పేజీలు

' నువ్వొక పచ్చని చెట్టయితే పిట్టలు వాటంతట అవే వచ్చి వాలేను'..!. ‎
సిరి వడ్డే లేబుల్‌తో ఉన్న పోస్ట్‌లను చూపుతోంది. అన్ని పోస్ట్‌లు చూపించు
సిరి వడ్డే లేబుల్‌తో ఉన్న పోస్ట్‌లను చూపుతోంది. అన్ని పోస్ట్‌లు చూపించు

22, జూన్ 2014, ఆదివారం

సిరి వడ్డే కవిత

ll చిట్టి గుండెకెన్ని తపనలో ll తరువులన్నీ ఋతువులను మరచి వసంతపు శ్రీమంతాలే జరుపుకోవాలని విరిబాలల బోసినవ్వులతో వడిని నింపుకోవాలని, మధుపాలను అదిలించైనా మధువుల కడవులను నింపుకోవాలని తేనెటీగల వాకిట తేనెల కళ్ళాపి జల్లి మురిసిపోవాలని, తీయందనాల అలలపై తేలిపోవాలని, పేద గరికల చెంత చేరి ఊసులెన్నో చెప్పుకోవాలని గడ్డిపూలతో జతకలిపి ఆడిపాడాలని అడవిపూల సోయాగాల గుట్టువిప్పాలని, పూలపుప్పొడులెన్నో దోసిలి పట్టి రాసులుగా పోయాలని రాలిపోయే పత్రాల జాలి కధలన్నీ కంటి ముత్యాలుగా వడిసి పట్టాలని, చిగురుల పురిటి కందులకు లాలపోయాలని, మిణుగురులనేరి గుట్టలుగా పోయాలని మెరిసే జాబిలమ్మతో పోటీకి పెట్టాలని వెన్నెలరేడుతో వీధి దీపమెట్టాలని మెరుపులమ్మ తళుకులన్నీ మెలిపెట్టి హరివింటి పొదరింటికి కాపలా కంచెగా కట్టాలని , వెన్నెల కన్నెతో కలిసి నర్తించాలని శారద యామినిలో పులకించాలని పున్నమి నదిలో విహరించాలని శరత్చంద్రికల తోరణాలెన్నో కట్టాలని, మాపులపై దోబూచులాడే చిరుగాలుల సంగీతాలతో జతకలిపి పాడాలని కాకమ్మ గూటిలో ఊయలలూగే కూనలమ్మ తొలిపలుకులతో బాణీలే కట్టాలని , పడుచు గువ్వల కువకువల రాగాలెన్నో చైత్ర వేదికపై శృతి చేయాలని కలహంసల వయారి పాద సవ్వడులన్నీ "సిరి" మువ్వలకే రవళులుగా శృతి చేయాలని, పూల నెత్తావుల అత్తరులన్నీ పన్నీటి కల్లాపిగా చల్లేయాలని మకరంధపు అలలపై తేలిపోయే గడుచు తుమ్మెదల సోగకన్నుల చిత్తరువులెన్నో చిత్రంగా మలచాలని, మేఘమాలికనే కాటుక రేఖగా దిద్దుకోవాలని బాలభానునే కస్తూరిగా అద్డుకోవాలని సంజకెంజాయిలనే లత్తుకగా పాదాలకు పూయాలని వెన్నెలమామతో గారాలరాగాలెన్నో పాడుకోవాలని.....@సిరి ll సిరి వడ్డే ll 22-06-2014

by సిరి వడ్డే



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1lghBPW

Posted by Katta

2, జూన్ 2014, సోమవారం

సిరి వడ్డే కవిత

ll మా పల్లె లోగిళ్ళు ll తొలిపొద్దు పొడుపులోని బాలభానుని అరుణ కిరణాల అలికిడితో హొయలొలుకుతూ కరిగిపోయే తెలి మంచుపరదాల మాటున మా పల్లె అందాలు తెలతెలవారే వేకువలో గాలిపాడే సంగతులకు పులకరించే తరువులు చిగురుటాకులపై అలవోకగా జారిపోతూ మంచుముత్యాల సోయగాలతో మెరిసిపోయే పత్రాలు సుప్రభాతవేదికపై కువకువల మేల్కొలుపులు ముసిముసి నగవులనే విరులుగా అలంకరించుకునే సుమలతల పరిమళాలు పులకింతల గమకాలతో విచ్చుకుంటూ ముద్దు పూబాలలు పచ్చదనాల పానుపుపై ముత్యాల కూర్పులతో మురిసిపోతూ గరికపూల సోయగాలు స్వాతిచినుకుల చిరుజల్లులను హత్తుకుంటూ ధరణి మురిపాలు తూరుపుకనుమలనుండి తొంగిచూస్తూ దినకరుని దోబూచులు మంగళవచనాలతో శుభాలు పలుకుతూ గణగణ స్వరాలతో మ్రోగే కోవెలగంటలు మెళ్ళో గంటల రవళులతో పరుగులుతీసే బసవయ్యలు తెల్లారకముందే తట్టిలేపుతూ మా పల్లె తల్లి ఆత్మీయతలు అభిమానం, అనురాగం చిగురిస్తూ చిరునవ్వుల హేమంతాలు బంగారు పంటలతో తులతూగే హృదయాలు నిండైన హేమంతాలు మా పల్లెలోని ప్రతి ఇల్లు నిత్య వసంతాలు వచ్చీ పోయే అతిధులే మా పల్లెకు కదిలే ఆనందాలు ఝుమ్మంటూ యెదను మీటుతూ అల్లరి భ్రమరాలు కొలను నిండుగా పొంగి పూస్తూ చెంగలువ కుసుమాలు నీటి ముత్యాలతో సయ్యాటలాడుతూ తామరాకుల పరవశాలు చూరులవెంట జారిపోతూ వడివడిగా సాగిపోయే వాననీటి వయారాలు వానజాన కురులజాలువారే చినుకు ధారలను వడిసిపడుతూ మా ఇంటి మండువాలోగిళ్ళు తుళ్ళుతూ ముంగిట రంగవల్లులకు హరివింటి వర్ణాలను అద్దే మా పల్లె పడతులు ఆడుతూ పడుతూ వరి మడులను నాటుతూ మా పల్లె పాడే జానపదాలు ఆదమరచి నాగలి దున్నే రైతన్నలు, అలుపెరుగక చెమటోడ్చే కూలన్నలు పాడిపశువుల గుమ్మపాలు పంచుతూ గోపన్నలు మా పల్లె పడుచులాడే చింతపిక్కలు, సీతాదేవి వామనకుంటలు పచ్చని తోరణాలతో మా పల్లె పలికే మమతల స్వాగతాలు పసుపుగడపల శోభలతో మా పల్లె సీమలు పలికే ఆహ్వానాలు దేశ సౌభాగ్యానికే పట్టుగొమ్మలు పసిపాపల మారాలు, పల్లె తల్లుల అనునయాలు అంబరాన్ని అంటే పండుగల సంబరాలతో ఏకమయ్యే మా పల్లె మనసులు హైలెస్సా అంటూనే అలల పై సాగిపోతూ మా జాలరుల నావలు నవ వధువులను మెట్టినింటికి సాగనంపుతూ కనుమరుగైపోయే గూడుపడవల జాడలు తీయని జలాలతో ఊరి ఉరికి పొంగి పోయే బావి గట్టులు గ్రీష్మ తాపాన్ని చల్లబరుస్తూ ముంజెలు, కొబ్బరి బొండాలు అదృశ్య మైపోతూ మల్లె లాంటి స్వచ్చమైన పల్లెటూరి మమతలు కధలుగానే మిగిలిపోయే మా ఊరి ఏరువాకలు జ్ఞాపకాలై తడుముతూ గ్రామదేవతల జాతరలు నవసమాజానికి కనుమరుగై పోతూ పల్లెల సోయగాలు చరిత్రలోనైనా పాఠాలుగా మిగిలిపోయేనా పల్లెటూరి అందాలు? వీడిపోని బంధాలుగా మిగిలేనా మా పల్లెవాసుల మమతల కోవెలలు? ll సిరి వడ్డే ll 02-06-2014 ll

by సిరి వడ్డే



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/RYDMOw

Posted by Katta

1, మే 2014, గురువారం

సిరి వడ్డే కవిత

ll నా లచ్చి జాడ...మీరైనా సెప్పరూ ? ll సుక్కవై నను సేరావు సప్పున నా మనసే దోసావు ఏడని ఎతకనే లచ్చీ ఇన్నిఏల సుక్కల్లో నిను ఎన్నెలై అగుపించి దోబూసులాడకే జాబిలివై మురిపించి మబ్బుల సాటున దాగకే సిరుగాలై నను తాకావు సెలయేరై సేదతీర్సావు ఏ మంచు దిబ్బలనడగను ఆ సల్లదనం ఏదని ? "కొమ్మ" వై నను ఊహల ఊయలలే ఊపావు ముద్దు గుమ్మవై అందాల ఇందులే సేసావు ఏ కొమ్మన వాలి మురిపిత్తున్నావో కోయిల పాటలతో జతకలిపి పూలగంధమై పరిమలించావు ఏ పూదోట దాగినావో మాటల మదువులతో మామను మురిపించి మాయసేసి నను నీనీడగా దాసేసావు నను ఇడిసి పోనని బాసలే సేసి ఏడ దాగున్నావో ఆదమరసి ఏటిగట్టుకు సానమాడ బోతినంటివే పిత్తపరిగలు బేరమాడి తెత్తనంటివే ఏటిలోని సేప పిల్లనడిగా కొలనులోని కలువబామనడిగా గూటిలోని గువ్వపిల్లనారా తీసినా నిండు సందురున్ని సైతం నిలదీసినా జాజి మల్లెలన్ని అలిగిపోయే మాలల్లలేదేమని పొదరిల్లు బోసిపోయే దీపమెట్టలేదని పోయ్యిలోన పిల్లికూన ముడుసుకున్నదే కాలమేమో పగపట్టి కదలకున్నదే సెలఏరులన్నీ నీ నవ్వుల గలగలనే తలపిత్తన్నాయే కూనలమ్మలన్ని నీ పలుకుల తేనియలనే ఊరిత్తన్నాయే పూవులన్నీ నీ మనస్సులోని మమతలతో మురిపిత్తన్నాయే పైరు గాలి నీ యెదసొదలనే ఇనిపిత్తన్నాయే గువ్వలనడిగితే గుసగుస లాడుకుంటున్నాయే మల్లెలనడిగితే మత్తుగా సొమ్మసిల్లిపోతున్నాయే కొండలనడిగితే కరగనైనా కరగవే కోనలమ్మలైనా బదులీయకున్నవే నిను ఇడిసి నేనుండలేనే ఏడేడు జన్మల తోడై నాతో నడిసి రావే మావ మదిలో కొలువుండి పోవే మావ కంటి ముత్యమై గుండెలో దాగుండిపోవే ll సిరి వడ్డే ll 01-05-2014

by సిరి వడ్డే



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1fvfuY1

Posted by Katta

14, ఏప్రిల్ 2014, సోమవారం

సిరి వడ్డే కవిత

ll ఎందుకో నీకింత నిర్దయ ll కాలానికైనా ఉంటుందేమో కాస్తంత దయ నిన్ను మాత్రం వెన్నంటే ఉంటుంది నిర్దయ వలచి వచ్చానని చులకన నీకు వెలివేస్తున్నావని వేదన నాకు ప్రేమిస్తూ నేను... ద్వేషిస్తూ నీవు విసిరేస్తూ నీవు ... విలపిస్తూ నేను అందరాని చందమామవే నీవని తెలిసినా నిన్నే ప్రేమించడం మానలేకున్నా విసిగి వేసారిన క్షణాన శిలగానే మిగిలిపోతున్నా అనుక్షణం నీకై తపించిన కాలమంతా అవమానాల ముళ్ళ బాటలనే పరిచావు కాలకూట విషాన్నే చిందించావు హృదయాన్ని చిధ్రం చేస్తూనే ఉన్నావు మనోవనంలో చివురించిన ఊహలన్నీ వాడి రాలిపోతున్నాయి పసిమొగ్గలుగానే నేలవరుగుతున్నాయి నిరాశల కొమ్మలుగా కన్నీటి ముత్యాలు విసుగు చెంది జారిపోతున్నాయి కనుల కొలనునుండి మనోసాగరంలోనికి ఎదలోని తేనెవాగులన్నీ తరలిపోతున్నాయి ఉప్పునీటి అలలు తాకని మరో ఆనంద సాగరానికి పెదవిదాటని పలుకులన్నీ పరుగులు తీస్తున్నాయి మది దాచిన మౌనాల గుప్పిట గుట్టు నీకు విప్పి చెప్పాలని గుండె చప్పుళ్ళలో దాచిన క్షణాలన్నీ నీ ప్రేమ వాకిట తెరవాలని తరలిపోయే ఋతువులన్నీ ఆశల విత్తులనే నాటి పోతున్నాయి సాగిపోతూ ఏరులన్నీ ఊరడిస్తున్నాయి నిరాశల కొమ్మన ఊగుతూ ఆశల పత్రాలెన్నో ఊరటనిస్తున్నాయి మారే నా కలల ఋతువులన్నిటా వసంత శోభలనే నింపుతావని నీ నిరీక్షణలోనే యుగాలుగా నిరీక్షిస్తున్నా . ... ll సిరి వడ్డే ll 13-04-2014

by సిరి వడ్డే



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1kPA3Aw

Posted by Katta

22, మార్చి 2014, శనివారం

సిరి వడ్డే కవిత

ll యాడుంటివి మామా ll యాడనుంటువి మామా ? కోడికూయక మునుపే సంతకని పోతివే? సద్దికూడును మరిసి, ఏకువెంటే తరలిపోతివే? గొడ్డును తెచ్చి కాడికి కడతనంటివే? కొత్త రైక తెత్తనంటివే ముత్తెమంత ముక్కెర ముద్దంటివే మువ్వల గజ్జలతో మురిపిత్తనంటివే మువ్వన్నెలకోక నీకంటివే సిలిపిగా ఈలలేసి గోలసేసే గాలిసుడిగాడు మరుల పూలగందమేసి పోయే వనరేడు సినుకులతో సిటికలేసే వానదేముడు కనుగీటి సైగసేసె కోరమీసాల సక్కనోడు తుంటరి మల్లెలు వలపు అత్తరులేసి పోయే గండుతుమ్మెదలు గుంపుగా సేరి గుసగుసలు రేపే కొంటె కందిరీగ బుగ్గ గిల్లిపోయే మొగలిపొదమాటున నాగులలసి సొమ్మసిల్లిపోయే యెరుకతొచ్చి ఏమో సెప్పిపోయే సిలక జోసెమంతా..ఇప్పిపోయే పావురాయి పిట్ట పిలుపు ఇనకపోయే కాకమ్మయినా కబురు తేకపోయే ఆసలన్నీ సిసిరాలై రాలిపోయే ఊసులన్నీ వసంతాలనే నింపిపోయే ఊహలన్నీ సెరత్తులై సిగురులేసే బాసలన్నీ గీస్మతాపాలై గుబులురేపే యెన్నెలమ్మొచ్చి ఎలుగు కల్లాపి సల్లిపోయే తారలమ్మలొచ్చి సుక్కలనే దిద్దిపోయే మెరుపులమ్మ మేనాదిగి ముగ్గులల్లిపోయే ఏడురంగుల దీపమొచ్చి రంగులద్ది పోయే మినుగురుల దీపమెట్టి ఎతుకుతున్నా సాగిపోయే ఏరులనే ఆరాలడుగుతున్నా జింకపిల్ల యెంటపడి మతిసెడి పరుగులెడుతున్నా ఒడ్దు సేరే పతి నావ నడుగుతున్నా గోదూలి ఏలైపోయే లేగదూడలన్నీ ఇంటికి సేరిపోయే గువ్వలన్నీ గూడుసేరే వాడంత కునుకుతీసే సిరుగాలి సంగీతాలతో జోలలు పాడే తమలపాకు సేతులేమో కమిలిపోయే పూల పుప్పొడి పారానులేమో రాలిపోయే సిలకసుట్ట ఇసిగి ఎలిసి పోయే దూపమలిగి దూరతీరం సేరి పోయే మబ్బుసాటున సెందరయ్య తొంగిసూసి ఇసిగిపోయే జాబిలమ్మ యెన్నెల దీపమెట్టి అలిగిపోయే ముసురుపట్టి కనులేమో ఏరులాయే మాపుటేలకైనా మరలిరాకపోయే మురిపాల మిరియాల జున్ను సేసుంచినా మినప సున్నుతో ఉట్టినంత నింపి పెట్టినా దిబ్బరొట్టి పానకాలే దాసి పెట్టినా కొర్రమేను పులుసు కమ్మగా వండి పెట్టినా నాటుకోడి కూర గాటుగా వండినా సిల్లుగారెలేసి అదిమి పెట్టినా తెల్లనైన వరిబువ్వ వార్చిపెట్టినా ఇప్పపూల సార సేకరించి తెచ్చినా పొన్నపూల పానుపేసి ఉంచినా నాగమల్లి పూల పక్క పరిసినా జాజిపూల దండ కొప్పులో తురిమినా మొగలిపూల అత్తరులే సల్లినా యెన్నెల్లో తానమాడి పొదరింట ఎదురుసూత్తున్నా యెన్నెల దొరవై వత్తవని, యెన్నెల సరసమే తెత్తవని వలపు ఇత్తరి పరసి ఉంచా... మరుల మడి తడిపి ఉంచా మగసిరితో వత్తవని సొగసరి సొగసును దోసుకుంటావని మల్లి మనసు సిన్నబోయే కనులు కడవలాయే జామురాతిరంతా జాగరనాయే రేయేమో తరగదాయే, కాలమేమో కదలదాయే నువ్వేడనున్నా ఏగిరమే గూటికి సేరుకో మామా ! నీ మల్లి గుండె గదిలో దాగుండిపో మామా ! ll సిరి వడ్డే ll 22-03-2014

by సిరి వడ్డే



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1jlJWAA

Posted by Katta

20, మార్చి 2014, గురువారం

సిరి వడ్డే కవిత

ll ఎంత స్వచ్చమైనదంటే నీమనసు ll పచ్చకోక చుట్టుకున్న మా కోనసీమ పరువమంత తెల్లవారే తొలిసంధ్యలోన తుళ్ళిపడే పల్లెపడుచు ప్రాయమంత మమతలు అల్లుకున్న పల్లెసీమ మనసులంత ప్రతి లోగిలిలో దిద్దుకున్న రంగవల్లుల సోయగమంత అమ్మవడిలో కొసరి కొసరి తిన్న పాలబువ్వంత చదువులమ్మ బడిలో పట్టి పట్టి విద్యను నేర్పిన గురువులంత పెదవులపై పదిలమై నిలిచిన ఆత్మీయపు చిరునవ్వంత మదిలో నింపుకున్న నిండైన నీ ప్రేమంత మాపంట చేలపైన వీచే పైరగాలంత ఏటి అలలపై ఊయలూగే తెరచాప నావ అంత సెలఏటిపై తేలియాడే తరగల పాల నురుగులంత ఇసుకతిన్నెలతో కట్టుకున్న గుజ్జనగూళ్ళంత మా పల్లె పరవశించి పాడుకునే జానపదమంత చిగురుటాకుపై జారిపడే మంచుబిందువంత నాన్న ప్రేమలోని బాధ్యతంత అమ్మ మనస్సులోని స్వచ్చతంత అన్నదమ్ముల అనురాగమంత అక్కచెల్లెళ్ళ అభిమానమంత పాపికొండల మాటున తొంగి చూసే జాబిలంత అంబరాన వెలిగే తారా దీపమంత హరివిల్లులోని వర్ణమంత హంసల్లలే తేలియాడే తెలిమబ్బులంత. గుమ్మపాలు తాగి గెంతులేచే లేగదూడలంత గున్నమావి కొమ్మపైన గూడులల్లిన బుల్లిగువ్వలంత మధువులకై వేటాడే తుమ్మెదల మురిపమంత రెమ్మన ఊయలలూగే కమ్మని పాటల కోయిలమ్మలంత మా పెరటిలోన ముద్దు పూబాలలంత మా ఇంటి గడప తోరణమంత మా ఇంట పెరిగే బుజ్జి కూనలంత మా ఊరి కోవెల గంటల సవ్వడంత గోధూళివేళ సింధూర వర్ణమంత ఆమనిలో పూవని అందమంత తొలకరి పరిమళమంత మలయమారుతాల చల్లని స్పర్శంత ధరణిని చీల్చుకువచ్చే చిట్టి అంకురమంత వెన్నెల్లో గోదారి అందమంత కొనేట విరిసిన కలువభామ సౌందర్యమంత "సిరి"మల్లెలోని తెల్లదనమంత గరికపూలతో చెలిమి చేసే చిన్ని క్షీరదమంత అలుపెరుగక గూడునల్లే సాలీడు నేర్పంత వయారంగా అల్లుకుపోయే కుసుమలతలంత పిల్లగాలితో ఊసులాడే వరికంకులంత నీ నవ్వులకు దొర్లే ముత్యమంత నీ కన్నుల మెరిసే నీలమంత నీ చెక్కిలిపై జారిపడే కెంపులంత నీ పదాలకు మురిసే పగడమంత మచ్చలేని జాబిలంత వెచ్చగ తాకే తొలి కిరణమంత పసిపాపల బోసినవ్వులంత వసివాడని పూవులంత. ll సిరి వడ్డే ll 20-03-2014

by సిరి వడ్డే



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1qYxbkR

Posted by Katta

12, ఫిబ్రవరి 2014, బుధవారం

సిరి వడ్డే కవిత

ll అందుకే .....ఈ మనసంటే ll ఎన్నో అనుబంధాలతో పరిచయాలు చేజారిపోతూ కొన్ని ఆత్మీయ హృదయాలు జ్ఞాపకాలనే జ్ఞాపికలుగా మిగిల్చే వేదనానిలయాలు పరిచయిస్తూనే ఉంటాయి కన్నీటి సంద్రాలు. ఏమి నేరం చేసాయనో బాధనంతా దత్తతనిస్తూ నయనాలకు వేదనల ఉప్పెనలే హృదయాలకు కష్టాలు తనకైతే కళ్ళకెందుకో ఈ చమరింతలు హృదయానికీ తప్పవు విషాదాల చెలమలు ఎవరినెపుడు దగ్గరకు చేర్చుకుంటుందో ఎందులకు విసిగి వేసారిపోతుందో అవమానాలంటూ ఆక్రోశిస్తుందో ఆశయాలకు సైతం హద్దులను చెరిపేస్తుందో ఏ ఆప్యాయతలను ముడివేసుకుంటుందో ఏ అనురాగాలను పెనవేసుకుంటుందో ఏ అవమానాలకు విలపిస్తుందో ఆశయాల సాధనకై పరుగులు తీస్తుందో అందరూ తనవారేనంటూ తనుమాత్రం ఏకాకినంటూ నిలకడే లేదంటూ హద్దుల గిరి గీసుకుంటూ ఆశ పడుతూనే ఉంటుంది అత్యాశలకు లోనౌతూఉంటుంది ఆనందాల పల్లకీలో ఊరేగుతూనే ఉంటుంది నచ్చిన వారి ఛాయే తానౌతుంది కలనైనా మైత్రి విడవనంటుంది ద్వేషంగానైనా ప్రేమిస్తుంది చిరు చింతలకే కన్నీటి ప్రళయమౌతుంది విధి రాతకందని వింతపాటలేవో పాడుతూనే ఉంటుంది మరి రాలేనంటూ మొరాయించే బాల్యానికై ఎదురుతెన్నులే కాస్తుంది జీవనయానంలో చిరు మజిలీయని తెలిసీ యవ్వనంలో మిడిసిపడుతుంది బాధ్యతల సుడిగుండాల కౌమార్యమంటేనే మండి పడుతుంది పసిప్రాయాన్ని తలపించే వృద్దాప్యమంటేనే అదిరిపడుతుంది అర్ధం కాని గ్రందమే తానంటుంది ఏ లిపికందని బాషై కూర్చుంది గమ్యమెరుగని పయనమే తానంటుంది తీరం చేరని కెరటమై ఎగసి పడుతుంది మనసున కెన్నో స్వప్నాలంటూ మౌనమే తన భాషంటూ ఊగిసలాడుతూనే ఉంటుంది ఊహల ఊయలలే ఊగుతుంటుంది ఉబలాటాలేవో పడుతుంటుంది కలతల సరోవరాన జలకమే ఆడుతుంది. అందుకే .....ఈ మనసంటే కొంత ఇష్టం - కొంత కష్టం కొంత ప్రేమ - కొంత ద్వేషం కొంత ఆవేశం - కొంత పరవశం కొంత అనురాగం - కొంత నైరాశ్యం కొంత ప్రణయం - కొంత ప్రళయం కొంత ఆనందం - కొంత విషాదం కొంత వైరాగ్యం - కొంత సౌరభం కొంత ఓదార్పు - కొంత నిట్టూర్పు కొంత లాలన - కొంత వేదన ఆశల నిలయం ఊసుల ప్రళయం ఊహల వలయం ఆనందాలే అతిశయం అందాలే వీవనం మారుతూనే అనుక్షణం సాగిపోయే జీవన వేదం ll సిరి వడ్డే ll 12-02-2014

by సిరి వడ్డే



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1bLnHzJ

Posted by Katta

8, ఫిబ్రవరి 2014, శనివారం

సిరి వడ్డే కవిత

ll అపురూపమే ll మెరిసే గాజుల గల గలలతో చిరు చేపల నయనాలతో సిరి మువ్వల సవ్వడితో బుడి బుడి నడకలు... అపురూపమే కోకిలమ్మల స్వరానుకరణలతో తుమ్మెదల వెంట పరుగులతో బుజ్జాయిల సయ్యాటలతో యెదలో నిదురిస్తున్న జ్ఞాపకాలన్నీ.... అపురూపమే పంట కాలువల్లో చేపపిల్లల ఈదులాటలు లేత రెక్కలను విరుచుకుంటున్నగువ్వపిల్లల ముద్దు మోములు కోడిపిల్లల మధ్య కీచులాటలు లేగదూడల గెంతులాటలు ..అపురూపమే తెల్లారకముందే వినవచ్చే హరిదాసుల పాటలు రంగవల్లుల మధ్యన గొబ్బెమ్మల ముచ్చట్లు ఇంటింటా బసవన్నలు చేసే సందళ్ళు గాదెలు నిండిన కొత్త పంటలు ..అపురూపమే తోబుట్టువుల పండుగలు పరిమళించే మమతల కోవెలలు పసుపుకుంకుమల దీవెనలు ప్రేమతో పొంగే అన్నదమ్ముల హృదయాలు ..అపురూపమే చెమ్మ చెక్కా చేరడేసి మొగ్గా అందాల అక్కా చక్కని చుక్కా పొగడపూలదండలెన్నో నీకై తెచ్చానంటూ చెల్లి మోమున విరిసిన అభిమానపు కుసుమాలు ....అపురూపమే అమ్మ చీరను చుట్టి తడబడిన అడుగులన్నీ తూలిపడిన వేళలన్నీ అన్న నవ్వుల్లో జాలువారిన ముత్యాలన్నీ నాన్న ప్రేమలోని మురిపాలన్నీ ..అపురూపమే మందారాలే అరచేత గోరింటలై పూస్తే సింధూరాలే పారాణిలై పండితే మొగలిరేకులే పూలజడలై పరిమళిస్తే అమ్మ కంట వెలిగిన కోటి దివ్వెల కాంతుల మెరుపులన్నీ ..అపురూపమే గవ్వల పోగేతకై వెదికిన తీరాలు నెమలి పింఛమంటే(కన్నులు)మోజులు బళ్ళో చదువులంటే బేజారులు ఈత పళ్ళకై రువ్విన రాళ్ళు ..అపురూపమే నవవధువుల నోములంటూ కాలువలో కరిగే పసుపు గౌరమ్మలంటూ గోమాతలకు కుంకుమ పూజలంటూ అట్ల తద్దె ఊయలలంటూ..మురిసిన రోజులన్నీ ..అపురూపమే వాననీటి తడిని విదిలించుకునే పక్షి పిల్లలు జల్లుల భారంతో తలవాల్చిన పూబాలలు చూరులవెంట దారలుగా జారే వాన బిందువులు అమ్మ స్పర్శలో వెచ్చగా వదిగిన ముద్దు కూనలు..అపురూపమే జెండా వందనాలంటే తెలియని రోజులు మిఠాయిలకై వేచిన గడియలు జైహింద్ లకై ఎదురుచూపులు బడిగంటలు కొట్టక ముందే ఇంటికి పరుగులు ..అపురూపమే వేసవి సెలవుల్లో పల్లెలకు పయనం ఏటివడ్డుకు చేరిన పరుగుల ప్రస్తానం చెరువుగట్ల చుట్టూ ప్రదక్షిణం పిల్లగాలులతో ఆడిన వైనం ..అపురూపమే సెలవంటూ ..మరి రానంటూ సాగిపోయిన బాల్యం పసితనపు జ్ఞాపకాలనే దాచుకున్న స్మృతిపధం తుళ్ళి తుళ్ళి పడి జారిపోయిన చిరుప్రాయం పదిలమై నిలిచే ప్రతి క్షణం ..అపురూపమే బాల్యంలోనే ఆగిపోవాలంటూ అన్ని గడియలు పసి(డి)తనమే కావాలని నూరేళ్ళు ముక్కోటిదేవతలకు ఎన్నెన్నో మ్రొక్కులు జన్మంతా పసిప్రాయానికై ఎదురుచూపులు మరుజన్మకైనా తీరేనా నా ఆశలు ... ll సిరి వడ్డే ll 06/02/2014

by సిరి వడ్డే



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1c6FIZb

Posted by Katta

4, ఫిబ్రవరి 2014, మంగళవారం

సిరి వడ్డే కవిత

ll నా వల్లకాదంటూ ll అంబరం నీలాన్ని వలదంటే హరివిల్లు వర్ణాలను వద్దంటే తారలు ప్రకాశాన్ని వదిలేస్తే జాబిలమ్మకు చల్లదనమే పడదంటే కూనలమ్మ స్వరాలనే వినిపించనంటే చిలుకమ్మ పలుకులను విడనాడితే మయూరం నర్తనాలను మరిచానంటే కలహంస నడకలలో వయ్యారం వద్దంటే "సిరి"మువ్వ రవళించలేనంటే మురళి ..వేణుగానమే నిలిపేస్తే వీణియకు నాదమే పడదంటే మృదంగం మౌనాలనే ఆశ్రయిస్తే రవి ప్రకాశమే నిలిపేస్తే శశి వెలుగుల జిలుగులనే వదిలేస్తే మబ్బులు జల్లులనే ఆపేస్తే పవనుడు వాయు దిగ్భంధనమే కావిస్తే కుసుమాలు వికాసమే తమ వల్ల కాదంటే విత్తుకు మొలకంటేనే విసుగంటే వృక్షం ఎదగడమే దండగనుకుంటే వసంతమే పూలపరిమళాన్ని నిరాదరిస్తే లతలకు అల్లికలే అలుపు తెప్పిస్తే వాగులు ప్రయాణమే ఆపేస్తామంటే పసి గువ్వల రెక్కలే అలిగితే ధరణి విరామమే కోరుకుంటే సాలీడు అల్లికల నేర్పునొదిలేస్తే గోమాత క్షీరధారలనే నిలిపేస్తే హృదయ స్పందనలు విరామమే కోరుకుంటే అమ్మ శ్రమకు, సహనానికి రాజీనామా చేసేస్తే..... మానవ జాతికి మనుగడే లేదుగా ? జీవనానికి ప్రమాణమే జారిపోదా ? జీవితానికి ప్రయాణమే ఆగిపోదా ? మనిషి జన్మకు అర్ధమే మారిపోదా ? అందుకే .... ఉత్సాహంగా బ్రతుకునే సాగనివ్వు , సంతోషాల వడిలో వాలనివ్వు , తొలకరి జల్లై దిగి రానివ్వు , వాగుల నేస్తమై నను పయనించనివ్వు .. నా ఉనికినే నువ్వు మరిస్తే, నే శ్వాసనే విడుస్తా .. నా ఊహలకే నీవు ప్రాణం పోస్తే , అనుక్షణం నీ ఛాయనై నడుస్తా ... ll సిరి వడ్డే ll 03/02/2014

by సిరి వడ్డే



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1bTXgro

Posted by Katta

3, ఫిబ్రవరి 2014, సోమవారం

సిరి వడ్డే కవిత

ll నా వల్లకాదంటూ ll అంబరం నీలాన్ని వలదంటే హరివిల్లు వర్ణాలను వద్దంటే తారలు ప్రకాశాన్ని వదిలేస్తే జాబిలమ్మకు చల్లదనమే పడదంటే కూనలమ్మ స్వరాలనే వినిపించనంటే చిలుకమ్మ పలుకులను విడనాడితే మయూరం నర్తనాలను మరిచానంటే కలహంస నడకలలో వయ్యారం వద్దంటే "సిరి"మువ్వ రవళించలేనంటే మురళి ..వేణుగానమే నిలిపేస్తే వీణియకు నాదమే పడదంటే మృదంగం మౌనాలనే ఆశ్రయిస్తే రవి ప్రకాశమే నిలిపేస్తే శశి వెలుగుల జిలుగులనే వదిలేస్తే మబ్బులు జల్లులనే ఆపేస్తే పవనుడు వాయు దిగ్భంధనమే కావిస్తే కుసుమాలు వికాసమే తమ వల్ల కాదంటే విత్తుకు మొలకంటేనే విసుగంటే వృక్షం ఎదగడమే దండగనుకుంటే వసంతమే పూలపరిమళాన్ని నిరాదరిస్తే లతలకు అల్లికలే అలుపు తెప్పిస్తే వాగులు ప్రయాణమే ఆపేస్తామంటే పసి గువ్వల రెక్కలే అలిగితే ధరణి విరామమే కోరుకుంటే సాలీడు అల్లికల నేర్పునొదిలేస్తే గోమాత క్షీరధారలనే నిలిపేస్తే హృదయ స్పందనలు విరామమే కోరుకుంటే అమ్మ శ్రమకు, సహనానికి రాజీనామా చేసేస్తే..... మానవ జాతికి మనుగడే లేదుగా ? జీవనానికి ప్రమాణమే జారిపోదా ? జీవితానికి ప్రయాణమే ఆగిపోదా ? మనిషి జన్మకు అర్ధమే మారిపోదా ? అందుకే .... ఉత్సాహంగా బ్రతుకునే సాగనివ్వు , సంతోషాల వడిలో వాలనివ్వు , తొలకరి జల్లై దిగి రానివ్వు , వాగుల నేస్తమై నను పయనించనివ్వు .. నా ఉనికినే నువ్వు మరిస్తే, నే శ్వాసనే విడుస్తా .. నా ఊహలకే నీవు ప్రాణం పోస్తే , అనుక్షణం నీ ఛాయనై నడుస్తా ... ll సిరి వడ్డే ll 03/02/2014

by సిరి వడ్డే



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1bTXgro

Posted by Katta