స్వాతీ శ్రీపాద // నీ కెందుకు //

ముక్కలు ముక్కలుగచిదిమేసుకుంటూ
లిప్తలు లిప్తలుగా జీవితాన్ని కుదించుకుంటూ
ఊపిరిపీల్చే ప్రతిక్షణం అధినేతను నేనేననే
అహంకారపు పడగనీడకింద విశ్రమించి
విషపు కోరలూ ఉక్కుగోళ్ళూ పెంచుకుంటున్న
ఈ యుగపు ప్రతినిధివి.
నీ కెందుకీ చిరంజీవ శాతాయుష్షు ఆశీస్సులు

చీకటి రహస్యపుటరలను కత్తిరించుకుని
తగిలించుకున్న రెక్కల కింద
క్షణ క్షణం పొదుగుతున్న
అక్రమాల గొంగళి పురుగులకు
సీతాకోక చిలుకల ముసుగులు తగిలించి
హరిత వనాల భీభత్సాని విరచించే
నీ కెందుకీ అభినందనల పూలవానలు

గిరిగీసుకున్న అభిజాత్యం హద్దుల్లో
ఎంతసేపూ నేనూ నా ఔన్నత్యమనే
చికిత్సలేని జబ్బుసోకి
ఏకాంతపు ఒంటి స్థంభపు శిఢిల గృహ నిర్భంధంలో
గరళాన్ని ఉత్పత్తి చేసే నీకు ఇహ మనిషనే పేరెందుకు?
7-09-12

అలజంగి ఉదయ్ కుమార్ // కనబడని గమ్యం //

గమ్యం ఎదురుగా నీకు కనబడుతుందంటే
చిన్నా చితకా లక్ష్యంతోనే నీ జీవితాన్ని
సరిపుచ్చుకోడానికి నీవి సిద్ధపడుతున్నావన్నమాట
అలసి సొలసి పోతున్నా..
విసుకొచ్చి జీవితం పై
విరక్తి కలుగుతున్నా
వెనుతిరిగిపోదామనే
ఆలోచన వచ్చేలా
కళ్ళకు కాదు కదా
కనీసం కలలో కూడా
నీ గమ్యం నీకు అందనంతగా ఉండాలి
నీ ధ్యాసంతా నీ గమనం పైనే
వేయబోతున్న మలి అడుగు మీదనే
ఎదురుగా బయపెడుతూ
వెక్కిరింతలతో
స్వాగతమిస్తున్న
ఆటంకాల పైనే
అవరోధాల పైనే
వాటిని అధిరోహించేందుకు
అనుసరించాల్సిన నవీన వ్యూహాలపైనే
మన పరుగు ఎక్కడ మొదలైతేనేం
ఇప్పుడు అవసరమా?
గతాన్ని పదే పదే తలుచుకోవడం వలన
గొప్పగా అనిపించవచ్చునేమో గాని
పరుగు మందగించి
గమనం గతి తప్పవచ్చు
ఎంతదూరం వెళ్ళాలో
ఎప్పటి కల్లా చేరుకుంటావో
అంటూ రేపటి రోజు గురించి
ఆలోచనల్లో పడినా అంతే
అంత దూరమా అంటూ డీలా పడొచ్చు
ఎందుకొచ్చిన వృథా ప్రయాసలంటూ
నీ పరుగును నీవే ఆపుకోవచ్చు
అందుకే ఇప్పటికి పుఅయోగపడని
పనికిరాని ఆలోచనలు మాని
నీ వర్తమానం పై గురి పెట్టు
గమనం సరియైనదైతే గమ్యం అదే
నీ ఒళ్ళోకొచ్చి వాలుతుంది
తనను వరించే వరుడివి నీవే నని
విజయ వరమాలతో నీ తోడుగా నిలుస్తుంది

చైతన్య || అబద్దాల చిరునామా! ||

నా నమ్మకాన్ని అమ్ముకున్నావా!
.
.
.
.
ఆశలతో నిర్మించిన అందాల లోకాన్ని...
సుదూర ప్రేమ తీరానికావల విసిరేసి..
వాడిన నవ్వులతో నిత్యం పలకరించే..
నీ నవ్వు అబద్దం!
కనుల మాటున నిజాన్ని దాచి,
నన్ను మాయ చేసిన నీ చూపబద్దం!
నీవు చేసిందే నిజమని నమ్మించే ప్రయత్నం చేయకు.
నువ్వేది చెప్పినా నమ్మే మనసు,
నీ మాయలోంచి బయటపడి...
ఎడతెరిపిలేని కన్నీటి వర్షం లో తడుస్తున్నా...
పట్టించుకోని నువ్వబద్దం కాకింకేంటి???
08-09-12

కాంటేకార్ శ్రీకాంత్ // నీరు దాహం //

ఇప్పుడు చెప్పు
కొంటె గుట్టు కొంచెం కొంచెం విప్పు
ఎప్పుడూ మేల్కొని వుండే సమాజంపై పరదా కప్పు
నక్కినక్కి చూసే దొంగచూపుల రెప్పాలు దింపు
ఏవో రహస్యాలు వినేందుకు గోడలకున్న చెవులను మెలితిప్పు
తెచ్చుకో మరపు
లోకం పట్టని వెరపు
మన కలయికకు తెరలేపు
నీ హృదయ భావాలు నాలోకి వంపు
దాగిన నీ మనసును నాకు చూపు
అణచుకున్న కోరిక నాకు తెలుపు
మనిద్దరిది ఈ మాపు
నడచి రా నీకు నీవు విధించుకున్న సరిహద్దుల ఆవలి వైపు
రెక్కలు విచ్చుకున్న విహంగమై నీ కలల తీరం దరిదాపు
నేను నీరు
నీవు దాహం
నేను పవనం
నీవు పరిమళం
నేను వణికించే చలిని ి
నువ్వు భగభగలాడే సెగవు
ఐక్యమవుతున్న ఈ క్షణంఅమరతీరాన ఆనందనాట్యం

యాకూబ్ ॥ కంకుల పాలు ॥

ఏకాంతం
తలలో సుళ్ళుతిరిగే కల

తలలో వేళ్ళుజొనిపి,నిమిరి,లాలించి
గోముగా రససిద్ధిలోకి పయనించి
అర్థనిమీలిత శరీరశాంతి కాంతిలో
ఒక్కో క్షణాన్ని ఒడుపుగా శరీరీకరించి

ఒక గొప్ప
అద్భుత రసాంకిత అక్షరకణం స్పృశించి
జొన్నకంకుల కోసం వాలిన
గొరెంకల ముక్కుల్లో మిగిలే కంకులపాలుగా

మె
రి
సే

అ క్ష రా లు.!!

సమయం =
అదొక కవిసమయం.

చైతన్య...|| వింటున్నావా.... నా మాట! ||

"ఎన్నో ప్రత్యేకతలు నీ అడుగుల సవ్వడిలో,
మరెన్నో సందేహాలు నీ మౌనపు చూపులలో!
చురచుర చూపుల మాటున,
తెలియని కోపాలెన్నో!
తీయని నవ్వుల మాటున,
నా మనసెరిగిన మధురిమలెన్నో!
నే చూసిన కోణంలో నీ అందం అపురూపం!
నిదురించే వేళలలో మురిపించే అమాయకత్వం!
కవిలా నిను చేరుకొని,
కవితల్లే నిను శోధించనా!
శ్వాసై నీలో చేరి,
హృదయంలో కొలువుండనా!
ఆకలిదప్పులనెరుగని మంత్రము నాపై వేస్తే,
నిద్రలేని రాత్రులెన్నో నిటూరుస్తూ గడిపాను!
అలక మానేవేళ అచ్చెరువొందే రూపం!
చెంత చేరేవేళ పరిమళాల పన్నీటి వర్షం!
జీవితమంతా నీవై నావెంటే నువ్వుంటే,
నీది కాని మరోలోకం నాకెక్కడ వుంటుంది!"
9-9-12

కపిల రాంకుమార్ // పుస్తక మస్తిష్క వేదన //

ఊసులేవో చెప్పటానికి మనసు నీతో విప్పటానికి
చేరవచ్చే మంచి నేస్తం -చెలిమి కోరే పుస్తకం!

నాటి కతలు చెప్పగానునేటి వెతలు తీర్చగానూ
మేటి రేపటి బాటనీకు తేట తెల్లం చేయగానూ

కష్టసుఖములు పూలతోటలుప్రేమ ద్వేషపు పోటకత్తులు
గెలుపు ఓటమి బొమ్మ బొరుసులు పుస్త్కాలే పూలగుత్తులై

బతుకు సంద్రపు ఆటుపోటులు ్చెల్ల చెల్లచెదదు చేయవచ్చును
గతుకు దారుల అలుపు సొలుపు సేదతీర్చి బలము నిచ్చును!

ఎల్లకాలం వుండనీకి కల్ల బతుకు తొలగటానికి
వాటి చెలిమి ఎంతో బలిమి పరులు దోచని జ్నాన కలిమి

పుస్తకాల పురుగులంటే పాడుచేసే చెదలు కావు
బూజుపట్టిన యెదలు తుడిచి ఎదుగనిచ్చే మంచియెరువు!

మంచిమాటలు చెప్పవస్తె చెవులకింపుగ సోకబోద?
జ్ణానసంపద పంచవస్తే అందుకోను కదలిరావా!

కోకిలమ్మల పాటలెన్నో పైరగాలికి కదులుతున్నాయ్
దేవదూతల నాట్య కేళి కనుల ముంగిట మెదులుతున్నయ్!

రాక్షస రాజ్యపు కథలెన్నో రహస్య చేదన శాస్త్రాలెన్నో
విశాల్ లోకపు గుప్త నిధులు తమలో మనకై దాచుకున్నాయ్!

జ్నాన లోకపు మర్మమేదో పొందటానికి కదలిరావా?
చెప్పటానికి చెంతకొచ్చిన పుస్తకాల్ మాట వినవా?

9-9-2012
______________________________________________________
( ప్రజా కవి- ప్రజా కళాకారుడు కీ.శే. సఫ్దర్ హష్మీ రాసిం హిందీకవిత """ కితాబే కుచ్ కహనా చాహితీ హై""" కి తెలుగు అనుసరణ - నా నగారా కవిత సంపుటి నుండి)

పీచు శ్రీనివాస్ రెడ్డి || చావు లెక్కలు ||

దోచుకునేవాడు
దొడ్డి దారిలో వాని పని చేసుకుంటున్నాడు
దాపరికం లేకుండా!

చావు లెక్కలతో చావగొడుతుంటే
నువ్వు పాపపుణ్యాల లెక్కలేస్తున్నావా నేస్తం

వాడు పోతే కొందరేడ్చారని
వీడు పోతే కొందరు చచ్చారని
ఇక్కడ చావు లెక్కలూ..దొంగ లెక్కలే
ఇంటోడికి ఏమీ కాదు .
చంటోడిది చావులెక్కల సన్నాయి మేళం !
వీధి వీధి తిరిగి వాయిస్తున్నాడు , ఏ ఊరు వదలకుండా

వాళ్ళకి మరక కూడా మంచిదే
పబ్లిసిటీ పెరిగేందుకు
వాళ్ళకి చావు కూడా మంచిదే
రాజకీయంగా ఎదిగేందుకు

వాళ్ళు ఓట్ల దొంగలే
మనుషులను పంచుకుంటారు
వాళ్ళు నోట్ల దొంగలే
మనలను బికారీలను చేస్తారు
వాళ్ళు, కరువు లెక్కలు దాస్తున్నారు
వాళ్ళు, చావు లెక్కలు మోస్తున్నారు

సమాధి మీద పూచిందో శ్వేతా మందారం
తాజ్ మహల్ సింగారంలా
చావు పాటల పైనే పూస్తుంది యువ రాజకీయం
కీచక పర్వంలా

ఎవడు ఎవడికి పుట్టాడో
'లాబు'లిచ్చిన వారసత్వపు లెక్క పత్రం
రాజకీయానికి కొత్త రంగు తెస్తుందేమో!

చావు లెక్కలు చెప్పుతూ
చావు పాటలు పాడుతూ
యువరాజులు రేపటి రాజకీయాన్ని మింగకముందే
' దొంగల అడ్దాని ' శుద్ధి చేద్దాం ' ఓటు 'తో
09-09-2012

రావి రంగారావు // గుర్రాలను మోస్తున్న మనుషులు //

ఈ రోజు మనిషి
రోడ్డు మీద నడుస్తున్నా
ఏదో రూపాయల కట్ట దొరుకుతుందనే,
గునపంతో నేలను తవ్వినా
ఏదో లంకెల బిందెలు దొరుకుతాయనే,
ఆకాశంలో వెళ్తున్నా
ఏ కల్పతరువో అందుతుందనే,
మబ్బులు కమ్ముకువస్తుంటే
ఏవో బంగారం బిళ్ళలు కురుస్తాయనే ...
మనిషి కిప్పుడు వెయ్యి కళ్ళయినా చాలవు-
దేహకణా లన్నీ కళ్ళయితే ఎంత బాగుణ్ణు...

మనిషి మెదడు గురించి
పరిశోధిస్తున్న అమాయకులారా,
ఏ కణం వెతికినా
ఊడిపడేది సంపదల కోరికలే...

ఊళ్లో హత్యలు మానభంగాలు...
అందరూ నిద్రపోతున్నారు-
మేలుకొలపడం నా వల్ల కావడం లేదు-
ఇంతలో ఓ రూపాయి బిళ్ళ జారి కింద పడేసరికి
జనం లేచి ఒకటే వెతుకులాట...

మురికి నగర మైనా
విద్యుత్ దీపాలతో వెలిగిపోతున్నట్లు
ప్లాస్టిక్ బొమ్మలు కూడా
పచ్చనోట్ల వెలుతురు తగిలితే చాలు-
తుమ్మెద వరుడికి
అవే సౌగంధిక పుష్పాలు,
మధువు లేకపోయినా సరే,
పరిమళాలు పట్టుబడకపోయినా సరే...

డబ్బు చెట్ల నూడ్చి
కోసుకొచ్చుకొన్న రూపాయల “కొమ్మ”లతో
చక్కగా కాపురం చేయాల్సినవాళ్ళు
ఇంకా అధికఫలాలు కావాలని ముసలి చెట్లను వేధిస్తున్నారు,
గుడ్ల నీరు కుక్కుకుంటున్నాయి కాపు లేని చెట్లు,
ఉరితాటికి చిక్కుకుంటున్నాయి దిక్కు లేని కొమ్మలు...

సమాజం త్రాసులో
ఒక పల్ల్లెంలో సరస్వతిని
మరో పళ్ళెంలో పచ్చనోట్లు పెడితే
రూపాయల బరువే ఎక్కువని తేలిపోయింది,
సరస్వతిని నమ్ముకున్న సు”బుద్ధి”
రోడ్డుమీద దీనంగా పడిపోయింది...
సరస్వతి మెడకు తాడు కట్టి
పబ్లిగ్గా ఈడ్చుకుపోతున్న నోట్లకట్టలు,
దారి సుగమం చేస్తున్న పెద్దల పొట్టలు...

నిన్నటి దాకా సిగ్గుతో దూరంగా
ఎక్కడో పడివుండేది ఈ చీకటి కొండ,
ఇపు డీ కొండకు కాలం
డబ్బుతో పోసింది ప్రాణం,
ఏనుగులా లేచిన కొండ
దేశం మీద పడి దూకటం మొదలుపెట్టింది,
విద్యాలయాలను తొక్కుతోంది,
దేవాలయాలను గుద్దుతోంది,
మనిషికి మూడో కన్ను ప్రసాదించే
గ్రంథాలయాలను కుమ్ముతోంది...

డబ్బు గుర్రాన్ని ఎక్కి
విజయ విహారం చేయాల్సిన మానవుడా,
గుర్రాన్ని నీవే నెత్తి కెక్కించుకొని
మహానందంగా మోస్తున్నావా,
ఇప్పుడు కాకుంటే రేపటికైనా
ఆ గుర్రం తన్నక మానదు,
నీ తల పగలక తప్పదు.

కటుకోఝ్వల రమేష్//కవి కాలం//

రైతన్నకు నిత్యం
తీరని వేధన!
కరుణించని ప్రభువుకు
ఏందుకు నివేదన!!

భ్రష్టు పట్టిన పాలనలో
బతుకేంతో బరువు!
నలుగుతున్న జనంలో
సమస్యల దరువు!!

9-9-12

సాయి పద్మ || చెలిమి... ||

నాలో అహంకారం నశించేందుకు నమ్మకమైన నేస్తం..
నువ్వు..
మొత్తం నువ్వే నిండాక ఖాళీతనానికి ఖాళీ ఎక్కడిదని..
అందమైన అమ్మాయికి తను అందమైనదని తెలిస్తే..
అందంగా ఉండదు..
నాలో నిండుగా నువ్వే ఉన్నావని నువ్వు మురిస్తే
నాకీ గర్వం నిలవదు..
భలే విచిత్రం కదూ..
నువ్వు...నేను..
అస్తిత్వ శిఖరాలపై నువ్వు...
అక్షరాల నిచ్చేనలేసుకుంటూ...నేను

ఉదయాలూ.. సాయంత్రాలూ..
లేక్కపెట్టని రాత్రులూ..
అన్నీ తెలిసేసుకున్నాక...అంతా మాటాడేసుకున్నాక
నా పదాల్లో నువ్వు..
నీ నిశ్శబ్దంలో నేను..

ఎన్ని అకాల వత్సరాలు గడిపానో.... ఎదురు చూపుల్లోనే..
అకారణంగా మారాం చేస్తూ..
బురదలో పొర్లాడే పిల్లాడిలా..
నీ జాడ తెలిసాక.. జన సమ్మర్దంలో..
ఒక మనిషి నీడనైతే చాలదూ..
అనే ధీమా, నమ్మకం..

జీవితం ఎప్పుడూ బాగానే ఉంది..
నువ్వు అర్ధమయ్యాక హరివిల్లైంది.. అంతే..

అదేమంత గొప్ప విషయం కాదులే..
అని.. నువ్వన్నా..
నీ గుండె చప్పుళ్ళ రిథం
వేదంలా వినే నాకు..
ఆ పోకడలూ..నడకలూ తెలియకనా..

రాసేటంత గొప్ప విషయాలేం లేవు మన మధ్య..
నా అక్షరాలూ నచ్చలేదంటూ అలుగుతావు కూడా..
కానీ.. నేను రాసేనని.. నువ్వు చూసే చూపు నచ్చ్సుతుంది నాకు..
మరింక ఎవరి లెక్క నాకేం..?
నీ చూపే నా రాతలకి దిష్టి చుక్క..
అదీ అందమే.. ఎందుకంటె..ఆనందంలాంటి అవసరం కనుక..
--సాయి పద్మ

కాశి రాజు ||ఎంతదైర్యం తనకి||

ఎంత దైర్యం
ఒంటరిగా
ఒక్కతే
ఈ ఒంటిగాడి ముందు
వొయ్యారంగా నడుస్తాదా?
అసలే పడుచువయసు
ఆపై గడుచుగాలి సోకినట్టుంది
గుచ్చి గుచ్చి చూస్తుండమని
గుర్తుచేస్తునట్టు
గబుక్కున తిరిగిచూస్తాదెనక్కి !

నాలుగడుగులు ముందుకేసి
నేనూ కలుద్దామనుకుంటానా!
ఇంతలో నీడై నా వెనకాలకొచ్చేస్తుంది
నాతో ఆడుకుంటుంది

చూడ్డంతోనే సరిపోదు
రాసుకుని ,పూసుకుని
రాజువై తిరగమంటుంది

దైర్యం చేసి అడుగుతాను తనని
నువ్వంటే నాకిష్టం
నీవైపోదామనుందంటాను

నా సమస్యే తన సమాదానం
అన్నట్టు చెప్పి
కవిత్వాన్ని కట్టుకున్న నా కల
తన దేహం పై
దండయాత్రకు దిగమంటుంది నన్ను
కలిపేసుకోడానికీ,
నాలో కలిసిపోడానికి
తనకెంత దైర్యమో !

హైమా // ఓ వసంతమా! ఇటు రాకమ్మా! //

నా నిట్టుర్పే నను దహించివేస్తుంటే..........,
నా అశాంతే నను కబళించి మింగేస్తుంటే....

ఓ వసంతమా.........!
ఇటు రాకమ్మా! నను కాపాడే ప్రయత్నం చేయకుమా.!
నను అక్కున చేర్చుకునేందుకు సాహసించకుమా.....!

నా బాధలు బడబాగ్నులై నిను మండించి
నా గుండె మంటలను నీ గుప్పెట వుంచి,

గ్రీష్మంగా నిను మార్చేస్తే...........
కన్నీటిలో నీవు కూడా నాకు తోడవుతావు........!
కష్టాల ఊబిలో నాతో పాటు సమాధవుతావు......!

వద్దు....! అలా చేయొద్దు....!

కోకిలల రాగమాలికలను ఆస్వాదించలేవని
చెట్ల చిగుర్ల పచ్చదనంతో సంబంధం లేదని

పున్నాగ, పారిజాత,మాధవి లతల పరిమళాలు వలదని
తుమ్మెదల ఝుంకారాలు నిన్ను స్పందింపజేయలేవని

ఇలా నీవు కూడా నిరాసక్తతతో స్తంభించి పోతే
నా కోసం నిన్ను నీవు మాయం చేసుకుంటే

సృష్టి మనుగడ ప్రశ్నార్ధకమౌతుంది!
ఆ పాపమంతా తిరిగి నాదే అవుతుంది!

మెర్సి మార్గరెట్ ll మాదే కులం ? ll

1.
నాతో వస్తావా ?
ఒకసారి ఏదేను తోటకెల్దాం
మంచి చెడ్డల తెలివినిచ్చే
వృక్షాన్ని ప్రరీశీలించి
దాని మూలాల్లో
కులం ఉందో లేదో
చూద్దాం !

2.
ఒక్క మాటలో
భూమ్యాకాశాన్ని
సృజించిన నాడే
ఏ మట్టితో
మానవుని చేశాడో దేవుడు
ఆ నేలదే కులమో
పరిశీలించి వద్దాం

3.
ఆయన శ్వాసనే
మనలో
ఊదిన నాడు
ఆయన
ఊపిరిదేకులం ?

4.
ఆ చేతులు
మన్నును
ముట్టుకున్న నాడు
మన్ను అంటుకున్న వాని
చేతుల్లో
మనిషైన వాడిదే కులం ?

5.
నేను అనే మాట
దేవుని నుండి మనిషి వరకు
దారులేసుకొని
జారిపోయి వచ్చినపుడు
అస్తిత్వపు ఆస్థిగా
మనం అనే మాట నుండి
వేరు పడి
"నేను "-"నాది "అనే
వేర్పాటు
మాటదే కులం ?

6.
సిలువనెక్కి అభిషిక్తుడు
చిందించిన రక్తంలో
పాపమంటుకున్న దేహాలను
పరిశుద్ద పరిచే నెత్తురులో
పరిశీలించి చూడు
ఆ రక్తానిదే కులం ?

7.
ఆ రక్త ధారలో కడుగబడి
క్రైస్తవుడని
పిలిపించుకుంటూ
అవసరార్ధం
నీకెందుకు
గుర్తొస్తుందీ కులం ?

8.
నా హృదయం
అడిగిప్రశ్నల్ల్లో
నాలో జరిగిన మధనంలోంచి
తెలిసిందిదే
నాదే కులమో ?మాదే కులమో ?

9.
ఆయన శ్వాస నాలో ఉన్నందుకు
మాది " దైవ కులం "
ప్రేమ చూపి ప్రాణం పెట్టినందుకు
క్రీస్తు మాదిరి "ప్రేమ కులం "
నిజమైన నిబంధనలో
యేసు మార్గంలో
తనతో పాటు నడుస్తున్న
వారందరిది
"ప్రేమ కులం "- "సేవ కులం "

10.
అందుకే
దళితులని దూరం చేసినప్పుడు
వెలుగు వెత్తుక్కొని
సిలువనాశ్రయించాం
దాడులు చేస్తున్నా మౌనంగానే
క్రీస్తు ప్రేమ చాటుతున్నాం
BY-Mercy Margaret ( 9/9/2012)
( క్రై స్త వులను ,క్రై స్తవేతరులను ఉద్దేశించి రాసుకున్నదే ) —

క్రాంతి శ్రీనివాసరావు || నెలాఖరి రోజు ||

అపశకునాని వంటూ
అనంతకోటి
ధనుస్టంకారావాలు
అంతరంగాన్ని
అదేపనిగా
తరుముతున్నప్పుడు

జన తుఫానులో
వొంటరి చెట్టులా
తెగిన గట్టులా
కరిగిన పుట్టలా
విరిగిన నిచ్చెన మెట్టులా
విషాదం చుట్టుకొని
తన సగానికి అమ్మ
తనకు అత్తయు
మాటల కత్తులు
కోళ్ళ పైనో కుక్కల పైనో
విసిరేస్తూ
నొసలు చిట్లిస్తూ
అసలు వాడి తనాన్ని
తనపైకి సందిస్తున్నప్పుడు

చేయని తప్పుకు
అలుగుపడ్డ
అశృనయనాలతో
ఆశల శవాలను మోస్తూ
అర్హత అంతస్తుకు
దారులు వెతుకుతూ
అమ్మాయు
అమ్మవ్వాలని
నె
లా
ఖ
రి
రోజు
కోసం
వేల ముడుపులతో
వేచివున్నప్పుడు

కడుపులో వున్న
అగ్నిపర్వతం బద్దలై
ఎర్రని లావా వెదజల్లినప్పుడు
శూన్యం విశ్వరూపాన్ని ప్రదర్శించి
భయంకర నిశ్సబ్ద యుద్దం ప్రకటించి
చీకటి శరాలు శరీరం నిండా నాటినా

వేల టన్నుల వత్తిడి మోస్తూ
మళ్ళీ నెలాఖరి రోజుకోసం
నిరీక్షిస్తూనే వుంటుంది ఆమె

తప్పు ఆమెది కాదని తెలిసినా
ఫస్టు తారీఖు ఫోజుతో
మీసాలు మెలేస్తూనే వుంటాడు వాడు

కర్లపాలెం హనుమంత రావు॥రీఫిల్ ప్యాక్ గామారాలి!॥

జీడీపీని రెండకెల్లోకి పీక్కురావడమే నాముందున్న లక్ష్యమంటాడు పిఎమ్
జీడి పిక్కలక్కూడా రెక్కలు మొలిచి ఎంత కాలమయిందో తెలుసా సర్కార్!
బంగారంధర ఇదిగిదిగొ దిగిరాబోతోంది
కొంగుపట్టుకుని రడీగా ఉండండుండండంటాడు ఢమఢమల ఎఫ్ఫెమ్ సారు
బంగళా దుంపలు సైతం…దాం దుంపతెగా
అంగారానికెగిరి సతాయిస్తున్నాయ్ తెలుసా దొరవారూ!
గ్యాస్ బండ మోసుకొచ్చే కుర్రాడి నసుగులొకూడా
రిలయన్స్ వాడి బుసే వినిపిస్తోంది..పాడు
పెట్రో కన్నా మెట్రో ముఖ్యమంట్రా సర్కారోడా నీకిప్పుడు!
మార్కెట్లో మన్నుతప్ప ప్రతి స్టాకూ నిల్లు
స్టాక్ మార్కెట్ క్రాషవుతుందని దిగులా నీకు!
నీ చట్టసభలు చట్టుబండలు కానూ
చట్టాలు చెయ్యడానికెప్పుడో సున్నా చుట్టేసావ్ గా!
చుట్టపు చానెళ్ళ కళ్ళకూ
డోళ్ళను, ఆడోళ్ళ వళ్ళనూ తప్ప
బక్కోళ్ళ కడగళ్ళను తడమడం దండగిప్పుడు
కామన్ మ్యాన్... కనబడుట లేదు
ఏ ఊర్లో వెతికినా మనిషి చడీచప్పుడు లేదు
ఏ మాయదారి మ్యాన్ హోల్లో కాల్జారి పడ్డాడో పాపం
దేవుడా! ఒకసారి సెల్ ఓపెన్ చేసి చూడు
కనిపించేవన్నీఖాళీ మనిషి మిస్ డ్ కాల్సే!
ప్రభువులు ఫెయిలయిన చోట దేవుడే దిక్కంటారు
దేవుడూ సెల్లు ఆఫ్ లో పెట్టుంటే ఏం చేయాలీ!
ఖాళీని మళ్ళీ ఒకసారి మనిషి తనతనంతో రీఫిల్ చేయాలి
యూజ్ అండ్ త్రో యూజ్లెస్ ఫెల్లోస్ ని పర్మినెంట్ గా సీల్ చేసెయ్యాలి!
09-09-2012

కెక్యూబ్ వర్మ ॥దేహపు విల్లు॥

తప్పొప్పుల తడిక చాటున దాగి
లోలోపల అగ్ని పర్వతాన్ని
ఉఫ్ మంటూ ఊదేసే వృధా ప్రయత్నమెందుకు....

మనసు నిండా నిండిన భావాన్ని
వ్యక్త పరచడానికి సాకులు వెతుక్కోక
మూసిన కున్రెప్పలను తెరచి చూడు
కనుల నిండా ఇంద్ర ధనస్సులే....

కలల్లో కలవరిస్తూ పలవరిస్తూ
మనసు ఐ మూలల దాగిన
కోరికల బుసలను తలపై మోదుతూ
చంపేయడమెందుకు??

రానీయనీ లోలోపలకి
ఎంత ఆస్వాదించ గలిగితే
అంత జీవితాన్ని ఆమూలాగ్రం
పిడికిట పట్టి గుండెల్లో పొదువుకోవాలి.....

నీ చూపు మేరా పరచుకున్న పచ్చదనాన్ని
వెచ్చని సూర్య కిరణాల ప్రతిఫలనంలో
మెరుస్తున్న ఆ లేలేత అందాలను
కంటి వెనకాల వెండి తెరపై బంధించి చూడు....

దేహాన్ని విల్లులా సారించి
నీ కోరికల బాణాన్ని సంధించు
అణువణువు ఆస్వాదించు
నేడున్న క్షణం మరుక్షణం మాయమవుతున్న
కాలబలం నిన్ను వెంటాడక ముందే....

కుళ్ళి కృశించి నశించే కంటే
అగ్నిశిఖలా కాలుతూ మెరుస్తూ
ఆకాశమంతా ప్రకాశిస్తూ
క్షణకాలమైనా బతికి చూడు....

గుండె నిండా ఊపిరి తీసుకొని
అడుగు వేయి
చీత్కరించిన లోకమే
నీకు దాసోహమవుతుంది....
(09-09-2012)

కాశి రాజు ||సరోగశీ||

ఏమేవ్!
ఇది ఇన్నావేటి?
ఇదేదో ఇన్విట్రో పెర్టిలైజేసనట 
ఇక్కడ ఏం చేత్తారంటే 
నిన్నూ, నన్నూ కలిపేసి ,మనల్ని చేసి 
గాజుబుడ్డిలో బందించి 
పేణాలు బయటేపోసి 
పిండాన్ని లోపలేడతారట తెలుసా
అదే అబివృద్దని అంటున్నారీళ్ళంతా !

ఇక్కడ ఇంకో ఇచ్చిత్రముండాది 
అమ్మవలేని అమ్మలకు అండగానిలిచే 
అద్దెతళ్ళులున్నారటిక్కడ
ఈళ్ళంతా అమ్మతనాన్ని అద్దెకు ఇస్తారట 

వీళ్ళని సరోగేట్ తల్లులంటారట
వీళ్ళమాతృత్వానికి కూడా సక్కని పేరెట్టారు “సరోగశీ” అని
ఈ అద్దె అమ్మలంతా అవసరాలనుండి పుట్టుకొచ్చారు తెలుసా 
తమ పిల్లల్ని పెంచడానికి 
మరెవరి పిండాన్నో నవమాసాలూ మోసీ ,కనిపెడతారట వీళ్ళు 

ఎంత అద్దె అమ్మలైతే మాత్రం 
అమ్మతనం వూరుకుంటుందా సెప్పు 
ఆడదాన్ని,అమ్మతనాన్ని నిలదీస్తుందట 
పుట్టినబిడ్డ నాదేనని ప్రేమకురిపించేలోపు 
పేగుబందాన్ని తెంచి 
పిల్లల్ని పార్సిల్ చేసేస్తారట 

అందించింది అందుకుని 
అవసరం ముందు మోకరిల్లి 
అద్దె అమ్మలోని ఆడతనం ఆత్మహత్య చేసుకుంటుందట 
ఈ విదీ 
విదానం 
ఏదైనా కానియ్యి 
అమ్మలెవరైనా అమ్మలేనని అర్దమవుతుంది నాకు

కపిల రాం కుమార్ // పిచ్చి తల్లి //

హోదాల్కు తగ్గట్టు పేదరాలు లేదని
ఇల్లాలి మోజులో తల్లినే మరిచావా!
ఎండిన రొమ్ముతో ఎముకలగూడని
పనికిరాని వస్తువులా కాల్దన్న చూస్తావా!

మంచులాంటి చల్లదనం మల్లెదనం
పొత్తిళ్ళవెచ్చదనం మరచుట మరిపాపం
బడినూండి వచ్చునపుడు బడలిక చెందావని
ఒక్కపూట పస్తులతో నీ పడుపు నింపినాది.

తోటివారి దెప్పులకు బిక్కమొగమేసినపుడు
చొక్కలాగు కొనటానికి రొక్కమేమి లేకపోతే
మారాము చేసి నీవు మట్టికుండ పగులకొట్ట
మారుమాటచెప్పకుండ సూత్రాల్ను ఆమ్మినాది!

చిన్నపుడే నాన్నలేడని నీకేమి లోటు తేక
గుట్టుగాపెంచినట్టి గురువులాంటి తల్లిరా!
నీ చదువు ఈ తిండి యీ ఇల్లు నీ హోదా
రక్తాన్ని ఖర్చుపెట్టినీ మీదే ఆశపడే!

కొడుకు మీద ప్రేమతో చీరి రోజు కోసము
నిప్పుపెట్టు చేతులకై అర్థించగ వచ్చినాది!
నీ ముంగిట వాలిందని చులకనగా చూడబోకు
ముగ్గుబుట్ట నేడో రేపో రాలిపోవు రామ చిలుక!

మొదటి ముద్ద గోటితో పేరుపేరునందించి
మాట నేర్పిన మహిళకు మంచినీరు పోయవేమి?
మనిషివైతే కదిలారా! మనసు తలుపు తెరువ రారా!
నీ ధర్మం నెరవేర్చగ ఆదరమూ చూప రావా??

10-9-2012

బాటసారి // నీ కనుల అందాన్ని//

లలితమైన నీ రూపాన్ని చూసి
తొలిసారి నే వ్రాసానో కవితని

కవితంటే రాసాను కాని
నీ కనుల అందాన్ని వర్ణించడం కాలేదు నావల్ల

భావానికి పదాలు దొరకవు
పదాలకి అక్షరాలు చిక్కవు , పోల్చడమేలా ?

అవి కలువ రేకులా
పారిజాత సుమదళాలా !

ఇసుక తిన్నెలపై పడ్డ
పున్నమి వెన్నల దారులా !

మంచు పుష్పాన్ని తాకిన
రవికిరణం లోని ధవళ కాంతులా !

కావు కానేరవు...!

పాలపుంతలన్ని పోగు చేసి
ఆ విధాతే నీ నయనాలుగా చేసేనేమో !

విశ్వం లోని రంగులన్నీ ఏకంచేసి
ఆ రవివర్మ కుంచెకు జతచేర్చి గీసెనేమో !

పున్నమి వెన్నెలలో
ఇంద్రధనుస్సు వస్తే నీ కనుల అందానికి సరితూగునేమో ! 09-09-2012