Venugopal Rao కవిత

నాకోసమే వెలసిన సౌందర్య రాసి నన్నే వెతుక్కుంటూ వచ్చిన నెచ్చెలి జగణమో, మగనమో యతిప్రాసలు కూర్చి చందస్సు తప్పక నిషిద్దాక్షరాలు లేకుండా చంపకమాల, మత్తేభం, శార్దూలాలు చిన్నబోయేల తేటగీతి తెల్లబోయేలా ఏ మహా కవో రాసిన పద్యమే ఆమె సరిగమ పదనిసో సనిధపమగారిసో రాగరంజితమై శృతిలయలు తప్పక ఏ వాగ్గేయకారుడో పాడిన శృంగారగీతం నేనాస్వాధించే సంగీతం ఆమె సాహిత్యం సంగీతం కలగలిసిన నా చిన్నది నన్నెప్పుడూ వీడనిది

by Venugopal Rao



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1qUA2KB

Posted by Katta

Venugopal Rao కవిత

చందమామా నువ్వింకా చచ్చిపోలేదా ఆమె లేకుంటే నీతో నాకింకేమి పని ఆమే కదా చెప్పింది పున్నమి మంచిదని అందుకే నువ్వు నిండుగా వెలిగే రోజుకోసం నేనంతగా కళ్ళు కాయలు కాసేలా చూసింది వేంకటేశుని సన్నిధిలో ఆమె మెడలో నేను మంగళ సూత్రం కట్టినప్పుడు నువ్వు పైనుండి చూస్తూనే ఉన్నావుగా నీ వెండి వెలుగుల్లోనే కదా ఆమెలో నేను ఐక్యం అయింది నువ్వంటే తనకెంత పిచ్చి నాకెప్పుడూ అనుమానమే తను నిన్నా నాన్న ప్రేమించేది నేను తనకు తాజ్ మహల్ చూపిస్తానంటే ఇప్పుడొద్దు అన్నది, ఎందుకో అనుకున్నా నువ్వు నిండుగా ఉన్న రోజున నా ఒడిలో కూర్చొని తాజ్ ని చూస్తా అన్నది భద్రాచలం రాములోన్ని ధర్శించుకుందాం అంటే తాను వెన్నెల్లో గోదారినే చూస్తా అన్నది అంతలా ప్రేమించే ఆమెను ఎందుకు కాపాడలేదు వెన్నెల్లో నన్ను కలవాలనే కదా వస్తోంది మల్లెలు పెట్టుకున్న గులాబీలా ఆమె నడిచి వస్తుంటే చంద్రుని అందం తగ్గింధనా కన్నుకుట్టి ఆమెను ప్రమాదం లోకి తోశావు ప్రమాదంలో కూడా ఆమె నీవైపే చూస్తూ ఆనందంగా కన్నుమూసింది ఆమె లేని లోకంలో నువ్వేం చేస్తావు నువ్వెన్ని వెన్నెలలు కురిపించినా ఆస్వాదించే నా చెలి లేనే లేదుగా మరి నువ్వు ఉంది ఉపయోగం ఏముంది చందమామా.. నువ్వింక చచ్చిపో.

by Venugopal Rao



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1kofIQq

Posted by Katta

Venugopal Rao కవిత

నా పిచ్చిగానీ నాకెప్పుడు న్యాయం జరిగిందని మా అమ్మలను అమ్ముమ్మలను దాసీలుగా చెరబట్టి దొరసానులకు సేవచేయించి దొరల కోర్కెలు తీర్చుకుంటే నా పెద్దయ్యలు కళ్ళు మూసుకున్నారే తప్ప తిరగబడలేదు వాళ్లకు ముందే తెలుసేమో తిరగబడితే ఒరిగేదేమీ లేదని స్వతంత్ర దేశాన దళితులకు రక్షనంటే నిజమేననుకున్న నా అక్కచెల్లెల్ల అంగాంగాలను వర్ణిస్తుంటే తాకరాని చోట చేతులేసి గేలి చేస్తుంటే చుండూరు చైతన్య్హం తిరగబడింది ఆడోల్లపై దౌర్జన్యం ఏంటని ప్రశ్నించింది కామంతో తెరుచుకున్న కళ్ళు ఎరుపెక్కాయి అగ్రవర్ణ దురహంకారం బుసలు కొట్టింది ధనబలంతో మదమెక్కిన కండకావరం వెంటపడి దాడి చేసింది నా చైతన్య్హం పై ప్రశ్నించిన నా దళితుని కంఠన్ని నరికేసింది న్యాయం అడిగిన నేరానికి నా తమ్ముడు చుండూరు చేలల్లో శవమయ్యాడు నావాళ్ళ రక్తం చూసి రాత్రి తెరమరుగయ్యింది తెల్లారంగనే అంతా షరా మామూలే మాకు మళ్ళీ న్యాయం చేస్తామని పెద్దల హామీలు ఫాస్ట్ ట్రాక్ కోర్టు పెట్టి దుండగులకు దండగేస్తామన్నారు అయినా మా పద్మారావు పిచ్చిగానీ దళితుని కత్తికి ఈ రాజ్యంలో పదును ఎక్కడ ఉంటది లక్షల విలువ చేసే నల్సార్ యూనివర్సిటీ లా డిగ్రీ బతుకు లేని బీదోల్ల పక్కన ఎందుకు ఉంటది ఇరవై ఏళ్ళ కాలంలో నిజాన్ని నిర్ధారణ చేయలేదని నా తమ్మున్ని ఎవరూ విగాతజీవుడ్ని చెయ్యలేదంటారు ఏం చేస్తాం ఏం జరిగినా చూస్తూ ఊరుకోవాలి కత్తి తిప్పటం మాని కళ్ళు మూసుకోవాలి మన అయ్యలే నయం న్యాయం జరగదని ముందే మేలుకొన్నారు, మనకోసం కొంతకాలం బతికారు మనరాజ్యం వచ్చేదాక అంతే మరి

by Venugopal Rao



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1iKxk8c

Posted by Katta

Venugopal Rao కవిత

ఎన్నెన్ని ఆలోచనలు ఎన్నెన్ని ప్రణాలికలు బతికినంత కాలం కలిసే బతకాలనుకున్నం ఎన్ని ఊసులు మరెన్నో ఊహలు ఎన్నో ఎన్నెన్నో పంచుకున్నాం పకృతి ప్రకోపించి ఎక్కడో ఉరుముతుంటే నిద్రలో ఉలిక్కిపడి నిన్ను హత్తుకున్నానా పొద్దున్నే నువ్వా విషయం చెపితే నాకు భయం అనిపించేది నువ్వు లేకుండా నేనీ లోకంలో ఒంటరిగా నేనలా బతకాలని సాయంత్రం శృంగార దేవతను తలచుకొని నీకెన్ని రోజులు నిద్రను దూరం చేశానో నిజం చెప్పు ఒక్కనిమిషమైన నిన్నొదిలి ఉన్నానా పరమాత్ముడు పిలిచినా పనిఉందని చెప్పి నాతోనే ఉంటానన్నావ్ మరి ఎందుకు ఉన్నపళంగా నాకు దూరం అయ్యావు చెట్టులో పుట్టలో ఎటు చూసినా నువ్వే కనిపిస్తున్నావ్ నువ్వు లేవని రావని తెలిసి కూడా నా మది ఒప్పుకోడం లేదే నడిరాత్రి నిద్రలోనే నీకోసం పక్కలో వెతుక్కున్నాను నువ్వెంత దూరం వెళ్ళినా నీకోసం నేనొస్తా నేస్తం నువ్వా స్వర్గంలో ఉండి ఆనందం అనుభవిస్తున్నావేమో నీ ఉత్సాహంలో నాకు ఎప్పుడైనా చోటు లేకుండా ఉన్నదా స్వర్గానికి నేను చేరినా ఆ రంబా, ఊర్వసి లు నాకెందుకు నటరాజ స్వామిని తలచుకొని మనిద్దరమే నాట్యం చేద్దాం మనిద్దరిని చూసి ఇంద్రాది దేవతలు కుళ్ళు కోవాలి నీవు లేని లోకం తెరచాపలేని నావలా ఉంది ఇక్కడ నేనుండలేను వస్తున్నా నేస్తం నీకోసం

by Venugopal Rao



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1pkQEc5

Posted by Katta

Venugopal Rao కవిత

ఎక్కడ నుండో వింత వింత శబ్దాలు పెద్ద బండరాయి దొర్లి పడ్డట్లు ప్రమాధమేదో తరిమినట్లు నక్కల ఊలలు ఎందుకో ఏమో కారణం తెలియదు ప్రకృతి పాటం చదివేదెవరు చదివినా అర్ధం చేసుకున్నదెవరు అంతా తమకే తెలిసినట్లు పెద్ధఫోజు తాము చెప్పిందే ప్రకృతి అంటూ వ్యాసాల రాతలు నా మనసే నాకిప్పటికీ అర్ధం కావటం లేదు వీళ్లేమో ప్రకృతిని జయించాం అంటున్నారు రోజులాగే పొద్దెక్కుతుంది నేను కూడా నిద్ర లేస్తా ఒకరోజెంతో ఉషారు, మరో రోజు నిరుత్సాహం నన్ను మించిన మొనగాడు లేడనె భావన ఒక దినం కొండలు పిండే శక్తి వుందని ఒకరోజనిపిస్తే మరో రోజు అంతా నైరాశ్యం జగమంతా చీకటి అందరికి అన్నీ ఉన్నాయి నాకే ఏమి లేవనిపిస్తుంది మెదడు మొద్దుభారినట్టు మరెంతో దిమ్మెక్కినట్లు ఎందుకో ఒక రోజు చైతన్యం మరో రోజు చైతన్యం అంతా ప్రకృతి... అర్ధం కాని తత్వం... అంతే..

by Venugopal Rao



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1cEC0qd

Posted by Katta

Venugopal Rao కవిత

అందరు అనుకుంటున్నారు నాకేమో అయిందని గాలి సోకిందనో దెయ్యం పట్టింధనో అంటున్నారు నిజంగా వాళ్ళకేం తెలుసు నాకేమయ్యిందో నిన్ను చూసినంక నేను నా స్వాధీనం తప్పానని రివటలా నువ్వు విమల్ చీరకట్టి వెళ్తుంటే నా మది దారి తప్పిందని లోకానికేం తెలుసు వాస్తు తప్పని నీ అణువణువు నన్నో పిచ్చోన్ని చేసింది రెప్ప కొట్టని నా కళ్ళు విప్పారి నిన్నే చూస్తున్నాయి మయూర నాట్యం లాంటి నీ నడక నా గతిని మార్చింది పనిలేదు పాట లేదు ఎప్పుడూ నీ ద్యాసే ఆహారం నీరు నాకెందుకు నువ్వుంటే చాలు ఎంత కాలం ఇలా మరెన్ని రోజులు బతకను నిన్నే కొలిచే ఈ భక్తున్ని కరుణించు చెలి చరితలో నిలిచేలా నీతో వందేళ్ళు బతికేస్త అందరూ అనుకున్నట్లు నాకే గాలి సోకలా నన్నావహించింది నీ ప్రేమే-నాక్కావలసింది నీతో జీవితమే

by Venugopal Rao



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1deOIPU

Posted by Katta

Venugopal Rao కవిత

అందరు అనుకుంటున్నారు నాకేమో అయిందని గాలి సోకిందనో దెయ్యం పట్టింధనో అంటున్నారు నిజంగా వాళ్ళకేం తెలుసు నాకేమయ్యిందో నిన్ను చూసినంక నేను నా స్వాధీనం తప్పానని రివటలా నువ్వు విమల్ చీరకట్టి వెళ్తుంటే నా మది దారి తప్పిందని లోకానికేం తెలుసు వాస్తు తప్పని నీ అణువణువు నన్నో పిచ్చోన్ని చేసింది రెప్ప కొట్టని నా కళ్ళు విప్పారి నిన్నే చూస్తున్నాయి మయూర నాట్యం లాంటి నీ నడక నా గతిని మార్చింది పనిలేదు పాట లేదు ఎప్పుడూ నీ ద్యాసే ఆహారం నీరు నాకెందుకు నువ్వుంటే చాలు ఎంత కాలం ఇలా మరెన్ని రోజులు బతకను నిన్నే కొలిచే ఈ భక్తున్ని కరుణించు చెలి చరితలో నిలిచేలా నీతో వందేళ్ళు బతికేస్త అందరూ అనుకున్నట్లు నాకే గాలి సోకలా నన్నావహించింది నీ ప్రేమే-నాక్కావలసింది నీతో జీవితమే

by Venugopal Rao



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1eUaUeA

Posted by Katta

Venugopal Rao కవిత

జీవితం వ్యాపారమైంది బతుకు ఒప్పందాలమయమైంది సేకరించిన గేదె పాలను మనిషి భరించలేని మంచులో పాలను పొడిగా మార్చి రంగుల డబ్బాలో నింపి అమ్మ పాల కన్నా మంచివంటూ ఊదరగొట్టే ప్రచారం అన్నం పప్పు అందులో నెయ్యి మెత్తగా చేసి అమ్మ పెట్టె ముద్ధలకన్నా సెరిలాక్ ను పోషించమంటున్నారు చారడేసి కళ్ళు వంకీల కురులు తేనెలూరే పెదాలు బరువైన పాలిండ్లు సొగసు చూడతరమా అనిపించే నా చెలి సౌందర్యానికి నల్లరంగుందని తెల్లతోలు కోసం ఫెయిర్ అండ్ లౌవ్లీ పూయమంది జాత్యహంకార వాణిజ్యం నిరంతరం నా మదిలో నిలిచినా నెచ్చెలికి ఎవరో రాసిన భావుకత కింద నా సొంత సంతకం చేసి ప్రేమను చెప్పమంది ఆర్చిస్ కార్డ్ లోకానికి బువ్వ పెట్టె సాగును కూడా వదల్లేదు కదా ఈ పాడు వ్యాపారం ఎద్దు పేడ ను ఎరువుగా చేసి దుక్కి దున్నిన నా రైతు గుండెను గోదావరి డి.ఏ.పి పొల్లు చేసింది పండిన పంటలో వచ్చే ఏడు కోసం దాచుకొనే విత్తులే లేకుండా పోయింది బి.టి విత్తనాల కోసం రోడ్డెక్కిన రైతు పై పోలీసు కాల్పులైంది వ్యాపారం కన్న బిడ్డలను అందలం ఎక్కించాలనే కోర్కె కాన్వెంట్ చదువుల ఫీజుల బరువైంది ఇంటి ముందు చలువ పందిళ్ళు పోయి బిడ్డల పెళ్లి ఫంక్షన్ హాల్ వ్యాపారమైంది కొడుకు పెళ్లై ఏడాది తిరక్కముందే మనవడిని ఎత్తుకోవాలన్న తాత ఆశ ప్రైవేటు దవాఖానాలో కడుపు కోతలైనాయి నాకిప్పుడు నా చిన్నతనం గుర్తుకొస్తుంది పొలం పనికెళ్ళి అలిసి వచ్చిన మా అమ్మ మూడేళ్ళు వచ్చిన నా చిన్న చెల్లికి చనుబాలివ్వటం నాకింకా గుర్తు ఉంది బిడ్డలు బలంగా ఉండాలని అమ్మ పెట్టిన వెన్న ముద్దా ముద్ద పప్పు నేనింకా మర్చిపోలేదు చీకటి పడితే పిల్లలకు దోమలు కుట్టొద్దని ఒదేనిలో, హిట్టో, గుడ్ నైటో అప్పుడెక్కడివి పొడుగు చేతుల నాన్న పాత చొక్కా వేసుకుంటి మంచం చుట్టూ అమ్మ దోమ తెర కట్టేది అప్పుడు ఉన్నదంతా అనుభంధం ఆప్యాతే కదా డంకేల్ ముచ్చట్లు ప్రపంచ బ్యాంక్ ఒప్పందాలేం లేవు అవే కదా మన బతుకులు ఇలా వ్యాపారం చేసింది

by Venugopal Rao



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1e2PWK2

Posted by Katta