Katika Manohar కవిత

మను @ నిద్రలేని రాత్రి @ గాడంగా నిద్రపోతున్న నన్ను ఓ భయంకరమైన కల తట్టి లేపింది ఏవో పెద్ద అరుపులు కేకలు అక్కడ ఉన్న చెట్ల పొదలన్నీ విరుగుతున్నట్టు శబ్దాలు కింద చుస్తే ఎవరినో ఈడ్చుకేల్లిన ఆనవాళ్ళు దారి నిండా రక్తపు తిలకం నా బుద్ధి అర్థం చేస్కోటం మొదలు పెట్టింది అవి కేకలు కాదు ఆర్తనాదాలు అని ఇవన్నీ చూస్తున్న అక్కడి మనుషులు కాళ్ళకు లేపనం పూసుకున్నట్లుగా మాయమవుతున్నారు బహుశా వాళ్ళు కులం అనే లేపనం పూసుకున్నారనుకుంటా వాళ్ళు మానవత్వం మరచిపోయి చాలా యుగాలు గడిచిందనుకుంటా వాల్లను మనుషులని పిలవడానికి కూడా నాకు సిగ్గేసింది మూల్గుల శబ్దం పెరిగే కొద్ది కాళ్ళ వడిని పెంచా ఇంతలో నాకో పెద్ద విచిత్రం కనిపించింది చెట్లకు పువ్వులు ఆకులతో పాటు మనుషులు కూడా కాసివున్నాయి కళ్ళు బైర్లు కమ్ముతుండగా నా మెదడు చెప్పింది నేను చూసింది చెట్లకు కాసిన మనుషుల్ని కాదని మనుషుల్లో పుట్టిన మృగాలు ఆడిన వికృత క్రీడ అని కింద పడిన అద్దంలా ముక్కలైంది నా నిద్ర కళ్ళు తెరిస్తే సమాజం ఇంకా నిద్రపోతూనే కనిపించింది 30-05-14

by Katika Manohar



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1mVvdQ8

Posted by Katta

Katika Manohar కవిత

కటిక మనోహర్ # వాన మబ్బు # నీలాకాశం నలుపురంగు పూసుకుంటోంది నామస్తిష్కం జ్ఞాపకాలరంగు పులుముకుంటోంది తెరలుతెరలుగా నల్లటిమబ్బు ఊరినికప్పేస్తోంది మబ్బుతెరల్లోంచి నాగతానుభవాలుతొంగిచూస్తూ కనిపించాయి బాల్యంలో బడి “ఎగరగొట్టినంత” వేగంగా పోరుగాలి పైకప్పులను ఎగరగొడుతోంది గట్టు మీద మేం తాటాకుబూరలు వూదిన శబ్దాల్లాగ ఆకాశంలో మేఘపుబూరలు ఎవరోవూదుతున్నారు కొమ్మపైని పిట్ట తనవీధిమిత్రుడ్ని పిలిచినట్టు, తలపైకెత్తి గట్టిగా ఎవరినోపిలుస్తోంది తిన్నెలపై ఇసుకగూళ్లకోసం మేం పోటీపడినట్టుగా, ఇక్కడి చెట్లకొమ్మలు పోట్లాడుకుంటున్నాయి చాలా రోజుల తర్వాత పాతమిత్రుడ్ని కలుస్తున్నట్టు అక్కడి జంతువులన్నీ కన్నార్పకుండా ఎవరికోసమో ఎదురుచూస్తూ కూర్చున్నాయి ఒకవైపు ప్రళయం వస్తున్నట్టు జనమంతా పరుగులు పెడుతున్నారు కానీ అది ప్రణయం అనితెలిసిన అక్కడిచెట్లు, నేలమ్మను పూలతో అలంకరిస్తున్నాయి మట్టిపరిమళం గుప్పున ముక్కుకు తగులుతోంది ఇంతలో ఎవరో నేలమ్మపై "నీటిముత్యాల్ని" జల్లడం ఆరంభించారు ఆ ముత్యాల మెరుపులో నేలమ్మ మరింత సుందరంగా కనబడుతోంది పిలవకుండానే వచ్చిన అథిదులంతా ఈ ప్రణయవిందుని కళ్ళతో ఆరగించారు నాతో సహాఅక్కడున్న జీవులన్నీ ఈ ప్రణయజ్ఞాపకాల్ని ఇళ్ళకు తీసుకెళ్తూకనిపించాయి.

by Katika Manohar



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/RXTomx

Posted by Katta

Katika Manohar కవిత

మను #హోలీ # రంగుల లోకం మరింత రంగులమయం కదిలే రంగవళ్లుల రమణీయ దృశ్యం భువి పై పరుచుకున్న ఇంద్రవన్నెల అందం వర్ణించలేని వర్ణాలేవో శరీరాలపై శోభితం ఆనవాళ్ళు మరచిన మనుషుల ముఖం ముఖాలపై విరిసిన నవ్వుల పుష్పం ప్రతి చేయి కుంచెగా మారిన క్షణం చిత్రాకారుడు చిత్రించని చిత్రమేదో ఆవిష్కృతం జాతి తేడాలను చెరిపేసిన రంగుల వనం మనుషుల అసలురంగు తుడిచేసిన వైనం ఇది చరిత్రకు అందని చిత్రవైభవం కలకాలం నిలిచేనా ఇలాంటి సంబరం 19\03\14.

by Katika Manohar



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/OwbDNP

Posted by Katta

Katika Manohar కవిత

#మను# కంపెని రక్కసి # అప్పుడెప్పుడో మన దేశంలో కంపెనీ పాలన ఉండేదని విన్నాం ఇప్పుడు కంపెనీల పాలనను చూస్తున్నాం కంపెనీల కాలచక్రంలో సామాన్యుడి జీవితం సొట్టబోయింది కార్పోరేట్ల నీడలో కష్టజీవి కాలిపోతున్నాడు ప్రభుత్వ పెరేడ్లో కంపెనీలు కవాతు చేస్తున్నాయి గ్లోబలైజేషన్ రైతుల వెనక గోతులు తవ్వుతుంటే పారిశ్రామికీకరణ పచ్చటి పొలాల్ని మింగేస్తోంది అమెరికాలో ఆర్ధికమాంద్యమొస్తే అనకాపల్లి బెల్లం చేదెక్కుతోంది వాల్ మార్ట్ దేశీ వ్యాపారుల తోలు తీస్తుంటే దేశీ "కోల్" గేట్లు ఆర్ధికమూలాల్ని కోసేస్తున్నాయి మహాత్ముడు కలలుగన్న గ్రామరాజ్యం కార్పోరేట్లకు భోజ్యంగా మారింది ప్రపంచీకరణ ఫలితం పేదవాడిన పచ్చడిమెతుకులకు దూరం చేస్తోంది కాబట్టి ఎన్ని'కల'లో నిద్రపోతున్న నాయకులూ ..... ఇకనైన కాకలు తీరిన కార్పోరేట్లను కాకుండా కడుపు కాలే సగటు జీవిని కనికరించండి 13.03.14

by Katika Manohar



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1dTQo1M

Posted by Katta

Katika Manohar కవిత

poem written on 4-03-2014 వానమబ్బు నీలాకాశం నలుపురంగు పూసుకుంటోంది నామస్తిష్కం జ్ఞాపకాలరంగు పులుముకుంటోంది తెరలుతెరలుగా నల్లటిమబ్బు ఊరినికప్పేస్తోంది మబ్బు తెరల్లోంచి నా గతానుభవాలుతొంగిచూస్తూ కనిపించాయి బాల్యంలో బడి “ఎగరగొట్టినంత” వేగంగా పోరుగాలి పైకప్పులను ఎగరగొడుతోంది గట్టు మీద మేం తాటాకుబూరలు వూదిన శబ్దాల్లాగ ఆకాశంలో మేఘపుబూరలు ఎవరోవూదుతున్నారు కొమ్మపైని పిట్ట తనవీధిమిత్రుడ్ని పిలిచినట్టు, తల పైకెత్తి గట్టిగా ఎవరినోపిలుస్తోంది తిన్నెలపై ఇసుకగూళ్లకోసం మేం పోటీపడినట్టుగా, ఇక్కడి చెట్లకొమ్మలు పోట్లాడుకుంటున్నాయి చాలా రోజుల తర్వాత పాతమిత్రుడ్ని కలుస్తున్నట్టు అక్కడి జంతువులన్నీ కన్నార్పకుండా ఎవరికోసమో ఎదురుచూస్తూ కూర్చున్నాయి ఒకవైపు ప్రళయం వస్తున్నట్టు జనమంతా పరుగులు పెడుతున్నారు కానీ అది ప్రణయం అనితెలిసిన అక్కడిచెట్లు, నేలమ్మను పూలతో అలంకరిస్తున్నాయి మట్టిపరిమళం గుప్పున ముక్కుకు తగులుతోంది ఇంతలో ఎవరో నేలమ్మపై "నీటిముత్యాల్ని" జల్లడం ఆరంభించారు ఆ ముత్యాల మెరుపులో నేలమ్మ మరింత సుందరంగా కనబడుతోంది పిలవకుండానే వచ్చిన అథిదులంతా ఈ ప్రణయవిందుని కళ్ళతో ఆరగించారు నాతో సహాఅక్కడున్న జీవులన్నీ ఈ ప్రణయజ్ఞాపకాల్ని ఇళ్ళకు తీసుకెళ్తూ కనిపించాయి. by... MANOHAR.K

by Katika Manohar



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1dzj7IY

Posted by Katta