kavi sangamam

27, సెప్టెంబర్ 2012, గురువారం

పీచు శ్రీనివాస్ రెడ్డి || ఉచిత దొంగలు

లెక్కలింకా తేలడం లేదు

ఉన్నవి ఊడేవెన్నో

కొత్తవి వచ్చేవెన్నో

ఎవడి లెక్కలు వాడివే

ఎవడి గోల వాడిదే

ఉచితానుచితాలెంచక

ఉచితాల పేరు చెప్పి

ఎన్ని కూతలు కూసారో

ఎన్ని కోతలు కోసారో

అప్పటి ఓట్ల మరకలు

ఇంకా చెరిగిపోనేలేదు

భయంకరంగా దాడి చేస్తున్నాయి

బ్రతుకు మీద

భవిష్యత్తు మీద

ఓట్లు తెచ్చు కోవాలన్నా

కోట్లు దండుకోవాలన్నా

ఇప్పుడు " ఉచితం " ఒక ఎజెండా

అటువైపుకు వెళ్ళామా ఖర్సైపోతాం

వాళ్ళు ఖరీదైన కూలీలు

వాళ్ళు ఖరీదైన బిచ్చగాళ్ళు

ఐదేళ్ళు పనుండదు

చేతివాటం తప్పితే

వీధులన్నీ తిరుగుతూ

ముఖం నిండా చిరు నవ్వు వొలకబోస్తూ

మళ్ళీ కూలీకి వస్తారు

చేతులు జోడించి బిచ్చానికి వస్తారు

మనం మహారాజులమే

వాడు మనముందు

చేతులు జోడించిన మూడు క్షణాలవరకు

ఆపై బ్రతుకంతా బానిసలమే

దొంగలు రాబోతున్నారు జాగ్రత్త !

24-09-2012

యల్లాప్రగడ రాజా రవి శ్రీనివాస్ || ఎక్సెంట్రిక్ ఫెలో

ఇతడు ఖచ్చితంగా..మూర్ఖుడో..పిచ్చివాడో
ఏదేమైతేనేం తప్పనిసరిగా
మట్టుబెట్టి సమాధి చెయ్యాల్సినోడు

లేకుంటే..
దేవుడికి ప్రతిరూపం మనిషంటాడు
దేవుడొక్కడేననీ..ఎక్కడోలేడనీ
సరిగ్గా వెతికితే నువ్వే దేవుడంటాడు
హుండీల ఆదాయం కొల్లగొట్ట చూస్తున్నాడు

ప్రతి బంధం వెనుక స్వార్థమే ఉందనీ
ప్రేమిస్తే అది మటూమాయమంటాడు
ఇచ్చిపుచ్చుకోవడాలొద్దంటాడు
ప్రేమ పేరిట వ్యాపారాలన్నీ మూతబడ చూస్తున్నాడు

పగ ప్రతీకార జ్వాలల్ని
క్షమా వర్షంతో ఆర్పొచ్చంటాడు
కోట్ల విలువైన ఆయుధ సంపత్తికి చెదపట్టించేట్టున్నాడు
మానవులంతా ఒకటయ్యే విపత్తు తెచ్చిపెట్టేట్టున్నాడు

ప్రపంచం అంతా వెతికితే లోనే ఉందంటాడు
విద్యకు మూలం స్వీయశోధనంటాడు
కళాశాల వ్యాపారాల్లో పెట్టుబడులన్నీ
మునిగిపో చూస్తున్నాడు

ఙ్ఞానమైనా సత్యమైనా
నీలోనే కనుక్కునే ప్రయత్నం చెయ్యమంటాడు
గురువైనా స్వామైనా నువ్వేనంటాడు
భక్తజనకోటి ఆదర్శాలను కాలరాయ చూస్తున్నాడు

ఏమాత్రం మన్నించాల్సినోడు కాడు
ప్రపంచం చివరివరకూ తరిమి తరిమి కొట్టాల్సినోడు!!

24SEP12

25, సెప్టెంబర్ 2012, మంగళవారం

రేణుక అయోల || మాటలు గుమ్మంలో విరగ బూస్తాయి

మీకు తెలుసా కొందరి మాటలు
మంచు కత్తులు
చల్లటి నీటి చుక్కలు గుండె మీద రాలుతున్నా

పదునులేని కత్తి

దిగబడుతుంది బలవంతంగా.

అవాల్లా జారుతున్న మాటలు పాదం మోపలేని నిస్సహాయత
అవి రెక్కలు కట్టుకుని దీపంపురుగుల్లా విసిగిస్తాయి
జీవితాన్ని క్షాణాల్లో చిందర వందర చేసీ మాటలు లోపలలికి వెళ్లిపోతాయి
తుఫాను వెళ్లిన చిత్తడి నేల అవేశాలు అక్రోశాలు ఏడారి ముళ్ళమోక్కలు చేతులు నలుముకుంటూ
మనవేపు చూస్తూంటాయి ఒక దాని ఒకటి పొంతన వుండదు,వాళ్ళ ముఖాలే పదే పదే మనవంక చూస్తుంటాయి

అప్పటిదాక ఆల్లుకుపోయినవి రేపటిని రంగులకలయికలో ముంచెత్తినవి పరాయిగా బొత్తిగా పరిచయం లేని ముఖంలా
గుంపులోకి వెళ్లిపోతాయి మన గురించే కొత్తగా మాటలు మోదలు పెడతాయి‘ అవే మన వాకిటిలో వద్దనా రంగు రంగుల పూలై మన చేట్లనిండా విరగబూస్తాయి.

http://www.facebook.com/groups/kavisangamam/447438925308865/

24, సెప్టెంబర్ 2012, సోమవారం

కట్టా శ్రీనివాస్ || మరో మెట్టు

ఎదిగిన మనసుల అనుభవాల
అక్షరాలనుండీ ఇవ్వటంలోని
ఆనందాన్ని మదిలో ఇంకించుకున్న
వెలుతురు దారిలో నడిచే ప్రయత్నం చేస్తునపుడు.

అదే మీటతో మరో దీసం మిణుకుమంది.
అదే తాళం చెవితో మరో కవాటం విప్పారింది.
దొరికిన దానికల్లా దేబిరించే మడుగుపైన
పుచ్చుకోవటంలో ఆనందపు పెట్టుబడి కనిపించింది.
నిరంతర నడకలో అది పైమెట్టే అనిపించింది.

కుచేలుడి అటుకులకు కొంచెం
స్నేహపు అనురాగాన్ని అద్దుకుని అందుకుంటే
శబరి ఎంగిలి పళ్ళకు
పిసరంత ప్రేమను జోడించి ఆరగిస్తే
తీసుకోవటంలోని సంతోషమేమిటో తెలిసొస్తుంది.

రెండు చివర్లను మెరిపించే వెలుతురు
రెండు హ్రుదయాలను మురిపించే గురుతులు.
దాగివున్న నిజంలా బయటపడతాయి.

గుడిసెలోని గుడ్డిదీపం వెలుగులో
పల్లెతల్లి ప్రేమను వడ్డించేటప్పుడు
పేదరికం వసారాలో స్నేహపు సమయం
తాంబూలమై పండుతున్నపుడు
మనసుతో అందుకునే అద్రుష్టం వుండాలి.
పైచేతి దర్పాన్ని వదలగల నిబ్బరం వుండాలి.

శుబ్రమైన దానితో తుడిస్తేనే అద్దానికి మరకంటదు.
మనసెరిగిన తనంతో చరిస్తేనే ప్రేమకు ధనమెక్కదు.

తైలమందక దీపం కొడిగట్టటం లేదు.
వత్తిని పిండి పైకెక్కించే దిక్కులేకే రెపరెప లాడుతోంది.

*23-09-2012
http://antharlochana.blogspot.in/2012/09/blog-post_23.html

http://www.facebook.com/groups/kavisangamam/permalink/448495281869896

నరేష్ కుమార్ || కొన్ని ప్రయోగాలు

మెదడుకి
కొన్ని ఆలోచనలను
తినిపిస్తూ....
కూర్చున్నా
ఒక సాయంత్రం
నన్ను నువ్వు గా
మార్చుకునే
ఒక ప్రయోగ శాలగా
నేను మారిపోయి
నిన్ను నాలోకి
బొట్టు బొట్టుగా వొంపేసుకుంటూ
క్షణాలని
పరీక్ష నాళిక లో
పోసెసి
వర్తమానం నుండి
గతం గా
మార్చే ఈqఏషన్లని
మొహం పై
రాసుకుంటూ....
నాలోని
ఒక్కొక్క జీవ కణానికీ
నీ రంగు.,రుచీ.,వాసనలద్దుతున్నా
* * * * * * * * * ** * * * *

2) మనకళ్ళు
కలుసుకున్నప్పుడు జరిగిన
జీవరసాయన
చర్యతో
చర్మాల రాపిడివరకూ
అన్నిట్నీ
H2SO4 లో
ముంచి
శుద్ది చేయాలిప్పుడు
* * * * * * * * * ** * * * *

3)రెండు
తోలుముక్కల
సంగర్షణలో వెలువడ్డ
అధరగరళం
నా ప్రాణాన్ని కొరికేస్తోంది
* * * * * * * * * ** * * * *
4) అబ్బా...!
ఈ కంపేంటి....!?
ఒహ్...!
నాగుండె
కాలిపోతోంది
నీనవ్వుల ఆసిడ్ని
అంతగా కుమ్మరించెసావెం...
* * * * * * * * * ** * * * *
5) కామాగ్నిలో ప్రేమని ఆహుతిచెసేసాంకద
మరి...! మరి....!
ఇప్పుడెల
ముక్యమైన
మూలకం లేకుండా
నేను.... నువ్వెలా
ఔతాను....? 23/09/12

కాసుల లింగారెడ్డి || నేను- నా తోట - ఒక కోయిల

ఒంటరితనం
సర్రున దూరి
మెదడు సందుల్లోంచి బుసకోడ్తది

ఒక తోడులేని తనాన్ని ఈడుస్తున్నప్పుడు
ఒక జామ కొమ్మ
వంగి భుజాన్ని తడుతది
రాత్రి ఒడిసిపట్టుకున్న మంచు ముత్యాల్ని
తలంబ్రాలు పోస్తది

నిండుగా పూసిన
పెరుతేలవని పువ్వొకటి
తనను తకమని
యవ్వన మాకుటాల్ని చాస్తది

జీవన ప్రభాత వాకిట
రూపు దిద్దుకున్న పిండే
వయ్యర్నగా ఊగుతూ
ఆహ్వానం పలుకుతది
పంకిలమంతిన్న
పంకజమన్న, పరిజతమన్న
పరవశ్వమే

నిద్ర గన్నేరు
అనేక
నిదుర రాని రాత్రుల్ని
బహూకరిస్తది

కాగితపు పువ్వు
చేసిన తప్పులకు
చేతులు జోడిస్తది

ఆకాశానికి
నిచ్చేనలేస్తున్న కొబ్బరి చెట్టు
వంగి
పాదాలు ముద్ధాడుతది

కాలం పొడుగూతా కలగన్న
బొడ్డుమల్లె
ఒడిల వెన్నెల పూలు పరిచి
పిలుస్తది
నా రక్తం కళ్ళజూసిన
ముళ్ళమీద అలిగి
ఎర్రగులాబి
అంతర్ధ్హానమైతది

నీరెత్తినట్టు వుందని నిమ్మ
కాయల చప్పట్లతో
ఉచ్చాహ పరుస్తది

నారింజ
పండ్లు
ఇకిలించి
నవ్వించ చూస్తది

తీగ మల్లె,జాజి మల్లె
బంతి,చామంతి
జీవితానికి వసంలద్దుతవి

అన్నిటినీ మించి
అప్పుడప్పుడు
హఠాత్తుగా
ఒక కోయిల ప్రత్యక్షమైతది
పలుకుల ప్రావహంలో నను ముంచుతది
నాకు ఒంటేరితనంలాగే
తనకు రంగు మీద బెంగ
నేను అంతః సౌఅన్దేర్యాన్ని మించి నది లేదంటాను
తను నేనున్నానంటూ చేతులు కలుపుతుంది

బుసకొట్టి బుసకొట్టి
అలిసిన ఒంటరితనం
ఊపిరాడక తోక ముడుస్తది

౨౨-౯-౧౨

భమిడిపాటి || నీ కలాన్నై పుడితే

మరు జన్మంటూ వుంటే
నీ కలాన్నై పుడతాను ,కవితగా జీవిస్తాను

నీ మనసులో భావాన్ని
లోకం చూడక ముందు

ప్రతి పదంలో అందాన్ని
నేనై లిఖిస్తుంటే మురిసిపోతూ

పదాలు చిక్కక పెదాల్ని కసిరి
మునుపంటితో నన్ను చేసే గాయానికి నొచ్చుకుంటూ

రూపం దాల్చిన నీ కవిత
లోకం చూస్తూ వుంటే ఆ పొగడ్తల సగపాలు నాకని మైమరచిపోతూ

ఇట్లు
ఈ జన్మలో నీ అభిమాని
మరుజన్మలో కవితై వచ్చే కలాన్ని ...09/22/12

భవాని ఫణి || ఎదగనిదెవరు??

అందరిలాగా ఉండను నేను
కానీ అందరూ కావాలనుకుంటాను

నేను కనిపించగానే
తదేకంగా చూస్తారు అందరూ
ఎంతో సంబరపడి పోతాను

కానీ వాళ్ళు నన్ను
సాటి మనిషిగా చూడటం లేదని
నా మస్తిష్కపు అరల్లోంచి వచ్చే సంకేతాలని
నేనసలు పట్టించుకోను

నన్ను చూసి కొందరు నవ్వుతారు కూడా
వాళ్ళ స్పందనకి నేను పులకించి పోతాను
ఆనందంతో ఉబ్బి తబ్బిబ్బై పోతాను

కానీ వారి నవ్వు స్నేహపూర్వక మైనది కాదని
నా మెదడులోని
కొన్ని మెతక మేధో కణాలు మొత్తుకుంటున్నా
నేను కొంచమైనా కలవరపడను

ఈ అద్భుతమైన లోకంలో
నాలాగే సృష్టింపబడిన
ఈ మనుషుల్ని చూసి
నాలోని ప్రేమతంత్రులు ప్రేరేపింపబడి
వారి చెంతకి చేరాలనుకుంటాను
అనురాగం పెల్లుబికి
వారిని స్పృశించాలనుకుంటాను

కొందరు వెంటనే దూరంగా జరిగిపోతారు
సభ్యత ముసుగు తొలగించలేని
కొందరి శరీరాల ఉలికిపాటుని
నాలోని సునిశితమైన పరిశోధక నాడులు
పసికట్టి నాకు చేరవేస్తాయి
నేను లక్ష్యపెట్టను

ప్రతి ప్రాణి లోను నిండిఉన్న
జీవశక్తి ని గుర్తించలేని
వారి అజ్ఞానాన్ని చూసి,
పరిగెత్తలేక పడిపోయే పసిపాపని చూసి
ముచ్చట పడే తల్లిలా నవ్వుకుంటాను

ఎప్పుడో అమ్మ కడుపులో ఉన్నప్పుడు
ప్రాణవాయువు అందక
నా మెదడులోని కొన్ని కణాలు
నిర్జీవమైపోయి ఉండవచ్చు

కానీ అన్నీ సవ్యంగా అమరి
సజీవంగా ఎదిగినా,
ప్రేమమయమైన జీవితాన్ని
అనుభవించలేని వారి ఆశక్తతకి జాలిపడతాను

వారిలా మది పొరల్లోంచి
పదాల ఇటుకలు తెచ్చి
నేను మాటల కోటలు
కట్టలేకపోవచ్చు

కానీ జాలి, దయ,ప్రేమ,కరుణ నిండిఉన్న
నా హృదయాన్ని చూసి సంతృప్తమవుతాను

నా మనసు వృక్షాన్ని
వాళ్ళు రాళ్ళతో కొట్టినా
తియ్యని స్నేహ ఫలాల్నే అందిస్తాను

నా ఆత్మీయపు కొమ్మల్ని
వాళ్ళు నిర్దాక్షిణ్యంగా విరిచేసినా
ప్రేమ పుష్పాలనే పంచుతాను

నన్ను అందరిలాగా పుట్టించనందుకు,
అమానుషత్వానికి బదులు
అమాయకత్వాన్ని నాలో నింపినందుకు,
ఆ భగవంతుడికి జీవితమంతా రుణపడి ఉంటాను

వచ్చే జన్మలో ఏమో .. ఏ మేధావిగానో పుట్టి,
ఎంత అనాగరికమైన జీవితాన్ని గడపాలోనన్న
దిగులు మాత్రం వదలదు నన్ను !!!
23.09.2012

బంగారు రామాచారి || ఎదను కోస్తున్న మంచుకత్తి జ్ఞాపకం

సుగుణవతి మైత్రి అనుమతిలేని వూహలు
రెక్కలను పట్టుగా కట్టుకుని ఎగురుతున్న
సాహితి వినీలనవభావనాకాశంలో వాలితే
సొగసుల హరివిల్లుగా విరుస్తుందన్న నాకవిత

హంస సారాంశం బాగుంది, భావకవి నన్నావు,
నేను లేమినున్నా మన చెలిమి మాత్రం
ఉన్నత శిఖర గంధ పరిమళభరిత ప్రేమని
సుమ భాసిత భావిజీవితం నాదేనన్నావు.

వెల్లువెత్తిన వరద గోదావరి వంపుసొంపులతో
వయ్యారి వరూధినిలా నిలువెల్లా వూరించావు .
మధువురుచి తగలని ఆమడ దూరంలోనున్నాను.

కోమలిచెలిగా నీవు చెంతనున్న తరుణప్రాయంలో
కుమారునిగా నన్ను కన్నవారికలలు జాలువారగా
నీచిలిపి కళ్ళు సిగ్గుతో వొలకబోసిన మధువులతో
మునిగితేలిన నాబంగారుకలలకవితను, భవితను
కలువలకుజతకట్టి వలపుబందీగా వేసాయి సంకెళ్ళు.

కోరనిదే వరాలిచ్చిన కొండంత తేనెమనసు నీదని
కోవెలలో నీపేరిట అర్చనలు చేయించి తరించాను.
నా ఉన్నతి కోరిన నీవు ఉన్నతహృదయ విద్యకై
పరదేశమేగి మనసును పరుసవేదిగా మార్చావు
నెచ్చెలి నీపలుకే బంగారమని పాడుకున్నా గానీ
నీతలపోతలతోనే నెమ్మదించని నామదికేది మందు.
తోడిచూపుల గాయాలకు కార(ణం)ఈవర్తమానం.

చీకటికళ్ళ నాగుండెకు ఎరతోవేసిన గాలం కనికట్టుకు
గతించినతొలివలపు ప్రేమ జ్ఞాపకంతో కళ్ళువర్షిస్తున్నాయి
ప్రతికూలభావనల వందనంలోను ఉదజనిగా నీవున్నా
మనసు గడియారంలో విభజన క్రమాన్నిజాలిమాలిన
నిముషాల ముల్లు గునపంతో గుచ్చుతునే ఉన్నావు
మరుపున్నవారి మది తీరానికి తూఫాను రాదు కదా,?

పనిగట్టుకుని మర్చిపోవాలనుకోవడమే అసలు భాధ
నీవు నన్ను పిచ్చివాడన్నా
నిజంగా నాకు భాధలేదు
నాకు నిజంగా పిచ్చిగానీ మనస్సుకు నిజం తెలియదా?

అర్ధంకాని ఎదేమో పదేపదే నిను కల(త)గా పలవరిస్తాది.
దారితప్పిన వృతాంతమంతా తనతోవలోనే విరుస్తుందనే
కోయిలగాతరలిపోయిన వసంతమేనీవని వెతుకుతుంది.

వృత్త పరిధి దాటిన నీవు తన ప్రాంతంలోనే ఉన్నావన్న
భ్రమతో చేరువకాని సూర్యునికోసం చలన భూమి(క)గా
మారి చక్రభ్రమణమనే గోడుతో గిరికీలు కొడుతుందీ.
జ్ఞాపకమొప్పుడు
సుగుణాల విస్తారభాండాగారమే కానీ
కలసిరాని కాలంలో మాత్రమది కోస్తున్న మంచుకత్తే?.

( నిర్వాహక సోదరుని కోదండం చేత హితంపొందినదై పరిశుద్దపరచబడినది.)

ప్రసాద్ తుమ్మా || శాసనం

ఏ లంచ్ అవర్లోనో
చెట్టుకింద పుట్టిన దేవుడు
కాలంతో పాటు తానూ మారుతూ
అవతారాలు మారుస్తూ తనూ మారుతూ
మనుషుల్లోని మానవతను చంపుతూ
మత ఘర్షణలకు సాక్షిగా
మౌనంగా
తరాల క్రిందటి తొలి నాగరికతకు
మనల్ని మారుస్తూ
ఇంతై అంతై వటుడంతై
మతరక్కసియై
నెత్తురు ఏరులై పారిస్తున్నాడు
తనను సృష్టించిన మనిషిని
తనే సృష్టి కర్తగా శాసిస్తున్నాడు
dt. 23-09-12

యల్లాప్రగడ రాజా రవి శ్రీనివాస్ || మతమా మార్గమా

వారెవ్వరూ లేరు
వారు వివరించిన ధర్మ మార్గాలు మిగిలున్నాయి
అదొక మార్గమేనని చెప్పిన వ్యాఖ్యలున్నాయి

అతడు లేడు
అతడు చెప్పిన ప్రేమ, పరిశుద్ధత దార్లున్నాయి
అవి దార్లేనని రాసుకున్న మాటలున్నాయి

అతడు లేడు
అతడు బోధించిన జ్ఞానం, బుద్ధం మిగిలున్నాయి
అవి కూడా అటే చేరుస్తాయని చెప్పిన మాటలున్నాయి

అతడు లేడు
అతడు నిరూపించిన కరుణ, శాంతి కూడా ఉన్నాయి
వాటితో నువ్వు చేరేదక్కడికేనని రాతలున్నాయి

అతడు లేడు
అతడు పాటించిన సత్యం, వైరాగ్యం త్రోవలున్నాయి
ఆ త్రోవల్లో నీ గమ్యం అదేనని బోధనలున్నాయి

మనిషి దేవుడి సృష్టి
మార్గాలు, త్రోవలు, దారులు వారి దృష్టి
మతం మాత్రం మన సృష్టి
మన మతమేదంటే మానవమతమని బల్లగుద్ది చెప్దాం
ప్రాంత దేశ పరిమితులు కూడా దాటి
ఏదైనా చేరేది ఒక్కటేనని నిరూపిద్దాం!

23 SEP 12

రాఖీ ||”ఒ’క’’వి’జ్ఞాన” సర్వస్వం

1.
కవిత్వం ఒక భావోద్వేగం..
కవిత్వం ఒక రాగ ప్రవాహం ..
కవిత్వం..ఒక అనుభవం..
కవిత్వం అనుభూతుల సమాహారం..
2.
ఒక భౌతిక సంయోగానికి...
ఒక రసాయనిక..చర్య జరిగి...
తగిన గణాంకాలన్నీ కుదిరి..

ఎలా ఒక జీవం రూపు దిద్దుకొంటుందో..
ఎలా ఒక కణం ప్రాణం పోసుకుంటుందో..

ఏ పరిధి వరకు..
ఏ అవధి వరకు..
ఏ సరిహద్దుకు...

అచరం..చరమౌతుందో..
మూలకం..స్వయం చలితమౌతుందో..
జడపదార్ధం ...చైతన్యవంత మౌతుందో...

ఎవరు చెప్పగలరు..?
ఎవరు సృష్టి గుట్టు విప్పగలరు..??
3.
దేహ మిథున మథనం లో ..జీవం ఆవిర్భవించినట్టు..
హృదయ మేధో మథనం లో ...కవనం ఆవిష్కృత మౌతుంది..

కన్ను తెరచిన నాటి నుండే...
తనను తాను నిర్మించుకొంటూ...
పాఠాలు..గుణపాఠాలు..నేర్చుకొంటూ..

ధర్మాన్ని ..అనుసరిస్తూ...
కర్తవ్యాన్ని..నిర్వర్తిస్తూ...
ప్రతిఫలాపేక్ష ఉపేక్షిస్తూ..
మానవుడు..మహనీయుడు..
4.
ప్రకృతి చక్కని గురువు..
పరిశీలిస్తే చెప్పలేనంత..చదువు..
పరిశోధిస్తే..అగాధ విజ్ఞాన సింధువు..
5.
ప్రతిఫలమేమి కోరుతుంది.. పూచిన గులాబి
బహుమతులేవి అడుగుతుంది ..పరిమళించిన సిరిమల్లి..
కానుకలేవి ఆశిస్తుంది...వెన్నెల విరజిమ్మే..జాబిల్లి..

నెమలి నాట్యం లో...ఎనలేని పరవశముంది
కోయిల గానంలో...కొలవలేని తన్మయముంది..

దూకే జలపాతంలో..తోక ముడవని తత్వముంది..
సాగే కొండవాగులో...వెనుదిరగని..ధైర్యముంది..
దాహం తీర్చే నదిలో..తొణకని..నిండు దనముంది..

విరిసిన ఇంద్ర ధనువులో...రంగులు చిమ్మిన ఆనందముంది..
పలు వర్ణాల సీతాకోక చిలుకలో..అందం చిందించే నైజముంది..
నీడ నిచ్చే చెట్టులో..ప్రాణ వాయువు అంది౦చే .దాతృత్వము౦ది..
పంట చేలలో..తమ ఉనికి కోల్పోయీ.. ఆకలి తీర్చే త్యాగ నిరతి ఉంది..

6.
ప్రకృతికి ఇవ్వడమే తప్ప..ధర కట్టడం తెలీదు..
మనిషి మినహా జీవులు-
అనుభూతి చెందడమే తప్ప ..అడగడం ఎరుగవు..
ప్రశంసలకు..పొంగవు...విమర్శలకు కృంగవు
సత్కారాలు ..సన్మానాలు..ఆశి౦చవు
బిరుదులూ...పతకాలు ..అర్థించవు
7.
గొర్లుకాసే పిల్లవాడి పిల్లనగ్రోవి పాటకు..కొట్టేదెవరు చప్పట్లు
దుక్కిదున్నేరైతు ఆశుకవితకు..కప్పేదెవరు దుప్పట్లు..
8.
ఒకటికి రెండింతలు..
గోరంతకు..కొండంతలు ..
ఆశిస్తూ అపేక్షిస్తూ..
వక్రమార్గాలన్వేషిస్తూ...
అక్రమ విజయాల..సాధిస్తూ..ఆస్వాదిస్తూ..
వందిమాగదులతో జేజే ధ్వానాలు....
భజంత్రీలతో...భుజం చరుపులూ...
9.
మది పెల్లుబిన భావాన్ని ..అక్షరీకరించడం..
పదాల నాదాన్ని పదుగురి ఎదుట నినదించడం..

ఇవ్వడం నీ సమస్య ..
గ్రహించడం ..ఆగ్రహించడం..సంగ్రహించడం...
అవతలి వారి సమస్య...

నిన్ను నువ్వు ..పరిష్కరించుకో...
నిన్ను నువ్వు సంస్కరించుకో..
నిన్ను నువ్వు సమర్పించుకో..

అంతా సవ్యమే
..అంతా..నవ్యమే
.అంతా..ఆమోద యోగ్యమే..

గిరి గీసుకొంటే..అది బంధనం..
కోర్కెతో రాస్తే..అది శృంఖలం..
మొక్కుబడిగా రాస్తే..అది వ్యాపారం..

స్వేచ్చా విహంగమే కవిత్వం...
స్వతంత్ర హృది జన్యమే...కవిత్వం ..
కవిత్వం చేత ,కవిత్వం కొరకు ,కవిత్వం..
కవి తత్వమే కవిత్వం..
కవిత్వం కావాలి కవిత్వం...!!!

23-09-2012

భాస్కర్ II గానమా స్వర్గమా

సప్త సముద్రాలన్నీ
ఏకమైనట్టు..
సహస్ర బాహువుల్లో
నగ్నంగా సంచారం చేసినట్టు
రంగులన్నీ హరివిల్లులై
వాలిపోయినట్టు ..
ప్రాణ ప్రదంగా ..గుండెల్లో భద్రంగా
దాచుకున్న ప్రియురాలు మోహమై
వెంటాడుతున్నట్టు
ఆ ఆనందకరమైన
మన్మోహన రాగం
వెంటాడుతోంది ..
రా రమ్మంటూ వేధిస్తోంది
దివి నుంచి భువికి
దిగివచ్చిన ..ఆ గాత్రం ..
రోజు రోజుకు కొంగొత్త రాగాలతో
పరుగులు తీస్తోంది
చప్పుడు చేయకుండా
హృదయంలో ఒదిగి పోతోంది
కోయిలలు ..కొమ్మలై
మనసు ముంగిట ..
ప్రేమతనపు సింధూరాన్నిఅద్దుతోంది
వసంత రుతువును ఆవిష్కరిస్తోంది
చిల్లు పడిన గుండెకు ..
అమృతపు గానంతో చికిత్స చేస్తోంది
(ఉస్తాద్ సుల్తాన్ ఖాన్ కోసం )

కొండారెడ్డి భాస్కర్ కవిత

అవినీతి వటవృక్షపు ఊడలు,
నరనరాల్లో చొచ్చుకుపోతూ,
ఆకాశంలా విస్తరిస్తున్నప్పుడు.....
అసత్యపు పలుకులు
ప్రియమైన సత్యాలై,
అనుక్షణం హృదయాన్ని,
అగ్నిలా లోభరుచుకుంటున్నప్పుడు......
ఎదుటివాడిని ద్వేషించడమే,
దేశభక్తిగా కీర్తించబడుతున్నప్పుడు...
ఎవరెవరి కారణాలకో,,
లక్ష్యమే తెలియని అమాయకులు బలవుతున్నప్పుడు...
దేశం ముసుగులో,
సమాధులు మాత్రమే
నిర్మించబడుతున్నప్పుడు.........
దేశాన్ని ప్రేమించడమంటే,
తోటి మనిషిని ప్రేమించడం అని తెలిసికూడా,
గుండెలోతుల్లో దాన్ని,
గుప్తనిధిలా దాచేస్తున్నప్పుడు......
ఎందుకని నేను దేశాన్ని ప్రేమించాలి ??
ఒకే ఒరలో వేల విరుద్ధతల ఖడ్గాలను,
ఇముడ్చుకున్న ఈ దేహం,
సాఫల్యతావైఫల్యాలను,
ఎలా విశ్లేషించగలదు, నా పిచ్చిగాని,.
దేశాన్ని ప్రేమించాలనే వుంది,
ఎందుకనే ప్రశ్న,తొలుస్తూనే వుంది.
సంఘర్షణల్లో పడి కొట్టుకుంటున్నందుకో,
సంఘర్షణే లేక బతుకుతున్నందుకో.....
అయినా, ఇదంతా నాకెందుకు...
దేశమనే సంకుచితత్వం,
మెదడుని ఉన్మాదంతో ఊపనంతవరకు,
నా దేశాన్ని ప్రేమిస్తూనేవుంటాను, నేను......

http://www.facebook.com/groups/kavisangamam/permalink/448475385205219/

ఆర్.దమయంతి ॥ స్పర్శించనీ...

యెద లయలో కదలిక
ఎవరిదో ఆ గీతిక.
మనసు అరలో దాచిన
మొగలి రేకు జ్ఞాపిక..
గుమ్మెత్తించే గుభాళింపుల వీచిక.

***

రెండు తీరాల మధ్య
నది పెదవి విప్పని దుఖం - ఒక ప్రవాహం!
రెండు హృదయాల కలి, వీడిన
మది సంద్రం - ఒక విషాదం

***
మనం
ఎప్పటికీ, ఒకరికొకరం
అర్థం కానివారం.
మనమిద్దరం ఒకటే అనుకుని, రెండుగా చీలిన తీరాలం.
కానీ, నిన్నూ నన్నూ తాకుతూ
వలపు నది ప్రవహిస్తునే వుంది.
ఒంటరి ఒడ్డుని స్పృ సి స్తూ..
కంటి రేవుల్ని దాటిపోతూ..అప్పుడప్పుడు..
గుండె తడుస్తూనే వుంది.

**
ప్రేమంటే-
ఓ నవ యవ్వని.
దానికి ఆకర్షణ ఎక్కువ.
హత్తుకునే గుణమూ ఎక్కువే.
ఐతే, శరీరాన్ని కాదు.
ఆత్మని.

***

గుండె ఫిడేల్ మీద లయ వాయిద్యం
ఏలమంటోంది విషాద సామ్రాజ్యం
ఆహా! బరువుగా వీస్తూ గాలి.
తేలికవుతూ నేనిక జాలీజాలీ

***
Date: 23.09.2012.

***

http://www.facebook.com/groups/kavisangamam/permalink/448488158537275/

వంశీ || ఇన్సోమ్నియా

నడిఝాము దాటిన చీకటిని
నిశ్శబ్దం విరహించే ప్రతిరాత్రి
నిద్రించాయనుకున్న కలలు మేలుకుని
సమస్తాన్ని అచేతనం చేసే
అద్భుతాన్ని అక్షరీకరించాలని గింజుకునే
ప్రయత్నం ఆపుతూ, దూరంగా
కపాలమోక్షానికి ఉలిక్కిపడ్డ పాపాలభైరవుడి
భూపాలపు మేలుకొలుపు..

గాలివాటుకు ఫెటీల్మని శబ్దించి
సర్దుకుంటున్న కిటికీ విన్యాసానికి వెన్ను
ప్రచోదించిన భయమూ బిడియమూ కాని
ఒక ఆనందావస్థపు మహామౌనంముందు మోకరిల్లి
అస్పష్టంగా అల్లుకుపోతున్న ఆలోచనల్ని
తర్జుమా చేయలేని ఓటమిని అంగీకరిస్తూ..

గతమెపుడో పలుమార్లు పరిచయించిందనిపించే
ఈ అనుభవాల లోతుల్లో ప్రాయోపవేశించి
ఊపిరాడని చెమ్మల తడిని
ప్రత్యూషపు తొలి తెలికిరణపు ఎండపొడ
సడిచేయక తుడిపేస్తున్నట్టనిపించే
పొడుగైన రాత్రిని, పడదోసి పడకేసిన ఊహలు
మంచమ్మీద నాతోపాటుగా,

సుషుప్తిని మింగిన నీ గదిలో నేను,
నిజాయితీగా నిశీధిన కరగలేని అశక్తతకు
నీ ఓదార్పునడిగి ఓ దారి వెతుక్కోవడానికి,

మరో ప్రవాసపు ప్రదోషపు పునాదులో
సుదూరపు అసహజ గవాక్షాలో
ఉదయించకముందే
నాలోనూ నిదురించు..

23.9.12

http://www.facebook.com/groups/kavisangamam/permalink/448477435205014/

కిరణ్ గాలి || రాసుకో సాంబా (1)

1. ఓటమి అంటే
గెలవలేక పోవటం కాదు
ఇక గెలవలేను అనుకోవడం

2. ఓటమి మెట్లు ఎక్కకుండా
గెలుపు శిఖరాన్ని చేరలేము

3. కాలం పురుడు పోస్తె
ఓటమి తల్లి ఓర్పుతో కన్న బిడ్డే గెలుపు

4. గెలుపు చెట్టు, ఓటమి విత్తనం

5. గెలుపు పల్లకి మొయ్యడానికి
నలుగురూ వస్తారు
ఓటమి పాడె ఎక్కినప్పుడు
ఒక్కడూ తోడు నడవడు

6. ప్రతి గొప్ప గెలుపు వెనుక,
ఒక మర్చిపోలేని ఓటమి వుంటుంది

7. వెలుగులో గమ్యాన్ని మాత్రమే చూడగలము
దాన్ని చేరుకునే దారి చీకటిలోనే కనిపిస్తుంది

8. గమ్యాన్ని చేరాలంటే
వేగం, దారి, సత్తువ కన్నా ముఖ్యమైనది
అలిసినా ఆగకుండా అడుగులెయ్యగలగడం
కోరిక బలమైనదైతే అది కొండనైన పిండిచెయ్యగలదు

9. గురి తప్పడం తప్పు కాదు
గురే లేకుంటే ఎప్పటీకి గెలవలేము

10. పగటి కలలు కనడం తప్పు కాదు
ముఖ్యంగా వాటి కోసం
అహొరాత్రులు నిద్ర లేకుండా కష్టపడితే

11. ఈ రోజుల్లో చెడ్డవాళ్ళే గెలుస్తారు
మంచి వాళ్ళు ఓడిపోతారు ... అనేది అపోహ
ఏ కాలంలో నైన బద్దకస్తుడు గెలవలేడు
పని చేయడం వ్యసనమైన వాడు ఓడిపోడు

12. గెలిచే వాడికి ఓడిపొయెవాడికి తేడా...

సామర్ధ్యంలో లేదు సాధనలో వుంది
తెలివిలో లేదు తెగువలో వుంది
అలొచనలొ లేదు అచరణలో వుంది
లక్ష్యంలొ లేదు గురిలో వుంది

Date: 22.09.2012

http://www.facebook.com/groups/kavisangamam/permalink/447949481924476/

ప్రసాద్ తుమ్మా || తెలంగాణ

భగ భగ మండుతున్న
నిప్పు కణాలు
ఓయు విద్యార్ధులు

**

రాజకీయ లాబ్ లో రిసేర్చులు
ఫలితం తెలంగాణా

**

గుండె వింత శబ్దాలు
స్టేత్ లేకుండానే
తెలంగాణా..తెలంగాణా...

**

ఫుకిశియా అనువిస్పోటానం కాదది
ఓయు ఆర్ట్స్ కళాశాల విస్పోటనం

**

ఇజాలు కాదు, నైజాలు కాదు
నిజాలు కావాలి
తెలంగాణ రావాలి

**

జీవితం కాలంతో పోటీ పడ్తుంది
మరణం త్యాగాలతో తిరుగుతుంది

**

చంద్రుడు భూమికి దగ్గరయ్యాడు
తేరిపార చూస్తే
శ్రీకాంత్ రూపం
dt,23-09-12