14, జులై 2012, శనివారం
రియాజ్॥మార్పు ఆస్వాదించు..॥
మార్పు అంటుంటారు కానీ
అదేదొ యోగం నాకు పట్టేట్టు లేదు!!
చీటికిమాటికి వెనుకడుగే
జ్ఞాపకాలను చీదుకోవడం అలవాటై పోయింది!!
ఒకదాన్నే పట్టుకొని వేలాడుతూ
అంతరంగం నుండి బయల్పడిన శిధిలానికి
పెయింట్ కొట్టి మళ్ళీ పూడ్చి
మళ్ళీ తవ్వుకోవడం ఇదే తంతు!!
కాలం మారుతోంది రుతువులూ కనిపిస్తున్నాయ్ కొత్తగా
అద్దంలో నేను మాత్రం
పాడుబడ్డ దేవాలయంలో గబ్బిలంలా
పాత గోడలపై వేలాడుతూ కనిపిస్తున్నా !!
ఎప్పుడూ అదే జ్ఞాపకాన్ని తవ్వుకోవడందేనికి?
మాటికి మాటికి ఒకే ఆలోచనా ఒకే ధ్యాసా
ఒక భాషలో ఏకాగ్రతలా!
మరో భాషలో మూసలా !!
ఇంకో భాషలో పిచ్చిలా?
సంకుచిత హృదయం ప్రవహించదు
స్రుజన ప్రవాహంలో పాతనీరు నిలిచిపోయే చాన్సేలేదు!!
ఊటబావిలో కొత్తనీరు వస్తున్నట్లు
నీ బుర్రలో కొత్త ఆలోచనల్ నింపవోయ్
పాత అనుభూతులను తోడివేసేయ్!!
హృదయానికి కొత్త అనుభూతి
కనుపాపకు నూతన దృశ్యం అందించు
ఎప్పుడూ ఇళయరాజానే వెంటాడకు
కాసేపు ఆతిఫ్ అస్లాం గాత్రం సంగీతాన్ని ఆస్వాదించిచూడవోయ్ తెలుస్తుంది!
సృజనాత్మకతతో పాతను జయించవచ్చునోయ్
మూర్ఖ నైరాస్యంపై యుధ్ధం ప్రకటించవోయ్ కవి
కొత్తదానిని కొత్తగా చూడవోయ్
పాత కాన్వాస్ చింపి డస్ట్ బిన్ లో పడవేసెయ్ !!
ఓ నూతన మార్గం ఏర్పడుతుందేమో మనసుకు
గాయాలు మానిపోతాయేమో
ఓసారి ట్రై చెయ్!!
మార్పును ఆహ్వానించవోయ్ ఆస్వాదించవోయ్!!
*13.7.2012
జ్యోతిర్మయి మళ్ళ॥ఒకరికి ఒకరు॥
నువ్వేనాలోకం
'నీకోసం నేను' అంటుందామె
ఇష్టపడడమే ఇష్టం ఆమెకు
ఒదిగుండడంలోనే హాయి ఆమెకు
పిచ్చిది...
లోకాన్ని గెలిచినంత తృప్తి అందులో
నువ్వూ నేనూ ఒకటే
'మనకోసం మనం' అంటాడతను
నిజాల్ని ప్రేమిస్తాడు
నిరాడంబరతను ఆస్వాదిస్తాడు
మేధావి..
ఏం తెలీదతనికి అతని దృష్టిలో!
*13.7.2012
ప్రొ.పులికొండ సుబ్బాచారి॥ ఆ శవం ఈ దారిలోనే పోవాలి..॥
గడ్డపలుగు చెలకపార మాట్లాడుకుంటున్నాయి
తమను పట్టుకునే చేతుల కేమైందని
వరి దుబ్బులు అనుకుంటున్నాయి
కలుపు తీసి ప్రేమతో తమ వేళ్ళు చక్కవొత్తిన చేతుల కేమైందని
నాగలి మేడి కన్నీరు పెట్టుకుంటూంది
తన సోగను పట్టుకున్న చేతుల కేమైందని
ఇంటి వసారాలో మూలకున్న తలపగ్గం ముల్లుగర్రా
గుసగుసలాడుతున్నాయి
ఆ చేతులు తమను ప్రేమతో పొదువుకోవడం లేదేమని
మెట్ట చేలో కోండ్ర తిరిగిన దుక్కి సాళ్ళు
తమ వెంట నడిచిన పాదాల కేమైందని బుగులుకున్నాయి
ఇంటిదారి అరక, కోటేరు వెనుక గీసిన ఏడికర్ర గీత
తనను ప్రేమతో తొక్కిన పాదాల కేమైందని దిక్కులు చూస్తూంది
ఎండిన మబ్బులు చూస్తున్నాయి అతని కళ్ళకేసి
నుదిటి చేత్తో తల పైకెత్తే ఆ నింగిచూపులెక్కడా అని
దమ్ము చేయని వరి మడి..
తన బురద గంధాన్ని అలదుకునే ఆ దేహం ఎక్కడా అనీ...
ఎండిన కృష్ణా గోదావరులు నిండుగా ఎడ్ల జత కళ్ళల్లో.....
బి.టి, మొన్ సాంటో ఏదైతేనేం
ఇక్కడ వేసిన గ్లోబల్ పత్తి విత్తనం
ఏదేశంలో డబ్బుకురిసిందో ఇక్కడ కళ్ళల్లో నీళ్లు విత్తింది
రెండు వేల అడుగులు దిగిన బోరుబావి
గొడ్డు గేదైంది, వడ్డీ సేటయింది
ఇంట్లో నగలను కంట్లో నీళ్ళనీ కాజేసింది
అది ఏరువాక పున్నమి కాదు
నిండు అమాస.. ఎవరు దోచారు ఇక్కడి వెలుగు వసంతాలను
గొర్రుకు పెట్టిన నొగలు పాడెకట్టె లయినాయి
అరకకు కట్టే పగ్గం పాడెకు దేహాన్ని కట్టింది.
ఓ స్వతంత్ర భారత దేశమా ఒక రోజు సెలవు పెడతావా
నీ వెన్నెముకని ఆర్ధో పెడిక్ హాస్పిటల్ లో చూపించాలి
యువతరమా నీ క్రికెట్ ఛానల్ కాసేపు ఆపుతావా
రైతు శవం దగ్గరి పెళ్ళాం బిడ్డల ఏడుపులు
నేను కాసేపు గుండె నిండా వినాలి
ఓ పార్టీల నాయకులారా మీ రోడ్ షో కాస్త ఆపుతారా
ఒక రైతు శవం ఈ దారిలోనే పోవాలి....
*13.7.2012
మెర్సీ మార్గరెట్॥ఆశవై మొలకెత్తావో..॥
పర్వతాల తనువును పై నుంచి స్పృశిస్తూ
నది జారుతునట్టు నీ పరిచయం
కనిపిస్తూ కనిపించకుండా
వినిపిస్తూ వినిపించకుండా
ఆరుబయట వెన్నెల్లో
రాత్రి పది గంటలకు
రేడియో తరంగాలతో నువ్వు
మెల్లిగా నన్ను తాకుతూ వినిపిస్తున్న
ఊహలు గుస గుస లాడే అంటూ
నా చుట్టూ అల్లుకున్న మల్లెల సుగంధం
ఆకాశం చేయి మడిచి పడుకుని
చంద్రునికి తలవాల్చుకోమని ఇచ్చిన స్థలం
కబురులన్ని గుబురుగా మనసుని కప్పి
గిలిగింతలు పెట్టే క్షణం
నాలో శ్వాసవై చేరావో
ఆశవై మొలకెత్తావో
నీ తలపుల వేడికే గుండె తట్టుకోలేక
మరుగుతున్న రక్తాన్ని కవితలై గుప్పుతుంది .
*13.7.2012
సతీష్ చందర్॥శిశువు నేడు లేచెను॥
రెండు దశాబ్దాల క్రితం చుండూరు(ప్రకాశం జిల్లా)లో ఇప్పుడు లక్ష్మీపేటలో జరిగినట్లే దళితుల మీద దాడి చేశారు. ఇప్పుడు చంపింది కాపుకులస్తులయితే, అప్పడు చంపింది రెడ్డి భూస్వాములు. అప్పడు కూడా కాంగ్రెస్ ప్రభుత్వమే అధికారంలోవుంది. అప్పటి ముఖ్యమంత్రి నేదురుమిల్లి జనార్థన రెడ్డి. పంటపొలాల్లో దళితకూలీలను తరిమి తరిమి చంపి వారి శవాలను గోనె సంచుల్లో మూట కట్టి మురికి కాలువలో పడేశారు. ఈ ఘటనకు దేశం నలుమూలలా దళితుల తల్లడిల్లారు. దళిత సంఘాల వారు వారు శవాలను వెలికి తీసి, నిరసనగా ఊరి మధ్యలో పాతి పెట్టారు. పాత్రికేయుడిగా వార్త కోసం వెళ్ళి చూసి వచ్చాక నా మనసు మనసులో లేదు. అప్పడు రాసిందే ఈ కవిత. తెలుగు కవిత్వాభిమానులకు పరిచితమయినదే. అయిన లక్ష్మీపేట దాడి నేపథ్యంలో ఎందుకో మిత్రులతో పంచుకోవాలనిపించింది.
సమాధుల కడ్డంగా బండరాళ్ళెందుకు
పర్వతాల్నే పేర్చమనండి
ఉన్నట్టుండి జీసస్సులు
ఉషస్సుల్లా చివాల్న లేవకపోరు.
ఊరినే వెలివేసినట్లు
ఊరు మధ్య సమాధులా?
ఊరుకు నాలుగు మూలలు
జీవులకు నాలుగు కాళ్ళు
పొర్లడానికి నాలుగు వరసలు
కులం నాలుగు పాదాలా పాకేది.
ఎక్కడో అయిదో మూల దూరంగా
పశువుల పాకలో రెండు కాళ్ళ శిశువు జననం
తోకచుక్క పొడిచిందో లేదో కాని
ఊళ్ళో తోక తెగిన చప్పుడు.
శిశువు పాదస్పర్శకు మైలపడ్డ పశువుల ఆగ్రహం
మొరిగి, ఓండ్రపెట్టి, ఊళ వేసిన శోకాలపన
ఈ శిశువు-
బానిసల కంటిపాప
ఒక శతాబ్దపు స్వప్నశకలం
వందేమాతరపు తొలిచరణం
పశుధర్మశాస్త్రం ప్రకారం శిశుజననం మహాపాతకం
శిశువుకు-
రెండు కాళ్ళుండటం నేరం
మిగులు భూమ్మీద అడుగులు వేయకుండా
మేకులు కొట్టారు.
రెండు చేతులుండడం నేరం
పని చూపమని యాచించకుండా
చిల్లులు పెట్టారు.
శిరస్సులో మెదడుండడం నేరం
మళ్ళీమళ్ళీ రాజ్యాంగం రాయకుండా
ముళ్ళ కిరీటం గుచ్చారు.
ముఖవర్చస్సుండడం నేరం
ఏ తల్లీ ముద్దాడకుండా
కాండ్రించి వుమ్మారు.
అన్నిటికన్నా ఛాతీలోపల గుండెకాయ వుండడం నేరం
బానిస కొడుక్కి ప్రేమెందుకని
బరిసెలతో పొడిచారు
పంట పొలాల్లో శిశువుకు శిలువ మరణం
పట్టపగలు చీకటి కమ్మింది.
ఆకాశం అయిదు ముక్కలుగా చీలింది.
సూర్యుడు నాలుగు ముక్కలూ అతుక్కొని ముఖం కప్పుకున్నాడు.
శిలువ మీద శిశువు పలికిన చివరి మాట:
‘తండ్రీ! వీరేమి చేయుచున్నారో వీరెరుగుదురు.
నేను తిరిగి లేచువరకునూ వీరిని సజీవముగా వుంచుము’.
ఊళ్ళో పశువుల పరారీ.
నాలుగు రోడ్ల కూడలిలో
గర్భం దాల్చిన నేలతల్లి.
వీరుల సమాధులన్నీ నిండు చూలాళ్ళే.
పిరికి వాళ్ళు పశుపాలకులు!
శిశువింకా లేవకుండానే పశువధను నిషేధించారు.
‘పశువులను వెదకి శిక్షించుటకు
శిశువు ఈ లోకమునకు వచ్చును’
గర్భశోకతప్త హృదయులైన మాతృమూర్తులారా
కళ్ళు తుడుచుకుని
ధవళ వస్త్రాలతో స్వాగతం పలకండి.
‘శిశువు నేడు లేచెను. హల్లెలూయ'
*13.7.2012
రఘోత్తమరావు సి॥చిగురింత॥
ఎందుకో ఒక్కోసారి బ్రతుకంటేనే
చీదరపుడుతుంది
నరనరాల్లోనూ పాకుతూ, పారుతూ
అదే రక్తం
పొద్దున వెళ్ళిన దారిలోనే
రాత్రికి మళ్ళిపోయే పయనం
పాత మొహాల్లో మారని కవళికలు
విసుగు....విసుగు
ఒకరోజున
కుంటివాడి ఊతకర్రను చూసాక
మోడువారిన చెక్క ముక్కలాంటి
జీవితం
కొద్దికొద్దిగా చిగురించింది!
*13.7.2012
మోహన్ రుషి॥బతికిన మనుషులు!॥
"మసాలా" అంది ఆమె
"ప్లెయిన్" అన్నాడతను
"పగలు"- ఆమె
"రాత్రి"- అతను
"పోవద్దు"
"రావొద్దు"
ఒకరినొకరు బాగా అర్థం చేసుకొని
అప్పట్నుంచీ వాళ్ళు
కలిసి మెలిసి జీవించలేదు!
*13.7.2012
జయశ్రీ నాయుడు॥నాలో(లే)ని నేను॥
ఎదో ఎటో వెళ్ళిపోతోంది
ఆగమంటున్నా వినదు
ధూళికన్న దూరంగా
వెన్నెలకన్న వేగంగా
మబ్బుకన్నా తేలికగా
చినుకుకన్నా చిక్కులుగా..
చుక్కలకన్నా చెల్లా చెదురై
దిక్కుల్లోకి దూసుకుపోతూ..
ఆపమంటూ నిన్నల్లుకున్నా
దూరమొద్దంటూ దిగులుపడుతూ
ముత్యాలుగా మారని ఆ తడి
గుండెకి ఇంకా గుర్తుంది..
ఎదొ బరువుగా
ఆపుతోంది
యేమిటది..
వెళుతూ..
ఓ నిముషం వెనక్కు చూస్తే..
నన్నాపుతూ నేనే
ఆశా నేనే
ఆ.. వేదనా నేనే
నిశీ , శశీ అన్నీ
వెళ్ళిపోతే తిరిగి రావేమొ అవి !
నీ సడే లేదనీ
అలిగి అలిగి..
ఆకాశంలా రివ్వున
అందనంత శూన్యాన్ని
అక్కున చేర్చుకుంటూ..వెళ్తున్నా
*13.7.2012
జితేందర్ బత్తుల॥అన్నం తినని బతుకులు మావి॥
చాలి చాలని బ్రతుకులు మావి
పేదవాళ్ళం మేము నిరు పేదవాళ్ళం
రెక్క అడితే గాని డొక్క అడని జీవితాలు మావి
రెండు చేతుల కష్టపడి సంపాదించిన సరిగ్గ
అన్నం తినని బ్రతుకులు మావి
దరిద్ర రేఖ దిగువన బ్రతుకు తున్నము మేము
బ్రతుకు పోరులో కష్టాల కొలిమిలో
నేలరాలుతున్న నిరు పేదలం మేము
ఈ బంగారు లోకంలొ కష్టాలు తప్ప
సంతోషానికి నోచుకోని బ్రతుకులు మావి
ఈ లోకంలొ చీడ పురుగుల్ల కన్న హీనంగ
బ్రతుకుతున్న గాధలు మావి
ఒక్కోసారి గంజి నీళ్ళతో కడుపు నింపుకునే
బ్రతుకులు మావి
పేదరికం నిరు పేదరికం
కడలి నింగిలొ జాలువారిన మా ఫ్రాణాలు
ఈ నిరుపేద జీవితంలొనే బుగ్గిపాలు అవ్వల్సి వస్తున్నాయి
మేము పడిలేచిన హ్రుదయ గోష అ దేవుడికి వినిపిస్తుందా
అ నుదిటిరాతను రాసిన భగవంతుడు మ సంతోశాన్ని దూరం
చేస్తున్న మాపై జాలి కరుణ రావడం లేదాయె ఎవరికి
మా ఆశలకు రెక్కలు వచ్చే రోజు లేనే లేదాయే
పేదవాడిగ పుట్టడం మేము చేసిన తప్ప
మా రేఖలను మర్చేది ఎప్పుడు మ గుండె గాధ ఇంకేన్న్నాల్లు
ధరని దద్దరిల్లుతున్న లోకంలొ పెను మార్పులు సంభవిస్తున్న
మా జీవితంలొ కొత్త వెలుగులు రావడం లేదు
*13.7.2012
13, జులై 2012, శుక్రవారం
కిరణ్ గాలి॥ఇంతేనా?॥
తెరమీద హీరొ, తెలివిలేని ప్రియుడు
పచ్చ గడ్డి పార్కు, లోనెక్ ఆర్కూ
మిల్స్ అండ్ బూన్సు, ఫీట్ట యిన జీన్సు
నైట్ క్లబ్ డాన్సూ, వెంటపడే ఫాన్సూ
నువ్వేనా టీనేజ్ గర్ల్ వి?
ఇస్ట్రీ చొక్కా, సిగరెట్ గుట్కా,
ఈవ్ టిజీన్గు, లైన్లు కటింగు,
బస్టాప్ బ్యూటీ, మిడ్నైట్ టీవీ
బార్లు బీర్లు, బైకు మీద బీట్లు
వీడేనా కుర్రాడంటే?
చాలని జీతం, చెదిరిన కలలు,
పెరిగిన అప్పు, నిండు కున్న పప్పు,
కాలు జారిన కూతురు, దారి తప్పి న కొడుకు
కడివెడు కన్నీళ్ళు, దోసెడు నవ్వులు,
మధ్య తరగతి గతీ ఇంతేనా?
చిమ్ని పొగ సైరన్ రొద
చిందిన స్వేదం, ఎండిన డొక్క
డౌన్ డౌన్ లు జిందాబాదులు
తిరిగే యంత్రం, నలిగె చేతులు
వాడెలె కార్మికుడంటె
ఆకలి పాట, తుపాకి తూటా,
ప్రజా కోర్టులు, లాటి దెబ్బలు,
మందు పాతర, లాకప్ డేత్తు
సుత్తి కొడవలి, నెత్తుటి కడలి
ఇంతేనా విప్లవమంటే?
తలపై పిలుక, గుడిలో గంట,
శటగొపాలు, కొబ్బరి తీర్థం,
వేసే దక్షిణ, కోరే కోర్కె,
పూసిన నామం, చేసిన పాపం,
అంతేనా ఆస్తిక మంటే?
మోమున మడతలు, మూ ల్గే పేగులు,
ఎంగిలి ఆకు, మొరిగే కుక్కలు,
ఎండిన రొమ్ములు, ఏడ్చే పిల్లలు,
మురుగు కాలువ, ముసిరె ఈగలు
ఇంతే కదా పేదరిక మంటే?
రేగిన కామం, తీరిన తాపం,
అలిసిన విటుడు, నలిగిన పక్క,
వాడిన మల్లెలు, పగిలిన గాజులు
చిరిగిన నోటు, చితికిన శీలం
అంతేలే వేశ్యల విలువ
నిర్లక్షపు క్షయ, స్వార్ధపు కుష్టు
కుల గజ్జి, మత తామర
దురాశ దురద, దౌర్జన్యం దుర్వాసన
స్టేటస్ కురుపు, అసూయ రసి
సహించలేని సంఘపు దుస్థితి
తోలు తిత్తీ, తొమ్మిది చిల్లులు,
సున్నమ్ నీరు, చీము నెత్తురు,
బొమికలు బొచ్చు, నరాలు నాడులు
మాంసం గుజ్జు, మల మూత్రాలు,
ఇంతే కదా శరీర మంటే
ఆశలు కోర్కెలు, వ్యధలు బాధలు,
నిరాశ నిసృహలు, నైరాష్యం నిర్లిప్తతలు
శోధన రొదనలు, అలజడులు ఆవేదనలు
తర్కాలు తగాదాలు, వైఫల్యాలు విరక్తులు
సందేహాలు, సన్ధిగ్దాలు,
అనుమానాలు అవమానాలు,
ఆరాటాలు, పోరాటాలు
ఇంతేనా జీవత మంటే?
* 12.7.2012
కట్టా శ్రీనివాస్॥టప్॥
అనుభవ రాహిత్యపు
నీటి బుడగ
పెటిల్మని పగిలి పోయింది.
అయితే...
అనుభవం వచ్చిందన్న మాట
అయ్యో
నేను అనుభవరహితుడినేనన్న
నిజాన్ని సైతం
మరిచేలా చేసింది.
ఈ పాడు సంఘటన.
*12.7.2012
మెర్సీ మార్గరెట్॥ ఒక సంభాషణాత్మక ప్రయోగం॥
ఆమె : శ్వాస నిశ్వాసల పోటి ...
గెలుపు మాత్రం నాలో దాగిన నీది
అతను : రెండు శ్వాసల సుగంధం ఒకటైతే పోదా ఓటమి గెలుపుల రూపం.. పోదా స్వేదంలో కరిగిన దూరం.. నీది నాది కాని . . నూతన సవ్వడి నిర్వచించే నవ నాడి
ఆమె : స్వేదపు దారులు వెతుకుతు పరిమళా నాస్వదించి మర్చిపోయా ..సమాధానాల వేట ఎలా చేయను అని
అతను : ఉన్నావా నా తలగడలో దాగిపోయవా శ్వాసవై
ఆమె : దాగిపోయి చెవిలో గుస గుస లాడుతున్న వినిపించానా ?
అతను : ఈ వేడి నీ శ్వాస దేనా కరిగిస్తోంది
ఆమె : స్వేదంలో చల్లదనం భయపడుతుంటే దైర్యం చెప్పాలే
అతను: ఊ -మాటలు భలే నేర్చావే ?
ఆమె : సాంగత్య దోషమే కదా.. ఓటమి ఒప్పుకోలు పత్రం పై సంతకం చేయండి
అతను : కలిపిన గోరు ముద్ద తినిపిస్తూ .. చాలు చాలు ఇవ్వాల్టి గెలుపు నీదేలే అని నవ్వు చుక్క సంభాషణకు ...♥
*12/7/2012
Ro Hith || Letter ||
Ma frequently says
when i was 6 years old
i used to draw on walls
on countless number of papers
bills and brother's notebooks.
I used to draw green hills
Where even an ant waits for my order to bite
And a half sun with red crayon
that always questions me- to rise or to set?
A river breathed by hills
a thatched hut on the bank
and an unopened letter on its doorstep.
Even now
The image of hills, half sun
and hut under the palm tree
screen behind my eyelids
And when ever a new letter falls
on the doorstep
A poem forms itself in me.
when i was 6 years old
i used to draw on walls
on countless number of papers
bills and brother's notebooks.
I used to draw green hills
Where even an ant waits for my order to bite
And a half sun with red crayon
that always questions me- to rise or to set?
A river breathed by hills
a thatched hut on the bank
and an unopened letter on its doorstep.
Even now
The image of hills, half sun
and hut under the palm tree
screen behind my eyelids
And when ever a new letter falls
on the doorstep
A poem forms itself in me.
* 12-07-2012
రియాజ్ || పల్లెవిస్తుపొయింది?! ||
అల్లా చూసొద్దామని
పల్లె పట్నం వెళ్ళింది
ఏదేదో ఊహించుకుంటోంది
తీర చూశాక విస్తుపోయింది!
స్వేచ్చా విహంగాలు
అక్కడక్కడ గోడలమీద కాగితాలపై ముద్రితమై ఉన్నయ్
మరికొన్ని పంజరల వెనుక దర్శనమిస్తున్నాయ్!
పచ్చదనం ఊరికి దూరంగా పారిపోయిఉంది
అంతా కార్బన్-డై-ఆక్సైడ్ కంపు
ఎటుచూసిన పరుగులుతీసే చక్రాలు
లోహాల ఘోష
నిశ్శబ్దాన్ని ఊరికి దూరంగా వెలివేసినట్లు!!
***
మరింత ముందుకెళ్ళింది
ఆకలి భాషలు నడిరోడ్డులో నగ్నంగా గొంతుచించుకు అరుస్తున్నాయ్
కడుపు ఎండిన డొక్కలు స్పష్టంగా దీనంగా అడుక్కుంటున్నాయ్
డొక్కనిండిన పొట్టలు ఆర్ధిక ప్రవాహంలో కొట్టుకుపోయెందుకు సంసిధ్ధంగా ఉన్నాయ్!
తప్పించుకొని మరింత ముందుకెళ్ళింది
యేమైనా అమ్ముకునేందుకు దేనినైనా వ్యాపారంగా చూసే
మార్కెట్ అందులోని జిత్తులమారి ఆకర్షణలను
వింత ఆర్ధిక ధోరణులను చూసి అవ్వాక్కయ్యింది !!
భుజాన బ్యాగులతో వెళుతున్న చిన్న చిన్న యంత్రాలను
తలపించేలా ఉన్న పిల్లలను చూసి ఆశ్చర్యపోయింది !!
ఎక్కడినించో అరువు తెచ్చుకున్న వింత అలవాట్లతో
వికృత ధోరణులతో దేశనిర్మాతలు యువకెరటాలు నిర్వీర్యంగా !!
ఊరికి పెద్దలు శాంతికపోతాలు వృధ్ధాశ్రమాలలో తోసివేయబడ్డారు
మానవత్వం అక్కడక్కడా మూలుగుతూ కనిపిస్తోంది
వ్యాపార దేహాలు నైతికజీవాన్నికోల్పోయిన చిద్రమైన మనసులు
అత్యాధునికత పెరుతో వింత వింత చేష్టలు చేసే మనుషులనూ చూసి పల్లె కాసేపు ఆగిపోయింది?
చివరిగా..
నగర నడిబొడ్డులో నవ్వుతూ ఉన్న మహాత్ముని విగ్రహాన్ని చూసి
నవ్వుకుంటూ పచ్చబస్సు ఎక్కి పారిపోయింది ఆ పల్లె.
పల్లె పట్నం వెళ్ళింది
ఏదేదో ఊహించుకుంటోంది
తీర చూశాక విస్తుపోయింది!
స్వేచ్చా విహంగాలు
అక్కడక్కడ గోడలమీద కాగితాలపై ముద్రితమై ఉన్నయ్
మరికొన్ని పంజరల వెనుక దర్శనమిస్తున్నాయ్!
పచ్చదనం ఊరికి దూరంగా పారిపోయిఉంది
అంతా కార్బన్-డై-ఆక్సైడ్ కంపు
ఎటుచూసిన పరుగులుతీసే చక్రాలు
లోహాల ఘోష
నిశ్శబ్దాన్ని ఊరికి దూరంగా వెలివేసినట్లు!!
***
మరింత ముందుకెళ్ళింది
ఆకలి భాషలు నడిరోడ్డులో నగ్నంగా గొంతుచించుకు అరుస్తున్నాయ్
కడుపు ఎండిన డొక్కలు స్పష్టంగా దీనంగా అడుక్కుంటున్నాయ్
డొక్కనిండిన పొట్టలు ఆర్ధిక ప్రవాహంలో కొట్టుకుపోయెందుకు సంసిధ్ధంగా ఉన్నాయ్!
తప్పించుకొని మరింత ముందుకెళ్ళింది
యేమైనా అమ్ముకునేందుకు దేనినైనా వ్యాపారంగా చూసే
మార్కెట్ అందులోని జిత్తులమారి ఆకర్షణలను
వింత ఆర్ధిక ధోరణులను చూసి అవ్వాక్కయ్యింది !!
భుజాన బ్యాగులతో వెళుతున్న చిన్న చిన్న యంత్రాలను
తలపించేలా ఉన్న పిల్లలను చూసి ఆశ్చర్యపోయింది !!
ఎక్కడినించో అరువు తెచ్చుకున్న వింత అలవాట్లతో
వికృత ధోరణులతో దేశనిర్మాతలు యువకెరటాలు నిర్వీర్యంగా !!
ఊరికి పెద్దలు శాంతికపోతాలు వృధ్ధాశ్రమాలలో తోసివేయబడ్డారు
మానవత్వం అక్కడక్కడా మూలుగుతూ కనిపిస్తోంది
వ్యాపార దేహాలు నైతికజీవాన్నికోల్పోయిన చిద్రమైన మనసులు
అత్యాధునికత పెరుతో వింత వింత చేష్టలు చేసే మనుషులనూ చూసి పల్లె కాసేపు ఆగిపోయింది?
చివరిగా..
నగర నడిబొడ్డులో నవ్వుతూ ఉన్న మహాత్ముని విగ్రహాన్ని చూసి
నవ్వుకుంటూ పచ్చబస్సు ఎక్కి పారిపోయింది ఆ పల్లె.
* 12-07-2012
జ్యోతిర్మయి మళ్ళ || ఫేస్బుక్..ఫేస్బుక్..||
సరదా సరదా ఫేస్బుక్కు
ఇక్కడెప్పుడైనా వేస్కోవచ్చోలుక్కు
అడిగేయించుకునే కామెంట్లు అనెస్పెక్టెడ్ కామెంట్లు
అదరగొట్టే కామెంట్లు బెదరగొట్టే కామెంట్లు
ఎన్నెన్నో నీపోస్టులకు ఎవరెవరివో దక్కు
మనసులోని మాటలెన్నొ అక్కడే వెళ్ళగక్కు
ఉత్తుత్తి పోస్టింగులు చెత్తచెత్త పోస్టింగులు
పసలేని పోస్టింగులు పనికిమాలిన పోస్టింగులు
పోనీలే పాపం అని కొట్టావా లైకు
అవుతావు మరినీవు అడ్డంగా బుక్కు
ఆలింకులు ఈలింకులు ఎక్కడెక్కడ్నుంచో లింకులు
వెబ్బుల్లోంచి గ్రూపుల్లోంచి బ్లాగుల్లోంచి గూగుల్లోంచి
ఊసుపోలేదని తెరిచావా చిక్కు
కళ్ళుమూసుకోనఖ్ఖర్లేనిదైతే నీ లక్కు
రిక్వెస్టులు యాక్సెప్టులు టాగింగులు షేరింగులు
అప్లోడులు డౌన్లోడులు వెయిటింగులు చాటింగులు
ఎడిక్టు అవకు బాబూ చెప్పనా నీకో ట్రిక్కు
పొదుపుగా వాడుకో పొందేవు లాభాలు పెక్కు
* 12-07-2012
ఇక్కడెప్పుడైనా వేస్కోవచ్చోలుక్కు
అడిగేయించుకునే కామెంట్లు అనెస్పెక్టెడ్ కామెంట్లు
అదరగొట్టే కామెంట్లు బెదరగొట్టే కామెంట్లు
ఎన్నెన్నో నీపోస్టులకు ఎవరెవరివో దక్కు
మనసులోని మాటలెన్నొ అక్కడే వెళ్ళగక్కు
ఉత్తుత్తి పోస్టింగులు చెత్తచెత్త పోస్టింగులు
పసలేని పోస్టింగులు పనికిమాలిన పోస్టింగులు
పోనీలే పాపం అని కొట్టావా లైకు
అవుతావు మరినీవు అడ్డంగా బుక్కు
ఆలింకులు ఈలింకులు ఎక్కడెక్కడ్నుంచో లింకులు
వెబ్బుల్లోంచి గ్రూపుల్లోంచి బ్లాగుల్లోంచి గూగుల్లోంచి
ఊసుపోలేదని తెరిచావా చిక్కు
కళ్ళుమూసుకోనఖ్ఖర్లేనిదైతే నీ లక్కు
రిక్వెస్టులు యాక్సెప్టులు టాగింగులు షేరింగులు
అప్లోడులు డౌన్లోడులు వెయిటింగులు చాటింగులు
ఎడిక్టు అవకు బాబూ చెప్పనా నీకో ట్రిక్కు
పొదుపుగా వాడుకో పొందేవు లాభాలు పెక్కు
* 12-07-2012
ప్రవీణ కొల్లి || సమాజం ||
సమాజమంటోంది
నేనో సాగర ప్రవాహమని!
నేనన్నాను
నువ్వో దాహం తీర్చని ఉప్పటి ద్రవమని!
నేననుకున్నాను
ఓ పదునైన పాళీ తయారు చేసుకుని
సముద్రాన్ని కలంలో సిరాగా నింపి
కసితీరా రాసెయ్యాలని….
సమాజం నోటితో నవ్వి,
నొసటితో వెక్కిరించింది.
“ఏంటని?” అడిగా
“ఏం రాస్తావేంటి?”, వ్యంగ్యం వుట్టిపడింది
“నీ గురించే రాస్తా…నీలోని మనుషుల గురించే రాస్తా”
పాళీ పదును పెడుతూ చెప్పా!
“మనుషులు నాలోని లవణాలు కాదా?”, హృద్యంగా నిలదీసింది!
హు....ఏ దప్పిక గురించి రాయను?
పదును తేలిన పాళీ గుచ్చుకుంది
చూపుడువేలు స్రవిస్తోంది
చట్రంలో చితికిపోయిన ఎందరో బతుకుల సాక్షిగా
తెల్లకాగితం రంగు మారింది….
( * August 12, 2011 రాసిన కవిత. హనుమంత రావు గారి, సమాజపు పెడ పోకడల మీద కవిత్వం రావాలి అనే పోస్ట్ చూసాకా, ఈ కవిత పోస్ట్ చేస్తున్నాను.)
నేనో సాగర ప్రవాహమని!
నేనన్నాను
నువ్వో దాహం తీర్చని ఉప్పటి ద్రవమని!
నేననుకున్నాను
ఓ పదునైన పాళీ తయారు చేసుకుని
సముద్రాన్ని కలంలో సిరాగా నింపి
కసితీరా రాసెయ్యాలని….
సమాజం నోటితో నవ్వి,
నొసటితో వెక్కిరించింది.
“ఏంటని?” అడిగా
“ఏం రాస్తావేంటి?”, వ్యంగ్యం వుట్టిపడింది
“నీ గురించే రాస్తా…నీలోని మనుషుల గురించే రాస్తా”
పాళీ పదును పెడుతూ చెప్పా!
“మనుషులు నాలోని లవణాలు కాదా?”, హృద్యంగా నిలదీసింది!
హు....ఏ దప్పిక గురించి రాయను?
పదును తేలిన పాళీ గుచ్చుకుంది
చూపుడువేలు స్రవిస్తోంది
చట్రంలో చితికిపోయిన ఎందరో బతుకుల సాక్షిగా
తెల్లకాగితం రంగు మారింది….
( * August 12, 2011 రాసిన కవిత. హనుమంత రావు గారి, సమాజపు పెడ పోకడల మీద కవిత్వం రావాలి అనే పోస్ట్ చూసాకా, ఈ కవిత పోస్ట్ చేస్తున్నాను.)
అఫ్సర్ || నువ్వొచ్చీ రాని ఆరు ఝాముల రాత్రి ||
1
నీతోనా నీలోనా
నాతోనా నాలోనా
మాట్లాడుకుంటూనా
మాట్లాడకుండానా
మాటల్నీ మాటల్లేని క్షణాల్నీ కలిపేసి
ఈ చీకటి కింద రాలిన మల్లెల్లో కుప్పపోసుకుంటూ కూర్చున్నా.
2
వొక రాత్రి తరవాత
కొన్ని పరిమళాల క్రితం నువ్వెళ్ళిపోయావా
వొక నవ్వే నవ్వి వెళ్లిపోయావా
ఆ పరిమళంలో నేనొక పువ్వునై రాత్రంతా విచ్చుకుంటూ కూర్చున్నా.
ఆ నవ్వులో నేనొక చిన్ని తరగనై సుడి తిరుగుతూ వున్నా.
3
చివరి వాక్యం ఏమవుతుందా అని
వింటూ వింటూ వుంటానా
అదే నీ నిష్క్రమణ తరవాత నాలోపల మొదటి వాక్యమై
నన్ను తిరిగి రాస్తూ రాస్తూ ఈ రాత్రిని నా కంటి కింద దీపంలా వెలిగిస్తుంది
వద్దన్నా వచ్చి వెళ్లిపోయే నీ నీడల నిషా పహరాలో
ఈ దీపం వెలిగే గదిలో నిద్రపడుతుందా చెప్పు!
5
నీ నిట్టూర్పులు నా చుట్టూరా గాలి పటాలయి
ఎగిరెగిరి దిక్కులన్నీ చుట్టేసిన బిగి కెరటాలయి
ప్రతి గాలి అలకీ వొక కౌగిలి ఇచ్చేద్దామనుకుంటానా
వాటికీ నీ వయ్యారాలే తెలిసి, విస విసా ఎటో పారిపోతాయి.
దొరకనే దొరకవు కదా, ఎంత దూరమో పరుగెత్తించీ...
నా వొడిలో నువ్వు పేంచ్ పడిపోవే పతంగమా...?
అనుకుంటూ పగటి కలలోకే నా ప్రవాసాలన్నీ.
6
ఇంకేమీ తెలియదు ఎప్పటికీ తెలియదు
ఇది గుబులో దిగులో సుఖమో సంతోషమో!
ఎన్ని భాషలని నేర్చుకోను,
నిన్ను నాలోకి వొంపే ఆ కల కోసం!?
*12-07-2012
నీతోనా నీలోనా
నాతోనా నాలోనా
మాట్లాడుకుంటూనా
మాట్లాడకుండానా
మాటల్నీ మాటల్లేని క్షణాల్నీ కలిపేసి
ఈ చీకటి కింద రాలిన మల్లెల్లో కుప్పపోసుకుంటూ కూర్చున్నా.
2
వొక రాత్రి తరవాత
కొన్ని పరిమళాల క్రితం నువ్వెళ్ళిపోయావా
వొక నవ్వే నవ్వి వెళ్లిపోయావా
ఆ పరిమళంలో నేనొక పువ్వునై రాత్రంతా విచ్చుకుంటూ కూర్చున్నా.
ఆ నవ్వులో నేనొక చిన్ని తరగనై సుడి తిరుగుతూ వున్నా.
3
చివరి వాక్యం ఏమవుతుందా అని
వింటూ వింటూ వుంటానా
అదే నీ నిష్క్రమణ తరవాత నాలోపల మొదటి వాక్యమై
నన్ను తిరిగి రాస్తూ రాస్తూ ఈ రాత్రిని నా కంటి కింద దీపంలా వెలిగిస్తుంది
వద్దన్నా వచ్చి వెళ్లిపోయే నీ నీడల నిషా పహరాలో
ఈ దీపం వెలిగే గదిలో నిద్రపడుతుందా చెప్పు!
5
నీ నిట్టూర్పులు నా చుట్టూరా గాలి పటాలయి
ఎగిరెగిరి దిక్కులన్నీ చుట్టేసిన బిగి కెరటాలయి
ప్రతి గాలి అలకీ వొక కౌగిలి ఇచ్చేద్దామనుకుంటానా
వాటికీ నీ వయ్యారాలే తెలిసి, విస విసా ఎటో పారిపోతాయి.
దొరకనే దొరకవు కదా, ఎంత దూరమో పరుగెత్తించీ...
నా వొడిలో నువ్వు పేంచ్ పడిపోవే పతంగమా...?
అనుకుంటూ పగటి కలలోకే నా ప్రవాసాలన్నీ.
6
ఇంకేమీ తెలియదు ఎప్పటికీ తెలియదు
ఇది గుబులో దిగులో సుఖమో సంతోషమో!
ఎన్ని భాషలని నేర్చుకోను,
నిన్ను నాలోకి వొంపే ఆ కల కోసం!?
*12-07-2012
దీనికి సబ్స్క్రయిబ్ చేయి:
పోస్ట్లు (Atom)