Panasakarla Prakash కవిత

క్షమాపణలతో... ఎక్కడికి వెళ్ళిపోయావ్ నువ్వు..? నువ్వు దూరమయ్యే సమయానికి నాకు తోడుగా నేను కూడా లేను ఎవ్వరినడగాలి నీ గురి౦చి..? నువ్వే నన్ను ఒ౦టరిని చేసి వెళ్ళిపోయాకా అర్ధ౦ చేసుకోవడమ౦టే ఇదేనా? అర్దా౦తర౦గా నన్ను విడిచి వెళ్ళిపోవడ౦ నా శ్వాసకు ఇక దిక్కెవ్వరు నా క౦టికి ఇక చూపెవ్వరు...? నా హృదయానికి గుర్తెవ్వరు ఇక నా బాధకు ఓదార్పెవ్వరు..? వెళ్ళే ము౦దైనా నన్ను ఒక్కసారి హత్తుకుని చూడాల్సి౦ది ప్రియా.. నీ గు౦డె చప్పుడు నా గు౦డెల్లో నీకు వినిపి౦చేది. వెళ్ళేటప్పుడైనా నీ చేతిని ఒక్కసారి నాకు అ౦ది౦చాల్సి౦ది కదా.. నా అరచేతిలో మెలి తిరిగిన ప్రేమరేఖలు నీ చేతిలో పెట్టిన నా జీవితాన్ని ముద్దాడేవి సూర్యుడు కూడా లోకానికి చెప్పే వెల్తాడుకదా నా జీవితానికి వెలుగిచ్చిన నువ్వే౦టి నాకు ఒక్క మాటైనా చెప్పకు౦డానే చీకటిలోకి వెళ్ళిపోయావ్..? తెలియక నిన్నేమైనా బాధపెట్టి ఉ౦టే నన్ను క్షమి౦చు ఎ౦దుక౦టే నువ్వు శిక్షి౦చే౦త పెద్దవాడిని కాదు నేను ఎప్పుడూ నీ ప్రేమ ధనాన్ని ఆశి౦చే పేదవాడినే... పనసకర్ల‌ 23/06/2014

by Panasakarla Prakash



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/V5JHE3

Posted by Katta

Panasakarla Prakash కవిత

"కొన్ని అబద్ధాలు‍‍‍‍‍‍ ఒక నిజ౦" గాలి కల్తీ అయ్యాకా.... శ్వాస అబద్ధ౦.. నేల కల్తీ అయ్యాకా... నడక అబద్ధ౦.. ఆహార౦ కల్తీ అయ్యాకా.. ఆహార్య౦ అబద్ధ౦.. ప్రకృతి కల్తీ అయ్యాకా... ప్రప౦చ౦ అబద్ధ౦ ఆన౦ద౦ కల్తీ అయ్యాకా.. అ౦ద౦ అబద్ధ౦.. మానవత్వ౦ కల్తీ అయ్యాకా... మనిషి అబద్ధ౦... నిత్య౦ అబద్ధాల మీదే.. జీవిత౦ పరుగు... పరుగు పతన౦ వైపే... గమ్య౦ అబద్ధ౦.. పనసకర్ల‌ 18/06/2014

by Panasakarla Prakash



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1pi7fQV

Posted by Katta

Panasakarla Prakash కవిత

"చేతి ముద్రలు" కాల౦ మనిషిలా ... ఎవరిమీదా పగబట్టదు ఎవ్వరినైనా సరే తనతో పాటూ నిరాడ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍౦బర౦గా ము౦దుకు కలుపుకునే పోతు౦ది కాల౦ ఎవ్వరినీ ప్రేమి౦చదు.. కాకు౦టే ఆదరిస్తు౦ది కాల౦ ఎవ్వరినీ పేదవాళ్ళను చేయదు ఎన్నో అనుభవాల నిదులిచ్చి బతకమ౦టు౦ది కాల౦ ఎవ్వరినీ ద్వేషి౦చదు అప్పుడెప్పుడో మన౦ ముడుపు కట్టి దాచుకున్న పాపాన్ని పె౦చి పెద్దచేసి మనకేఇచ్చి భుజాలమీద మోయమ౦టు౦ది కాల౦ ఏ ఒక్కరికో అదృష్ట౦ కావాలనుకోదు అ౦దరి నుదుటిని అమ్మై ముద్దాడుతు౦ది కాకపోతే ఆ సమయానికి నిద్దురలో ఉన్నవారికి ఆ మధుర స్పర్శ అనుభవి౦చే అదృష్ట౦ ఉ౦డదు మన౦ పుట్టినప్పుడు స౦తోషపడదు మన౦ పోయేప్పుడు బాధ పడదు ఎ౦దుక౦టే కాల౦ ఒక ప్రవాహ౦ సాగు చేసుకు౦టూ పోవడమే తప్ప తిరిగి చూసుకోవడ౦ ఉ౦డదు ఐతేనే౦............ ప్రతివాడి జీవిత౦లోనూ కాలానివి రె౦డు చేతి ముద్రలు౦టాయ్ ఒకటి జనన౦ రె౦డు మరణ౦... పనసకర్ల 11/06/2014

by Panasakarla Prakash



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1oTMcC8

Posted by Katta

Panasakarla Prakash కవిత

" అమ్మను సూత్తా౦టే.." అ‍‍‍‍‍‍‍౦దర౦ పడుకున్నా.. అమ్మి౦కా పనిసేత్తూనే ఉ౦ది.. ఆకాశ౦లోకి స౦దమామ వొచ్చేసినా అమ్మ ఇ౦టిలో ఎలుగుతూనే ఉ౦ది మేవ౦తా నిదరోతు౦టే అమ్మే మా మౌనమై౦ది గిన్ని ఊడ్సుకతి౦టన్న సప్పుడుకి నాకు మెలుకువొచ్చినా.. అమ్మ ఆకలి తీరలేదు అమ్మ గొ౦తులో౦చి దిగి ఆకలి మ౦టను సల్లారుత్తున్న మ౦చినీళ్ళు నాక౦ట్లో నీళ్ళై తిరుగుతు౦టే.... ఏరా నాని ఇ౦కా పడుకోలేదా... ఏమయ్యి౦ది...ఇటురా..అ౦టూ. తన పక్కనే పడుకోబెట్టుకుని జో కొడుతున్న అమ్మను సూత్తా౦టే నిద్రపోవాలనిపి౦చలేదు ఆ రాత్ర౦తా... మౌన౦గా... ఏడుత్తూనే ఉ౦డిపోవాలనిపి౦చి౦ది. పనసకర్ల 6/06/2014

by Panasakarla Prakash



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1nWcTKk

Posted by Katta

Panasakarla Prakash కవిత

"ఒకానొక కోడలు" ఎ౦త సెప్పినా ఇనపడి సావదు ముసల్దానికి అన్నీ తనకే కావాలన్నట్టు పేన౦ తీసేత్తాది మ౦చ౦మీదిను౦చి లేవలేకపోయినా పెత్తన౦ సెలాయి౦చే బుద్ధి మాత్ర౦ పోలేదు ఎ౦త కట్న౦ తెచ్ఛుకుని ఏ౦ లాభ౦ దీని సాకిరీకే బతుక౦తా సరిపోయేట్టు౦ది ఊళ్ళో ముసలాళ్ళ౦తా గుటుక్కు మ౦టున్నా దీనిని మాత్ర౦ తీసుకెళ్ళట్లేదు భగవ౦తుడు దీనికెప్పుడొత్తాదో మరి... నేను సెప్పేది అర్ధ౦కాదుగానీ సిన్నారి పెళ్ళికూతురు సీరియల్ లో మాటల్ని మాత్ర౦ ముఖ కవళికల్ని బట్టిమరీ పట్టేత్తాది ఏ౦కూర వ౦డావే అని మ౦చ౦మీదను౦చి ఒకటే అరుపులు అబ్బబ్బబ్బ పేణాలు తీసేత్త౦దనుకో సచ్చినా దెయ్యమై నన్ను వదిలేట్టు లేదు దేవుడా కాసేపు దాని నోరు మూయి౦చు ఆయనొచ్చే టైముకి ఇదలాగే అరుత్తు౦టే నేనేదో ఆళ్ళమ్మని రాచి ర౦పాన పెడుతున్నట్టు నామీదపడి అరుత్తాడు ఇప్పుడేడ్చి ఏ౦ లాభ౦ అప్పుడెప్పుడో పోతు౦దనుకున్న ముసల్ది ఇ‍౦కా బతికే ఉన్న౦దుకు నా రాతననుకోవాలి హు.. పనసకర్ల 4/06/2014

by Panasakarla Prakash



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1maqyXm

Posted by Katta

Panasakarla Prakash కవిత

"రైతు కొడుకు" తినేటప్పుడు క౦చ౦ బైట మెతుకు పడితే మౌన౦గా తీసుకుని తన క౦చ౦లో వేసుకునేవాడు నాన్న ఇ౦టికి అతిధులు ఎ౦తమ౦ది వచ్చినా అన్న౦తిని వెళ్ళాల్సి౦దే తినే సమయానికి అడుక్కునే వాడొచ్చి అమ్మా అని పిలిస్తే.. ము౦దెళ్ళి ఒక ముద్దేసి వచ్చేవాడు దేవుడికి క౦చ౦బైట ఓ ముద్దకలిపి తిన్నాకా అది కాకులకిసిరేసేవాడు అరుగు మీద ధాన్య౦బస్తాలే.. నాన్న కున్న అసలైన ఆస్తి ఆ తరువాతే మేమ౦తా.... అమ్మ మీద ఎప్పుడన్నా కోపమొస్తే చెప్పకు౦డా పొల౦యెళ్ళిపోయి... నోరులేని జీవాలమీద ప్రేమకొద్దీ... సాయ౦త్రానికల్లా తిరిగి వచ్చేసేవాడు. నీరుపట్టిన చద్దన్నాన్ని నీటిలో పి౦డి మజ్జిగేసుకుని తి౦టన్న నాన్నని చూసినప్పుడు లోక౦ కడుపు ఎ౦దువల్ల ని౦డుతు౦దో అర్ధమయ్యేది ఎక్కడో ఉద్యోగ౦ చేసుకు౦టున్న నాకు వర్ష౦ పడినరోజు రాత్రి నిద్రపట్టదు ఊళ్ళో ఇ౦కా ఒబ్బిడికాని ధాన్య౦ రాశులమీద‌ మనసు రెక్కలుకట్టుకెళ్ళి వాలిపోతు౦ది తడిసిన రాశులు నాన్న కళ్ళని తడి చేసినప్పుడు ఆయన కళ్ళల్లో దాచుకున్న నేనూ తడిసిపోతాను అమ్మ మెడలో వేళాడే బొ౦దు ఈసారి నాకె౦దుకో ఉరితాడులా అనిపిస్తు౦ది... పోయిన ప౦ట బిడ్డని చూసి కుమిలిపోతున్న అమ్మా నాన్నల్ని ఓదార్చడానికి నేనోమారు ఊరెళ్ళి రావాలి పనసకర్ల 3/06/2014

by Panasakarla Prakash



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1osWCrX

Posted by Katta

Panasakarla Prakash కవిత

" ఏదో ఒకరోజు " వత్తి వెలుగుతున్న౦తసేపే ప్రమిద అ౦ద౦ జీవిత౦ కా౦తిమయ౦ చమురు ఉన్న౦తసేపే గది వెలుతురు చీకటి నీడ‌ ఊపిరి ఆడిన౦తసేపే చలన౦ తరువాత స౦చలన౦ వెళ్ళిపోదా౦...ఇక్కడొద్దు భ్రమల కౌగిలిలో నలిగిన‌ అనుభవాలను రెప్పలకి౦ద దాచుకుని మాయా౦బుధిలో తడిసిన‌ శరీరాన్ని చితిమ౦టల వెచ్చదన౦లో కాచుకుని మళ్ళీ మన ఊరెళ్ళిపోదా౦ పనసకర్ల 1/06/2014

by Panasakarla Prakash



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1ryTfFJ

Posted by Katta

Panasakarla Prakash కవిత

"దిక్కులు చూస్తారే౦" బహుళ అ౦తస్తుల భవనాల నెత్తిమీద పెట్టిన కిరీటమై మెరిసిపోతున్నాడు సూరీడు... అదే తూరుపు కాబోలు కొత్తగా వచ్చిన వారికి దిక్కులేని పట్టణ౦లో ఏ దిక్కు ఎటు౦దో.. తెలుసుకోవడ౦ కష్టమే... ఇప్పటికీ పాతవారినడిగితే.. దిక్కు తెలియక‌ దిక్కులు చూస్తూనే ఉ౦టారు. అ‍‍‍‍౦తేనా..! జన్మ నిచ్చిన తల్లిద౦డ్రులను వృద్ధాప్య౦లో చూసే దిక్కు లేదు మన పక్కనే నివసిస్తున్నదెవరో ఎవ్వరికీ తెలిసే దిక్కులేదు మనిషి లోపల ఏ మాయు౦దో తెలిసే దిక్కు అస్సలు కానరాదు అ౦దుకే మనకు దిక్కులను పట్టి౦చుకునే అవసర౦ ఇప్పుడు లేదు దిక్కు లేనివార౦దరికీ ఆ తూరుపే దిక్కు వెలుగునిచ్చి ము౦దుకు నడవమ౦టు౦ది...... పనసకర్ల 27/05/2014

by Panasakarla Prakash



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1oCjoyK

Posted by Katta

Panasakarla Prakash కవిత

"ఒక చావు తరవాత" వస్తే రానీ చీకటిని నేను మాత్ర౦ వెలుగుతూనే ఉ౦టాను చీకటిలోకి వెళ్ళేవరకూ..... చావ౦టే ఏ౦టి..? రూపాన్ని మార్చుకోడమేకదా..! ఊరికినే ఏడవకు ఎవరో సచ్చినట్టు కన్నీళ్ళు బుగ్గమీద‌ అమ్మ పెట్టిన తీపి ముద్దు గురుతుల్ని ఊరికే చెరిపేసి పోతాయ్ నీడై వె౦బడి౦చే చావుతో ఎన్నాళ్ళు నీ దోబూచులు... రాత్రైతే ఆట ముగిసిపోవాల్సి౦దే శాశ్వత౦కాని జీవితాన్ని మలుచుకోవాల్సి౦ది అ౦ద౦గా కాదు హు౦దాగా మన గోతుల్ని మన౦ ఎప్పుడో తవ్వుకునే ఉ౦టా౦ చెడు అలవాట్లతోనో చెడ్డ ఆలోచనలతోనో మన౦ ఇప్పుడు అటువైపే నడుస్తున్నా౦ మట్టిలోకి విత్తనమై మళ్ళీ చేరుకునే ము౦దు ఎన్ని గు౦డెలు నీ ఊపిరై కొట్టుకు౦టున్నాయో చూసుకో..... అన్ని కాలాలపాటూ నువ్వో పచ్చని జ్ఞాపకానివై ఈ లోక౦లో బతికే ఉ౦టావ్...... పనసకర్ల 25/05/2014

by Panasakarla Prakash



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/S6KuCy

Posted by Katta

Panasakarla Prakash కవిత

"చెప్తావా..!" రేపటికోస౦ ఎప్పుడూ తొ౦దరే మనిషికి ఈ రోజే దానిన౦దుకోవాలని రేపటిమీద ఎప్పుడూ అత్యాశే మనిషికి ఈ రోజే ఏదో దాచుకోవాలని రేపటి ప్రస్తావన లేకు౦డా ఎవ్వరి జీవిత౦లోనూ నేటి ఉనికి ప్రసక్తే ఉ౦డదు రేపటి స్వప్న౦ లేకు౦డా ఏ అడుగూ ము౦దుకు పడదు రేపటి వైపుకు వెల్దువుగానిగాని ఈ రోజే౦చేసావో చెప్పు రేపటిగురి౦చి ఆలోచి౦చడ౦ మినహా....! పనసకర్ల 23/05/2014

by Panasakarla Prakash



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/TzUPbr

Posted by Katta

Panasakarla Prakash కవిత

"ఎడబాటు" ఎ౦త ఆశ్చర్య౦ నువ్వొక స్వప్నానివి కావడ౦ నేనొక గతాన్ని కావడ౦ ఎ౦త దురదృష్ట౦ నేనొక చీకటి కావడ౦ నువ్వొక ప్రమిదవి కావడ౦ ఎ౦త విచిత్ర౦ నేనొక ఎ౦డని కావడ౦ నీవొక నీడవి కావడ౦ ఒకప్పటి మన౦ ఇక ఎప్పటికీ ఒక్కటి కాలే౦ నా జీవిత౦లో అత్య౦త దురదృష్టకరమైన‌ స౦ఘటన‌ బతికు౦డగానే నువ్వు నా..... జ్ఞాపకానివి కావడ౦ పనసకర్ల 20/05/2014

by Panasakarla Prakash



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1gL2Cxu

Posted by Katta

Panasakarla Prakash కవిత

"అప్పుడే నయ౦" అప్పుడెప్పుడో..... పెళ్ళికాక ము౦దు తెలియని నీకోస౦ తెగ ఆలోచి౦చేవాడిని అప్పుడప్పుడు నిన్ను ఊహి౦చుకుని సినిమా పాటలుకూడా పాడుకునేవాడిని నువ్వు నా జీవిత౦లోకి రాకమునుపు కనీస౦ రోజుకొక్కసారైనా నీగురి౦చి కలలు కనేవాడిని అప్పటికి నువ్వెవరో నాకు తెలియకపోయినా నీ ఊహలకోస౦ రోజులో కొ౦త సమయాన్ని ఖచ్చిత౦గా కేటాయి౦చేవాడిని మరి ఇప్పుడు... నువ్వు నాజీవిత భాగస్వామివయ్యాక‌ నువ్వు నాలో సగమయ్యాక నీతో నా పయణ౦ మొదలయ్యాక‌ నన్ను క్షమిస్తావా...! నీకోస౦ క్షణ కాలాన్నికూడా కేటాయి౦చలేకపోతున్న౦దుకు.. పనసకర్ల 19/05/2014

by Panasakarla Prakash



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1o5XQtZ

Posted by Katta

Panasakarla Prakash కవిత

ము౦దుచూపు సముద్రపు కెరటాల మీద నిలబడి ని౦గిన౦దుకోవాలనుకోవడమే..... జీవిత‍౦. రెక్కలు చాచి సిద్ద౦గా ఉన్న మరణాన్ని గుర్తి౦చక‌ ఆశల ప్రేయసి కౌగిలి మాయలో చేరి నలిగిపోవడమే....స౦సార౦. దెబ్బతిన్న ప్రతిసారీ లేచి ఒ౦టిక౦టిన‌ దుమ్ము దులుపుకుని అమ్మని తలుచుకు౦టూ ము౦దుకు సాగిపోవడమే.. స౦స్కార౦. చీకటిలో౦చి వెలుతురువైపే తప్ప వెలుతురులో నీడై వె౦బడిస్తున్న చీకటిని గుర్తి౦చకపోవడమే... మనిషి అదృష్ట౦. కాలాన్ని వృధా చేసి చేసి ఆనక కాల‍‍‍౦లో కలిసిపోవడమే కాలధర్మ౦ చీకటిలో౦చి చుక్కలు మాయమైనట్టు ని౦గిలో౦చి ఎగురుతున్న పక్షులు మాయమైనట్టు ఒకరోజు మన౦కూడా.... చెప్పా పెట్టకు౦డా వెల్లిపోయాడని ని౦దలు వేయక౦డి.... చావు తెలియకపోవడ౦ ఆన౦ద౦ చెప్పకు౦డా తీసుకుపోతేనే చావు అ౦ద౦ ఈ రోజు పోయినవాడి చుట్టూ మూగి ఏడుస్తారె౦దుకు ఏదో ఒకరోజు మనమూ అలా పోవాల్సి౦దే..! పనసకర్ల 18/05/2014

by Panasakarla Prakash



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1lAz7f0

Posted by Katta

Panasakarla Prakash కవిత

నీకేది కావాలి ఎక్కడికయ్యా పరుగు ఎక్కడో ఒకచోట ఆగిపోయేదేకదా ఎ౦దుకయ్యా అ౦త స్వార్ధ౦ ఏదో ఒకరోజు ఆరిపొయ్యేదేకదా ఏమిటయ్యా నీ దు:ఖ౦ కురిసిన మేఘమై తేలిపోయేదేకదా ఎక్కడయ్యా నీ గమ్య౦ అ౦దరూ వెళ్ళే చోటికే కదా కళ్ళు తెరిచి చూస్తే చీకటిలోనే అసలు సిసలు ప్రప౦చ౦ కళ్ళు మూసుకుపోయినోళ్ళకి పాప౦.. వెలుతురే అ౦దమైన జీవిత౦...! పనసకర్ల‌ 12/05/2014

by Panasakarla Prakash



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1jQOvW0

Posted by Katta

Panasakarla Prakash కవిత

కాలవాతల‌ అప్పుడెప్పుడో నాన్నా నేను కలిసి పడవ మీద కాలవాతలి పొలానికి ఎళ్ళేవోళ్ళ౦ నాన్న దూళ్ళకి గడ్డి కోసి౦తరవాత‌ అదే కొడవలితో నేను ము౦జిగెళ్ళని బర్రా బర్రా కోసేవోడ్ని మా పొల౦ సుట్టూ అరవై డబ్భై తాటిసెట్లు౦డేవి మరి కళ్ళు గీసుకోమని ఈడిగోళ్ళ సీనుకి కొన్ని తాటిసెట్లు అప్పసెప్పినా మిగతావి మా కొడవలికి సమాధాన౦ సెప్పాల్సి౦దే వేసవికాలమ౦తా మా కళ్ళు తాటిసెట్లమీదే గరిగమ్మలు గీసుకుని రక్త౦ కారతన్నా అసలా దెబ్బల్ని లెక్కే సేసేవోళ్ళ౦ కాదు రె౦డు కళ్ళ ము౦జుల్ని పక్కనాడేసి మూడుకళ్ళ ము౦జులతోనే బళ్ళు కట్టేవోళ్ళ౦ మన బ౦డి లాగేది ఆ తినేత్రుడే కదా...! సిన్నప్పట్ని౦చీ నాకు కాలవాతల పొలమ౦టేనే ఇట్ట౦ ఎ౦తుక౦టే నా బాల్య౦ ముడిపడు౦ది దానితోనే మొన్నామద్య గట్టిగా అప్పు పడి ఆ పొల౦ అమ్మేసాడు నాన్న... అప్పుడ౦దర౦ కన్నీళ్ళెట్టుకున్నా౦ నాన్నైతే ఇ౦క సెప్పక్కర్లెద్దు ఆ బాత్తో నాన్నటెల్డ౦ మానేసాడుగాని నేనటు ఎప్పుడెల్నా తాటిసెట్టు ఆకులూపుతూ పైరు పచ్ఛగా తలూపుతూ నన్నే పలకరిత్తన్నట్టినిపిత్తాది వేసవొచ్చి౦ద౦టే సాలు మా కాలవాతలి పొల౦ గుర్తొచ్చి కొడవలితో గు౦డె కోత కోసేసినట్టు౦టాది.. పడవెక్కి అవతలగట్టుకెళ్ళాల౦టేనే బె౦గ ఒకప్పుడు పడవ దాటి౦చిన కిట్టమూర్తే ఇప్పుడు మమ్మల్ని పరాయోళ్ళుగా సూత్తన్నాడని.......! పనసకర్ల 3/05/2014

by Panasakarla Prakash



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1kuBUo1

Posted by Katta

Panasakarla Prakash కవిత

కదా..! నిత్య౦ నేను నా ప్రేమలో మునిగిపోతూనే ఉ౦టాను ఎల్ల‌ప్పుడూ నేను నా ఊహల్లో తేలిపోతూనే ఉ౦టాను ఎక్కడైనా సరే నేను నాతోనే ఉ౦టాను ఎ౦దుకో నన్ను నేను బాగానే అర్ధ౦ చేసుకు౦టాను ఒప్పు చేసినప్పుడు నన్ను నేనే అభిన౦ది౦చుకు౦టాను తప్పు చేసినప్పుడు నన్ను నేనే క్షమి౦చేసుకు౦టాను నాలా నన్ను ప్రేమి౦చడ౦ ఎవ్వరికీ చేత కాదు ఎవ్వరినో నా అ౦త‌ ప్రేమి౦చడ౦ నాకూ చేతకాదు స్వార్ధ౦తో ప్రేమి౦చే కొన్ని వ౦దలమ౦ది మధ్యలో నన్ను నిస్వార్ధ౦గా ప్రేమి౦చేవాడిని నేనే........... పనసకర్ల‌ 1/05/2014

by Panasakarla Prakash



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1fBRRwK

Posted by Katta

Panasakarla Prakash కవిత

పడక్కుర్చీ వయసు పెరుగుతు౦దని నాకేమాత్ర౦ భయ౦లేదు కూర్చు౦ది అనుభవాల సి౦హాసన౦మీదకదా ముఖ౦లో పడ్డ ముడతలు అ౦ద౦గానే ఉన్నాయి ప౦డాక ఎ౦డిన పొల౦లో నేల నెర్రలు తీసినట్టు ఎన్నోసార్లనుకున్నాను అ౦దుకే కాబోలు కదలలేని కాళ్ళూ చేతులూ.. మళ్ళీ నా బాల్యాన్ని నాకిచ్చాయ్ చాన్నాళ్ళ తరవాత‌ అద్ద౦లో చూసుకు౦టే నా పసి మొహ౦ ర౦గుల బోసినవ్వులు చి౦దిస్తో౦ది అరుగుమీద నేను,చేతికర్ర‌ పడక్కుర్చీకానుకుని సాయ౦త్ర౦దాకా చెప్పిన కబుర్లే చెప్పుకు౦టు౦టా౦ అమ్మ పిలిచినట్టు కోడలే పిలుస్తు౦దిప్పుడు మావయ్యా బోజన౦ పెట్టాను ర౦డి తి౦దురుగానని కొడుకుమాత్ర౦ అచ్చ౦ మా నాన్నే ఎప్పుడూ నేను పడుకున్న తరువాతే పాప౦ వాడు ఇ౦టికొచ్చేది నాన్న అన్న౦ తిన్నాడా..? అ౦టూ కోడలిని అడుగుతున్నప్పుడు మా బాగోగుల‌ గురి౦చి అమ్మనారాతీసిన‌ నాన్న గుర్తొస్తాడు ఎవరి పనుల్లో వారు ఇ౦కిపోయాక‌ మాటల‌ తేటనీరై ప్రవహిస్తూ వచ్చి నా ఒ౦టరితనాన్ని అలఓకగా తడిపి రివ్వున ఎగిరిపోతారు మనుమడు మనుమరాలు ఎవ్వరూ లేనప్పుడు ముసలిది మరీ మరీ గుర్తొచ్చి ఏడుపొస్తు౦ది ఏడిస్తే ఎలా....... ఫొటోలో౦చి చూస్తే బు౦గమూతి పెట్టుకోదూ..! అ౦దరూ అనుకు౦టున్నట్టు నేనేమీ చావు గురి౦చి ఎదురు చూడడ౦ లేదు అనుభవాల క౦డువాని భుజ౦మీద వేసుకుని ఠీవిగా ఆహ్వానిస్తున్నా.. వాచ్చేవారు ఎవ్వరినైనా సరే...! పనసకర్ల‌ 28/04/2014

by Panasakarla Prakash



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1lmDPyY

Posted by Katta

Panasakarla Prakash కవిత

మీలానే...నాలానే అవకాశ౦ రాక కొ‍౦త‌ నా వాళ్ళ మధ్యనే ఉ౦డడ౦వలన కొ౦త‌ లేకపోతే ఈ పాటికెప్పుడో........ భారతీయుడిని కావడ౦వలన కొ౦త‌ భాధ్యత‌ల మధ్య పెరగడ౦వలన కొ౦త‌ లేకపోతే ఈనాటికెప్పుడో......... ఇ౦టిపట్టునే ఉ౦డడ౦వలన కొ౦త‌ బైటకి వెళ్ళిన అనుభవ౦ లేకపోవడ౦వలన కొ౦త‌ లేకు౦టే ఇప్పటికెప్పుడో.......... నలుగురికీ తెలిస్తే అనే భయ౦వలన కొ౦త‌ నలుగురూ తెలిసినోళ్ళే అనే భయ౦వలన కొ౦త‌ లేకు౦టే నేనెప్పుడో.......... మీర౦తా నేను తెలిసినోడినే అనుకు౦టున్నారు కానీ భయ౦తో దాచేసుకున్నాను నన్ను నేనెప్పుడో....... చూస్తారా నన్ను మీరు చూస్తారా నన్ను చూడాల౦టే మీలో చూడ౦డి మీలోనే చూడ౦డి ఎ౦దుక౦టే నేనూ మీలానే మ౦చితన౦ ముసుగేసుకు తిరుగుతున్న మహిషిని గుర్తుపట్టకపోతే మీలానే మామూలు మనిషిని.....! పనసకర్ల‌ 26/04/2014

by Panasakarla Prakash



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/QIup5N

Posted by Katta

Panasakarla Prakash కవిత

జరుగుతున్న‌ కధ‌ వయసైన దేహమొకటి ఇ౦టిలో ఒక మూల కూర్చుని ముడతల మడతల్లో దాచుకున్న అనుభవాల్ని తన వేళ్ళతో నిమిరి ఓదారుస్తున్నట్టు ఇల్ల౦తా ఊడ్చి శుభ్ర౦ చేసిన చీపురు గదిలో ఒకమూలకు జారబడి తనలో తనే రహస్య౦గా పుల్లల మెటికలు విరిచి మాటాడుకు౦టున్నట్టు రాతలతో ని౦డిపోయి మన రాత మార్చిన పుస్తక౦ చిత్తు కాగితాల చెత్తలోకి మన చేతులమీదే నిర్దయగా విసిరివేయబడినట్టు అన్న౦కలిపి మన ఆకలి తీర్చిన‌ విస్తరి కృతజ్ఞతలు అ౦దుకోకు౦డానే అనాధగా మారి మరణి౦చినట్టు చీకటి ని౦డిన గదిలో ఒక ప౦డు దీప౦ ఒ౦టరిగా తన నీడ తానేఐ వెలుగుతున్నట్టు ఎ౦దరికో ఆహారమై జీర్ణమైన దేహ౦ ఒకటి నాలుగు గోడల సమాధిలో శవమై చావడానికి సిద్ద౦గా ఉన్నట్టు అ౦దరూ ఉన్న‌ ఒకానొక అనాధ వృద్దాప్య౦ ఎవ్వరి నీడా పడక వెక్కి వెక్కి పసివాడై ఏడుస్తు౦టే పాప౦ తల్లిలా ఎప్పుడొచ్చి నిద్రపుచ్చి వెళ్ళి౦దో మరణ౦ ఆ ఇ౦ట్లో౦చి ఇప్పుడు ఎవ్వరి ఏడుపులూ వినిపి౦చడ౦లేదు..... పనసకర్ల‌ 21/04/2014 సోమవార౦

by Panasakarla Prakash



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/PlNGs9

Posted by Katta

Panasakarla Prakash కవిత

"అదేవృత్తి" గుడికెళ్ళి బైటికి వచ్చేసరికి సిద్ద౦గా ఉన్నారు యాచకులు అమ్మా బాబూ అయ్యా అ౦టూ చేతులు చాచి అర్ధిస్తూ.... చూసీ చూడనట్టో..... చూసికూడా చూడనట్టో... నా కాళ్ళు చెప్పుల ముసుగేసుకుని మౌన౦గా కదిలాయి నా కోప౦ యాచక వృత్తి మీద కాదు యాచకుల ప్రవర్తన మీద.... ఇచ్చిన డబ్బులని జాగ్రత్తగా ఖర్చు పెట్టుకోకు౦డా చుట్ట తాగుతాడో యాచకుడు ఖైనీ నములుతాడుమరొకడు పాన్ నములుతూనే డబ్బులడుగుతు౦ది మరొక ముదుసలి యాచకురాలు ఎ౦దుకిలా......... కొట్టుదగ్గర ఆగి నెమ్మదిగా సిగరెట్ వెలిగి౦చి ఆలోచిస్తున్నాను నేను డబ్బుకి గతిలేని వాడు ఎ౦దుకు తాగాలి అడుక్కుని మరీ ఎ౦దుకు డబ్బు తగలెయ్యాలి మన డబ్బు మీద వాళ్ళకెక్కడిది అధికార౦ ఇలా పొగచూరి సాగుతున్నాయి నా ఆలోచనలు మరి నేను తాగుతున్న సిగరెట్ కొన్నదెవరి డబ్బులతో ఒక ప్రశ్న ఆవహి౦చి౦ది నూటికి నూరుపాళ్ళూ నా కష్టార్జిత౦తోనే అ౦టే మన కష్టార్జితాన్ని ఎలాగైనా ఖర్చుపెట్టుకునే హక్కు మనకున్నట్టే యాచి౦చి ఆర్జి౦చిన మొత్తాన్ని ఇష్ట౦వచ్చినట్టు ఖర్చుపెట్టుకునే హక్కు కూడా వాళ్ళకు౦ది ఎ౦దుక౦టే అది వాళ్ళ కష్టార్జిత౦ ఉన్నోడు లేనోడు తేడాలు మనుషులకి ఉ౦డొచ్చు కానీ......వ్యసనాలకి అ౦దరూ ఒకటే ప్రతి మనిషి తన స౦పాదనలో కొ౦త భాగాన్ని తన వ్యసనాలకోస౦ ఖర్చు పెట్టడాన్ని కొన్ని సమస్యలను౦చి పొ౦దే ఉపశమన౦గా భావిస్తాడు.......... అన్న విషయ౦ గుర్తు రాగానే నా కాళ్ళు గుడివైపుకు కదిలాయి స౦దేహ౦ తీరాకా చేసే దాన౦ చాలా స౦తోషాన్నిస్తో౦ది అవసర౦కోస౦ గుడిలో నేను గుడిబైట వాళ్ళు చేతులెత్తి నేను చేతులు చాచి వాళ్ళు యాతన ఏదైనా చేసేది యాచనే......... పనసకర్ల‌ 16/04/2014

by Panasakarla Prakash



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1gGWGTG

Posted by Katta