ధనలక్ష్మి బూర్లగడ్డ కవిత

నేను నాకే ఒక్కోసారి కొత్తగా ఉంటా
నేను నాకే ఒక్కోసారి వింతగా ఉంటా
నేను నాకు ఒక్కోసారి చెలాకిగా ఉంటా
నేను నాకే ఒక్కోసారి కష్టంగా ఉంటా
ఏదేమైనా నాలో నేనే అన్నీ దాచుకుంటా మౌనంగా
నా ప్రపంచమే వేరే
నాకు నేనే ప్రత్యేకం
నాకు నేనే అన్నీ ఆ ఒక్క క్షణంలో
నేను ఒక్క దాన్నే ఉండటమే నాకు ఇష్టం
నిరాశ నన్ను అల్లుతుంది ఒక్కో నిమిషం
కన్నీటి బొట్టే నాకు నేస్తం
మాట రాక మనసు కలవర పడితే
అప్పుడే కాగితం తోడయ్యి కాదన్నా
కవితలా మారి కలం నుండి కాగితంపైకి వచ్చేస్తుంది
నా కవితను చదవడమే నా మనసుకి ఒక ఓదార్పు
ఆ ఓదార్పుతోనే నిదుర ఆదరించి నన్ను హక్కునచేర్చుకుంది
కొత్త ఆశల వెల్లువను కలలుగా అందిస్తూ
మౌనాన్ని మెల్లగా పక్కకు నెట్టేస్తూ
మరో కొత్త ఉదయాన్ని ముద్దుగా ముందుకు తెస్తూ.
*29-07-2012

సురేష్ వంగురి కవిత

ఒక్కసారిగా గతం బతికినట్టుగా ఉంది
జ్ఞాపకాల శకలాలను అతికినట్టుగా ఉంది

ఆమె ఎదుట పడగానే ఎందుకింత అదురు నాలో
మానుతున్న గాయాన్ని రేపినట్టుగా ఉంది

ఇన్నాళ్లకు ఎదురైనా పలకరించదేమిటో
గొంతులోన శోకమొకటి కురిసినట్టుగా ఉంది

చూసి కూడా చూడనట్టు ఆమె దాటిపోతుంటే
కళ్ళలోన సంద్రమొకటి కదిలినట్టుగా ఉంది

ఈ అవస్థను ఏమనాలో చెబుతావా వంగూరీ
సరదాగా బ్రతికించి ఛంపినట్టుగా ఉంది.

*29-07-2012

కె. కె. || రాశి ||

మెరుపు మెరిసినంత మాత్రాన
వానచినుకు రాలదు
నిబ్బరంగా నిలబడ్డ
మేఘగర్బం మెలితిరిగితే తప్ప,

తలగోక్కున్నంత మాత్రాన
ఆలోచన తట్టదు
సమయస్పూర్తి, సంపూర్ణ ఆర్తితో
మేధకు పదునుపెడితే తప్ప,

నాట్లు వేసినంత మాత్రాన
పైరు ఏపుగా పెరగదు
కలుపు తీస్తూ, ఎరువులేస్తూ
పుడమితల్లిని లాలిస్తే తప్ప,

మీట నొక్కినంత మాత్రాన
వాహనం నడవదు
నిదానంగా, నిలకడగా
నియంత్రణతో నడిపితే తప్ప,

కలం పట్టినంత మాత్రాన
మంచికవిత జనియించదు
ఆవులిస్తున్న కలం ఒళ్ళువిదిల్చి
మనసుతో లోకాన్ని చూస్తే తప్ప,

రాసినదంతా రాశిగా పొయ్యి,
జల్లెడ కుదుపుకి ఆగినదిమాత్రమే జనానికి ఇయ్యి.

*29-07-2012

ఇస్మాయిల్ సుహైల్ పెనుకొండ || E=mc^2 ||

నీ కోసం

యుగాల్నే క్షణాలుగా మార్చి...
కాలాన్నే ఏమార్చి...
అనంతాల్ని చూసి...
దిగంతాల్ని దాటి...
కాంతి వేగంతో నే వస్తే...

నా ఆయాసాన్ని ఆక్రోశంగా మారుస్తూ
అప్పుడు తెలిసింది...
సమస్త విశ్వం తల్లకిందులయ్యే నిజం
కాలం స్తంభించిపోయిన ఆ క్షణం...
నీవు చెప్పిన ఒకే ఒక అబద్ధం.

ప్రకాష్ మల్లవోలు కవిత

సమాజపు కుళ్ళును ,
అసమానతలను అరికట్టేందుకు

అజ్ఞాన అంధకారానికి
అలవాటుపడ్డ కళ్ళకు జ్ఞానాన్నిచ్చేది
నేనున్నా అంటూ మెదిలేది

మేధలోంచి కలం ద్వారా పురుడోసుకుని
భావాలకు అక్షర రూపమిస్తూ

కళ్ళు తెరుచుకుని నిద్ర పోతున్న మెదళ్ళకు
విద్యుద్ఘాతం లా తాకి ,

బద్దకంలో వేళ్ళూనుకున్న మొదళ్ళను
కూకటి వేళ్ళతో పెకలిస్తూ,

ముందుకు నడిపించేది కవిత్వం
కదిలించేది కవిత్వం.

మేల్కొలిపేది , ఆలోచింపచేసేది కవిత్వం .

విజ్ఞతతో , విచక్షణతో
అలరారుతూ, భావంతో ప్రాభవాన్ని గడిస్తూ,
వైభవంగా వెలిగేది
కలకాలం మనసులో నిలిచేది కవిత్వం ....

ప్రాస ఉంటే చాలదు
పస ఉంటేనే అది కవిత్వం.

ప్రాసతో నిండి పస లేకు౦టే
అది కవిత్వమనిపిచ్చుకోదు

భావనలతో నిండి ఉంటే
చాలు అది భావుకత్వం...

(కాదిది ఎవరి నిర్వచనం
నా మనసులో మెదిలిన వచనం
తప్పైతే సరిదిద్దండి )
*29-07-2012

వంశీదర్ రెడ్డి || ‎‎* జీతగాడు *.||

"రేయ్, ఆనందం, యాడున్నవ్ రా,
గోదలకొట్టంల కుడిదిగోళం మీద
గిలాస తెచ్చుకో,
శాయ బొట్టు తాగి, బిరాన
చేన్ల కొర్రుకాడికి వోవాలె,
పటేల్కు జెప్పు, పొద్మీకి
పొలంల తాటికల్లు దింపియ్యమని,
మన్మడొస్తుండు పట్నంకెల్లి"

"చిన్న పటేలత్తాండా దొర్సానీ,
ముంజెలు, ఈతపండ్లు గుడ్క తెత్తునా",
తాగిన శా గిలాస కడిగి
అంగీకి తుడుసుకుంట ఆనందం,

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

"ఆనందం మంచిగున్నవ,
కొడుకెట్లుండు, ఇంటర్ కదా,
పుస్తకాలేమన్న అవసరముంటె జెప్పు, పంపుత,
ఇంట్లెవర్లేరయా, జెర్సేపు కూసో"
కుడి చేతిల పూరి తున్క,
పొద్దుగాల్ల సంపిన కోడి అంచుకువెట్కొని,
ఎడమ చేత్తోటి తాటికల్లు తాక్కుంట,
బేకోట్లు తీస్కుంట,
చిన్న పటేల్, పట్నంకెల్లొచ్చినట్టుండు..

"బాంచన్ పటేలా,
వానికి సదువెందుకు, కైకిలి పోతాండు,
వాగు మీద లారీలకు ఇశ్క ఎక్కియ్యనీకి",

"బాంచన్,బాంచన్ అనుకుంట
బానిసల్లెక్క బతుకుర్రి,
మా పట్నంల గివేమ్ నడువై, అందరొకటే,
ఎప్పుడు మార్తరయా ఇంకా"
పండ్లల్ల ఇరికిన కోడి బొక్క
గోళ్ళతోని తీస్కుంట చిన్న పటేల్,

"మారుడంటేంది దొరా,
తాత, పోతె, నాయిన, ఆయిన పోతె, మన్మని
కాడ పన్జేసుడేనా,
మా అయ్యను సంపిర్రు సర్పంచెలక్షన్ల పోటీ చేస్తే,
నా కొడుకు నాలిక కోశిర్రు, కాపోల్ల పొల్లతోని మాట్లాడ్తె,
మా ఇండ్లల్ల కూడ ఎవరొ
ఇద్దరు, ముగ్గురు సదూకొని,
సర్కార్ కొలువు చేయవట్టె పట్నంల,
వాడేదో ఆపతిల సోపతైతడనుకుంటే,
ఒక్కసారి ఆడికి పోయినోడు , మల్లీడికేమొస్తడు,
చౌరస్త కాడ, అంబేద్కర్,
మా ఇండ్లను జూస్కుంట,
ఊరిబైటికి వేళ్ళు సూపిస్తడు, ఏంటికో ఎరికేనా పటేలా,
"ఊర్లకు రాకుండ్రా, వొస్తె, సంపుతరు,
ఆడ్నె బతుకుర్రి" అని,

"ఏం రా వారి,
ఏం ముచ్చట్లు వెడ్తున్నవ్ మనుమని తోని,
గిలాస తెచ్చుకో పో, కల్లు పోస్తా" పెద్ద పటేల్,

గిలాస కడిగి,
గోసలెక్క కల్లులొట్టి కాడికి పోకుంట,
ఆనందం....

-29-07-2012

పెరుగు రామకృష్ణ || స్వార్ది.. ||

కొమ్మ చివురు తొడిగేందుకు
ఆనందంగా రాలిపోతుంది
పండుటాకు..

మనసు బరువు దించేందుకు
కన్నువీడి ధారగా జారి పోతుంది
కన్నీరు ..

ముత్యమై మెరిసి పోయేందుకు
ఆకాశాన్ని వొదిలేస్తుంది
చినుకు..

తన సుఖం కోసం
ఎదుటి మనిషి చిర్నవ్వులన్నీ
దోచేసుకుంటాడు
మనిషి..-29-07-2012

రామ క్రుష్ణ రాఖి ధర్మపురి కవిత

“ఎక్స్ ప్లాయ్ టేషన్”
“ఎక్స్ ప్లాయ్ టేషన్”
సాకు- బాకు అవుతుంది నా దేశంలో...
బహీనత- వజ్రాయుధమవుతుంది నా దేశంలో-

మరణాలేవైనా మార్గం సులభతరం చేస్తాయి –మాకు ఉపకరణాలై...
ఆత్మహత్యలేవైనా మారిపోతాయి- మాకు తిరుగు లేని అస్త్రాలై...

కేజ్ లు..లింకేజ్ లు..పై పై మసాజ్ లు
మాఫీలు.. మద్దతులు..మడతపేచీలు కుచ్చు టోపీలు
కంటి తుడుపులన్నీ..కపట నీతులు..కుటిల గోతులు
మేమేం తక్కువ తిన్నమా.. మేం మాత్రం వెధవాయిలం అనుకొన్నావా
ఊరడింపుచర్యలు బ్లాక్ మెయిలింగ్ల్ లై రొమ్మువిరుచుకొంటాయి....
రాయితీలు తేఱగా దొరికే తాయిలాలుగా రూపు మార్చుకొంటాయి..
రిజర్వేషన్లు జన్మహక్కై రాజ్యమేలుతుంటాయి-
సబ్సిడీలు తాత సొమ్మై సోమరితనం పెంచుతుంటాయి..
ఓట్లు వక్రమార్గాల అక్రమాలు నేర్పుతుంటాయి
హక్కులు రెక్కలువిప్పుకొని విశృంఖలంగా సొమ్ముచేసుకొంటాయి

పురుషాధిక్యం
పేదరికం
నిరక్ష్యరాస్యత
వెనకబాటుతనం
కులాలు
మతాలు
అవకరాలు
అవలక్షణాలు
అజ్ఞానం
ఏదైనా కావచ్చు ప్రతిదీ ఓ చిచ్చు!!
అన్నీ అర్హతలే నాదేశంలో-“ఈజీ మనీ” కి
అన్నీ అవకాశాలే నాదేశంలో-“లేజీ మాన్ ”కి

ఇది విషవలయం-ఎవరిని ఎప్పుడు ముంచేస్తుందో
ఇది తేన తుట్టే-కదిపితే ఎవరిని కబళిస్తుందో
ఇది పులిపై స్వారీ- దిగితే ఎవరిని మ్రింగేస్తుందో
అందుకే వీటిని ఇలాగే ఉండనిస్తారు...
వీటిని ఇంకా ఇంకా పెంచి పోషిస్తారు..
రోగికోరేదీ కమ్మని తీయని మందే..! వైద్యుడు ఇచ్చేదీ జబ్బు మానని మందే..!!
ఉన్నతమైన స్వావలంబనకు ఎన్నడూ ఊతమీయరు..
ఉదాత్తమైన సాధికారతకు ఎప్పుడూ పట్టం కట్టరు...
వీటిని పెంచి పోషిస్తేనే- రాజకీయ మనుగడ !
కాదుపొమ్మంటే అమ్మో-నిత్యం రగడ !!
ఎవరిస్థాయిలో వాళ్ళు...
ఎవరికందినంత వాళ్ళు...
దోచుకున్న వాడికి దోచుకున్నంత మహదేవా
గుంజుకున్న వాడికి నంజుకుంన్నంత నారాయణా
నిస్సహాయంగా,అశక్తతతో,దీనంగా,బ్రతుకు దుర్భరమై
ప్రకృతి వైపరిత్యనికో విధి విలాసానికో ఎదురీదలేక
కొట్టుమిట్టాడే జీవికి తిరిగి నిలద్రొక్కు కోడానికి
అందించే చిరుసాయం-!
అదే అదనుగా,అదే ఆసరగా, అదే అవకాశంగా ఎగబడే
బాగా బలిసిన డేగలు,కందిరీగలు
రాబందులు,పందులు,
నక్కలు, పంది కొక్కులు,
గబ్బిలాలు ,గుడ్లగూబలు
నోటికాడి కూడు తన్నుకపోయే మాయోపాయం-!!
పథకాలకు తిలోదకాలు..
సిద్ధాంతాలకు పిండ ప్రదానాలు...
ప్రగతికి తగ్గని విరోచనాలు..!!!

29-07-2012

కట్టా శ్రీనివాస్ || డబ డబ సోడబ్బా ||

భజనలూ, భుజకీర్తులూ

భాగ్య సంపదై భాసించేందుకు

కప్పల తక్కెడ తోక్కిసలాటలో

గంపగుత్తగా ఇస్తున్నార్ట.



చిడతలూ, బుర్రకధలూ

చెప్పుకుంటూ శోభిల్లేందుకు

తప్పని తిప్పల తాయిలాలతో

తయారుగానే వుంటుండాలట.



వందిమాగదుల వందనాలకై

వందల వరదలు వదలాల్సిందేనట.

బట్రాజ, భజంత్రీలకై

భవధీయులై భజించాల్సిందేనట.



ముంజేతి కంకణాలూ

ముంగిట్లో మంగళారతులు

ముందస్తుగా మాకనుకుంటేనే

మంది బలంతో మజా వస్తుందట.



అంగట్లో నీ తూకం

వ్యర్దాలతో వేసుకుంటావా ?

ముంగిట్లో ఓ అర్ధం

సమర్ధతతో వెతుక్కుంటావా?



తెలుసుకునేదీ, తేల్చుకునేదీ

నీలో నువ్వే

నీతో నువ్వే...

- సిరి.కట్టా
29-07-2012

రామ క్రుష్ణ రాఖి ధర్మపురి || జీవిత పరమార్థం ||

నేనే
అన్నిటికీ కారణం అనుకుంటే

ఈ క్షణం
నే అనుభవిస్తే

ఏదీ ఆశించకుంటే

ప్రతిదీ స్వీకరిస్తే

అంతా మంచికేనని భావిస్తే

జీవితంలో ఏదైనా భాగమే నని
ఇది ఇంతేనని, సహజమేనని తలపోస్తే

బ్రతికినంతకాలం అందరితో కలిసి మెలిసి
హాయిగా జీవిస్తే

ఆనందం!
బ్రహ్మానందం!!
పరమానందం!!!
29-07-2012

వేంపల్లి గంగాధర్ కవిత

రాక పోదు ... రాక పోదు ...
దిక్కులన్నీ మునిగేలా ఉప్పెనొకటి రాక పోదు ...

రాక పోదు ... రాక పోదు ...
ఆకాశం అదిరేలా గర్జనొకటి రాక పోదు....

నల్ల యుద్ద నౌక ఒకటి
నీ తీరం ముట్టడించి ...
నీ చరిత కు నిప్పు పెట్టి ...నీ బతుకు కు పాతరెట్టి....
నీ సౌధం కూలగొట్టి .... నిను తరిమి తరిమి వెళ్ళగొట్టు ....
రోజొక్కటి రాక పోదు ... రాక పోదు ...

దిక్కులన్నీ మునిగేలా ఉప్పెనొకటి రాక పోదు ...
ఆకాశం అదిరేలా గర్జనొకటి రాక పోదు....

రాక పోదు ... రాక పోదు ... !
29-07-2012

శాంతిశ్రీ శాంతి || అమ్మానాన్న..! ||

మొదటి స్పర్శ అమ్మ
ఆ స్పర్శకు ప్రతిస్పర్శ నాన్న
ఆరని దీపం అమ్మ
ఆగని ప్రవాహం నాన్న
అమ్మ లాలిస్తే
నాన్న ఆడిస్తాడు
అమ్మ ఒడే నేల
నాన్న భుజమే నింగి
వారి ప్రేమ పూదోటలో
వికసించే పుష్పాలం
అమ్మ జోల అమృతం
నాన్న ఆలన విజయం
మన ఆనందమే వారానందం
దెబ్బ తగలగానే అందరూ
అనేేది 'అమ్మా! అయ్యా!'
ఏమిచ్చినా తీర్చుకోలేని ఋణం
అంత్యదశలో వారికి అమ్మానాన్నలవడం మన ధర్మం
(అమ్మానాన్నలందరికీ అంకితం..)
-29-07-2012

పరమేశ్వరి పులిపాటి కవిత

నిజం
పక్షులన్ని ఒకలాగే...
పశువులన్ని ఒకలాగే...
తరులన్ని ఒకలాగే...
గిరులన్ని ఒకలాగే...

ఒక్క మనిషే.......

ఒకడేలుతూ..
ఒకడేడుస్తూ..

ఒకడనుభవిస్తూ..
ఒకడడుక్కొంటూ..

ఒకడు గెలుస్తూ..
ఒకడు ఓడుతూ..
*29-07-2012

ఉషారాణి కందాళ కవిత

నేనొక పూలవనం కావాలనుకుంటాను కనీసం గుడ్డిపువ్వును కాలేను! 

నేనొక వెన్నెల జలపాతం కావాలనుకుంటాను కనీసం చిన్ని దీపం కాలేను!
నేనొక అనంతాకాశం కావాలనుకుంటాను కానీ పిల్లమబ్బును కాలేను!
నేనొక శతఘ్నినై ప్రజ్వరిల్లలనుకుంటాను కానీ అగ్గిపుల్లైనా కాలేను!
నేనొక మాహా సముద్రమై ఉప్పొంగాలనుకుంటాను కానీ చిన్ని చెలిమను సైతం కాలేను!
నేనొక శిలావిగ్రహంలా స్థిరమై పోవాలనుకుంటాను, కనీసం చిరునామాకు సైతం నోచుకోను!
నేనొక బృహత్కావ్యాన్ని ఆవిష్కరించాలనుకుంటాను, కనీసం ఒక్క పదం పలకలేను!
నేనొక జీవనదినై ప్రవహించాలనుకుంటాను, కనీసం వీధికొళాయి కాలేను!
నేనొక మాహామనీషినై వెలగాలనుకుంటాను కానీ కనీసం మాములు మనిషిలా మసలలేను!
నేస్తం! ఏన్నెన్నో అనుకుంటూ ఏమీ చేయలేనంటూ తెలుసుకోగలిగినప్పుడు..
అలోచనలన్నీ కన్నీళ్ళు అవుతాయని భయపడ్డాను చిత్రంగా అవి అనుభవాలయ్యాయి.

* 29-07-2012

మెర్సీ మార్గరెట్ కవిత

మనసు మగ్గం
మొరాయించలేదెందుకో
ఈ రోజు

నీ జ్ఞాపకాలు నా కాళ్ళకి
చుట్టుకుని
అడుగు ముందుకేయకుండా
చేస్తుంటే

అక్షరాలన్నీ కలిపి
కవిత నేస్తూ
ఒడుకుతున్నా
మాటలన్నీ
దారాలుగా కలిపి చేర్చుతూ

పోగు పోగుకూ
ప్రేమ రంగులద్దుతూ
నాకు నేనే
మనసు మగ్గంపై పరుచుకుంటూ

నిన్ను కప్పబోతున్నానని
అందమైన వస్త్రంలా
హౄదయాన్ని హత్తుకుని
అలా నీతో ఉండి పోనా?
కవితలా ..!?*28-07-2012

సత్య శ్రీనివాస్ || నడిచే వర్షం ||

పెదవుల
కొంగు
కొస నుండి
జారుతున్న...
వాన
చుక్క
మధువు.
వెలిసిన వర్షం
నాలో మధుశాల.

*28-07-2012

వేంపల్లి గంగాధర్ || వాడొక వ్యాసం .... ||

వాడు
మీకు బాగా పరిచయం
వాడి ముఖం
మీకు ప్రతి చోటా ఎదురు పడుతుంటుంది ...

ఒక్కో సారి వాడు
ఎదురు గాలి కి ఎగిరే
రంగు వెలసిన చిత్తు కాగితం ...
నడి రోడ్డు మధ్య విసిరేసిన
చివరాఖరి సిగరెట్ తుంట ముక్క ...
రైలు ఇనుప కమ్మి ఫై
నలిగి రూపం కోల్పోయిన రూపాయినాణెం....
తోకకు రాయి కట్టిన తూనీగా....
అగ్గి పెట్టె లోని జిరంగి.....
వీధి మలుపులో
కాళ్ళకు అడ్డం పడుతూ
దుక్కం నిండిన చేతులు
వ్యవస్థ ను ఆవిష్కరించే సూచిక !

బాలల దినం నాడు
నీ పత్రిక లో వాడొక వ్యాసం ....
ఒక ఇటుక రాయి మోస్తూ ...కంకర రాయి కొడుతూ ..ఫోటో !
హోటల్ లో ఒక పగిలిన టీ గాజు గ్లాసు ....
రంగు రంగుల ముఖ చిత్రం!

సగం పడిపోయిన గోడ చివర
చినిగిన బట్టలతో
ఆడుకునే గోలీ కాయ...!
వాడు కూడా అవతార మూర్తి…..


ప్రతి ఉదయం తప్పని ప్రయాణం
కొండ దారి లో
పశువుల వెనుక పశువు గా ..
గొర్రెల వెనుక గొర్రె గా ...
బతుకు పోరాటం లో బలి పశువు!

ఇలా
ప్రతి సారీ వాడు
ఎదురు గాలి కి ఎగిరే గాలిపటం !
*28-07-2012

www.vempalligangadhar.com

పులిపాటి గురుస్వామి || చెదల బతుకు ||

చిగుళ్ళు తొడుక్కుంటున్నవెన్నెల్లో
చీకటి కుప్ప తొ మాటలు

నీ ఎముకల మీది
కండరాలేవీ?

నిస్సారమైన నవ్వు
తేమే లేని చూపుల మధ్య
మాంసపు గోడలు
కూలుతున్న చప్పుడు

నీ దాహం తీరుతుందా?

పురుడు పోసుకుంటున్న కొమ్మల
తెగులు పట్టిన కుళ్ళు
నెర్రెలు పారిన నాలుక బయట పెట్టిన
దూపసంజ్ఞ
నదులకు
ఉరితాళ్ళు పన్నిన స్పృహ

కాసేపటి దుర్వాసన విరామం

ఏమైనా చేస్తున్నావా?

ఉమ్మిన పీక్కుతినే చీమల ఆవరణ
భుజమ్మీడుగా జారిన అవయవాలు
కుమ్మిన ఉడికిన మాంసపు కుడుము
నిశ్శబ్దం ముందరి శబ్దం
మూలుగు జవాబు

బతికే వున్నావు
ఇంకా నువు
బతికే వున్నావు

మృత్యువును ప్రేమించు
ధ్యానించు

*28-07-2012

భమిడిపాటి ఫణి కుమార్ శర్మ || నువ్వే నేను ......||

నువ్వు నేను
నా నువ్వుగా
నీ నేనుగా
ఇద్దరి మనసులు ఒకటిగా....

నీ మాటల్లో
నా మౌనం
నా కోపంలో నీ కన్నీళ్ళ
ఓదార్పుల వెచ్చతనం ...

కలనైనా నీ ఎడబాటు
తెచ్చే కలను కనలేను
ఘడిఐనా భారంగా
నీ దూరాన్ని భరించలేను

నీవు లేవన్న ఆ క్షణం
నిన్ను దాటి నన్ను
ఒంటరిని చేసే మరుక్షణం
నేను లేనన్నది అంతే నిజం.

*28-07-2012

రావి రంగారావు || రెండు రకాలు ||

భామయినా

దోమయినా

కోరిక రేగుతుంది

చీకటిలో...



గాయకుడయినా

నాయకుడయినా

జనాన్ని ముంచుతాడు

మత్తులో...



చీకటయినా

మత్తయినా

రెండు రకాలు,

ఒకటి

సుఖంలో తేల్చేది...

రెండోది

రక్తాన్ని పీల్చేది...
*27-07-2012