14, డిసెంబర్ 2012, శుక్రవారం
11, నవంబర్ 2012, ఆదివారం
కాశి రాజు ||మార్పు ||
ఎంతటి రూపంతరమంటే
నిన్న శరీరం , ఈ రోజుదాకాలేదు
ఏదో మార్పు
నిక్కరు నుండి ప్యాంటుదాకా
నాకు తెలిసీ,తెలియకుండానే
కానీ
అదే ఆత్మ
మళ్ళీ చిన్న సందేహం
నిర్మలమైనది నిలకడలేనిదైపోయిందేమో! అని
ఒక మార్పు
అల్లరి.అమాయకత్వం నుండి
ఆత్మశుద్ది,ఆత్మాభిమానమ,ఆత్మబలం,ఆత్మవిశ్వాసం
అనే నాలుగు స్తంబాలనేసుకుని నాముందు నిలబడింది
ఆ మార్పే
కొంత కాలాన్ని కవితగా
నా ఖాతాలో జమచేస్తుంది
అది కూడా గాడార్దాలతోనో,గూడార్దాలతోనో
మార్పుకు లోనౌతుంటుంది
ఒక మార్పు
కాలంలోని క్షణాలన్నీ క్రమబద్దంగా మారుస్తూ
ఈ నిమిషం బతుకు సుఖమనే భావన నాతో బలవంతంగా మోయిస్తూ
కాలమే మార్పు చెందుతుందనే నిజాన్ని
నాతో చెప్పకనే చెప్పి
మార్పు చెందుతూనే ,అంటే మనిషిలాగానే బతకమని
ఓ ఉచిత సందేశాన్ని ఇస్తుంది .
10, నవంబర్ 2012, శనివారం
కాశిరాజు ||అక్షరయానం ||
“అ” వెళ్లి “అహా” మీద వాలుదామని
అచ్చులాంటి కవితై
“క” నుండి “క్ష” వరకూ హల్లుల దారిగుండా ప్రయాణిస్తుంటే
జిత్తులమారి వత్తులు చేరి
గుణింతాలతో చుట్టూ గుమిగూడాయి
ద్విత్వాక్షరాలు,సంయుక్తాక్షరాలు
సందుల్లోకి రమ్మని సైగ చేస్తుంటే
సమాసాలు ఏకంగా సంగామిద్దాం రమ్మంటున్నాయి
అర్దాలూ,ప్రతిపదార్ధాలు
నానార్దాలను నాటుతున్నాయి...............
ఎక్కడా తలెత్తకుండా
ముందుకు సాగుతూ ఉంటే
పదాలుకొన్ని ఊరికే పలకరిస్తున్నాయి
వాక్యాలు వరసలు కలుపుతున్నాయి
అయినా సరే
ప్రయాణిస్తూ పేరాదాకా చేరింది పాపం
పేరాలన్నీ కలిసి పేజీఅయ్యేసరికి,
పేజీతో రాజీ పడక తప్పదని
అక్షరం అక్కడే ఆగిపోతే
దాన్ని కలుపుకున్న పేజీ మాత్రం
క్రేజీగా పెరిగిపోతూ పుస్తకమై
ప్రపంచ పర్యాటన చేసేద్దాం పద అని అక్షరాన్ని అడుగుతుంది......
తేది: 04-11-2012
1, నవంబర్ 2012, గురువారం
Praveena kolli || ఇలాగే ఉందాం||
ఈ లోకం ఇంతే
నేనూ ఇంతే
మంచినే చూస్తానో, చెడునే చూస్తానో
అంతా నా దృష్టిలోనే ఉందంటాను.
నీదంతా అమాయకత్వం అని నవ్వేస్తారు!
కాదే!.... నేనేమి చూడాలనుకుంటున్నానో నాకు తెలుసంటే
పాపం మంచితనమంటారు
ఈ పాపం అలంకారమెందుకో??!!
ఈ లోకమూ ఇంతే, అంతు చిక్కనంటుంది!
నేనూ ఇంతే, అవగతం కానిదేముంది?
అంతా ప్రేమమయమే అని తేల్చేస్తాను.
ఇంకెక్కడి ప్రేమ?అంతా స్వార్ధపూరితం
రుజువులు నిరూపణల జాబితా విప్పుతారు.
నిజమే కావొచ్చు...
ఖాలీ కంచాలు దొర్లుతున్నాయి
ఆకలితో అలమటించే మనసు అక్కడ
కొసరి కొసరి వడ్డించు
సూచన కాదు కర్తవ్యం....
ఈ లోకమూ ఇంతే, నువ్వు మారలేదంటుంది
నేనూ ఇంతే, నువ్వూ మారలేదంటాను
మరి తప్పెక్కడ?
నువ్వు మారావని నేనూ
నేను మారానని నువ్వూ
ఒకరిని ఒకరు సాకుగా చూపిస్తూ
అదీ కుదరకపోతే, కాలాన్నే దోషిగా చిత్రించేస్తూ ఉంటాం!
మనం మారొద్దు...
స్వచ్చంగా, స్వేచ్చగా, సూటిగా, సరళంగా....సంపూర్ణంగా జీవిద్దాం.
నువ్వు నేను అందరం ఎదుగుదాం
ఎవరూ ఎగిరెగిరి పడోద్దు
మనందరి మూలాలు మట్టిలోనేనని మరవొద్దు....
కర్లపాలెం హనుమంత రావు॥కావలిమనుషులు కావాలి॥
1
నాతిచరామి సంకల్పం చెప్పుకుని
అగ్నిసాక్షిగా సాప్తపదీనం చేసిన వాడు
కడదాకా తోడుంటాడని పుస్తెల నమ్మకం
వెన్నులో ఎన్ని పోట్లు దిగినా
ఆ మొదటి వెన్నెలరాత్రి కుసుమపరిమళశోభే
సంసారాశ్వాస విశ్వాసజ్యోతి కొండెక్కకుండా ఆపే అఖండశక్తి
దింపుడుకళ్ళెం దగ్గరా కన్నపేగు
ఆఖరి పిలుపు ఆసరానాసించే
ఆఖరినిశ్వాసం అసలు స్వభావస్వరూపం విశ్వాసం
వరదలో పడి మునకలేస్తున్నా
గడ్డిపోచకోసం గుడ్డి ప్రార్థనలు చేసేది ఆ విశ్వాసమే
చెట్టూ పుట్టా రాయీ రప్పలోనైనా సరే
కంటిపాపను చంటిపాపలా కాపాడే రెప్పల్నే మనిషి కలగంటాడు
చుట్టూ పెరిగే లోకం తనకేనని ఓ గట్టి నమ్మ్కకం
అమృతసాధనే ఆఖరి లక్ష్యమైనప్పుడు
హాలాహలం రేగినా మింగే శంభుడొకడుంటాడన్న భరోసా
శీలవతి మానరక్షణకు పరీక్షసందర్భం ఏర్పడప్పుడల్లా
అపద్భాంధవుడిలా అడ్డొచ్చి ఒడ్డునేసిన ఆ విశ్వాసం
కనిపించుట లేదు
2
కంచెపైని నమ్మకమే లోకంచేను నిశ్చింతనిద్ర రహస్యం
కంచెలే చేలని ఇంచక్కా భోంచేస్తున్నకాలం ఇది
కడబంతి దాకా ఆగే ఓపిక ఎవడికీ లేదు
అయినవాళ్ళకన్ని వడ్డనలూ ప్ర్థథమ విడతలోనే పరిసమాప్తం
గజాననులకు గణాధిపత్యం ముందే ఖాయమైపోయుంటోంది
అమాయక కుమారుల తీర్థస్నానాలన్నీ వట్టి ప్రహసనాలే
ఆషాఢభూతులకివాళ వేషాలు కూడా ఎందుకూ దండగ!
ప్రజాపాండవులనలా అజ్ఞాతంలో ఉంచే నయానయా వంచనల
పంచదార గుళికలనిలా పంచుకుంటూ పోతే చాలదా!
దేవుడి మీదో రాజ్యం మీదో
ప్రమాణాలు చేయడం పాలకులకదో వినోద విధాయకం
న్యాయరక్షకులే నేరగాళ్లతో సరిసమానంగా బోనుల్లో నిలబడుతున్న
విశ్వాసఘాతుక పతాకసన్నివేశమాలికే ప్రస్తుతం నడుస్తున్నది
3
నమ్మకానికి అపనమ్మకానికి మధ్యున్న సన్నగీతను
ఎవరు ఎప్పుడు ఎక్కడ ఎందుకు చెదరగొట్టారో నిగ్గు తేలాలి
ప్రజావిశ్వాసమెంత కంటకప్రాయమైనా
కీరీటమల్లే మోసే జనంకావలిదళం మళ్ళీ కావాలి
కేజ్రీవాలులో మాజీ జయప్రకాషులో
నమ్మి వదిలిన విశ్వాస కపోతాన్ని తిరిగితెచ్చే నేతలు
మళ్ళీ పుట్టుకు రావాలి!
Satya Srinias ||ప్రతిబింబం (సీక్వెల్)||
పక్షులు
ముక్కున తీసుకున్న
గరిక పరకల్లా
నేను
రోజూ
కొన్ని అక్షరాల్ని
ఏరుకుంటా
ఇంటిని
అక్షర మాలగా
కూర్చాలని
ప్రయత్నం
చేస్తుంటా
వాటి కాలం వేరు
పరిణతి చెందినవి
నా మటుకు
తరచు
చేయాల్సిందే
అందుకే
పెరటి నిండా
మొక్కలే
ఇంట్లో కూడా
అవి ఇంటి సభ్యులవ్వాలని
మా యత్నం
సదా కొనసాగే
అలవాటుగా
మారాలని
ఎప్పటికైనా
ఇల్లుని
కవిత్వ పొదరిల్లుగా
అమర్చాలని.
రోజూ
ఉదయం
పిట్టలు
బయటకు
వెళ్ళే
ముందు
కిటికీ
తట్టి
మరీ
గుర్తు చేస్తాయి
లోనా
బయటా
నేల చీరని
పచ్చగా
అమర్చమని
గూళ్ళని
కళ్ళలో
పెట్టుకుని
చూడమని
దీనికి సబ్‌స్క్రయిబ్ చేయి:
పోస్ట్‌లు (Atom)