పేజీలు

' నువ్వొక పచ్చని చెట్టయితే పిట్టలు వాటంతట అవే వచ్చి వాలేను'..!. ‎

22, సెప్టెంబర్ 2012, శనివారం

కాశి రాజు || అంకెలు ||

0.శూన్యంతో మొదలై
శూన్యంతోముగిస్తే
ఆ లెక్క లెక్కలోకి రాదు

1.ఒకరు,ఒకరితో
ఒక్కటైనపుడు కూడా
ఒంటరితనం ఉండనే ఉంటుంది

2.రెండు శరీరాలు,
రెండు మనసుల కోరికేమిటో
రెండో ఎక్కం రానివాడు కూడా చెప్పగలడు

3.మూడుముళ్ల ముచ్చటలో కూడా
మూతిముడుచుక్కూచున్న రూపం
మాతృమూర్తై పోతుంది

4.నాలుగుచేతులే
నాలుగు వైపులా చేరి
నిన్నూ ,నన్నూ అక్కడిదాకా సాగనంపుతాయ్

5.అయిదొందలు
అప్పడగాడానికి
ఆత్మాభిమానాన్ని
అవతలోడికి అమ్మేయాల్సుంటుంది

6.ఆరు పువ్వులు
మూడు కాయలు కాస్తే
ఆదునికలోకం పొదుపు అంటుంది

7.ఎడడుగులూ
ఎవరితో
ఎప్పుడెయ్యాలనేది
ఎప్పుడో రాసేవుంటుంది

8.ఎనిమిది దిక్కులున్నా
నువ్వే మాకుదిక్కని కొలిచే నీ ప్రపంచం నీకుంది

9.తొమ్మిదో ఏట తీరని కోరిక
తొంబయ్యోయేటదాక తరుముకొచ్చి
ఆత్మను హత్యకు గురిచేసి
శరీరాన్ని సంపుకు తింటుంది
చచ్చేటప్పుడు చావమని

చంద్రశేఖర్ వేములపల్లి || భూమి బంధం ||


ఈ భూమి నీదే!
ఎవరూ ఆశించడం లేదు!
ఇక్కడ,
చెట్లపై నివసిస్తున్న ... ఆ పక్షులు,
చెరువుల కుంటల్లో ... ఆ చేపలు,
చిగురు పసికరి మేస్తున్న ... ఆ పసువులు,
నీ భూమిని ...
కుదువపెట్టము ... అన్నాయి!
నీ పొరుగు ఆసామికి, అవినీతి పరుడికి ...
అనుబంధం ... వారసత్వమే కానక్కర్లేదు!

2012, సెప్టెంబర్ 19, బుదవారం ఉదయం 9.10

నా సెలయేరు హృదయం .....22


బంగారం నిగ నిగలు
మట్టి ధరించిన ఉనికి ధగ ధగలే

సీతమ్మ నగలు
శ్రీరాముని ముత్యాలు ఉండే ఉంటాయి

భూమి నింపుకున్న కెంపులు
మనుషుల చేతులు మారాయి

ఈ మసక లోకానికి
నవరత్నాలు తమవే ననే భ్రమ పోదు
ఆనందుడా...!
ఒక్క గుంజెత్తు ఎవడైనా తీసుకెల్లాడా?

వంశీ // ది లాస్ట్ సప్పర్ //


వాసన్ ఫోన్,
సరుకొచ్చిందట, పదివేలు,
జేబులో పదివేళ్ళుంచి వొళ్ళువిరుస్తూ,
అనాఘ్రాణ పుష్పలావికా కేసర సంపర్క సంవర్తుడనై,
సంసృతం బూతుకి బట్టలేస్తూ,

"ఏంరా, అడ్వాన్స్ జనమ్ దిన్ ముబారక్.
మరేంలేదా రాత్రికి"
చేత్తో అత్యద్భుతంగా ఛండాలపు సంఙ్న సృష్టిస్తూ,
ఇరవైఏళ్ళుగా నా స్నేహితుడైన సన్నీ..

వాడి అర్ధవంతమైన అమాయకపు
ఆవేశపు ఆక్రోశం నన్నుకదిల్చి,
పైసలకు ఎవడిగొలుసమ్మాలో అని లెక్కలేస్తూ మేము,

వ్యర్ధాల్లోంచి వందలుపుట్టించే
వీర్యనిధులుండాల్సింది ప్రతూర్లో,
ఎంతదృష్టమో మగవ్యభిచారులది
సంపాదనా సంతోషమూ సమ్మిళితమై,
గొప్పోళ్ళ సమాజంలో వివాహేతరబంధాలూ ఖరీదే ,
లక్షాదికారినైదునీపాటికే,
దరిద్రుడా. దేవనాగరి మళ్ళీ వాడాల్సొస్తూ,
"పాణీ దా" విక్కీడోనర్ పాట ఫోన్ రింగ్ టోనై..
వాసన్గాడే, ధూల్ పేటకి రమ్మని,

అత్యంత అసహజపు నవ్వొకటి నా మీద విదిల్చి
మెళ్ళో గొలుసు తెంచుకుని
యమహా ని కిరాతకంగా హింసించి
ధూలి లేపి పేటకెళుతూ, మై బిలవ్డ్ ఫ్రెండ్
సన్నీ ఉరఫ్ సంధ్యావందనం సూర్యనారాయణ

చీకటితో పాటే చేరిన నా అసురసంధ్య,
మై వన్ అండ్ ఓన్లీ ఫ్రెండ్,
ఒక చేత్తో చిరపరిచితమైన గాజుసీసాడు రంగుద్రావకమూ
పపావరమ్ సోమ్నిఫెరమ్ వృక్షపు ఎండిన ఆకులు
ఏదో పక్షిజాతికి చెందిన వేయించిన కండరాలు,
మరో చేత్తో మేలిముసుగు ధరించిన పదివేలని
ఆబగా లెక్కిస్తూ అపరిచిత పరిచితుడు, అప్పటికే తూగుతూ,
ద్రావకపుసీసా శూన్యానిక్కారణం అర్ధమై..

అటకమీది శ్రీ శ్రీ కి మత్తుని పరిషేచించి స్వీకరించి
చాపకింది ఫ్రాయిడ్కి పత్రహరితపు దిష్టితీసి ధూపమేసి
ట్రాన్స్ సంగీతం కర్ణభేరి భేధించేట్టు పుట్టిన క్షణాన
తొలిగిన మేలిముసుగుకి విస్ఫోటించిన భూనభోంతరాళాలు..

జా..న..కి,
రెండేళ్లక్రితం నేనుప్రేమించిన ఓ అందం
అపుడు నన్ను దౌర్భాగ్యుణ్ణి చేసి,
ఇపుడు సంధ్యావందనానికి అర్ఘ్యమౌతూ,

సన్నగా కంపిస్తూ కాళ్ళు, వేళ్ళు నేలనాసరా అడుగుతూ,
సర్వనాడులూ ఒక్కసారిగా పన్జేయడం మాని కళ్ళు మసకలై,
ఎపుడో పారేసుకున్న నాతో, వాడు రమిస్తున్నట్టు..
ఆపరా, ర్, ర్ర్, ర్రేయ్, స్టాప్ దట్,
యూ సన్ ఆఫ్ ఎ %# ...
అయోమయంగా వాడు,
ఆశ్చర్యంగా జా..న..కి..
అనాఛ్చాదిత మూలాల్ని సహస్రబాహువుల్తో కప్పేసి
నన్ను గుర్తించే ప్రయత్నం చేస్తూ..

"రేయ్, ఎందుకాపమన్నవ్ బే,
పన్నెండు కానీకింకా పావుగంటుంది,
నువ్వింకా పుట్టలేరా నా కొడకా, పో, పో,"
తిరిగి తనకి నగ్నత్వాన్నాపాదిస్తూ
తీరని దాహం తీర్చుకోడానికి ద్రావకాన్నొంపుకుంటూ.. సూరిగాడు,

దిండుకింద నిద్రిస్తున్న భగవద్గీత
అకస్మాత్తుగా మేలుకుని నా చేతులతో వాడి మెడ విరిచి
పారవశ్యోద్రేకాల నడుమ సందిగ్ధావస్థలో అచేతనంగా తెగిన జంఝం
కళ్ళు తెరిచి నన్నలాగే చూస్తూ,
ఎవరికోసం ఏం చేసావో తెలుస్తుందా అనడుగుతూ

కాలాన్నిచుట్టిన నిశ్శబ్దంలోంచి
జానకి నన్నొదిలి పోయిందా,
నా ఉన్మాదానికి పారి పోయిందా,
రేయ్, సూరిగా, లేరా, పన్నెండైంద్రా..
నటించింది చాలు,
రేయ్, సంధ్యావందనం, నేన్రా, నీ..

కళ్ళు పగిలి రక్తం గడ్డం మీదుగా గొంతులో దిగుతూ,
గదిగోడలు కూలి శబ్ధించి అతిభయంకరమౌనాన్ని కూల్చి
నా పుట్టుక నాకే వినిపిస్తూ,
పైకప్పుకంటించిన డావిన్సీ లాస్ట్ సప్పర్
ఇవే నా ఆఖరి నూకలని సంకేతమందిస్తూ..

18.9.12

కెక్యూబ్ వర్మ ॥వాడు॥


వాడు నవ్వడు
జనం నవ్వును హరిస్తాడు...

వాడు ఏడ్వడు
జనమందరి ఏడుపును మీసం కప్పిన పెదవెనకాల చప్పరిస్తాడు...

వాడు కదలబారే ఓ వానపాములా కనిపించే అనకొండ....

వాడి గాజు కళ్ళ చాటున
ఓ మహా విస్ఫోటనం దాగుంది...

వాడు కోట్లాది ప్రజల
ఆకలి మంటల మూలవిరాట్టు....

వాడికొక్కటే కోరిక
ఈ గొంతులన్నిటిపై డేగ కాళ్ళను గుచ్చాలని....

వాడికొకటే ధ్యాస
ఇక్కడి అమ్మ పాలను సంతలో అమ్మేయాలని....

వాడికి వున్నదొకటే లేపన శక్తి
పడిపోయిన మార్కెట్ మాయా రేఖల పురోగమనం....

వాడి మొఖాన అంటిన బొగ్గు మసిని
అందరి జీవితాలపై మండించి ఆనందించే కౄర రక్కసి వాడు...

వాడొక నిశ్శభ్ద డ్రాక్యులా
జనం మూలుగులను నొప్పి తెలీకుండా పీల్చేసే జలగ సిరంజీవాడు....

వాడు అమ్మ గర్భంలో దాగిన పిండాన్ని
నోట కరచుకు పోయే తోడేళ్ళ గుంపు నాయకుడు

వాడు రణస్థలం నుండి కూడంకుళం దాకా అణు విస్ఫోటణం
చేయ చూస్తున్న రాకాసి డేగ ముక్కున వేలాడే శవం....

వాడొక ప్రేతాత్మ
వాడి అంత్యక్రియలనాడే ఈ దేశానికి కళ్యాణం....
(తే19-09-2012)

జగద్ధాత్రి ||విచిత్రం ||


నా తెల్లని హృదయ కాన్వాసు పై
నీ భావనల రంగులన్నీ ఒకేసారి చిమ్మావు
నీ కోప తాపాల, ఉద్వేగాల, ఉద్విగ్నతల
ఆశ నిరాశల, అస నిపాతల, అహంకారాల
నీ వేదనల, శోధనల , అంతర్యపు వర్ణాలెన్నో
అన్నిటినీ ఒకేసారి దోసిలి నిండా తీసుకుని
ఒక్కసారిగా విసిరేవు ...
అన్ని ఛాయలు కలగలిసిన నీ హృదయాన్ని
అదాటుగా ఆవిష్కరించేవు
నీలోని అన్ని రంగులను ఒకేసారి చూసిన నా మది
నిశ్చేష్ట అయి పోయింది

చిత్రమైన నీ భావాల వైచిత్రికి
నా హృది మూగబోయింది
సప్త వర్ణాలు కలగలిసిన విన్నూత్న వర్ణమేదో
గజిబిజి గా నన్ను కంగారు పెట్టింది

ధవళ వర్ణం తప్ప ఎరుగని నా ఎద
ఇన్ని రంగుల కల బోతకు బిత్తరపోయింది
నీవు విసిరిన పలు రంగులను కన్నీటితో కడిగి చూసుకున్నాను
నీ వలపు వర్ణం ఉందా లేదా అని

సప్త వర్ణాల కలబోత
నీ భావాల కుంచెలోంచి
స్పష్టా స్పష్ట కలనేత నీ చిత్రాల చిత్రం
నీ హృదిని ఆవిష్కరించింది

అన్ని వర్ణాలలోనూ
నా కనులకు , మనసుకు
స్పష్టంగా అగుపించింది
నీ అనురాగ రంజిత సువర్ణం
ఈ లోక పు కుడ్యం పై ఎప్పటికీ
వన్నె తరగని ప్రేమ తైల వర్ణ చిత్రం

ప్రియతమా! బహు చిత్రమైన చిత్రకారుడివి నీవు
అంతరంగాన్ని అన్ని రంగుల మిశ్రమం లోనూ
మమతల మధురిమను దర్శింప జేశావు
మాటల్లో చెప్పవు కానీ నీ చిత్రాలలో
పటం కట్టుకున్నది మాత్రం ప్రేమానురాగాలేనని
అవగతమైంది నాకు ....ఇప్పుడు నీ చిత్రాలు
చిత్రం కావు నాకు ... నవీన రీతులలో తీరిన
నీ ఊహల , ఆశల ,ఆంతర్య అద్వితీయ హర్మ్యాలు !!!

........................................................................ప్రేమతో జగతి 6.09am .18th Sept Tuesday 2012

చింతం ప్రవీణ్ | | మొఖం లేనోడు||


వాడికీ
హృదయముంటుంది
దానికి స్పందన ఉండదు
అది స్పర్శించదు_

వాడెప్పుడూ
అవసరాల అక్కసుల నడుమ
అనుబందాల సాలెగూడు అల్లుతుంటడు

అప్పుడప్పుడు_
వాడి మాట వినపడుతుంది
వాని చేతలు కనపడుతాయ్
కనిపించనిదల్లా
వాని మొఖమే

నిజానికి
వాడెప్పుడో కాటకల్సిండు
మంచితనం నుండి
మనిషితనం నుండి

వాడెప్పుడూ
కారణాలు వెతుకుతుంటడు
ద్వేషించటానికి_
ఊరు వాణ్ణి ప్రేమించటానికి లాగా_

గడిచిన ప్రతీ నిమిషం
పలికిన ప్రతీ మాట
ఎదురుతిరిగి ప్రశ్నిస్తున్నా_

నడిచిన ప్రతీ దారి
విడిచిన ప్రతీ అడుగు
రెప్పపాటు దూరంలో వెంబడిస్తున్నా_

కాంక్రీట్ పై చరిస్తున్నవాడు
హృదయాన్ని కాంక్రీట్ లాగా మార్చుకుంటడు
నాగరికత నీళ్ళు తాగి బండబారిపోతాడు

ఊరిడ్సిన వాడు
ఊరును విడిచేస్తడు

(ఊరుతొ పాటు ఊరుపై మమకారాన్ని వదిలేసినోళ్ళ కోసం)

18.09.2012

క్రాంతి శ్రినివాసరావు || చీకటి దీపం ||


ఆకాశం చీకటి దీపం ముట్టించి
వెలుగును వెళ్ళగొట్టేదాకా
వేయుకళ్ళతో వేచిచూసి

వంటినిండా
కప్పుకున్న
సిగ్గును బిడియాన్ని
కొద్ది కొద్దిగా
వొలుచుకొంటూ

చీకటి పరదాలను
చుట్టూతా కట్టుకొని
చెవులను కాపలాగా పెట్టి
శబ్దాల దూరాలను
కొలుచుకొంటూ

తొట్టి పక్క బండపై
తొట్రుపాటుతో కూర్చొని
చప్పుడు దగ్గరయునప్పుడల్లా
చప్పున చీరను
వంటినిండా పోసుకొంటూ

భయం భయం గా
నీరును చీరను
మార్చి మార్చిచల్లుకొంటూ

దేవుళ్ళకు మొక్కుకొంటూ
దేహాన్ని తడుపుకొనే తల్లులు
దేశం నిండా వున్నారు

ద్యానం లా చెయ్యాల్సిన స్నానం
మానం కాపాడుకొంటూ ముగిస్తున్నారు

కాస్తంత చాటును ఇవ్వలేం కానీ
ఆకాశం లో సగం చోటిస్తామంటాం

కర్లపాలెం హనుమంత రావు॥కొన్ని ఆలోచనా శకలాలు॥


1
ఈ చినుకు
ఏ సముద్ర
ఆనందబాష్పమో!

2
ఎవరన్నారు
కాలం గుప్పిట్లో చిక్కదని?
నాన్న ఫొటో!

3
కుట్టకుండా వదిలేసింది
గండు చీమ
ఎంత విశాల హృదయమో!

4
కంటికీ చేతులుంటే
ఎంత బాగుణ్ణో
కదా ఊహాప్రేయసీ!

5
ఎక్కినా
దిగినా
అవే మెట్లు

6
నలుపు తెలుపుల్లో
ఎన్ని రంగులో
పాత మిత్రుల గ్రూప్ ఫోటో!

7
మాయాలోక విహారం
పుస్తకం
కీలుగుర్రం

8
కోయిల కూస్తోంది
మావి చిగురు
మిగిలుందని!

9
మింటి మీదా
వంటి మీదా అర్థచంద్రులు
రాత్రి సార్థకం

10
తట్టి
తడిపింది
హైకూ

11
ఫొటోలోని బాబుకి తెలుసా
తనలాంటితనే తనను చూస్తాడని
నా పాతఫోటొ మాబాబు చేతుల్లో!

నరేష్ కుమార్ //దేశభక్తి//


దేశభక్తి కీ
కొలమానముందిప్పుడు
పాకిస్తానోన్ని
తెగ తిట్టెయ్యి
పాక్ ఆక్రమిత
కాశ్మీర్ ని
దేశపటపు
కాగితంపై
ముద్రించుకొని
నిన్ను నువ్వె
వంచించుకో

అంగట్లో
మన తాతలు రత్నాలమ్మారుగా
నీమూతి
నేతి వాసన
కంపు
పీల్చుకొని
సంబరాలు చేసుకో

బోఫోర్సుల
దగ్గర నుండీ
బొగ్గు కుప్పలదాకా.....
కరెన్సీ కాగితాలకు
నల్ల రంగుపూసి
తెల్లోడి
గూట్లో దాచేసుకున్నాక
అవినీతి
జాగిలపు వాలానికి
దారాలుకట్టే వాడే
మన నాయకుడిప్పుడు

దేశభక్తి
సంవత్సరానికి
రెండురోజుల
రేషన్లోకి
కుదించ బడింది

తెగిపోయిన
సైనికుడి
మొండాలను దాచే
శవపేటికల్లో కుడా
డబ్బుని
పుట్టించుకున్న
నిక్రుష్టపు
పుత్రులున్నారిక్కడ

చచ్చిన
నీ శరీరం
నీకె
కంపు కొట్టక ముందే
కాస్త ఓ గొయ్యి తవ్వుకో....
ఏంటీ....!?
వల్లకాడు
పైన
మంత్రి గాడెవడో
విల్లా కట్టాడా....?
ఆమాట
గట్టిగా అరవకు
రాజద్రొహ చట్టపు
ఉరితాడు వింటే
నీశవాన్ని
మళ్ళీ ఉరితీస్తుంది
తప్పించుకునేందుకు
నువ్వు కనీసం
పట్టుబడ్డ
టెర్రరిస్టువి
కూడాకాదు.....19/09/12

బెడిదె నరేందర్ || రాళ్ళు


గుళ్ళో దేవుడు
గుడి చుట్టూ బిచ్చగాళ్ళు
భక్తులే రాళ్ళు

చెట్టు కాయని
దాచుకోదు
ఎందుకీ రాళ్ళు

పిచ్చోడు
యేరుకోని రాళ్ళు
మంచోళ్ళ దేవుళ్ళు

తాజ్ మహల్ రాళ్ళు
మర్చిపోలేదు చరిత్రలా
కూలీల పేర్లు

వైట్ హౌస్
గోడల్లో రాళ్ళు
గుండెల్లో రాళ్ళు

రాళ్ళు విసిరే
వాళ్ళూ
ఇంకొకరి చేతిలో రాళ్ళే

అసెంబ్లీలో
మైకులు
మాజీ రాళ్ళు

దొరలకు
కొండలు గుట్టలు
తవ్వేవాడికి నాలుగు రాళ్ళు

నాలుగువేల కులాలు
నాలుగైదు మతాలు
అనేక రాళ్ళు

వజ్రం రాయే
రాళ్ళు పనికిరావు
అది రాజేసే యుధ్ధాల్లో

రాళ్ళు స్త్రీలవొచ్చు
మంటల్లో దూకొచ్చు
రాళ్ళు దేవుళ్ళైతే

తలంబ్రాలు విధవరాళ్ళు
మధ్యలో కాపురాలు
తలొంచుకుంటే యెన్ని రాళ్ళు

20/9/2012

మోహన్ రుషి // ఔర్ ఏక్ నక్క! //


గీ ఎక్కిరిచ్చుడు ఇయ్యాల్టిది కాదు
నీతోటే అయిపొయ్యేటిదీ కాదు!

ఎవసాయం తెల్వనోళ్ళై
భాష రానోళ్ళై
బఫూన్లయ్యీ, బక్రా రౌడీలయ్యీ...
ఒకటా, రెండా..?!
నీ బట్టెబాజ్ తనం ల ఏం కాకుండ మిగిల్నం?!

గిప్పుడు కొత్తగ అయ్యిందేం లేదు
నీ జాతిల నువ్వు ఇంకోసారి విలీనమై
ఇర్గబడి నవ్వినవు తప్ప ఇంకొకటి కాదు!

లేని సెజ్జులు తేబడ్తివి
సూడని ఫ్లై ఓవర్లు కట్టబడ్తివి
స్వర్ణమంటివి, హరితమంటివి...
రాష్ట్రమంటె ఇదేనంటివి-
ఎన్నడు లేంది కొత్తగ అధికారిక ఉత్సవాలు ఎందుకని
గా గలీజ్ నోరుతోనె వొర్లబడ్తివి!

ఆరోవేలు సంగతి విన్నం
ఆత్మగౌరవ కథలు చూసినం
మొఖాలు ఎక్కడ పెట్టుకోవల్నో తెల్వక కెర్లినం
పచ్చెలు బాసిన ప్రజాస్వామ్యం సాక్షిగ
ఇప్పుడు బాజాప్త ఒక్కమాట-
యుద్ధం షురువైనంక
బాయిల దుంకుడు కాదు,
నువ్వు గా బంగాళాఖాతం లనే మునగాల్సొస్తది!

20.9.12

కర్లపాలెం హనుమంత రావు॥థింక్ ట్వైస్ బిఫోర్ యూ సింక్॥


1
రోమియోకి రోడ్ మ్యాపు లేదు
జ్యూలియట్ హృదయాన్ని చేరడానికి
కొట్టినపిండనుకున్న పారూ మనసుకి
దారెటో తెలీక దేవదాసు తడబడ్డాడు
ప్రేమయనగా రొండు హృదయములు ఒకే పన్ థాన నడుచుట
ము.వెం.ర కథలో హిందీ చిత్ర దుబాసీ అనువాదం
ఆ పన్ థా ఏమిటొ అంతుబట్టకే కదా ఇంత కథా!
2
ఈ రాణీ ప్రేమ పురాణం ఇది కాదోయ్ చరిత్ర సారం
ఓకేనండీ మహాకవి శ్రీ శ్రీ గారూ
మరి క్లియోపాట్రా కొటేరుముక్కు నెక్కడ పాతేస్తారూ!
సమాధికైనా బెదరని అమరప్రేమ కదరా అనార్కలిది
సమాసాలు తింటూ తాగే మొగలయీ చాయా అది!
తాజ్ మహల్ తాజాదనం రహస్యమంతా
ముంతాజ్ మేలిముసుగు అనురాగంలోనే ఉంది
భాగ్యమో అభాగ్యమో
భాగమతీమోహంలో పడి మతంటూ పోయాక
కులీ బాదుషా కానీ కూలీ పుల్లయ్యే కానీ
అందరిదీ ఒకే మాదిరి హమ్ దర్ద్ లేరా జానీ
జయదేవుడి వనమాలి జానకి స్వయంవర మాలిక
కలువుల కొలువులు, కడలుల అలజడులు
సమయం దొరికిన కవులల్లిన సుందర కవిసమయాలు

౩
ఆరు పదులు ఈదిన అనుభవంతో చెబుతున్నా
వలపంటే వడ్డూ లోతూ తెలియని ఓ గడ్డు అగాథంరా తండ్రీ!
యథాతథానికి అదొక ఆతిశయాలంకారం
పరమపథ సోపానపటంలో పాము పక్క నిచ్చెన మీదారోహణం
అందితే చింత
అందనంత కాలమే గుప్పెట్లో వింత
బైటపడే దారి లేని పద్మవ్యూహంరా అభిమన్యూ
మయసభామధ్యంలో అభిమాన సుయోధనుని
అయోమయం అంతకన్న సుఖం
దేహాత్మల మొత్తాన్ని
ఒక సందేహాల డోలికగా మార్చే మంత్రగత్తె కదారా కాదల్!
ఆదిలోనే పడిందా హంసపాదు
అదృష్టవంతుడివి
హింస తప్పిందని వెంకయ్యకు ఓ టెంకాయ కొట్టూరుకో!

4
ఇంత చెప్పినా
కాదు..పిల్ల గాలి తగిలిందంటావా
హతోస్మి…
గాండ్రించే పులివి
ఇహ తలపుల తలుపుల దగ్గరే తచ్చాడే కాలుగాలిన పిల్లివి
పాస్ వర్డ్ మర్చిన సాఫ్ట్ వేర్ ఎనలిస్టువి
ఏక్సెస్ డినైడ్-విండో కనపడ్డా సాండోలానే ఉండాలి మరి!
సిస్టం క్రాషయినా నో ప్రాబ్లం అనుకుంటే ఓకే ..నీ ఇష్టం
'లౌ'ప్రోగ్రామ్ లోకి లాగిన్ ఐపో మరి
నీ ఆఠీన్ రాణీని ఎలౌ చేసేయి..hurry
కాఠిన్యమో..కారుణ్యమో రన్ చేస్తేనే గదా ఫేట్ తెలిసేది!
ఆఖరుగా ఒక మాట
అపరిచితం టు సుపరిచితం రూటు పూలదారి కాదు
రోదసీ వ్యోమగామి కొత్త గ్రహం కక్ష్య కుదుపు అదుపు
ఇంతకన్నా కొన్ని కోట్లలక్షల రెట్లు సులువు
కిక్ కోసమే ఈ బొకే ఎఫైర్ అంటావా
థింక్ ట్వైస్..బిఫోర్ యు సింక్ ఇన్ ది లవ్ బకెట్ !
గుడ్ లక్!

వంశీ // సగం మిగిలిన సంభాషణ //


ఆపావేం
అనుభవాల అసంపూర్ణ పార్శ్వాల ఖాళీల్ని
మర్చిపోయిన ఙ్నాపకాలతోనో
మరలిరాని కాలంతోనో పూరించు,
ఓపికకీ కోపమొచ్చి ఇన్నాళ్ళ నిరీక్షణకి...
వినిపిస్తుందా
కన్ను జారనీని నీలం కనిపిస్తుందా.

పెరుగుతున్న వయసుని వీపున మోస్తూ
పారుతున్న వేదనల్ని ఒంటరై దాస్తూ
నిన్నింకా అన్వేషిస్తూ
చిన్నప్పటి దొంగా పోలీస్ ఆటలాగా,

నీతో మాట్లాడుతుంటే
అమ్మ కడుపులో ఊయలూగినట్టనిపిస్తూ
నమ్మవా
పోల్చడానికి అమ్మ తప్ప వేరే దేవత తెలీదే,
నవ్వావా
ఎక్కడో తెగిన నిమిషాలు అతుక్కుంటున్నాయ్,
అర్ధంకాలేదా
నన్ను కవిత్వీకరించుకోవడం తప్ప సంభాషించడం రాదే,
మెదడ్లో ఊరే మాటల్తో మాలేయాలనుకుంటే
నీకు నచ్చని మౌనాన్ని తర్జుమా చేయలేని
నిస్సహాయతలో నేనే మునుగుతూ,
నొచ్చుకోకు నొప్పి నాకు తెలుస్తుంది
తట్టుకో నా అఙ్నానాన్ని కాసేపు..

నిన్ను వర్షాన తడపాలని
నేనేడ్చి కురిపించిన నా కన్నీటి కోసమో,
వందేళ్ళకోసారి నేలరాలే ఉల్కని పట్టి
నీ గదికి వేలాడదీసిన పిచ్చితనంకోసమో
నీ మాటలు వినాలనుకోవడం లేదు,
అంతా నువ్వే కనిపించే నా గతానికోసారి
ప్రయాణించి నన్ను నాతో పోల్చుకుని
కొన్ని అపరిపక్వ ఫలాల్నీ, అనాఛ్చాదిత మూలాల్నీ
నాలోకి పిలుచుకుని
ఓడిన ఆటల్ని, తోడవని బాటల్ని
వీడిన చోటుల్ని నీడైన శూన్యాన్ని
ఒక్కసారి పలకరించి కలవరించడానికి
ఒక్క మారైనా ఒక్క మాటైనా
పలవరించవూ..

సంశయమా
తెంచుకోలేని బంధాల్లో చిక్కుకున్నామని
తెరుచుకోని ద్వారాల ఆవల చీకటుందేమో అని,
సాధ్యమా
తనువు ఆత్మ వేరై బ్రతకడం
స్థాణువై ఆలోచనల పరుగాపి నడవడం..

ఎవరూ లేని ఏకాంతంలో
సూక్ష్మ ప్రపంచాన గమించి హృదిభ్రమించి పరిభ్రమిస్తుంటా,
నేనే పరీక్షలు దాటేదాకా,
నీతో సగం మిగిలిన సంభాషణ కొనసాగేదాకా..

20.9.12

బాటసారి ** ఏమండోయ్ శ్రీవారు**


ఏమండోయ్ శ్రీవారు
మాపటి వేళకు కొంచం తొందరగా రారు
మాట ఇచ్చి ఇది మూడోసారి
ఏవో కుంటిసాకుతూ వాయిదా వేస్తున్నారు ప్రతీసారి

నా కోసం కాకున్నా
కనీసం మీ గారాల పట్టికోసమైనా !
నాన్న ఆచ్చి అని అది పదే పదే అడుగుతుంటే
వీది గుమ్మం కేసి చూసి నా కళ్ళు అలసి పోతుంటే

ప్రేమగా అడిగితే సారి టైం లేదంటారు
కొంచం అలిగితే కసిరి కొడతారు
వీకెండ్ మీ పార్టీలకు మాత్రం మిస్ కారు
నాలుగు గోడల మధ్య ప్రపంచాన్ని ఎంతకాలం చూడమంటారు

మీ కోరిక కాదనలేక
పిల్లలంటే ఇష్టమన్న ఆ ఒక్కమాటకు అడ్డు చెప్పక
ఉద్యోగం చెయ్యాలనే ఆశ పక్కకు నెట్టి
మీ భార్యగా, బిడ్డకు తల్లిగా జీతంలేని ఇల్లాలినయ్యాను

నాకు నచ్చిన ప్రపంచాన్ని
మీ కళ్ళలో చూస్తూ , అదే అంతా అనుకుంటూ
సహనాన్ని నవ్వుగా చేసి ,
మీ అసహనాన్ని నా కన్నిటిగా మార్చి

ఎదురు చూస్తున్నా ఆశల వాకిట
మా చిన్ని కోరికలు ఉంచాం మీ ముంగిట
పసిదాని కళ్ళల్లో ఆనందాన్ని , మీ నవ్వులో చూడాలనే
ఆశతోనే శ్రీవారు , ఇప్పటికైనా అర్థంచేసుకోరు ...! 20-09-12

రావి రంగారావు ( గుండె రాయి )


పొలం గట్టు గుండె
ఎలా కొట్టుకుంటుందో తెలుసా...
కన్న నేలను
ముక్కలుముక్కలుగా విడగొట్టుకుంటున్నానని !

కుండ గుండె
ఎలా కొట్టుకుంటుందో తెలుసా...
జీవన మృత్యు సారం సారాను
ఒళ్ళంతా నింపుకోవాల్సివస్తుందని...

కుండీ గుండె
ఎలా కొట్టుకుంటుందో తెలుసా...
పంటలు పండించలేని పచ్చదనాన్ని
నెత్తిలో దించుకొని మోయాల్సివస్తుందని...

తుపాకీ గుండు గుండె
ఎలా కొట్టుకుంటుందో తెలుసా...
ఎప్పుడు ఏ అమాయకుడి దేహవనంలో
మత్తగజంలా పడి ధ్వంసం చేయాల్సొస్తుందని...

“జెండా” సీత గుండె
ఎలా కొట్టుకుంటుందో తెలుసా...
ఎపుడు ఏ వేషంలో వచ్చి
ఏ రావణ హస్తం తనను అవిష్కరిస్తుందని...

ప్రపంచాని కంతా గుండె కొట్టుకుంటోంది-
“గుండె” ఉన్న ఈ మనిషికి తప్ప !

‎"నీ" ||"చూపునా,హ్రుదయాన్నా..???||

"నను చేరగానే...
పెదాలపై పూసిన నవ్వుల్ని
ముని పంటితో నొక్కి పడుతుంది..!

నే చూడగానే నాపై
వాలీవాలని చూపుల్ని తడుముకుంటుంది"

ప్రియా...

నానుంచి వెళుతూ వెనుతిరిగి
నువ్వొదిలేసింది వీడ్కోలుచూపునా
"నీ" హృదయాన్నా...?

నువ్వు మొహం చాటేస్తే
ప్రకృతి ప్రతి అణువులో
నీ ప్రతిరూపం కనపడదా !

మూతిముడుచుకుంటే...
అప్రయత్నంగా నైనా
పెదాలతో ముచ్చట ప్రారంభమవదా !

పెదాలు విప్పకపోతే
కనుపాప మాట్లాడక పొదా !
చూపుల్ని తిప్పుకుంటే....

"సరా సరి హృదయ సంభాషనే
మొదలవుతుంది కదా " !

................... "నీ"

ప్రేయసికి వీడ్కోలు

ఇదే నీకు నా వీడ్కోలు
నీకేమి కాను నేను

వేసవిలో వికసిస్తుంది క్లే కుసుమం
హేమంతం లో పడుతుంది చల్లని మంచు
మళ్లీ అప్పుడు వస్తాను నేను

మనం అక్కడకి వెళ్ళాం ఎన్నో సార్లు
ఆ విషయాన్ని గుర్తుంచుకున్నాయి
అక్కడి పర్వతాలు లోయలు

నీ అందమే నన్ను
ఎన్నో ఆశలతో దింపింది
ప్రేమలోకి

ఏ పొద దగ్గరైతే మనం ఎన్నో సార్లు కూర్చున్నామో
అక్కడి సెలయేరు తన ప్రవాహ వీణ పై
గానం చేస్తోంది మన కలయికని

ఎంతో అభిమానంతో మనం
ఎదలో ఎద పొదుగుకున్నాం
అది మర్చిపోయావా నువ్వు?!?

ఈ లోకంలో
అమ్మాయిలు, డబ్బు
ఇలాగే తమ ప్రియుల్ని
కాలదన్నుకుంటారు

20-9-2012

జర్మన్ మూలం: తెలియదు (Anonymous)
అనువాదం: డా. వారణాసి రామబ్రహ్మం

కాంటేకార్ శ్రీకాంత్ // ఇప్పుడు //

ఇప్పుడు
కన్నీళ్లలో ఉప్పదనం తగ్గిపోయింది
ప్రేమలో చిక్కదనం తగ్గిపోయింది
బంధాలలో గట్టిదనం తగ్గిపోయింది
వ్యవస్థలో గొప్పదనం తగ్గిపోయింది
చివరాఖరుకు.. మానవత్వానికి విలువ తగ్గిపోయింది

అందుకే ఈ ఇప్పుడు నాకు అనవసరం
అసంగతి, నచ్చని వ్యవహారం

olden days are golden days
అవును, పాత రోజులు, పాత మనుషులు,
పాత కాలం.. అవే ఆ పాత మధురాలు
గడిచిన స్మృతి అంతా గొప్పదిగా నిలిచిపోతుంది
ఆ రోజుల్లో అని చెప్పుకుంటే
గొప్ప భావాలు పొంగుకొస్తున్నాయి
నడుస్తున్న కాలం తన విలువను కోల్పోయి
నిస్సారంగా మారుతోంది
ఈ రోజుల గురించి మాట్లాడటానికి మనసొప్పడం లేదు
మాటలూ రావడం లేదు

ఎందుకు,
తోటి మనిషిని చూసి
ఆత్మీయంగా పలకరించి
కొన్ని ఊసులాడేందుకు నీకు సమయం లేదు
కాంక్రీట్ జంగల్లో.. మహా విశాలమైన అపార్ట్ మెంట్లలో
నీదొక ఇరుకు బతుకు
ఇరుగుపొరుగు సంబంధం లేని బతుకు
పక్క ఇంటి కష్టనష్టాలు, సుఖదుఃఖాలు
నీ చెవికి సొకవు.. నీకు ఆసక్తి రేపవు
నీ పొరుగువారితో ముఖ పరిచయమూ ఉండదు
ఈ జనారణ్యంలో తెలిసిన ముఖాలే కనిపించవు
సాయం చేయాలన్నా తలంపూ రాదు
వచ్చినా అందరూ పరాయివాళ్లే..
నీకు చేతులు రాని పరిస్థితి
నువ్వు నాకు ఎంత దూరమో..నేను నీకు అంతేదూరం
కనుక నీకు-నాకు ఎప్పుడు పొత్తే కుదరదు
మాట కలవదు.. ముచ్చటకు సమయం దొరకదు
పక్కపక్కనే ఉన్నా రైలు పట్టాలలాగా ఎప్పుడూ కలవకుండా
జీవన ప్రవాహంలో కొట్టుకుపోతాం
ఎంత విచిత్రం, నిత్యం కిటకిటలాడుతూ
కాలు పెట్టడానికి సందు దొరికని మహా నగరంలో
మనుషుల మధ్య ఎంతో దూరం

ఇక ప్రస్తుత విలువలు, మానవతా దృక్పథం, రాజకీయాల గురించి
తక్కువే మాట్లాడుకోవాలి మిత్రమా
బురదలో రాయి వేయడం వల్ల మనకూ అడుసు అంటకపోదు
ఈ వ్యవస్థతో రాసుకుపూసుకు తిరుగుతున్నవారమే కదా
ప్రస్తుతం ప్రబలుతున్న అనాగరిక, ఆధునిక బతుకులో
మనకు లేశమాత్రమైనా పాత్ర ఉంది కదా
కనుక ఈ ఇప్పుడు గురించి నేనేమీ చెప్పలేను
నిన్నమొన్నటి.. ఆ పాత రోజుల గురించి అడుగు
నా కవిత్వం, నా భావాలు వెల్లువెత్తుతాయి.. కీర్తిస్తాయి

క్రాంతి శ్రీనివాసరావు || సిరాపాల అమ్మ ||

నిన్నటి దాకా నాన్ననే నేను- -
ఈమధ్య అమ్మను కూడా అయ్యాను

ఎత్తుల్లోకి లోతుల్లోకి
మూలల్లోకి మూలాల్లోకి
తొలుచుకు పోయున చూపులు
వొలుచుకు వచ్చిన పచ్చినిజాలతో

బాల్యం లోకి
భవిశ్యత్తులోకి
బతుకు చక్రం లోకి
వెలుగు దివ్వెల్లోకి
కలుగు చీకట్లోకి
కటికి దారిద్యం లోకి
కలుపు మొక్కల్లోకి
గెలుపు చుక్కల్లోకి
తలపు తలుపులు తెరిచి

రమించి కట్టిన మాటలు
మెదడు కడుపులో మోసి
ప్రసవ వేదనల రోదనలతో
పురుటించి
నెల తక్కువయునా
నలుపెక్కువయునా
సిరా పాలుపట్టి
శిరసును ముద్దాడి
తల్లి తనపు తన్మయత్వంతో తరించి
చెమ్మగిల్లిన కన్నులతో అమ్మనయ్యాను
మాటలు నేర్చిన బిడ్డలను కంటూ
మురిసిపోతూనేవున్నాను

పిల్లల కోడి కెందుకంత పౌరుషమో
పామెందుకు ఆకలితో మండిపోతుందో
జగత్తులో తల్లు లెందుకంతగా
తల్లడిల్లుతారో తెలిసిందిప్పుడు
అమ్మా నీకో వందనం