పేజీలు

' నువ్వొక పచ్చని చెట్టయితే పిట్టలు వాటంతట అవే వచ్చి వాలేను'..!.
Srinivasa Balaji లేబుల్‌తో ఉన్న పోస్ట్‌లను చూపుతోంది. అన్ని పోస్ట్‌లు చూపించు
Srinivasa Balaji లేబుల్‌తో ఉన్న పోస్ట్‌లను చూపుతోంది. అన్ని పోస్ట్‌లు చూపించు

13, మే 2014, మంగళవారం

Srinivasa Balaji కవిత

శ్రీనివాస బాలాజీ || మథర్స్ డే || క్షమించమ్మ మము క్షమించు ఎంతెదిగిన అమ్మనెరుగని పసి పిల్లలం క్షమించమ్మ మము క్షమించు. ఓ రూపం కడుపులో పడ్డయాల నుంచి కాళ్లతో తన్నిన, కమ్మని స్పర్శనుకుంటివి. నవమాసాలు మోసి, నరకయాతనబడి జన్మనిస్తివి. అల్లరి, అలక,అరుపు, ఏడుపులన్నింటిని ఓర్చుకుంటివి. ఉలిక్కిపడి మెము నిద్రలెస్తే, నీ కంట కునుకు పడితే ఒట్టు. గొరు ముద్దలు తినిపించాలని అబద్దాలాడిన అమ్మవైతివి. ఎవరిజోడు వారికొచ్చి,పిల్లలై, ఎవరి గూటికి వాళ్లుబోతె సల్లగుండండని ఆశీర్వదిస్థివి. కష్టమోచ్చిన, నష్టమోచ్చిన ఎక్కరాని మెట్లేక్కితివి, తొక్కలేని గుమ్మాలు తొక్కితివి ఎండకెండి, వానాకు తడిసి కాయ,కష్టం నువ్వు జేసిన, నీడకైతే మము చేర్చితివి మంచి బుద్దులు మాకు నేర్పే సద్వులేన్నో నేర్పిస్తివి అమ్మనే సద్వనోల్లు, ఏం నేర్పలేవని ఋజువైతుంది ఇప్పుడిప్పుడే చిన్నప్పుడు ఆట్టేర్రి, వయస్సుకోస్తే అదోలోకం పెళ్ళాం వచ్చి పిల్లలోస్తే నీ ఊసే గుర్తురాదయె డబ్బుపిచ్చి, సంసార బందిఖానలో మేము పడ్తే వెలివేతకు నువ్వు గురైతివి. ఎంతమంది ఉంటేనేమి నీవంతు పనిమాత్రం ఎప్పుడు ఏదురు సూడవట్టే, కనీసం ఓ చెయేసి అసారైన దఖాలలు లేనేలేవు, అక్కున చెర్చుకున్న ఆనవాలు అస్సలు కానరావు గాని మధర్స్ డే జర్పుకోంటున్నాం నువ్వెరుగని ఈ అడవిలో క్షమించమ్మ మము క్షమించు ఎంతెదిగిన అమ్మనెరుగని పసి పిల్లలం 12.05.2014

by Srinivasa Balaji



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1giwQYv

Posted by Katta

17, ఏప్రిల్ 2014, గురువారం

Srinivasa Balaji కవిత

శ్రీనివాస బాలాజీ ॥ విస్పోటనం - 1 ॥ నీ చల్లని చూపే సర్వరోగ నివారిణి నీకు మరో రూపమే ఈ పంచభుతాలు, నీ ప్రేమకు కొలమానాలు లేవ్, నీ ప్రేమే నా సమస్తం నిన్ను తలచుకోగానే ప్రతి కణాన ప్రకంపనలు. చిన్నప్పుడు, కాళ్లకు నడవడం, ఉరకడం తెలుసని గుర్తొస్తది నువ్వు ఎదురవ్వగానే, చేతులు చిన్నవై పోతాయి నిన్ను కౌగిలించుకోవాలని చూస్తే, యుద్దరంగాన సైనికుడిలా, పరుగు పందెంన పోటిదారుడిలా, ఆకలితో ఉన్న పులిలా, ఒక్కసారిగా ఊపిరిబిగబట్టి రెండు చెతులు చాచి "అమ్మా" అని బిగ్గరగా అరుస్తూవొచ్చి గట్టిగా వాటెసుకోవడమే తెలుసు. పనిలో పడి నువ్వు ఎక్కడ యమారుస్తావోనని అల్లరి పనులు , అకాతాయి తనం బయటికొస్తవి, నీ చేతి దెబ్బలు తినాలని. బురద గుంటలు, మట్టి మరకలు మంచి దొస్తులైతవి, అవియూ నిన్ను నన్ను దగ్గర చేసెవే కదా. తోబుట్టువులే బద్ద శత్రువుల్లా కనిపిస్తారు అప్పుడప్పుడు నిన్ను నన్ను వేరు చేస్తే అక్క, తమ్ములతో పాటు నేను ఉన్ననని గుర్తుచేసే తల్లో పెలైతె నా పాణ స్నేహితులే, అవి అయ్యే కిటుకు తెలిస్తె అన్నం పెట్టి పొసించే వాణ్ణి నాకు నీ ఒళ్లో తలపెట్టి పడుకోనే అవకాశం వచ్చెదప్పుడే. ఓ రాత్రిలో సరిగ్గా సదువమని నాన్న మోట్టికాయలు వేస్తుంటే పడుకో ఇక, ఈ యాల వానికేం తలిగినవ్ అనగానే ఎంతో ఊరటదొరికెది. ఎక్కడున్న, ఎంత పనిలో ఉన్న, నీ పట్ల ఉన్నభావాలన్నీ ఇలా విస్పోటనం చెందుతూనే ఉంటాయి. 16.04.2014

by Srinivasa Balaji



from kavi sangamam*కవి సంగమం*(Poetry ) http://ift.tt/1l5wVRa

Posted by Katta