పేజీలు

' నువ్వొక పచ్చని చెట్టయితే పిట్టలు వాటంతట అవే వచ్చి వాలేను'..!. ‎

14, జులై 2012, శనివారం

సతీష్ చందర్॥శిశువు నేడు లేచెను॥


రెండు దశాబ్దాల క్రితం చుండూరు(ప్రకాశం జిల్లా)లో ఇప్పుడు లక్ష్మీపేటలో జరిగినట్లే దళితుల మీద దాడి చేశారు. ఇప్పుడు చంపింది కాపుకులస్తులయితే, అప్పడు చంపింది రెడ్డి భూస్వాములు. అప్పడు కూడా కాంగ్రెస్ ప్రభుత్వమే అధికారంలోవుంది. అప్పటి ముఖ్యమంత్రి నేదురుమిల్లి జనార్థన రెడ్డి. పంటపొలాల్లో దళితకూలీలను తరిమి తరిమి చంపి వారి శవాలను గోనె సంచుల్లో మూట కట్టి మురికి కాలువలో పడేశారు. ఈ ఘటనకు దేశం నలుమూలలా దళితుల తల్లడిల్లారు. దళిత సంఘాల వారు వారు శవాలను వెలికి తీసి, నిరసనగా ఊరి మధ్యలో పాతి పెట్టారు. పాత్రికేయుడిగా వార్త కోసం వెళ్ళి చూసి వచ్చాక నా మనసు మనసులో లేదు. అప్పడు రాసిందే ఈ కవిత. తెలుగు కవిత్వాభిమానులకు పరిచితమయినదే. అయిన లక్ష్మీపేట దాడి నేపథ్యంలో ఎందుకో మిత్రులతో పంచుకోవాలనిపించింది.

Photo By: Ken Banks
సమాధుల కడ్డంగా బండరాళ్ళెందుకు
పర్వతాల్నే పేర్చమనండి
ఉన్నట్టుండి జీసస్సులు
ఉషస్సుల్లా చివాల్న లేవకపోరు.

ఊరినే వెలివేసినట్లు
ఊరు మధ్య సమాధులా?

ఊరుకు నాలుగు మూలలు
జీవులకు నాలుగు కాళ్ళు
పొర్లడానికి నాలుగు వరసలు
కులం నాలుగు పాదాలా పాకేది.

ఎక్కడో అయిదో మూల దూరంగా
పశువుల పాకలో రెండు కాళ్ళ శిశువు జననం

తోకచుక్క పొడిచిందో లేదో కాని
ఊళ్ళో తోక తెగిన చప్పుడు.

శిశువు పాదస్పర్శకు మైలపడ్డ పశువుల ఆగ్రహం
మొరిగి, ఓండ్రపెట్టి, ఊళ వేసిన శోకాలపన

ఈ శిశువు-
బానిసల కంటిపాప
ఒక శతాబ్దపు స్వప్నశకలం
వందేమాతరపు తొలిచరణం
పశుధర్మశాస్త్రం ప్రకారం శిశుజననం మహాపాతకం

శిశువుకు-
రెండు కాళ్ళుండటం నేరం
మిగులు భూమ్మీద అడుగులు వేయకుండా
మేకులు కొట్టారు.

రెండు చేతులుండడం నేరం
పని చూపమని యాచించకుండా
చిల్లులు పెట్టారు.

శిరస్సులో మెదడుండడం నేరం
మళ్ళీమళ్ళీ రాజ్యాంగం రాయకుండా
ముళ్ళ కిరీటం గుచ్చారు.

ముఖవర్చస్సుండడం నేరం
ఏ తల్లీ ముద్దాడకుండా
కాండ్రించి వుమ్మారు.

అన్నిటికన్నా ఛాతీలోపల గుండెకాయ వుండడం నేరం
బానిస కొడుక్కి ప్రేమెందుకని
బరిసెలతో పొడిచారు
పంట పొలాల్లో శిశువుకు శిలువ మరణం
పట్టపగలు చీకటి కమ్మింది.
ఆకాశం అయిదు ముక్కలుగా చీలింది.
సూర్యుడు నాలుగు ముక్కలూ అతుక్కొని ముఖం కప్పుకున్నాడు.

శిలువ మీద శిశువు పలికిన చివరి మాట:
‘తండ్రీ! వీరేమి చేయుచున్నారో వీరెరుగుదురు.
నేను తిరిగి లేచువరకునూ వీరిని సజీవముగా వుంచుము’.

ఊళ్ళో పశువుల పరారీ.
నాలుగు రోడ్ల కూడలిలో
గర్భం దాల్చిన నేలతల్లి.
వీరుల సమాధులన్నీ నిండు చూలాళ్ళే.

పిరికి వాళ్ళు పశుపాలకులు!
శిశువింకా లేవకుండానే పశువధను నిషేధించారు.
‘పశువులను వెదకి శిక్షించుటకు
శిశువు ఈ లోకమునకు వచ్చును’

గర్భశోకతప్త హృదయులైన మాతృమూర్తులారా
కళ్ళు తుడుచుకుని
ధవళ వస్త్రాలతో స్వాగతం పలకండి.

‘శిశువు నేడు లేచెను. హల్లెలూయ'

*13.7.2012

రఘోత్తమరావు సి॥చిగురింత॥

ఎందుకో ఒక్కోసారి బ్రతుకంటేనే
చీదరపుడుతుంది
నరనరాల్లోనూ పాకుతూ, పారుతూ
అదే రక్తం
పొద్దున వెళ్ళిన దారిలోనే
రాత్రికి మళ్ళిపోయే పయనం
పాత మొహాల్లో మారని కవళికలు
విసుగు....విసుగు

ఒకరోజున
కుంటివాడి ఊతకర్రను చూసాక
మోడువారిన చెక్క ముక్కలాంటి
జీవితం
కొద్దికొద్దిగా చిగురించింది!
*13.7.2012

మోహన్ రుషి॥బతికిన మనుషులు!॥


"మసాలా" అంది ఆమె
"ప్లెయిన్" అన్నాడతను

"పగలు"- ఆమె
"రాత్రి"- అతను

"పోవద్దు"
"రావొద్దు"

ఒకరినొకరు బాగా అర్థం చేసుకొని
అప్పట్నుంచీ వాళ్ళు
కలిసి మెలిసి జీవించలేదు!
*13.7.2012

జయశ్రీ నాయుడు॥నాలో(లే)ని నేను॥


ఎదో ఎటో వెళ్ళిపోతోంది
ఆగమంటున్నా వినదు

ధూళికన్న దూరంగా
వెన్నెలకన్న వేగంగా

మబ్బుకన్నా తేలికగా
చినుకుకన్నా చిక్కులుగా..

చుక్కలకన్నా చెల్లా చెదురై
దిక్కుల్లోకి దూసుకుపోతూ..

ఆపమంటూ నిన్నల్లుకున్నా
దూరమొద్దంటూ దిగులుపడుతూ
ముత్యాలుగా మారని ఆ తడి
గుండెకి ఇంకా గుర్తుంది..

ఎదొ బరువుగా
ఆపుతోంది
యేమిటది..
వెళుతూ..
ఓ నిముషం వెనక్కు చూస్తే..

నన్నాపుతూ నేనే
ఆశా నేనే
ఆ.. వేదనా నేనే
నిశీ , శశీ అన్నీ
వెళ్ళిపోతే తిరిగి రావేమొ అవి !

నీ సడే లేదనీ
అలిగి అలిగి..

ఆకాశంలా రివ్వున
అందనంత శూన్యాన్ని
అక్కున చేర్చుకుంటూ..వెళ్తున్నా
*13.7.2012

జితేందర్ బత్తుల॥అన్నం తినని బతుకులు మావి॥

చాలి చాలని బ్రతుకులు మావి
పేదవాళ్ళం మేము నిరు పేదవాళ్ళం
రెక్క అడితే గాని డొక్క అడని జీవితాలు మావి
రెండు చేతుల కష్టపడి సంపాదించిన సరిగ్గ
అన్నం తినని బ్రతుకులు మావి

దరిద్ర రేఖ దిగువన బ్రతుకు తున్నము మేము
బ్రతుకు పోరులో కష్టాల కొలిమిలో
నేలరాలుతున్న నిరు పేదలం మేము
ఈ బంగారు లోకంలొ కష్టాలు తప్ప
సంతోషానికి నోచుకోని బ్రతుకులు మావి
ఈ లోకంలొ చీడ పురుగుల్ల కన్న హీనంగ
బ్రతుకుతున్న గాధలు మావి

ఒక్కోసారి గంజి నీళ్ళతో కడుపు నింపుకునే
బ్రతుకులు మావి
పేదరికం నిరు పేదరికం
కడలి నింగిలొ జాలువారిన మా ఫ్రాణాలు
ఈ నిరుపేద జీవితంలొనే బుగ్గిపాలు అవ్వల్సి వస్తున్నాయి

మేము పడిలేచిన హ్రుదయ గోష అ దేవుడికి వినిపిస్తుందా
అ నుదిటిరాతను రాసిన భగవంతుడు మ సంతోశాన్ని దూరం
చేస్తున్న మాపై జాలి కరుణ రావడం లేదాయె ఎవరికి

 మా ఆశలకు రెక్కలు వచ్చే రోజు లేనే లేదాయే
పేదవాడిగ పుట్టడం మేము చేసిన తప్ప
మా రేఖలను మర్చేది ఎప్పుడు మ గుండె గాధ ఇంకేన్న్నాల్లు
ధరని దద్దరిల్లుతున్న లోకంలొ పెను మార్పులు సంభవిస్తున్న
 మా జీవితంలొ కొత్త వెలుగులు రావడం లేదు
*13.7.2012

13, జులై 2012, శుక్రవారం

కిరణ్ గాలి॥ఇంతేనా?॥


తెరమీద హీరొ, తెలివిలేని ప్రియుడు
పచ్చ గడ్డి పార్కు, లోనెక్ ఆర్కూ
మిల్స్ అండ్ బూన్సు, ఫీట్ట యిన జీన్సు
నైట్ క్లబ్ డాన్సూ, వెంటపడే ఫాన్సూ
నువ్వేనా టీనేజ్ గర్ల్ వి?

ఇస్ట్రీ చొక్కా, సిగరెట్ గుట్కా,
ఈవ్ టిజీన్గు, లైన్లు కటింగు,
బస్టాప్ బ్యూటీ, మిడ్‌నైట్ టీవీ
బార్లు బీర్లు, బైకు మీద బీట్లు
వీడేనా కుర్రాడంటే?

చాలని జీతం, చెదిరిన కలలు,
పెరిగిన అప్పు, నిండు కున్న పప్పు,
కాలు జారిన కూతురు, దారి తప్పి న కొడుకు
కడివెడు కన్నీళ్ళు, దోసెడు నవ్వులు,
మధ్య తరగతి గతీ ఇంతేనా?

చిమ్ని పొగ సైరన్ రొద
చిందిన స్వేదం, ఎండిన డొక్క
డౌన్ డౌన్ లు జిందాబాదులు
తిరిగే యంత్రం, నలిగె చేతులు
వాడెలె కార్మికుడంటె

ఆకలి పాట, తుపాకి తూటా,
ప్రజా కోర్టులు, లాటి దెబ్బలు,
మందు పాతర, లాకప్ డేత్తు
సుత్తి కొడవలి, నెత్తుటి కడలి

ఇంతేనా విప్లవమంటే?

తలపై పిలుక, గుడిలో గంట,
శటగొపాలు, కొబ్బరి తీర్థం,
వేసే దక్షిణ, కోరే కోర్కె,
పూసిన నామం, చేసిన పాపం,

అంతేనా ఆస్తిక మంటే?

మోమున మడతలు, మూ ల్గే పేగులు,
ఎంగిలి ఆకు, మొరిగే కుక్కలు,
ఎండిన రొమ్ములు, ఏడ్చే పిల్లలు,
మురుగు కాలువ, ముసిరె ఈగలు

ఇంతే కదా పేదరిక మంటే?

రేగిన కామం, తీరిన తాపం,
అలిసిన విటుడు, నలిగిన పక్క,
వాడిన మల్లెలు, పగిలిన గాజులు
చిరిగిన నోటు, చితికిన శీలం

అంతేలే వేశ్యల విలువ

నిర్లక్షపు క్షయ, స్వార్ధపు కుష్టు
కుల గజ్జి, మత తామర
దురాశ దురద, దౌర్జన్యం దుర్వాసన
స్టేటస్ కురుపు, అసూయ రసి

సహించలేని సంఘపు దుస్థితి

తోలు తిత్తీ, తొమ్మిది చిల్లులు,
సున్నమ్ నీరు, చీము నెత్తురు,
బొమికలు బొచ్చు, నరాలు నాడులు
మాంసం గుజ్జు, మల మూత్రాలు,

ఇంతే కదా శరీర మంటే

ఆశలు కోర్కెలు, వ్యధలు బాధలు,
నిరాశ నిసృహలు, నైరాష్యం నిర్లిప్తతలు
శోధన రొదనలు, అలజడులు ఆవేదనలు
తర్కాలు తగాదాలు, వైఫల్యాలు విరక్తులు
సందేహాలు, సన్ధిగ్దాలు,
అనుమానాలు అవమానాలు,
ఆరాటాలు, పోరాటాలు

ఇంతేనా జీవత మంటే?
* 12.7.2012

కట్టా శ్రీనివాస్॥టప్॥


అనుభవ రాహిత్యపు
నీటి బుడగ
పెటిల్మని పగిలి పోయింది.
అయితే...

అనుభవం వచ్చిందన్న మాట
అయ్యో
నేను అనుభవరహితుడినేనన్న
నిజాన్ని సైతం
మరిచేలా చేసింది.

ఈ పాడు సంఘటన.
*12.7.2012

మెర్సీ మార్గరెట్॥ ఒక సంభాషణాత్మక ప్రయోగం॥

ఆమె :  శ్వాస నిశ్వాసల పోటి ...
గెలుపు మాత్రం నాలో దాగిన నీది

అతను : రెండు శ్వాసల సుగంధం ఒకటైతే పోదా ఓటమి గెలుపుల రూపం.. పోదా స్వేదంలో కరిగిన దూరం.. నీది నాది కాని . . నూతన సవ్వడి నిర్వచించే నవ నాడి

ఆమె :  స్వేదపు దారులు వెతుకుతు పరిమళా నాస్వదించి మర్చిపోయా ..సమాధానాల వేట ఎలా చేయను అని

అతను : ఉన్నావా నా తలగడలో దాగిపోయవా శ్వాసవై

ఆమె :  దాగిపోయి చెవిలో గుస గుస లాడుతున్న వినిపించానా ?

అతను : ఈ వేడి నీ శ్వాస దేనా కరిగిస్తోంది

ఆమె :  స్వేదంలో చల్లదనం భయపడుతుంటే దైర్యం చెప్పాలే

అతను:  ఊ -మాటలు భలే నేర్చావే ?

ఆమె : సాంగత్య దోషమే కదా.. ఓటమి ఒప్పుకోలు పత్రం పై సంతకం చేయండి

అతను : కలిపిన గోరు ముద్ద తినిపిస్తూ .. చాలు చాలు ఇవ్వాల్టి గెలుపు నీదేలే అని నవ్వు చుక్క సంభాషణకు ...♥

  *12/7/2012

Ro Hith || Letter ||

Ma frequently says
when i was 6 years old
i used to draw on walls
on countless number of papers
bills and brother's notebooks.
I used to draw green hills
Where even an ant waits for my order to bite
And a half sun with red crayon
that always questions me- to rise or to set?
A river breathed by hills
a thatched hut on the bank
and an unopened letter on its doorstep.

Even now
The image of hills, half sun
and hut under the palm tree
screen behind my eyelids
And when ever a new letter falls
on the doorstep
A poem forms itself in me.


* 12-07-2012

రియాజ్ || పల్లెవిస్తుపొయింది?! ||

అల్లా చూసొద్దామని
పల్లె పట్నం వెళ్ళింది
ఏదేదో ఊహించుకుంటోంది
తీర చూశాక విస్తుపోయింది!


స్వేచ్చా విహంగాలు
అక్కడక్కడ గోడలమీద కాగితాలపై ముద్రితమై ఉన్నయ్
మరికొన్ని పంజరల వెనుక దర్శనమిస్తున్నాయ్!
పచ్చదనం ఊరికి దూరంగా పారిపోయిఉంది


అంతా కార్బన్-డై-ఆక్సైడ్ కంపు
ఎటుచూసిన పరుగులుతీసే చక్రాలు
లోహాల ఘోష
నిశ్శబ్దాన్ని ఊరికి దూరంగా వెలివేసినట్లు!!
***


మరింత ముందుకెళ్ళింది
ఆకలి భాషలు నడిరోడ్డులో నగ్నంగా గొంతుచించుకు అరుస్తున్నాయ్
కడుపు ఎండిన డొక్కలు స్పష్టంగా దీనంగా అడుక్కుంటున్నాయ్
డొక్కనిండిన పొట్టలు ఆర్ధిక ప్రవాహంలో కొట్టుకుపోయెందుకు సంసిధ్ధంగా ఉన్నాయ్!


తప్పించుకొని మరింత ముందుకెళ్ళింది
యేమైనా అమ్ముకునేందుకు దేనినైనా వ్యాపారంగా చూసే
మార్కెట్ అందులోని జిత్తులమారి ఆకర్షణలను
వింత ఆర్ధిక ధోరణులను చూసి అవ్వాక్కయ్యింది !!


భుజాన బ్యాగులతో వెళుతున్న చిన్న చిన్న యంత్రాలను 
తలపించేలా ఉన్న పిల్లలను చూసి ఆశ్చర్యపోయింది !!


ఎక్కడినించో అరువు తెచ్చుకున్న వింత అలవాట్లతో
వికృత ధోరణులతో దేశనిర్మాతలు యువకెరటాలు నిర్వీర్యంగా !!


ఊరికి పెద్దలు శాంతికపోతాలు వృధ్ధాశ్రమాలలో తోసివేయబడ్డారు


మానవత్వం అక్కడక్కడా మూలుగుతూ కనిపిస్తోంది
వ్యాపార దేహాలు నైతికజీవాన్నికోల్పోయిన చిద్రమైన మనసులు
అత్యాధునికత పెరుతో వింత వింత చేష్టలు చేసే మనుషులనూ చూసి పల్లె కాసేపు ఆగిపోయింది?


చివరిగా..
నగర నడిబొడ్డులో నవ్వుతూ ఉన్న మహాత్ముని విగ్రహాన్ని చూసి
నవ్వుకుంటూ పచ్చబస్సు ఎక్కి పారిపోయింది ఆ పల్లె.

* 12-07-2012

జ్యోతిర్మయి మళ్ళ || ఫేస్బుక్..ఫేస్బుక్..||

సరదా సరదా ఫేస్బుక్కు
ఇక్కడెప్పుడైనా వేస్కోవచ్చోలుక్కు


అడిగేయించుకునే కామెంట్లు అనెస్పెక్టెడ్ కామెంట్లు
అదరగొట్టే కామెంట్లు బెదరగొట్టే కామెంట్లు
ఎన్నెన్నో నీపోస్టులకు ఎవరెవరివో దక్కు
మనసులోని మాటలెన్నొ అక్కడే వెళ్ళగక్కు


ఉత్తుత్తి పోస్టింగులు చెత్తచెత్త పోస్టింగులు
పసలేని పోస్టింగులు పనికిమాలిన పోస్టింగులు
పోనీలే పాపం అని కొట్టావా లైకు
అవుతావు మరినీవు అడ్డంగా బుక్కు


ఆలింకులు ఈలింకులు ఎక్కడెక్కడ్నుంచో లింకులు
వెబ్బుల్లోంచి గ్రూపుల్లోంచి బ్లాగుల్లోంచి గూగుల్లోంచి
ఊసుపోలేదని తెరిచావా చిక్కు
కళ్ళుమూసుకోనఖ్ఖర్లేనిదైతే నీ లక్కు


రిక్వెస్టులు యాక్సెప్టులు టాగింగులు షేరింగులు
అప్లోడులు డౌన్లోడులు వెయిటింగులు చాటింగులు
ఎడిక్టు అవకు బాబూ చెప్పనా నీకో ట్రిక్కు
పొదుపుగా వాడుకో పొందేవు లాభాలు పెక్కు


* 12-07-2012

ప్రవీణ కొల్లి || సమాజం ||

సమాజమంటోంది
నేనో సాగర ప్రవాహమని!
నేనన్నాను
నువ్వో దాహం తీర్చని ఉప్పటి ద్రవమని!


నేననుకున్నాను
ఓ పదునైన పాళీ తయారు చేసుకుని
సముద్రాన్ని కలంలో సిరాగా నింపి
కసితీరా రాసెయ్యాలని….


సమాజం నోటితో నవ్వి,
నొసటితో వెక్కిరించింది.
“ఏంటని?” అడిగా
“ఏం రాస్తావేంటి?”, వ్యంగ్యం వుట్టిపడింది
“నీ గురించే రాస్తా…నీలోని మనుషుల గురించే రాస్తా”
పాళీ పదును పెడుతూ చెప్పా!
“మనుషులు నాలోని లవణాలు కాదా?”, హృద్యంగా నిలదీసింది!


హు....ఏ దప్పిక గురించి రాయను?
పదును తేలిన పాళీ గుచ్చుకుంది
చూపుడువేలు స్రవిస్తోంది
చట్రంలో చితికిపోయిన ఎందరో బతుకుల సాక్షిగా
తెల్లకాగితం రంగు మారింది….


( * August 12, 2011 రాసిన కవిత. హనుమంత రావు గారి, సమాజపు పెడ పోకడల మీద కవిత్వం రావాలి అనే పోస్ట్ చూసాకా, ఈ కవిత పోస్ట్ చేస్తున్నాను.)

అఫ్సర్ || నువ్వొచ్చీ రాని ఆరు ఝాముల రాత్రి ||

1
నీతోనా నీలోనా
నాతోనా నాలోనా
మాట్లాడుకుంటూనా
మాట్లాడకుండానా
మాటల్నీ మాటల్లేని క్షణాల్నీ కలిపేసి
ఈ చీకటి కింద రాలిన మల్లెల్లో కుప్పపోసుకుంటూ కూర్చున్నా.


2
వొక రాత్రి తరవాత
కొన్ని పరిమళాల క్రితం నువ్వెళ్ళిపోయావా
వొక నవ్వే నవ్వి వెళ్లిపోయావా
ఆ పరిమళంలో నేనొక పువ్వునై రాత్రంతా విచ్చుకుంటూ కూర్చున్నా.
ఆ నవ్వులో నేనొక చిన్ని తరగనై సుడి తిరుగుతూ వున్నా.


3
చివరి వాక్యం ఏమవుతుందా అని
వింటూ వింటూ వుంటానా
అదే నీ నిష్క్రమణ తరవాత నాలోపల మొదటి వాక్యమై
నన్ను తిరిగి రాస్తూ రాస్తూ ఈ రాత్రిని నా కంటి కింద దీపంలా వెలిగిస్తుంది
వద్దన్నా వచ్చి వెళ్లిపోయే నీ నీడల నిషా పహరాలో
ఈ దీపం వెలిగే గదిలో నిద్రపడుతుందా చెప్పు!


5
నీ నిట్టూర్పులు నా చుట్టూరా గాలి పటాలయి
ఎగిరెగిరి దిక్కులన్నీ చుట్టేసిన బిగి కెరటాలయి
ప్రతి గాలి అలకీ వొక కౌగిలి ఇచ్చేద్దామనుకుంటానా
వాటికీ నీ వయ్యారాలే తెలిసి, విస విసా ఎటో పారిపోతాయి.
దొరకనే దొరకవు కదా, ఎంత దూరమో పరుగెత్తించీ...
నా వొడిలో నువ్వు పేంచ్ పడిపోవే పతంగమా...?
అనుకుంటూ పగటి కలలోకే నా ప్రవాసాలన్నీ.


6
ఇంకేమీ తెలియదు ఎప్పటికీ తెలియదు
ఇది గుబులో దిగులో సుఖమో సంతోషమో!
ఎన్ని భాషలని నేర్చుకోను,
నిన్ను నాలోకి వొంపే ఆ కల కోసం!?


*12-07-2012

12, జులై 2012, గురువారం

దాము || వొక ఖైదీ ప్రార్థన ||

ఆకాశమందున్న దేవా యెహోవా భయంకరుడైన గొప్ప దేవా
నీ నామమును భయ భక్తులతో ఘనపరచుటయందు ఆనందించు నీ దాసుడైన నా మొరను
చెవి యొగ్గి వినుము ఖిన్నుడనై వున్న నా యీ ప్రార్ధన నాలకింపుము




నేల మాళిగ వంటి వొక చెరసాలలో నా ప్రాణము బొందిలో నిమ్మళము లేక యున్న సంగతి నీకు నివేదింతును




మందలో కలవలేని అశక్త గొర్రెను. యెప్పుడూ నా నుంచి నేను తప్పిపోతాను. జీవితాన్ని జైలును చేసిన యెహోవా, జానెడు నేల కోసం, దోసెడు నీటి కోసం బంధింప పడ్డాను. నిన్ను శిలువ వేసిన వారి వారసులతో దేవా నేను మోదుకొంటినని నాకేమెరుక. మట్టికీ బతుకుకూ పేగు సంబంధాన్ని ముడిపెట్టితిననుకుంటిని. కానీ బంధనము బహుమానమగునని తలంచలేదు. నీ వాక్కుననుసరించి నా పొరుగు వారిని ధృడముగ ప్రేమించుటయే నేను చేసిన నేరము. యెహోవా, అబద్ధాములాడు కాలము నుండి, మోసకరమైన ప్రతి కొత్త వుదయము నుండి నన్ను విడిపింపుము. నీవు నీ జ్ఞానము చేత సృజియించిన భూమ్యాకాశములు నీవు సృజియించిన పాపులమైన మాకు చెందునట్లు చేయుము. పగలు యెండ దెబ్బ నుంచి, రాత్రి వెన్నెల దెబ్బ నుంచి కాపాడుతున్న దేవా, నా రాకపోకలందు వూపిరులొదులుతున్న వొక మహా యుద్దము నుండి నన్ను కాపాడుము. నిర్నిమిత్తముగ నన్ను ద్వేషించుచున్న యేలినవారిని కన్ను గీటనియ్యకుము.




అహంకారులైన దొరలు మా మీదికి లేచినపుడు మా చేతికొక ఆయుధమైనా నొసంగని వో దేవా నీ తల్లి వంటి నా తల్లి కన్యకయని అవహేళననొంది ఆత్మహత్యింపబడినది. ఆమె స్మృతులొరసుకొని నేనిక్కడ నది వొడ్డువలె కరగిపోవుచుంటిని. నా చీకటి ముఖమును కప్పుకొనుటకిక్కడ వొక నక్షత్రముయునూ లేదు. మంద నుండి నన్ను రక్షించుటకై యేకాంతమనెడి చల్లటి హస్తమును నా తలమీదుంచుము. వెంటాడుతున్న అపరిచిత ముఖము వంటి దుఃఖము నుండి నన్ను వుపశమింపచేయుము. నల్లని ద్రాక్ష గుత్తుల వంటి నా ప్రియురాలి రొమ్ముల రుచుల వంటి జ్ఞాపకములు నన్నిక్కడ వెంటబడి తరుముచున్నవి. నువ్వు పాయలుగా చీల్చిన యెర్ర సముద్రము అలలెత్తి నాలో ఘోషించుచున్నది. రాత్రి కురియు మంచుకు తడిచిన నా ప్రియురాలి నగ్న శరీర సౌందర్యము వంటి రహస్యమేదో నా చెవిలో హోరెత్తుతున్నది. ఆకాశమందు ఆసీనుడైన వాడా యెహోవా నీవు నీ గుప్పిలిని విప్పి పిడికెడు నక్షత్రములు నా నెత్తిమీదికి రాల్చి నన్ను ధన్యతనొందింపుము. నాకు నా ప్రియురాలి బలసూచకమైన మందహాసము నిమ్ము. ఆమె ప్రేమాతిశయ స్వరమును వినిపింపనిమ్ము.




గ్రీష్మము దాటిపోయెను. వర్షాకాలముయునూ గతించుచున్నది. దేశమంతా పువ్వులు పూసియున్నవట. సౌందర్యము విచ్చుకొనుచున్నదట. దర్శన భాగ్యము లేదు. భూదిగంతములనుండి ఆవిరిలేవజేయు వాడా, వాన కురియునట్లు మెరుపు పుట్టించు వాడా, నీ చెవియొగ్గి నా ఆర్తధ్వని వినుము. కావలి వారు వుదయము కొరకు కనిపెట్టుకొనుటకంటే యెక్కువగా స్వేఛ్చ కొరకు నా ప్రాణము కనిపెట్టుచున్నది. నాకొక వేకువను ప్రసాదింపుము. ఆరు బయటి సముద్రము రెక్కలు కట్టుకొని నా చెంత వాలునట్లు చేయుము. తల్లివలె వేచి యున్న నా ప్రియురాలి వోర్మిని యింకనూ పరీక్షింపకుము. నా చేతులకున్న సంకెళ్లను త్రెంచివేయుటకై నేను నిన్ను పది తంత్రుల సితారతో కీర్తించెదను. నీ నామమును ఘనపరిచెదను.




అయ్యా! నా ప్రార్థననాలకించినందులకు నీకు స్తోత్రములు.....స్తోత్రములు.




వొకానొక సంవత్సరం


చిత్తూరు జైలు.
*12-07-2012

నంద కిశోర్ || గోడు ||

పోకెటోడు పోకకపోడు
గోకెటోడు గోకకపోడు
లైకినోడు లౌక్యుడు కాడు.
మెంటనోడు మెంటలుకాడు.
చూసుకుంటు చురుక్కుమంటు
దోచుకుంటు దూరంపోతూ
కనబడుతు వినబడుతూనే
కనుమరిగైపోవాలోయి.


మెచ్చుకోనివారేకాదోయ్
నొచ్చుకునేవారువుందురోయ్.
గోడంటే గోడేకాదోయ్
రంగసాని రంగుల మేడోయ్.!


తప్పురాస్తె కిమ్మునుండుట
రైటురైటు అంటు చెప్పుట
తప్పో రైటో తెలియని చర్చల
తప్పకుండా తలని దూర్చుట
ట్యాగుచేస్తే తీసివేయుట
మెసేజొస్తె చూడకుండుట
ఆఫులైన్ల లైనుకట్టుట
ఆనులైన్ల లైనువేయుట


తికమకలు మకతికలన్ని
చూచాయగ తెలిసుండాలోయ్
గోడంటే గోడే కాదోయ్
గోసాయిల బాలశిక్షరోయ్!


తెలవకుండ గ్రూపుల్లోకి
తెలిసితెలిసి ట్రూపుల్లోకి
పోతావో,పడిపోతావో
నీకైనా వివరము తెలియదు.
కనబడేది పుస్తకమనుకుని
కధలన్ని చదివేసావో
కళ్ళనిండ కంపరమొచ్చే
అవకాశము అసలే తప్పదు.


తెలివొక్కటి ఉంటే చాలదు.
తేరిపార చూస్తుండాలోయ్.
గోడంటే గోడేకాదోయ్
కనపడని కాలహంతకోయ్!


చాటులోన కనపడగానె
చాటుగ దాక్కునేటి కర్మము
మాటువేసి పోస్టుటచూసి
దాడిచేయు కనీస ధర్మము
థ్యాంక్యూలు,హౌవ్వార్యూలు
అచ్చోట ముగించే జ్ఞానము
కంప్లైంట్లు,కాంప్లిమెంట్లని
సమానముగ చూసే హృదయము


నెట్టొక్కటి ఉంటే చాలదు
నెట్టుకొచ్చె తెలివుండాలోయ్.
గోడంటే గోడే కాదోయ్
గొడవపడే చాన్సులుండునోయ్!
*12-07-2012

భవానీ ఫణి॥ ఎప్పటికైనా॥

అందమైన సీతాకోక చిలుకలనీ
అల్లిబిల్లి మేఘాలనీ
అక్షరాలుగా పేరుస్తూ
ఆనందిస్తున్నాను నేను ,
సరిపోదంటున్నారు...

హృదయాన్ని
మధించాలంటున్నారు
ఎన్నో చేదు నిజాల్ని మరచిపోవాలనుకునే
గరుకు ఘటనల్నీ సుదీర్ఘమైన ఎదురు చూపుల్నీ....
జ్ఞాపకాల అలల్లోంచి
అలవోకగా తియ్యాలంటున్నారు

జీవన ప్రవాహంలో ఆనందాల బిందువుల్ని
ఏరుకోవడం కాదు..
విషాదాన్నీ ఒడిసి పట్టాలంటున్నారు

దేవతల నిండా
దయ మాత్రమే ఉండదంటున్నారు
కొందరిలోని రాక్షసత్వానికి
కారణాలూ అన్వేషించ మంటున్నారు

ప్రపంచాన్ని కొత్త కోణంలోచూడమంటున్నారు
కవితా కన్యని పదాలతో కాదు ...
భావాలతో అలంకరించమంటున్నారు

ఎంత తోడినా తరగని మహా సముద్రాన్ని
అరిచేతిలో ఇముడ్చుకోమంటున్నారు
అర్ధం అయీ కానట్లు అంతరాల్ని
స్పృశించాలంటున్నారు

మనోనేత్రాన్ని తెరవాలంటున్నారు
గరళాన్ని మింగిన గొంతుల్ని కదిపి
గురుతుల్ని చూప మంటున్నారు

అప్పుడే మనసు
అమృత భాండాగారమై జీవిత సత్యాలని
స్రవిస్తుందంటున్నారు

ఎందరెందరో చేస్తున్న ఈ కవితా మధనాన్ని
ఓ మూల నిలబడి చూస్తున్నా
ఎప్పటికైనా నేనూ చెయ్యగలనా అని
అబ్బురపడుతూ !!!!


* 12-07-2012

శిలాలోలిత || గోరటెంకడి పాట ||

వాగ్గేయకారులెలా ఉంటారు !?
చింతాకంతే వుంటారు
చిరస్మరనీయులై నిలుస్తారు


ఒక క్షేత్రయ్య, ఒక అన్నమయ్య
ఒక త్యాగయ్య, ఒక మీరా
ఇదిగో ఇక్కడ
తెలంగాణా భూమిని తొలుచుకుని గోరటి వెంకన్న!


అతడి నోటినిండా పల్లెపదాలు
పాట ఎత్తుకుంటే పల్లె మన ముంగిట నిలుస్తుంది
పదబంధాలు,ప్రతీకలు బంతిపూలై నవ్వుతాయి.
కళ్ళు ఎగిసిన అలలై మెరుస్తాయి
ఊరుతల్లి ఇంటిముంగిట ముగ్గవుతుంది
చెట్టూ చేమా , కాయాకసరూ
ఉప్పూనిప్పూ కరువూ కష్టం
చేలెంబడి ,డొంకలెంబడి తిరుక్కుంటూ పాటల్లా నడుస్తాయి


ఊరోళ్ల ఊసులు సంతలకధలు వెతలు రాములయ్య బతుకుభాగోతాలు హరిశ్చంద్రుడి కాటికాపరి దుక్కం
కన్నీరొక చుక్కుండిన చాలునన్న వేదాంతాలు ఆలుమగల్ల రాద్దంతాలు సిరిమల్లె చెట్టుకింద లచ్చుమమ్మలు
డెంకదేడ్డెం 'అంటూ లేగాదూడలైన పిల్లకాయలు కనిపించని కుట్రల్లో పల్లెకన్నీరు పెడుతుందని దృశ్యమానం
చేసే పాటల మాటల ఊటల ఆవేదనార్తుల కలబోతల ఒక అనంత ప్రవాహం ఆతడి పాట.చదువుకున్నోళ్ళ
ఉన్నోళ్ళ ,ఉన్నున్నోళ్ళ నోటెంట పలికే గిలికే రాతలే నిజమంటున్న కాలంలో -బతుకుబండిలో పల్లెనేక్కించిన
జానపద సాహిత్య రారాజు అతడు.


అతడొక ఉద్యమం ,అతడొక ప్రవాహం ,పరీవాహకం
అతడి గుండె ఒలికిన పాట పోటెత్తిన అల
'వేమన'లా ప్రతీకలని చుట్టూ చూస్తూనే
ఒడిసిపట్టుకుని విత్తనాల్లా వెదజల్లుతాడు
చరణాల నాగటిచాల్లలో ఏం పోలిక రువ్వుతాడో తెలీదు
ఎవరి గుండె పిగులుతుందో తెలీదు
అతడినోట ప్రతి పాట ఓ బతుకుగుండం ,జీవన్మరణ పోరాటం
అంతర్గత సంక్షుభిత విలయనృత్యం


తెలంగాణ కన్నమట్టిబిడ్డ,మరో బిడ్డ
కన్నతల్లి కనుకొలకులలో మెరుపై నిలిచే నెత్తుటి గుండం!

*12-07-2012

రవి వీరెల్లి || పిల్లతెమ్మెరలా నువ్వొచ్చి పువ్వు తుంచుకెళ్ళవా?! ||



సుదీర్ఘమైన చర్చ వొక కొలిక్కి వచ్చేలోపే ముగిసినట్టు
చీకటి వెలుగుల్ని వొడుకుతున్న కాలం చేతుల్లో రంగు మారిన దారం.


వెన్నెలతో కచేరీ కోసం కాబోలు
వెలుగుతూ ఆరుతూ
చుక్కలు ఏదో రాగాన్ని ట్యూన్ చేసుకుంటున్నాయ్.


అలా వాకిట్లో మంచం వాల్చానో లేదో-
ఒక్కొక్కటిగా
నా జ్ఞాపకాలన్నీ పులుముకుంది
ఆకాశం.


ఎప్పట్లాగే
గతాన్ని వెలిగించి గట్టిగా పీల్చా.
వర్తమానం చురుక్కుమంది.


ఇక
ఈ రాత్రి కొమ్మకు పూసిన
దిగులు పువ్వు
ఇప్పుడప్పుడే రాలిపోయేట్టు లేదు.


*12-07-2012

కోడూరి విజయకుమార్॥సంజాయిషీ॥


                                                                                                           బొమ్మ: అక్బర్


నీ చుట్టూ పరచుకున్న బొమ్మల నడుమ
నన్నూ వొక బొమ్మని చేసి ఆడిస్తూ .. ఆడిస్తూ...
కల్మషమింకా అంటని నీ చూపుల్ని
క్షణకాలం నాకేసి విసిరి, చిట్టితల్లీ...!
క్లిష్టమైన వొక ప్రశ్నను నిలిపావు నా ముందు...
'నువ్వు అబ్బాయి పుట్టాలనుకున్నావా నాన్నా?' అని... 

ఏ రంగుల రాకాసి దృశ్యాలు
నీ అమాయక నేత్రాల్ని కలవరపరచి వుంటాయి?
ఏ మొరటు మనుషుల దయలేని మాటలు
ఎనిమిదేళ్ళ నీ పసి హృదయాన్ని గాయపరచి వుంటాయి?
గుండెను ఎవరో మెలిపెట్టినట్టు తల్లడిల్లిపోయానమ్మా...

నిజమే..కొన్ని బలహీన క్షణాలలో
నా అనాది మగ దురహంకారాల మైకంలో
అబ్బాయి పుట్టాలనే కోరుకున్నానేమో....

కానీ నా బంగారుతల్లీ...! నాలో జీవం నింపి..
నన్నొక మనిషిని చేసింది స్త్రీలేనని ఎలా మరిచిపోను?

జ్వరదేహంతో నేను దగ్ధమైన రోజుల్లో
మెలకువ చేతులతో నిద్రపుచ్చిన మా అమ్మ ....
బడికి వెళ్లనని మొండికేసిన తొలిరోజుల్లో
తాయిలం పెట్టి పంపించిన మా తాతమ్మ ...
రాకుమారి, మంత్రగాడు కథలతో
బాల్యపు రాత్రులకు రంగులద్దిన మా అమ్మమ్మ
ఎడారి పయనంలా సాగిన యవ్వన దినాలలో
వోరచూపుల, చిరునవ్వుల ఒయసిస్సులై
పలకరించిన సీతాకోక చిలుకలు .....
చివరికి..వొంటరి పక్షిలా గిరికీలు కొడుతున్నపుడు
నాకొక గూడుని సృష్టించిన నా సహచరి...
నా లోలోపలి లాలిత్యాన్ని రక్షించింది స్త్రీలేనమ్మా...

ఇప్పటికీ ఒక అపరాధ భావన నాలో...
నా తలిదండ్రులకు
నా చెల్లెళ్ళు పంచే ప్రేమ లోని మాధుర్యమేదో
నేను చూపించే ప్రేమలో లుప్తమయిందని...

కాకపోతే, నా చిట్టితల్లీ..!
చదువుల పట్టాలు ఎన్ని సాధించినా
కట్నాలతోనే విలువ కట్టే విపణి వీధులూ ...చివరికి
ఇంటికే పరిమితం చేసే మగ దుర్మార్గాలూ
అయిష్టాన్ని ప్రకటించిన అమ్మాయి ప్రేమను
'అమ్మాయి రంగు తెల్లన...హృదయం నల్లన'
అంటూ ఎగతాళి చేసే 'కోలవెర్రి' పాటలూ
అపుడపుడూ కళాశాలల గదుల్లో
నిర్లజ్జగా దొర్లే యాసిడ్ సీసాలూ ....
నన్ను భయపెడుతుంటాయి...

ఆ భయకంపిత క్షణాలలో మాత్రం
నిజంగానే...నిజంగానే అనుకుంటానమ్మా...
'నువ్వు అమ్మాయిగా పుట్టకపోతే బాగుండేది' అని...
రచనా కాలం: 06  డిసెంబర్ 2011
[ఆంధ్రజ్యోతి -నవ్య వీక్లీ 18-07-2012 సంచిక లో ప్రచురితం]
 *11.7.2012

నందకిషోర్॥అల్విదా-2580॥


ముల్లోకాలని గెలవలేక
ఒక చేతకాని నువ్వు
అదృశ్యంగా,నిశ్శబ్ధంగా
రెండుగా చీలిపోతున్నట్టు

ఆరుకాలాల్లోను
నలుగురితో పోటిపడలేక,పడలేక
అయిదు ప్రాణాల్ని అర్ధిస్తూ
పోపొమ్మన్నట్టు

తొమ్మిది గ్రహాల్లోంచి
ఏడుపువినపడుతుంటే
ఎనిమిది దిక్కులోకి దీనంగా
ఎతికెతికి చూస్తున్నట్టు

ఇంకా?
ఏం మిగిలింది?
ఊ..దాచుకోకు..
చెప్పు..

బూడిదవు కాలేక,
నక్షత్రంగా వెలగలేక
గుట్టుగా శూన్యంలో కలిసిపోతున్నట్టు

అచ్చు ఇలాగే అనిపిస్తుందికదా?
నీక్కూడా?
నిజంగా?

రోజోసారి ఆవేశం నింపుకొని,
వినలేక వినిపించలేక అవస్థపడుతూ,
ఎటు తిరిగినా వెంటే నడిచే బాధతో
సందేశాలపై సవారీ చేస్తూ,

గుండె మోగినప్పుడల్ల కలుక్కుమనే
ఓ సాధారణ జీవితం నీదనీ,
ఓ మధ్య తరగతి మనిషివి నువ్వనీ,
విముక్తిలేని ప్రాణివనీ..

ష్..

క్షమించాలి.
మీరు డయలు చేస్తున్న నంబరు
ప్రస్తుతము అందుబాటులో లేదు
కాసేపాగాక కూడా దయచేసి
మరలా ప్రయత్నించవద్దు!
*11.7.2012