Pratapreddy Kasula కవిత

బివివి ప్రసాద్ కొత్త కవిత చదవండి http://ift.tt/1nywXxo

by Pratapreddy Kasula



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1nywXxo

Posted by Katta

Pratapreddy Kasula కవిత

ఈ వారం కవిసంగమం కవి గురించి చదవండి.. http://ift.tt/1q08iql

by Pratapreddy Kasula



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1q08iql

Posted by Katta

Pratapreddy Kasula కవిత

రామాచంద్రమౌళిగారి కవిత కొత్తది చదవండి.. http://ift.tt/1njgI5Z

by Pratapreddy Kasula



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1njgI5Z

Posted by Katta

Pratapreddy Kasula కవిత

ఈ వారం కవిసంగమం కవిస్వరం చదవండి http://ift.tt/1i00GkY

by Pratapreddy Kasula



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1i00GkY

Posted by Katta

Pratapreddy Kasula కవిత

ఈ వారం కవిసంగమం కవి http://ift.tt/1oCMYFh

by Pratapreddy Kasula



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1oCMYFh

Posted by Katta

Pratapreddy Kasula కవిత

ఉండాల్సిందే! - కాసుల ప్రతాపరెడ్డి ఒక పువ్వు నా వెంట నడుస్తుంటది కారడవిలో కారు చీకట్లో చూస్తే వికసిస్తది తాకితే తేనెలూరతది ఏమీ కోరదు ఏమీ ఇవ్వలేను కూడా చేతిలో ఫలాలు నోటికందవు మనం కననివాళ్లకూ, కన్నవాళ్లకూ పంచి పెట్టాం కదా! క్షమించు ప్రియా! మన్నించు త్యాగాన్ని మాత్రమే నేర్పినందుకు వసంతాలూ నందనవనాలూ ఇవ్వనందుకు దోసిలి పట్టాల్సి వచ్చే సరికి అలసిపోయావా? వద్దు తల్లీ! వద్దు!! కంచంలో ముద్దలు పెట్టుకునే వేళల్లో ఎవరెవరు వస్తారో, ఎంత మంది వస్తారో?! మరు జన్మ ఉన్నదో లేదో... ఆ జా సనమ్‌ మధుర్‌ చాందినీ మే హమ్‌ రా! కలిసే పోదాం!!

by Pratapreddy Kasula



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1oZ3Sj5

Posted by Katta

Pratapreddy Kasula కవిత

http://ift.tt/1nd2dUb

by Pratapreddy Kasula



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1nd2dUb

Posted by Katta

Pratapreddy Kasula కవిత

ఒక కవిత - కాసుల ప్రతాపరెడ్డి లోపలివీ, వెలుపలివీ మనసు పొరల్లోకి ఇంకుతయి చెట్టుకు పూసిన పుష్పం ఈ దేహం వాడకుండానే రాలిపడాలె ఆత్మ ఒడ్డున పడ్డ చేప పిల్ల ఈ శాపమెప్పటిదో, ఎవరిదో ఊపిరాడక తన్నుకుంటూ ఉంటది నిన్నటికీ నేటికీ ఎంతటి తేడా వాన చుక్కలు పెదవిని ముద్దాడుతుంటయి ఆరాటం, పోరాటం ఆశానిరాశల ఊగిసలాట పొత్తు కుదరని తండ్లాట, తల్లమల్లడం మనసు వేగాన్ని దేహం అందుకోదు ఈ నేలకు ఎందుకింత ప్రేమ ఆత్మనూ దేహాన్నీ మోస్తది కన్ను మూసుకున్నా పట్టని నిద్ర తొవ్వల మీద నెత్తురోడుతున్న పావురాలు మోదుగు చెట్టు ఒళ్లంతా పూలే ఎందుకొస్తామో, ఎందుకు పోతామో నేల తల్లి పచ్చి పుండు అయితనే వుంటది నీటి మీది రాతలో, నుదుటి రాతలో చెప్ప వొశం గాని వెతల కతలు రోదించే తోటలోకి పాట ఒక్కటీ రాదు

by Pratapreddy Kasula



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1iPrfUX

Posted by Katta

Pratapreddy Kasula కవిత

http://ift.tt/1khhqV2

by Pratapreddy Kasula



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1khhqV2

Posted by Katta

Pratapreddy Kasula కవిత

నేను రాసిన ఉచితంగా మరణం కవితను కవి సంగమంలో చాలా మంది చదివారు.

by Pratapreddy Kasula



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1mF4zuw

Posted by Katta

Pratapreddy Kasula కవిత

ఒకానొక ప్రేమకవిత - కాసుల ప్రతాపరెడ్డి నీళ్లు లేని చోట నా నెత్తురు వాగులై పారుతుంది చాలాసార్లు చావు దాకా పోయి తిరిగి వస్తుంటా మరణించిన ప్రతిసారీ పునర్జన్మ ఎత్తుతా అమ్మ గుండెల మీద ఆడుతున్న పిసిపోరన్ని నేను ఎండిపోయిన పాలిండ్లు ఎల్తి గరిశెలు అమ్మ కన్నీరు మంచుశిలలవుతూ నా చెంపలపై రాలిపడుతూ ఉంటాయి జీవితం చుక్క చుక్కా జుర్రుకునే మద్యం ఏదీ అంతం కాదు ఏదీ మొదలు కాదు నీ రాక కోసం తలుపులు తెరిచే ఉంటాయి బుద్ధి ఎటు పోతుంది? లోపల గడియ వేశారనుకుంటావు పిచ్చోడివో, ఎర్రోడివో జీవితం రుచి తెలియనివాడివో లెక్కలూ పత్రాలూ ఉండవు మాయలూ మర్మాలూ ఉండవు గుండె ఒక్కటే ఉంటుంది నీకు లేనిదీ, నాకు ఉన్నదీ అదొక్కటే రా! తలుపులూ, తలంపులూ తెరిచే వున్నాయి నెత్తురు రుచి మరిగినవాడా! నా నెత్తురు ధారలై పారుతున్నది మోదుగాకు డొప్ప పట్టు నీకు మద్యం, మగువ, మత్తు అంతా నా నెత్తురే కదా! రిజర్వాయర్ల నిండా పట్టుకో దఫాలు దఫాలుగా జుర్రుకో సిగ్గుసెరం లేనోడా! నా మొల్దారాన్ని దండెం కట్టి నా కండకండనూ దోర్నాలు కట్టినోడా! నీ కన్నా పసురం మేలు

by Pratapreddy Kasula



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/SPZzcf

Posted by Katta

Pratapreddy Kasula కవిత

ఉచితంగా మరణం - కాసుల ప్రతాపరెడ్డి గిన్నెల చేతులు కడిగి కండువా భుజానేసుకుంటవు వస్తనో, రానో, వుంటనో, పోతనో పైలమని చెప్పవు బాయి మీద మోటరు తొందర పెడతది కుండలెంత గోకినా పిడికెడు చేతికందది ఆ తల్లి బొటబొటా రాల్చే కన్నీళ్లు గుండె మీద టపాటపా రాలి ముద్ద కడతయి అద్దెకరం పొలం అప్పట్ల ఇంటిల్లిపాదికీ ఆదరువు జీవితానికి దీమూ, ఆత్మగౌరవమూ బాయి మీద మోటారు తొందరపెడతది మధ్యలోనే చావు బుసకొడుతూ కాటేయొచ్చు విద్యుత్తరంగాల పగ్గాలతో యముడు మాటేయవచ్చు రూపమేదైనా కావొచ్చు, పగ పట్టింది నిన్నే కదా! నీలం నీలంగా మెరుపు మెరుపులుగా ఆకుపచ్చ బటనే ఒంటి రక్తాన్ని పీల్చేసి విసిరేయొచ్చు ఎంత నాశనగాలమిది! కరెంటుకూ, ధరలకూ, బుక్కెడు బువ్వకే కాదు ప్రాణాలకూ బిచ్చగాణ్ని చేసిండ్రు కదా! బయటి శత్రువు లోపలి శత్రువు ఒక్కడే అద్మ రాత్రి కరెంటిచ్చేవాడు రాత్రి పూట తిరుగొద్దన్నవాడు ఒక్కరా, ఇద్దరా? నాలుక చీలినప్పుడు నాగుపామే! అంతా యెటమటం మోట గొట్టిన యాల్లనే బాగుండేదేమో! నడిరాత్రి నడమంత్రం చావు లేదు ఉచిత కరెంటును ఎగబెట్టే ఇకమతులేమో! నాణ్యతకు దొడ్డిదారి ఆమోదం కావాలేమో!! అందుకనే ఉచితార్థంగా నీ చావును రాసిపెట్టారేమో!!! కాయకష్టమెరిగినవాడివి కదా! ఈ కొత్త చావుల ముచ్చట్లు నీకేమెరుక?! (వైయస్ పాలనలో రాసిన కవిత ఇది)

by Pratapreddy Kasula



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1nvDLhp

Posted by Katta

Pratapreddy Kasula కవిత

పూర్తిగా పర్సనల్‌ - కాసుల ప్రతాపరెడ్డి చిన్నోడు అమ్మ పెట్టిన ముద్దును నా చెంపలపై అద్దుతాడు నాయినమ్మ కొప్పును, రైకను పెన్సిల్‌తో రూపు కడతాడు పెద్దోడు, నిజానికి చిన్నోడు అచ్చం అమ్మలెక్కనే మనసంతా దాచి మమతను కోరుతాడు ఆమె కూడా అంతే దగ్గరికొస్తే విసిరికొడుతుంది విసిరి కొడితే దరి చేరుతుంది ముగ్గులేసినా, మాల కట్టినా నాకోసమేనే తల్లీ! ఎవరో, ఎవరెవరో, మరెవరో వస్తుంటారు, పోతుంటారు ఏదేదో అంటుంటారు ఏదీ యాదికుండది విన్నట్టూ, విననట్టూ.... పోతుంటాం, వస్తుంటాం మాటలు కూడా అడుతుంటాం ఏదీ ఉండదు, ఏదీ మనసుకంటదు మనసొక్కటే, మమత ఒక్కటే మళ్లీ మళ్లీ మొదటికొస్తది చెంపలపైనో, పెదవులపైనో ముద్దొక్కటే మిగులుతది నెత్తి కురులను నిమురుతూ చేయొక్కటే కదులుతూ ఉంటది గుండెలు రెండూ దేహం మీద తచ్చాడుతూ ఉంటయి లోకమంతా నిదురోయి నేనొక్కన్నే మేల్కొని ఉంటా రాలిపోయిన పసితనమేదో తిరిగి ఆవహిస్తూ వుంటుంది

by Pratapreddy Kasula



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1kEJpwK

Posted by Katta

Pratapreddy Kasula కవిత

http://ift.tt/1p9AO8u

by Pratapreddy Kasula



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1p9AO8u

Posted by Katta

Pratapreddy Kasula కవిత

దీము - కాసుల ప్రతాపరెడ్డి బాపూ! కావలి ప్రాణంతకమే కావచ్చు కానీ బాయికొక దీము బాయి అమ్మ దేహంలోని గుండె కదా! కోడి కూత యాల్లనో గోరుకొయ్యల పొద్దునో మీ ముచ్చట్లే చెవులను తాకుండేవి రెప్పల బరువు కన్నులు తేరుచుకునేవి కావు ఎవుసం సుద్దులేవో సుడులు సుడులు మగతమత్తులో నాకు అర్థమైనట్టూ కానట్టూ.... ఒలపటికుంటే దాపటికుండదు దాపటికుంటే ఒలపటికుండదు చాలీచాలనీ ఎవుసం ఎల్లీయెల్లని సంసారం దొడ్డెడు ఆవులు, ల్యాగలూ ఒక్కటొక్కటే కుప్పకూలుతుంటే గుండెను చిక్కబట్టుకుంటూ తోకలు పట్టి లేపుతూ మనం పడిన యాతన... ఒక్కో పసురం ఇంట్ల నుంచి శవం వెళ్తున్నట్లే.... అమ్మ అంటుండేది నువ్వు ముడసమానమేస్తవని దుఃఖాన్ని తాడులా పేనుతుంటే విషాదమూ ఆనందమూ ఏదీ లేదు నీకు బుగులేది, భయమేది? పురుగూ బుస్సీ నీ నేస్తాలు కదా! దొడ్డి దొంగలు, వడ్ల కుప్పల దొంగలు ఇద్దుమో ముత్తుమో రెక్కల కష్టం పోయేది విషమంటే నీకెంతో బుగులో పాడుకాలమేదో దాపురించింది విషాన్ని తేనెలో కలిపే పెట్టే కాలమిది కాలు మర్లబడితేనో, చేతులు పట్లు తప్పితేనో మన బాయి మీది నల్లాలం ఆకుపసరే మందు ఇప్పుడెంత నాశనగాలం ముక్కు కారితే ముసురు పడితే ఒంటినీ ఇంటినీ గుల్ల చేసే మంత్రగాళ్లు ఒక్కటేమిటి, ఏది తక్కువని... అందుకేనేమో అందరూ నిద్ర పోయే యాల్ల బొట్లు బొట్లుగా చీకటి రాలిపడుతుంటే నువ్వు ఇంటి గల్మకడ్డం కూర్చొని గుస గుస పెడుతున్నట్లు ఈ లోకానికి కావలి కావాలంటవు నువ్వు అప్పుడప్పుడు రామయ్య పటేలువు అందరికీ వొరస పెట్టి పిలిచే చుట్టానివి దొరలకూ, దొంగలకూ తప్ప రెక్కలు ముక్కలు చేసుకున్నవు కదా! నీ ఒంటికి కులమంటిందా? 'బావా! నీదేం అదృష్టమో గానీ నీ కొడుకులు పొలాలను, వొయ్యిలను కలె దున్నుతరు' అన్నప్పుడు నీ ఛాతీ పెరిగిన గుర్తులేవీ లేవు మడ్లల్ల పొర్లాడిన పోరు వీరుడివి కదా! ఇప్పటిలా ఆశలు లొంగదీయలేదు అప్పులూ లొంగదీయలేదు ఆకలొక్కటే.. ఆత్మ ఒక్కటే.... కడుపులోని ఆకలి మంటలు నెత్తురు ముద్దలై నోరు నుంచి పడుతుంటే అర్థమైపోయి గుండె మీద రాయి పడింది ఏ పాలకులకూ ఏ ప్రపంచ బేపారికి లొంగని తెగువ ఆత్మగౌరవమే ఊపిరైన రైతువు కదా! నాకూ, ఈ దేశానికీ దీమువి కదా!

by Pratapreddy Kasula



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1vXtG0M

Posted by Katta

Pratapreddy Kasula కవిత

మాటలు - కాసుల ప్రతాపరెడ్డి మాట్లాడాల్సినవేవీ మాట్లాడకూడదు అసలు మాటలు లోన తెట్టె పెడుతూ ఉంటయి ఎజెండాలు వేరై, పలుకులు పాడైపోతుంటయి చిలుకా పలుకువే, నెమలీ ఆడవె అంతా రహస్యమే, ఏదీ బట్టబయలు కాదు అనుకుంటాం గానీ మనుషులు బయట పడరు మాటలు రహస్య యుద్ధసామగ్రి ఎదుటివాడిని గెలిచేందుకే వాడుతుంటం అప్పుడప్పుడు భుజం మీద చేయి వేసి మరి కొన్నిసార్లు చేతిలో చేయేసి మాటల ముల్లె విప్పుతుంటవు నీ శరీరం నిటారుగానే నిలబడుతది ఆత్మ లోలోన వంకర్లు తిరుగుతుంటది మనసునూ మాటలనూ వేరు చేసుకోలేనివాడు కాలం పుటల మీద కన్నీటి నెత్తుర్లు ఓడుతడు అయ్యా, ఆర్యా! ఓ నా మిత్రమా!! కొండ మీది కోతిని పట్టేవాడా! నమ్మకం మీద వేటు వేసినవాడా!! విశ్వాసం బలహీనత కాదు మనిషి కోసం దేవులాటలో ఒక పనిముట్టు బాతు బంగారు గుడ్డు పెట్టదు డబ్బులకు హృదయం ఉండదు ఒక్కో నోటు మరో నోటును కంటది మాటల మాయా మాంత్రికుడా! పెదవుల వంకర్లు నీ అందం కాదు ద్రోణాచార్యుడు నేర్పని యుద్ధవిద్య పిట్టను జోకొట్టి నిద్రపుచ్చుకో! నెత్తురోడడం నాకు కొత్త కాదు ఏదీ మొదలు కాదు, ఏదీ అంతం కాదు దేహాల మీద మరకలుండడం తప్పేమీ కాదు మనసులకు చురకలంటడం అబద్ధం కాదు నింగి మీదా నేల మీదా నేనొక్కడ్నే నగరం చేరినా నాగరికత అంటనివాడ్ని నేనేమిటో తెలిశాక నీ పిట్ట లేస్తూ వుంటది నీకొక్కటే భయం పాదాల నుంచి నెత్తి దాకా పాకుతుంటది బీరిపోయి, భీతిల్లి నా మీద బురద చల్లుతవు అయ్యా, నాయనా, నా ముద్దు స్నేహితుడా!! ప్రతి రాత్రీ తల్లి పాలు తాగుతున్నవాడ్ని తల్లి గర్భంలోకి చొరబడి తిరిగి జన్మిస్తున్నవాడ్ని నీవేవీ నాకంటవు గాక అంటవు

by Pratapreddy Kasula



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1ocWmRn

Posted by Katta

Pratapreddy Kasula కవిత

వీరుణ్నీ, మనిషినీ నేనే! - కాసుల ప్రతాపరెడ్డి నేను దీపాలు ముట్టిస్తుంటాను మేధావులు దీపం కింది చీకట్లనే చూస్తారు వాళ్లు కోడిగుడ్డుకు ఈకలు పీకుతుంటారు నేను పొదిగి పిల్లలను చేస్తుంటాను దుర్గమారణ్యాల గుండా దారులు వేస్తుంటాను వాళ్లు దారికడ్డంగా గోడలు కడుతుంటారు కోడిపిల్లను గద్ద తన్నుకుపోతుంటుంది నేను ఎగిరి తన్ని బొక్క బోర్లా పడతాను వారు పోరాటంలోని అశాస్త్రీయతను విశ్లేషిస్తుంటారు నేను రెండు చెవులూ మూసుకుని దుఃఖాన్ని బాణాలు చేసి విసురుతాంటాను మొదట స్త్రీవాదం గురించి అనంతరం దళితుల గురించి, ముస్లింల గురించి చివరగా తెలంగాణ గురించి భూమి లోపలి వేళ్ల గురించి మాట్లాడుతుంటాను రక్తం నశించి వారి ముఖాలు తెగనరికిన చెక్కలవుతాయి ఏ గాయపడిన ప్రాంతానికో వెళ్లి వచ్చి ఇక్కడ పండుగలు చేసుకుంటారు చిందిన రక్తాలను, తెగిన పడిన మాంసం ముద్దలను కవిత్వాలుగా వండి ఆవురావురుమని ఆరగిస్తుంటారు నేను పంటి కింద రాయినని వారికి గుర్తొస్తుంది నా మీద గుమ్మల కొద్దీ రాళ్లు విసురుతారు పెడరెక్కలు విరిచి చెట్టుకు కట్టేస్తారు నేను చేసుకున్న ఆయుధాన్ని లాక్కుంటారు దాన్ని నా మీదికే గురి చూసి వదులుతారు నా చేతులూ కాళ్లూ ఆడవు యుద్ధభూమిలో విలవిలలాడుతుంటాను నన్ను చూసి వాళ్లంతా నొసళ్లను చిట్లిస్తూ వుంటారు వెటకారాలనో, వెక్కిరింపులనో ముళ్లలెక్క గుచ్చుతుంటారు అక్కడే వాళ్లంతా బొంగరంలా తిరుగుతుంటారు ఒక్క అడుగూ ముందుకు పడదు అది తెలుసుకోవడానికి వారికి ఈ జీవితం సరిపోదు నా ఆత్మ వెలుగుతూ వుంటుంది దాని చేయి పట్టుకుని నడుస్తూ వుంటాను ఇంకా - లోపల నా మీద పళ్లు పటపట కొరుకుతూనే వుంటరు బయటికి మాత్రం పెదవుల మీద నవ్వు అతికించుకుంటరు నేను మట్టిలో పొర్లాడి పోరాడుతున్నవాడిని కదా నాకు అంతా తెలుస్తూనే వుంటుంది కోపం రాదు గానీ ఒక బాధ నిరంతరం గుండెను తొలుస్తూనే వుంటుంది ఇక్కడ మనిషే ఆయుధం వాడికి ద్రోణాచార్యులెందుకు? హృదయమే సిద్ధాంతం వేల కొద్ది పేజీల రాద్ధాంతాలెందుకు? న్యాయాన్యాయాల గుట్టు విప్పడానికి కంటి పొరలు తొలిగిన చూపొక్కటి చాలు వారు ద్వేషాన్ని విసురుతుంటే నేను ప్రేమను పరుచుకుంటూ పోతుంటాను తమ విగ్రహాలను తామే చెక్కుకుంటూ వాలఖిల్యులు తలకిందులుగా వేలాడుతుంటారు నేను గుండెలను అతికించడంలో మునిగి తేలుంటారు చావు గుట్టు తెలిసినవాడిని జీవితమే యుద్ధమైనవాడ్ని కదా! మరణిస్తూ మళ్లీ మళ్లీ పుడుతుంటాను భూమ్మీద నాకు నూకలు పుడుతూనే వుంటాయి ప్రజలు వెలుగుల్లో నడుస్తుంటారు

by Pratapreddy Kasula



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1jUIqDS

Posted by Katta

Pratapreddy Kasula కవిత

ఏమైనా.. - కాసుల ప్రతాపరెడ్డి తల్లి శాపం తగుల్తనే ఉంటది రేగు కంప గుండెన చీరుతనే ఉంటది బొంగరం గిర్రున తిరుగుతూ బుర్రను తొలుస్తనే ఉంటది మంది మందలకు దూరంగా చీకటి గుహలూ మారు మూలలూ మహానుభావులు, మహా పురుషులు లేని చోట్లు దేవులాడుతుంటా ఉద్యమాలు, పోరాటాలు పసిపోరగాల్లై కాళ్లకు చుట్టుకుంటూ ఉంటయి రోడ్డు మీదికి రావడం తప్పదు సమూహంగానే కనిపిస్తుంటం మనిషికీ మనిషికీ మధ్య గుండెలు అతుక్కోవు ఎవరి ఎజెండాలు వారికుంటయి మనసు లోలోతుల్లో అహం బుసలు కొడుతూ ఉంటది పండుగలూ పబ్బాలు వస్తుంటయి, పోతుంటయి దేహం మీది నుంచి రుతువులు జారి పోతుంటయి అత్మ వికసిస్తనే ఉంటది కాలం తెర మీద నా పాద ముద్రలు పడుతయి

by Pratapreddy Kasula



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1lZtOrc

Posted by Katta

Pratapreddy Kasula కవిత

ఆమె, నేను, ఒక ఆటో - కాసుల ప్రతాపరెడ్డి ఎట్లా చెప్పేది నిందల్లో నా శీలాన్ని చెరిచినప్పుడు దేహంతో దేహాన్ని ఛిద్రం చేసినా బాగుండు అనుమానించకుండా మనిషిని నమ్మలేవు నీ అవసరాల కోసమో నీ రాతకోతల కోసమో ఆటోలో నీ పక్కన ఒదిగొదిగి ప్రయాణించాను కదా. బిడియం కాకపోవచ్చు నువ్వు తప్పులెంచకూడదనే కావచ్చు నీకు గుర్తుందో లేదో నాకైతే గుండెలో కెలుకుతున్నట్లే ఉంది కొంగైనా తాకలేదని నొచ్చుకోవాలా.. నలబై ఏళ్ల పడిలోనూ ముగ్గురు తల్లుల పసిపోరన్ని నేను ముద్దులు, ఆలింగనాలు, దేహస్పర్శలు గుండె నుంచి గుండెకు తాకాలి కదా... నాదంతా మూగప్రేమ ఇద్దరినో ముగ్గురినో ప్రేమించే ఉంటాను చెప్పలేక, దాచుకోలేక రాత్రుళ్లను నిద్రలేమితో వెలిగించినవాణ్నే వాళ్లకంతా నేను మొద్దు రాచిప్పనే కావచ్చు. తల్లీ... నా పెదవులపై గుండెతో పెట్టే ముద్దోటి చాలు హృదయం లేని దేహరాపిళ్లు వద్దు ఎంత చెప్పినా వినవు నీ పంతమేదో నీది నీ వాదనకు ఒకటే కొమ్ము నేను మనసుతో మాట్లాడుతా నువ్వు మనసుతో చూడవు కళ్ల కిటికీలు తెరవవు నువ్వు ఊహల సీసాలో బందీవి నేనేం చేయను... పదేళ్ల స్నేహమో, పరిచయమో నోరు జారానా, మాట తూలానా... జానే కహాఁ.. గయే ఓ దిన్ హసా హసా కే...

by Pratapreddy Kasula



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1taOL5n

Posted by Katta

Pratapreddy Kasula కవిత

http://ift.tt/1oH1cGw

by Pratapreddy Kasula



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1oH1cGw

Posted by Katta