పేజీలు

' నువ్వొక పచ్చని చెట్టయితే పిట్టలు వాటంతట అవే వచ్చి వాలేను'..!. ‎
Jagaddhatri Dhaathri Jagathi లేబుల్‌తో ఉన్న పోస్ట్‌లను చూపుతోంది. అన్ని పోస్ట్‌లు చూపించు
Jagaddhatri Dhaathri Jagathi లేబుల్‌తో ఉన్న పోస్ట్‌లను చూపుతోంది. అన్ని పోస్ట్‌లు చూపించు

5, జూన్ 2014, గురువారం

Jagaddhatri Dhaathri Jagathi కవిత

జగద్ధాత్రి ||కూంబింగ్ || కూంబింగ్ ఇప్పుడు నన్ను నేనే పోల్చుకోలేక పోతున్నా ఎప్పుడూ ఇంతేనా , కాదు ఇప్పుడే ఈ మధ్యే ఒక శతాబ్దం గా , కొన్ని దశాబ్దాలుగా నన్ను నేను ఆనవాలు కట్టలేక పోతున్నా ఎందుకో మరి నేనెక్కడున్నానో కూడా చెప్పలేకపోతున్నా నవ్వుల లోకం నా చిరునామాగా ఉండేది ఒకప్పుడు ఇప్పుడు ఆ చిరునామా మాయామయి పోయింది ఎప్పటికీ చెరగనిదనుకున్నా చెరిగిపోయిన నా చిరునవ్వులా అనురాగం నా ఇంటి పేరు అన్నదే నాకు జ్ఞాపకం ఇప్పుడు అణు విస్ఫోటన భీకర శబ్దమే వినిపిస్తోంది ఎప్పటికీ పగలదని నే భ్రమించినా చెరిపేస్తూ భళ్లుమన్న నా హృదిలా మాటల కోటలు కాకున్నా నాది ప్రేమాన్వితంగా ఉన్న గూడు ఇప్పుడు బీటలు వారి ఆగ్రహావేశాల శిధిలమైపోయింది రూపూ , రేఖా , అందం , ఆత్మీయతా లేని ఒట్టి శకలాలు మాత్రమే కంటికి ఆనుతున్నాయి పదిలంగా ఉంటుందని నే నెప్పుడూ పాడుకునే నా పాటను అబద్ధం చేస్తూ చేతల్లోకి అనువదించే సహానుభూతి తప్ప ఇప్పుడు నన్ను మండిస్తోన్న ఈ ద్వేషాగ్ని కీల నేనెన్నడూ ఎరగనిది , ఎదురు చూడనిది మంచితనపు నా చిరునవ్వులు ఆప్యాయతా అలలతో నిండుగా అలరారిన నా చక్కని లోకం ఇప్పుడు ఎక్కడ ఉందో పట్టుకోలేకపోతున్నా రక్త బంధాలకు తలవంచి ప్రేమ బంధాలకు తల ఒగ్గి మర్యాదగా బ్రతికిన బ్రతుకు చిరునామా ఇప్పుడు గల్లంతయిపోయింది ఎవరి నడిగితే చెప్తారు నా చిరునామా వెక్కిరిస్తారు గానీ నా చిరునామా నేనే వెదుక్కోవాలి లోపలి జ్ఞాపకాల నుంచో బయటి పరిస్థితులనుంచో నా చుట్టూ ఉన్నవారి మాటలనుంచో ఎలాగోలా చిన్న వివరమైనా సంపాదిస్తే మళ్ళీ తిరిగి ఆ చోటుకే వెళ్లిపోదామని ఆశగా ఉంది , ఆబగా ఉంది అక్కడే రాసి పోవాలనుంది వీలైతే నా చిరునవ్వు సంతకం చేసిన వీలునామాని వీడ్కోలు పలుకుతూ అందరికీ వదిలి వెళ్లాలనుంది దిశా హీనతనుండి , అలౌకిక ఊర్ధ్వతలోకి నన్ను నేను పట్టుకునే గాలింపు చర్య ఇక మొదలైంది , ఈ క్షణమే. ..............................................జగద్ధాత్రి 3.25 పి ఏం 6/5/2014 గురువారం

by Jagaddhatri Dhaathri Jagathi



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1kx7yXs

Posted by Katta

14, మార్చి 2014, శుక్రవారం

Jagaddhatri Dhaathri Jagathi కవిత

||జగద్ధాత్రి|| కలరాహిత్యం|| కలలు కనడం రాలేదు నాకు ఎందుకో మరి....... ఆశలు నిండిన ఊహలు పండాలనే కలలు నా కనుల గుమ్మానికి ఎప్పుడూ అపరిచితలే కలరవాలు కలవరాలు ఎరుగనిది నా కనుదోయి అనుభవాలు అనుభూతులై ఎదురైనప్పుడు వాటిని ఆస్వాదించడమే కానీ రంగుల కలలుగా అవి నాకు ముందరే అగుపించిన వైనమైతే లేదు గాలిలో మేడలు కడుతూ ఆకాశం లో విహరించే రంగురంగుల విహంగాల స్వప్నాలు ఎన్నడూ మరి నా హృదయ వృక్షం పై వాలలేదెందుచేతో ..... ఎప్పటికప్పుడు జీవితం ఆవిష్కరించే సరి కొత్త ఆనంద విషాదాలను యధాతధంగా స్వీకరించడమే తప్ప కల గన్నది లేదు ..... ఊహల్లో తేలలేదు ఎన్నడూ బతుకు సంద్రానికి కల దీపం అగుపడలేదు ఆశల హర్మ్యాలూ కట్టలేదు ఎప్పుడూ అప్పుడప్పుడూ వేదనా భయాలు పీడ కలలై వేధించిన మాట వాస్తవమే కానీ సప్తవర్ణ స్వప్నాలు కనికరించింది లేదు నా కనులను అందరిలా నేను ఉండలేక పోవడం రంగుల కలలు కనలేక పోవడం ఏమన్నా లోపమా నాలో అని భయమేస్తుంది ఒకోసారి కన్న కలలు వెతలై బతుకు భంగపడిన వారిని చూసినపుడు కలలు కనలేని నా అశక్తత నాకు అపురూపమైన శక్తిగా అవుపిస్తుంది అపరిమితమైన అవాస్తవికమైన అభూత కల్పనా జగత్తులోనికి నాకు ప్రవేశం లేనందుకు ఆనందం కలుగుతుంది తెలి మబ్బులలో తేలి పోతూ ఆధాటున భూమి మీదకి రాలి పడటం కలకీ వాస్తవానికీ అనుసంధానం కుదరక రాజీ పడలేక ... గాఢమైన అసంతృప్తితో పరితపించే ప్రహసనం నా జీవితంలో లేనందుకు ... కలల బరువును నా కనుపాపలు మోయాల్సిన అగత్యం తప్పినందుకు ఆనందంగా కలల మాంత్రికుల పాల పడకుండా బతుకు కావడిని మోసుకుంటూ వాస్తవం లోనే ...వాస్తవంగానే .... కష్ట సుఖాలను అనుభూతిస్తూనే ... అప్పుడప్పుడూ జీవిస్తూ ....ఎప్పుడూ బతికేస్తూ ..... !!! ........................................................జగద్ధాత్రి 3.04 పి ఏం 14/3/2014 శుక్రవారం

by Jagaddhatri Dhaathri Jagathi



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1oT0mSC

Posted by Katta

19, ఫిబ్రవరి 2014, బుధవారం

Jagaddhatri Dhaathri Jagathi కవిత

జగద్ధాత్రి ||అసంబద్దత || కొన్ని సార్లు అంతే ఎవరూ నిందకు పాత్రులు కారు అయినా కొన్ని వదులుకోవాలి కొన్ని మరిచి పోవాలి కొన్నిటిని గుర్తు చేసుకోకూడదు మరి కొన్నిటిని దూరంగా పెట్టాలి ఆత్మ ద్రోహం చేసుకోవడం కన్నా ఆత్మీయులకు దూరంగా మెలగడం మంచిది కదా అవతలి వారు అర్ధం చేసుకోలేదని బాధ పడేకన్నా మౌనంగా మిగిలిపోవడం ఉభయ శ్రేయస్కరం కదా ఎక్కడినుండో వచ్చి చుట్టూ ముట్టిన సుడి గాలిలో అనుకోకుండా చిక్కుకుని అతలాకుతలమైన మనసును ఆత్మ పరిశీలన తోనే కదా సేద తీర్చుకోవాలి ప్రమాదం కన్నా ప్రమాదం నుండి వెంట్రుక వాసి లో తప్పించుకోవడం కూడా ఎంతో భీతిని మిగులుస్తుంది దశాబ్దాల అనురక్తి ముందు అర్ధం లేని అనుతాపం నిలబడగలదా కొన్ని అంతే సుడి గాలులు వీస్తాయి .... వాటినుండి తప్పుకోవడం మన ఇంగితం అంతే తప్ప దేనిపైనా కోపగించుకోలేము అక్షరాన్ని అన్యా క్రాంతం చెయ్యడం కంటే ఆత్మ హత్యా సదృశం మరొకటి ఉందనుకోను అనుబంధాన్ని బలి పెట్టి అసంబద్దాన్ని కోరుకోలేను ...............................................జగద్ధాత్రి 3.50 పి.ఏం . 28/05/2013 మంగళవారం

by Jagaddhatri Dhaathri Jagathi



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1huOCb5

Posted by Katta

3, ఫిబ్రవరి 2014, సోమవారం

Jagaddhatri Dhaathri Jagathi కవిత

2) జగద్ధాత్రి ||వందే మా“తరం” || అమ్మ అన్నది ఒక కమ్మని మాట అన్నాడో కవి అమ్మా నాన్న రెండు కమనీయ పదాలు అస్తిత్వం ఇచ్చిన బీజ క్షేత్రాలు మమకారం వారికే కాదు మొక్కకీ ఉంటుంది కాసుల కోసం కన్నవారిని వీడి దూరాలు పోయిన నిస్సహాయత మహాలక్ష్మి లా వెలిగిన అమ్మను విష్ణుమూర్తి లాంటి నాన్నను వారి స్వంత యింటి వికుంఠపురినుండి విడదీసి .... గాజు బొమ్మలను షో కేస్ లో పెట్టినట్టు ఆశ్రమాల్లో వారికి ఏ శ్రమా లేకుండా చూడాలని మొగ్గై చిగిర్చి , పూలు పూసి కాయలు కాసి , నీడ నిచ్చే చెట్లుగా తాము ఎదిగినా ఆ చెట్ల కింద సేద తీరేందుకు అవకాశం లేని అమ్మ నాన్నలెందరో అమ్మ తినిపించిన గోరు ముద్ద రుణం తీరేది కాని దైనా తమ చేత్తో ఒక ముద్ద పెట్టాలని ఆశ పడే ఎందరో బిడ్డలు నాన్న కొని పెట్టిన సైకిలు తొక్కుతూనే ఎదిగిన కౌమారం ఇప్పుడు నాన్నను కారులో తిప్పాలని ఉన్నా అదృష్టం లేని అసహాయత దేశం వీడి రాని వారి మమత వచ్చినా వారి తో కాసేపు గడపలేని కాల హీనత చుట్టాల్లా ఓ పలకరింపు ఎప్పుడో కాస్త ఊరడింపు మా అబ్బాయి సాఫ్ట్ వేర్ అని గర్వంగా పలికే అమ్మ నాన్న హృదయాలలో సాఫ్ట్ వేర్ చిక్కు ప్రోగ్రాముల్లాంటి హార్డ్ వేర్ ని మోస్తూ లక్షలే లక్ష్యంగా మరల్లా అమరి పోయిన మెరుపు లాంటి జీవితాలు ఇటు కన్న వారితోనూ అటు తాము కన్న వారి కోసమూ ఒక్క నిమిషాన్ని కూడా వెచ్చించలేని వెతల జీవనాలు తమ బాల్యం నుండి తీపిని కనీసం రుచి కూడా పిల్లలకు చూపలేని అశక్తత సమస్య తరాల అంతరానిది కాదు ఆత్మీయత కొరవడిన ఆత్మలదీ కాదు మర మెరుపుల్లో చిక్కుకున్న సాలీడు బతుకులు ఎక్కడమే తప్ప దిగడానికి మెట్లు లేని నిచ్చెనలు నిచ్చెనలను పగల కొట్టి పారేసి మళ్ళీ అమ్మ ఒడి లాంటి అమ్మ దేశానికి వచ్చేద్దామన్నా అలవాటు పడ్డ ప్రాణాలకు అలవికాక వదల లేక అటు కన్నవారి కోసం కాకున్నా తాము కన్న బిడ్డల కోసమైనా తప్పని సంపాదన కళ్ళల్లో పెట్టుకు పెంచింది కొడుకుని నిర్దాక్షిణ్యంగా వదిలేశాడు అనే నిందలు ఒక చెవిన అలకిస్తూనే ఒక్క రోజు అలసించినా దక్కని ఉద్యోగాల కోసం పరుగులాట దేహానికి మెదడు తప్ప మరేదీ లేనట్టు నిరంతర ప్రయాస ఇంకా ఎదగాలి ఇంకా ఇంకా అంతులేని ఎత్తులకు ఆప్యాయత చెమ్మ నెరుగని అందమైన గాజు మేళ్ళల్లో బంధింపబడిన బంధాలు ఇంకిన చెలమల్లా పొడి పొడి గా నవ్వుతూ ప్రతి క్షణం దిన గండం నూరేళ్ళాయుషు లా గడుపుతోన్న రోజులు నువ్వు పంపిన డబ్బుతో గాజులు చేయించుకున్నా నాన్నా అని అమ్మ చూపిస్తే వెబ్ కాముల్లో చూడటమే తప్ప ఆప్యాయంగా అమ్మ చేతిని స్పృశించలేని తనం సంధి యుగం లో అటు సంప్రదాయనికీ ఇటు ఆధునికతకూ మధ్య ఎటూ కానితనం ఏమీ చేయలేని తనం ఇవన్నీ ఎంత బాధిస్తున్నాయో ఎరుగనిదీ ప్రపంచం సమస్య ఉన్న చోటే పరిష్కారమూ ఉంటుంది మరి ఈ సమస్యకి ఏది పరిష్కారం ? ఇంకా యోచిస్తూనే ఉంది మా తరం దీనికి హార్డ్ వేరుల్లోనూ సాఫ్ట్ వేరుల్లోనూ ఎక్కడా సోల్యూషన్స్ లేవు కంప్యూటర్లతోనే కాపురాలు చేయాల్సి రావడం అదృష్టమా ? దురదృష్టమా ? అనాలోచితంగా మాట విసిరేసే వారి ముందు అసహాయంగా తల దించుకోవాల్సి రావడం ఇన్ని ఒత్తిళ్ళ మధ్య బతుకుతోన్న తరం మాది పరిష్కారమేదైనా సూచించగలరా ? మీరు.... మీరు ....మీరు.... మీలో ఎవరైనా !!! ఉంటే వెంటనే చెప్పండి మాకూ విశ్రాంతి కావాలనే ఉంది మాకూ సేద తీరాలనే ఉంది సాఫ్ట్ వేరుల్లోనూ హార్డ్ వేరుల్లోనూ చిక్కుకుని మా వేరులని మరిచి చరించాలని మాకూ లేదు మేమూ కన్న బిడ్డలమే మేమూ తల్లి తండ్రులమే గా మరి బొమ్మలు వాళ్లైతే బోరుసులం మేము కామా!!! ....................................................ప్రేమతో జగతి 3.31పి.ఏం 1/2/2014 శనివారం

by Jagaddhatri Dhaathri Jagathi



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1iXvUbM

Posted by Katta