Vijay Gajam కవిత

..................అమే.....................విజయ్(24.05.14 నుంచి 01.06.14) మెర్క్యూరి లైట్ల దగదగల క్రింద.. పిలుస్తున్న అస్పష్ట ఆకారం.. దగ్గరకు వెల్లితే మత్తేక్కించే చౌకరకం సెంటు గుబాలింపు.. చుట్టూ పరకిస్తూనే రావాలా అంటూ ప్రశ్న.. కొంచెం లేటయిందో.. త్వరగా తేల్చుకో.. ఇంకో బేరం ఉందంటూ గదమాయింపులు.. ........................................... ఆ చూపులో కోరిక లేదు.. దోరికి పోతామన్న భయం లేదూ.. కొత్త అనుభవాలను ఓడిసి పట్టుకోవాలన్నా అత్రుత లేదు.. నన్ను నమ్ముకున్నోళ్ల కడుపు నింపాలన్న తపనే కనిపిస్తుంది.. ఆ చూపుల్లో.. ఆకలే కనిపిస్తుంది ఆ చూపుల్లో.. .................................................. ప్రేమించిన వాడు మోసం చెసి కోందరూ.. మొగుడు వదిలేసిన వారు మరికొందరూ.. నా అనే వాడు పట్టించుకోక ఇలా ఎందరో.. అప్పులు తాళలేక.. బిడ్డలను పస్తులుంచలేక.. తన శరీరాన్నే వ్యాపార పాన్పుగా మారుస్తుందా పడతీ.. ............................................................ ఆమేను కదిలిస్తే ఎన్నో కధలు... మరెన్నో వ్యధలు.. రాత్రంతా జడలో నలిగిన మల్లుపువ్వులా వాడిపోయింది అంధం.. తన శరీరాన్ని కాక మనస్సున్న మనిషిగా గుర్తించమని పోరాడుతుంది ఆమే ఆయువు.. నడుస్తున్న కాలానికి బ్రతుకుతున్న జీవితానికి ఏర్పడిన కాళీని పూర్తిస్తుంది అమే.. శూన్యమైన మనస్పాక్షీతో....... కాలం రోగాల సర్పాలై ఆమే అయుషున్ని మింగేసింది.. కవ్వీంచే ఆ శరీరం ఇప్పుడు ఎముకల గూడైంది.. చీకటి పరదాలలో కూరుకుపోయిన హృదయాన్ని క్షమించి ఇంకా ఎంతకాలం వెలుగు నటించగలని ప్రశ్నిస్తుంది ఆమే.. నిజమే... ఆమే కౌగిలి పాన్పు తప్ప మనస్సుకు అంటుకున్న గాయాల వాసన ఎవ్వరికి పడుతుంది చెప్పూ... క్రొవ్వోత్తీ వేలుగే కాని .. ఆరిపోయిన కొవ్వోతి పోగ రింగులుగా అనంత వాయువుల్లో కలిసే అయువు ఎవ్వరికి కావాలీ..

by Vijay Gajam



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1pxiare

Posted by Katta

Vijay Gajam కవిత

.......అమ్మ..మ్మా........(విజయ్....21.01.2009 నుంచి 11-05-2014) నన్ను కనకపోయినా కంటికి రెప్పలా కాపాడావూ.. చనుబాలు ఇవ్వకపోయినా చక్కని సంస్కారం నేర్పావు.. మునిపంటి భాదను దిగమింగి మమతానురాగాలు పంచావు.. అస్థీ ఐశ్వర్యాలు ఇవ్వకపోయినా కష్టాలలో అధుకోవడం నేర్పావు.. నన్ను ఓ మొక్క నుంచి నలుగురికి ఉపయోగ పడే చెట్టుగా మార్చావు.. నా కష్టఫలం ఏ మాత్రం ఆశించకుండా వేల్లిపొయ్యావా.. నన్ను ఓంటరిని చెసి వేళ్లీ పోయావా అమ్మా.. నువ్వు వెల్లిపోయాక తెలిసొచ్చింది..నా కోసం నువ్వు ఎం కోల్పోయ్యావో.. ఇప్పటికీ నా చేతి మీద నువ్వు కొట్టిన దెబ్బ మచ్చ నూసినప్పుడల్లా అనిపిస్తుంది.. నా ఉన్నతికి నువ్వు ఎంత తాపత్రయ పడ్డావో.. నా ధైర్యం నువ్వు .. నా స్వాస నీ బిక్ష... కాని నేను నువ్వు అడిగిన చిన్న కోర్కే కూడా తీర్చేలేని వాడినయ్యాను.. నన్ను మన్నిస్థావు కధూ.. మళ్లీ నా ఇంట్లో పుడతావు కధా అమ్మ..మ్మా..

by Vijay Gajam



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1sgw1PM

Posted by Katta

Vijay Gajam కవిత

...మజిలీ...విజయ్...02.04.14 అగాధం లోించి పోంగుకొచ్చిన బడబాగ్ని చల్లారినట్లుగా ఉందీ మనస్సు.. సందేహం ఏమిటంటే అది చల్ల బడిందా లేక శిలలా మారిందా..? అగాధపు లోతుల్లోని నీటి ఊటతో ఇప్పటికైన దాహం తీరుతుందా..? లేక ఎండ మావే అవుతుందా .. అర్ధం లేని మాటలకు సమాదానం లేని ప్రశ్నలకు ఎం దోరుకుతుందీ... రాయాలని రాయడం లేదు...బాద తగ్గుస్తుందో పెంచుతుందో తెలియడం లేదు ఈ రాత.. కాని సంతోషం... పోంగుకోస్తున్న దుఖ్కాన్ని ఆపేంత సంతోషం.. మోహంలో మాత్రం తెలియని ఫీలింగ్స్..ఇక మనసు సంఘతి ఎందుకూ.. రోజులు గడవడం ఆగవు కధా.. డబబాగ్ని చల్లారుతుంది..శిల అవుతుంది.. ఇక్కడే అదే జరిగింది... కలలు రావడం లేదని నిద్ర ఆగదు కధా.. రైలు ప్రయాణంలో ఒక మజిలీ ముగిసింది.. మరో ప్రయాణం ప్రారంబం అయింది..

by Vijay Gajam



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1lHd2h3

Posted by Katta

Vijay Gajam కవిత

.....తెలుగువాడి అత్మ ఘోష .......13.02.14(విజయ్) బజన...బజన..విభజన.. పధవుల కోసం అధిష్టానం వద్ద భజన.. అధికారం కోసం తెలుగు జాతీకి విభజన.. సభా మర్యాధలు లేవు.. పర్లమెంట్ సాక్షిగా.. విభజన..భజన.. సభ సుజావుగా లేదు.. సభ్యుల మద్య సంస్కారం అంతకన్నా లేదు.. దేనికోసం..ఎవ్వరికోసం..ఈ విభజన.. కనిపిస్తున్నదల్లా...అహంకారం.. మూర్కపు పంతం.. ఉన్నదల్లా ఓటు బ్యాంకు రాజకీయం.. అన్నదమ్ముల మద్య చిచ్చు పెట్టి.. తెల్లోడు నెర్పిన విభజించీ...పాలించీ..గోంతుల కోసీ.. రాజకీయ పధవీ సోపానాలలో తెలుగువాడి అత్మ ఘోష ఎవ్వరికి పట్టేనూ...

by Vijay Gajam



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1jBjVRu

Posted by Katta

Vijay Gajam కవిత

ఈ కవిత నేనూ ఇంటర్ చదివే టప్పుడూ మా ఇంగ్లీషు మాస్టారు శివారెడ్డి గారూ మీరు ఎదో ఒకటి రామన్నారు..కవిత ఎందుకు రాయకూడదూ అని రాశాను..నా తోలి కవిత.. .....భయం...(2000 మే) ఏమిటీ ఈ జీవితం ఎటు చూసిన భయం..భయం.. ప్రతీ రోజు...ప్రతి క్షణం భయంభయం... పట్టాలంటే భయం...బ్రతకాలీ...భ్రతికించాలంటే భయం.. చావాలంటే అంతకంటే భయం.. రోడ్డుమీద ప్రమాద భయం.. ఇంటికోస్తే సమస్యల భయం.. ఆఫీసులో బాసు భయం.. ఇన్ని భయాల మద్య మనిషి భయం భయంగా బ్రతుకునీడుస్తూ.. భయాన్ని భయంగా ఎదుర్కోని ప్రతీరోజూ భయంతో పోరాడుతూ దినదిన గండం నూరేళ్ల అయిశ్శులాగా బయంగా బ్రతుకు నీడుస్తాడు..

by Vijay Gajam



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1kT4WAi

Posted by Katta