Meher కవిత

సిద్ధార్థ || రేగడి మన్ను / చీకటి / ఏకాంతం || నేను నడిచే రేగడి మన్నునయ్యా పంతులూ నా జ్ఞాపక కాలం పొయ్యింది రియల్ టైం ఆరిపోయి రీల్ టైం చేజిక్కింది మా ఊరికి చేరుకోలేనిప్పుడు దారి పరాయిదయ్యంది ఎక్కడో అవుటర్ రింగ్ రోడ్ తో అనంతాకాశంలోకి లేచిపొయ్యింది లోపల ఏ జీవీ సందడించకున్నా కాలం కడుపుతో ఉన్నట్టు ఈమె దేహంలో పొలమారుతున్న ముల్లును నేను … రేగుపండు ముల్లును ఈమె చుట్టే పరుచుకున్న పొడిగాలిని తనకోసమే పడిగాపులు పడుతున్న దగ్ధ చినుకుని నారింజ కాసారం … తన తెరపొర … అర కూడా నేనిక్కడ ఎగిరే అఘోరీ పిట్టను - వొంటరి గుట్టను ఏకాంతపు చీకటి రేగడి మన్నును కల రవ్వను కాంతి బొట్టును పదం తెగిన పాదాన్ని నిరామయ మధ్యాహ్నపు పొలిమేరను చిత్ర ఢాకినిని March 24, 2014 http://ift.tt/1jAevCN

by Meher



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1h4qWYE

Posted by Katta

Meher కవిత

బడుగు భాస్కర్ జోగేష్ | హంటర్‌ రోడ్‌లో ఒంటరిగా… చీకటి కాటుక పూసిన నింగి నేత్రపు నిరంతరాయ నిరీక్షణ నడిరేయి నల్లని రహదారిపై నల్లగ మెరిసే మాయాముద్రలు నిదరోయే నల్లతుమ్మ చెట్టు చెంతకు చేరి నిను మరి మరి మేల్కొల్పుకునే నీ నేను గగనం శిరసును మెరిసే తారకల తన్మయ కాంతుల్లో అలనాటి నీ అడుగుల సవ్వడికై ఆరాధనాధారిత అన్వేషణలు నీవు నడిచిన మార్గాన నిలిచి నిను తలపోస్తోన్న సమయాలు నీవెన్నెడో పయనించి పరిచిన నీ మృదు పాద ముద్రలు ప్రోదిచేసుకు పొదువు కోవాలన్న ఆరాట ఆరోహణా గరిష్టతలు నీవు నడయాడిన నడకలపై నా కనుల కాళ్లెంత కలియ తిరిగినా కానరావు తెగిపడే మానస తంత్రుల అనుదిన విలాప శృతులు నీకెన్నటికీ వినిపించవు నా హృదయాంతరంగములో విస్తరిస్తోన్న రహదారిలోకి నీవెన్నటికీ రాలేవు నీకై వాడిపోని కాలాతీత వీక్షణతో నీవొదిలి వెళ్లిన దారి దరిన నీ దరి చేరలేని నేను ఒంటరిగా. . . ఒంటరిగా. . . 10-02-2014 http://ift.tt/1ekrdAV

by Meher



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1ekrdAV

Posted by Katta