పేజీలు

' నువ్వొక పచ్చని చెట్టయితే పిట్టలు వాటంతట అవే వచ్చి వాలేను'..!. ‎

1, ఆగస్టు 2012, బుధవారం

వల్లూరి మురళి || పాపం కబోది ||

కళ్ళుండి చూడలేని కబోది
పైసలకి కక్కుర్తి పడి రిజర్వేషన్ భోగిలోకి
అనుమతించిన టి సి కళ్ళున్న కబోది


లంచం ఇస్తే గాని ఫైళ్లు చూడలేని
అవినీతి అధికారి కళ్ళున్న కబోది

కోట్ల టిప్ కి మొగమాట పడిన
న్యాయమూర్తి కళ్ళు మూసిన కబోది

అధికార పార్టి కనుసన్నల్లో మసలే
సి బి ఐ కళ్ళు తెరిచిన కబోది

డొక్కు బస్సులకు పర్మిట్లిచ్చే
ఆర్. టి. ఎ. అధికారి కళ్ళుగానని కబోది

రాష్ట్రం లో రోడ్ల దుస్థితి కనరాని
మంత్రులు, అధికార్లు కళ్ళు మూసుకున్న కబోదులు

అరకొర పాఠ్య పుస్తకాలతో,
నియామకాలు లేని ఉపాద్యాయులతో
ఉనిఫాం లేని విద్యార్ధులతో,
నాణ్యత లేని మద్యాహ్న భోజనాలతో

నీరులేని మరుగు దొడ్లతో,
వసతులేని హాస్టల్ లతో,
పట్టించుకోని వార్డన్లతో

పర్యవేక్షణ లేని విద్యాధికార్లతో
నడుస్తున్న పాఠశాలను పట్టించుకోని ప్రభుత్వం
కళ్ళుండి చూడలేని కబోది
*31-07-2012

31, జులై 2012, మంగళవారం

స్వాతి శ్రీపాద || మాట వినని ||

మసక బారిన నిన్నటికన్నీటి కలబోత మంచు దారిన
చినుకులై రాలిన తేనె వాకల వాడిన సుమదళాల్లో
తడబడే అడుగులతో మళ్ళీ మరోసారితచ్చాడాలనిఉంది
ఏమూలో ఘనీభవించిన మాటల పారిజాతాల పరిమళాన్నీ
వెలిగి వెలిగి గుప్పించిన వలపు అగరు పొగల సమ్మోహనాన్నీ
మళ్ళీ మరోసారి మనసారా కుతి తీరా గుండెలనిండా నింపుకోవాలనుంది

ఎప్పుడో పంచుకున్న పగటి కలల వెలుగులు
మరచిపోయిన కళ్లకు కాటుకలా అలదుకోవాలనుంది
శీత వేళ కోసం దాచుకున్న వెచ్చని స్వప్నాల
వేడి దుప్పటినోసారి దులిపి ఈ నడి వేసవిలోనూ కప్పుకోవాలనుంది

అయినా గతానికి బానిసై పట్టుకోల్పోయిన ఈ క్షణం
తలపుల పక్షవాతపు గుప్పిట్లో చిక్కి మాటవింటేగా?

ఏకాంతపు కిటికీ రెక్కలపై వాలి పలకరించే
జంటకోయిలల కుహూ కుహూ రవాల్లో
మధురిమనై విస్తరించాలనుంది
అనంతమైన నీలిమలో పొర్లాడే ఆకాశపు హద్దుల్లో
విరజిమ్మిన హరివిల్లు గమకాల్లో కుతూహలాన్నై
కంగారుగా పరుగులు తీసే గాలి గుసగుసల్లో సేదదీరలనుంది.
*31-07-2012

కాశీరాజు || A GRAND WELCOME ||

పుష్పకవిమానం దిగిన దేవేంద్రున్ని సూసినట్టు
బస్సు దిగ్గానే నన్ను సూస్తూ తన రెండు చక్రాలరదానికి స్టాండేసాడు మా నాన్న.
బుజాన వేలాడుతున్న బ్యాగ్ తీసి సైకిల్ మీద పెట్టుకుంటూ
పయానం బాగాసాగిందా?
రైల్లో సీటు కుదిరిందా లేదా?
సరిగా తినడంలేదేటి సిక్కిపోయావ్? అడుగుతూనే ఉన్నాడు
ప్రశ్నలు పూర్తికాకుండానే
సమాదానాల సర్వీస్ ప్యాక్ ఇన్స్టాల్ చేసుకుంటున్నాను నేను
ఇన్స్టాలేషన్ ఎర్రర్ లాగ ఎవడో ఎనకాల టింగు టింగుమని బెల్లు మోగిస్తున్నాడు
ఇక్కడేఉండరా ఇంటికెల్లి ఈ పిండిమూట,నీ బేగ్గు పడేసి మల్లొచ్చి తీసుకెల్తానని ఎల్లాడు
సరేనని పెత్తాతకొట్టుకాడ ఓ సల్లని సోడాతాగి,సెక్క బల్లపై కుచ్చున్నాను
ఇంటికెల్లిన పెద్ద మనిసి అరగంటైనా తిరిగిరాట్లేదు.
ఇకనేనె మెల్లగా నడిసెల్లిపోదామని,కాలవగట్టమ్మటా నడకలంకించుకున్నాను
పక్కన కొత్తనీట్లో తేలుతున్న అంటిబొందమీద
తలకాయూపుతూ బురదపామొకటి నాలుకబయటకు తీసి నన్నెక్కిరిస్తుంది.
ఇంకోపక్క దమ్ముసేల్లోన్ని అమ్మలంతా
కచ్చాపేసుకుని క్రమశిక్షణేదో నాటుతున్నారు
ఎలా సూసిందో ఓ సక్కనమ్మ
ఏరా అల్లుడా బోగున్నావా?
ఇదేనా రాడాం? బాగా సిక్కిపోయావేట్రా? ఆగడంలేదింక.
బాగున్నను బాప్ప! మాయెలా వున్నాడు? తప్పదన్నట్టడిగాను
అంతాబోగున్నార్రా! సరేలే ఇంటికెల్లు!
నిన్న నువ్వు రైలెక్కావని తెలిసాక
మీ అమ్మకల్లు ఈ కాలవగట్టునే సూత్తునాయ్ రా!
ఆమె అనడం,నేను వినడం పూర్తికాకుండానే నాన్నొచ్చేసాడు!.......
కొద్దిదూరమేకదా నడిసొస్తాలే నాన్న! నువ్వెల్లు అన్నాను!
వద్దులే అమ్మెదురుసూత్తంది సైకులెక్కమని ఆర్డరు!
కిట్టమాయ,సాయిబుతాత అందరిప్రశ్నలకూ నాన్నేసమాదానం,
దిగరా అని సెప్పేదాకా ఇల్లొచ్చిందని తెలీలేదు.
అమ్మొచ్చి
నీల్లిచ్చి
నాకేసి సూత్తా ఏరా బాగున్నావా అని అందర్లా అడగడం మానేసి
ప్రేమ నిండిన కల్లతో ఏడుస్తుంటే
నా కల్లలో్ కూడా కన్నీళ్ళొచ్చి
అటునుంచటే ఎటో వెల్లిపోయాయ్!
*31-07-2012

శైలజా మిత్ర || గాలిలో దీపాలు ||

లేవండి! ... లేవండి!
మానవులారా లేవండి
మరణ సమయం మనతోనే ఉంటోంది
అందరూ తరిమి కొట్టండి!

నడుస్తున్నా! నవ్వుతున్నా!
మాట్లాడుతున్నా!ప్రయాణిస్తున్నా!
కళ్ళు విప్పే ఉండండి
నిద్రను మరచి మరీ
లేవండి! మానవులారా! లేవండి!
జీవితంలో ఎన్నో ఆశలు
ఉన్నాయని ఎప్పుడూ అంటూనే ఉన్నారు!.
అనుకున్నది సాధించేదాకా
నిద్రపోకండి..అలక్ష్యంగా ఉండకండి.

కళ్ళు విప్పాలి మరి
లేచి మీ విలువైన సంచులతో పాటు
అంతకంటే విలువైన ప్రాణాన్ని
మడతలు పెట్టుకుని మరీ
చేతులో పెట్టుకోండి
ఈ క్షణమైనా పరుగులేత్తల్సిన అవసరం రావచ్చు
ఈ నిముషమైన దుకాల్సి రావచ్చు
నిద్ర మత్తులో ఉండకండి!

కొన్నాళ్ళు మనం నిద్రపోయాము
కాస్తయినా అదృష్ట వంతులమే!
నేటి తరానికే పాపం
నిద్ర పోదామన్నా వీలుండటం లేదట!
విషయం ఏమిటంటే
మరణం రక్తానికి అలవాటు పడిందట !
కళ్ళు మూతలు పడుతుంటే
కంటిపై నీరైనా, గత౦లోని
రక్త చిత్రాల తాలుకు కన్నీరైనా
గుండెపై చిలకరించుకోండి
కాని నిద్ర పోవడానికి మాత్రం ప్రయత్నించకండి !

చెబుతుంటే వినిపించడం లేదా ?
ఓ! మనిషీ
అక్కడ మనసులన్నీ మారణ హోమాలై
మండిపోతున్నాయట !
బంధాలన్నీ బూడిదై పోతున్నాయట!

లేవండి లేవండి !
మరణం విలువ ఇప్పుడు
పెరిగిపోయింది
మరణం దారులు
క్రిక్కిరిసిపోతున్నాయట!
ఎంత పనిలో ఉన్నా
కళ్ళల్లో వత్తులు వేసుకుని
మానవులారా ! మేలుకోండి
మన పిచ్చిగానీ
ఇప్పుడు మరణానికి జననానికి
పెద్ద తేడా ఏముందని?
రెండూ గాలిలోని దీపాలే !
*31-07-2012

వర్ణలేఖ కవిత

నన్ను
ఆవహించి ఉండే
ఆనందం, ఫోనులో
ఆఖరి మాటతో
ఆవిరైపోయింది

అమ్మా
మన అమ్మను
కాపాడుతానని
పోయావుగానీ
ఈ అమ్మకు
పుట్టెడు శోకం
పంపిపోతావని
అనుకోలేదు

చితి మీద
చిరునవ్వుతో
నీవు వీరుడిలా
పడుకుంటే
నిన్ను ఆర్మీకి
పంపిన నాటి
నా దైర్యం కోసం
వెతుకుతున్నా

సేవజేయబోతే
గొప్పొడివంకున్నా
దేశం కోసం
దేహం విడిచి
అమ్మకే అందనంత
గొప్పొడివయ్యావు

నన్ను ఆవహించి ఉండే
ఆనందం
నీ ఆఖరి వీడ్కోలు
దగ్గరే దహించుకుపోయింది

దైర్యం నటించినా
దైన్యం ఎవరూ
గమనించకుండా
జాగ్రత్తపడ్డా
నీకు జోహార్లు
తెలుపుతూ
*31-07-2012

పులిపాటి గురుస్వామి || పరుగెడుతున్న కాలం కిటికీ లోంచి ||

సూర్యున్ని వీపు మీద మోసుకొని
కన్నీళ్ళ కలలు కంటూ
నిర్వీర్య వీరుడవై
నమ్మకం పెచ్చులూడుతున్న
వయసు గాలుల్లో...

నీ మట్టుకు నీవు
కొట్టుకు పోతుంటావు

...ఓ కమ్మని పాటను
తయారుచేసుకున్న విలుకాడు
శబ్ద లయలలో పొదిగి
తడిసేలా నీ మనసు
విసురుకుంటూ పోతాడు

* * *

చిల్లర గాయాల్ని ఏరుకుంటూ
నీ పిల్లల భవిష్యత్తు పై చెయివేసి
నిమురుకుంటూ నీ దగ్గరికి లాక్కొని
నీ గుండె కొక్కాన్ని తగిలించి
ఊయలలూపుతూ ...

నీ మట్టుకు నీవు
ఉబలాట పడుతుంటావు

...చేమ్కీలతో కలిసిన వెన్నెల
రాత్రిని కాసేపాగమని
వేపచెట్టు గాలిని బతిమిలాడి
నీ తపనల తాపం మీదికి
ప్రవహించుకుంటూ పోతాది

* * *

సున్నపు గీతల గోడల మీద
నువు కలలు కన్నా చిత్రాలు
కనిపిస్తాయేమోనని వెతుక్కుంటూ
అద్దం లోని నీ మీద
అక్షింతలు చల్లుకుంటూ
నువు కుట్టుకున్న బతుకు
నెత్తిన పెట్టుకొని ...

నీ మట్టుకు నీవు
మునకలేస్తుంటావు

...ఓ చల్లని చెరుకు తేనె పాటను
పూసుకొని
ఏడేడు వర్ణాల నీకు
నచ్చిన వాటిని ఏరుకొని
నీ దాహం తిక మక పడేటట్టు
లేత వయసు చిగురుటాకుల
సొగసు కాలాన్ని నీకోసం
చెంచాడు చెంచాడు తినిపించడం కోసం
ఓ మల్లె నీచుట్టూ
వ్యాపించుకుంటూ పోతాది.

*31-07-2012

కట్టా శ్రీనివాస్||కర్మణ్యేవాధికారస్తే...||


1
ఏం చేస్తే..
సంతోషం హ్రుదిలో నిండుతుంది?
తళుకు బెళుకుల తక్కెడలో తారట్లాటొద్దు.
చేసుకుంటూ పో......... పని.

2
ఎలా వుంటే
ధైర్యం వెన్నుతడుతుంది ?
తావీజులేవో వుంటాయని తఖరారు పడొద్దు
కండకే కాదు, గుండెకూ సానపట్టేది ......... పని.

3
ఏ క్రమత్వంతో
ఆరోగ్యం స్థిరమౌతుంది ?
దేశ, విదేశీ విధానాలతో దిమ్మరివై పోవద్దు.
నిరంతర చైతన్య పూరకం పని.

4
ఏ స్వాంతనలో
దు:ఖం ఉపశమిస్తుంది ?
కన్నుతుడిచే చేయి, వెన్ను నిమిరే వొడికోసం
అంగట్లో అంగలార్చకు,
పోటెత్తే ప్రవాహంతో మరకల్ని తడిపేది ......... పని.

5
ఏ ప్రయత్నంలో
విజయం వరిస్తుంది ?
శిక్షణా కేంద్రాల శివారులలో మునకలేయోద్దు.
తానే అందలమై అలరించేది ......... పని.

6
ఎంతటి ప్రచారంతో
ప్రతిష్ట ఇనుమడిస్తుంది ?
వందిమాగదుల పోషణలో వున్నది హరించుకోవద్దు.
పరిఢవిల్లే ఫలితంతో పల్లకీ ఎక్కించేది ......... పని.

7
మరి

8
ఏ సాధనలో
ప్రశాంతత మదినిండా వెల్లివిరుస్తుంది ?
ప్రపంచాన్ని వదిలేసి మౌనంలో సమాధికావద్దు.
సమూహత్వం సిద్దించుకుని నీవే పనివై శబ్దిస్తే చాలు.

9
ఏ పద పదఘట్టన
పసతో కవిత్వం పనలెత్తుతుంది ?
జనాంతికంలో పునరావ్రుతి దోషంలేని పదం
......... పని. ......... పని. ......... పనే.

*31-07-2012

బాలు || రైత్తన్న జీవితం ||

కాలగర్బంలో సంవత్సరాలు గడచిపోతున్నాయి
దశాబ్దాలు మరుతున్నా, తరాలు మారుతున్నా
రైత్తన్నల జీవితం మరటం లెదే?
భూస్వాముల పెత్తనదారితనం మరటంలెదే?

గుండే దైర్యాన్ని పెట్టుబడిగా పెట్టి పంటవేసి
కన్నీళ్ళతో ఆ పంటను పండిస్తే
గుత్తెదారులు గుండేను తన్ని
చౌకబరిన రెట్లతో ఆ పంటను దొచుకుంటున్నారె.

పోలం దున్నింది రైత్తన్న
నాట్లెసింది రైత్తన్న
పంటకోసింది రైత్తన్న
కుప్పలూడ్చింది రైత్తన్న

కాని.........!
ఆ పంటకు రెటుకటెది రైత్తన్న చెతిలో లెదే?

నాటితరం సైతం వ్యవసాయం చేయడానికి బయపడుతున్నారె
ఇంక నెటితరాని గురించి ఏంచెప్పాలి?
తినటానికి పంటలు వెయకపొతె
ఈ మనిషి మనుగడ సాగెదేలా?

కావాలి కావాలి ఒక ఉద్యమం
కదలాలి కదలాలి ప్రతిఒక్కరు
వంచాలి వంచాలి ఈ ప్రభుత్వలా మెడలు
తెవాలి తెవాలి రైత్తన్నల రాజ్యం
*31-07-2012

కె. కె. || చూసిందే లోకమంటే ఎలా??? ||


1.
అది ఒక పల్లె,
కొందరికే ఆలయ ప్రవేశం,
కొందరిదే రచ్చబండ న్యాయస్థానం
కొందరిదే బడిలో చదువు,

మరికొందరు పెళ్ళికి డప్పుకొట్టాలి,
కాళ్ళకు తోలుసెప్పు కుట్టాలి,
సచ్చినోళ్ళకి పాడె కట్టాలి,
కాని ఊరు సివరే కుళ్ళి సావాలి.

అది పల్లె,
ఇక్కడ మానవత్వానికి కాలం చెల్లె

2.
అది ఒక పట్నం
సాధించింది అత్తెసరు మార్కులే
కారుల్లో షికార్లు,
గవర్నమెంటు నౌకరీలు,
అయినా ఇంకా...
పిల్లల,పిల్లలకీ రిజర్వేషన్లు,

కొందరు మేధావులున్నారు
చేతిలో పట్టాకి ఖర్చు అమ్మ పుస్తెలు,
పస్తులుంటూ దరఖాస్తులు,
అడుక్కోడానికి అడ్డొచ్చే అగ్రకులం,
ఆత్మహత్యకి గుర్తొచ్చే సంస్కారం,
బతికేస్తుంటారు.. చావుని వెతుక్కుంటూ

అది పట్నం,
తిరిగే రాట్నం

చూసిందే లోకమంటే ఎలా???

వర్ణలేఖ కవిత

ఇల్లాలు చితికెక్కితే 
చింతిస్తారు, పని ఎవడుజేస్తడ్రా అని 

భవానీ ఫణి కవిత

ఆత్మబంధువుకి ఆత్మీయ కవితా లేఖ
ప్రియమైన సంతోష్ దీదీ ...

ఇక్కడే కోనసీమ లో నేను,
ఎక్కడో కాశ్మీరం లో మీరు .
అందమైన గోదారి గట్టున నేను,
అంతే చక్కని తవి ఒడ్డున మీరు..
ఎవరికి ఎవరో తెలియకుండా
వేరువేరు ప్రాణాల్లో రూపాలు దిద్దుకున్నాం!!

కొబ్బరాకుల కొంటె నవ్వుల మధ్య నేను,
కుంకుమ పూలతో కబుర్లాడుతూ మీరు.
ఒకరికి ఒకరు తెలియనంత
సుదూర తీరాల్లో పెరిగాం !!

అక్కడా ఇక్కడా మనల్ని చూసిన
చందమామ మాత్రం
చిలిపిగా నవ్వుకున్నాడేమో అప్పుడు!!

పల్లె దాటి ఎరుగని నా అమాయకత్వాన్ని ...
అల్లరి విధి మీ చెంతకి చేర్చింది !!
ప్రపంచపు కల్మషాన్ని చూసి భయపడుతున్న నాకు...
మీ రూపంలో మరో కొత్త లోకాన్ని చూపించింది !!

కోపం తన సహజ గుణాన్ని మరిచిపోతుంది ..
మీ పక్కన నిలబడితే !!
ఆత్మీయత కొత్త పాఠాలు నేర్చుకుంటుంది..
మీ మనసు చదవగలిగితే !!
సంతోషం ఎంతొ సంతోషిస్తుంది ...
తను మీ పేరైందని తెలిస్తే!!
శాంతం సిగ్గుతో తలదించుకుంటుంది ...
మీతో పోటీపడితే!!
అసూయ ఆనందంగా ఓడిపోతుంది....
మీలో చేరాలని తలపెడితే!!
కొన్నివేల పనికిరాని పదాలు కనుమరుగవుతాయి
మీరే గనుక భావాలకి నిఘంటువుగా మారితే!!

మీరు కురిపించిన అభిమానపు జల్లుల్లో
తడిసి తడిసి ముద్దయిన నేను...
మీకు దూరమైనా మీతోనే ఉండిపోయాను !!
మిమ్మల్ని తలవని తరుణం లేదు...
మిమ్మల్ని మరిచిన క్షణం లేదు !!

ఇన్నేళ్ళ తర్వాత మళ్ళీ మిమ్మల్ని
కలసిన సమయాన ....
నాలో కలిగిన భావోద్వేగాల్ని
వర్ణించాలంటే కొత్త పదాలు కనిపెట్టాలి !!
మీపైన నాకున్న గౌరవాన్ని
కొలవాలంటే కొత్త పరికరాలు సృష్టించాలి !!

మీకర్ధ మయ్యే భాషలో నాకు ప్రావీణ్యం లేదు...
నే చెప్పగలిగే తెలుగు మీకర్ధం కాదు !!
అయినా మాటలు చేర్చలేని ఎన్నో సందేశాలని ..
మన మనసులు గ్రహించగలవని నాకు తెలుసు!!

మీలాంటి అద్భుతమైన వ్యక్తిని
కలవడమే అదృష్ట మనుకుంటే...
మీ అభిమానాన్ని పొందగలగడాన్ని
ఏమని పిలవాలో తెలీడం లేదు !!!

మీతో పాటుగా మనల్ని కలిపిన
ఆ మంచి విధికి కూడా
ఎన్నెన్నో కృతఙ్ఞతలు !!!
*31-07-2012

ఇస్మాయిల్ సుహైల్ పెనుకొండ॥విస్మృతి॥


ఎలా ఉన్నావు?
ఎన్నాళ్లయ్యిందో కదా నీతో మాట్లాడి...

నీ హృదయ ధమనుల్లో ఎగసిపడే జలపాతంలా
ఉరకలెత్తే ఉత్సాహం ఏదీ?

ఉచ్ఛ్వాస నిశ్వాసాల్లో కదం తొక్కుతూ
రగిలే ఆవేశం ఏదీ?

ఆ కన్నుల్లో నుండి ఆత్మలోకి తొంగిచూసే
తాదాత్మ్యమేదీ?

ఎక్కడో అగాధంలో...మస్తిష్కపు చీకటి పొరల్లో
విస్మరించిన నీకు విముక్తే లేదా???
*31.7.2012

కవిత చక్ర॥ అద్భుతం!! ॥

జీవితంలో అన్ని హంగులూ, ఆర్భాటాలు..
సుఖాలు, సంతోషాలు...
అన్నీ ముందే అనుభవించేస్తే..
ఎదురు చూడటానికి
జీవితంలో యేమీ మిగలదు!
... అందుకే...
సిరిసంపదలున్న
రాజు కన్నా..
యేదో కావాలి, యేదో పొందాలి..
అని ఆశగ యెదురు చూసే..
నిరుపేదే మిన్న!
అందుకే...
పొందామన్న తృప్తి కన్నా..
పొందాలి అన్న తపనే
అద్భుతం!!
*31.7.2012

హరికృష్ణ మామిడి॥మౌన గానం॥


కళ్ళ బాసని
తర్జుమా చేయడంలో
ఓ ఆనందం ఉంది..

ధ్వని చూపులకు
స్పందించడం లో
ఓ సంభ్రమం ఉంది..

స్పర్శల భాషకి
లిపి కనుక్కోవడం లో
ఓ ఆశ్చర్యం ఉంది..

పెదాల మాటలకు
స్వరాలను అల్లడం లో
ఓ విస్మయం ఉంది..

మనసు పరిమలాలకు
దేహ శిల్పాన్నివ్వడంలో
ఓ అద్భుతం ఉంది..

నీకూ నాకూ మధ్య ఉన్న నిశ్శబ్దం లో
నా గుండె సవ్వడిని
నువ్వు అనువాదం చేయడంలో
ఓ విచిత్రం ఉంది..

ప్రియా,
నీ మౌనాన్ని సైతం
అర్ధం చేసుకోవడం లో
నా ప్రేమ ఉంది..
*31.7.2012

బివివి ప్రసాద్ || మార్మిక కవిత్వం ||

1
మనిషిలో కోరికల ఫలవృక్షముంటుంది, ప్రపంచం దాని నీడ
సదా మానవులు నీడలకు వేలాడే కాయల్ని తెంపబోతారు
అరుదుగా, వివేకం మేలుకొన్నవాడొకడు
తనలోపలి వృక్షాన్ని చెరిపేసి, తానే రసపూర్ణ ఫలాన్నని తెలుసుకొంటాడు

2
అప్పుడే నడక నేర్చిన పిల్లల్ని వాళ్ళ పాదాలు నడిపిస్తాయి
మాటలు నేర్చిన పిల్లల్ని మాటలు మాట్లాడిస్తాయి
ఊహలు నేర్చిన పిల్లల్ని ఊహలు కదిలిస్తాయి

నడక బాగా తెలిసినవాడు తన పాదాలను నడిపిస్తాడు
మాటలు తెలిసినవాడు తన మాటలను ఉపయోగిస్తాడు
ఊహలు తెలిసినవాడు తన ఊహలపై అధికారం వహిస్తాడు

3
వేటినీ లోపలికి రానీయకపోవటం తొలిదశ
అన్నిటినీ లోపలికి రానీయటం మలిదశ
అన్నిటినీ వెలుపలికి పోనీయటం వాటి పై దశ
రాకపోకలు, లోవెలుపలలు లేవని తెలియటం చరమదశ

4
వెలుపలి ప్రపంచమొక పర్వతం, లోపలి ప్రపంచమొక ఆగాధం
పర్వతంపైన ఎవరైనా ఒక అడుగైనా పైకి నడవలేరు
అగాధంలోకి ప్రవేశించేవారు, అదే సమయంలో పర్వతాన్నీ అధిరోహిస్తారు
అగాధం లోతుల్ని తాకిన వారు, పర్వతాగ్రం మీద కనిపిస్తారు

5
జీవితమొక పర్వతం, మనిషి ఒక చలనం
వేలమనుషులు పర్వత పాదంలో ప్రదక్షిణ చేసి వెళ్ళిపోతారు
అరుదుగా కొందరు నాలుగడుగులు పైకి నడిచి చుట్టూతిరుగుతారు
వారినందరూ ఆశ్చర్యపోతూ చూస్తారు, వారు సంతృప్తులై మరలిపోతారు

ఎక్కడో ఒకరు నిటారుగా నడవటమే నడవటమని గ్రహిస్తారు
వారు ఒకమాటైనా మాట్లాడకుండా తలవొంచుకొని శిఖరాగ్రానికి ప్రయాణిస్తారు
శిఖరాగ్రంపై నిలిచి పర్వతమే తనచుట్టూ తాను పరిభ్రమించటం దర్శిస్తారు.



బాలు వాకదాని॥నా పల్లె॥

‎
ఏర్రటి సూరిడు నేల తల్లిని ముద్దడి ఉదయిస్తున్నాడు
చల్లటి పైరగాలి మనసును ఉత్సహంతో నిద్రలేపింది
కొయిల కుహు కుహు స్వరాలు వినిపిస్తున్నాయి
దూరంగానున్న గుడినుంచి సుప్రబాత గీతాలు వినిపిస్తున్నాయి

ప్రశాంతమైన వాతావరణం
ఇంటి అడపిల్లలు ఇంటి ముంగిట ముగ్గులు వెస్తున్నారు
ఎడ్లమెడలో గంటలు గల్లుగల్లున మొగుతున్నాయి
చద్దిముద్దలు చంక్కన పెట్టుకొని పొలాలకు వెళ్ళుతున్న రైతన్నలు

సూరీడు నడినెత్తిమీదకి వచ్చాడు
పొలంగట్లమీద బోజనాలు
సరదాగా సాగే కబుర్లు
మనసుకి ఆనందాని ఇచ్చే అప్యయత

సూరీడు తిరిగి నేలతల్లివడికి చేరుకున్నాడు
గోమాతలు తిరిగి ఇల్లకు చేరుకున్నాయి
గుడిలో హరికథ కాలక్షేపం
అందరు ఒకచొటుకు చేరిచేసే చర్చలు

రోజంతా చేసినపని మరచిపోయి
నింగీలోని చుక్కలు లెక్కపెడుతూ
నిద్రలోకి జారుకున్న గ్రామప్రజలు
భూమాత హయిగా జోలపాటపాడుతున్నది.

*30-07-2012

కట్టా శ్రీనివాస్ || ♥ ♥ చిరుజల్లు ♥ ♥ ||

ప్రియా నీవు నవ్వితే
ముత్యాలు రాల్తాయని
చోక్కానే అక్షయపాత్రచేసి పట్టాను.

తడిసిపోయిన తర్వతగానీ
తెలిసి రాలేదు.
నవ్వితే రాలేది,
ముత్యాలు కాదని.

మెర్సీ మార్గరెట్ కవిత

సమాధిపై అక్షరాలు
మాట్లాడుతున్నాయి
గుస గుసగా నీ లాగే
కళ్ళని పొడుస్తూ

తడి ఆరని నా చెంపలని
తుడిచే ప్రయత్నంలో
ఓడిపోయి
నువ్వు
ఆ అక్షరాలలోంచి చూస్తూ

చెదిరిన నా ముంగురుల్ని
గాలిలా తాకే ప్రయత్నం చేస్తూ
కన్నీళ్ళను నీలో
కలుపుకుంటూ

భారమనుకుని వదిలేస్తున్న
క్షణాల్ని
గడ్డివాసనతో నాలోకి
తిరిగి నింపుతూ

ఖాళీగా నిందిస్తున్న
నా కౌగిలి మాటల్ని
ఆ దీపపు వెలుగులో
దహించుకుంటూ నను దీనంగా
చూస్తూ

నీపై సరదా పడ్డ మరణం
నా గుండెకి
వేస్తూనే ఉంది ఉరిశిక్ష
ప్రతి క్షణం
నీ గురుతుల వాసన
త్రాడుని పేనుతూ

నువ్వేమో
ఒంటరిగా ఇక్కడ
ఇల్లు కట్టుక్కున్నావ్
నువ్వు లేని ఇల్లుని
నాకు సమాధిగా
చేసావ్ ..

*30-07-2012

కవిమిత్రులారా!

=దయచేసి రోజుకి ఒక కవితను 'కవి సంగమం'లో పోస్ట్ చెయ్యండి.
చదివేందుకు, కామెంట్స్ రాసేందుకు వీలుగా ఉంటుంది..అన్ని కవితలు చదవడానికి తీరిక దోరుకుతుంది.అందరి కవితల్ని చదివి,చర్చించడానికి సమయం చిక్కుతుంది.
= బ్లాగులోకి ఎంపిక చెయ్యడానికి ఒక కవిత అయితే బాగుంటుంది..రెండో,మూడో అయితే-అన్నీ బాగుండి ఒకటి మాత్రమే తీసుకోవాల్సివస్తుంది..
***
+కాబట్టి 'ఒక కవి-రోజుకు ఒక కవిత' పద్ధతిని పాటిద్దాం..!!!

రియాజ్ || Small Feel... ||


1.
గుండెలో పెన్ను కదిలింది
అది కవిత కాదు
***
2.
అక్కడ మౌనం మాట్లాడుతోంది
అదో రకం కవిత

3.
కెమెరా కన్నుకొట్టింది
అక్కడ అమ్మాయి లేదు
కన్నీటి దృశ్యం

4.
కంటి లెన్స్ ముడుచుకున్నాయ్
బొడ బొడ కన్నీరు
నా వల్ల ఆమె నొచ్చుకుంది
5.
ఆమె మాట్లాడలేదు
నా కలం వాగుడందుకుంది
6.
ఆమె నొప్పించింది
పదాలు భోరుమన్నాయ్
7.
ఆమె నవ్వందుకుంది
గుండె కెమెర స్నాప్ తీసుకుంది
8.
వాస్తవం వెలగపండు తింది
తాగేందుకు కాస్త కవిత్వం కావాలి
9.
నే జోక్ వెయ్యలేదు
ఆమె నవ్వింది
అర్ధం కాల?!
10.
నవ్వు రాకున్నా అవ్వ నవ్వుతోంది
నా ముఖం విచ్చుకోవాలని
11.
తాతకు కోపమొచ్చింది
అందుకే పంచెకట్టా!

*30-07-2012