Surya Prakash Sharma Perepa కవిత

కనులకు కనులు... \\వేదాధ్యయ\\ \\15-05-2014\\ కన్నులకు కనులు వచ్చాయి కమ్మని నిదుర దరి చేరగనే చిక్కటి నల్లటి దీపపు వెలుగులో వెచ్చవెచ్చని వేసవి వెన్నెల చల్లని తెల్లటి సూర్యుని దూది దారాలపై నన్ను లాలనగా తోసుకుపోతోంది మనసు హిమఖండంలాంటి కాంతిపుంజం వైపు మోహం నిశాకమలమై విరుస్తోంది ఆవిరి పిల్ల మబ్బు అల్లరిగా చెక్కిలి గీటిపోయింది నిదుర సముద్రం చీకటి వేడికి మేఘమై కలల వర్షమై కురుస్తోంది ఆ స్వప్న బిందువుల దారులలో మల్లె మొగ్గలై పరుగెడుతున్నాయి తెల్లటి దేవకన్యలవంటి నా జ్ఞాపకాలు విఫలమయ్యాయి... ఆ మల్లెల పరిమళాలను ఆఘ్రాణించే ప్రయత్నంలో స్వప్న వీణలన్నీ కలిపి ఉఛ్చ్వాశ నిఛ్చ్వాశ అలల ధాటికి పరిపూర్ణత పొందని శిథిల రూపాలై...

by Surya Prakash Sharma Perepa



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1oQVuiA

Posted by Katta

Surya Prakash Sharma Perepa కవిత

-వేదాధ్యయ "ఓటు" \18-04-2014\ ---------------------------------- ఎగిరే పక్షికి నూకలను నిప్పుల కుంపటిమీద వడ్డించే అన్నదాతలు ఒకవైపు పచ్చటి పైరుపై సింధూర కీలలు రేపిన విప్లవయోధులు మరొకవైపు... మంటలు ఆర్పేందుకు నీళ్ళు లేకుండా చేసిన అపర భగీరథులు వేరొక వైపు... ఇదుగోరా నీళ్ళు అని ఎండమావులు చూపించే ఎడారి గాలులు ఇంకోవైపు రావోయ్ యువకుడా... వచ్చి ప్రజాస్వామ్యాన్ని నిలబెట్టేయ్ అని... కోటి అడుగుల హోర్డింగు లాంటి మన ప్రజాస్వామ్యానికి ఊతం కర్రలు పీకేసి నిలబెట్టిన ఘనుల పద్మవ్యూహం లోకి... నా ఓటు అర్జునుడై వెళ్ళి వస్తుందో... అభిమన్యుడై పరమపదించి, ఇంకో ఐదేళ్ళ తర్వత మళ్ళీ జన్మెత్తుతుందో...

by Surya Prakash Sharma Perepa



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1hTQIAF

Posted by Katta

Surya Prakash Sharma Perepa కవిత

వేదాధ్యయ-లాలి ___________________________ నిండు వెన్నెల తల్లికన్నుల చల్లగా లాలి కన్ను సోకిన కలల కాటుక కమ్మగా లాలి సందె సీకటి మాగన్నును ముద్దులాడులె లాలి అమ్మపాటే చెవిని నిమురులె జోలపాటై లాలి నాన్న చేతులు వీపు చరుచులె వెచ్చగాలాలి నిదురపో బంగారుపాపా హాయిగా లాలీ...

by Surya Prakash Sharma Perepa



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1jRByJC

Posted by Katta

Surya Prakash Sharma Perepa కవిత

వేదాధ్యయ //08-03-14// గుండె. ఎన్ని జన్మల రుణమో సఖీ... నా గుండెలో ప్రేమ గది పునాది పడింది. నీ పరిచయానికి ముందు కీటకాలుగా కనబడినవన్నీ నా ప్రణయ వృక్షంపై వాలిన తుమ్మెదలుగా కనిపిస్తున్నాయిప్పుడు రక్తం తాగే జలగలుగా కనిపించినవన్నీ మకరందం తాగే భ్రమరాలై సంగీతం వినిపిస్తున్నాయి. గదితో మొదలైన నా ప్రణయ సౌధం నా హృదయ దేవతకై వేల గదుల సామ్రాజ్యాన్నే కట్టింది. ప్రతి గదిలో...ప్రతి మూలలో... ప్రతి ఇటుకపైనా నీ పేరే రాసుకుని కనబడిన ప్రతి గుండెలోని ప్రేమనూ ఆస్వాదించింది. విషతుల్యమైన ద్వేషాన్ని ప్రేమ అనే అమృతంగా మార్చి మరొక గదికి పునాదిగా మార్చగిలిగింది. నిర్మాణం పూర్తయింది. నీ మూర్తిని అందులో ప్రాణ ప్రతిష్ఠ చేయాల్సిన తరుణంలో భూకంపాన్ని సృష్టించావు. ప్రళయమే అయావు... లక్ష గదుల నీహృదయంలో ఒక్క గది కూడా ఖాళీ లేదన్నావు. నాకోసం ద్వేషం అనే విషం కూడిన గుండె కట్టావా ప్రాణేశ్వరీ!! ఆ విషాన్ని బొట్టు పొల్లు పోకుండా అందుకుని అనంతమైన అమృతాన్ని నీ గుండెకు ఇచ్చే ప్రేమ నా గుండె సొంతం. నువ్విచ్చిన అమృతమే కదా చెలీ... నీ విషాన్ని అమృతంగా మార్చగల శక్తి దానికుంది. -ఎక్కడుందో...ఏంచేస్తోందో... పుట్టిందో పోయిందో తెలియని అజ్ఞాత ప్రేయసికి అంకితం :D

by Surya Prakash Sharma Perepa



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1n36Frj

Posted by Katta

Surya Prakash Sharma Perepa కవిత

"మలినం లేని ప్రేమ" -వేదాధ్యయ [06-Feb'14] మలినం లేని ప్రేమ పొందాలనుకుంటున్నావా!! మలినం లేకుండా ప్రేమించు. ద్వేషపు మరకలు పడతాయి అనుమానపు బూడిద అంటుతుంది కాచి శుభ్రం చేసుకో సున్నితమైన ఆలోచన సబ్బుతో... పురుగులు కొరుకుదామని మాటువేస్తాయి వద్దని నచ్చజెప్పు, మందలించు ప్రేమతో... చంపుదామని చూస్తున్నావా!!? వాటి బంధువులొస్తాయి జాగ్రత్త, పగతో... ప్రేరణ లేక చిరుగులు పడతాయి. అల్లెయ్ నీ ప్రేమను మనసుపెట్టి పవిత్రమైన సమయ మగ్గాన్ని అందుకుని, మేలు జాతి సహన దారాలతో... మలినం లేకుండా చూసుకో నీ సహజ ప్రణయ వస్త్రాన్ని. మలినం లేని ప్రేమకై నీరీక్షణలో నీ పాత చర్మం రాలిపోనీ వేయి కాంతులతో కొంగ్రొత్తగా నీ ప్రేమ చర్మమై చేరేవరకు మలినంతో నిన్ను చేరిన ప్రేమ నిన్ను తాకినంతనె శుభ్రమైపోతుంది. మలినం లేకుండా ప్రేమించు నేస్తం! మలిన రహిత ప్రేమను ఆస్వాదించడానికై...

by Surya Prakash Sharma Perepa



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1itd0Gt

Posted by Katta

Surya Prakash Sharma Perepa కవిత

వేదాధ్యయ 05-02-2014 |మనసుకి ఎమైంది ఈవేళ| ____________________________________________ రగిలే కణికై... రిపుని హరించే అశ్వమేధ అస్రనృపుని గర్జనలేవి?? జంకులేని తురగపాద రుధిరమదేది? ఏమైంది..? రగిలించే రవికిరణం ఏమైంది? పోరాడే సంకల్పం ఏమైంది? శృతినుండే స్థైర్యానికి ఏమైంది? చెలరేగే రక్తపు సెగ ఏమైంది? మదగజములపై మృగరాజల్లే లంఘించే శౌర్యానికి ఏమయ్యింది? ఘనశత్రులనే కాలాంతకమై కబళించే కాఠిన్యత ఏమయ్యింది? ఏమైందీ నీమనసుకి ఈవేళా ఎమైంది...? ధన్‌ధనమంటూ దూసుకుపోయే ధనుంజయుని శరమేదీ కనబడదేమి? కణకణకంటూ ఖననం చేసే అగ్నిశిఖల శక్తి సాటి సాహసమేది? ఓనేస్తం! గురిచేయ్ నీశస్త్రం, నగమే శకలాలై మిగిలేలా...! గగనం అదిరేలా! సారించెయ్! వింటినున్న ప్రళయాన్నే కురిపించెయ్ రుధిరంలో రరుణాన్నే రగిలించెయ్ అమ్ములలో ఆగ్నేయమె సంధించెయ్ నిదురించే నీ ప్రమిదని మేల్కొలిపేయ్ రుద్రునివై ఫాలాక్షపు జ్వాలలనే కురిపించు... "అస్తమయం"... కాదుర ఆ సూర్యునికే "చరమాంకం". ఆశలు మోసే 'రేపటి'కది సరిపల్లవి, ఇది సత్యం. ఓటమికే కుంగితె జగమేదీ? గెలుపుకు విలువేదీ? విజయపు రుచియేదీ? గమనించు... ఓటమి నీ అతిథేనని గమనించు విజయమె అంతిమపథమని గ్రహించు అరులను దుందునుమాడే వీరునివై నిజకాలపు గమనాన్నే శ్వాసించు... ఉదయించు... తూరుపు తొలి అరుణిమవై ఉదయించు... తూరుపు తొలి అరుణిమవై ఉదయించు...

by Surya Prakash Sharma Perepa



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1jcrxcZ

Posted by Katta

Surya Prakash Sharma Perepa కవిత

"మలినం లేని ప్రేమ" -వేదాధ్యయ [06-Feb'14] మలినం లేని ప్రేమ పొందాలనుకుంటున్నావా!! మలినం లేకుండా ప్రేమించు. ద్వేషపు మరకలు పడతాయి అనుమానపు బూడిద అంటుతుంది కాచి శుభ్రం చేసుకో సున్నితమైన ఆలోచన సబ్బుతో... పురుగులు కొరుకుదామని మాటువేస్తాయి వద్దని నచ్చజెప్పు, మందలించు ప్రేమతో... చంపుదామని చూస్తున్నావా!!? వాటి బంధువులొస్తాయి జాగ్రత్త, పగతో... ప్రేరణ లేక చిరుగులు పడతాయి. అల్లెయ్ నీ ప్రేమను మనసుపెట్టి పవిత్రమైన సమయ మగ్గాన్ని అందుకుని, మేలు జాతి సహన దారాలతో... మలినం లేకుండా చూసుకో నీ సహజ ప్రణయ వస్త్రాన్ని. మలినం లేని ప్రేమకై నీరీక్షణలో నీ పాత చర్మం రాలిపోనీ వేయి కాంతులతో కొంగ్రొత్తగా నీ ప్రేమ చర్మమై చేరేవరకు మలినంతో నిన్ను చేరిన ప్రేమ నిన్ను తాకినంతనె శుభ్రమైపోతుంది. మలినం లేకుండా ప్రేమించు నేస్తం! మలిన రహిత ప్రేమను ఆస్వాదించడానికై...

by Surya Prakash Sharma Perepa



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1itd0Gt

Posted by Katta

Surya Prakash Sharma Perepa కవిత

వేదాధ్యయ 05-02-2014 |మనసుకి ఎమైంది ఈవేళ| ____________________________________________ రగిలే కణికై... రిపుని హరించే అశ్వమేధ అస్రనృపుని గర్జనలేవి?? జంకులేని తురగపాద రుధిరమదేది? ఏమైంది..? రగిలించే రవికిరణం ఏమైంది? పోరాడే సంకల్పం ఏమైంది? శృతినుండే స్థైర్యానికి ఏమైంది? చెలరేగే రక్తపు సెగ ఏమైంది? మదగజములపై మృగరాజల్లే లంఘించే శౌర్యానికి ఏమయ్యింది? ఘనశత్రులనే కాలాంతకమై కబళించే కాఠిన్యత ఏమయ్యింది? ఏమైందీ నీమనసుకి ఈవేళా ఎమైంది...? ధన్‌ధనమంటూ దూసుకుపోయే ధనుంజయుని శరమేదీ కనబడదేమి? కణకణకంటూ ఖననం చేసే అగ్నిశిఖల శక్తి సాటి సాహసమేది? ఓనేస్తం! గురిచేయ్ నీశస్త్రం, నగమే శకలాలై మిగిలేలా...! గగనం అదిరేలా! సారించెయ్! వింటినున్న ప్రళయాన్నే కురిపించెయ్ రుధిరంలో రరుణాన్నే రగిలించెయ్ అమ్ములలో ఆగ్నేయమె సంధించెయ్ నిదురించే నీ ప్రమిదని మేల్కొలిపేయ్ రుద్రునివై ఫాలాక్షపు జ్వాలలనే కురిపించు... "అస్తమయం"... కాదుర ఆ సూర్యునికే "చరమాంకం". ఆశలు మోసే 'రేపటి'కది సరిపల్లవి, ఇది సత్యం. ఓటమికే కుంగితె జగమేదీ? గెలుపుకు విలువేదీ? విజయపు రుచియేదీ? గమనించు... ఓటమి నీ అతిథేనని గమనించు విజయమె అంతిమపథమని గ్రహించు అరులను దుందునుమాడే వీరునివై నిజకాలపు గమనాన్నే శ్వాసించు... ఉదయించు... తూరుపు తొలి అరుణిమవై ఉదయించు... తూరుపు తొలి అరుణిమవై ఉదయించు...

by Surya Prakash Sharma Perepa



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1jcrxcZ

Posted by Katta