విసురజ కవిత || "ఎద రోదన" ||

ఎద రొదతో సతమతమయ్యెగ మదిలో
మనసులోనున్నది చెలికి చెప్పలేకను
భయంమయ్యేగ నా గుండెలో..
తనతో చెప్పిన పిమ్మట ఏమగునోనని
పలకరింపు పులకరింపుగ పల్లవించున
లేక వికటించున జలదరింపై విసిగించున
మరులుకోల్పు ఊసులన్ని
మల్లెపూలై వికసించున
చిరాకుతో మోము వడిలిపోవున
వాడిపోయిన మందారమల్లే కనిపించున
చాలా ఉత్తరాలు నీకై రాసివుంచిన
అంపడానికి ధైర్యం లేకపోయే
నేరుగ నీ కళ్ళలోకి చూస్తు
హృదిమదిఘోష చెప్పలేనాయే
సఖి నా మౌనగానం తెలుసుకో
నా నిశీధిలోకొచ్చిన ఉషస్సువి నీవు
చెలి నీ మమతలపల్లకి ఎక్కించుకొ
నీ మనసువీధిలో ముత్యాల రంగవల్లి నేనవుతా.
*26-07-2012

వంశీదర్ రెడ్డి || ‎* మేఘసందేశం *.||

వానొచ్చేట్టుంది,
పొలారిటీ మేఘాల్రెండు కొట్టుకు చస్తే
ఉరుము ముందా, మెరుపు ముందా,
ధ్వని వేగం కాంతికన్నా చాలా తక్కువట,
ఏడ తానున్నాడో..
థాంక్స్ టు ఐన్ స్టీన్,

మేఘాల్నిజంగా దొంగలే,
సంద్రపు నీటిని దోచి, దాచి,
బరువెక్కి, కదల్లేక,
మన మీదే వాంతిచేస్కుని,
ఛ, ఒక్క మంచి పోలికా దొరకదెందుకో,

అదిగో తొలి చినుకు,
టర్మినల్ వెలాసిటీ తో,
ఎవడి తల పగలగొట్టాలా అనాలోచిస్తూ,
చినుకు గోళంగానే ఎందుకుంటదో,
సర్ఫేస్ టెన్షన్ని తగ్గించుకోడానికేమో,
లేపోతే, పగల్దూ,
జీవితం నీటిబుడగంటే ఇదేనేమో,

ఆక్రమణ్, దాడి చేయండి, ప్రిపేర్ ఫర్ ద బాటిల్,
సినిమాల్లో వార్ సీన్స్ మ్యూజిక్ గుర్తుచేస్తూ,
కమ్మటి మట్టి వాసన ముక్కులోకి దూరుస్తూ,
జడి వాన..
ఎన్నిళ్ళు కూలాయో, ఎందరు చస్తారో,
"మాతృహృదయం"లో
జరిత, జరితారిల కన్వర్సేషన్ కళ్ళలో మెదిలి,
తడి తేలి..

పేపర్లో వార్త,
వర్షం ముంచిన తొమ్మిది ప్రాణాలు,
హెవీ రెయిన్స్ లీడ్ టు కలరా ఇన్ ఏజన్సీ,
వడగండ్లకు రైతు కడగండ్లు,
రంగనాయకమ్మ గారికి ఇన్ఫార్మ్ చేయాలి,
వాన బూర్జువా అని,
మరి కష్టాలన్నీ B.P.L కిందేగా,

నేను మాత్రం
బాల్కనీ గ్రిల్స్ లోంచి చినుకుల్ని చేత్తో తడుముతూ
తాదాద్మ్యంగా పకోడీ తో టీ తాగుతూనో,
వాన వల్లప్ప హమ్ చేస్తూ
కాలవల్లో కాగితప్పడవలొదుల్తూనో,
గర్ల్ ఫ్రెండ్తో ఈట్ స్ట్రీట్లో
మొక్కజొన్న పొత్తుల్ని స్కూప్స్ అంచుకు నముల్తూ
వర్షాన్నెలా అడ్వాంటేజ్ తీస్కోవాలా అని దరిద్రపాలోచన్లు చేస్తూనో,
నైన్టీ మి.లీగొంతులో పోసి
K.F.C బకెట్లో మునిగి, Mec.D బర్గర్లో నలిగి,
వర్ష విలయానికి నా వంతుగా ధారాళంగా బాధ నటిస్తూ..

మేఘమా, వన్ రిక్వెస్ట్,
నీ ప్రయారిటీ పల్లెకివ్వు, పట్నాలకొద్దు,
తిండి దొరకదు లేపోతే,

"ఒరేయ్, పిచ్చోడా,
పట్నంలో ఎత్తైన మేడలూ, సూదిలా టవర్లూ,
దుమ్మూ ధూళి, పొగా పొల్ల్యూషనుండి
నన్నాపి నీటిని కొల్లగొడ్తాయ్,
పల్లెలో ఏముంది, ఇల్లా, చెట్టా,
మీ గ్లోబలైజేషనే మీ కంట్లో పొడిచిందిరోయ్"
మోడర్న్ మేఘసందేశంలా,
విశ్వ రహస్యం విడిపిస్తూ,

కాళిదాసు,
మేం మేఘాలూ కబ్జా చేసామ్ మాష్టారు,
మీరు వేరే వస్తువు వెతుక్కోండి,
పిచ్చి పిచ్చిగా అరుస్తూ,
వర్షంలో తడుస్తూ
నా లాంటి పిచ్చోళ్ళు...
*26-07-2012

కట్టా సుదర్శన్ రెడ్డి || రాగరంజితము ||

అదిగదిగో అటు చూడొకసారి
సరిమల కాంతుల పండువెన్నెల
నీలుగు జిలుగుల తోయజవైరి
విరియబాఱెను మధుర చిన్నెల
.. ..
నెలవొందినవి తీపితలపులు
పూలపొలపిత వలపురాగములు
మెలివేసినవి ప్రేమపలుకులు
కిలారించినవి తనువుతాపములు
.. ..
మలయిస్తున్నవి మోహవేదనలు
నిలువబారెను తాపపుతనువులు !
వలపు జంటకివి రాగసౌధములు
మలయమారుతపు ప్రేమభానువులు !!

‎(ఈ కవితలో ప్రతి పాదములోని అంత్యాక్షరద్వయమును (చివరి రెండు అక్షరాలను) అనుసరించింది తరువాత పాదములో (మొదటి రెండక్షరాలు) పదప్రారంభము జరిగినది.. గమనించగలరు. )
*26-07-2012

స్వాతి శ్రీపాద || సమాగమం ||

ఇద్దరిమధ్య ఒక ఉలిపిరి ఊపిరి అడ్డుగోడ
అటో ప్రపంచం ఇటో ప్రపంచం
కనుచూపు మేరా మసక దృశ్యాల తెర వెనక
ఇనుప తెరలా ఒక పల్చని స్పటికపుగోడ
మౌనానికి మాటలు నేర్పే తాపత్రయం ఒకరిది
మాటలకు మనమద్దే వేదన మరొకరిది
ఉండీ లేదనిపించే మధురోహల ప్రపంచం ఒకరు
ఎదుటుండీ ఎడబాటు తప్పని కన్నీటి సముద్రం ఒకరు
ఆకులు రాలిన శిశిరపు వృక్షం ఒకరు
చిగుళ్ళుతొడిగే వసంతపు తొలి చూపు మరొకరు
సమాంతరంగా సాగే ఈ ప్రయాణం కలయిక
ఏ యుగాంతానికి?
*26-07-2012

ఏకాంత సిరి కవిత

కొంత మందికి ఎంత దగ్గర అవ్వాలనుకున్నా.. అవలేము
మరికొంత మందికి ఎంత దూరం అవ్వలనుకున్నా.. కాలేము.
ఈ దగ్గర దూరాలను నిర్ణయించేది ఏమిటో..
ఎంత వెతికినా... దొరకదు నాకు.

26-07-2012

ప్రకాష్ మల్లవోలు || నేను ఇంటికెళ్తున్నానోచ్ ... ||

మదిపొరల గురుతులని గబగబా తవ్వేస్తూ ,
గుండె లోతుల భావనల్ని తపనతో తడిమేస్తూ,

కంటి పాపల ముంగిళ్ళను దబదబా తడిపేస్తూ
కన్నోళ్ళు కానరాక ఉబికెడి కన్నీళ్ళని గలగలా పారిస్తూ

ఇలా ఇలా ఇంటితో దూరం మదినే కలచివేస్తోంది ...

కలతలను కాలరాయడానికి అవకాశం దొరికింది
కన్నీళ్లను అమ్మ చేత్తో తుడిపించుకొనే సమయం వచ్చింది

పట్టరాని బరువైయున్న గోడు తీరే వేళయింది
తేలికైన నా హృదయం చిరువసంత వేళయింది

నిశ్శబ్దానికి నెలవైయున్న గుండెలో మేళా మొదలై౦ది
నిస్సత్తువ కొలువైయున్న మనసులో కళకళయే మొదలై౦ది

ఘడియ ఘడియకీ గూడు రారమ్మని అంటోంది
గుసగుసగా వినిపిస్తూ గురుతులనే కదిలిస్తూ

అమ్మ చేతి గోరు ముద్దని ,
నాన్న చేతి చిరు స్పర్శని
తమ్ముని మోమున నవ్వుని
చేరువవుతున్నానన్న తలపుని

మరలమరల కలిగిస్తూ ,
మదినే ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తూ

నడిరాతిరి మెలుకువలో నాన్న పిలుపు
చిరుగువ్వల కువకువలో అమ్మ తలపు

ఇలా ప్రతి తలపు తెలుపుతున్నది ఇంటి తలపునే
ఇలా ప్రతి ఉదయం తలపుతెస్తున్నది ఇంటి వలపునే

ఇలా ప్రతి వేకువ తలుపు తీస్తున్నది ఇంటి కొరకనే
ఇలా ప్రతి క్షణమూ పరిగెడుతున్నది ఇంటి వైపుకే .
*26-07-2012

యజ్ఞపాల్ రాజు కవిత

సాయంకాలాలు ఎంత బాగుంటాయో....
ఒకే అమ్మాయి ప్రతి రోజూ కొత్తగా కనిపించినట్టుగా....
దీన్నే ప్రేమ అంటారేమో....
*26-07-2012

రమేష్ ఊడుగుల || మిథికల్ ఫిలాసఫీ ||

"గ్లోబలైజ్డ్ వరల్డ్ లో సపరేట్ ఉద్యమాలా ??"
ఇది లోకమంతా వినిపించిన గ్లోబల్ ఒపీనియెన్.

ఊహకందని కొత్త తుఫాన్ కు
ఆలోచనలో పడిన ప్రపంచం.

వేర్లని ఊడబీక్కుని వచ్చి ...
వీదుల్లో తుమ్మ చెట్ల శాంతి యాత్రలు

రెక్కలతో కంజీరలు మోగిస్తూ ...
పాల పిట్టల పాటల కవాతులు

జ్వలించీ జ్వలించీ...
విస్ఫోటనం చెందిన భావోద్వేగాలు
అవి,ఆగిపోతున్న శ్వాసకు వాయుప్రవాహాలు
బిగుసుకున్న పిడికిల్లకు ఇత్తడి పూతలు
నాల్గో తరం తంతెల ఫై -
కలుపు తీసే తల్లుల కడుపు కోతలు
ఎర్రటి కలువలై పూచాయి.
***
వేల క్యూసెక్ ల కన్నీటిని కంటూన్న ఊట చెలిమల్లో-
ఘనీభవించిన రుధిరం హిమద్రవమై కరుగుతోన్న క్రమంలో
పచ్చనాకుల సాక్షిగా -
పసుపుపచ్చని బీభత్సం - లెక్కలేనన్నిసమ్మెటపోట్లు.

రెక్కలు తెగిన తుఫాను అనుకోవద్దు
తిరిగి లేచే ఫీనిక్స్ పక్షి నా తెలంగాణ

సూర్యుడికి కాసేపు
అడ్డోచ్చినంత మాత్రాన
కారు మబ్బులు గెలిచినట్లా ?

త్యాగాల తీరాల్లో
తారాడుతున్న అలలపైన
అలవోకగా అపహాస్యాన్ని చిమ్ముతున్నారుగానీ ..
మావి,
రాళ్ళని మేల్కొల్పిన స్వచ్ఛమైన ప్రాణాలు
ఒక మహొజ్వల స్ఫూర్తిని విరజిమ్మిన వజ్రాయుధాలు
కాబట్టే కదా .....
ఇక్కడ మరణాలు
మహాకావ్యాలయి పుడుతూ వుంటాయి
మేం రామని - ఇక కనబడమని భ్రమపడొద్దు
రాతి స్తూపాలే మా శరీరాలు
మా ఆత్మలు అఖండ కాంతిపుoజాలై --
అక్కడ నిక్షిప్తమై వుంటాయి
మా ఆలోచనలు
దళితబహుజనడప్పులై --
గర్జిస్తూ వుంటాయి
తర్కం ఏమిటంటే -
స్వయం పాలన కోసం...
"మా లోపలి కి మేము వెళ్ళిపోవటమే".
****
"అసవన్త ఇమే దేహా నిత్యస్యోక్తా శ్శరీరిన:
అనాశినో ప్రమేయస్య తస్మాద్యుద్ధ స్వభారత "
ఇది కృష్ణ తత్వం.
ఇక మీరు అడ్డుకోవడం - మేము ధిక్కరించడం లాంటి -
రెగ్యులర్ లొల్లిని అప్ డేట్ చేసుకుందాం
ఈ మిథికల్ ఫిలాసఫీని అడాప్ట్ చేసుకుందాం
మీరు బ్రతుకు రహస్యమెరిగిన వాళ్ళు కదా
ఇక్కడ బహిరంగ యుద్ధమొకటి
పడిగాపులు కాస్తోంది
నిలువెత్తు కత్తులతో సిద్ధమవండి.

మన కత్తులు రెండు
రాసుకున్నప్పుడు
రాజుకునే మెరుపులలో శబ్దాలలో
పొలికేకలు కలగలుస్తాయి - ఎవరివైనా కావొచ్చు.
హోరుగాలి కి గులాబి రేకులు ఒక్కొక్కటి రాలి పోయినట్లు...
దేహాల నుండి తెగిపడుతోన్న భాగాలతో - నెత్తురు తో
యుద్ధ భూమి భీతిల్లిపోతుంది
ఎవరి భాగాలు ఎక్కడ పడ్డాయో తెలియదు
ఆ ఎర్రటి చెరువులో
చచ్చిన చేపల్లా తేలుతోన్న అవయవాల నడుమ
ఏ మాంసం కండలైతే
పౌరుషం తో ఎగిరెగిరి పడుతూoటాయో
అవి తెలంగాణ బిడ్డలయని తెలుసుకోండి
*****
మేం మృత్యు రహస్యమెరిగిన వాళ్ళం
భగ్గున మండే గుణమున్న భాస్వరాలం
we know how to feel the heat
we know how to feel the death
పోరాడుతూ అంతమొంధటం - మాకు చిన్న విషయం
మరి మీ సంగతి?
* * *
ఇవాలో రేపో, తలవంచక తప్పదు
గాయపడ్డ పాలపిట్టల కాల్లుమొక్కి
తుమ్మచెట్ల పాదముద్రల్లోని
ఇంత మట్టిని గుప్పిట పట్టి
ఎదల ఫై రుద్దుకుని చూస్తే
ఆత్మగౌరవం అర్ధమవుతుంది
మనుసు పరిశుద్ధమవుతుంది .

*26-07-2012

జయశ్రీ నాయుడు || *కొన్ని* ||

కొన్నిటిని వదలాలి..
అనుకున్నాను..
.
.
.
.
.
.
.
ఆ *కొన్ని* లోనే వుంది
అన్నిటినీ కలిపే దారం
అన్నిటికీ ఆధారం

మరి కిం కర్తవ్యం????
*26-07-2012

రామ్మోహన్ డింగరి || నువ్వు యెండి పోయిన తోరణంలా .. ||

వాడిన శరీరాన్ని వీధి వాకిట్లో ..పారేసి,
.బతుకున్న శవంలా....
యెదిరి చూస్తుంటావ్ ...

కడుపులో ఇథోపియాలు దాచుకొని ..

ఇంకొకడి ఆకలి తీర్చడానికి ..
నీకంటూ కోరికలుండవు ..
కానీ కోరికలు ..తీరుస్తుంటావ్
రాత్రుల్లు నిద్ర లేక
పగలు కలలు కనలేక ..

నీకంటూ జీవితం లేక
యెవడో విత్తిన విత్తనాన్ని

వ్రణం చేసుకొంటావ్ ....

చితికిన సంధ్య అయిపోతావ్..

అసలెవరు నువ్వు ..

నీకంటూ యేదీ లేదు

నువ్విలాగే ...తినేసి పారేసే విస్తరి .
*26-07-2012

రమేష్ హజారీ కవిత

నీ ప్రతీ జాడ వేకువ గాలయి నాలో ఆశల వుపిరిలూదెది
నీ మంచు కడ్గపు చూపు పదునుకు నా ప్రేమ చెలిమ తొవ్వ కుండానే వుటలూరేది
నీ అలౌకిక స్పర్శ నా పంచేంద్రియాలను కబ్జా చేసి నాకు పంచామ్రుతాన్ని పంచేది
నీ ఎడబాటుకు బెదిరి నీ అరచేయి రేఖనయి నీలో నే ముడుచుకు పోయేది
నీ ప్రేమామృతాన్ని పొందేందుకు నా హృదయ సముద్రాన్ని మదించాను
అమృతము నాకొదిలి హాలాహలాన్ని స్వీకరించావు
హిందూ మహాసముద్రపు సునామీలో కొట్టుక పోతున్న విలువలను వడిసిపట్టేలోపే
నా మీద ప్రేమతో నీవు విధించిన జీవిత కాలపు శిక్షను శిలారూపమయి భరిస్తాను
ప్రాణమా..గతం జ్ఞాపకమయి వర్తమానాన్ని కొరుక్కు తింటుంటే
మరణమే లేని నీ రూపాన్ని.నా మదిలో రేపటి కొరకు దాచిపెడుతా..
*26-07-2012

రెడ్డి రామకృష్ణ || నిన్ను తగలెట్ట ||

మనువా నిను తగలబెట్ట
మళ్ళీ మళ్ళీ పుడతవేర "మనువా"
మానవ జాతికి నీవో మచ్చలాగ నిలచినావు "మనువా"

వేల వేల యేళ్ళుగ నువు మానవులను చీల్చినావు
మనుషుల మధ్య నింత అగ్గి బోసి రేపినావు
కూచొని కూడు తింటె కులమో అని గునిసినావు
పంటకాడలేనిమైల వంటకాడ ఎలగొచ్చెర "మనువా"

ఇద్దరు మాటాడుతుంటె మధ్యలోకి వస్తుంటవు
మనసుల్లో ఏవేవో మాయతెరలు కప్పేస్తావ్
శుభకార్యం అయిన గాని చెడగొట్టిపోతుంటావ్
ప్రేమికులను బతకనీక పురుగు మందులందిస్తవ్ "మనువా"

ఊరికి వాడకి మధ్యన గోడలాగ నిలబడతావ్
మంచినీళ్ళ బావికాడ పొంచి పొంచి దాగుంటావ్
బండికాడ బస్సుకాడ సినిమాపెండేలుకాడ
అదునుకొరకు చూస్తుంటవ్ తగువులు పెట్టేస్తుంటావ్ "మనువా"

కారంచేడుల నువ్వు కమ్మవారి పంచజేరి
దళితులమైన మమ్ము దారుణంగా చంపినావు
చుండూరు లోనేమో రెడ్లనెత్తికెక్కినీవు
కత్తులు దూసి మా నెత్తురు వెదజల్లినావు "మనువా"

లక్షింపేటల నీవు చిచ్చర పిడుగయ్యావు
బాంబులు పేల్చినావు ప్రజలను భయపేట్టావు
ఆడవారి చీర చివర కారపు మూటయ్యావు
భూమిని సాకుజూపి బుర్రలు పగలేసావు "మనువా"

కత్తులు గొడ్డళ్ళతోటి కాళ్ళుచేతులిరగగొట్టి
బాకులు బల్లేలు బట్టి బండరాళ్ళు ఎత్తిపట్టి
గుండెలపై గుద్ది నావు ఐదుగురిని చంపినావు
మాలల రక్తంతో నేలనంత తడిపినావు "మనువా"

కమ్మలు రెడ్లయితెనేమి తూర్పుకాపులయితెనేమి
వెలమలు కాళింగులయిన ఎవ్వరయిన ఏమిగాని
నువ్వు దరిని జేరినాక దానవుడవుతాడు మనిషి
దళితుల రక్తం తోనే దాహం గైకొంటాడు "మనువా"

జ్యోతిరావు ఫూలె నిన్ను తరిమితరిమి కొట్టినా
పెరియరు రామస్వామి గొయ్యతీసి పాతినా
అంబేద్కర్ మహాశయుడు అడుసులోకి తొక్కినా
ముళ్ళకంపలాగనువ్వు మళ్ళీ మళ్ళీ లేస్తవేరా "మనువా"

ఏళ్ళకేల్లు గడిచినగానేమి మారింది లేదు
దళితుల వాడలపై దాడులు పెరిగాయి తప్ప
ఆర్ధికంగ బలం లేక అన్యాయం అవుతున్నాం
అధికారం చిక్కినాక .. నీకంత్యక్రియలు చేస్తమురా "మనువా"

మనువా నిను తగలబెట్ట
మళ్ళీ మళ్ళీ పుట్టకురా "2"

(లక్షిం పేట దుర్ఘటనకు స్పందించి రాసినపాట)
*26-07-2012

ధనలక్ష్మి బూర్లగడ్డ కవిత

తొలకరి చినుకులు అందం
అందులో తడిచే పాపాయి ముద్ద మందారం
ఆమె నవ్వులు మేలిమి బంగారం

పసిడి కాంతులు పాపాయి నవ్వులు గా విరబూసిన ఈవేళ
చిరు చినుకులు తనువును తాకిన ఈవేళ

అది చూసిన వారి మనసు అనే మన్ను పై
ఆహ్లాదం అనే మొలకలు వచ్చాయి
ఆనందం అనే సిరి పైరు గా ఎదిగి
ఆశ అనే ఆకలిని తృప్తి అనే ధాన్యంగా మారి తీర్చింది...
26-07-2012

రామాచారి బంగారు || చిత్ర శోభన భావనలు ||

సుమనయనమ్ములమ్మ
శోధించి సాధించి ప్రసాదించిన
శోభిత అనురాగాల వర్ణమాలిక
రాగరంజిత కుంజితాల
మేళవింపులోమేలిమి
బంగరు వన్నెచిన్నెల అభిసారిక
ప్రక్రుతిమాత శుభాశీస్సులతో
వనదేవతగా మారిన తారక
స్రుష్టికర్త మరులుగొన్న మదిలో
పూచిన మధురభావనల ప్రియపుత్రిక
కణ్వాశ్రమంలోని శకుంతలను గని
తీరని కోరికతో తనువు చాలించిన
చిత్రకారుడు వీడని గతజన్మ
జ్ఞాపకాల పరిమళముల పరవశము
తాలూకు వాడని తలంపులు
తలపుకురాగా సౌందర్యానంద
నందనాలు విరియపూయించినాడు
అందరి ఎదను దోచినాడు
తాను శిలసౌందర్యం పొందిన
ఈ జగతిలోని వారందరి
గుండెల్లో ప్రేమభావనల
జ్యొతులు వెలిగించినాడు
చిత్రంలోని చిత్రాణి
సమ్మొహన నర్తనమై
విస్వసుందరిమణులందరూ
విస్తుపోయేలా జగన్మోహనంగా నర్తిస్తుంది
అమ్రుతభాండంకోసం పాలకడలి
మధనంలో తాను జగన్మోహినిగా మారి
నర్తించిన శ్రీమహవిష్ణు సైతం
మూర్చనలు పొందుతాడు
సరికొత్త వేడుకగా ఈకన్యక
స్వయంవరంకోసం సిరిని
శ్రీచక్రాన్ని వదలి దివిని వీడి
శ్రీమహవిష్ణు భువిపై తిష్ట
వేయదం మాత్రం ఖాయం
దేవ మానవుల నడుమ పోటితో
ఇకపై తప్పక జరుగనున్నది
మూడవ ప్రపంచయుద్దం
పులకింతమదులకు
ఈచిత్రమొక అపూర్వ కానుక
రంజిల్లెడు మనసులతో
రసరమ్యంగా ప్రసన్న
వదన చిత్తులుగా
ఈవేదికపై వేడుక
పూల తోరణాలు కడుతుంది.
*26-07-2012

ఉషారాణి కందాళ కవిత

ఓడిపోవడం ఓటమి ఎప్పటికీ కాదు!అది గెలుపు కు గొప్ప పునాది!
గాలిపటం క్రిందికి వాలినప్పుడంతా సూత్రం సాయం పడుతుంది!
అలాగే అపజయం ఎదురైనప్పుడంతా ఆశ వెన్నుతట్టి వుండాలి!
గెలుపు కోరుకుంటే రాదు, పోరాడితే నే సాధ్యం!
ఆ నిత్య పోరాటాం లో ఎన్ని సార్లు విఫలమయ్యావో..
లెక్కలు వెయ్యకు! ఎన్నిసార్లు ప్రయత్నించావో గుర్తుపెట్టుకో!
ఎందుకంటే, ఓటమి పాఠం కావాలే తప్ప గతం కారాదు!
విజయం ఒక రోజు లో వస్తే దాని విలువ తెలియడం కష్టం!
అందుకే సాధించిన విజయాలు అద్భుతాలే కావాలి!
పట్టుదలే ఊపిరిగా మసలే వారికి గెలుపు ఇంద్రధనస్సు!
రంగురంగుల హరివిల్లును వారు కలల్లో, కళ్ళల్లో మోస్తూంటారు!
ఏనాటికైనా వారికి అది అందుతుందన్న ఆత్మవిశ్వాసం!
అపజయాలు అవకాశాలుగా, ఓటములు సమీక్షలుగా..
మారి ఉత్సాహంగా ముందుకురికితే, గెలుపెప్పుడూ అసాధ్యం కాదు నేస్తం!

అపజయానికి భయపడి ప్రయత్నం చెయ్యని వాడు మూర్ఖుడి కన్నా హీనుడు…..
ఈ మాట నేను కాదు...నేస్తం!. సోక్రటీసు చెప్పాడు!
26-07-2012

యజ్ఞపాల్ రాజు కవిత

పసుపు నారింజ రంగులు కలిసిన చీర కట్టుకుని....
ఎర్రటి పెద్ద బొట్టు పెట్టుకుని....
ఇంతింత కళ్లేసుకుని....
నెత్తిమీద అందరికీ కావలసిన ఆనందాల బుట్టనెత్తుకుని....
కాళ్ళ గజ్జెలు ఘల్లు ఘల్లుమంటుంటే....
వడివడిగా మెత్తటి అడుగులేసుకుంటూ....
వయ్యారంగా వచ్చేస్తోంది....
ఎవరనుకున్నారు....
మీకు తెలీదా..... ????
ఆమెను ప్రభాత సుందరి అంటారు....
ఒక్క చిరునవ్వు ఇచ్చేస్తే చాలు....
నెత్తిమీది బుట్ట దించి మీక్కావలసిన సంతోషం, ఉత్సాహం, ప్రశాంతత....
ఇంకా ఏం కావాలన్నా ఇచ్చేస్తుంది....
ఇచ్చేసి ఒక్క క్షణం కూడా నిలవదు....
చక్కా వెళ్లిపోతుంది..... అదేంటో మరి....
*26-07-2012

ధనలక్ష్మి బూర్లగడ్డ కవిత

మా ఇల్లంతా గోల గోల నేనుంటే
నేనే లేకుంటే చాల చాల సైలెంటే

ఇంట్లో నేనుంటే ,
గొడవ గొడవ చేస్తుంటా
గజ్జలేసి తిరుగుతుంటా
పిచ్చి పిచ్చి పాటలతో లౌడు స్పీకరేస్తుంటా
అందుకే // మా ఇల్లంతా //

ఇంట్లో నేలేకుంటే ,
అల్లరుండదూ, అలజడుండదు ,
అరుపులుందవూ, అలికిడుండదూ
అందుకే //మా ఇల్లంతా //

అమ్మేమో,
నేను ఇంట్లో ఉంటే తిదుతూనే ఉంటుందెపుడూ
నేనింట్లో లేకుంటే పొగుడుతూనే ఉంటుందెపుడూ
ఏమిటో ఈ వింత గోల అర్ధమేకాదసలూ .......
ఐనా సరే //మా ఇల్లంతా //

కానీ ,
ఫ్రెండ్స్ అయినా, పేరెంట్స్ అయినా ,నైబర్స్ అయినా
నువ్వు నవ్వుతుంటే చాలునంటారే
నువ్వు ఎక్కడుంటే అక్కడే సందడి అని అంటారే
అందుకే //మా ఇల్లంతా //
*26-07-2012

బివివి ప్రసాద్ || కవి అంటే మనిషి సారాంశం ||

Bvv Prasad

ఆలోచన, ఊహ, అనుభూతి, ఉద్వేగం ఇవి మానవులలో సజీవమైన శక్తులు. పదాలు ఈ శక్తుల్ని ఆవాహన చేసుకొని వ్యక్తపరిచేవి. వీటిని తనలో స్పష్టంగా దర్శించి, ఆ శక్తులనీ, పదాలనీ వృధ్ధి చేసుకొనేవారూ, వాటిపై అధికారం సంపాదించే వారూ పరిణతి పొందుతారు. కవి అంటే మనిషి సారాంశం, కనుక, అటువంటి శ్రధ్ధ గల కవులూ, వారి కవిత్వమూ ప్రేమించ బడతాయి.

స్కైబాబా || వింగ్స్ ||

లోపల- ఏ అలారం మోగుతుందో
టంచనుగా లోపలి కన్ను విచ్చుకుంటుంది
నా కుంచెకు అందిన బొమ్మ చకచకా రూపుదిద్దుకుంటూ..
పక్కింటి పచ్చపచ్చని లంగావోనీ
మనసు వాకిలి ఊడుస్తూ..
ఎంతకూ అడగక
అసలెంతకూ నాలో మంచివాడు తగలబడిపోక..
గింజుకొనీ గిల్లుకొనీ
అటు తిరిగి పడుకుంటాను
పక్కలో ప్రత్యక్షమై
గుండీలో గుండెలో విప్పుతూంటే
అల్లకల్లోలమై సుడితిరుగుతుంటాను
నన్నెక్కడికో నడిపించుకుపోయి
నా చేయి పట్టుకుని
అవతలికి దూకేస్తుంది
ఎక్కడికో ఇంకెక్కడికో పడిపోతూ..
లేదు లేదు
రివ్వున దూసుకెళ్తూ..
బట్టలూ ఆచ్ఛాదనలన్నీ
లోకం అరుపులూ గుసగుసలన్నీ
ఎగిరిపోతున్నాయి గాల్లోకి..
దూసుకుపోతూన్నాం..
నేనూ, తప్పిపోయిన మేక పిల్లా
లేదు, నా చిన్న నాటి స్నేహితుడూ నేనూ
అహ–, నేనూ నన్ను వెంటాడే దెయ్యమూ
కిళుక్కున నవ్వుతూ మాజీ ప్రేయసి
దూసుకెళ్తూ ఎళ్తూ ఉన్నాం
ఇంకా అడుగు అందనే లేదు..

అంతలోనే రెక్కలు మొలుచుకు వచ్చాయ్!
తడిమి చూసుకున్నాను, ఆశ్చర్యంగా
అవి నేను
ఎక్కడో పోగొట్టుకున్నవే..!
*26-07-2012

వంశీదర్ రెడ్డి || ‎* కించిద్విషాదం *.||

చెయ్యి తడిపితే, చేతిలోకొద్దామని
కాచుక్కూర్చున్న ఉద్యోగం, తలరాతలో

చచ్చిన కోడి, బావర్చిలో,
కడుపులో దూరడానికెదురుచూస్తూ

కంటినిండా రమ్మని పిలుస్తున్న
సినిమా పోస్టర్ సంగీత్ లో

మధుశాలలో "వాట్ 69",
వంద వాట్ల కాంతితో మెరుస్తూ,

ఫుట్పాత్ మీద షాప్ లో,
నిశ్శబ్దంగా నవ్వుతున్న "అసమర్ధుడి జీవయాత్ర"

బద్దకంగా కదులుతూ క్లాక్ టవర్ ముల్లు
నగరం నడిబొడ్డున

ప్రతి అమ్మాయిని గుచ్చే చూపుల
బడాయికి పాంట్ జేబులో పెట్టాల్సొచ్చిన చేతులకి
తగలని పర్సు,
సిటీ బస్సెక్కినట్టు గుర్తు

ఆటోవాడుమ్మిన కిళ్ళీ
నా తెల్ల చొక్కా మీద రంగవల్లిగా మెటమార్ఫసై..

కోపం పెంచిన ఆకలిని నాలుగోసారి చంపుకుని
ఆశలు రేపిన ఊహల్ని తప్పించుకు తిరుగుతూ
నాలోంచి నేను బైటకొచ్చి చూస్తే,
ఎటుచూసినా నాలాగే కన్పించే జనాలు..

ఏదో సాధించాలన్న
తపననీ, తొందరనీ వొదిలించుకుని,
కన్పించని "రేపు"ని
గొప్పగా కలలు కంటూ, గడుపుతూ..

ధైర్యం వచ్చింది, నేనొక్కడినే కాదని,
వాళ్ళకెపుడు తెలుస్తుందో,
అందరం ఒకటే అని..
*26-07-2012