రేణుక అయోల॥హరిత శ్వాస॥

చిన్నవిత్తనం తెల్లమబ్బులా తేలుతూ

అలవోకగా వనంలోకి వచ్చి పడింది

మట్టితడిలో ఊపిరిపీల్చుకుంది

భూమిని ముద్దాడిన గింజ
ఫలాన్ని ప్రసాదించింది
మనిషిని అక్కున చేర్చుకునే చెట్టుకోసం
సర్వం సిద్ధం చేసుకుంది

చెట్టు తన ఊపిరితో
మనిషికి ప్రతిక్షణమూ ఆలంబన అవుతోంది
అడుగులు తడబడిన మనిషి
వృక్షం నీడలో సేదతీరితే
తన ప్రతిబింబాన్ని తానే చూసుకున్నట్లు
తృప్తిపడుతుంది చెట్టు!

***

సమూహంతో సాగిపోతున్నమనిషి
అనేక సందర్భాల సమాహారం.

ప్రతి సందర్బానికి కదలిపోవడం
కదలి కదలి కన్నీరై ప్రవహించడం
కలతల్ని కావేషాలని మోస్తూ
పెనుగులాటలే ఊపిరులై ద్వేషాలతో రగిలే మనిషికి

నీడల చల్లదనంలోంచి
పక్షి గానాల మాధుర్యంలోంచి
ఫలాల తీపిదనంలోంచి
సందేశమేదో అందిస్తూనే ఉంటుంది చెట్టు!

తల్లిఒడి వెచ్చదనపు జ్ఞాపకం లాంటి చెట్టు
కరిగిపోతున్నజీవితానికి రాలుతున్న ఆకుల్ని
ప్రతీకలుగా చూపుతుంది.

ప్రతి పోలికలోను మనిషి ,చెట్టును పోలుతాడు

ప్రాణవంతమైన హరిత శ్వాసతో
ఇక మనిషి చెట్టులా మారడం కోసమే
ఇన్ని రుతువులూ ఎదురు చూస్తూనే ఉన్నాయి.

*7.7.2012

జయశ్రీ నాయుడు॥కాలం ఎటుపోతుందో తెలియదు॥

అలజడికి నేను కొత్త కాదు..
తడబాటుకు పెదవీ దూరం కాదు
ముచ్చట్లలో మెరుపు తీగల్లే
కాలం ఎటుపోతుందో తెలీదు

పేజీలు తిరగేసి
పదాలు అలుకుతూ
ఆనందపు చుక్కలు
ఆలోచనల ముగ్గుల్లో కలుపుతున్నా

నీదవని ఉదయం లేదు
ముచ్చట పడుతూ
సవరించుకునే అంచల్లే...
హృదయం లో నీతోనే ఉదయం మరి..

ప్రతి పోగులోనూ
దాగిన స్వప్నాలు
మెరుస్తూ మురుస్తూ..
అద్దకంలా అద్దంలా
అందంలా..

 *7-07-2012

శ్రీనివాస్ వాసుదేవ్॥ఏ వాక్యమూ మరణించదు॥

నువ్వు మౌనివో, యోగివో
నీ చుట్టూ నిశ్శబ్ద సమాధి కట్టుకుంటావు
మరణానికెలాగూ భాషలేదు, ఇక జీవితమా
కొన్ని గుర్తులసమ్మేళనమే అని చెప్తూనె ఉంటావు....నిశ్శబ్దంగా!

తెల్లవాడివో, రంగద్దుకున్న అతివాదివో
నువ్వంటించిన ఆ కూ క్లక్స్ క్లాన్ శిలువ
మండుతూనె ఉంది, తెల్లగా! ఏంచెప్పలేక సతమతమవుతూ!

మనిషివో, మరమనిషిలా తయారయ్యావో
కణాన్నీ, క్షణాన్నీ విస్ఫోటిస్తే
వచ్చేది మన మనిషే, జీవం తాడు పేనుకుంటూ......
జెన్‌‌లు, సూఫీలందరూ చెప్పివెళ్ళిపోయారు

ఏ యూదుడవో, యోధుడవో
మనసుల్నీ, మతాల్నీ విడదియ్యలేక ఓడిపోతుంటావు
నీకు తెలియందికాదులే మానవత్వం.....

ఇలియట్‌‌ లీజుకు తీసుకున్న ఓమ్ శాంతి ఓం అన్నా
రుడ్యార్డ్ కిప్లింగ్ కిమ్మన్నా,
ఆ భావమేమీ మరణించదు
ఆ వాక్యమేదీ మరణించదు........

రెండు నగ్నాక్షరాల మధ్య పోరాటంలో
ఓ కవిగద్ద తన్నుకుపోయే బాధలో
భావమేదీ మరణించదు....
అదెప్పుడూ జీవిస్తూనే ఉంటుంది
ఈ కవితల్లొ.....

మనిషిగానో, రోబోగానో
ఓ పర్గేషన్ కోసమే, ఓ భావశుధ్ధికోసమో
రాసే వాక్యమేదీ మరణించదు
అవును, ఇక్కడ వాక్యానికి మరణమే లేదు

*7.7.2012

కిరణ్ గాలి॥ట్రాఫిక్ జామ్॥

ఎనిమిది సీట్ల Innova లో ఎంజాయ్ చేస్తూ

 ఒక్కడే వెళ్తున్నాడు ఏక దంతం

క్రీస్తు పూర్వపు Lunaపై కుచేలురిగా
కుర్షీద్, అర్షద్, ఫర్హాజ్

స్కూటీ పై శీలా
స్కూటర్ పై బాలా
బైక్ పై లాలా
మారుతిలో ప్రమీలా
అందరిది ఒకటే గోల
గబా గబా గమ్యం చేరేదేలా?

ఎంత చూసినా సిగ్నల్ మారదు
ఎందుకనో మరి కాలం కదలదు

వడి వడిగా
హడావిడిగా వెళ్తున్నారందరు
ఆఫీసుకి, ఆసుపత్రికి
వ్యాపారానికి, వ్యాహ్యాలికి
గుడి, బడికి

వందలు వందలుగా
సందులు గొందులగ
పందుల మందలుగా

కళ్ళుండి చూడలేని
దృతరాష్త్రులు

కాళ్ళుండి నడవలేని
వికలాంగులు

చెవులుండి వినలేని
చవటలు

మయ సభే మహా నగరమంతా .....

నడి నెత్తిన వంతెనలు
కాళ్ళ కింద సొరంగాలు
అడుగడుగున అలవాటైన
గతుకులె కద అని ఆదమరిచవా
అంతు చూసె గుంతలు

జనాభా నియంత్రణ విభాగం
జమ ఖర్చులు ఇచ్చిందెమొ మరి
రొడ్డురవాణా సంస్థకి
రాకాసి బల్లుల్ళా
తిరుగుతున్నాయి బస్సులు
రక్తం రుచి చూసేందుకు

మునిసిపాలిటీ వాళ్ళు
తరుముతుంటే ప్రాణ భయంతో
పరిగెడుతున్న
పిచ్చి కుక్కల్లా ఆటొలు

రణ రంగమే మన నగరమంతా ....

శిరాస్త్రాణాలు, తోలు శంకాలు
ఇనుప రధాలు, హహా కారాలు
పద్మ వ్యూహాలు, క్షతగాత్రులు

వాహనాలు లేని చోటు
నగరమంతా వెతికినా
దొరకదు

రహదారులన్ని సోపానాలే
కైవల్యానికి
కాకుంటే వైకల్యానికి

నగరం నడిబొడ్డున
ఒక తల్లి పేగు తెగింది
శివార్లలో ఒక పుస్తెల
పూటుక్కున రాలింది

రాత్రేమో ఒక రాఖీ
రక్తంతో తడిసింది
పగాలేమో ఒక పెన్షనీరు
చేతి కర్ర విరిగింది

రోడ్డులన్ని తడిసెను రక్తంతో
లేకుంటే కన్నీళ్ళతో

స్మశానమె నగరమంతా...

ఎటు చుసినా ఎనుబోతులపై
యమపాశాలతో కింకరులు
అద్రుశ్య రూపాలలొ

శవం చుట్టు చెరిన
బందువుల రొదననలా
హారన్ల రొద

సగం కాలిన కళెబరపు
దుర్గంధంలా ఘాటైన
పెట్రొలు వాసన

చితి నిండి ఎగిసె
పొగలా
వాహన కాలుష్యం

ట్రాఫిక్ జాం -

సామాజిక క్రమశిక్షణా రాహిత్యానికి సాక్షమా
నిబద్ధత లేని పాలకుల నిర్లక్షానికి
నిలు వెత్తు నిదర్శనమా లేక
సామూహిక స్వార్ధానికి ఫలితమా

ఎదైతెనేమి ఓ..నగరజీవి
నీ స్థితి
శ్లేష్మం లో ఈగలా
సాలిడులొ దోమలా
కుడితిలొ ఎలుకలా
కడు దుర్భరము..!

* 7.7.2012

శ్రీకాంత్ ఆలూరు॥మౌనం॥

ఒక ఆలోచన నాలో
మౌన సాగరాన్ని
నిత్యం మథిస్తుంటుంది
ఒక మాట నాలో
పదే పదే అణుబాంబై
పేలుతుంటుంది.
ఆలోచనల కణ విచ్చిత్తి
నిరంతరం కొనసాగుతుంటుంది.
కానీ
గొంతులో పేరుకున్న
మౌనపు పూడిక దాటి
బయట పడలేక మాట
పురిట్లోనే ప్రాణం విడుస్తుంది.

అప్పుడప్పుడూ ఒక మాట
అంతరాంతరాలలో అగ్గి రాజేసి
అమాంతం పైకి రావాలని
అదే పనిగా
ఆరాట పడుతుంటుంది.
అదృష్టవశాత్తు ఆ మాట
మౌనపు అగాథాలని
చేదించుకుని బయటపడ్డా
అప్పటికే అది
నిస్సారమై, నిర్జీవమై
శవం పలుకులని
తలపిస్తోంది.

అణువణువునా మౌనం
ఆవహించిన నేను
ఎన్నటికీ బద్దలవ్వని
అగ్నిపర్వతాన్ని..
సహజ గుణాన్ని కోల్పోయిన
లావాని...
మౌనమెంత దుర్మార్గమైనదంటే
మండుతున్న లావాని సైతం
ఉండ చుట్టి తనలో దాచేసుకోగలదు.

నువ్ దూరమయ్యాక
నాలో స్పందనలున్న
ప్రతీ నాడీకణంలోనూ
మౌనం దిగ్గొట్టబడింది.
నా రక్త నాళాల నిండా
చల్లని మౌనం ప్రవహిస్తోంది
గుండె కవాటాలు సైతం
మౌనాన్ని ఆవాహన
చేసుకున్నాయి.

ఇప్పుడు నేను
మూర్తీభవించిన మౌనం
ప్రతిరూపాన్ని...
మౌనమెలా ఉంటుందంటే
నువ్వెళ్ళిపోయాక నాలా...

మౌనం ఒక
తరగని జ్ఞాపకాల
ఊటబావి

మౌనమంటే నిశ్శబ్దమా..
కాదు... కాదు
మౌనం
భయంకర విస్పోటనం.!

*7.7.2012

శ్రీనివాస్ వాసుదేవ్॥నువ్వెళ్ళిపోతావ్...॥

(ఓ మాయమైన ఆలోచనకోసం)

నువ్వెళ్ళిపోతావ్......నా సంగీతాన్ని నాకొదిలి

పాళీ చివర్న అక్షరం మురిగిపోతుందన్నా
గొంతుమధ్యలో ఓ భావమేదో వెక్కిళ్ళలా
ఇరుక్కుందన్నా మాయమైతావు,
ఏ తియాన్మెన్ స్క్వేర్‌లోనో, బోగన్ విలియాల్లోనొ
వెతుక్కోమంటూ!

నిశ్శబ్దంలోపల తవ్వుకుంటున్న సమాధిలోనొ
క్రికెట్ పక్షి చెట్టుకు కొట్టుకుంటూ పిల్చిన పిలుపులోనొ
నువ్వు కన్పడతావనుకున్నా!

అనిద్రలో ఉన్న మందారం
నన్ను కాదని వెళ్ళిపోయిన నిట్టూర్పు
స్వేచ్చని రెక్కల్లో దాచుకున్న పక్షుల కువకువల్లో
నీకోసం వెతుకులాట.....

అసంబద్ధపు నీడల్లోనో , అసమంజసపు గుడ్డల్లోనో
ఇరుక్కుపోయింటుందని నిర్లజ్జగా చూస్తుంటా
నా మాయమైన ఆలోచనకోసం....
నానీడలాంటి ఆలోచనకోసం

ఏచీకటి రాత్రో వొచ్చిపోయిన మిణుగురుపురుగు సిగలో
చీకటితలుపుల్లోంచి తొంగి చూస్తున్న నైట్‌క్వీన్ నవ్వులో
నీ జాడలు వెతుకుతూ...వెతుకుతూ

గడ్డకట్టించే ఆలోచనకోసమొ
ఆకలికి, అసమానతలకి అడ్డంపడే
రక్తం చిందించని శిలువకోసమో!

నా నిరీక్షణ ఇలా
ఈ అస్తవ్యస్త అక్షరాలలో
నా ఆలోచనల వెతుకులాటలో....

*published date ???

కట్టా సుదర్శన్ రెడ్డి- కవిత

 

 

నేనో కవితను రాయాలి



నేనూ కవితను రాయాలి
కవిత రాయాలంటే కలంసాగాలి
కలం కదలాలంటే విషయం వుండాలి
ఏ విషయం మీదని రాయాలి

ఎవరిమీదని రాయాలి
ఎందరిమీదని రాయాలి
విషయాలైతే కోకొల్లలు
రాయడనికేగా ఎల్లలు .
కాని రాసేదెలా ?

కవిసంగమాలుచూస్తే పోలా
అవి కవుల కవితల పోడియా
అవునవును ఇది గుడ్ ఐడియా !

నన్ను నేనే మెచ్చుకోవాలి తప్పదు
అలా చేయకుంటే నామనసొప్పదు .
అందులో ఎందరో కవులు
వృద్దులూ, చిరంజీవులూ
ముందుగా ఎవరికవిత చూడాలి
సీనియర్లవా? జూనియర్లవా ?
కవిత్వంలో సీనియారిటీ కొలచేదెలా
ఇది కవితల పరీక్ష !
కవి"తలల" పరీక్ష !!

అవును పరీక్షల్లో విజేతలెవరు?
మార్కులెక్కువొచ్చేవారే కద
నా సమస్యకు పరిష్కారం దొరికింది
కవులపోస్టుల్లో "లైకు"లను చూస్తే సరి
నిజమె! వారితోనే మొదలెట్టాలి మరి
ఓ కవితను చూసా
ఓసారికి అర్ధంకాలా
మళ్ళీ చదివా
కొంచం తెలిసినట్టేవుంది
మళ్ళీ మళ్ళీ చదివా
పూర్తిగా అర్ధమౌతున్నది
అంతరార్ధపదాలతో
అంతర్గత భావాలతో.
కవిత వుందని ఇన్నిసార్లు చదివా
మరి లేని కవితను ఒక్కసారికి నే రాసేదెలా?
మళ్ళీ నా మేధస్సుకు అందడంలేదు!!
ఉత్సాహం నీరు కారుతున్నది
ఈ సారి తక్కువ "లైకు"ల కవిత చదివా
నమ్మలేకపోతున్నా నన్నునేనే
ఇది ఒక్కసారికే పూర్తిగా అర్ధం అయ్యింది.
ఇందులో భావాలన్ని సూటిగానే ఉన్నా
థ్రిల్లేదో మిస్సయినట్లుగా అనిపిస్తున్నది
మళ్ళీ అనుమానం తొలుస్తున్నది
ప్రమాణమున్నా
నా బుర్రకు అనుమానాలెక్కువే
ఎక్కువచదువులకు లైకులెక్కువ !
ఒక్క చదువుకు తక్కువ లైకులు!!

ఎక్కువసార్లు చదవడం కష్టమే
ఎక్కువ లైకులంటే మరి ఇష్టమే
కష్టమంటే దుఃఖమని
ఇష్టమంటే ఆనంద మని
ఇది తెలిసిందే!! మరి......
నా మట్టిబుర్రకు ఇపుడే తట్టింది!
కష్టముంటే ఇష్టాలుంటయని
దుఃఖాల్లోనే ఆనందాలున్నాయని!!

నా ఈ అనుభూతుల్నే
మీతో పంచుకుంటున్నా!
ఇది కవితంటారో నా మది కలతంటారో
మీ నిర్ణయానికే వదిలేస్తున్నా !

*published date??

ప్రవీణ కొల్లి - కవిత

అబ్సర్డ్ పైయింటింగ్

మనసు పొరలలో నిక్షిప్తమైన బావాలు
కుంచె కొసలకు వేళాడి వేళాడి
ఏ కలనో జారిపడి
అలుక్కుపోయిన రంగుల కలబోత

వృత్తాల గర్భాల్లో అనంతాలు
వంకరటింకర గీతల్లో భావోద్వేగాలు
మోహమో, వ్యామోహమో
ప్రేమమయమో, ద్వేషపూరితమో
జీవమో, జీవచ్చవమో
ఏమో
ఏవేవో అర్థాలు
అంతులేని అయోమయాలు

హృదయాంతరాలలో ప్రకంపనల అలజడి లేపి లేపి
ఆలోచనల అలలు ఎగిసెగిసిపడి
చిక్కు ముడులలో బిగిసి బిగిసి
పాళీ కొనలకు అటు ఇటు ఊగిసలాడి
స్తబ్దత నిశ్శబ్దము నీడలో
చిత్రించబడిన ఆకారం
ఆ మోములో
ఆనందమో విషాదమో ఎవరికెరుక?
వీక్షించిన ఒక్కోమారు ఒక్కో బావం...

ఆచిత్రంలో
అన్నీ ఆద్యంతాలకు పరుగులు తీస్తున్న గీతలే
నా ఆలోచనల్లా
అన్నీ దిక్కులను వెతుకుతున్న రేఖలే
నా ఆశల్లా
అన్నీ శూన్యంలో అంతమవుతున్న ఆకృతులే
మనిషి మరణంలా

మా గోడకు వేలాడుతున్న అబ్సర్డ్ పైంటింగ్
అచ్చు గుద్దినట్టు నాలా.........

*published on ???

శారద కొట్ర - కవిత

ఇంద్రియాలకందని ...శాంతి....

అగాధం మీద తీరం కోసం ఓడల ప్రయాణాలు...
ప్రచలిత తరంగాలు...సరాగాలు..
ఒడ్డు మీద మీరూ..నేనూ....

తాపత్రయాలు లేవు...
తప్పులు వెంటపడటాలూ లేవు..
తెగని అశాంతి తమస్సులూ లేవు ..
అది మధురోష్ణతా కాదు..
సంతోషమూ కాదు..
ఆనందమూ కాదు..

పీయూష వర్షపు చల్లదనం ..
వుద్వెగాలు రగల్చని వెచదనం ..
యుగాల వెనుక తపో వనాల్లో
ౠషులు జపిస్తున్న గాయత్రీ మంత్రం లా మీరు...

"వాయు: శాంతి , అగ్ని: శాంతి, ఆప: శాంతి
శాంతిర్మె అస్తు శాంతి:
ద్వనిస్తున్న ౠషి మాటలు...
ఇంద్రియాలకందని ...శాంతి....

*7.7.2012

*

ఆర్. ఆర్. కే. మూర్తి - కవిత

" చేదు సుఖం "
-------------------
డియర్ "స్కైలార్క్" !
గాలి తోడవక పోతే
మేఘం కురవదట
ఎంత కదిలితే నేమి
ఓ సారి కురిసింతర్వాత

చూపులు తప్పుకున్నప్పుడే
గుండెలు నీరై పారాయి
డాలు కత్తిలో గుచ్చుకున్నటనిపించి
ధీరత్వం మాట పడిపోయింది

అయినా మనసు కొడిగట్టి
అట్టా చాల కాలం ఉందిగా
గువ్వ ఎగిరిన తర్వాత తెలిసింది
గూడు కూలిన సంగతి
కళ్ళు తెరుచుకోగానే
కలల నిండా కళ్ళాపి

అప్పుడేగదూ 70 ఎం. ఎం.లో
సప్త సముద్రాలూ
ఎగసిపడిందీ,
వరుసగా జ్వాలముఖిలన్నీ
పేలిపొయిందీ

కోప్పడకులే
నీ మనసు నాగ్గాక
ఇంకెవరికి తెలుసు?

ఈ పాడు లోకపు అల్లిబిల్లి తీగల చిక్కులు
నువ్వూ నేనూ విప్పగలమా?
ప్రయత్నిస్తే పోయేదేమీ లేకపోయినా
ఒరిగేదేమీ లేదుగా

నీవన్నీ నీదగ్గరే వున్నాయి
ఒక్క నువ్వు తప్ప
వున్నవి పంచి పారేయడానికి
ఆ అవిటి తీగలు తెగితే గదా?

కాలచక్రాల ఆకులు
కదిలిస్తే కదిలేవి కావుగా !
కలికాలపు గాయాలు
టించరు అయొడిన్ వేస్తే పోవు
పైగా బొబ్బల్లేస్తాయి జ్ఞాపకాల వలల్లా
వాటికి సిoహమూ చిట్టెలుకా అన్నీ ఒక్కటే
ఎవరూ ఎవరినీ కాపాడలేరు

నాకూ తెలుసు
బయటపడితే కలిగే మేలుకంటే
అందులోని చేదు సుఖమే
హాయి గా ఉంటుందని 

*7.7.2012

మోహన్ రుషి - కవిత

మార్ డాలా!

ఏమిచ్చాను నేను నీకు?
నిర్లక్ష్యపు నవ్వులు తప్ప-
శతాబ్దాలు ఏడ్చినా
తరిగిపోని దుఖం తప్ప-

మాటల మంటలు
వ్యధ పెంచే వ్యంగాస్త్రాలు
వేయి పడగల వేదన
అనంతమైన రోదన
శూన్యం మిగిల్చే నిరీక్షణ తప్ప-
ఏమిచ్చాను నేను నీకు?!

కోపాల్, శాపాల్, తాపాల్,
నాతోనూ, నీతోనూ చెయ్యక తప్పని యుద్ధాల్...
విచ్చిన్నమైన కలలు
ప్రచ్చన్నమైన దిగులు తప్ప-
ఏమిచ్చాను నేను నీకు?!

అనాదినుంచీ ఆడదానికి
ముదనష్టపు మగవాడు వేస్తున్న శిలువను తప్ప-
ఇస్తున్న శిలుం పట్టిన జీవితం తప్ప-
ఏమైనా ఇచ్చానా నేను నిజంగా నీకు?!

*3.7.2012

కోడూరి విజయకుమార్ - కవిత

పేదవాడి ప్రేమ పాట

నేల విడిచి గాల్లోకి తెలిపోవడాలు  వుండవు 

ప్రపంచం పంచరంగుల్లో కన్పించడాలు వుండవు 

పేదరికం పురా వీణ తంత్రులు

అప శ్రుతుల ఆకలి ప్రకంపనల్నే తప్ప 

శృతి చేసుకుని ఒక వలపు గీతాన్ని వినిపించలేవు 

ఉదయం లేచింది మొదలు 

జ్ఞానేంద్రియాలన్నీ ఆకలి కేంద్రాలై 

నాలుగు మెతుకుల కోసం గానుగెద్దయ్యేవాడికి 

రాత్రుళ్ళు గాయాల్ని తడుముకుని తల్లడిల్లడమే  తప్ప  

ప్రేమ కలల పల్లకీలో వూరేగి పోవడాలు వుండవు 

పేదరికం కారుమేఘాలు 

ఆకలి వురుముల్నీ, అసహనం మెరుపుల్నీ తప్ప 

దారి తొలగి వలపు వెండి వెన్నెల్ని కురిపించవు 

కరెన్సీకి కరువు లేని కథానాయకుడు 

దేశాల సరిహద్దులు దాటి కథానాయికని చేరడం 

కమనీయ వెండి తెర కథవుతుంది 

చప్పట్లుండవు ...విజిల్లుండవు 

కలవారి ప్రేమకతలకే తప్ప 

నిరుపేదల ఆకలి వెతలకు 

బాక్సాఫీసు దగ్గర కనక వర్శాలుండవు .....

అన్నమ్ముద్దకు తప్ప 

అందమైన చిరునవ్వుకు చలించని వాడినీ 

జీవిత పటంమీద విరక్తి సంతకమైన వాడినీ 

ఏ రాసానుభూతులూ రక్తి కట్టించవు 

తొలిచూపుల పల్లవింపులు వుండవు 

అద్భుత గమకాల చరణాలు వుండవు 

అరుదుగా గుండె అట్టడుగు పొరల్ని 

పెగల్చుకు వొచ్చినా 

పేదవాడి ప్రేమపాటని 

ఎవరూ హర్షించరు ......

 

*5.7.2012

కిరణ్ గాలి - కవిత

Android

నాకు కొంచెం బాధ కావాలి
గుండెల్ని పిండే నెప్పి కావాలి

ఇందులో అశ్చర్య పోవడానికి ఏమి లేదు
అతిశయోక్తి అంతకన్నా లేదు

మరబొమ్మ లాగ మారి పొయాను
నా నించి నేనే దూరంగా వెళ్ళిపోయాను

ఇప్పుడు నిద్ర పట్టని రాత్రులు లేవు
నీడలా వెంటాడె జ్నాపకాలు లేవు
నిప్పులా దహించె ఆశయాలు లేవు
నిఖార్సుగా ప్రేమించగల నన్న నమ్మకము లేదు
అసలు నేనంటే ఇది అనే ఒక అస్తిత్వమే లేదు

నాకు కొంచెమ్ నిజమ్ కావాలి
అబద్దపు సుఖాల జీవితం నించి విముక్తి కావాలి

ఆ/C రూముల్లొకి దూసుకు రాగల ఎండ కావాలి
పేదరికం మాత్రమే పుట్టించగల ఆకలి కావాలి
కల్తీ లేని కన్నీటి చుక్కలు రెండు కావాలి
కాలమ్ చెరెపలేని గాయం ఒకటి కావాలి
వేకువ లేని నిశీది కావాలి
నాకు కొంచెమ్ నేను కావాలి

నాకు కొంచెం నేను కావాలి
ఈ జడం నించి ఎడంగ రావడానికి మార్గం కావాలి

ఇప్పుడు గజల్స్ కి కళ్ళు చెమర్చడం లేదు
విప్లవానికి వళ్ళు గగ్గుర్పొడవడం లేదు
ఒంటరితనం కోసం మనసు ఉవ్విల్లూరటం లేదు
ముఖ్యంగా కవితకు కావలిసిన వెలితి లేదు

వయసుతొ శరిరం శిధిలమవుతుందని తెలుసు
కాని ఆత్మ శుస్కిస్తుందెమో అని భయంగా వుంది
పరిపక్వత పక్కలొ బల్లెంలా గుచ్చటంలేదు
పరినామంలొ ఎక్కడొ ఎదొ వికటించింది

నాకు కొంచెం మరణం కావాలి
నన్నెవరన్నా ఖననం చెయ్యండి

మల్లి నేను నాలో పరకాయ ప్రవేశం చెయ్యాలి
పొగుట్టుకున్నదెదొ వెతికి పట్టుకొవాలి
అప్యయంగా దాన్ని ఎదకు హత్తుకొవాలి

---------------

సుఖం ఇప్పుడు అనందం ఇవ్వటంలేదు
ధుఖం బాధను కలిగించడం లేదు
తనివి తీరా యేడ్చి ఎల్లు అవుతుంది
కళ్ళ కింద సంద్రం ఎడారయినట్టుంది

* 6.7.2012

కట్టా శ్రీనివాస్ - కవిత

 మీరైన చెప్పండి

అమ్మ నాన్న లెవురో ఎరికలేని దాన్ని
కడుపార ఓ పూటబువ్వ నెరగని దాన్ని
చింపిరి జుట్టుతో మురికి బట్టలతో
చెత్తలో తిరుగుతూ చిత్తు ఏరేదాన్ని

కవిగాడి మాటలకు కోపమోచ్చిందండి
యివరంగ సెపుతాను ఇనుకోండి కూసింత.

కడుపులో ఆకలి, కండ్లలో నీళ్ళతో
కాళ్ళలో వణుకుతో మనసులో ఆశతో
మండేటి ఎండలో కుండీలు ఎతికితికి
పంది గతికిన పాసియిస్తరైనా లేక
కడుపు సేతట్టుకొని గొడెంటనీల్గితే
కారున్న ఇంటిలో, జోడున్న(?) అయ్యేరు
సెయ్యెట్టి పిలిసిండు బువ్వెడత రమ్మండు.

ఎదేదో సెప్పిండు సేస్తె బువ్వెట్టిండు
టీవి సూపెట్టిండు, పక్క సూపెట్టిండు
తప్పేదో ఒప్పేదో నాకెట్ట తెలుసుద్ది
తిండి దొరికిందీడ బతుకు పరిసిందీడ
నా బతుకు నేనిట్ట బతుకుతావుంటే
కవిగాడు వచ్చిండు కన్నీరు కార్చిండు
నాకేదో అయినట్టు బెంగగా సూసిండు
ఆ సూపు నాలోన చితిమంట రేపింది
అడుగడుగు ప్రశ్నలతో నన్ను నిలదీస్తోంది
మీరైన చెప్పండి తెలివున్న సదువొరులు
నేనేమి సెయ్యాల ఏ రీతి బతకాల
తప్పున్నదెక్కడా ? ఒప్పు సేసేదెలా?
నిప్పులా కాలేటి బతుకు దారులలో
చెప్పండి వెన్నెలెలా నింపాలి సారులూ...?

(భన్వారీ దేవి, తారా చౌదరీ, రేవ్ పార్టీల కర్మాగారపు పని తనానికి ఆశ్చర్యపోతూ
దేవ్ బెన్ గల్ ‘‘ స్ల్పిట్ వైడ్ ఓపెన్ ’’ స్పూర్తితో )

*7.7.2012

వర్ణలేఖ - కవిత

మనసు ముందుకొస్తావే

పైర గాలికి ఊగే
ముంగురుల్లా
మాటి మాటికి
మనసు ముందుకొస్తావే
ఎంత దాచినా దాగవు

గాలికి ఊగి ఊగి
ఊరుకుంటావంకున్నా
నీవొచ్చిపోయిన
గురుతులూ
వదిలిపోయావే
చిందర వందర
చిక్కులు మనసుకి....

ఎన్ని ముడులని విప్పను
అందులో చిక్కుకున్న
నీ జ్ఞాపకలెక్కడ
జారిపోతాయోనని
జాగ్రత్తపడడం
నావంతయింది..

*6.7.2012.

వర్ణలేఖ - కవిత

అడుగుతావేం

అందివ్వలేనని తెలిసీ
అడుగుతావేం

నా పిలుపుతో
పరవశిస్తావు

నా మౌనంతో
రోధిస్తావు

నా నవ్వుతో
పులకరిస్తావు

నా నిస్సహాయతతో
నీరసిస్తావు

దరిచేరలేనని తెలిసీ
దగ్గరకొస్తావేం 

*7.7.2012

జాన్ హైడ్ కనుమూరి॥ఫేసుబుక్కు గుంపు॥

మానవ మేధస్సు మధనం
ఫేసుబుక్కు గుంపుల ప్రవాహం

కాలేజీల్లో నచ్చినవాళ్ళు
గుంపులు గుంపులుగా మాట్లాడుకున్నట్టే

కొందరు వస్తూవుంటారు
మరికొందరు ఇమడక వెళ్ళిపోతుంటారు

ప్రవాహాల అర్థం
ఏ తీరంలో దొరుకుతుంది! ప్రశ్నే!

భావోద్వేగాల మధ్య
ఎవరికివారు అక్షరాలను ఆరబెడుతుంటారు

ఎవరికున్న బంధనాలు వారివే
కొద్దిసేపు విప్పికోడానికి ఇక్కడికొస్తారు

----

కొన్ని కామెంట్లు చదివాక
నా ప్రతిస్పందన ఈ రూపుదాల్చింది

*6.7.2012

 

పులిపాటి గురుస్వామి - కవిత

మాయ''మ్''

ఈ రోజు
నను రాకుండా
గది గోడలు
ముడుచుకు పోతే బాగుండు

బలవంతంగానైనా సరే
దభాల్న తలుపులు
నను బయటకు నేట్టేస్తే సరి

తప్పని సరిగా చేవుల్లోకిపారే
ప్రపంచ శబ్దాలకి
భస్మమైన అవయవాలకి
తడిపి,నమ్మకం నాటుకోవాలి

అయస్కాంతపు కాసుల్ని
నిర్వీర్యం చేసి
నిమజ్జనం చేసుకోవాలి

ఆకలి మీద
కంటి చినుకు చల్లి
నిద్ర పుచ్చాలి

ఈ రోజు
ప్రపంచం కనిపించకుండా
పిచ్చుక గూట్లో దాచుకుంటే బాగుండు

.....

*6.7.2012

కె.కె -కవిత

డబ్బుచేసింది

అప్పుడెప్పుడో నువ్వు బాగా బతికినప్పుడు
నీ జబ్బల్లో సత్తువున్నప్పుడు
నీ మనసు నిబ్బరం తో ఉన్నప్పుడు
నీ ఒళ్ళో కూచొని వాడు ఎంగిలి పడేటోడు
నీ భుజాలమీద సవారి చేసేటోడు

అప్పుడెప్పుడో నువ్వు సైకిల్ తొక్కేటప్పుడు
నీ గుండెలో ఆశలున్నప్పుడు
నీ రక్తానికి వేగమున్నప్పుడు
నీ ఎనక గూర్చొని బడికెళ్ళేటోడు
నీ చెమట కొన్న గుడ్డ తొడిగేటోడు

అప్పుడెప్పుడో నువ్వు అప్పుల్జేసినప్పుడు
నీ మీసం మెరిసినప్పుడు
నీ కంటిచూపు తగ్గినప్పుడు
నీ టాటా తో ఇమానం ఎక్కినోడు
నీ ఆశతో దొరలసెంత జేరినోడు

ఇప్పుడు.. నువ్వు బోర్లా పడ్డప్పుడు
నీ ఇంటిది కాటికి సేరినప్పుడు
నీ కంటనీరు ఇంకినప్పుడు
నీ పిలుపుకి అందకుండా.. దూరం లో వాడు
నీ గుండెబరువు తలకెక్కనంత భోగం లో వాడే

ఏం జేస్తాం లే అయ్యా!!!
ఆడికి డబ్బుజేసింది
ఈ రోగమొస్తే మతిమరుపు పెరుగుద్ది
గోరుముద్ద,గుర్రమాట మర్సిపోయే
ఆడికన్నమెట్టి నువ్వు జేసిన పస్తులు మర్సిపోయే
నువ్వు చేసిన అప్పులు మర్సిపోయే
నువ్వు పంచిచ్చిన రక్తమే మరిసిపోయే

ఇప్పుడు ఇంటిదానికి తలకొరివి నువ్వే బెట్టాలా
ఈలుంటే నీ సితికి నువ్వే కర్రలు సమకూర్సుకోవాల
ఆడికి డబ్బుజేసింది మరి..!

*2.7.2012

మెర్సీ మార్గరెట్ -కవిత

 మూగ నిట్టూర్పు

నేనిక్కడే నీ కోసం ఎదురు చూస్తూ
హరివిల్లులోని రంగు రంగుల పరదా వెనక
అప్పుడెప్పుడో
ఉదయపు రాగం పాడుతుంటే విని
నీకోసం బయల్దేరి వచ్చా
సంధ్యారాగం పాడే ఆ గొంతులో
నీ రాకకు సూచనలే కనబడవే ?

గుమ్మంలో నీ రాకకై ఎదురుచూస్తూ
నిలబడి
కాళ్ళు నా మీద విసుగు ప్రదర్శిస్తున్నా
నీళ్ళు నింపుకొని వాపుల బరువు భరిస్తున్నా
సర్ది చెప్తూ
ఆత్రుత అడుగంటకుండా .. నిరీక్షణ పొంగారకుండా
కళ్ళకి నీ ప్రేమ తేనెల రుచి చూపిస్తూ
బుజ్జగిస్తున్నా

ఒక్కసారి వచ్చి పోరాదు
విడి విడిగా కౌగిలింతల కలివిడికై
వడి వడిగా అంచులవరకు పరవసంతో
నను నింపేందుకు
చినుకుల మువ్వల అలికిడి
చెవుల చేరేదాక ..
మళ్ళీ వర్షించే వరకు..

మూగ నిట్టూర్పులు పాడే
గుండె సడి నిన్ను చేరేదెలా ??

*6.7.2012