వేచ్ఛా పవనమా! ఇప్పుడు అతనెక్కడ పనిచేస్తున్నాడో అక్కడకి పోయి నా కోసం దీన్ని అతనికి అందించు. ఎక్కడున్నాడో నీ మనసుకి తెలుసులే. 'అతనిపుడు ఉలాన్స్ (2)లో ఉన్నాడు' ‘సేనలు యుద్ధం చేస్తున్నాయి. వెళ్ళు, వెళ్ళు, నా బంగారమా! అతనున్న చోటు చేరేదాకా పగలల్లా గాలిలో తేలిపో! నా బంగారమా! చక్కని గువ్వలాంటి కంఠధ్వనితో, (3) ఎక్కడైనా నీకు కమ్మని పిలుపు వినిపిస్తే, అక్కడే క్రిందనెక్కడో నా ప్రియుడు ఎదురుచూస్తుంటాడు అతనికోసం ఒక్క సారి విశ్రాంతి తీసుకో. ‘అతని దగ్గర కపిలాశ్వం ఉంది. ఆయుధాలు స్వర్ణకాంతులీనుతుంటాయి. నిర్భయంగా, స్వేచ్ఛగా అతనికి ప్రదక్షిణ చెయ్యి గులాబిరేకులు రాలినట్టు అతని గుండెలమీద వాలు! ‘ఒకవేళ నిద్రిస్తుంటే, అతన్ని లేపకు; ఒకవేళ... హతవిధీ! మరణించి పరుండి ఉంటే, నీ వీడ్కోలు సూచనగా, నా బంగారు విహంగమా! అతని సుందర వదనాన్ని దీనితో ముయ్యి.’ . (Songs of Ukrain నుండి) అనువాదం: ప్లారెన్స్ రేండల్ లివ్జే (1874-1953) కెనేడియన్ (Notes: 1. డునాయ్ (Dunai): యుక్రెయిన్ లో డాన్యూబ్ నదిని ఇలా పిలుస్తారు. 2. ఉలాన్స్(Uhlans): తేలికపాటి ఆయుధాలతో యుద్ధం చేసే ఆశ్వికదళం 3. ఇది ఒక సంకేతం అయి ఉండొచ్చు. . The Handkerchief . [It is the custom among Ukrainian maidens to embroider such a kerchief for the betrothal, and then it is bound upon the arm or worn in some noticeable way on the man's person.] The sun was drowning in the ocean's brim Red, red as blood; And in the crimson flood A young girl sewed a handkerchief with gold. Embroidering in gold with stitches fine– Like lilies white Her cheeks will look to-night, Like pure-white lilies washed with tears. And as she sewed she pressed it to her heart; Then, weeping sore, She opened wide the door: 'Strong wind, my Eagle, take this on your wings!' 'Strong as the Dunai swiftly onward flows, O Wind so free Deliver this for me Where now he serves, yea, where the heart well knows! 'He in the Uhlans' ranks is fighting now– Go, Golden One, From sun to sun Float on the wind until that place you find! 'And, Golden One, when you shall hear one call Even as a dove, Rest, for my love, My loved one will be waiting there below! 'He has a bay horse, and his weapons are Shining as gold. Wind, free and bold, Fall to his heart as the rose petals fall! 'If sleeping, wake him not; and if–O God!– If slain he lie, For your good-bye O Golden One, cover his sweet dead face!' . From: Songs of Ukraina Translated by: Florence Randal Livesay (1874-1953) Canadian. Poem Courtesy: http://ift.tt/UsAp4j http://ift.tt/UsAp4j

by Nauduri Murty



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1uPTfNW

Posted by Katta

Nauduri Murty కవిత

కవిత్వంతో ఏడడుగులు 37 బాల కార్మిక వ్యవస్థపై నేను చాలా ఏళ్ళ క్రిందట " ఐస్ క్రీం పార్లర్ లో" అని ఒక కవిత చదివాను (కవి పేరు సమయానికి గుర్తుకు రావడం లేదు. క్షమించాలి). తెలుగు సాహిత్యంలో ఈ విషయం మీద మళ్ళీ అంత మంచి కవిత చదవలేదు. ఆ కవిత విశేషం ఏమిటంటే అంతవరకు కొన్ని ఉద్యోగాలమీద, వాటి వెనక వ్యక్తులు పడే బాధలమీద, వాళ్ళు అంత కష్టంలోనూ నిష్టగా పనిచేస్తూ మనకు అందించే సేవల విలువల పట్ల ఎవరూ దృష్టిపెట్టలేదు. అలా ప్రయత్నించిన సందర్భాలలో కూడ చాలా సార్లు వాటిని ఉదాత్తీకరించడం తప్ప, ఏ వ్యాఖ్యలూ లేకుండా యథాతథంగా ఒక చిత్రాన్ని కళ్ళముందు చూపిస్తూనే, పాఠకుడిలో ఆ వ్యవస్థలో జరుగుతున్న దోపిడీ, బాధితుడికి జరుగుతున్న అన్యాయంగురించీ సానుభూతుతోకూడిన స్పందన కలిగేలా చేసిన ప్రయత్నాలు బహుకొద్ది. ఆ కవిత ప్రభావం ఎంతగా ఉందంటే, ఆ తర్వాత లబ్దప్రతిష్ఠులైన కవుల సయితం పోస్టుమేన్, హాస్పిటల్ నర్సు మొదలైన చాలా వృత్తులగురించి కాపీ కవిత్వం రాయ ప్రయత్నించేరు. (కాపీ అని ఎందుకు అంటున్నానంటే, తమకి ఆ విషయం మీద స్పందనలేకపోయినా, రాయకపోతే మనల్ని ఎక్కడ కవులుగా గుర్తించరో అన్న భయం చేత. అన్ని రాజకీయ పార్టీల నాయకులు ఎక్కడైనా ఒక ప్రమాదం జరిగితే పరిగెత్తుకుని వెళ్ళి పరామర్శించకపోతే దాన్నుండి లబ్దిపొందడానికి తమకి ఎక్కడ అవకాశంపోతుందో అని భయపడినట్టు, వీళ్ళుకూడా ప్రయత్నించేరు.) మళ్ళీ చాలా రోజులకి ఆ విషయం మీద మన కేరళ కవులలో మోహన్ కృష్ణన్ గారి కలం నుండి మంచి కవిత వచ్చింది. అది మీతో పంచుకుందికి ఆనందిస్తున్నాను. దీన్ని అద్భుతమైన షార్ట్ ఫిల్మ్ గా మలిచేరు. ఆ లింకు కూడా ఇస్తున్నాను. దయచేసి చూడండి. దీనికి ఏ వ్యాఖ్యలూ అక్కరలేదు. . Watch the poem in video at: http://ift.tt/1mWSsGE పాళా ఐస్ క్రీం ... ఇదిగో నా చిన్ని పలకా, నా బంగారు బలపమా! రేపు తెల్లారేలోగా గనక మీరీ లెక్కలన్నీ చేసేసేరనుకో మీ ఇద్దరికీ పాళా ఐస్ క్రీం కొనిపెడతా, వన్ బై టూ కాదు, చెరొకటీ. కానీ లెక్కలుగనక తప్పుచేసేరో, ఇదిగో పలకా, నిన్ను విసిరి ముక్కలు చేస్తాను, బలపమా, నిన్నూ అంతే, పొడిచి పోగుబెడతా. నాకు లెక్కలు చెయ్యడం చాతగాకనో లేక నిద్రముంచుకోస్తోందనో అడగడం లేదు ఈ ప్లేట్లన్నీ ఇపుడు కడగకపోతే, ఈ గిన్నెలనిండా నీళ్ళు నింపకపోతే నన్ను వాళ్ళు పచ్చడి పచ్చడి చేసెస్తారు. . మోహన్ కృష్ణన్, మలయాళం, ఇండియా . (Note: పాళా: పాళా ఐస్ క్రీం అంటే పాల ఐస్ క్రీమే గాని, పొడుగ్గా కడ్డీలాగ ఉంటుంది. కోన్ లాగ ఉండే రేకుగొట్టాల్లో వెదురుపుల్లచుట్టూ పాలు గడ్డకట్టెలా ఐస్ లో ముంచి తయారు చేస్తారు. నా చిన్నప్పుడు స్కూళ్ళకి ఎదురుగా ఇది అమ్ముతుండేవారు.) శ్రీ మోహన్ కృష్ణన్ కేలికట్ యూనివర్శిటీలో Plant Chemistry లో పరిశోధక విద్యార్థిగా ఉన్నారు. . Paal-Ice . Dear Slate.. Dear Pencil.. If you do all these sums before the day breaks tomorrow, I will buy you a Paal-Ice... Not just one, one each for both of you.. If you do the sums wrong Oh slate, I will throw and break you to pieces. Oh pencil, I will piece and break you it’s not that I don't know Math... Neither is it that I am sleepy... If I don't wash all these plates, If I don't fill water in all these vessels, They will grind me in to a Sammanthi*... . Mohan Krishnan Kalady Malayalam. Indian . Paal-Ice - An Ice fruit made of Milk. (Something like Choco bar) Sammanthi - The side dish to rice made by grinding coconut.

by Nauduri Murty



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1lvofRS

Posted by Katta

Nauduri Murty కవిత

విజ్ఞప్తి తెలుగులో మంచి కవిత్వం వస్తున్నప్పటికీ, తెలుగు కవిత్వానికి గుర్తింపు రావడంలేదన్న అభిప్రాయంతో గత కొన్ని సంవత్సరాలుగా నా వ్యక్తిగత అభిరుచులకీ, అవగాహనా, భాషా పరిమితులకి లోబడి అనువాదాలు చేస్తూ వచ్చేను. ఇక్కడ ఉన్న మిత్రులవేకాక చాలా మంది ఇతర సమకాలీన కవుల కవితలూ అనువాదం చేశాను. తెలుగు మాతృక, ఆంగ్ల నువాదం కలిపి వేద్దామని సంకల్పించేను. ఆ పుస్తకంలో తమకవితలు వేసుకుందికి అభ్యంతరం లేదని కవిమిత్రులు అనుమతి ఇవ్వవలసి ఉంటుంది లేకపోతే కొన్ని సాంకేతిక కారణాలవల్ల అందులో చేర్చుకుందికి సాధ్యపడదు. వీలయినన్ని ఎక్కువకవితలతో పుస్తకం తీసుకువద్దామని అభిప్రాయం ఉన్నా, పుస్తకం విస్తృతినిబట్టి, దానికయే ఖర్చు దృష్టిలో ఉంచుకుని అనుమతి ఇచ్చినప్పటికీ అందరివీ అనువాదం చేసిన అన్నికవితలూ వెయ్యడానికి సాధ్యపడక పోవచ్చు. కానీ, "వైతాళికులు - ముద్దు కృష్ణ" ఆదర్శంగా తీసుకుని, ఒక కవి స్పృశించిన విభిన్న పార్శ్వాల కవితలు అందులో చేర్చడానికి ప్రయత్నిస్తాను. కనుక ఇక్కడ ఎవరి కవితలు అనువాదం చేశానో ఆ కవిమిత్రులందరూ, నాకు nsmurty4350@gmail.comకి నే తీసుకురాబోయే సంకలనంలో తమ కవిత(ల)ను చేర్చడానికి తమ ఆమోదాన్నీ, అంగీకారాన్నీ తెలుపుతూ ఈ మెయిలు పంపవలసిందిగా విజ్ఞప్తి చేస్తున్నాను.

by Nauduri Murty



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1ls9UGn

Posted by Katta

Nauduri Murty కవిత

కవిత్వంతో ఏడడుగులు 36 . కొందరు జీవితకాలంలో గుర్తింపుకు నోచుకోరు. అయితేనేం, వాళ్ళకవిత్వం మాత్రం కాలాన్ని ధిక్కరించిమరీ ప్రజల నాలికలమీద నిలబడుతుంది. అటువంటి కవి / కవయిత్రి విల్టన్ ఆగ్న్యూ బారెట్. 20 వశతాబ్దపు తొలిదశకాల్లో చాలా పత్రికలలో కవితలు వచ్చినా, "Songs From the Journey" అన్న కవితా సంకలనం సుమారు వంద సంవత్సరాల తర్వాత తిరిగి అచ్చు వేయబడినా ఈ కవిగురించి ఏ పరిచయమూ ఇవ్వలేకపోతున్నందుకు విచారిస్తున్నాను. మీరెన్ని ప్రేమకవితలన్నా రాయొచ్చు. అందులో కొన్నే మీ హృదయపులోతుల్లోంచి వస్తాయి. నిజమైన అనుభూతులోంచి వస్తాయి. వాటికి కొంత వైయక్తిక గుబాళింపు ఉంటుంది. అయితే కవితలో చెప్పినదంతా మీది కానక్కరలేదు. ఆ అనుభూతి మీరు by proxy నిజంగా అనుభవించగలిగితే, అంటే empathize చెయ్యగలిగితే, అది మీ స్వంత అనుభవం అవుతుంది. కవిత్వ పరమార్థం కూడ అదే. అందుకే మనం కవితతో మమేకమవగలిగిన ప్రతిసందర్భంలోనూ మనకి కవినచ్చుతాడు. కవిత నచ్చుతుంది. అనుభవపు తీవ్రతనుబట్టి మనకు కవిత చిరస్థాయిగా గుర్తుంటుంది కూడా. ఈ కవిత చాలా ఉదాత్తమైన వ్యక్తిత్వాన్ని మనకు పరిచయం చేస్తుంది. ఇది ప్రేమ కథే. కానీ, తను ప్రేమించిన వ్యక్తిని తను పొందలేకపోయినా, ఆ వ్యక్తిపట్ల ప్రేమ ఈ కవితలోని వ్యక్తికి జీవితకాలం హృదయాంతరాళాల్లో పచ్చగా, పచ్చిగానే ఉంది. అంతే కాదు, తను ప్రేమించిన వ్యక్తి జీవితాన్ని గమనిస్తూనే ఉంది. బ్రతికున్నప్పుడు వ్యక్తులతో మన అనుబంధాలు ఎలా ఉన్నా, అవతలి వ్యక్తి భౌతికంగా దూరం అవగానే, మన ప్రవర్తనని మనసు నిజాయితీగా అంచనా వేస్తుంది. అంతవరకు మనల్ని మనం ఎన్ని రకాలుగా మభ్యపెట్టుకుందికి ప్రయత్నించినా, ఇప్పుడు నిర్దాక్షిణ్యంగా మన చేతలు వాటి అసలు రంగుల్లో కనిపిస్తాయి. అందుకే " నేను ఇన్నాళ్ళూ నీపట్ల ఉదాసీనంగా ప్రవర్తించేను. నువ్వు వెళ్ళిపోయావన్న బాధ నాలో కోపం నంపింది," అన్న అసలు కారణం బయటకు వచ్చింది. అంతే కాదు, "నేను నీ పట్ల క్రూరంగా ప్రవర్తించేను, మిగతా ప్రపంచం నుండి కూడ అంతకుమించి నీకేం దొరకలేదు," అనగలగడంలో వ్యక్తిత్వపు ఉదాత్తత కనిపిస్తుంది. మనం ఉదాసీనంగా ఉన్న వ్యక్తికి ప్రపంచం విలువ గౌరవం ఇవ్వనపుడు సామాన్యంగా మనలో సంకుచితమైన భావాలే ఉదయిస్తాయి తప్ప, అవతలి వ్యక్తి పట్ల జాలి కలగదు. "అయ్యో ఆ వ్యక్తి దీనికి అర్హుడు కాడు," అనగలిగితే, మనం ఆ వ్యక్తిని మన రాగద్వేషాల కటకాల్లోంచి గాక, ఆ వ్యక్తి వ్యక్తిత్వంలోంచి చూడగలుగుతున్నట్టు లెఖ్ఖ. అది మన వ్యక్తిత్వపు ఔన్నత్యానికి గీటురాయి. "కలలన్నీ నలిగి మాడి మసైపోయినపుడు... అంత సౌకుమార్యమూ, స్నేహశీలతా, నిజాయితీ, అంత గుండెదిటవుతోనూ జీవించడం చాల కష్టం." అని ఎంతమంది భగ్నప్రేమికులు నిజాయితీగా అనగలరు? ఈ కవిత ముగింపులో మృత్యువుతో మళ్ళీ నిన్ను కలుసుకుంటానన్న భావాన్ని చెబుతూ, "నీలికళ్ళదానా!" అన్న సంబోధనలో ఉన్న ఆత్మీయత గమనించదగ్గది. . నువ్వుపోయావని విన్నాక . నువ్వుపోయావని విన్నాక నేను ఆశ్చర్యాన్ని ప్రకటించడం మినహా నోట మరోమాట రాలేదు: మనిద్దరం విడిపోయి చాలా కాలం అయిపోయింది, ఇన్నేళ్ళూ నీపట్ల చాలా ఉదాసీనంగా ప్రవర్తించేను. నువ్వు వెళ్ళిపోయావన్న బాధ నాలో క్రమంగా కోపం నింపింది. ఒకప్పుడు నువ్వు నాకిచ్చిన ఒక పువ్వు... అదే, నే పోగొట్టుకున్న పుస్తకంలో పదిలంగా దాచుకున్న గులాబి... దానిమీద పాట అల్లడానికి ప్రయత్నించేను... నేను నీ పట్ల క్రూరంగా ప్రవర్తించేను, మిగతా ప్రపంచం నుండి కూడ అంతకుమించి నీకేం దొరకలేదు, నాకు కోపం రావడానికి కారణం అదే. సరే, మనం ఎవరికి నచ్చిన రీతిలో వాళ్ళు పోయినవాళ్ళని అభిమానిస్తారు, వాళ్ళకి కళంకం రాకుండా. వాళ్ళంటే చాలా అభిమానంగా ప్రవర్తించవచ్చు వాళ్ళు మనదగ్గరకి మరి రారుకదా అన్న తలపుతో. నాకూ నీ గురించి ఆలోచనలున్నాయి. నీ స్మృతిలో చెప్పుకుందికి జ్ఞాపకాలున్నాయి నువ్వు ఎంత అందంగా ఉండే దానివో, ఎంత అపురూపమైనదానివో చెప్పుకుని నీకై విలపిస్తాను. మనిద్దరం పిల్లలుగా ఉన్నప్పుడు ఇసుకతిన్నెలలో నాతో ఆడుకున్న నువ్వు, ఇంతకీ ఎక్కడ ఉన్నావు? ఆడపిల్లవైనా, దృఢంగా, పొట్టిగా ఉన్న నీ ఆకారమూ చేతిలోచెయ్యివేసినపుడు బిగువైన నీ పట్టూ నిజాయితీ తొణికే నీ కళ్ళూ, నీ చిన్ని నుదురు ముంగిట సన్నగా తేలియాడే లేత గోధుమరంగు ముంగురులూ ...నాకు గుర్తే. నాకింకా గుర్తే, కడలినురుగులో తడిసివస్తూ నువ్వు బంతిపట్టుకోడం మొరటుకుర్రాడ్ని పట్టుకున్నట్టు. నాకు తెలుసు మృత్యువు నిను తనగుప్పెట్లో పెట్టుకుంది. బహుశా, నువ్వు చనిపోయినందుకు సంతోషించే ఉంటావేమో కూడా, ఒంటరిగా, దుఃఖంతో బయటికి వెళ్ళి కలలన్నీ నలిగి మాడి మసైపోయినపుడు... అంత సౌకుమార్యమూ, స్నేహశీలతా, నిజాయితీ, అంత గుండెదిటవుతోనూ జీవించడం చాల కష్టం. మృత్యువు నిన్నుకబళించడానికి కుట్రపన్నకపోతే నువ్వు అన్నీ మరిచిపోయేదాని వేమో! మనుషుల్లా గే ఆత్మలన్నీ …. శాశ్వతంగా కేరింతలాడే వేడీ, వెలుగుల పురాతన సముద్ర తీరానికి వస్తే యువహృదయాలని గిలిగింతలు పెట్టగలిగిన ఓ నీలికళ్ళదానా! బహుశా, నువ్వు అక్కడ నాకు తారసపడతావేమో! . విల్టన్ ఏగ్నూ బారెట్ అమెరికను . When I Heard You Were Dead . When I heard you were dead, I had little more than a startled word to give; We had been too long apart, And all the years I had been cold to you. But the pity and pain of your leave-taking filled me with slow resentment. Once I would have cared to make a song About a flower you gave me— An old rose shut in a book that is lost. I was cruel to you, And you had nothing better from the rest of the world; That is what made me angry. Well, we can love the dead in our own way And not hurt them; We can be very tender, knowing well They will not come back to us. I have thoughts for you now, I have words of bereavement; I see how lovely and rare you were And cry out after you. Where are you now, whom I played with on the sands when we both were young? I remember your girl’s body stocky and strong, Your little hard hand-clasp, Your truthful eyes, Your corn-pale dancing hair Growing low on your small forehead. I remember you, wet from the surf, catching ball like a rough boy. I know death has you; That very likely you were glad to die, Going out lonely and in bitterness, With your dreams all crunched to black dust … Too strong for life, too honest, too friendly and too tender. I hope, if the grave has not conspired to hold you, You have forgotten about all that. I hope, if I could come to an old sea-beach white and sunny, Where spirits immortally human played, I would find you there, O gray eyes—the laughing comrade of boys! . Wilton Agnew Barrett American Poem Courtesy: http://ift.tt/1kMFLSY A Magazine of Verse. Volume X. No. 5. August, 1917 Ed.: Harriet Monroe, (1860–1936).

by Nauduri Murty



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1uzSZnM

Posted by Katta

Nauduri Murty కవిత

కవిత్వంతో ఏడడుగులు 35 . ఇంతకుముందే మనవి చేశాను, మన మలయాళీ కవిమిత్రులు శిల్పంలోనూ, భావప్రకటనలోనూ వైవిధ్యాన్ని చూపిస్తూ చాలా గొప్ప కవిత్వం సృష్టిస్తున్నారని. ఈ కవిత అందుకు మరో ఉదాహరణ. చదువు మనుషులకి సంస్కారం నేర్పనంతవరకు, జాతి, మత, వర్ణ, వయో వివక్షలేకుండా స్త్రీలు యువతులూ, బాలికలు అత్యాచారాలకు గురవుతూనే ఉన్నారు. ఇది చాలా చిత్రమైన పరిస్థితి... వివేకమున్నవాడికి బోధన అక్కరలేదు; వివేకం లేనివాడికి ఏ బోధనా ప్రయోజనం లేదు. కవులు వాటికి తమవంతు స్పందిస్తూనే ఉన్నారు. కానీ, ఆవేశాలూ, శాపనార్థాలూ, ప్రాక్సీ అభిమానాలూ, లేదా సంవేదనలూ, బోధనలూ, కవిత్వం కాదు. ఒక అమానవీయ సంఘటన జరిగినపుడు కవులు ఎలా స్పందించాలో, దాన్ని ఎంత జాగ్రత్తగా, పదాల్లో చిత్రీకరించాలన్నదానికి, నా దృష్టిలో, ఈ కవిత ఉదాహరణగా నిలబడుతుంది. మనలోని ఆత్మవంచననీ, సంఘంలో ఎంత పకడ్బందీగా, వ్యవస్థీకృతంగా అన్యాయాలు జరుగుతున్నాయో, వాటికి ఎవరెవరు ఎలా కొమ్ముకాస్తున్నారో, వాళ్ళ పాత్రలేమిటో, వివరిస్తూ, అన్యాయాన్ని ఎత్తిచూపించడంలో జంకకపోవడమే కవిచెయ్యవలసిన పని. ఈ కవితలో Mannequins ని ప్రతీకగా తీసుకుని శిల్పం నిస్సందేహంగా కొత్తపుంతలు తొక్కింది. ఈ కవిత గొప్పదనం చివరి పంక్తుల్లోనే ఉంది. చాలా సందర్భాలలో సంఘటనలు సినిమాలలో చూపించినట్లు యాదృచ్ఛికాలు కావు. కాని, యాదృచ్ఛికాలుగా చూపించే కల్పన ఉంటుంది. ఆ కల్పనలోని చాకచక్యమే సందేహాలకు తావు కల్పిస్తుంది. ఆ తావులోంచే న్యాయం నీరుగారిపోతుంది. ఇంత గొప్ప కవిత అందించినందుకు శ్రీ విష్ణుప్రసాద్ గారిని హృదయపూర్వకంగా అభినందించకుండా ఉండలేను. . చిత్రమైన సంఘటన. . దృశ్యం 1 లేదా మిలిండా కురియన్ అనే సేల్స్ గర్ల్ వస్త్ర దుకాణంలో ఎలా ఒంటరిగా మిగిలింది? లాఠీలుపట్టుకున్న ‘పోలీసులనే చెత్తబుట్ట’లోకి ఎవరు ఊరు ఊరంతటినీ ఒంపీసింది? లేదా అకస్మాత్తుగా దుకాణాలు మూసెయ్యమని ఆజ్ఞాపించింది? ఇక్కడ ఊరంతా ఎలా నిర్మానుష్యం ఐందన్నది ప్రాథమికం మేధావులు ఎప్పటినుండో అంటూనే ఉన్నారు ఇక్కడ ప్రతీదీ కుట్రే అని. ఏది ఎమైనా, ఎలా జరిగినా మిలిండా కురియన్ మాత్రం Merriment Textiles లో అకస్మాత్తుగా ఒంటరిగా మిగిలిపోయింది. షో రూం యజమాని షఫీక్, షాపు తాళాలు ఆ అమ్మాయి చేతికి ఇచ్చి షట్టరు దించి బైకుమీద వెళ్ళిపోయాడు. ఆమె కొత్తగా వచ్చిన దుస్తులను అక్కడున్న మూడు మగబొమ్మలు లియో, డియో, రియో లకు తొడుగుతోంది. అకస్మాత్తుగా అందులోని లియో అన్న బొమ్మకి ప్రాణం వచ్చి ఆమె భుజాలమీద చేతులు వేశాడు. ఆమె ఆశ్చర్యపోయి అందులోంచి తేరుకునేలోగా ఆమెని ఎత్తుకుని స్టోర్ లోకి వెళ్ళేడు మిగతా రెండుబొమ్మలకీ ప్రాణం వచ్చి అతన్ని అనుసరించేరు. ఆమె సహాయంకోసం కేకలువేస్తుంటే ఆమెగొంతులో గుడ్దలు కుక్కి… ఆమెని దుకాణంలోని బట్టలమీద పడేసి... ఒకరి తర్వాత ఒకరు... అవి నిజమైన బొమ్మలే, అయితేనేం, అవి అచ్చమైన మగ మృగాల్లాగే ప్రవర్తించేయి. దృశ్యం 2 ఒక గంట గడుస్తుంది. నగరానికి మళ్ళీ ఊపిరివస్తుంది. యజమాని షఫీక్ షాపుకి తిరిగి వస్తాడు (దుకాణాలు మూసే నిరసనై ఉండదు. అయితే గంటసేపే ఎందుకుంటుంది? బహుశా సంఘవ్యతిరేకశక్తులపై పోలీసులు విరుచుకుపడడమై ఉండొచ్చు) మళ్ళీ షట్టర్లు పైకి లేస్తాయి. Merriment Textiles వస్త్రదుకాణంలో ఇప్పుడు, కొత్తచీర చుట్టబడి మిలిండ అనే ఆడబొమ్మ ప్రదర్శన పెట్టెలో నిలుచుంటుంది. ఇప్పుడది యదార్థమైన బొమ్మే ఫైబరుతొనో దేంతోనో చేసుంటారు దాన్ని. షోరూం జనాలతో కిటకిటలాడి పోతుంది. లియో, డియో, రియో ముగ్గురూ ఖాతాదారులకి సేవలందించే సేల్స్ బాయ్స్. వాళ్ళు ప్రదర్శన బొమ్మలు కానే కారు. అన్నిరకాల నమూనాలలోని వస్త్రాలనీ చక్కగా అందంగా నవ్వుతూ చూపిస్తూనే ఉంటారు. వాళ్ళు యదార్థమైన మనుషులు. ప్రమాణపత్రం ప్రత్యక్షసాక్షిగా ఇదే నా ప్రమాణం. మొదటి సందర్భంలో మిలిండా కురియన్ ని సేల్స్ గర్ల్ గా చూసేను. ఆమె యదార్థమైన స్త్రీయే. కానీ, ఆమెని మానభంగం చేసింది మాత్రం రియో, డియో, లియో అనే ప్రదర్శన బొమ్మలు. అవి కేవలం బొమ్మలైనప్పటికీ చిత్రాతి చిత్రంగా, ఎక్కడనించి వచ్చిందోగాని, వాటిలో చేతన మాత్రం వచ్చింది. ఇప్పటికీ ఆ శరీరాల్లో అమానవీయ ప్రకృతి మిగిలే ఉంది. రెండో సందర్భంలో మిలిండా అచ్చమైన ప్రదర్శన బొమ్మ ఆమె నిజమైన స్త్రీ అనడానికి ఆస్కారాలు ఏమీ కనిపించడం లేదు. ఉదాహరణకి, షాపు యజమాని షఫీక్ నామమాత్రంగా కూడా స్పందించలేదు. ఖాతాదారులు కూడ చెప్పరాని నేరమేదో జరిగినట్టు అనుమానిస్తున్న సూచనలుకూడా ఏవీ లేవు. లియో, డియో, రియో ముగ్గురూ అన్ని రకాలుగానూ మగపురుగులే. వాళ్ళు ప్రదర్శన బొమ్మలుగాని, వాళ్ల శరీరాలు అసహజమైనవిగాని కావు. రచయితగా నేను చేసిందేమిటంటే రెండు సందర్భాలలో తలెత్తిన రెండు రకాల అవగాహనలనీ సమ్మిళితం చెయ్యడానికి ప్రయత్నించేను. ఇందులో మీకు ఏమైనా అనుమానాలు తలెత్తితే ఇప్పటికి నేను చెప్పగలిగింది ఇంతే: ఇందులోని యదార్థం ఆ రెకెత్తే అనుమానాలే అని. . విష్ణుప్రసాద్ మలయాళీ కవి. . Narration of an obscure and mysterious incident Spectacle One Or, How did Melinda Kurian, the sales girl, find herself alone in the showroom? Who emptied out the city into the trash can of a baton wielding police assault or a suddenly descending `shutters down’ call? It was crucial that the city be vacant. Learned people have said this for long That everything is a conspiracy. Whatsoever, howsoever, Melinda Kurian was alone in Merriment Textiles. The showroom owner Shafeeq gave the keys to the girl, rolled down the shutter and sped off on his bike. She was putting clothes from a new type of fabric on three male mannequins named Leo, Deo and Rio. All of a sudden, the male mannequin named Leo laid his hands on her shoulder. Soon as she looked up shell shocked, he lifted her and carried her to the store. The other two mannequins followed them. When she cried for help, the mannequin gagged her mouth. She was laid on top of the clothes in the store. Then, the mannequins took turns…. They were real mannequins. Yet, they carried out their duty as males. Spectacle Two An hour passed. The city came alive. The showroom owner Shafeeq returned. (Can’t be `shutters-down strike’ for just an hour. Must have been a crackdown by the police.) The shutter was rolled up. Now, draped in a new sari, Melinda, the mannequin, stands in the display booth of Merriment Textiles. She is a real mannequin made of fiber or some such stuff. The showroom is packed. Leo, Deo and Rio are the three sales boys attending to the customers. They are not mannequins at all. They keep displaying clothes in many design patterns with beatific smiles. They are three real men. Affidavit This, my affidavit as an eyewitness. In the first situation, it was as a sales girl that I saw Melinda Kurian. She was a real woman. But, she is raped by three mannequins named Rio, Deo and Leo. Though mere mannequins, they did gain mobility, most amazingly, out of the blue. But, they still retained their plastic bodies. In the second situation, Melinda is a true mannequin. There is no evidence in the second situation to demonstrate that Melinda had been a woman. For example, the shop owner Shafeeq is not even mildly surprised. The customers too don’t show any sign that anything untoward had taken place. Leo, Deo and Rio, all the three, are men in every way. They are not mannequins or plastic-bodied. What I did as a writer was to cobble together these two perceptions that cropped up in two situations. If this created any puzzlement, I can only say for now that this uncertainty is the reality. . Malayalam Original: Vishnu Prasad English Translation by: Ra. Sh.

by Nauduri Murty



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1wHXLSc

Posted by Katta

Nauduri Murty కవిత

కవిత్వంతో ఏడడుగులు 34 . బ్రిటిషు కవయిత్రి, మానవప్రేమి (Philanthropist), 38 ఏళ్ళ వయసులోనే క్షయవ్యాధివల్ల తనువుచాలించిన ప్రాక్టర్, విక్టోరియా మహారాణికి అత్యంత ప్రీతిపాత్రమైన కవయిత్రి. 14 ఏళ్ళ ప్రాయంలోనే కలం పట్టిన ప్రాక్టర్ Charles Dickens తో తమ కుటుంబానికున్న పరిచయాన్ని ఉపయోగించుకోదలచుకోక, అతని పత్రికలకే మారుపేరుతో కవితలు పంపింది. ఆమె అత్యంత ప్రతిభావంతురాలని Charles Dickens కీర్తించాడు. కవిగా లార్డ్ టెన్నిసన్ తర్వాతస్థానంలో నిలబడగలిగినదంటే, ఆమె ప్రతిభని ఊహించుకోవచ్చు. సోషలిస్టు భావాలుకల ఈమె జీవితాంతం బ్రహ్మచారిణిగాఉండి, నిరుద్యోగయువతులకోసం, నిరాశ్రయులకోసం కృషిచేసింది. 19వ శతాబ్దంలో ఆమె కవిత్వ పుస్తకాలు బహుళప్రచారంలో ఉండడమే గాక, ఎన్నో పునర్ముద్రణలకు నోచుకున్నాయి. ఈమె కవితలలో ఉండే మంచి తూగు, సంగీత బధ్ధం చెయ్యడానికి ఉండే అనువు వల్ల ఆమె కవితలు పాటలుగా, ప్రార్థనలుగా మలచబడి ఇంగ్లండు, అమెరికా, జర్మనీలలో ప్రజాదరణకు నోచుకున్నాయి. 20 వశతాబ్దపు పూర్వభాగంలో క్రమంగా ఆమె కవిత్వంపై ఆదరణ తగ్గినా, ఇప్పుడిప్పుడే మళ్ళీ ఆమె విమర్శకుల దృష్టినీ, ప్రశంశలనూ అందుకుంటోంది. అసూయ చాలా చిత్రమైన చిత్తప్రవృత్తి. ఒకరి పట్ల మనకి అసూయ కలిగితే, మనం చచ్చినా వాళ్ళలో ఉన్న అంతర్గతమైన ప్రతిభని గుర్తించం సరికదా, ప్రపంచమంతా మనకు వ్యతిరేకంగానూ, వాళ్ళకి అనుకూలంగానూ కుట్రపన్నుతున్నట్టు కనిపిస్తుంది. ఈ కవితలో చివరి వాక్యాలు గమనించదగ్గవి... ‘చివరికి మృత్యువుకూడా అతన్నే ముందు వరించింది’... ఇది అసూయకి పరాకాష్ఠ. అయితే అంతర్లీనంగా మరొక విషయం గమనించవచ్చు. మనం ఎవరిని ఎక్కువగా మనసులో ప్రశంసిస్తామో వాళ్లంటేనే అసూయ ఎక్కువగా ఉంటుంది... ముఖ్యంగా సమవయస్కులలో. . అసూయ ... . అతన్నన్నిటిలోనూ ముందే. అదృష్టం ఎప్పుడూ అతన్నే వరించేది. నేను సంవత్సరాలతరబడి కష్టపడ్డాను; అతను అవలీలగా ఆ స్థానం సాధించగలిగేడు. మేం పరుగు పందెం వేసుకునే వాళ్ళం; నాకాళ్ళు రక్తాలోడుతుంటే, అతను పందెం గెలిచేవాడు. . అతను ఎన్ని విజయాలు సాధించినా ప్రజలు అతన్ని ఒక్కలాగే అభిమానించేరు; నా పేలవమైన ఒకే ఒక్క విజయానికి నాకెదురైనవి పరిహాసమూ, నిందా. మేం ఇద్దరం తప్పుచేస్తే, అతని మీద జాలిపడేవారు, నాకు మాత్రం దక్కింది అవమానమే. . నేను ఇంకా చీకటిలోనే కొట్టుమిట్టాడుతున్నాను, అతను మాత్రం కీర్తిప్రతిష్టలతో దేదీప్యంగా వెలుగుతున్నాడు. నా కోరికలేవీ ఫలించలేదు; అతను అడగడమే తడవు, అన్నీ జరిగిపోతున్నాయి. ఒకసారి నేను నా సర్వస్వాన్ని పణం పెట్టి ఆడేను... విజయం అతన్నే వరించింది. . నిజం; ఇప్పుడే అతన్ని చూసివస్తున్నాను, చక్కగా, చల్లగా నవ్వుమొగంతో, శవపేటికలో పరున్నాడు. దేముడే నన్ను కాపాడాలి! అతను ప్రశాంతంగా అలా విశ్రాంతి తీసుకుంటుంటే, నే నిలా బ్రతకమని శపించబడ్డాను. చివరికి మృత్యువుకూడా అతన్నేముందు వరించింది. . ఏడిలేడ్ ఏన్ ప్రాక్టర్. (30 October 1825 – 2 February 1864) . Envy . He was the first always; Fortune shone bright in his face. I fought for years; with no effort he conquered the place: We ran; my feet were all bleeding, but he won the race. . Spite of his many successes men loved him the same; My one pale ray of good fortune met scoffing and blame. When we erred, they gave him pity, but me--- only shame. . My home was still in the shadow, his lay in the sun: I longed in vain: what he asked for it straightway was done. Once I staked all my heart's treasure, we played--- and he won. . Yes; and just now I have seen him, cold, smiling, and blest, Laid in coffin. God help me! while he is at rest, I am cursed still to live:--- even Death loved him the best. . Adelaide Anne Procter (30 October 1825 – 2 February 1864)

by Nauduri Murty



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1r3XN6E

Posted by Katta

Nauduri Murty కవిత

కవిత్వంతో ఏడడుగులు -33 . మీరు ఇంతవరకు Jacob Barnett పేరు విని ఉండకపోతే, మీరు అతన్ని గురించి తెలుసుకోవడం అవసరం. ఈ లింకులో (http://ift.tt/1syaFzg) TEDxteen లో అతని ప్రెజెంటేషన్ చూడవచ్చు. తారే జమీన్ పర్ చిత్రం మనకి "ఆటిజం" గురించి అవగాహన కలిగించడంలో తోడ్పడి ఉండవచ్చు గాని, అటువంటి పిల్లలని పెంచడానికి ఎంత మానసిక పరిణతి, ఆత్మస్థైర్యం, మొక్కవోని ఆశ, పెంచే వ్యక్తి (వ్యక్తుల)కి నమ్మకం ఉండాలో చెప్పనక్కరలేదు. జీవితంలో నిజమైన సవాలు అదే. గెలుపుకి అతి తక్కువ అవకాశం ఉన్న చోట, 2 సంవత్సరాల వయసులో ఇక Jacob జీవితాంతం మాటాడలేడు అని వైద్యులు ఆమె ఆశలపై నీళ్ళు జల్లితే, వాళ్ళ సలహాని పక్కనబెట్టి అతని తల్లి Kristine Barnett … ఇప్పుడు Einstein అంతటివాడుగా ప్రపంచంలోని మేధావి వర్గాలు Jacob ని గుర్తించేలా పాటుపడింది. అతను ఖగోళశాస్త్రానికి సంబంధించి సంక్లిష్టమైన సమస్యలకి సమాధానం కనుక్కుందికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు. అయితే దీనికీ కవిత్వానికీ ఏమిటి సంబంధం? అన్న ప్రశ్న మీకు రావచ్చు. మీకు ఇచ్చిన పై లింకులో అతనో మాట అన్నాడు. మీరు కాలేజీలో చదివేవన్నీ మరిచిపొండి ... అని. శలవుల్లో మీకు ఏది ఇష్టం అయితే దాన్ని ముందుకి తీసుకుపొండి. మీకు ఏది ఇష్టమైనదో మీరే నిర్ణయించుకోవాలి అని కూడా అన్నాడు. మనకి చదువు అంటే వివేచనాత్మక పరిజ్ఞానం కాదు, కేవలం ఎవరో చెప్పినది యధాతథంగా, ఏ సంశయాలూ లేకుండా (implicit గా) అంగీకరించి బట్టీయం వెయ్యడమే. ఇప్పుడు చెప్పబోయే కవితలోని తాత్పర్యంకూడా సరిగ్గా అదే. అందుకు ఈ ఉపోద్ఘాతం చెప్పవలసి వచ్చింది. బాల్యంలో ఉండే అద్భుతమైన "Creativity" ని బయటకి తీసుకురావడంలో మన విద్యావిధానం విఫలమౌతోంది. కేవలం వినియోగదారులు తయారవుతున్నారుతప్ప, ఉత్పత్తిదారులు తయారవడం లేదు. మనిషిచేసే అన్ని investments లోనూ అతి పెద్ద risky investment చదువుపై కాలాన్ని మదుపు పెట్టడం. యవ్వనంలో ఉన్న మనిషికి ఒక్కొసారి ఈ సందేహం కలుగుతుంటుంది... నా చదువు ఎందుకైనా పనికివస్తుందా? … అని. జీవితంలో కొంత పరిణతి సాధించినతర్వాత, మనకున్న అపోహలు ఒక్కటొకటిగా కరుగుతున్నప్పుడు చదువు ఏ మేరకి జీవితంలో పనికివస్తుందో / లేదా పనికిరాదో తెలుసుకుంటున్నప్పుడు, అనుభవానికి ఉన్న ప్రాధాన్యత అర్థమై, కొన్ని విశ్వాసాలను "unlearn" చెయ్యవలసిన ఆవశ్యకత అర్థమౌతుంది. అందరి జీవితానుభవాలూ ఒక్కలా ఉండవు కాబట్టి ఎవరికి వారు unlearn చేసే విషయాలు మారుతుంటాయి. ఈ క్రమంలో, మన అభీష్టాలకి వ్యతిరేకంగా జరిగే కొన్ని సమకాలీన మార్పులను మన అవగాహనా రాహిత్యం వల్ల, అయిష్టతవల్ల వాటిని మార్పులుగా గుర్తించం, అంగీకరించం. దానిఫలితమే మనం అంతర్ముఖులమైపోవడం. (బహుశా, ఇక్కడ ఈ “చలి-విడిది” సన్నిహితమౌతున్న మృత్యువుకి సంకేతం కూడా కావచ్చు. ) . చలి – విడిది . చాలామందికి వయసు పైబడుతున్నకొద్దీ చాలా తెలుస్తాయి అయితే, వాటికి వేటికీ నేను పెద్దగా విలువివ్వను. నా రెండో పాతిక సంవత్సరాల జీవితాన్ని విశ్వవిద్యాలయంలో నేర్చుకున్నది మరిచిపోడానికీ ఆ తర్వాత జరిగిన విషయాలు అంగీకరించడానికి నిరాకరించడంలోనూ గడిపేను. నాకు ఇప్పుడు పత్రికలలో కనిపించే పేర్లేవీ పరిచయం లేదు. ఇప్పుడిప్పుడే మనుషుల్ని గుర్తుపట్టలేక వాళ్లకి కోపం తెప్పించడంతోబాటు వాళ్ళు చెప్పిన చోట్లలోఎప్పుడూ లేనని ఒట్టేసిమరీ చెబుతున్నాను నాకు నష్టం కలిగించేవి అన్నిటినీ అలా చివరి వరకూ ఒకటి తర్వాత ఒకటి తుడిచెయ్యగలిగితే దాని ప్రయోజనం ఉంటుంది. అప్పుడు నాకు తెలిసినవేవీ ఇక మిగలక, నా మనసు అంతర్ముఖమౌతుంది... చేలలా, మంచులా. . ఫిలిప్ లార్కిన్ (9 August 1922 – 2 December 1985) ఇంగ్లీషు కవి . The Winter Palace . Most people know more as they get older: I give all that the cold shoulder. I spent my second quarter-century Losing what I had learnt at university. And refusing to take in what had happened since. Now I know none of the names in the public prints, And am starting to give offence by forgetting faces And swearing I've never been in certain places. It will be worth it, if in the end I manage To blank out whatever it is that is doing the damage. Then there will be nothing I know. My mind will fold into itself, like fields, like snow. . Philip Larkin (9 August 1922 – 2 December 1985) English Poet and Novelist

by Nauduri Murty



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1syaFzh

Posted by Katta

Nauduri Murty కవిత

కవిత్వంతో ఏడడుగులు -32 . చాలా క్లుప్తంగా, ఎంతో ఆర్ద్రతనిండిన కవిత ఇది. మనం కనిపించని దైవానికి కొన్ని వేలసార్లు మొక్కుతూ, స్తుతిస్తూ, ఇప్పుడున్న స్థితికంటే మెరుగుగా చెయ్యమని వేడుకుంటూ ఉంటాం గాని, మన స్వాతంత్ర్యాన్ని పరిరక్షించడానికి చలిలో, మంచులో రాత్రనక పగలనక భార్యాబిడ్డలకు దూరమై నిరంతరం సరిహద్దుల్లో బాధపడే సైనికులని తలుచుకోవడంగాని; మనకంటే అధ్వాన్నస్థితిలో ఉండి, చలికీ, ఎండకీ వానకీ రక్షణలేక మగ్గుతున్న దీనులగురించి రాత్రిపడుక్కునేముందు స్మరించుకుని, వాళ్ళకి ఏ ఇబ్బందీ కలగనియ్యవద్దని భగవంతుని ప్రార్థించడంగానీ చెయ్యము. మనగురించే తప్ప ఇతరుల గురించి తలుచుకోని మన అపరాధాన్ని, జీవితంలో కొన్ని ప్రత్యేక సంఘటనలు గుర్తు చేస్తుంటాయి. మన "లోని మనిషి"ని మేల్కొలుపుతుంటాయి. అలాంటి సంఘటన ఒకటి మనకళ్లముందు చిత్రించేడు కవి. మొదటి ప్రపంచ యుద్ధంలో మరణించిన ఎడ్వర్డ్ థామస్, ఎక్కువ కాలం పత్రికలలో వ్యాసాలు వ్రాసినా, చివరి మూడునాలుగు సంవత్సరాలూ కవిత్వం వ్రాయడమేగాక, ఆ తరానికి ప్రతినిధిగానూ, తర్వాతి తరానికి మార్గదర్శకుడుగానూ కూడా పేరు సంపాదించేడు. . ఆకలితోనే కొండ దిగేను; ఐతే కడుపు నకనకలాడిపోలేదు; చలిగాలి బాగా వీస్తోంది. అయినా, నా ఒంట్లో ఇంకా ఈ ఉత్తరగాలిని తట్టుకోగల వేడి ఉంది; వొళ్ళు ఎంత అలిసిందంటే ఏ గూట్లోనో తలదాచుకుంటే ఎంతహాయిగా ఉంటుందో చెప్పలేను. . నాకు ఎంత ఆకలిగా, చలిగా, అలసటగా ఉందో తెలుసుగనుక బసలో చలి కాగి, ఆకలితీర్చుకుని విశ్రాంతి తీసుకున్నాను; ఇక బయటి చీకటి ప్రపంచంతో సంపర్కం పూర్తిగా తెగిపోయింది హృదయవిదారకంగా అరుస్తున్న గుడ్లగూబ అరుపుతప్ప. . పాపం! ఆనందాన్నివ్వగల పాట గాని, తగిన కారణంగాని కనిపించక కొండమీద ఒంటరిగా రాత్రల్లా చలిలో ఒణుకుతూ... ఆ రాత్రి నేను బసలోకి చేరుకుని తప్పించుకున్నదీ ఇతరులు తప్పించుకోలేకపోయినదీ చెప్పకనే చెప్పింది. . ఈ చలిలో ఏ ఆనందమూ లేక విశాలమైన ఆకాశం క్రింద రాత్రల్లా మగ్గిన సైనికులూ, నిరుపేదలందరి తరఫునా వినిపించిన ఆ పక్షి పాట, తీర్చుకున్న ఆకలినీ, అలసటనీ వెగటుగా చెయ్యడమే గాక, జ్ఞానోదయాన్ని కలిగించింది.. . ఎడ్వర్డ్ థామస్ 3 March 1878 – 9 April 1917 ఇంగ్లీషు కవీ, సైనికుడూ, విమర్శకుడూ . Edward Thomas (1878 - 1917), English poet and nature writer, c.1905 (Photo credit: Wikipedia) . The Owl . I came, hungry, and yet not starved; Cold, yet had heat within me that was proof Against the North wind; tired, yet so that rest Had seemed the sweetest thing under a roof. . Then at the inn I had food, fire, and rest, Knowing how hungry, cold, and tired was I. All of the night was quite barred out except An owl’s cry, a most melancholy cry . Shaken out long and clear upon the hill, No merry note, nor cause of merriment, But one telling me plain what I escaped And others could not, that night, as in I went. . And salted was my food, and my repose, Salted and sobered, too, by the bird’s voice Speaking for all who lay under the stars, Soldiers and poor, unable to rejoice. . Edward Thomas 3 March 1878 – 9 April 1917 English Poet, Essayist and Soldier (Killed in action in WW-I)

by Nauduri Murty



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1rPOu5g

Posted by Katta

Nauduri Murty కవిత

కవిత్వంతో ఏడడుగులు 31 . ఇంగ్లీషు రొమాంటిక్ మూవ్ మెంట్ లో కీట్స్ లా రెండవ తరానికి ప్రాతినిధ్యం వహించే కవి షెల్లీ. అతనిలాగే చిన్నవయసులోనే కీర్తిశేషుడయ్యాడు. అతని జీవితకాలంలో సమకాలీన మత, రాజకీయ విశ్వాసాలకు చాలాభిన్నమైన అభిప్రాయాలుగలిగిఉన్నందుకు అతన్ని పక్కకి తోసిపెట్టినా మరణానంతరం అతని అభిప్రాయాలకి, అతని కవిత్వంతోపాటే సమున్నతమైన గౌరవం దక్కింది. కార్ల్ మార్క్స్, బెర్నార్డ్ షా, WB Yeats, ఆస్కార్ వైల్డ్ వంటి ప్రముఖులు అతన్ని ఇష్టపడ్డారు. చారిత్రక ప్రథానమైన కథనంలో అతను అందెవేసిన చెయ్యి. అతని Ozymandias నిజం చెప్పాలంటే కేవలం 14 లైన్ల కావ్యం. Ode to the West Wind, To a Skylark అన్న కవితలు అతనికి అజరామరమైన కీర్తి సంపాదించిపెట్టేయి. కీట్స్ స్మృత్యర్థం షెల్లీ Adonais అన్న Pastoral Elegy వ్రాసేడు. "పీటర్లూ మారణహోమం" గా పిలవబడే ... మాంచెస్టర్ లోని సెయింట్ పీటర్ ఫీల్డ్ లో 1819లో ప్రశాంతంగా ప్రదర్శన నిర్వహిస్తున్న ప్రజలపై, ఆశ్వికదళం జరిపిన దాడికి ... నిరశనగా షెల్లీ ఈ కవిత వ్రాసేడు. (ఈ దాడిలో 15 మంది మరణించి కనీసం 600 మంది గాయపడ్డారు.) ఈ కవిత చదువుతుంటే, ఇందులో పేర్కొన్న ప్రతి రాజ్యాంగ వ్యవస్థలోని విభాగానికీ... సమాంతరంగా ఉన్న నేటి మన దేశ రాజకీయ వ్యవస్థలు అచ్చం అలాగే పనిచేస్తున్నాయని ఎవరికైనా ఇట్టే తెలుస్తుంది. ఏ పార్లమెంటు సభ్యుడికీ, ఏ కేంద్రమంత్రికీ తన ప్రాధాన్యతా, తన నియోజకవర్గ ప్రయోజనాలూ, తన రాష్ట్రప్రయోజనాలూ తప్ప విస్తృతమైన దేశప్రయోజనాలు అవసరం లేదు. అందుకని బలహీనమైన కేంద్రాన్ని బెదిరించి గడుపుకుంటున్నాయి చిన్న పార్టీలు. 18వశతాబ్దంలో బ్రిటనులోపార్లమెంటు క్రమేపీ ప్రవేశపెట్టిన "Enclosure" చట్టాలద్వారా గ్రామాలలోని రైతులు భూమి హక్కులు కోల్పోయి, ముందు పాలెగాళ్ళుగాను తర్వాత రైతుకూలీలుగానూ మారినట్టు, ఈ రోజు భూసేకరణపేరుతో పంటభూములని రైతులదగ్గరనుండి సేకరించి కార్పొరేటు సంస్థలకూ, తమ తాబేదార్లకూ అప్పనంగా అప్పచెబుతున్న ప్రభుత్వాలు, వ్యవసాయం గిట్టుబాటు కాకుండా చేసి, రైతులు "Crop Holiday"కి దిగే పరిస్థితులు తీసుకొస్తున్నాయి. ఇక ప్రజా ప్రతినిధుల, చిన్నా చితకా అధికారులదగ్గరనుండి ప్రభుత్వ నిర్ణయాలను అమలుపరచే అధికారం ఉన్నవారిదాకా అవినీతి రోజురోజుకీ కొత్తపుంతలు తొక్కుతోంది. స. హ. చట్టాలవంటివి ఉన్నా వాటిని ఎలా నీరుగార్చాలో ప్రభుత్వాలకీ, నియమింపబడిన అధికారులకీ బాగా తెలుసు. న్యాయవ్యవస్థ కలుగజేసుకోగలిగిన సందర్భాలూ, పరిమితులూ స్వల్పం. మతం ప్రజల నైతిక ప్రవర్తనని ప్రభావితం చెయ్యలేక పోవడంతో, మతం, నైతిక వర్తనా దేనికదే, గాలికూడా చొరలేని ఇరుకు గదులైపోయాయి. కవిత ముగించిన తీరులోనే, మనం కూడా చెయ్యగలిగింది ... ఏ అద్భుతమో జరిగి, ఈ దేశంకోసం, స్వాతంత్ర్యంకోసం ప్రాణాలర్పించిన ఏ మహానుభావుడైనా పునర్జన్మించి ఈ అల్లకల్లోలవాతావరణంలో దేశానికి ఒక మార్గదర్శనం చేస్తాడని ఆశగా ఎదురుచూడడమే. . రాజు ... అంధుడూ, వివేకశూన్యుడూ, ఉన్మత్తుడూ, కాటికికాళ్ళుజాచుకుని అందరూ అసహ్యించుకునే ముదుసలి; రాజ వంశీయులు ... పసలేని జాతి కుక్కమూతిపింజలు, ప్రజలు చీదరించుకునే మందులు, మురుగునీటి మీది మురుగు; పాలకులు... చూడరూ, తెలీదు, తెలుసుకోలేరు. అప్పటికే నీరసించిపోయిన దేశపు రక్తాన్ని తాగితాగి ఆ మైకంలో కళ్ళుమూసుకుపోయి పట్టురాలి పడిపోయేదాకా వేలాడే జలగలు; ప్రజలు... ఆకలితో అలమటించి, బీడుబారిన తమ పొలాల్లో హత్యచేయబడ్డవాళ్ళు సైన్యం ... రెండంచులకత్తిలా ఒకపక్క స్వేచ్ఛని హత్యచేస్తూ, ఇంకొకపక్క దోచుకుంటుంది చట్టం ... ఆశావహం, ఉత్తమం అయినప్పటికీ వక్రభాష్యాలకుగురై నిరుపయోగం మతం ... క్రీస్తూ లేక, దేముడూ లేక పుస్తకంలో బందీ అయిపోయింది. పార్లమెంటు... కాలం రద్దుచెయ్యని ఒక చట్టం. . ఇక ఈ సమాధుల్లోంచి అద్భుతమైన ఏ ప్రేతాత్మో పునరుజ్జీవించి ఈ కారుచీకటిలో వెలుగు చూపించుగాక! . . English in 1819 ... PB Shelly . An old, mad, blind, despised, and dying king,-- Princes, the dregs of their dull race, who flow Through public scorn, mud from a muddy spring,-- Rulers who neither see, nor feel, nor know, But leech-like to their fainting country cling, Till they drop, blind in blood, without a blow,-- A people starved and stabbed in the untilled field,-- An army which liberticide and prey Makes as a two-edged sword to all who wield,-- Golden and sanguine laws which tempt and slay; Religion Christless, Godless, a book sealed,-- A Senate—Time's worst statute unrepealed,-- Are graves from which a glorious Phantom may Burst to illumine our tempestuous day. . Percy Bysshe Shelly (4 August 1792 – 8 July 1822)

by Nauduri Murty



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1h1d3Y5

Posted by Katta

Nauduri Murty కవిత

కవిత్వంతో ఏడడుగులు 30 . అందరికీ చిన్నతనం ఎందుకు అంతనచ్చుతుందంటే, అప్పుడు మనం మనంగానే ఉండి, ఏ ముసుగులూ మనం ధరించి ఉండం గనక. రాబర్ట్ ఫ్రాస్ట్ చెప్పినట్టు, మనం బడికెళ్ళి నేర్చుకునేది అంతా గతం గురించిన సమాచారమే తప్ప, భవిష్యత్తుకి పనికొచ్చేది ఏదీ ఉండదు. అందుకని మనకు తెలియకుండానే సందర్భానికి తగ్గ ముఖం ... ఎడ్వర్డ్ డి బోనో చెప్పిన 6 Thinking Hats లాంటివి (ఆయన లక్ష్యం వేరనుకొండి. సామ్యం అంకెలవరకే)... ధరించడం నేర్చుకుంటాం. మనసహజ ప్రకృతికి భిన్నంగా ఉంటుంది కనుకనే మన హిపోక్రిసీ (ఆత్మవంచన) బాగా తెలుస్తూ ఉంటుంది. కొన్నాళ్ళకి ఈ ముఖాలుధరించడం అలవాటైపోయి, అదే మన సహజప్రవృత్తి అయిపోతుంది. దాలిగుంటలో కుక్క కూర్చుని జీవితాన్ని అవలోడనం చేసుకుంటూ, ఇంకెప్పుడూ తప్పుడుపని చేసి దెబ్బలు తినకూడదని నిర్ణయంతీసుకుని క్షణంలో మరిచిపోయినట్టు, రాత్రి ఎప్పుడో ఏకాంతంలో మనజీవితాన్ని సింహావలోకనం చేసుకుంటున్నప్పుడు, మనం కాసేపు బాధపడినా, ఉదయం లేవగానే మళ్ళీ యధాప్రకారం మనజీవితంతో, మన ముఖాలెరువుతెచ్చుకోవడంతో రాజీ పడిపోతుంటాం. మన విలువలుకూడా కఠినమైన పరీక్ష ఎదురుకానంతవరకు నిలకడగానే ఉంటాయి. నిజమైన పరీక్షకి నిలబడి విలువలు పదిలంగా కాపాడుకునేది ఏ కొద్దిమందో. సింహావలోకనాన్ని ఒక సాధనంగా తీసుకుని చేస్తున్నపని తప్పని పరోక్షంగా విమర్శించడం ఒక సాహిత్య ప్రక్రియ. క్రిందటివారం గేబ్రియల్ ఒకారా చెప్పినంత సమర్థవంతంగా, ఫాతిమా అల్ మతార్ ఈ కవితలో చెప్పగలిగింది. . వదనం . ఓ నా వదనమా! నువ్వూ నేనూ ఎలా పెరిగాము! నిన్ను నాకో ముసుగులా వాడడం ఎంత త్వరగా నేర్చుకున్నానో అంత త్వరగా నువ్వు నీ బుగ్గల నునులేతదనం విడిచావు విశాలమైన కన్నుల్లో అమాయకత్వాన్ని కూడా విడిచిపెట్టావు వదనమా! నీ వెనక దాక్కోడం ఎంత హాయిగా ఉంటుందో! నిన్ను నా వయసుని మోయనియ్యడం ఎంత తేలికగా ఉంటుందో! నా పిచ్చి పిచ్చి ఆలోచనల్నీ, ప్రతి సంతోషాన్నీ, ఆవులింతల్నీ, ప్రతి అసహ్యాన్నీ, నా నిరాశాలనీ, అయిష్టాల్నీ, అవమానపు నిట్టూర్పుల్నీ నువ్వు ప్రకటించేలా చేశాను. వదనమా! వయోభారాన్ని నీమీద మోపి, జీవితపు భయాల్నీ, అంతులేని కన్నీళ్ళనీ నీ మీద రుద్ది, నీకు ఎన్నో ఆకారాలూ, పేర్లూ, వ్యక్తిత్వాలూ ఆపాదించేను. ఇప్పుడు ఒకసారి ఫొటోలలోకి చూస్తుంటే, మరోసారి ఫొటోలలోకి తొంగి చూస్తుంటే నాకు అనిపిస్తోంది నీకు నిజంగా నవ్వాలని అనిపించనపుడు నిన్ను నేను నవ్వమని అనకుండా ఉండాల్సింది; నిన్ను చిరాకుపరిచే వెక్కిరింతల్ని నేను తుడిచి ఉండాల్సింది. చిట్లించిన నీ కనుబొమలు ఒకసారి అవధిలేని నీ అహంకారాన్ని నువ్వు మరిచిపోయేలా చేసాయి; నిష్కారణమైన ఆ కనుబొమల చిట్లింతల్ని విరమించుకో. నిన్ను కలిసిన ప్రతిసారీ, ప్రతిబింబంగా అనుకోకుండా తారసపడినపుడూ, లేదా, మరొకరి కనుపాపల్లోంచి నువ్వు నన్ను తేరిపారిచూసినపుడూ నాకు నిన్ను గుర్తుపట్టడానికి ఒకటి రెండు క్షణాలుపడుతుంది. నా ఆశలకీ, నీ యవ్వనపు కవోష్ణరుచి ఎన్నటికీ మారదనుకునే నా గాఢమైన అమాయకపు నమ్మకానికీ విరుద్ధంగా, నువ్వెంత మరిపోయేవు! వదనమా! నువ్వూ నేనూ ఎలా పెరిగాం! ఈ పెదాలకీ, ఈ నయనాలకీ మధ్యన నిర్విరామంగా మనం ఎన్ని కథలు చెప్పుకున్నామని! ఎన్ని మరువలేని ప్రేమలు! ఎన్ని క్షమించరాని అబద్ధాలు! వదనమా! నిజానికి నీకు ఇవన్నీ ఎలా చెప్పాలో మప్పింది నేనే ... నువ్వు తు. చ. తప్పకుండా అలాగే చెప్పావు. నేను నిన్ను కపటంగా నటించమని ఆదేశించినపుడు నాకు విధేయతతో, విశ్వాసంతో, నడుచుకున్నావు. . ఫాతిమా అల్ మతార్ సమకాలీన కువైటీ కవయిత్రి . Hear the poem in her voice here: http://ift.tt/1jl121e . Face . Face, how we’ve grown, you and I You’ve shed your baby cheeks, Abandoned your innocent wide eyes As I quickly learned to use you as my disguise Face, it was so comfortable hiding behind you So easy letting you carry my age I made you convey my every whim, my every pleasure My every loathing despise, my yawns, My despairs, my detesting belittling sighs, Face, I burdened you with years And etched upon you life’s fears, and endless tears And gave you shapes and names and persons Looking at the photos now Looking at the photos now I wish I didn’t make you smile when you didn’t really want to I wish I wiped off your resentful sneers Your knotted brows made you once forget your relentless vanity Loosen your unjustified frowns Every time I met you, in some unexpected reflection Or found you staring back at me through someone else’s eyes It always takes me a second or two to recognize you How you’ve changed against all of my wishes My naive solid belief that the warmth of your youth Would never really someday fade. Face, how we’ve grown you and I And in between these lips, and these eyes, We’ve told incessant stories Unforgettable loves unforgivable lies Face, I was the one who taught you how to say And indeed you have said And when I commanded you to dishonestly express You very faithfully, very obediently, said yes. . FATIMA AL MATAR, Contemporary Kuwaiti Poetess

by Nauduri Murty



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1gVCaPn

Posted by Katta

Nauduri Murty కవిత

కవిత్వంతో ఏడడుగులు 29: 1975 ప్రాంతాల్లో The Hindu పేపరులో మొదటిసారి ఈ కవిత చదివాను. అది ఎంత మనసుకి నచ్చిందంటే, దాన్ని నా డైరీలో రాసుకున్నాను. (Later, I could not trace my diary). అప్పటినుండీ ఇది నా మనసులో నాటుకు పోయింది. అప్పట్లో అంత సాహిత్యవ్యాసంగం లేకపోవడంవల్ల కవి పేరు గుర్తు పెట్టుకోలేదు, కవితశీర్షికా గుర్తులేదు. ఆఫ్రికన్ కవి అని మాత్రం తెలుసు. అందులో "సందర్భానికి తగ్గ ముఖాలు" అన్న విషయం లీలామాత్రంగా గుర్తుంది. నెట్ లో దీన్ని వెతకగా వెతకగా కొన్నాళ్ళక్రిందట దొరికింది. ఎంత ఆనందం వేసిందో. మీకు కూడా నచ్చుతుందనే నా నమ్మకం. గమ్మత్తుగా ఈ మధ్యనే కువైటీ కవయిత్రి ఫతిమా అల్ మతార్ కవిత కూడా 'భిన్నమైన ముఖాలు' గురించే చదివేను. ఈ ఇద్దరు కవులూ మనలోని ఆత్మవంచనాగుణం జీవితాన్ని సింహావలోకనం చేసుకుంటున్నప్పుడు ఎలా బాధిస్తుందో చాలా గొప్పగా చిత్రించేరు. మళ్ళీవారం ఆ కవిత చూద్దాం. మనకు తెలియకుండానే మనం పరిస్థితులకి ఎలా బానిసలం అయిపోతామో తెలియజేస్తాయి ఈ కవితలు. ఇందులో భాషా, భావనా, శైలీ చాల మంది తర్వాత అనుకరించారు. ఇప్పుడు దీని ఔచిత్యం ఏమిటంటే, ఎన్నికలలో మీ దగ్గరకి ఓటు అభ్యర్థిస్తూ ఎన్నో ముఖాలు వస్తాయి. దేశభక్తులమనీ, సెక్క్యులరిస్టులమనీ, అవినీతి అంతం చేస్తామనీ, అరచేతిలోకి వైకుంఠాన్ని తీసుకువస్తామనీ, అభ్యుదయవాదులమనీ, మీ కులంవాడిమనీ, మీ వాడవాడిననీ, మీ ఊరివాడిననీ, ఒకటేమిటి ఓట్లుదండుకోడానికి ఎన్ని ముఖాలు కావలస్తే అన్ని ముఖాలు సందర్భానికి తగ్గట్టు తగిలించుకుని వస్తారు. ఒక్కసారి వాళ్లలో ఎంత నిజాయితీ ఉందో గమనించండి. మీరుకూడా, వోటువేసేటప్పుడు ఒక్కముఖాన్నే పెట్టుకోండి... మీ వోటు దేశానికి మంచిచేస్తుందా చెయ్యదా అనేది. ఆ వ్యక్తితో మీకుగల ఇతరేతర (ఊహామాత్రపు) సంబంధాలకు విలువ ఇవ్వకండి. మీ పిల్లల్నీ, మీ మనవల్నీ మనసులో తలుచుకుని వాళ్లకి ఎటువంటి భవిష్యత్తు, ఎటువంటి వారసత్వం, ఎటువంటి వాతావరణాన్ని వదలిపోదామనుకున్నారో యోచించి మరీ ఓటు వెయ్యండి.. . అనగా అనగా ఒకప్పుడు ... . ఒరే నాన్నా! ఒకప్పుడు మనుషులు మనసారా నవ్వేవారు, వాళ్ళ కళ్ళలో నవ్వు కనిపించేది; ఇప్పుడు కేవలం పలువరసతోనే నవ్వుతున్నారు. మంచుగడ్డలా ఏ భావమూలేని చూపులు చూస్తూ అంతలోనే నా నీడవెనక ఏముందా అని వెతుకుతూ... ఒకప్పుడు నిజంగా హృదయపూర్వకంగా చేతులు కలిపే వారు; నాన్నా! ఆ రోజులు వెళ్ళిపోయాయిరా. ఇప్పుడు ఒకపక్క అయిష్టంగానే చేతులు కలుపుతూ, మరొక పక్క నా ఖాళీ జేబులో ఏముందా అని తణువుతుంటారు. "ఇది మీ ఇల్లే అనుకొండి" "మరోసారి తీరికచేసుకుని రండి" అని చెప్పి మొహమాటానికి ఒక సారో, రెండు సార్లో వెళితే ఇక మూడోసారి ఉండదు. నాముఖం మీదే భళ్ళున తలుపేసుకుంటారు. అందుకని నేను చాలా విషయాలు నేర్చుకున్నానురా, నాన్నా! సందర్భానికి తగ్గ బట్టలు తొడుక్కుంటున్నట్లు, నేను కూడా ముఖాలు తొడుక్కోడం నేర్చుకున్నాను... ఇంట్లో ఒక ముఖం, ఆఫీసుకొకటీ, వీధికోసం ఇంకొకటీ, గృహస్థుగా మరొకటీ, పార్టీలకొకటీ; వాటితో పాటే, ఫొటోలోని చెదరని నవ్వులా సందర్భానికి తగ్గ నవ్వుని కూడా అతికించుకోడం నేర్చుకున్నా. నేను కూడా నేర్చుకున్నాను... నా దంతాలతో నవ్వడమూ, మనస్కరించకపోయినా చేతులు కలపడమూను. నేను కూడ "పీడవదిలింది" అనుకున్నప్పుడు "సంతోషం, తప్పకుండా మళ్ళీ కలుసుకుందాం" అనడం; ఏమాత్రం సంతోషం లేకపోయినా, "మిమ్మల్ని కలవడం చాలా సంతోషంగా ఉంది" అనడం; బాగా విసుగెత్తిపోయినా,"మీతో మాటాడ్డం ఎంతో బాగుంది" అనడం. కానీ, నను నమ్మరా తండ్రీ! నాకు కూడ నీలా ఉన్నప్పుడు నేనెలా ఉండేవాడినో అలాగే ఉండాలని ఉంది. నాకు ఈ బోలుమాటలు మరిచిపోవాలని ఉంది. అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా నేను మనసారా నవ్వడం తిరిగి నేర్చుకోవాలి. నవ్వుతుంటే అద్దంలో నా పళ్ళు పాముకోరల్లా కనిపిస్తున్నాయి. నాన్నా! నాకు ఎలా నవ్వాలో చూపించరా! ఒకప్పుడు, నేను నీలా ఉండే రోజుల్లో ఎలా ముసిముసి నవ్వులు నవ్వేవాడినో అలా నవ్వడం చూపించు. . గాబ్రియేల్ ఒకారా, నైజీరియన్ కవి. . Once Upon a Time . Once upon a time, son, they used to laugh with their hearts and laugh with their eyes: but now they only laugh with their teeth, while their ice-block-cold eyes search behind my shadow. There was a time indeed they used to shake hands with their hearts: but that’s gone, son. Now they shake hands without hearts while their left hands search my empty pockets. ‘Feel at home!’ ‘Come again’: they say, and when I come again and feel at home, once, twice, there will be no thrice... for then I find doors shut on me. So I have learned many things, son. I have learned to wear many faces like dresses – homeface, office-face, street-face, host-face, cocktail-face, with all their conforming smiles like a fixed portrait smile. And I have learned too to laugh with only my teeth and shake hands without my heart. I have also learned to say,’Goodbye’, when I mean ‘Good-riddance’: to say ‘Glad to meet you’, without being glad; and to say ‘It’s been nice talking to you’, after being bored. But believe me, son. I want to be what I used to be when I was like you. I want to unlearn all these muting things. Most of all, I want to relearn how to laugh, for my laugh in the mirror shows only my teeth like a snake’s bare fangs! So show me, son, how to laugh; show me how I used to laugh and smile once upon a time when I was like you. . Gabriel Okara. Nigerian Poet

by Nauduri Murty



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1glyEtN

Posted by Katta

Nauduri Murty కవిత

కవిత్వంతో ఏడడుగులు 28 కాలం చాలా వింత పదార్థం. చేతికి చిక్కదు. మార్పుకులోనవుతుంది. మనల్ని మార్పుకి గురిచేస్తుంది. ఉచ్ఛ్వాసనిశ్వాసాల్లో, రెప్పపాటులో, కరిగిపోతుంటుంది. దానంత ఊరించే (Teasing) వస్తువు బహుశా సృష్టిలో మరోటి లేదేమో! అందుకే కవులందరికీ కాలం అంటే అంత మోహం. Time Flees అంటాడు షేక్స్పియర్. కాలాన్ని గూర్చి చెప్పిన మరో మంచి కవిత ఇది. ఈ కవిత చదివేక నాకు నండూరి సుబ్బారావు గారి "ముందుగతి" కవితలోని "ఎన్నాళ్ళు మనకోలె ఈ సుఖములంటె, కంటతడిపెట్టింది జంట నా యెంకి" అన్న పదాలు గుర్తొచ్చాయి. కాలం నిలకడలేనిది. మనప్రమేయం లేకుండా మనలో మార్పులు తెచ్చిపెడుతూ, మనకు నచ్చినవాటిని అట్టిపెట్టుకునే అవకాశం ఇవ్వకుండా దానికి తోచినపుడు మనదగ్గరనుండి లాక్కునే మహా పెంకిది. ఏ ప్రార్థనలకూ, వేడికోళ్లకూ కరగని మొండి ఘటం. అయినా, సరే, ప్రతివారికీ భయంతో కూడిన ఆశ. ఆశతోకూడిన భయం వదలవు. ఆశకీ, వేదనకీ మధ్య గాలిచొరలేని సందున్నా, మధ్యలోంచి జారిపోగలిగింది కాలమే. కవులు తాము చెప్పదలుచుకున్నవాటిని సూటిగా, పాఠం చెప్పినట్టు చెప్పడం కంటే, కవిత్వంలో వచ్చిన సందర్భాన్ని అనుకూలంగా వాడుకోగలిగితే సౌలభ్యంతోపాటు సౌందర్యవంతంగా ఉంటుంది. . అనంతకాల గీతిక… సిడ్నీ లేనియర్, . ఒక రోజు రాత్రి మా దివాణం తోటలో నేనూ, నా ప్రేయసీ చాలాసేపు మౌనంగా ఉండిపోయాం… ఏ గ్రహచారం వల్లనైనా, మా ఇద్దరికీ ఎడబాటు సంభవిస్తుందేమోనని బాగా దిగులుపడుతూ. . అకారణంగా దుఃఖపడుతున్న నా ప్రేయసి, మా మీద నక్షత్రకాంతి పడకుండా అడ్డుగా ఉన్నతీగమీది ఒక ఆకుని చేయి జాచి, పక్కకి తప్పించింది. . ఆమె దుఃఖాన్ని గమనించిన ఒక తారక ఆకు తొలగించిన మార్గంలోనే సూటిగా ప్రకాశిస్తూ, అద్దంలో ప్రతిబింబంలా,ఆమె కనుకొలకుల చివర వేలాడుతున్న అస్రుకణంలో ప్రతిఫలించింది. . అప్పుడు నేనన్నాను: “ఆశకీ వేదనకీ మధ్య ఎవరో విలపించే కన్నీటి బొట్టు కాలమంటే… మెరుస్తున్న గోళంవంటి ఈ చిన్న భాష్పకణం లోనే చుక్కలలోచుక్క మన కైవల్యం ప్రకాశిస్తోంది.”అని. . సిడ్నీ లేనియర్ (February 3, 1842 – September 7, 1881) అమెరికను కవీ, సంగీతకారుడూ A Song Of Eternity In Time . Once, at night, in the manor wood My Love and I long silent stood, Amazed that any heavens could Decree to part us, bitterly repining. My Love, in aimless love and grief, Reached forth and drew aside a leaf That just above us played the thief And stole our starlight that for us was shining. A star that had remarked her pain Shone straightway down that leafy lane, And wrought his image, mirror-plain, Within a tear that on her lash hung gleaming. “Thus Time,” I cried, “is but a tear Some one hath wept ‘twixt hope and fear, Yet in his little lucent sphere Our star of stars, Eternity, is beaming.” . Sidney Lanier (February 3, 1842 – September 7, 1881) American musician and poet. Further Reading: http://ift.tt/Az348n

by Nauduri Murty



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1kz3emE

Posted by Katta

Nauduri Murty కవిత

కవిత్వంతో ఏడడుగులు – 27 . మన కేరళ సోదరులు మంచి కవిత్వం అందిస్తున్నారనడానికి ఇదొక మంచి ఉదాహరణ. గాలికి దీపం అటూ ఇటూ కదలాడడం ఒక ప్రకృతి సిద్ధమైన అనుభవం. దానికి ఒక తాత్త్విక ఊహను జతపరచడం కవిత్వపు సొగసు. మనిషికి ఎప్పుడూ ఒకరి నీడలో బ్రతుకుతూ, తన ఉనికిని కోల్పోవడం కన్నా దుఃఖభాజనమైన విషయం మరొకటి ఉండదు. ముఖ్యంగా స్వేచ్ఛా ప్రియులకి. లౌకికమైన అవసరాలకీ, (ప్రధానమంత్రో, మరో మంత్రో, సలహాదారో వంటి) లౌల్యాలకీ గొప్ప గొప్ప మేధావులే తమ స్వాతంత్ర్యాన్నీ, వాక్స్వాతంత్ర్యాన్ని, తనఖాపెట్టుకుని, ఒకరి నీడలో మసలడం మనం నిత్యం చూస్తున్నదే అనుకొండి. ఈ కవిత అలాంటి వాళ్ళని ఉద్దేశించి వ్రాసినది కాదు. దాస్యం కోరుకునేవాళ్లకి స్వాతంత్ర్యపు విలువ తెలీదు. భావదాస్యాన్ని మించిన దాస్యం మరొకటి ఉండదు. అది అంతఘోరమైనది. (హెచ్చరిక: మనమందరమూ ఈ క్షణంలో కూడా ఏదోరకమైన భావదాస్యానికి, తెలిసీ, తెలియకా లోనై ఉన్నవాళ్ళమే. కనుక ఒకరిని ఆక్షేపించే పనిలేదు. స్వేచ్ఛ అన్నది మనకున్న భావదాస్యాలనుండి విముక్తి అవడానికి ప్రయత్నిస్తూ, కొత్తవాటికి దాసులం కాకుండా పరిరక్షించుకునే నిరంతర ప్రక్రియ.) కవి ఎంతబాగా చెబుతున్నాడో గమనించండి. దీపంక్రింద నీడ చేసే విన్యాసం కేవలం వినోదానికి కాదట, ఎల్లప్పుడూ దీపం ( ప్రమిద, లేదా కొవ్వొత్తి) క్రింద పొర్లుతూ ఉండడం వల్ల కలిగే దుఃఖాన్ని మరిచిపోవడానికి చేసే ప్రక్రియ...ట. నిరాకారమైన నీడకే అంత స్వాతంత్ర్యేచ్ఛ ఉంటే, మనకి ఎంత ఉండాలి. అది ఎవరికి వారు ఆత్మావలోకనం చేసుకుని తెలుసుకోవలసిన విషయం.. ప్రయాస... వీరన్ కుట్టీ, మలయాళ కవి. . ఈ నీడ, ముందుకీ వెనక్కీ నడయాడుతూ తనరూపాన్ని పెంచుకుంటూ, కుంచించుకుంటూ పోవడం అదేదో కాలక్షేపానికి ఆడే వినోదక్రీడ కాదు. . అది, తను ఎల్లకాలమూ ఒకరి పాదాలక్రిందే పొర్లుతూ తన ఉనికి కోల్పోతున్నందుకు పడే దుఃఖాన్ని మరిచిపోడానికి చేసే ప్రయాస... . వీరన్ కుట్టీ, మలయాళ కవి . . The Effort . This Is No Trivial Pastime, This Play of the Shadow, Stretching and Shrinking Its Own Image... It Could Be an Attempt To Forget the Sorrow Of Being Overshadowed, Forever Stuck Beneath Another…! . Malayalam Original: Veeran Kutty Veeran Kutty is a Lecturer at Government College, Madapally, Kerala. (English Rendering: Girija Chandran)

by Nauduri Murty



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1gaZB2q

Posted by Katta

Nauduri Murty కవిత

కవిత్వంతో ఏడడుగులు 26 . కవిత్వం అంటే ఏమిటి? ఇదొక మిలియన్ డాలర్ ప్రశ్న. దీనికి ఎన్ని వందల తరాలు ఎంత స్పష్టంగా, సోదాహరణంగా చెప్పినా, చెప్పకుండా మిగిలిపోయింది ఎప్పుడూ ఉంటూనే ఉంటుంది. అయినా కవులు కవిత్వం చెప్పకనూ మానరు; కవిత్వాన్ని నిర్వచించడానికి ప్రయత్నించకా మానరు. ప్రపంచ కవితా దినోత్సవం సమీపంలో ఈ టపా వేస్తున్నాను కాబట్టి, నా స్నేహితురాలు, మంచి భారతీయ కవయిత్రి అయిన Shernaz Wadia వ్రాసిన కవిత మీకు పరిచయం చేద్దామనిపించింది. Shernaz Wadia వృత్తిరీత్యా ఉపాధ్యాయిని అయినా, మంచి కవయిత్రి. కుసుమకోమలమైన పదాలతో భావాన్ని, ఔచిత్యవంతమైన పదాలతో అర్థాన్నీ వడగట్టగల ప్రతిభాశాలి. ఈ కవితలో కవిత్వానికి ఉన్న అనేక పార్స్వాలు స్పృశిస్తూనే, ఒక్కొక్క పార్స్వాన్నీ ప్రకటించడానికి ఆమె ఎన్నుకున్న వస్తుసముదాయాన్ని చూడండి. సంప్రదాయమైనా, ఆధునికమైనా కవిత్వం జీవితానుభవంలోంచి, వైయక్తిక స్పర్శతోనీ రావాలని నా అభిప్రాయం. . కవిత ... . కవిత ఎలా ఉండాలి? స్ఫటికం లా... అంది నిశ్చల సరస్సు మెరుస్తూ నాలా ఉదాత్తంగా --- గంభీరంగా పలికింది మహావృక్షం నిరాఘాటం గా ప్రవహించాలి --- గలగలలాడింది సెలయేరు సద్యః స్ఫురణ కలిగిస్తూ జీవం తొణికిసలాడాలి --- కూని రాగాలు పోయింది పిట్ట సువాసనలతో మత్తెక్కించాలి --- ఝుంకరించింది తుమ్మెద మనసు దోచుకోవాలి --- నవ్వింది సీతాకోక చిలుక రమణీయం గా ఉండాలంటేనో? అడిగాయి పూలు లోతుగా సారవంతంగా ఉండాలి --- ఘోషించింది లోయ కొంత రాజసం కూడా ఉండాలి -- ప్రతిధ్వనించాయి కొండలు ఆహ్లాద పరచాలి సుమా--- గుసగుస లాడింది వేసవి తెమ్మెర కరిగిపోతూ ఆలోచనలు గిలకొట్టాలి -- గలగలమన్నాయి శిశిర పుటాలు ఇకనేం అని రమణీయ ప్రకృతి నడుమ భావావేశంతో గబగబా బరికేశాను సగర్వంగా నా కవిత్వాన్ని అంకితం ఇద్దామని. ప్రకృతి ఒక్కసారి భళ్ళున పగలబడి నవ్వింది ఓరి మూర్ఖాగ్రేసర చక్రవర్తీ! ప్రకృతి అంతరంగాన్ని అవిష్కరించడం అంత సులువుట్రా? శాశ్వతత్వపు చిరుశ్వాస అందులో ఏదిరా? . Shernaz Wadia. . A Poem How should a poem be? Crystalline, mirrored the placid lake Stately like me, intoned the tree Free flowing, gurgled the river Spontaneous and lively, crooned a bird Fragrantly enticing, droned the bee Captivating, laughed the butterfly. How about colorful? Asked the flowers Deep and meaningful, averred the vale With certain majesty, echoed the hills. Refreshing, whispered the summer breeze Mellow. Evocative. Crackled autumn’s leaves So, deep within the inspiring woods I scribbled and scrawled and hastened To proudly dedicate my poem... All nature burst into splits! Oh, you poor nitwit! The soul of nature cannot be conveyed Except with the breath of immortality! English Original: Shernaz Wadia Indian

by Nauduri Murty



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/NDMmA7

Posted by Katta

Nauduri Murty కవిత

కవిత్వంతో ఏడడుగులు 25 ఇది మార్చినెల కాబట్టి, మార్చి 8 అంతర్జాతీయ మహిళాదినోత్సవం కాబట్టి ( ఇది క్రిందటివారం వ్రాసి ఉండాల్సింది. క్షంతవ్యుణ్ణి. మరచిపోడం కంటే ఆలస్యం మెరుగు.) అరేబియన్ నైట్స్ కథల నేపధ్యంలో వ్రాసిన ఈ కవిత స్త్రీత్వానికి Tribute. స్త్రీలో చూడవలసింది బాహ్య సౌందర్యం కాదని, ఆమెకున్న అపురూపమైన అంతస్సౌందర్యాన్ని చూడాలని ఎంతో సున్నితంగా చెప్పిన కవిత. కవిత్వంలోని అనేకలోపాలలో రొడ్డకొట్టుడు పదాలు వాడడం ఒకటి. సరోజినీ నాయుడు మొదట వ్రాసిన ఇంగ్లీషు కవితలని చదివి ప్రముఖ ఇంగ్లీషు విమర్శకుడు "Edmund Gosse" చక్కని కవిత్వం రాస్తున్న ఆమె తన భావాలని Anglicise చేస్తోందన్న బాధతో చాలా సున్నితంగా" స్కై లార్క్ లనీ, రాబిన్ లనీ మరచిపోయి, నీ పద్యాల నేపధ్యాన్ని అక్కడి కొండలలో, ఉద్యానవనాల్లో, దేవాలయాలకి పరిమితం చేస్తే మంచి భారతీయ కవయిత్రివి అవుతావని" సలహా ఇచ్చాడు. ఇది దేశానికే కాదు, కాలానికీ, పదాలకీ వర్తిస్తుంది. ప్రముఖకవులు వాడిన ఉపమానాలని వాడడం కవి భావుకతలేమికి సూచిక. కవిత్వంలో ఎప్పుడూ కొత్తదనముండాలి తప్ప ఒకరు చెప్పినది మరొకరు చెబితే విశేషమేముంది. అది అనుకరణో, గ్రంధచౌర్యమో అవుతుంది. ఒక ఉపమానం యొక్క ప్రాముఖ్యత కవి కవితలో చెప్పకుండ వదిలేసిన విషయాలని పరిపూరణ (Complement) చెయ్యడం. అందుకు పాఠకుడి అనుభవంలోని వస్తువులు బాగా దోహదంచేస్తాయి. ఇప్పుడెవరైనా చీకటి "సిరా"లా నల్లగా ఉందని అన్నారనుకొండి. అది నిజమే కావొచ్చు. కానీ బాల్ పెన్నుల వాడుకతప్ప సిరావాడకం ఎరుగని చాలా మంది పాఠకుల అనుభూతికి తెలియనిది. శ్రీశ్రీ అన్నాడనో, మరెవ్వరో వాడేరనో అదే పదప్రయోగం చెయ్యడం వల్ల ప్రయోజనం ఉండదు. కవి మార్గాన్ని వేసేవాడుగాని, వేసిన మార్గంలో నడిచేవాడు కాకూడదు. అలా అయినపుడు పదముద్రలు మిగలవు. అందుకు. . ఇక అరిగిపోయిన పదబంధాలొద్దు . చంద్రముఖీ! పొద్దుతిరుగుడుపువ్వు సూర్యుడివైపు తన దళాలు తిప్పినట్లు, నేను పేజీ తిప్పినడల్లా నీ ముఖారవిందాన్ని నా కభిముఖంగా తిప్పుతావు సుహాసినీ! పత్రికలోని అందాల సుందరాంగీ! ఏ మగాడైనా నిన్ను చూడగానే మంత్రముగ్ఢుడౌతాడు . నీ మీద ఎన్ని కవితలు రాసి ఉంటారు? ఓ బియాట్రిస్! నీకెంతమంది డాంటేలు ప్రేమలేఖలు వ్రాసి ఉంటారు నీ భ్రాంతిమదాకారానికి? కల్పిత భావ వివశత్వానికి? . కానీ, ఈ రోజు నేను మరొకసారి అరిగిపోయిన మాటలనే వాడి నీ మీద కవిత వ్రాయదలుచుకో లేదు. చాలు, చాలు! ఇక ఈ రొడ్డకొట్టుడు పదప్రయోగాలు. . ఎవరి సౌందర్యం తెచ్చిపెట్టుకున్నదిగాక, వాళ్ళ స్వయం ఆకర్షణ శక్తిలో ఉంటుందో, వాళ్ళ తెలివితేటలలో ఉంటుందో, వాళ్ళ సహజసిధ్ధమైన నడవడిలో ఉంటుందో అటువంటి స్త్రీలకి నేనీ కవితని అంకితం ఇస్తాను . ఈ కవిత షహజాదేలా ప్రతిరోజూ ఒక కొత్త కథని చెప్పడానికి మేల్కొనే స్త్రీలకోసం, కొత్తదనాన్ని ఆలపించే కథలు... యుధ్ధాలని ఆహ్వానించే కథలు... పెనవెసుకునే హృదయాల ప్రేమకై యుధ్ధం... ప్రతి దినమూ మనసులో రగిల్చే వినూత్న రాగాలకై యుధ్ధం... ఉపేక్షించబడ్డ హక్కులకై యుధ్ధం... లేదా, మరొక్క రాత్రి బ్రతికి బయటపడడానికి సలిపే యుధ్ధం. . అవును, బాధామయజగత్తులోని స్త్రీలు మీకందరికీ, సతతవ్యయశీలమైన ఈ విశ్వంలో ప్రకాశించే నక్షత్రాలవంటి మీకు, వెయ్యిన్నొక్కరాత్రులు పోరు సల్పిన నీకు, నా ఆప్తస్నేహితురాలివైన నీకు. . ఇక నుండీ, అందాన్ని చూడడానికి నేను పత్రికలలో వెతకను... దానికి బదులు రాత్రినీ, వినీలాకాశం లోని మెరిసే తారకల్నీ ఊహిస్తాను. చాలు! ఇక అరిగిపోయిన పదబంధాలొద్దు. . (షహజాదే: వెయ్యిన్నొక్క రాత్రులనబడే అరేబియన్ నైట్స్ కథల్లో, తెల్లవారేదాకా రోజుకొక కథ చెబుతూ, కథలోని ఉత్సుకత నిలబెడుతూ తనజీవితాన్ని మరొక్కరోజు పొడిగించుకుంటూ అతి చతురతతో తన లక్ష్యాన్ని నిర్వహించిన కథానాయిక) . ఆక్టేవియో పాజ్ . No More Clichés . Beautiful face That like a daisy opens its petals to the sun So do you Open your face to me as I turn the page. Enchanting smile Any man would be under your spell, Oh, beauty of a magazine. How many poems have been written to you? How many Dantes have written to you, Beatrice? To your obsessive illusion To your manufactured fantasy. But today I won't make one more Cliché And write this poem to you. No, no more clichés. This poem is dedicated to those women Whose beauty is in their charm, In their intelligence, In their character, Not on their fabricated looks. This poem is to you women, That like a Shahrazade wake up Every day with a new story to tell, A story that sings for change That hopes for battles: Battles for the love of the united flesh Battles for passions aroused by a new day Battles for the neglected rights Or just battles to survive one more night. Yes, to you women in a world of pain To you, bright star in this ever-spending universe To you, fighter of a thousand-and-one fights To you, friend of my heart. From now on, my head won't look down to a magazine Rather, it will contemplate the night And its bright stars, And so, no more clichés. . Octavio Paz March 31, 1914 – April 19, 1998 Mexican Poet (Former Ambassador to India)

by Nauduri Murty



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1eEMLtx

Posted by Katta

Nauduri Murty కవిత

కవిత్వంతో ఏడడుగులు 24 . సారా టీజ్డేల్ అసాధారణ ప్రజ్ఞావంతురాలయిన కవయిత్రి. చాలా చిన్న సందర్భాన్ని గాని, సంఘటనని గాని, అనుభవాన్ని గాని తీసుకుని, దానితో ఒక గంభీరమైన తాత్త్వికప్రతిపాదన చెయ్యగలదు. ఎక్కువసార్లు, ఆమె చేసే ప్రతిపాదనలని ఒక చక్కని తిరుగులేని అర్థాంతరన్యాసంతో సమర్థిస్తుంది. మనం ఒక ప్రక్రియలో భాగం అయినప్పుడు మన ఆలోచనలు దానితోపాటే పోతుంటాయి తప్ప, ఈ ప్రక్రియతో సంబంధం లేని వాళ్లు ఆలోచించినట్టు ఆలోచించలేము. అలా ఆలోచించగలగడమే Out-of-the-box thinking. దీనికి తాత్త్విక పరిణతి కావాలి. మనం ఒక సుఖాన్ని తనివి తీరా అనుభవిస్తున్నప్పుడు, "ఈ సుఖము శాశ్వతము కాదు" అన్న ఆలోచన అనుభవిస్తున్న క్షణంలో కలుగుతుందా? ఆ స్పృహతో సుఖాన్ని అనుభవించగలిగినపుడు అందులో అనుభవమే గాని, అందులో indulgence (lAlasa) ఉండదు. అటువంటి indulgenceలేనపుడు, ఫలానా అనుభవమే కావాలన్న కాంక్ష ఉండదు. అలాటప్పుడే, జీవితాన్ని అనుభవిస్తూ, అందులోని సత్యాలని గ్రహించగల మానసిక స్థితి కలుగుతుంది. ఈ స్థితిని చేరుకున్న గొప్ప కవయిత్రి సారా టీజ్డేల్. ఒక సామాన్యమైన అనుభవాన్ని తీసుకుని, అందులో ఎంత తాత్త్విక భావనని కలగలిపిందో చూడండి. పాతరాగాలు … తోటలో గాలి పెద్దగా వీచనప్పుడు గులాబులు, సూర్యముఖులనుండి వచ్చే పరిమళపు తెమ్మెరలు మనమీద తేలియాడి ఎక్కడికి సాగిపోతాయో తెలీదు . అలాగే, ఒక పాతరాగంకూడా గుండెలో గుసగుసలాడి జాడ తెలుపకుండా నా నుండి చల్లగా ఎక్కడికో జారుకుంటుంది మంద పవనాలు చడీచప్పుడులేకుండా మోసుకుపోయే సుగంధంలా. . కానీ, ఆ పరిమళాలు నా మీద వీస్తున్న క్షణంలో నాకు తెలుస్తునే ఉంటుంది, ఆ క్షణంలో అనుభవించే ఆనందమూ, విషాదమూ మరి తిరిగి రావని. . అందుకే, చీకటి మడుగుపై 'రాక' నుండి రాలి పడి విరిగిన వెలుగురేకలు ఏరుకున్నట్టు దొరికినన్ని రాగాలు చేజిక్కించుకుందికి ప్రయత్నిస్తాను . కానీ అవి తేలి వెళ్లిపోతాయి... అయినా, అసలు ఎవ్వడాపగలడు యవ్వనాన్నీ, సుగంధాన్నీ, వెన్నెల వెలుగునీ? . సారా టీజ్డేల్. August 8, 1884 – January 29, 1933 అమెరికను కవయిత్రి . Old Tunes... . As the waves of perfume, heliotrope rose, Float in the garden when no wind blows, Come to us, go from us, whence no one knows; So the old tunes float in my mind, And go from me leaving no trace behind, Like fragrance borne on the hush of the wind. But in the instant the airs remain I know the laughter and the pain Of times that will not come again. I try to catch at many a tune Like petals of light fallen from the moon, Broken and bright on a dark lagoon, But they float away -- for who can hold Youth, or perfume or the moon's gold? . Sara Teasdale August 8, 1884 – January 29, 1933 American

by Nauduri Murty



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1k4eybe

Posted by Katta

Nauduri Murty కవిత

కవిత్వంతో ఏడడుగులు 24 . నిన్నను ఒక మిత్రుడు తను కవిత్వం రాయలేకపోతున్నందుకు ఉత్తరం రాస్తూ, ఏమి వ్రాయను? ఏది రాద్దామన్నా ఎవరో ఒకరు ఇంతకుముందే వ్రాసేరేమోనన్న అనుమానం వెంటాడుతోంది. అందుకని రాయడం మానేసి చదువుతున్నాను అని రాసేడు. ఏ రచయితకైనా చదవడం చాలా ముఖ్యం... కవికి మరీను. అయితే, శ్రీశ్రీ చెప్పినట్టు "మనం చెప్పింది ఇంతకుముందు ఎవడో చెప్పే ఉంటాడు, ఆ చెప్పింది మనకంటే బాగా చెప్పి ఉంటాడు" అని అనుకుని రాయకపోవడం వల్ల కవి సృజనాత్మకతకి భంగం వస్తుంది. ఆ మాటకి వస్తే, ఏ ప్రపంచ సాహిత్యంలోనైనా కొన్ని వందల ఏళ్ళ సాహిత్య చరిత్రచూస్తే రాసిన వస్తువుమీదే ప్రతి తరంలోనూ కవులు రాస్తున్నారు. అయినా పాతతరాలకంటే మంచికవిత్వం కొత్తతరంలో వస్తూనే ఉంది. కారణం వస్తువు కొత్తదని కాదు, చెప్పే విధానం కొత్తది. అందిస్తున్న పాఠకుడు కొత్తవాడు; ఉపయోగిస్తున్న ప్రతీకలు వాటి సమకాలీనతవల్ల పాఠకుడి అనుభూతిపరిధిలోనివి... అందుకు. అదే పాత ఉపమానాలూ, పదబంధాలూ ఉపయోగిస్తే పాఠకుడు తప్పకుండా కవికి తలుపులు మూసెస్తాడు. ఇక్కడ ఒక చిన్న రహస్యం కూడా ఉంది. ప్రతికళాకారుడికీ ప్రవృత్తితోపాటు ఒక వృత్తి ఉంటుంది. అది అతని ప్రత్యేకత. ఆ వృత్తిపరిధిలోని విషయాలనూ, అనుభూతులనూ అతను "ప్రత్యేకతనుండి సార్వజనీనతకి ("from specific to Universal") తీసుకెళ్ళగల ప్రతిభావంతుడైతే, అతను ఖచ్చితంగా విజయం సాధిస్తాడు. రావిశాస్త్రి కథకుడుగా రాణించడానికి అతని వృత్తిలోని అనుభవాలను అతను సార్వజనీనికం చెయ్యగలగిన సమర్థతే. ఈ చిన్న కవితకూడా ఆ కోవలోకే వస్తుంది. ప్రకృతిలోని Macro cosm , Macro Cosm ఈ రెండింటిలో ఎంత సామ్యం ఉందో ఒక శాస్త్రజ్ఞుడు ఎంత అందంగా చెప్పాడో పరికించండి. మైక్రోస్కోప్ లో ... . ఇక్కడకూడా మతిపోగొట్టే సుందర దృశ్యాలూ, చంద్రోపరితలాలూ, నీరవ ప్రదేశాలూ ఉన్నాయి. ఇక్కడకూడా జీవకణాలూ, సేద్యగాళ్ళూ, తమజీవితాన్ని తృణప్రాయంగా త్యజించగల యోధులైన కణాలూ ఉన్నాయి. ఇక్కడకూడా సమాధులూ, కీర్తిప్రతిష్టలూ, గుర్తింపులేకపోడాలూ ఉన్నాయి. వ్యవస్థలమీద తిరుగుబాటు గూర్చి నేను గొణుగుడు వింటున్నాను . మిరొస్లావ్ హోబ్, చెక్ కవి, వ్యాధినిరోధశాస్త్రజ్ఞుడు (13 September 1923 – 14 July 1998) . In the Microscope . Here too are the dreaming landscapes, lunar, derelict. Here too are the masses, tillers of the soil. And cells, fighters who lay down their lives for a song. Here too are cemeteries, fame and snow. And I hear the murmuring, the revolt of immense estates. . Miroslav Holub (13 September 1923 – 14 July 1998) Holub is one of the foremost Czech poets of the 20th century (and of Europe) and a reputed Immunologist. He has 10 volumes of poetry to his credit. His poems frequently deal with the grim realities of life and are written with scientific exactitude. He is widely translated (into more than 30 languages).

by Nauduri Murty



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1mT4LpH

Posted by Katta

Nauduri Murty కవిత

కవిత్వంతో ఏడడుగులు 23 . కవికి స్పందించే హృదయము ఉండాలిగాని, కవిత్వీకరించలేని వస్తువు ఉండదనడానికి ఈ కవిత ఒక చక్కని ఉదాహరణ. మనుషుల అంతరాల్లో జరిగే నిరంతర సంఘర్షణలు వాళ్ళ వాహనాలు నడిపే తీరులో ఎలా ప్రతిఫలిస్తాయో ఫ్రాయిడియన్ కౌశలంతో చెబుతున్నాడు కవి. అందులో ముఖ్యంగా "వాళ్ళు ద్వేషించే ఒకచోటునుండి, అంతగానో అంతకంటే ఎక్కువగానో ద్వేషించే మరో చోటుకి" అన్నది గమనించదగ్గది. ప్రజలందరి జీవితం ఎంత పోరాటం అయిపోయిందంటే, వాళ్ళకి ఇంటిదగ్గరా సుఖం లేదు, ఆఫీసులోనూ సుఖం లేదు. నగర జీవితం ఎంత నిరాశా నిస్పృహలతో కూడుకున్నదే గాక, ఎంత నిస్సారమూ, uninspiring గా ఉంటుందో, లేదా, ఉందో ఈ కవితలో బాగా చెప్పాడు కవి. అట్టడుగు వర్గాన్నుండి వచ్చి, లాస్ ఏంజల్స్ నగరం లోని అన్ని చీకటికోణాలూ చూసిన జీవితం అతనిది. అమెరికను జీవితంలోని (ఆ మాటకొస్తే ఏ దేశంలోనా మనిషి జీవితం ఒకటే, పాత్రధారుల మార్పు తప్ప) అన్ని కోణాలూ అతని కవిత్వంలో స్పృశించేడు. నరకంలో ప్రయాణం...ఛార్లెస్ బ్యుకోవ్ స్కీ, అమెరికను కవి ప్రజలందరిలో అలసట, అసంతుష్టి, నిరాశ ప్రజలందరిలో దెబ్బతిన్న అహం, ప్రతీకారేచ్ఛ ప్రజలందరిలో నయవంచన, భయం, ప్రజలందరిలో ఆశాభంగం, మృగ్యమైన కల్పనాశక్తి వాళ్ళందరి మధ్యనుండి ఫ్రీవే (రాజమార్గం) మీద నేను నా వాహనం నడుపుతుంటాను... వాళ్ళు వాళ్ళ వాహనం నడిపే తీరులో వాళ్ళల్లో శేషించిన "వ్యక్తిత్వం" ప్రతిఫలిస్తుంటారు. కొందరు ఇతరులకంటే ఎక్కువ ద్వేషిస్తూ, అడ్డుపడుతుంటారు కొందరు ఎవరూ తమని దాటిపోవడాన్ని ఇష్టపడరు కొందరు ఇతరులు తమని దాటిపోలేకుండా నియంత్రిస్తుంటారు కొందరి లైన్లు మారకుండా అడ్డుకుంటుంటారు కొందరికి కొత్తకార్లన్నా, కొత్త మోడలు కార్లన్నా కోపం కొత్త మోడలు కార్లలో ఉన్నవాళ్లకి, పాతమోడలు కార్లంటే అసహ్యం ఆ రకంగా రాజమార్గం చాలా చిన్న చిలిపి, లేకి భావాలు ప్రదర్శింపబడే సర్కస్సులా ఉంటుంది అది నిరంతర చలనశీలమైన మానవాళి చాలామంది తాము ద్వేషిస్తున్న ఒక చోటునుండి అంతగానో, అంతకంటే ఎక్కువో ద్వేషించే మరోచోటుకి వెళుతుంటారు . ఫ్రీవేలు మనం ఎలా మారిపోయామో తెలుసుకుందికి ఉదాహరణలు దానిమీదజరిగే ఢీకొట్టుకోడాలూ, మరణాలూ కొందరు పిచ్చివాళ్ళ, జాలిపడవలసినవాళ్ళ, అసంపూర్ణవ్యక్తిత్వాలు. నేను ఫ్రీవే మీద వెళుతున్నప్పుడల్లా నా నగర నాగరీకుల వికృత, కురూపి, అనాకారి ఆత్మ చూస్తుంటాను సజీవులైన ఈ మనుషులు గుండెను నిర్జీవంగా మార్చేరు. . ఛార్లెస్ బ్యుకోవ్ స్కీ (16 ఆగష్టు 1920 - 9 మార్చి 1994) అమెరికను కవీ, నవలా కారుడూ, కథా రచయితా . Drive Through Hell the people are weary, unhappy, frustrated, the people are bitter and vengeful, the people are deluded and fearful, the people are angry and uninventive and I drive among them on the freeway and they project what is left of themselves in their manner of driving- some more hateful, more thwarted than others- some don't like to be passed, some attempt to keep others from passing -some attempt to block lane changes -some hate cars of a newer, more expensive model -others in these cars hate the older cars. the freeway is a circus of cheap and pretty emotions, it's humanity on the move, most of them coming from some place they hated and going to another they hate just as much or more. the freeways are a lesson in what we have become and most of the crashes and deaths are the collision of incomplete beings, of pitiful and demented lives. when I drive the freeways I see the soul of humanity of my city and it's ugly, ugly, ugly: the living have choked the heart away. . Charles Bukowski (August 16, 1920 – March 9, 1994) was a German-born American poet, novelist and short story writer. (Further Reading: http://ift.tt/QQMZBa)

by Nauduri Murty



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1hclFxi

Posted by Katta

Nauduri Murty కవిత

కవిత్వంతో ఏడడుగులు 22 . (తాత్కాలికంగా అధికారమో, వయోనుకూలత వల్ల అందమో, సంభవతవల్ల గొప్ప ఇంట్లో పుట్టడమో, మంచి గురువుల ఆశీస్సులవల్ల (వి)జ్ఞానమో రావడం జరిగితే, కొంచెపు నరులు ఎలా ప్రవర్తిస్తారో సూచించే కవిత ఇది. వాళ్ళు లోకం తమకి దాసోహమై ఉండాలని అనుకుంటారు. వాళ్ళకి తమ స్థితి తమ అర్హతవల్లే వచ్చిందనుకుంటారు తప్ప ప్రకృతి అనుగ్రహం అనుకోరు. ఈ ప్రకృతి ప్రసాదాలన్నీ అణకువ నేర్పాలితప్ప అహంకారాన్ని కలిగించకూడదు. లూయిజా మే ఏల్కోట్ అనగానే ఛప్పున గుర్తువచ్చేది Little Women అన్న నవల (అమెరికనుసివిల్ వార్ నేపథ్యంలో రాయబడిన ఈ నవల అనంతరం నాటకంగా మలచబడింది. 5సార్లు తెరకెక్కింది. 1949 సినిమాలో ఎలిజబెత్ టేలర్ Amy March గా నటించింది). రాల్ఫ్ వాల్డో ఎమర్సన్, హెన్రీ డేవిడ్ థొరోల వంటి హేమాహేమీల ప్రభావంతో పెరిగిన అమ్మాయి స్వతంత్రభావాలు లేకుండా ఎలాఉంటుంది? చిన్నప్పటినుండే తన రచనలద్వారా కుటుంబానికి ఆర్థికసహాయం చెయ్యవలసి వచ్చిన ఈమె, బానిసత్వ నిర్మూలనకు వ్యతిరేకంగా తనగొంతు వినిపించింది. ) . బుడగా... బండరాయీ... లూయిజా మే ఏల్కోట్ . ఓహ్! నున్నగా, గోధుమ రంగులో ఉన్న ఆ బండరాయి, తన పాదాల చెంత కెరటాలు నృత్యం చేస్తుంటే చూడ్డానికి ఎంత మనోహరంగా ఉంది! ఒకసారి ఓ చిన్న నీటిబుడగ అలలమీద తేలుతూ బండరాయి పక్కకి వచ్చి, గట్టిగా అరుస్తోంది: "ఏయ్ మొద్దూ! త్వరగా పక్కకి తప్పుకో. కనిపించటం లే? ఈ అలలమీద తేలియాడే అందాన్ని నే వస్తుంటే? చూడు హరివిల్లులాంటి నా ఆహార్యం. చూడు నా వెలుగు కిరీటాన్ని. నా మెరిసే సొగసూ, గాలిలా తేలిపోగలిగే నా ఆకారాన్నీ. నురగలతో, తుంపరలతో తీరాన్న నర్తించడానికి ఈ నీలికెరటాలమీద తేలియాడుతున్నాను. ఊ! ఊ! త్వరగా, త్వరగా పక్కకి జరుగు. కెరటాలు ఉధృతంగా ఉన్నాయి. వాటి పాదతరంగాలు నన్ను ఒడ్డుకి త్వరగా తీసుకుపోతాయి. కాని, ఆ బండరాయి నీటిలో నిటారుగా నిల్చుని ఒక్కసారి క్రిందకి ఒక్కసారి తీక్షణంగా చూసి, అంతలో సంబాళించుకుని చిరునవ్వుతో ఇలా అంది: "చిన్ని నా మిత్రమా! నువ్వే మరొక త్రోవ వెతుక్కోవాలి. నేను ఇక్కడనుండి ఎన్నో ఏళ్ళుగా కదలకుండా పడి ఉన్నాను "ఉప్పెనలాంటి కెరటాలు నన్ను తోసాయి, ఉధృతమైన గాలులూ తాకేయి. కాని, ఏవీ ఈ ఆకారాన్ని ఒక్క అడుగుకూడా కదల్చలేకపోయాయి. "నీటిలోగాని, గాలిలోగాని ఉన్నదేదీ నన్ను కదల్చ లేదే. మిత్రమా నీకోసం నేనెలా కదలగలను చెప్పు?" అది విని కెరటాలన్నీ సన్నని కంఠస్వరంలో మధురంగా నవ్వేయి. నీటిపక్షులుకూడా తమ రాతి గూళ్లలోనుండి విలాసంగా ఉన్న బుడగని ఒకసారి చూసేయి ఆ బుడగకి అమాంతం కోపంవచ్చి, బుగ్గలు ఎరుపెక్కి, మితిమీరిన గర్వంతో ఇలా అంది: "ఏయ్, వికారపు బండరాయీ! నువ్వు నాకోసం పక్కకి తప్పుకుంటున్నావు. తప్పుకోవాలి. అర్థం అయిందా? "ఓయ్ పక్షులూ! ఎందుకలా తేరిపారి చూస్తున్నారు? నిశ్శబ్దంగా ఉండండి. "అనాగరికపు కెరటాల్లారా! మీ నవ్వులు కట్టిపెట్టి నన్ను ముందుకి మోసుకెళ్ళండి. ఈ సముద్రానికి రారాణిని నేను. ఈ మొరటు రాళ్ళు నన్ను భయపెట్టలేవు" కోపంతో పైకిలేచి నిందిస్తూ ఒక్కసారి రాతిని కొట్టి పగిలిపోయింది తెలివితక్కువ బుడగ. బండరాయిమాత్రం ఎంతమాత్రం కదలలేదు. అప్పుడు గూళ్ళలోని నీటి పక్షులు తమ గుండెలమీద పడుక్కున్న చిన్నారులతో ఇలా అన్నాయి: మీరు ఆ బుడగలా బుర్ర తిరుగుడుగా, అహంకారంతో, అసభ్యంగా ఉండకండి. దౌర్జన్యంగానైనా మీ పనులు నెరవేర్చుకుందికి ప్రయత్నించకండి ఆ రాయిలా నిశ్చలంగా, నిజాయితీగా, ధృడంగా ఉండండి. తప్పు చేసినవారిపట్ల ఖచ్చితంగాఉంటూనే, దయతో, ప్రసన్నతతో ఉండడం ఎంతమాత్రం మరిచిపోవద్దు. "చిన్నారులూ, ఇవాళ మీరు నేర్చుకున్న ఈ గుణపాఠం శ్రధ్ధగా గుర్తుంచుకుంటే, మీరు వివేకవంతులౌతారు.” . లూయిజా మే ఏల్కోట్ (November 29, 1832 – March 6, 1888) . The Rock and the Bubble . Oh! a bare, brown rock Stood up in the sea, The waves at its feet Dancing merrily. A little bubble Once came sailing by, And thus to the rock Did it gayly cry,-- "Ho! clumsy brown stone, Quick, make way for me: I'm the fairest thing That floats on the sea. "See my rainbow-robe, See my crown of light, My glittering form, So airy and bright. "O'er the waters blue, I'm floating away, To dance by the shore With the foam and spray. "Now, make way, make way; For the waves are strong, And their rippling feet Bear me fast along." But the great rock stood Straight up in the sea: It looked gravely down, And said pleasantly-- "Little friend, you must Go some other way; For I have not stirred this many a long day. "Great billows have dashed, And angry winds blown; But my sturdy form Is not overthrown. "Nothing can stir me In the air or sea; Then, how can I move, Little friend, for thee?" Then the waves all laughed In their voices sweet; And the sea-birds looked, From their rocky seat, At the bubble gay, Who angrily cried, While its round cheek glowed With a foolish pride,-- "You Shall move for me; And you shall not mock At the words I say, You ugly, rough rock. "Be silent, wild birds! While stare you so? Stop laughing, rude waves, And help me to go! "For I am the queen Of the ocean here, And this cruel stone Cannot make me fear." Dashing fiercely up, With a scornful word, Foolish Bubble broke; But Rock never stirred. Then said the sea-birds, Sitting in their nests To the little ones Leaning on their breasts,-- "Be not like Bubble, Headstrong, rude, and vain, Seeking by violence Your object to gain; "But be like the rock, Steadfast, true, and strong, Yet cheerful and kind, And firm against wrong. "Heed, little birdlings, And wiser you'll be For the lesson learned To-day by the sea." . Louisa May Alcott (November 29, 1832 – March 6, 1888) American Novelist.

by Nauduri Murty



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1eC7soq

Posted by Katta